(1)

Με επιστολή της 19ης Ιουνίου 2013, η Επιτροπή απηύθυνε στο Λουξεμβούργο αίτηση παροχής πληροφοριών, ζητώντας λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις εθνικές πρακτικές όσον αφορά τις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης (3).

(2)

Με επιστολή της 17ης Ιουλίου 2013, οι λουξεμβουργιανές αρχές έδωσαν μια απάντηση γενικού περιεχομένου και ένα μέρος των πληροφοριών που ζητήθηκαν. Συγκεκριμένα, η απάντησή τους περιέγραφε τις νομικές αρχές και τους εθνικούς κανόνες που δεσμεύουν τη λουξεμβουργιανή φορολογική διοίκηση (Administration des contributions directes — Διεύθυνση άμεσων φόρων) κατά την έκδοση προαποφάσεων σε θέματα φορολογίας των εταιρειών («φορολογική απόφαση προέγκρισης» ή «ruling» (4)), προσδιόριζε τη διαδικασία που επιτρέπει την έκδοση τέτοιων αποφάσεων και τις πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλει ο φορολογούμενος και ανέφερε αν οι αποφάσεις που εξέδωσε η φορολογική αρχή είχαν δημοσιευτεί ή όχι. Οι αρχές του Λουξεμβούργου δεν απάντησαν στο αίτημα της Επιτροπής να της κοινοποιήσουν κατάλογο των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης τις οποίες εξέδωσε η φορολογική τους διοίκηση το 2010, το 2011 και το 2012, καθώς και άλλες χρήσιμες πληροφορίες, όπως η επωνυμία των εταιρειών, η δραστηριότητά τους, η ημερομηνία έκδοσης των φορολογικών αποφάσεων, η διάρκεια ισχύος των εν λόγω αποφάσεων και το είδος των συναλλαγών τις οποίες αφορούσαν αυτές οι αποφάσεις προέγκρισης.

(3)

Με επιστολή της 30ής Αυγούστου 2013, η Επιτροπή απέστειλε επιστολή υπενθύμισης στις λουξεμβουργιανές αρχές ζητώντας να της κοινοποιήσουν κατάλογο των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης που εκδόθηκαν το 2010, το 2011 και το 2012 (5).

(4)

Με επιστολές της 20ής και της 23ης Σεπτεμβρίου 2013, οι αρχές του Λουξεμβούργου εξέφρασαν τη λύπη τους σχετικά με το γεγονός ότι δημοσιεύτηκαν στον τύπο ορισμένες πληροφορίες σχετικά με την αίτηση παροχής πληροφοριών της Επιτροπής. Επιπλέον, αμφισβήτησαν τη νομική βάση της αίτησης παροχής πληροφοριών της Επιτροπής.

(5)

Με έγγραφο της 2ας Οκτωβρίου 2013, η Επιτροπή απάντησε στις λουξεμβουργιανές αρχές, προσδιορίζοντάς τους τη νομική βάση που της επέτρεπε να κινήσει αυτεπάγγελτα την έρευνα σχετικά με την πρακτική του Λουξεμβούργου στον τομέα των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης και χορηγώντας τους συμπληρωματική προθεσμία για να υποβάλουν τον κατάλογο των φορολογικών αποφάσεων που τους ζητήθηκε.

(6)

Στις 11 Οκτωβρίου 2013 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ των λουξεμβουργιανών αρχών και της Επιτροπής. Στις 14 Οκτωβρίου, σε επιστολή τους, οι λουξεμβουργιανές αρχές, διατύπωσαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η νομική βάση την οποία επικαλείται η Επιτροπή μπορεί να δικαιολογήσει την ευρύτητα και τον γενικό χαρακτήρα της αίτησης παροχής πληροφοριών. Η Επιτροπή απάντησε σε αυτή την επιστολή με επιστολή της 15ης Οκτωβρίου 2013.

(7)

Υπήρξε νέα ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των λουξεμβουργιανών αρχών (επιστολές της 11ης Νοεμβρίου και της 2ας Δεκεμβρίου 2013) και της Επιτροπής (επιστολές της 14ης Νοεμβρίου και της 12ης Δεκεμβρίου 2013), στις οποίες οι λουξεμβουργιανές αρχές εξήγησαν ότι, λόγω του σχηματισμού νέας κυβέρνησης, δεν μπορούσαν να απαντήσουν στην αίτηση παροχής πληροφοριών. Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή χορήγησε παράταση της προθεσμίας απάντησης έως τις 15 Ιανουαρίου 2014, διευκρινίζοντας, σε αυτές τις δύο επιστολές της, ότι θα ήταν ενδεχομένως υποχρεωμένη να εκδώσει διαταγή παροχής πληροφοριών, εάν δεν λάμβανε απάντηση στην αίτησή της για παροχή πληροφοριών.

(8)

Με επιστολή της 15ης Ιανουαρίου 2014, οι αρχές του Λουξεμβούργου κοινοποίησαν 22 φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που αφορούσαν την περίοδο 2010-2013, αλλά τα ονόματα των φορολογουμένων είχαν απαλειφθεί από τα εν λόγω έγγραφα. Σύμφωνα με τις αρχές του Λουξεμβούργου, αυτές οι 22 φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης — η μία εκ των οποίων αφορούσε εκ των προτέρων συμφωνία ενδοομιλικής τιμολόγησης («ΣΕΤ») με αποδέκτη εταιρεία με την επωνυμία «FFT» («η ΣΕΤ της FFT» ή «η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης») — είναι αντιπροσωπευτικές της πρακτικής του Λουξεμβούργου στον τομέα των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης.

(9)

Η ΣΕΤ της FFT περιείχε τα ακόλουθα έγγραφα (6):

(10)

Με επιστολή της 7ης Μαρτίου 2014, η Επιτροπή ζήτησε από τις λουξεμβουργιανές αρχές να επιβεβαιώσουν ότι «η Fiat Finance and Trade Ltd» ήταν ο φορολογούμενος με την επωνυμία FFT στη ΣΕΤ της FFT. Η Επιτροπή ανέφερε επίσης ότι, βάσει των υποβληθέντων στοιχείων, δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι η ΣΕΤ της FFT συνιστά κρατική ενίσχυση υπέρ της FFT, ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή ζήτησε από τις λουξεμβουργιανές αρχές να της παράσχουν συμπληρωματικές πληροφορίες για την αξιολόγηση της ΣΕΤ της FFT. Επειδή οι αρχές του Λουξεμβούργου δεν απάντησαν στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή απέστειλε επιστολή υπενθύμισης στις 7 Απριλίου 2014 (7).

(11)

Στις 24 Απριλίου 2014, οι λουξεμβουργιανές αρχές απάντησαν στην επιστολή της 7ης Μαρτίου 2014 και επιβεβαίωσαν ότι δεν διέθεταν κανένα πρόσθετο στοιχείο αναγκαίο για την αξιολόγηση της ΣΕΤ της FFT. Όσον αφορά το ερώτημα αν τα αρχικά «FFT» αντιστοιχούσαν στη Fiat Finance and Trade Ltd, οι λουξεμβουργιανές αρχές επικαλέστηκαν τις διατάξεις της λουξεμβουργιανής νομοθεσίας περί απορρήτου και ισχυρίστηκαν ότι οι εν λόγω διατάξεις τους απαγορεύουν να επιβεβαιώσουν την ταυτότητα του εν λόγω φορολογουμένου.

(12)

Στις 24 Μαρτίου 2014, η Επιτροπή εξέδωσε διαταγή παροχής πληροφοριών, βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (8), που αξίωνε από τις λουξεμβουργιανές αρχές τον κατάλογο των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (2).

(13)

Με απόφαση της 11ης Ιουνίου 2014, η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (η «απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας») (9), σε σχέση με τη ΣΕΤ της FFT. Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας συνοδευόταν από διαταγή παροχής πληροφοριών (η «διαταγή παροχής πληροφοριών») η οποία επέβαλε στο Λουξεμβούργο να υποβάλει, εντός προθεσμίας ενός μηνός από την κοινοποίηση της εν λόγω απόφασης, όλα τα αναγκαία έγγραφα, τις πληροφορίες και τα στοιχεία, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να αποφασίσει σχετικά με την ύπαρξη της εικαζόμενης ενίσχυσης και, ενδεχομένως, τη συμβατότητα της ενίσχυσης αυτής με την εσωτερική αγορά. Ειδικότερα, η Επιτροπή ζήτησε από το Λουξεμβούργο να επιβεβαιώσει την ταυτότητα του δικαιούχου του μέτρου.

(14)

Με επιστολή της 14ης Ιουλίου 2014, το Λουξεμβούργο υπέβαλε τις παρατηρήσεις του σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας. Ανέφερε επίσης ότι, εφόσον η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης, δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει στα ερωτήματα που τέθηκαν στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας ούτε στη διαταγή παροχής πληροφοριών.

(15)

Με επιστολή της 14ης Αυγούστου 2014, η Επιτροπή ζήτησε από το Λουξεμβούργο να της διαβιβάσει τις μη υποβληθείσες πληροφορίες που αναφέρονταν στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας και στη διαταγή παροχής πληροφοριών. Ζήτησε επίσης από το Λουξεμβούργο την άδεια να απευθυνθεί απευθείας στην FFT για να της υποβάλει τα ερωτήματα που είχαν μείνει αναπάντητα, σύμφωνα με το άρθρο 6α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.

