(1)

Βάσει των σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε πρόσφατα τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2021/451 της Επιτροπής (3), ο οποίος καταργεί και αντικαθιστά τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 680/2014 της Επιτροπής (4).

(2)

Λόγω του ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/534 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ/2015/13) (5) (ο «κανονισμός FINREP της ΕΚΤ») προβλέπει για τους σκοπούς του τη χρήση υποδειγμάτων που εκπονήθηκαν από την ΕΑΤ και τέθηκαν σε εφαρμογή με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 680/2014, οι παραπομπές του κανονισμού FINREP της ΕΚΤ στον εκτελεστικό αυτό κανονισμό θα πρέπει να επικαιροποιηθούν. Είναι επίσης αναγκαίο να ληφθούν υπόψη άλλες αλλαγές που απαιτούν την επικαιροποίηση παραπομπών στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2021/451, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο κανονισμός FINREP της ΕΚΤ εξακολουθεί να είναι σύμφωνος με τον ισχύοντα εκτελεστικό κανονισμό της Επιτροπής. Οι αλλαγές αυτές περιλαμβάνουν ορισμένες αλλαγές στην ονομασία και τη δομή συγκεκριμένων υποδειγμάτων των παραρτημάτων του κανονισμού FINREP της ΕΚΤ που σκοπό έχουν την ευθυγράμμισή τους με την ονομασία και τη δομή των υποδειγμάτων των παραρτημάτων του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451.

(3)

Στις 20 Μαΐου 2019 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσαν τον κανονισμό (ΕΕ) 2019/876 (6), ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (7). Οι παραπομπές του κανονισμού FINREP της ΕΚΤ στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 θα πρέπει να επικαιροποιηθούν.

(4)

Για λόγους ασφάλειας δικαίου είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι αλλαγές στις παραπομπές εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία με εκείνη της κατάργησης του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014. Ως εκ τούτου, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή στις 28 Ιουνίου 2021, ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451.

(5)

Για τους λόγους αυτούς ο κανονισμός (ΕΕ) 2015/534 (ΕΚΤ/2015/13) θα πρέπει να τροποποιηθεί,

1)

το άρθρο 1 τροποποιείται ως εξής:

2)

το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

3)

το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

4)

το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής:

5)

το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:

6)

στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 4 του άρθρου 8 οι λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014» αντικαθίστανται από τις λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451»·

7)

το άρθρο 9 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

8)

στο άρθρο 10 παράγραφος 2 οι λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014» αντικαθίστανται από τις λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451»·

9)

το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής:

10)

στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 4 του άρθρου 12 οι λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014» αντικαθίστανται από τις λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451»·

11)

το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:

12)

το άρθρο 14 τροποποιείται ως εξής:

13)

στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 4 του άρθρου 15 οι λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014» αντικαθίστανται από τις λέξεις «εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2021/451»·

14)

τα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΕ) 2015/534 (ΕΚΤ/2015/13) τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

(1)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2020/1042 θεσπίζει προσωρινά μέτρα όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετώπισαν οι διοργανωτές πρωτοβουλιών πολιτών, οι εθνικές διοικήσεις και τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, αφότου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε, τον Μάρτιο του 2020, ότι η έξαρση της νόσου COVID-19 εξελίχθηκε σε παγκόσμια πανδημία. Κατά τους μήνες που ακολούθησαν την εν λόγω ανακοίνωση, τα κράτη μέλη εξέδωσαν περιοριστικά μέτρα για την καταπολέμηση της κρίσης στον τομέα της δημόσιας υγείας. Κατά συνέπεια, ο δημόσιος βίος παρέλυσε στο σύνολο σχεδόν των κρατών μελών. Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΕ) 2020/1042 παρέτεινε ορισμένες προθεσμίες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2019/788.

(2)

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2020/1042 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να παρατείνει περαιτέρω τις περιόδους συγκέντρωσης κατά τρεις μήνες σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι προϋποθέσεις για οποιαδήποτε περαιτέρω παράταση είναι παρόμοιες με εκείνες που οδήγησαν στην αρχική παράταση μετά την έξαρση της COVID-19 τον Μάρτιο του 2020, δηλαδή ότι τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών μελών ή αριθμός κρατών μελών που αντιπροσωπεύει ποσοστό άνω του 35 % του πληθυσμού της Ένωσης εφαρμόζουν μέτρα στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της πανδημίας COVID-19 που περιορίζουν σε σημαντικό βαθμό την ικανότητα των διοργανωτών να συγκεντρώνουν δηλώσεις υποστήριξης σε έντυπη μορφή και να ενημερώνουν το κοινό σχετικά με τις εν εξελίξει πρωτοβουλίες τους.

