(1)

O κανονισμός (ΕΕ) 2018/1240 θεσπίζει το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών και Αδειοδότησης Ταξιδιού (ETIAS), το οποίο εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών που δεν υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση για να εισέλθουν στην επικράτεια των κρατών μελών.

(2)

Σύμφωνα με τα άρθρα 18 και 24 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1240, για την αντιστάθμιση των δαπανών λειτουργίας και συντήρησης του ETIAS, οι αιτούντες υποχρεούνται, καταρχήν, να καταβάλλουν τέλος.

(3)

Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να καθοριστούν οι μέθοδοι πληρωμής που πρέπει να χρησιμοποιούνται και η διαδικασία είσπραξης του τέλους άδειας ταξιδιού.

(4)

Η είσπραξη του τέλους άδειας ταξιδιού θα πρέπει να πραγματοποιείται από πάροχο υπηρεσιών πληρωμών που έχει επιλεγεί βάσει διαδικασίας σύναψης συμβάσεων.

(5)

Ως μέσο για να καλυφθεί η γεωγραφική ποικιλομορφία των αιτούντων και η κυμαινόμενη διαθεσιμότητα των μεθόδων πληρωμής σε ολόκληρο τον κόσμο, ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών θα πρέπει να αποδέχεται ευρύ φάσμα μεθόδων πληρωμής για την καταβολή του τέλους άδειας ταξιδιού από τους υπηκόους τρίτων χωρών που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1240.

(6)

Για την καταβολή του τέλους άδειας ταξιδιού με ασφαλή τρόπο και για τη μείωση, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, του κινδύνου απάτης, οι πράξεις πληρωμής και οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι πληρωμής θα πρέπει να τηρούν αυστηρά τις διατάξεις της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2366 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2) και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2018/389 της Επιτροπής (3).

(7)

Για να διασφαλιστεί ότι η καταβολή του τέλους άδειας ταξιδιού μπορεί να συνδεθεί με συγκεκριμένη αίτηση, θα πρέπει να κοινοποιείται από το σύστημα πληροφοριών ETIAS στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών προσωρινός αναγνωριστικός κωδικός για τον φάκελο αίτησης που αναφέρεται στο κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1240, μόλις κινηθεί η διαδικασία πληρωμής.

(8)

Για τη διαφύλαξη των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των αιτούντων άδεια ταξιδιού ETIAS, ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών δεν θα πρέπει να ζητεί από τους αιτούντες άλλες πληροφορίες εκτός από τις πληροφορίες πληρωμής που απαιτούνται για την επιτυχή καταβολή του τέλους άδειας ταξιδιού.

(9)

Μετά την επιτυχή καταβολή του τέλους άδειας ταξιδιού από τον αιτούντα, ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών θα πρέπει να καθιστά διαθέσιμο τον μοναδικό αριθμό αναφοράς της πληρωμής που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 3 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1240 στο σύστημα πληροφοριών ETIAS μαζί με τον προσωρινό αναγνωριστικό κωδικό του φακέλου αίτησης, ώστε το σύστημα πληροφοριών ETIAS να μπορεί να επαληθεύει, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1240, αν μια αίτηση θα πρέπει να θεωρείται παραδεκτή.

(10)

Για να διασφαλιστεί ότι η συμφωνία των πληρωμών είναι ακριβής, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης (eu-LISA) και από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών τον συνολικό αριθμό επιτυχών πληρωμών που ολοκληρώθηκαν και τους μοναδικούς αριθμούς αναφοράς τους.

(11)

Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/1240 αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία κοινοποίησε την απόφασή της να εφαρμόζει τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1240 στο εθνικό της δίκαιο. Ως εκ τούτου, η Δανία δεσμεύεται από τον παρόντα κανονισμό.

(12)

Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου (4). Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

(13)

Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (5), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου (6).

(14)

Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (8).

(15)

Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (9), οι οποίες διατάξεις εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου (10).

(16)

Ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003.

(17)

Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), ο οποίος γνωμοδότησε στις 27 Απριλίου 2021,