(16)

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, το Λουξεμβούργο απάντησε εν μέρει στις έως τότε αναπάντητες ερωτήσεις και ανέφερε ότι ένα μέρος των ζητούμενων πληροφοριών καλύπτονταν από το επιχειρηματικό απόρρητο της FFT και δεν ήταν στη διάθεσή του. Επιβεβαίωσε επίσης ότι FFT ήταν πράγματι η εταιρεία Fiat Finance and Trade Ltd. και επέτρεψε στην Επιτροπή να απευθύνει τις ερωτήσεις της απευθείας στην FFT.

(17)

Στις 17 Οκτωβρίου 2014, η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (10). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους τρίτους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το επίμαχο μέτρο ενίσχυσης. Με επιστολή της 30ής Οκτωβρίου 2014, έλαβε παρατηρήσεις της FFT.

(18)

Στις 22 Δεκεμβρίου 2014, το Λουξεμβούργο υπέβαλε κατάλογο των δικαιούχων των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης, ώστε να συμμορφωθεί με την αίτηση παροχής πληροφοριών που υποβλήθηκε με το έγγραφο της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου 2013. Ο εν λόγω κατάλογος απαριθμεί τις αποφάσεις που εξέδωσαν οι φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου το 2010, το 2011 και το 2012.

(19)

Με επιστολή της 5ης Ιανουαρίου 2015, το Λουξεμβούργο υπέβαλε τις παρατηρήσεις του επί των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν ως ανταπόκριση στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.

(20)

Στις 12 Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση με την οποία ενημέρωνε το Λουξεμβούργο ότι, σύμφωνα με το άρθρο 6α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η επίσημη διαδικασία έρευνας σχετικά με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης παρέμενε ατελέσφορη μέχρι τότε. Με βάση τα ανωτέρω και με την άδεια του Λουξεμβούργου (11), η Επιτροπή μπόρεσε να υποβάλει τις ερωτήσεις της απευθείας στην FFT.

(21)

Με επιστολές της 20ής Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή απέστειλε αίτηση παροχής πληροφοριών στο Λουξεμβούργο και στην FFT. Η αίτηση πληροφοριών που απευθύνθηκε στην FFT στηριζόταν στο άρθρο 6α παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.

(22)

Με επιστολή της 24ης Φεβρουαρίου 2015, το Λουξεμβούργο απάντησε στην απόφαση της Επιτροπής της 12ης Φεβρουαρίου 2015, εκφράζοντας την έκπληξή του για την εξέλιξη της διαδικασίας στην παρούσα υπόθεση και τις αμφιβολίες του ως προς το βάσιμο του να κηρυχθεί η διαδικασία ατελέσφορη, δεδομένου του σημαντικού όγκου των πληροφοριών τις οποίες είχε υποβάλει το Λουξεμβούργο στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της έρευνας.

(23)

Με επιστολές της 26ης Φεβρουαρίου και της 3ης Μαρτίου 2015, η FFT ζήτησε διευκρινίσεις όσον αφορά την αίτηση παροχής πληροφοριών και παράταση της προθεσμίας απάντησης, η οποία της χορηγήθηκε από την Επιτροπή με ηλεκτρονικό μήνυμα της 5ης Μαρτίου 2015.

(24)

Με επιστολή της 5ης Μαρτίου 2015, η Επιτροπή απάντησε στην επιστολή του Λουξεμβούργου της 24ης Φεβρουαρίου 2015.

(25)

Στις 23 Μαρτίου 2015 (12), η Επιτροπή ζήτησε από το Λουξεμβούργο, σε σχέση με τον κατάλογο των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης που της είχε κοινοποιηθεί στις 22 Δεκεμβρίου 2014, να της παράσχει πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που αναφέρονταν για τα έτη 2010, 2011 και 2012. Ειδικότερα, η Επιτροπή ζήτησε από το Λουξεμβούργο να διευκρινίσει ποιες αποφάσεις σχετίζονταν με λειτουργία ταμειακής διαχείρισης και αφορούσαν μη καθετοποιημένες ή αυτόνομες εταιρείες. Η Επιτροπή ζήτησε επίσης από το Λουξεμβούργο να της κοινοποιήσει ορισμένες φορολογικές αποφάσεις που αφορούσαν συγκεκριμένους ομίλους εταιρειών.

(26)

Με επιστολή της 24ης Μαρτίου 2015, το Λουξεμβούργο απάντησε στην αίτηση παροχής πληροφοριών της Επιτροπής της 20ής Φεβρουαρίου 2015 (13).

(27)

Με επιστολή της 31ης Μαρτίου 2015, η FFT απάντησε στην αίτηση παροχής πληροφοριών της Επιτροπής της 20ής Φεβρουαρίου 2015. Η απάντησή της περιείχε, μεταξύ άλλων, τις κατευθυντήριες γραμμές του ομίλου Fiat σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση.

(28)

Στις 23 Απριλίου 2015, το Λουξεμβούργο υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες για 1 900 φορολογικές αποφάσεις σε σχέση με εκείνες που περιέχονταν στην απάντησή του της 22ας Δεκεμβρίου 2014. Ανέφερε ότι τρεις από τις απαριθμούμενες φορολογικές αποφάσεις αφορούσαν λειτουργία ταμειακής διαχείρισης: οι δύο είχαν εκδοθεί το 2010 και η μία το 2011. Στις 23 Μαρτίου 2015, η Επιτροπή είχε ζητήσει να της κοινοποιηθούν οι δύο από αυτές τις αποφάσεις, διότι αφορούσαν εταιρείες που αναφέρονταν στην αίτησή της της 23ης Μαρτίου 2015.

(29)

Στις 27 Απριλίου 2015 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ της FFT, των αρχών του Λουξεμβούργου και της Επιτροπής.

(30)

Στις 4 Ιουνίου 2015, το Λουξεμβούργο υπέβαλε τις πρόσθετες πληροφορίες που ζήτησε η Επιτροπή στις 23 Μαρτίου 2015 για 5 327 φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης μεταξύ εκείνων που απαριθμούνταν στην απάντησή της της 22ας Δεκεμβρίου 2014. Ειδικότερα, ανέφερε ότι και άλλες δέκα αποφάσεις αφορούσαν λειτουργίες ταμειακής διαχείρισης […]. Επιπλέον, μία απόφαση που αφορούσε την εταιρεία G κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 25 Ιουνίου 2015.

(31)

Στις 18 Ιουνίου 2015, το Λουξεμβούργο κοινοποίησε μια φορολογική απόφαση προέγκρισης που αφορούσε την εταιρεία Ε (απόφαση προέγκρισης του 2011).

(32)

Με επιστολή της 10ης Ιουλίου 2015, το Λουξεμβούργο προέβαλε το επιχείρημα ότι, σε περίπτωση αρνητικής τελικής απόφασης, η Επιτροπή δεν θα έπρεπε να μπορεί να ανακτήσει ενδεχόμενη ενίσχυση από τον δικαιούχο αναδρομικά, δηλ. από την ημερομηνία έκδοσης της σχετικής φορολογικής απόφασης προέγκρισης.

(33)

Στις 15 Ιουλίου 2015, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη μεταξύ του οικονομικού διευθυντή της Fiat Chrysler Automobiles N.V., εταιρείας που διαδέχθηκε τη Fiat S.p.A., των αρχών του Λουξεμβούργου και της Επιτροπής.

(34)

Η FFT αποτελεί μέρος του ομίλου Fiat. Κατά τον χρόνο έκδοσης της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, ο όμιλος Fiat αποτελούνταν από τη Fiat S.p.A, εταιρεία υπαγόμενη στο ιταλικό δίκαιο με έδρα το Τορίνο, και όλες τις εταιρείες που ελέγχονται από τη Fiat S.p.A. (οι οποίες στην παρούσα απόφαση ονομάζονται συλλογικά «Fiat» ή «όμιλος Fiat»). Μετά τη συγχώνευση της Fiat S.p.A. με τη Fiat Investments NV στις 12 Οκτωβρίου 2014, η Fiat Chrysler Automobiles N.V. διαδέχθηκε τη Fiat S.p.A. (14).

(35)

Η Fiat ασκεί βιομηχανικές δραστηριότητες και παρέχει χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Για λεπτομερέστερη περιγραφή των δραστηριοτήτων της Fiat, η Επιτροπή παραπέμπει στις αιτιολογικές σκέψεις 20 και 21 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.

(36)

Η FFT παρέχει υπηρεσίες ρευστότητας και χρηματοδότηση στις εταιρείες του ομίλου Fiat που έχουν έδρα (κυρίως) στην Ευρώπη (εκτός της Ιταλίας)· διαχειρίζεται επίσης διάφορες δομές κεντρικής διαχείρισης ρευστότητας για τις εταιρείες του ομίλου Fiat που είναι εγκατεστημένες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, την Ελβετία, την Αυστρία, τη Γερμανία και την Ισπανία. Η FFT δρα από το Λουξεμβούργο, όπου βρίσκεται η έδρα της, και μέσω δύο υποκαταστημάτων, ένα με έδρα το Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) και το άλλο τη Μαδρίτη (Ισπανία).

(37)

Η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, την οποία υπέβαλε στην Επιτροπή το Λουξεμβούργο στις 15 Ιανουαρίου 2014, περιέχει τα στοιχεία τα οποία, σε ό,τι αφορά την FFT, συνοψίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις (38) έως (51) (15).