(3)

Από την έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 2020/1042 τον Ιούλιο του 2020, η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την κατάσταση στα κράτη μέλη.

(4)

Στις 17 Δεκεμβρίου 2020 (3), και εκ νέου στις 19 Φεβρουαρίου 2021 (4), η Επιτροπή χορήγησε περαιτέρω τρίμηνες παρατάσεις σε πρωτοβουλίες που βρίσκονταν σε διαδικασία συγκέντρωσης δηλώσεων υποστήριξης, μετά την αξιολόγησή της ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της εν λόγω παράτασης βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2020/1042. Χορηγήθηκαν αναλογικές παρατάσεις σε πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν την περίοδο συγκέντρωσής τους κατά τη διάρκεια των περιόδων παράτασης.

(5)

Από την 1η Φεβρουαρίου 2021, η κατάσταση λόγω της πανδημίας που προκλήθηκε από τη νόσο COVID-19 σε αρκετά κράτη μέλη δεν έχει αλλάξει σημαντικά. Έως το τέλος Απριλίου 2021, σημαντικός αριθμός κρατών μελών εξακολουθούσε να εφαρμόζει μέτρα για τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών εντός της επικράτειάς τους, προκειμένου να σταματήσει ή να επιβραδυνθεί η μετάδοση της νόσου COVID-19. 7 Κράτη μέλη ανέφεραν ότι την 19η Απριλίου εφάρμοζαν σε εθνικό επίπεδο περιοριστικά μέτρα τα οποία απαγόρευαν ή περιόριζαν σημαντικά την ελευθερία των πολιτών να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της επικράτειάς τους, ενώ 12 κράτη μέλη ανέφεραν ότι εφάρμοζαν περιοριστικά μέτρα σε τοπικό επίπεδο. Τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα έχουν συνδυαστεί με πρόσθετα μέτρα με παρόμοια περιοριστικά αποτελέσματα στον δημόσιο βίο στην επικράτειά τους ή τουλάχιστον σε σημαντικά τμήματά της, συμπεριλαμβανομένων των περιορισμών στη δυνατότητα πρόσβασης σε δημόσιους χώρους, της διακοπής λειτουργίας ή της εφαρμογής περιορισμένου ωραρίου για καταστήματα, εστιατόρια και μπαρ, των αυστηρών περιορισμών χωρητικότητας στις δημόσιες και ιδιωτικές συναθροίσεις και συναντήσεις, καθώς και της επιβολής απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Ο συνδυασμός των εν λόγω μέτρων επηρεάζει σημαντικά την ικανότητα των διοργανωτών να συγκεντρώνουν δηλώσεις υποστήριξης σε έντυπη μορφή και να ενημερώνουν το κοινό σχετικά με τις εν εξελίξει πρωτοβουλίες τους. Με βάση τις διαθέσιμες επί του παρόντος πληροφορίες, τα εν λόγω μέτρα, ή μέτρα με παρόμοιο αποτέλεσμα, είναι πιθανό να εξακολουθήσουν να ισχύουν για περίοδο τουλάχιστον τριών μηνών.

(6)

Τα οικεία κράτη μέλη αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών μελών και άνω του 35 % του πληθυσμού της Ένωσης.

(7)

Για τους λόγους αυτούς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση παράτασης πέντε περιόδων συγκέντρωσης όσον αφορά πρωτοβουλίες των οποίων η περίοδος συγκέντρωσης βρισκόταν σε εξέλιξη την 1η Μαΐου 2021. Επομένως, οι εν λόγω περίοδοι συγκέντρωσης θα πρέπει να παραταθούν κατά τρεις μήνες.

(8)

Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, η Επιτροπή χορήγησε παράταση σε δεκατέσσερις πρωτοβουλίες. Για 9 πρωτοβουλίες δεν είναι δυνατόν να χορηγηθεί περαιτέρω παράταση, δεδομένου ότι έχουν ήδη επωφεληθεί από τη μέγιστη παράταση των 12 μηνών.

(9)

Για πρωτοβουλίες των οποίων η περίοδος συγκέντρωσης άρχισε μεταξύ της 1ης Μαΐου 2021 και της ημερομηνίας έκδοσης της παρούσας απόφασης, η περίοδος συγκέντρωσης θα πρέπει να παραταθεί έως την 1η Αυγούστου 2022.

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, πλήρη πολιτικά δικαιώματα για τους πολίτες της ΕΕ»: 11 Ιουνίου 2022,

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «Χορήγηση βασικού άνευ όρων εισοδήματος (UBI) σε όλη την ΕΕ»: 25 Ιουνίου 2022,

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «Ελευθερία στην ανταλλαγή περιεχομένου»: 1η Αυγούστου 2022,

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «Δικαίωμα στη θεραπεία»: 1η Αυγούστου 2022,

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «Πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών για την απαγόρευση των πρακτικών μαζικής βιομετρικής παρακολούθησης»: 1η Αυγούστου 2022,

—

για την πρωτοβουλία με τίτλο «Πράσινες στέγες»: 1η Αυγούστου 2022.

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, πλήρη πολιτικά δικαιώματα για τους πολίτες της ΕΕ»,

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «Χορήγηση βασικού άνευ όρων εισοδήματος (UBI) σε όλη την ΕΕ»,

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «Ελευθερία στην ανταλλαγή περιεχομένου»,

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «Δικαίωμα στη θεραπεία»,

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «Πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών για την απαγόρευση των πρακτικών μαζικής βιομετρικής παρακολούθησης»·

—

στην ομάδα διοργανωτών της πρωτοβουλίας με τίτλο «Πράσινες στέγες».

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, οι ρουμανικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή, στις 18 Νοεμβρίου 2019, εθνικό σχέδιο διατάγματος με το οποίο υποχρεώνονται οι οικονομικοί φορείς να ενημερώνουν τους καταναλωτές σχετικά με τη φρεσκότητα των ψαριών (στο εξής: σχέδιο διατάγματος).

(2)

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 θεσπίζει τις γενικές αρχές, τις απαιτήσεις και τις υποχρεώσεις που διέπουν τις πληροφορίες για τα τρόφιμα και, ιδίως, για την επισήμανση των τροφίμων. Στο πλαίσιο αυτό, στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 παρατίθενται οι ενδείξεις που πρέπει να παρέχονται σχετικά με τα τρόφιμα, σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 35 και με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στα εν λόγω άρθρα.

(3)

Το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 προβλέπει ότι, εκτός από τις υποχρεωτικές ενδείξεις που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 και στο άρθρο 10, τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45, να θεσπίζουν μέτρα που να απαιτούν πρόσθετες υποχρεωτικές ενδείξεις για συγκεκριμένους τύπους ή κατηγορίες τροφίμων, για τουλάχιστον έναν από τους εξής λόγους: την προστασία της δημόσιας υγείας, την προστασία των καταναλωτών, την πρόληψη της απάτης ή την προστασία των δικαιωμάτων βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, των αναγραφών προέλευσης και των ελεγχόμενων ονομασιών προέλευσης και την πρόληψη του αθέμιτου ανταγωνισμού.

(4)

Με τη θέσπιση εθνικών μέτρων που απαιτούν την ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τη φρεσκότητα των ψαριών, το σχέδιο διατάγματος θεσπίζει πρόσθετες υποχρεωτικές ενδείξεις για συγκεκριμένες κατηγορίες τροφίμων κατά την έννοια του άρθρου 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να εξεταστεί η συμβατότητα του διατάγματος με τις προαναφερθείσες απαιτήσεις του εν λόγω κανονισμού και τις διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(5)

Το άρθρο 2 του κοινοποιημένου σχεδίου διατάγματος προβλέπει ότι οι οικονομικοί φορείς αναγράφουν μία από τις εξής τέσσερις ενδείξεις ακριβώς δίπλα στα άγρια ή εκτρεφόμενα, μη προσυσκευασμένα, ολόκληρα, νωπά ψάρια: α) αλιεύτηκαν πριν από 0-2 ημέρες β) αλιεύτηκαν πριν από 2-3 ημέρες γ) αλιεύτηκαν πριν από 3-4 ημέρες ή δ) αλιεύτηκαν πριν από 5 ημέρες και πλέον.