(38)

Η Fiat αποφάσισε να συγκεντρώσει σε κεντρικό επίπεδο τις χρηματοοικονομικές και ταμειακές λειτουργίες της, για τις οποίες όλες οι δραστηριότητες που αφορούν τη χρηματοδότηση, την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στις επιχειρήσεις, τις τραπεζικές σχέσεις, τη διαχείριση κινδύνου συναλλάγματος και επιτοκίων, την κεντρική ταμειακή διαχείριση, πράξεις στην κεφαλαιαγορά, ταμειακή διαχείριση, τη διαδικασία εισπράξεων και πληρωμών ασκούνται από τις «εταιρείες ταμειακής διαχείρισης».

(39)

Οι εταιρείες ταμειακής διαχείρισης είναι οργανωμένες ως εξής:

(40)

Οι διασυνοριακές ενδοομιλικές συναλλαγές μεταξύ εταιρειών στις οποίες συμμετέχει η FFT μπορούν να ομαδοποιηθούν σε δύο κύριες κατηγορίες:

(41)

Το διάγραμμα κατωτέρω παρουσιάζει τις πράξεις χρηματοδότησης (T1 έως T3).

Κύριες ενδοομιλικές διασυνοριακές συναλλαγές

Μακροπρόθεσμα δάνεια

FF

Βραχυπρόθεσμα δάνεια

Καταθέσεις

FF&T

Αγορά

FFNA

(42)

Όσον αφορά τις ασκούμενες λειτουργίες, η FFT δραστηριοποιείται στη χρηματοδότηση από την αγορά και τις τοποθετήσεις ρευστών διαθεσίμων, τις σχέσεις με τους φορείς της χρηματοπιστωτικής αγοράς, τις υπηρεσίες συντονισμού και παροχής χρηματοπιστωτικών συμβουλών στις εταιρείες του ομίλου, τη διαχείριση ταμειακών διαθεσίμων στις εταιρείες του ομίλου, τη βραχυπρόθεσμη («Β/Π») και μεσοπρόθεσμη («Μ/Π») διεταιρική χρηματοδότηση και τον συντονισμό με τις άλλες εταιρείες χρηματοδότησης.

(43)

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση από την αγορά και τις τοποθετήσεις ρευστών διαθεσίμων, η FFT κινητοποιεί τα κεφάλαια για να τα διαθέτει για τη στήριξη των επιχειρήσεων και της ανάπτυξης των εταιρειών του ομίλου και να τα επενδύει αναλόγως. Όσον αφορά τη διαχείριση των οικονομικών κινδύνων, η FFT ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζονται από τις σχετικές εσωτερικές πολιτικές του ομίλου (κίνδυνος συναλλάγματος και επιτοκίου). Η χρηματοδότηση της FFT προέρχεται από μέσα όπως η έκδοση ομολόγων (μέσω ενός «Global Medium Term Note» ή το πρόγραμμα «GMTN» στο οποίο η FFT, μαζί με την FFNA και την FFC είναι εκδότες), από προθεσμιακά τραπεζικά δάνεια, πιστωτικά όρια για ειδικό και μη προορισμό, κ.λπ. Για τη διαχείριση ρευστότητας, η FFT επενδύει τα πλεονάζοντα ταμειακά διαθέσιμα σε μεγάλα τραπεζικά ιδρύματα ή σε αμοιβαία κεφάλαια χρηματαγοράς υψηλής ποιότητας.

(44)

Όσον αφορά την έκθεση στον συναλλαγματικό κίνδυνο, η FFT διαχειρίζεται την έκθεση αυτή κυρίως μέσω προθεσμιακών συμβάσεων συναλλάγματος και συμφωνιών ανταλλαγής νομισμάτων. Η έκθεση στον συναλλαγματικό κίνδυνο συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τη διαφορετική διάρκεια του παθητικού και του ενεργητικού, καθώς και με τη διαχείριση. Η FFT χρησιμοποιεί κυρίως συμφωνίες ανταλλαγής επιτοκίων («IRS») και προθεσμιακές συμφωνίες επιτοκίων («FRA»).

(45)

Όσον αφορά τις σχέσεις με τους φορείς της χρηματοπιστωτικής αγοράς, η FFT, σε συντονισμό με την FF, ασχολείται με τις χρηματοπιστωτικές αγορές και ιδρύματα, για να τους παρέχει πληροφορίες και δεδομένα σχετικά με τον όμιλο με σκοπό τη στήριξη της φερεγγυότητας και της χρηματοοικονομικής θέσης του ομίλου.

(46)

Στο πλαίσιο των υπηρεσιών συντονισμού και παροχής χρηματοπιστωτικών συμβουλών στις εταιρείες του ομίλου, η FFT έχει αναλάβει να παρέχει σε αυτές χρηματοοικονομική συνδρομή, να εξετάζει τις οικονομικές τους ανάγκες, να εντοπίζει τις καλύτερες λύσεις, να καθορίζει τις χρηματοοικονομικές συμβάσεις και να παρακολουθεί τις επιδόσεις των χρηματοπιστωτικών προϊόντων όσον αφορά τις ανάγκες των εταιρειών του ομίλου.

(47)

Η FFT παρακολουθεί τις ταμειακές ροές, τις ανάγκες χρηματοδότησης και τη ρευστότητα των εταιρειών του ομίλου, με σκοπό να βελτιστοποιηθεί η αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα της διαχείρισης πόρων σε ίδια κεφάλαια του ομίλου. Η FFT διαχειρίζεται τις δομές κεντρικής διαχείρισης της ρευστότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, την Ελβετία, την Αυστρία, τη Γερμανία και την Ισπανία. Κάθε μέρα, τα εξισωτικά υπόλοιπα από κάθε χώρα συγκεντρώνονται σε έναν κεντρικό λογαριασμό της FFT, με σκοπό τη διαχείριση της συνολικής χρηματοοικονομικής θέσης. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι λογαριασμοί των εταιρειών του ομίλου (σε τράπεζες) λαμβάνουν και πραγματοποιούν πληρωμές στο πλαίσιο των συνήθων δραστηριοτήτων τους. Στο τέλος της ημέρας, τα υπόλοιπα των λογαριασμών των εταιρειών του ομίλου παρουσιάζουν θετική ή αρνητική θέση. Και στις δύο περιπτώσεις, καλύπτονται αυτόματα από τον κεντρικό λογαριασμό της FFT που έχει ανοίξει σε κάθε χώρα. Στη συνέχεια, μέσω μη αυτοματοποιημένων μεταβιβάσεων, τα ποσά των διαφόρων εθνικών κεντρικών λογαριασμών κατευθύνονται εκ νέου (είσοδος ή έξοδος) σε έναν ενιαίο κεντρικό λογαριασμό. Κατά συνέπεια, κάθε ημέρα, οι τρεχούμενοι λογαριασμοί των εταιρειών του ομίλου μηδενίζονται. Ανάλογα με την ημερήσια θέση των τρεχούμενων λογαριασμών, οι συμμετέχοντες των εταιρειών του ομίλου στα συστήματα συγκέντρωσης των ταμειακών διαθεσίμων θα πιστώνονται ή χρεώνονται για τους τόκους που υπολογίζονται σύμφωνα με μια μέθοδο διεταιρικής τιμολόγησης.

(48)

Το επιτόκιο των ενδοομιλικών δανείων καθορίζεται ως το άθροισμα του σταθμισμένου μέσου κόστους κεφαλαίου του ομίλου, με την προσθήκη ενός περιθωρίου. Το επιτόκιο των καταθέσεων καθορίζεται στο επιτόκιο χωρίς κίνδυνο συν ένα περιθώριο βραχυπρόθεσμων καταθέσεων στις τράπεζες, σύμφωνα με την πολιτική ρευστότητας του ομίλου.

(49)

Όσον αφορά τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη διεταιρική χρηματοδότηση και τον συντονισμό με τις άλλες εταιρείες χρηματοδότησης, η FFT ενεργεί ως εξής: ως προς το πρώτο, η FFT θέτει στη διάθεση των εταιρειών του ομίλου κεφάλαια που έχουν χρηματοδοτηθεί σε μεγάλα ποσά με όρους χονδρικής στις ρυθμιζόμενες αγορές (αγορά ομολόγων) ή σε διαπραγμάτευση με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα· ως προς το δεύτερο, οι μεταφορές κεφαλαίων μεταξύ των εταιρειών χρηματοδότησης είναι επαναλαμβανόμενες, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες χρηματοδότησης των εταιρειών του ομίλου χωρίς προσφυγή στην αγορά, όταν η συνολική χρηματοοικονομική θέση του ομίλου είναι θετική.

(50)

Οι κυριότεροι κίνδυνοι τους οποίους αντιμετωπίζουν οι εταιρείες ταμειακής διαχείρισης, που υπογραμμίζονται στην έκθεση σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση, είναι οι εξής:

(51)

Η FFT διαχειρίζεται σημαντικό όγκο χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, τα οποία συνδέονται κυρίως με δάνεια μεταξύ εταιρειών του ομίλου, με απαιτήσεις των εταιρειών του ομίλου και, σε μικρότερο βαθμό, με τραπεζικές καταθέσεις. Η FFT χρησιμοποιεί συστήματα πληροφορικής που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των καθημερινών εργασιών και την παρακολούθηση των αποτελεσμάτων των κεφαλαιαγορών.