(6)

Οι ρουμανικές αρχές εξηγούν ότι το σχέδιο διατάγματος αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει ότι οι καταναλωτές στη Ρουμανία είναι καλύτερα ενημερωμένοι σχετικά με το πόσο φρέσκα είναι τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα ψάρια, καθώς και σχετικά με το ότι τα προϊόντα που τους προσφέρονται δεν έχουν επίπτωση για τη ζωή τους ή την υγεία τους. Οι ρουμανικές αρχές εξηγούν ότι οι επιθεωρήσεις που διεξήγαγε η Εθνική Αρχή Προστασίας των Καταναλωτών (ANPC) έδειξαν ότι, στο τμήμα των νωπών ψαριών, διατίθενται προϊόντα που δεν είναι στην πραγματικότητα φρέσκα, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την υγεία των καταναλωτών που τα χρησιμοποιούν.

(7)

Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής για παροχή διευκρινίσεων, οι ρουμανικές αρχές διευκρίνισαν, με επιστολή της 25ης Ιουνίου 2020, το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου διατάγματος, καθώς και τις πληροφορίες που θα πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές, και επανέλαβαν τους λόγους για τη θέσπισή του.

(8)

Το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 προβλέπει ότι ο κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των απαιτήσεων επισήμανσης που προβλέπονται σε ειδικές ενωσιακές διατάξεις που εφαρμόζονται σε συγκεκριμένα τρόφιμα.

(9)

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), της 11ης Δεκεμβρίου 2013, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας θέτει κοινά πρότυπα εμπορίας για τα ψάρια, συμπεριλαμβανομένων και ειδικών διατάξεων για την ενημέρωση των καταναλωτών. Μεταξύ άλλων προβλέπει κανόνες για τις υποχρεωτικές και προαιρετικές πληροφορίες για τους καταναλωτές που πρέπει να αναγράφονται στα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας τα οποία διατίθενται στην αγορά εντός της Ένωσης, ανεξάρτητα από την καταγωγή τους ή τη μέθοδο εμπορίας τους.

(10)

Το άρθρο 35 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013 καθορίζει τις πέντε υποχρεωτικές ενδείξεις που ισχύουν ειδικά για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013, η ημερομηνία αλίευσης των προϊόντων αλιείας ή η ημερομηνία συλλογής των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας συνιστά ενημέρωση που μπορεί να πραγματοποιείται σε προαιρετική βάση, με την προϋπόθεση ότι παρέχεται κατά τρόπο σαφή και αδιαμφισβήτητο.

(11)

Οι πληροφορίες που απαιτούνται από το σχέδιο διατάγματος, ακόμη κι αν εκφράζονται διαφορετικά, ισοδυναμούν με την παροχή πληροφοριών σχετικά με την ημερομηνία αλίευσης ή την ημερομηνία συλλογής. Οι ενδείξεις του άρθρου 2 του σχεδίου διατάγματος δίνουν τη δυνατότητα στον καταναλωτή να υπολογίσει την ημερομηνία αλίευσης ή την ημερομηνία συλλογής. Εξυπηρετούν επίσης τον ίδιο σκοπό με αυτόν της ένδειξης της ημερομηνίας αλίευσης ή της ημερομηνίας συλλογής, συγκεκριμένα να ενημερώνουν τους καταναλωτές για τη φρεσκότητα των ψαριών.

(12)

Δεδομένου ότι η παροχή πληροφοριών σχετικά με την ημερομηνία αλίευσης ή την ημερομηνία συλλογής είναι εναρμονισμένη σε επίπεδο ΕΕ ως προαιρετική ένδειξη, τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να απαιτούν ενδείξεις ως προς την ημερομηνία αλίευσης ή την ημερομηνία συλλογής ως συμπληρωματικές υποχρεωτικές πληροφορίες. Ένα τέτοιου είδους εθνικό μέτρο θα ήταν αντίθετο με τις διατάξεις της νομοθεσίας της ΕΕ.

(13)

Επιπροσθέτως, η προστασία της υγείας και η παροχή πληροφοριών στους καταναλωτές, που είναι οι λόγοι της θέσπισης του σχεδίου εθνικού μέτρου σύμφωνα με τις ρουμανικές αρχές, αποτελούν στόχους που εξυπηρετεί ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1379/2013. Αυτό τεκμηριώνεται με τις αιτιολογικές σκέψεις 20 και 21, το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και το άρθρο 35 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του εν λόγω κανονισμού.

(14)

Η νομοθεσία της ΕΕ διαθέτει τα μέσα στις αρμόδιες εθνικές αρχές για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια και για να αποτρέπουν την παραπλάνηση των καταναλωτών ως προς τα χαρακτηριστικά των προϊόντων αλιείας που διατίθενται στην αγορά στο έδαφός τους.

(15)

Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3), τρόφιμα τα οποία είναι μη ασφαλή δεν διατίθενται στην αγορά.

(16)

Το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 ορίζει τη γενική υποχρέωση των αρμόδιων αρχών στα κράτη μέλη να παρακολουθούν και να επαληθεύουν τη συνολική και αποτελεσματική τήρηση των απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα σε όλα τα στάδια της τροφικής αλυσίδας.

(17)

Το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 επιβάλλει στους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων την υποχρέωση να συμμετέχουν ενεργά στην εκπλήρωση των απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, με το να επαληθεύουν αν εκπληρώνονται οι απαιτήσεις αυτές. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων έχουν την πρωταρχική νομική ευθύνη να εξασφαλίζουν συμμόρφωση με τη νομοθεσία για τα τρόφιμα και ιδίως για την ασφάλεια των τροφίμων.

(18)

Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011 οι πληροφορίες για τα τρόφιμα δεν πρέπει να είναι παραπλανητικές, ως προς τα χαρακτηριστικά του τροφίμου και ιδίως τη φύση, την ταυτότητα, τις ιδιότητες, τη σύνθεση, την ποσότητα, τη διατηρησιμότητα, τη χώρα καταγωγής ή τον τόπο προέλευσης, τη μέθοδο παρασκευής ή παραγωγής του.

(19)

Δεδομένου ότι η νομοθεσία της ΕΕ διαθέτει τα μέσα στις αρμόδιες εθνικές αρχές για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια και για να αποτρέπουν την παραπλάνηση των καταναλωτών ως προς τα χαρακτηριστικά των προϊόντων αλιείας που διατίθενται στην αγορά στο έδαφός τους, το εθνικό μέτρο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για τους λόγους αυτούς.

(20)

Με βάση τα παραπάνω, οι διατάξεις του σχεδίου διατάγματος που επιβάλλουν στους οικονομικούς φορείς την υποχρέωση να ενημερώνουν τους καταναλωτές σχετικά με τη φρεσκότητα των ψαριών θα ήταν αντίθετες με το άρθρο 39 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1379/2013.

(21)

Υπό το πρίσμα των παρατηρήσεων αυτών, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, αρνητική γνώμη σχετικά με το σχέδιο διατάγματος, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011. Η Επιτροπή κοινοποίησε την αρνητική γνώμη στις ρουμανικές αρχές στις 23 Σεπτεμβρίου 2020.

(22)

Κατά συνέπεια, θα πρέπει να ζητηθεί από τις ρουμανικές αρχές να μη θεσπίσουν το κοινοποιημένο διάταγμα.

(23)

Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής φυτών, ζώων, τροφίμων και ζωοτροφών,

(1)

Σε έναν μόλις χρόνο, η πανδημία COVID-19 άλλαξε ριζικά τον ρόλο και τη σημασία της ψηφιοποίησης στις κοινωνίες και τις οικονομίες μας, και επιτάχυνε τον ρυθμό της. Ως απάντηση στην αυξημένη ψηφιοποίηση των υπηρεσιών, αυξήθηκε ριζικά η ζήτηση από τους χρήστες/τις χρήστριες και τις επιχειρήσεις για μέσα επιγραμμικής ταυτοποίησης και επαλήθευσης ταυτότητας, καθώς και για την ψηφιακή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με την ταυτότητα, τα ιδιοχαρακτηριστικά ή τα προσόντα, με ασφαλή τρόπο και με υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων.

(2)

Στόχος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 910/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) («κανονισμός eIDAS») είναι να καταστεί δυνατή η διασυνοριακή αναγνώριση της κρατικής ηλεκτρονικής ταυτοποίησης («eID») για την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες και να δημιουργηθεί μια ενωσιακή αγορά υπηρεσιών εμπιστοσύνης που θα αναγνωρίζονται διασυνοριακά με το ίδιο νομικό καθεστώς που αυτό των παραδοσιακών ισοδύναμων έγχαρτων διαδικασιών.