(52)

Η παρούσα απόφαση αφορά την ΣΕΤ της FFT, μια φορολογική απόφαση προέγκρισης σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση που εκδόθηκε από το Λουξεμβούργο υπέρ της FFT, με επιστολή της 3ης Σεπτεμβρίου 2012. Η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης εγκρίνει μια μέθοδο για την διάθεση των κερδών στην FFT εντός του ομίλου Fiat που προτάθηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλό της και επιτρέπει στην FFT να προσδιορίζει σε ετήσια βάση το ποσό του φόρου εταιρειών που πρέπει να καταβληθεί στο Λουξεμβούργο.

(53)

Τα έγγραφα που υπέβαλε το Λουξεμβούργο στην Επιτροπή, ως το σύνολο των ουσιωδών στοιχείων για τη στήριξη του επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, αποτελούνται από δύο επιστολές και την έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (9).

(54)

Με επιστολή της 3ης Σεπτεμβρίου 2012, η φορολογική αρχή του Λουξεμβούργου επιβεβαίωσε ότι «η κατωτέρω ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης συντάχθηκε σύμφωνα με την εγκύκλιο 164/2 της 28ης Ιανουαρίου 2011 και είναι σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού» (sic). Με άλλα λόγια, η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου παραδέχθηκε ότι η ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης που πραγματοποιήθηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλο και περιλαμβάνεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση κατέληξε σε αμοιβή συνθηκών πλήρους ανταγωνισμού για τις λειτουργίες που ασκεί η FFT και τον κίνδυνο τον οποίο επωμίζεται. Η «αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού» της FFT, όπως διαπιστώνεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση και έγινε αποδεκτή από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, είναι η ακόλουθη: «Η μελέτη της ενδοομιλικής τιμολόγησης καθορίζει κατάλληλη αμοιβή των ιδίων κεφαλαίων που είναι εκτεθειμένα στον κίνδυνο και των ιδίων κεφαλαίων που αποσκοπούν στην αμοιβή των λειτουργιών που ασκεί η εταιρεία ύψους 2,542 εκατ. ευρώ επί των οποίων προβλέπεται απόκλιση +/– 10 %». Ο κανονικός συντελεστής 28,80 % του φόρου εταιρειών στο Λουξεμβούργο εφαρμόζεται στα καθαρά κέρδη της FFT βάσει αυτής της αμοιβής. Η επιστολή αναφέρει επίσης ότι η απόφαση που έλαβε η φορολογική διοίκηση είναι δεσμευτική για 5 έτη (δηλ. από τη χρήση 2012 έως τη χρήση 2016) (18).

(55)

Σύμφωνα με την έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, η μέθοδος που θεωρείται ως η πλέον κατάλληλη για τον προσδιορισμό του φορολογητέου κέρδους της FFT εντός του ομίλου Fiat είναι η μέθοδος του καθαρού περιθωρίου κέρδους συναλλαγής («MTMN»). Κατά την άποψη του φοροτεχνικού συμβούλου, η MTMN είναι κατ' εξοχήν κατάλληλη όταν, κατά τη συναλλαγή, ένα συμβαλλόμενο μέρος δεν εισφέρει εφάπαξ συνεισφορές και αξία· δεδομένου ότι, σύμφωνα με τον φοροτεχνικό σύμβουλο, η FFT παρέχει αποκλειστικά χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, η μέθοδος αυτή θεωρείται η πλέον κατάλληλη για τον καθορισμό των τιμών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Επιπλέον, δεδομένου ότι η FFT ασκεί τα καθήκοντά της μόνο για τις εταιρείες του ομίλου Fiat, οι οποίες δεν λαμβάνουν κανενός είδους παρόμοιες υπηρεσίες από τρίτους, δεν είναι δυνατή καμία εσωτερική σύγκριση. Κατά συνέπεια, ο φοροτεχνικός σύμβουλος θεωρεί ότι είναι ορθότερο να γίνει εξωτερική σύγκριση με τον καθορισμό των καθαρών περιθωρίων που είχαν ληφθεί σε συγκρίσιμες συναλλαγές που πραγματοποιούνται από ανεξάρτητες εταιρείες (19).

(56)

Στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, ο φοροτεχνικός σύμβουλος ορίζει την οφειλόμενη αμοιβή στην FFT, που συνιστά το φορολογητέο κέρδος, σε σχέση με τα κεφάλαια που χρειάζεται η FFT για την άσκηση των καθηκόντων της και την αντιμετώπιση των κινδύνων της, λαμβάνοντας υπόψη τα χρησιμοποιούμενα στοιχεία ενεργητικού (20).

(57)

Η αμοιβή αυτή προσδιορίζεται με τον ακόλουθο τρόπο: i) εκτίμηση των «ιδίων κεφαλαίων που είναι εκτεθειμένα στον κίνδυνο» της FFT· ii) προσδιορισμός των ιδίων κεφαλαίων της FFT που χρησιμοποιούνται για την άσκηση των καθηκόντων και τη στήριξη των χρηματοοικονομικών επενδύσεων· iii) εκτίμηση της αναμενόμενης αμοιβής των «ιδίων κεφαλαίων που είναι εκτεθειμένα στον κίνδυνο» της FFT με τη χρήση του μοντέλου αποτίμησης των χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού («MEDAF») (21) και προσδιορισμός της απόδοσης για την αμοιβή των ιδίων κεφαλαίων που χρησιμοποιούνται για να ασκήσει τα καθήκοντά της· και iv) υπολογισμός της συνολικής κερδοφορίας που θα αποδοθεί στην FFT ως αμοιβή για τους κινδύνους που έχει επωμιστεί και για την άσκηση των καθηκόντων, με συνδυασμό των αποτελεσμάτων των σταδίων i) έως iii).

(58)

Όσον αφορά το στάδιο i), με βάση τη λειτουργική ανάλυση που περιλαμβάνεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, ο φοροτεχνικός σύμβουλος θεωρεί ότι η FFT αναλαμβάνει τους ακόλουθους κινδύνους: λειτουργικό και πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, ενώ ο φοροτεχνικός σύμβουλος θεωρεί ότι η FFT δεν αντιμετωπίζει συναλλαγματικό κίνδυνο. Εφαρμόζοντας το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ (22) κατ' αναλογία (23), ο φοροτεχνικός σύμβουλος έκρινε τις ελάχιστες απαιτήσεις σε ίδια κεφάλαια της FFT για την κάλυψη των ακόλουθων κινδύνων: λειτουργικού κινδύνου, κινδύνου αντισυμβαλλομένου, συναλλαγματικού και πιστωτικού κινδύνου, ως εξής:

(59)

Οι υπολογισμοί αυτοί οδήγησαν τον φοροτεχνικό σύμβουλο να ορίσει τα «ίδια κεφάλαια που εκτίθενται στον κίνδυνο» της FFT, που αντιστοιχούν στα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT σύμφωνα με το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ που εφάρμοσε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT, όπως συνοψίζονται στον πίνακα 1.

Πίνακας 1

Ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων της FFT

(60)

Όσον αφορά το στάδιο ii), αυτό που η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση ορίζει ως «ίδια κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για την άσκηση των καθηκόντων» (24) υπολογίζεται αφαιρώντας από το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της FFT το μέρος των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων της FFT που προκύπτουν από το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ, όπως εκτιμώνται από τον φοροτεχνικό σύμβουλο, και το μέρος των ιδίων κεφαλαίων της FFT που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη των χρηματοοικονομικών επενδύσεων στην FFNA και την FFC.

(61)

Σύμφωνα με τον φοροτεχνικό σύμβουλο της FFT, στα τέλη του 2011, τα ίδια κεφάλαια της FFT ανέρχονταν σε 287,5 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων:

(62)

Ο πίνακας 2 παραθέτει την κατανομή του συνόλου των ιδίων κεφαλαίων της FFT, όπως υποβλήθηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλο στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση.

Πίνακας 2

Κατανομή των ιδίων κεφαλαίων της FFT

(63)

Στο στάδιο iii), ο φοροτεχνικός σύμβουλος προτείνει καταρχάς την αμοιβή του μεριδίου των ιδίων κεφαλαίων της FFT που τα ορίζει ως «ελάχιστα ίδια κεφάλαια εκτεθειμένα στον κίνδυνο», τα οποία αντιστοιχούν στα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, όπως καθορίζονται από τον φοροτεχνικό σύμβουλο στο στάδιο i), εκτιμώντας την απόδοση των ιδίων κεφαλαίων την οποία προσδοκούσαν οι επενδυτές («αναμενόμενη απόδοση προ φόρων») με τη χρήση του μοντέλου MEDAF, ήτοι:

Αναμενόμενη απόδοση προ φόρων = (επιτόκιο μηδενικού κινδύνου + β × ασφάλιστρο κινδύνου ιδίων κεφαλαίων)/(1 — φορολογικός συντελεστής)

(64)

Κατά την εφαρμογή του MEDAF, ο φοροτεχνικός της FFT χρησιμοποίησε τις ακόλουθες μεταβλητές:

(65)

Εφαρμόζοντας αυτές τις μεταβλητές στον τύπο που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη (63), ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT καταλήγει σε «απόδοση ιδίων κεφαλαίων που οι επενδυτές θα προσδοκούσαν να λάβουν για τους κινδύνους που αναλαμβάνουν» 6,05 %.

(66)

Ο πίνακας 3 παρέχει τον κατάλογο των εταιρειών τις οποίες ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT επέλεξε ως συγκρίσιμες εταιρείες που ασκούν ανεξάρτητη δραστηριότητα στον χρηματοπιστωτικό τομέα, καθώς και κατάλογο των συντελεστών βήτα που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του συντελεστή βήτα προς χρήση στο MEDAF.