(3)

Στα συμπεράσματά του της 1-2 Οκτωβρίου 2020, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για την ανάπτυξη ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου για την ασφαλή δημόσια ηλεκτρονική ταυτοποίηση, συμπεριλαμβανομένων διαλειτουργικών ψηφιακών υπογραφών, ώστε να παρέχεται στα άτομα ο έλεγχος επί της επιγραμμικής τους ταυτότητας και των επιγραμμικών δεδομένων τους, καθώς και για να καταστεί δυνατή η πρόσβαση σε δημόσιες, ιδιωτικές και διασυνοριακές ψηφιακές υπηρεσίες.

(4)

Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Ψηφιακή Πυξίδα 2030: Ο ευρωπαϊκός τρόπος για την ψηφιακή δεκαετία» (2) θέτει ως στόχο, έως το 2030, η Ένωση και οι πολίτες της να μπορούν να επωφελούνται από την ευρεία ανάπτυξη μιας ταυτότητας αξιόπιστης, ελεγχόμενης από τους χρήστες και τις χρήστριες, η οποία θα επιτρέπει σε κάθε χρήστη και σε κάθε χρήστρια να ελέγχει τις επιγραμμικές συναλλαγές και την επιγραμμική παρουσία του/της.

(5)

Η Επιτροπή ενέκρινε σήμερα πρόταση τροποποίησης του κανονισμού eIDAS (3). Προτείνει ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα που θα προσφέρει στους χρήστες και στις χρήστριες προσωπικά ψηφιακά πορτοφόλια που θα καθορίζονται από τους ίδιους και τις ίδιες, στοιχείο το οποίο θα επιτρέπει την ασφαλή και εύκολη πρόσβαση σε διάφορες υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές, υπό τον πλήρη έλεγχο των χρηστών και των χρηστριών. Επιπλέον, δημιουργεί μια νέα αναγνωρισμένη υπηρεσία εμπιστοσύνης για τη βεβαίωση ιδιοχαρακτηριστικών που αφορούν πληροφορίες σχετικές με την ταυτότητα, όπως διευθύνσεις, ηλικία, φύλο, προσωπική κατάσταση, οικογενειακή σύνθεση, ιθαγένεια, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά προσόντα και τίτλους, άδειες, άλλες εγκρίσεις και δεδομένα πληρωμών, που μπορούν να προσφέρονται, να κοινοποιούνται και να ανταλλάσσονται διασυνοριακά, με πλήρη ασφάλεια, προστασία των δεδομένων και με διασυνοριακή νομική ισχύ.

(6)

Δεδομένης της επιτάχυνσης της ψηφιοποίησης, τα κράτη μέλη έχουν αναπτύξει ή αναπτύσσουν εθνικά συστήματα ηλεκτρονικής ταυτότητας, συμπεριλαμβανομένων ψηφιακών πορτοφολιών και εθνικών πλαισίων εμπιστοσύνης για την ενσωμάτωση ιδιοχαρακτηριστικών και διαπιστευτηρίων. Άλλες λύσεις βρίσκονται στο στάδιο της προετοιμασίας ή αναπτύσσονται από φορείς του ιδιωτικού τομέα.

(7)

Η ανάπτυξη αποκλινουσών εθνικών λύσεων δημιουργεί κατακερματισμό και στερεί τους πολίτες και τις επιχειρήσεις από τα οφέλη της ενιαίας αγοράς, καθώς δεν μπορούν να χρησιμοποιούν ασφαλή, βολικά και ομοιόμορφα συστήματα ταυτοποίησης σε ολόκληρη την Ένωση για την πρόσβαση τόσο σε δημόσιες όσο και σε ιδιωτικές υπηρεσίες.

(8)

Για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, οι πάροχοι επιγραμμικών υπηρεσιών θα πρέπει να μπορούν να βασίζονται σε λύσεις ψηφιακής ταυτότητας που αναγνωρίζονται σε ολόκληρη την Ένωση, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο έχουν εκδοθεί, και να επωφελούνται έτσι από μια εναρμονισμένη ευρωπαϊκή προσέγγιση όσον αφορά την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια και τη διαλειτουργικότητα. Τόσο οι χρήστες και οι χρήστριες όσο και οι πάροχοι υπηρεσιών θα πρέπει να μπορούν να επωφελούνται από την ίδια νομική αξία που παρέχεται στις ηλεκτρονικές βεβαιώσεις ιδιοχαρακτηριστικών που ισχύουν σε ολόκληρη την Ένωση.