Πίνακας 3

Κατάλογος των συγκρίσιμων εταιρειών που παρέχουν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες

(67)

Ο πίνακας 4 παρουσιάζει το «εύρος τιμών πλήρους ανταγωνισμού» μεταξύ των συντελεστών βήτα των συγκρίσιμων εταιρειών που επελέγησαν, στον οποίο καταλήγει ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT.

Πίνακας 4

Εύρος τιμών πλήρους ανταγωνισμού των συντελεστών βήτα των συγκρίσιμων εταιρειών

(68)

Στη συνέχεια, ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT προτείνει αμοιβή του μεριδίου των ιδίων κεφαλαίων της FFT τα οποία αποκαλεί «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν την άσκηση λειτουργιών» στον πίνακα 2, τα οποία αντιστοιχούν στα «ίδια κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για την άσκηση των καθηκόντων» που προσδιορίζονται στο στάδιο ii), χρησιμοποιώντας το επιτόκιο της αγοράς που ισχύει για τις βραχυπρόθεσμες καταθέσεις (30), το οποίο, κατά τον φοροτεχνικό σύμβουλο της FFT θα ήταν 0,87 %.

(69)

Ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT προτείνει στη συνέχεια να μην αμειφθεί το μερίδιο των ιδίων κεφαλαίων της FFT που θεωρεί ότι καλύπτει τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις της FFT στην FFNA και την FFC, το οποίο αποκαλεί «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις στην FFNA και την FFC» στον πίνακα 2, δηλ. να έχει μηδενική αμοιβή για φορολογικούς σκοπούς.

(70)

Τέλος, στο στάδιο iv), ο φοροτεχνικός σύμβουλος υπολογίζει τη συνολική αμοιβή της FFT για τις δραστηριότητες χρηματοδότησης και ρευστότητας και για τους κινδύνους που αναλαμβάνει. Η αμοιβή αυτή αποτελείται από τα ακόλουθα στοιχεία, που προέρχονται από τα στάδια i) έως iii) ανωτέρω:

(71)

Ο πίνακας 5 παρουσιάζει την εκτίμηση από τον φοροτεχνικό σύμβουλο της συνολικής κερδοφορίας που θα έπρεπε να αποδοθεί στην FFT για τους σκοπούς της φορολόγησης στο Λουξεμβούργο.

Πίνακας 5

Εκτίμηση της φορολογητέας βάσης της FFT

(72)

Το συνολικό ποσό των 2,542 εκατ. ευρώ αντιστοιχεί στο ποσό της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης το οποίο η λουξεμβουργιανή φορολογική αρχή θεωρεί ως αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού (32).

(73)

Στον πίνακα 6 συνοψίζονται τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT μετά το πέρας των σταδίων i) έως iv) ανωτέρω, στις αιτιολογικές σκέψεις (58) έως (72).

Πίνακας 6

Ανακεφαλαιωτικός υπολογισμός των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων και της επίπτωσης στα προ φόρων αποτελέσματα της FFT

(74)

Η φορολογική απόφαση προέγκρισης υπέρ της FFT εκδόθηκε βάσει του άρθρου 164 εδάφιο 3 του λουξεμβουργιανού κώδικα φορολογίας εισοδήματος [τροποποιημένος νόμος της 4ης Δεκεμβρίου 1967 σχετικά με τον φόρο εισοδήματος (ο «L.I.R.»)] και της εγκυκλίου L.I.R. αριθ. 164/2 της 28ης Ιανουαρίου 2010 (η «εγκύκλιος») (33).

(75)

Το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R. ορίζει ότι «[οι] αφανείς διανομές κερδών περιλαμβάνονται στο φορολογητέο εισόδημα. Αφανής διανομή κερδών υφίσταται ιδίως εάν ένας εταίρος, μέτοχος ή ενδιαφερόμενος αποκομίζει άμεσα ή έμμεσα οφέλη από μια εταιρεία ή ένωση, τα οποία υπό κανονικές συνθήκες δεν θα απολάμβανε, εάν δεν είχε την ιδιότητα αυτή». Η διάταξη αυτή θεσπίζει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού στο φορολογικό δίκαιο του Λουξεμβούργου, κατά το οποίο οι συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ιδίου ομίλου πρέπει να αμείβονται όπως αν γίνονταν αποδεκτές από ανεξάρτητες εταιρείες που διαπραγματεύονται σε συγκρίσιμες περιστάσεις σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.

(76)

Το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R. διευκρινίζεται από την εγκύκλιο, η οποία έχει ως εξής: το τμήμα 1 ορίζει τους όρους «εταιρεία χρηματοδότησης ομίλου» (34), «πράξη ενδοομιλικής χρηματοδότησης» (35) και «συνδεδεμένες επιχειρήσεις» (36).

(77)

Το τμήμα 2 με τίτλο «Γενικές διατάξεις» περιγράφει καταρχάς με τον ακόλουθο τρόπο τις ενδοομιλικές υπηρεσίες στις οποίες εφαρμόζεται η εγκύκλιος: «Μια ενδοομιλική υπηρεσία (συμπεριλαμβανομένων των πράξεων ενδοομιλικής χρηματοδότησης) έχει παρασχεθεί εάν, σε συγκρίσιμες συνθήκες, μια ανεξάρτητη επιχείρηση θα ήταν διατεθειμένη να καταβάλει τίμημα σε άλλη ανεξάρτητη επιχείρηση για την άσκηση αυτής της δραστηριότητας, ή εάν την είχε εκτελέσει η ίδια.» Το τμήμα 2 της εγκυκλίου περιγράφει ιδίως την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού όπως ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση και έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο. Συναφώς, αναφέρει ότι «εάν έχει παρασχεθεί ενδοομιλική υπηρεσία, πρέπει να διαπιστωθεί, όπως και για τα άλλα είδη ενδοομιλικής τιμολόγησης, αν η συμφωνηθείσα αμοιβή είναι σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, αν δηλ. αντιστοιχεί στην τιμή που θα είχε εφαρμόσει και αποδεχθεί μια ανεξάρτητη επιχείρηση σε συγκρίσιμες συνθήκες» (37).

(78)

Όσον αφορά την αναφορά σε «συγκρίσιμες συνθήκες», η εγκύκλιος διευκρινίζει ότι η ανάλυση της συγκρισιμότητας πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία όπως «τα χαρακτηριστικά των μεταβιβαζόμενων αγαθών ή υπηρεσιών, οι λειτουργίες που αναλαμβάνουν τα μέρη, οι συμβατικοί όροι, οι οικονομικές συνθήκες των μερών και οι βιομηχανικές ή εμπορικές στρατηγικές τους» (38).

(79)

Το τμήμα 3 της εγκυκλίου εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζεται μια αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, ειδικότερα όσον αφορά τις εταιρείες χρηματοδότησης ομίλου. Οι λειτουργίες των εταιρειών αυτών, που καθορίζουν την αμοιβή για καθεμία από αυτές, πρέπει, σύμφωνα με την εγκύκλιο, να είναι συγκρίσιμες με τις λειτουργίες που αναλαμβάνουν τα ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που υπόκεινται στην εποπτεία της επιτροπής εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα. Επομένως, η αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού για τα καθήκοντα που αναλαμβάνονται (βάσει των υποκείμενων στοιχείων του ενεργητικού και των κινδύνων που αναλαμβάνονται) «θα πρέπει να βασίζεται στην αμοιβή που χρεώνουν τα εν λόγω ιδρύματα για συγκρίσιμες πιστωτικές πράξεις» (39).

(80)

Επιπλέον, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πριν χορηγήσουν μια πίστωση ή προκαταβολή κεφαλαίων, διεξάγουν ανάλυση κινδύνου, αξιολογώντας ιδίως τον χρηματοοικονομικό κίνδυνο που συνδέεται με τη συναλλαγή, τον εγγενή κίνδυνο του δανειολήπτη, τον κίνδυνο της δανειολήπτριας επιχείρησης και τον διαρθρωτικό κίνδυνο. Όσον αφορά τα έξοδα που συνδέονται με τη χορήγηση δανείων, οι πρόσθετες δαπάνες θα πρέπει, επίσης, να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τα «πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν για την τήρηση των απαιτήσεων φερεγγυότητας, τα πρόσθετα έξοδα που συνδέονται με τον πιστωτικό κίνδυνο, τα έξοδα διεκπεραίωσης ή τις πρόσθετες επιβαρύνσεις που οφείλονται στον συναλλαγματικό κίνδυνο» (40). Ο πιστωτικός κίνδυνος προσδιορίζεται βάσει των όρων που διέπουν τη σύμβαση πίστωσης και τα αποτελέσματα της ανάλυσης των κινδύνων.

(81)

Τέλος, σύμφωνα με την εγκύκλιο, οι ανεξάρτητοι φορείς παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών συνήθως εξαρτούν το ύψος της αμοιβής είτε από το ποσό της δανειοληψίας, είτε από την πραγματική αξία των υπό διαχείριση στοιχείων ενεργητικού. Ομοίως, κατά το πρότυπο των ανεξάρτητων φορέων παροχής υπηρεσιών, «οι εταιρείες χρηματοδότησης ομίλου που εκτελούν ενδοομιλικές πιστοδοτικές πράξεις θα πρέπει επίσης να προβαίνουν σε ανάλυση κινδύνου προτού χορηγήσουν πίστωση σε μια συνδεδεμένη επιχείρηση και να λαμβάνουν υπόψη κάθε άλλο παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει τον καθορισμό της ενδοομιλικής τους τιμολόγησης» (41).

(82)

Το τμήμα 4 της εγκυκλίου διευκρινίζει ότι οι φορολογικές αρχές παρέχουν πληροφορίες που έχουν ως αποτέλεσμα να τους δεσμεύουν μόνον εάν η σχετική εταιρεία έχει πραγματική παρουσία στο Λουξεμβούργο. Παραθέτει, στη συνέχεια, τις διάφορες προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί μια εταιρεία χρηματοδότησης ομίλου για να έχει πραγματική παρουσία στη χώρα. Τα ίδια κεφάλαια της εταιρείας πρέπει, μεταξύ άλλων, να είναι επαρκή σε σχέση με τις λειτουργίες που ασκεί (βάσει των υποκείμενων στοιχείων του ενεργητικού και των κινδύνων που αναλαμβάνονται), και το ύψος των ιδίων κεφαλαίων πρέπει να αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 1 % της ονομαστικής αξίας των χορηγούμενων πιστώσεων ή σε 2 εκατ. ευρώ, χωρίς άλλη ένδειξη.

(83)

Η εγκύκλιος αναφέρει επίσης τις πληροφορίες και τα έγγραφα που πρέπει να υποβάλλονται για την απόκτηση των πληροφοριών που έχουν ως αποτέλεσμα τη δέσμευση των φορολογικών αρχών. Μια δεσμευτική αίτηση παροχής πληροφοριών πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, «μελέτη της ενδοομιλικής τιμολόγησης που τηρεί τις κατευθυντήριες αρχές του ΟΟΣΑ σε αυτό τον τομέα και περιλαμβάνει πλήρη περιγραφή της προτεινόμενης μεθοδολογίας και λεπτομερείς πληροφορίες και αναλύσεις για την υποστήριξη αυτής της μεθοδολογίας, όπως ο εντοπισμός συγκρίσιμων στοιχείων και το φάσμα των αναμενόμενων αποτελεσμάτων» (42). Τέλος, η εγκύκλιος διευκρινίζει ότι η διάρκεια ισχύος μιας φορολογικής απόφασης προέγκρισης είναι κατά κανόνα πενταετής, εκτός εάν αλλάξουν τα γεγονότα και οι συνθήκες, οι νομικές απαιτήσεις στις οποίες βασίστηκε η φορολογική απόφαση προέγκρισης, ή μεταβληθεί κάποιο από τα βασικά χαρακτηριστικά της συναλλαγής (43).

(84)

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης («ΟΟΣΑ») παρέχει στις χώρες μέλη του κατευθύνσεις σε θέματα φορολογίας, που παρατίθενται στις «κατευθυντήριες γραμμές για την ενδοομιλική τιμολόγηση» («κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση»), οι οποίες συνιστούν μια μη δεσμευτική νομική πράξη που παρέχει κατευθύνσεις σε θέματα ενδοομιλικής τιμολόγησης (44).

(85)

Η ενδοομιλική τιμολόγηση καθορίζει τις τιμές που χρεώνονται για τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ διαφόρων τμημάτων του ίδιου ομίλου εταιρειών. Οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν οικονομικό κίνητρο να κατανέμουν όσο το δυνατόν λιγότερα κέρδη στις φορολογικές δικαιοδοσίες που φορολογούν περισσότερο τα κέρδη αυτά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε υπέρμετρες τιμές μεταβίβασης, το οποίο δεν πρέπει να γίνεται δεκτό ως βάση για τον υπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος. Για να αποφευχθεί αυτό το πρόβλημα, οι φορολογικές αρχές θα πρέπει να αποδέχονται την ενδοομιλική τιμολόγηση μεταξύ εταιρειών του ιδίου ομίλου μόνο όταν οι συναλλαγές αμείβονται όπως θα αμείβονταν αν ήταν αποδεκτές από ανεξάρτητες εταιρείες που διαπραγματεύονται σε συγκρίσιμες περιστάσεις υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού (45). Αυτή είναι η αποκαλούμενη «αρχή του πλήρους ανταγωνισμού».

(86)

Η δήλωση αρχών σχετικά με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού παρατίθεται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ, η οποία αποτελεί τη βάση των διμερών φορολογικών συμφωνιών στις οποίες συμμετέχουν οι χώρες μέλη του ΟΟΣΑ και ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός χωρών μη μελών. Το άρθρο 9 ορίζει ότι «στις εμπορικές ή οικονομικές σχέσεις των δύο [συνδεδεμένων] επιχειρήσεων, οι οποίες συνδέονται με όρους που συμφωνούνται ή επιβάλλονται και είναι διαφορετικοί από εκείνους που θα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που θα είχε δημιουργήσει, χωρίς τους όρους αυτούς, μία από τις επιχειρήσεις αυτές, αλλά τελικά δεν δημιουργήθηκαν εξαιτίας αυτών των όρων, μπορούν να συμπεριληφθούν στα κέρδη της επιχείρησης αυτής και να φορολογηθούν ανάλογα».

(87)

Στις 27 Ιουνίου 1995, η επιτροπή φορολογικών υποθέσεων του ΟΟΣΑ εξέδωσε στην αρχική τους μορφή τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση (46)· αυτές επικαιροποιήθηκαν επί της ουσίας τον Ιούλιο του 2010 (47). Λόγω του μη δεσμευτικού χαρακτήρα αυτών των κατευθυντήριων γραμμών, οι φορολογικές διοικήσεις των χωρών μελών του ΟΟΣΑ απλώς ενθαρρύνονται να τις εφαρμόζουν. Κατά κανόνα, ωστόσο, οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν σημείο αναφοράς και ασκούν σαφή επιρροή στις φορολογικές πρακτικές των χωρών μελών του ΟΟΣΑ (ακόμη και σε χώρες μη μέλη). Επιπλέον, σε πολλές χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έχουν αποκτήσει ισχύ νόμου ή χρησιμεύουν ως σημεία αναφοράς για την ερμηνεία της εθνικής φορολογικής νομοθεσίας. Η Επιτροπή παραπέμπει στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση στην παρούσα απόφαση, διότι οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν υπαρκτό βοήθημα σε αυτό τον τομέα που είναι αποτέλεσμα συζητήσεων μεταξύ εμπειρογνωμόνων στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ και παρέχουν διευκρινίσεις σχετικά με τις τεχνικές για την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων που δημιουργεί η εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες συνθήκες. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση παρέχουν στις φορολογικές διοικήσεις και στις πολυεθνικές επιχειρήσεις χρήσιμες κατευθύνσεις για την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού. Αναδεικνύουν επίσης τη διεθνή συναίνεση σε θέματα ενδοομιλικής τιμολόγησης.

(88)

Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ που εφαρμόζονται στην ενδοομιλική τιμολόγηση προβλέπουν πέντε μεθόδους για μια κατά προσέγγιση εκτίμηση των τιμών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού και την κατανομή των κερδών μεταξύ των επιχειρήσεων του ίδιου ομίλου: i) τη μέθοδο της συγκρίσιμης τιμής στην ελεύθερη αγορά (η «μέθοδος CUP»)· ii) τη μέθοδο του προσαυξημένου κόστους· iii) τη μέθοδο της τιμής μεταπώλησης· iv) την MTMN ) και v) τη συναλλακτική μέθοδο επιμερισμού των κερδών. Κάνουν διάκριση μεταξύ των παραδοσιακών μεθόδων που βασίζονται στις συναλλαγές (οι τρεις πρώτες μέθοδοι) και τις μεθόδους συναλλαγής που βασίζονται στα κέρδη (οι δύο τελευταίες μέθοδοι). Οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν μεθόδους καθορισμού των τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών που δεν περιγράφονται στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω τιμές είναι σύμφωνες με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(89)

Η μέθοδος CUP και η μέθοδος MTMN είναι κατάλληλες για την παρούσα απόφαση και, ως εκ τούτου, αναλύονται διεξοδικότερα στις αιτιολογικές σκέψεις (90) έως (92).

(90)

Η μέθοδος CUP συγκρίνει την τιμή που χρεώνεται για τη μεταβίβαση αγαθών ή υπηρεσιών στο πλαίσιο μιας ελεγχόμενης συναλλαγής (συναλλαγή ανάμεσα σε δύο επιχειρήσεις συνδεδεμένες μεταξύ τους) με την τιμή που χρεώνεται για τη μεταβίβαση αγαθών ή υπηρεσιών στο πλαίσιο μιας συγκρίσιμης συναλλαγής που πραγματοποιείται στην ελεύθερη αγορά (συναλλαγή ανάμεσα σε δύο επιχειρήσεις που είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη) σε παρόμοιες συνθήκες.

(91)

Η MTMN είναι μία από τις «έμμεσες μεθόδους» που χρησιμοποιούνται για μια εκτίμηση των τιμών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού στις συναλλαγές και την κατανομή των κερδών μεταξύ επιχειρήσεων του ίδιου ομίλου. Συνίσταται στην εκτίμηση του ύψους των πιθανών κερδών βάσει της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού για μια δραστηριότητα στο σύνολό της, αντί για επιμέρους ειδικές συναλλαγές. Δεν έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό της τιμής των πωληθέντων αγαθών, αλλά την εκτίμηση των κερδών που θα μπορούσαν να αναμένουν ανεξάρτητες εταιρείες από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως η πώληση αγαθών. Για τον σκοπό αυτό, επιλέγει μια κατάλληλη βάση (ένα «δείκτη επιπέδου των κερδών»), όπως το κόστος, ο κύκλος εργασιών ή οι πάγιες επενδύσεις, και εφαρμόζει σε αυτήν ένα ποσοστό κέρδους που αντικατοπτρίζει το κέρδος το οποίο παρατηρείται σε συγκρίσιμες συναλλαγές που πραγματοποιούνται στην ελεύθερη αγορά.