(9)

Για να αποφευχθεί ο κατακερματισμός και οι φραγμοί λόγω των αποκλινουσών προτύπων και για να διασφαλιστεί μια συντονισμένη διαδικασία που θα αποτρέψει την υπονόμευση της εφαρμογής του μελλοντικού ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα, πρέπει να υπάρξει μια διαδικασία στενής και διαρθρωμένης συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής, των κρατών μελών και του ιδιωτικού τομέα.

(10)

Για να επιταχυνθεί η πορεία προς την επίτευξη αυτού του στόχου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τη συνεργασία τους και να προσδιορίσουν μια εργαλειοθήκη για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα. Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να οδηγήσει σε μια τεχνική αρχιτεκτονική και σε ένα πλαίσιο αναφοράς, σε ένα σύνολο κοινών προτύπων και τεχνικών αναφορών, καθώς και σε βέλτιστες πρακτικές και κατευθυντήριες γραμμές ως βάση για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα. Για να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση για την ηλεκτρονική ταυτότητα σύμφωνα με τις προσδοκίες των πολιτών και των επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με αναπηρία, η συνεργασία θα πρέπει να αρχίσει αμέσως εν παραλλήλω και με πλήρη σεβασμό της νομοθετικής διαδικασίας και σύμφωνα με τα αποτελέσματά της.

(11)

Η παρούσα σύσταση θεσπίζει μια διαρθρωμένη διαδικασία συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και, κατά περίπτωση, φορέων του ιδιωτικού τομέα για την ανάπτυξη της εργαλειοθήκης.

(12)

Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να καλύπτει τέσσερις εγκάρσιες διαστάσεις, και συγκεκριμένα την παροχή και ανταλλαγή ιδιοχαρακτηριστικών ταυτότητας, τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια των ευρωπαϊκών πορτοφολιών ψηφιακής ταυτότητας, τη χρήση του ευρωπαϊκού πορτοφολιού ψηφιακής ταυτότητας, συμπεριλαμβανομένης της αντιστοίχισης ταυτότητας, και τη διακυβέρνηση. Η εργαλειοθήκη θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που ορίζονται στην πρόταση για ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για την ψηφιακή ταυτότητα. Θα πρέπει να επικαιροποιείται ανάλογα με τις ανάγκες μετά την έκβαση της νομοθετικής διαδικασίας.

(13)

Η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών είναι απαραίτητη για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών σε τομείς στους οποίους η εναρμόνιση δεν είναι μεν απαιτούμενη αλλά η ευθυγράμμιση των πρακτικών θα στηρίξει την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα από τα κράτη μέλη.

(14)

Η ομάδα εμπειρογνωμόνων eIDAS επιφορτίζεται ως κύριος συνομιλητής για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας σύστασης.

(15)

Κατάλογοι ιδιοχαρακτηριστικών και συστήματα βεβαίωσης των ιδιοχαρακτηριστικών έχουν ήδη καταρτιστεί σε άλλους τομείς, όπως για το τεχνικό σύστημα «μόνον άπαξ» του κανονισμού για την ενιαία ψηφιακή πύλη ή σε άλλες πρωτοβουλίες ανταλλαγής δεδομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο ευθυγράμμισης με τις εν λόγω εργασίες και επαναχρησιμοποίησής τους προκειμένου να διασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα, λαμβανομένων επίσης υπόψη των αρχών του ευρωπαϊκού πλαισίου διαλειτουργικότητας.

(16)

Τα υφιστάμενα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα και οι αντίστοιχες τεχνικές προδιαγραφές θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται, κατά περίπτωση, και θα πρέπει να εκτελούνται πιλοτικά έργα αναφοράς και δοκιμαστικές εφαρμογές του ευρωπαϊκού πλαισίου για την ψηφιακή ταυτότητα και των σχετικών συστατικών στοιχείων ώστε να διευκολυνθεί η εγκατάσταση, η υιοθέτηση και η διαλειτουργικότητα,