(92)

Επειδή η MTMN δεν προσδιορίζει τιμές για μεμονωμένες συναλλαγές, το φορολογητέο εισόδημα μιας οντότητας στην οποία εφαρμόζεται θα μπορούσε να μην έχει καμία άμεση επίπτωση στο φορολογητέο εισόδημα μιας άλλης οντότητας του ίδιου ομίλου εταιρειών. Η μέθοδος αυτή διαφέρει συνεπώς από την εφαρμογή της μεθόδου CUP, η οποία καθορίζει την τιμή μεταβίβασης ως την τιμή ενός συγκεκριμένου αγαθού ή μιας συγκεκριμένης υπηρεσίας, την οποία στη συνέχεια εγγράφει στο φορολογητέο εισόδημα κατά το ίδιο ποσό, η εταιρεία του ομίλου που πωλεί και η εταιρεία που αγοράζει το σχετικό αγαθό ή την υπηρεσία.

(93)

Απαντώντας στα ερωτήματα που διατυπώθηκαν στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, το Λουξεμβούργο ενημέρωσε την Επιτροπή ότι δεν υπήρχε ανώτατο όριο στις πιστώσεις που χορηγούνταν στο εσωτερικό του ομίλου Fiat.

(94)

Το Λουξεμβούργο έδωσε επίσης διευκρινίσεις σχετικά με τις μέσες τιμές των ενδοομιλικών δανειοδοτικών και δανειοληπτικών πράξεων της FFT κατά τη διάρκεια των ετών 2011 έως 2013. Το επιτόκιο των ενδοομιλικών δανείων που χορηγούνται από την FFT είναι […]. Στα τέλη του 2011, αντιστοιχούσε στο επιτόκιο Euribor συν ένα περιθώριο [6-9 %]. Το μέσο επιτόκιο που εφαρμοζόταν στα υπόλοιπα των τρεχούμενων λογαριασμών των εταιρειών του ομίλου ήταν το 2012 και το 2013 [6-9 %] και [6-9 %] αντίστοιχα. Το 2011, το 2012 και το 2013, το μέσο επιτόκιο που κατέβαλλε η FFT για ενδοομιλικές καταθέσεις ανερχόταν σε [0-3 %], σε [0-3 %] και σε [0-3 %] αντιστοίχως (μέσα σταθερά επιτόκια).

(95)

Το Λουξεμβούργο αναφέρθηκε επίσης στην αμοιβή του κεφαλαίου που ενέκρινε η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης. Επισήμανε, ιδίως, ότι η αμοιβή του κεφαλαίου που επενδυόταν σε συμμετοχές είχε τη μορφή διανομής μερισμάτων τα οποία, από τη φύση τους, δεν αποτελούν αντικείμενο ανάλυσης ενδοομιλικής τιμολόγησης, εφόσον εισπράττονται από μια εταιρεία λόγω της αποκλειστικής ιδιότητάς της ως μετόχου. Τα μερίσματα δεν λαμβάνονται, επομένως, υπόψη για τον καθορισμό της σημασίας των ασκούμενων λειτουργιών και των κινδύνων που αναλαμβάνονται.

(96)

Το Λουξεμβούργο εξήγησε επίσης ότι η απόκτηση των συμμετοχών της FFT χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από ιδίους πόρους και ότι αυτός ο τρόπος χρηματοδότησης σημαίνει αυτομάτως ότι αυτοί δεν είναι πλέον διαθέσιμοι για την κάλυψη άλλων κινδύνων τους οποίους έχει επωμιστεί η FFT.

(97)

Το Λουξεμβούργο αναφέρθηκε επίσης στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (48) σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων, βάσει του οποίου τα μη ενοποιημένα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν περιλαμβάνουν τις συμμετοχές σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα που υπερβαίνουν το 10 % του κεφαλαίου αυτών των ιδρυμάτων.

(98)

Το Λουξεμβούργο παρέπεμψε επίσης στην προσέγγιση βασικού δείκτη που καθορίζεται από το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ, που ορίζει στο 15 % το ποσοστό που πρέπει να εφαρμοστεί στη μέση τιμή τριών περιόδων θετικών ετήσιων ακαθάριστων εσόδων.

(99)

Στην απάντησή του στην αίτηση της Επιτροπής, η οποία το καλούσε να της κοινοποιήσει παραδείγματα φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης με αποδέκτες φορολογούμενους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη της FFT, το Λουξεμβούργο ανέφερε, στην επιστολή του της 24ης Μαρτίου 2015, ότι η κατάσταση της FFT ήταν πολύ ιδιάζουσα. Αυτό οφείλεται, κατά την άποψή του, στο γεγονός ότι η FFT είναι χρηματοπιστωτικό ίδρυμα το οποίο αντλεί κεφάλαια από την αγορά, σε αντίθεση με τα περισσότερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του Λουξεμβούργου, που χορηγούν, έναντι περιθωρίου, κεφάλαια που τους διατίθενται από άλλες εταιρείες του ομίλου στον οποίο ανήκουν.

(100)

Επιπλέον, σύμφωνα με τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου, η κατάσταση κάθε φορολογουμένου είναι τόσο ειδική που καθιστά αδύνατη κάθε σύγκριση με άλλους φορολογουμένους. Για τον λόγο αυτό, το εθνικό δίκαιο του Λουξεμβούργου περιέχει μία μόνο γενική διάταξη που χρησιμεύει ως πλαίσιο για την ενδοομιλική τιμολόγηση (δηλ. το άρθρο 164 του L.I.R.), γεγονός που του επιτρέπει να αντιμετωπίζει με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια την οικονομική πραγματικότητα της κάθε περίπτωσης, ανεξάρτητα από το αν έχει ή δεν έχει εκδοθεί γι' αυτήν φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(101)

Το Λουξεμβούργο κοινοποίησε επίσης τη φορολογητέα βάση της FFT για το διάστημα μεταξύ 2009 και 2013 βάσει των φορολογικών δηλώσεων της εταιρείας (49), που παρατίθεται στον πίνακα 7.

Πίνακας 7

Φορολογητέα βάση της FFT για την περίοδο μεταξύ 2009 και 2013

(102)

Το Λουξεμβούργο ανέφερε ότι από τη φορολογική δήλωση της FFT του 2013 συνάγεται ότι οι ανησυχίες που διατυπώθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 64 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, σύμφωνα με την οποία η φορολογητέα βάση συνίσταται σε ποσό που κυμαίνεται μεταξύ 2 288 000 ευρώ και 2 796 000 ευρώ, ήταν απολύτως αβάσιμες. Είναι σαφές ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης επιτρέπει μόνο την προκριθείσα μέθοδο και ότι οι παράμετροι της αγοράς είναι μεταβαλλόμενες.

(103)

Τέλος, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, το Λουξεμβούργο κοινοποίησε επίσης όλες τις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που είχαν εκδοθεί από τις λουξεμβουργιανές φορολογικές αρχές για τις εταιρείες του ομίλου Fiat.

(104)

Πρώτον, μια αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης της 9ης Δεκεμβρίου 2009 που έγινε δεκτή από τις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου αφορούσε την έγκριση της φορολογητέας βάσης της FFT […].

(105)

Δεύτερον, η λουξεμβουργιανή φορολογική αρχή κοινοποίησε δύο επιστολές της 3ης Σεπτεμβρίου 2012. Η πρώτη αφορούσε την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, η οποία βασίζεται σε αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης της 14ης Μαρτίου 2012, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (9). Η εν λόγω αίτηση για την έκδοση φορολογικής απόφασης προέγκρισης υποβλήθηκε στην Επιτροπή εκ νέου και στο σύνολό της στην επιστολή του Λουξεμβούργου της 24ης Μαρτίου 2015, η οποία περιείχε πληροφορίες τις οποίες το Λουξεμβούργο είχε προηγουμένως απαλείψει στην αρχική του κοινοποίηση αυτής της φορολογικής απόφασης προέγκρισης στην Επιτροπή.

(106)

Μια δεύτερη επιστολή, σχεδόν πανομοιότυπη, κοινοποιήθηκε ως απάντηση σε αίτηση για την έκδοση φορολογικής απόφασης προέγκρισης που υποβλήθηκε παράλληλα […] στη φορολογική αρχή του Λουξεμβούργου στις 18 Απριλίου 2012 για μια εταιρεία με την επωνυμία [F], η οποία φαίνεται να αντιστοιχεί στην FFT σε άλλη δομή εταιρειών χρηματοδότησης του ομίλου. Σε αυτή τη δεύτερη αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, η περιγραφή των λειτουργιών της [εταιρεία F] είναι πανομοιότυπη με την περιγραφή των λειτουργιών της FFT, όπως παρουσιάζεται στην αίτηση της 14ης Μαρτίου 2012. Η μόνη διαφορά αυτής της άλλης δομής συνίστατο στο ότι διαθέτει ένα μόνο υποκατάστημα στο Ηνωμένο Βασίλειο και κανένα στην Ισπανία και στο ότι η [εταιρεία F] δεν είναι ιδιοκτήτρια [καμίας θυγατρικής].

(107)

Η δεύτερη αίτηση φορολογικής απόφασης προέγκρισης, που υποστηρίζεται από έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, περιλαμβάνει ένα συμπέρασμα που παρουσιάζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με αυτό που αναφέρεται στην αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης της FFT [επαναλαμβάνεται στην αιτιολογική σκέψη (54)]. Ωστόσο, το αποτέλεσμα της ανάλυσης της ενδοομιλικής τιμολόγησης είναι ουσιωδώς διαφορετικό. Η αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού της [εταιρεία F], όπως διαπιστώνεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, είναι η ακόλουθη: «Η μελέτη για την ενδοομιλική τιμολόγηση καθορίζει την κατάλληλη αμοιβή που βασίζεται i) σε κεφάλαιο υποκείμενο σε κίνδυνο ύψους 44,6 εκατ. ευρώ και ii) στο κεφάλαιο που επιτρέπει την αμοιβή των ασκούμενων από την εταιρεία λειτουργιών, ύψους 8,8 εκατ. ευρώ με απόκλιση +/– 10 %.»

(108)

Οι δύο φορολογικές αποφάσεις περιλαμβάνονταν στον κατάλογο που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή από το Λουξεμβούργο στις 4 Ιουνίου 2015 σχετικά με τις φορολογικές αποφάσεις που αφορούν λειτουργία ταμειακής διαχείρισης (βλ. αιτιολογική σκέψη (29)].

(109)

Τρίτον, κοινοποιήθηκαν επίσης στην Επιτροπή δύο άλλες αιτήσεις έκδοσης φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης […], οι οποίες έγιναν δεκτές από τις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου. Οι αιτήσεις αυτές ήταν του 2002 και του 2012 και αφορούν άλλες πτυχές της δομής του ομίλου Fiat στο Λουξεμβούργο. Οι εν λόγω φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης δεν εξετάζονται στην παρούσα απόφαση.

(110)

Η Fiat υπενθυμίζει ότι η FFT ανήκει κατά 40 % περίπου στη Fiat S.p.A. και κατά 60 % περίπου στην FF, η οποία είναι κατά 100 % θυγατρική της Fiat S.p.A (50). Από την πλευρά της, η FFT κατέχει την FFNA και την FFC κατά 100 % (51). Η Fiat υπενθυμίζει επίσης ότι η FFT είναι μία από τις εταιρείες χρηματοδότησης του ομίλου Fiat που απαριθμούνται στην αιτιολογική σκέψη (39).

(111)

Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, η Fiat υπέβαλε τεκμηριωμένα οικονομικά στοιχεία σχετικά με τις εταιρείες χρηματοδότησης του ομίλου. Κοινοποίησε ιδίως την ετήσια έκθεση των εταιρειών FFT, FF, FFNA, FFC και FFB για τα έτη 2011 έως 2013, καθώς και περιγραφή των λειτουργιών αυτών των εταιρειών. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η FF απασχολεί 52 άτομα, εκ των οποίων [20-30] στην υπηρεσία «χρηματοδότησης» και [10-20] στην υπηρεσία «λογιστικής». Η FFT απασχολεί 14 μισθωτούς: έναν διευθυντή, [0-10] υπαλλήλους που έχουν άμεση επαφή με την πελατεία (από το Ηνωμένο Βασίλειο) [0-10] υπαλλήλους επιφορτισμένους με διοικητικά καθήκοντα και [0-10] άτομα που ασχολούνται με τη λογιστική και τους ελέγχους. Η FFNA απασχολεί πέντε υπαλλήλους, ενώ η FFC ασκεί περιορισμένες δραστηριότητες.

(112)

Σύμφωνα με τα στοιχεία που κοινοποίησε η Fiat, η λογιστική αξία των θυγατρικών της FFT (FFNA και FFC) είναι […]. Η ετήσια έκθεση της FFT αναφέρει ότι η FFNA και η FFC εξαγοράστηκαν από τη Fiat S.p.A. και την FF το 2011. Από το 2011, η FFT τηρούσε στο Λουξεμβούργο ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις.

(113)

Η FF και η FFT είναι οι εταιρείες χρηματοδότησης για την ευρωζώνη. Τα χρηματοοικονομικά στοιχεία για την περίοδο 2010 – 2013, με βάση τις υποβληθείσες ετήσιες εκθέσεις, παρουσιάζονται στους πίνακες 8 και 9 (52).

Πίνακας 8

Χρηματοοικονομικά δεδομένα της FFT για την περίοδο από 2010 έως 2013

(114)

Στο τέλος του 2011, του 2012 και του 2013, η FFT παρείχε σε διάφορες τράπεζες εγγυήσεις υπέρ των εταιρειών του ομίλου, συνολικού ύψους 2 560 802 ευρώ, 10 772 314 ευρώ και 10 155 339 ευρώ, αντίστοιχα.

Πίνακας 9

Χρηματοοικονομικά δεδομένα της FF για την περίοδο από 2010 έως 2013

(115)

Στα τέλη του 2013 (και στα τέλη του 2012), η συμμετοχή της FF στο κεφάλαιο συνδεδεμένων επιχειρήσεων συνίστατο σε συμμετοχές στην FFT ύψους 157 269 000 ευρώ (ήτοι το 60 % του εταιρικού κεφαλαίου της FFT) και στην FFB ύψους 2 013 000 ευρώ, καθώς και στη διατήρηση συμμετοχών που δεν παρείχαν κανέναν έλεγχο σε άλλες εταιρείες του ομίλου, ύψους 725 000 ευρώ. Στο τέλος του 2011, το 100 % των μετοχών της FFT ήταν εγγεγραμμένο στις συμμετοχές της FF ύψους 262 102 000 ευρώ. Στο τέλος του 2010, πριν από την πώληση της FFNA και της FFC στην FFT το 2011, η FF κατείχε συμμετοχή 7 213 000 ευρώ στην FFC, 262 077 000 ευρώ στην FFT, 87 055 ευρώ στην FFNA και 2 013 000 ευρώ στην FFB, ήτοι συνολικά συμμετοχή 358 000 000 ευρώ σε θυγατρικές κατά 100 % της Fiat, όπως αναφέρεται στον πίνακα 8.

(116)

Η Fiat υπέβαλε τα ονόματα 61 αντισυμβαλλόμενων εντός του ομίλου με τους οποίους η FFT είχε συνάψει συναλλαγές κατά την περίοδο 2011-2013. Γνωστοποίησε το μέσο ανεξόφλητο υπόλοιπο μεταξύ της FFT και των αντισυμβαλλομένων της για τους έξι κύριους πιστωτές και οφειλέτες για τα έτη 2011, 2012 και 2013. Οι πληροφορίες που αφορούν το 2013 παρατίθενται στον πίνακα 10 (η στήλη που αφορά τους τόκους για το μέσο υπόλοιπο προστέθηκε από την Επιτροπή).

Πίνακας 10

Αντισυμβαλλόμενοι της FFT για το 2013

(117)

Η Fiat υπέβαλε επίσης στοιχεία για την έκδοση χρεωστικών τίτλων από την FFT από το 2009 στο πλαίσιο του προγράμματος EMTN (54), κύρια πηγή χρηματοδότησης της FFT, καθώς και για το ενημερωτικό δελτίο της έκδοσης. Η FFT πραγματοποίησε κατά την περίοδο αυτή 14 εκδόσεις με μέγιστη διάρκεια 7 ετών. Εξέδωσε ομόλογα σε ευρώ, με τοκομερίδια κυμαινόμενα μεταξύ 5,75 % και 7,75 % (με εξαίρεση μία έκδοση, με επιτόκιο 9 %), και σε ελβετικά φράγκα, με τοκομερίδια που κυμαίνονται από 4 % έως 5 %.

(118)

Τα στοιχεία που κοινοποίησε η Fiat αναφέρουν τη λήξη των ενδοομιλικών πράξεων χρηματοδότησης. Στα τέλη του 2013, η συμβατική ημερομηνία οφειλής των απαιτήσεων ήταν μικρότερη του ενός έτους για απαιτήσεις ύψους 12 613 000 ευρώ, επί συνολικού ποσού 12 858 000 ευρώ (τα ταμειακά διαθέσιμα και τα δάνεια στις εταιρείες του ομίλου παρουσιάζονται στον πίνακα 9).

(119)

Σύμφωνα με τις κοινοποιηθείσες πληροφορίες σχετικά με τις διάφορες ενδοομιλικές συναλλαγές, πολλές συναλλαγές συνίστανται σε πράξεις σε ημερήσια βάση. Η FFT πραγματοποιεί, ωστόσο, και συνδυασμένες πράξεις με διαφορετικές προθεσμίες […]. Η FFT χορηγεί δάνεια στον όμιλο με διαφορετικές μορφές […]. Στα τέλη του 2013, το σύνολο σχεδόν των καταθέσεων είχαν διάρκεια […]. Οι εκδόσεις ομολόγων είχαν διαφορετικές διάρκειες […].

(120)

Η Fiat κοινοποίησε επίσης το έγγραφο για την πολιτική του ομίλου σχετικά με τα ταμειακά διαθέσιμα που αναφέρεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, στην οποία στηρίζεται η αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης. Το έγγραφο αυτό ορίζει τους εσωτερικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις τοποθετήσεις ταμειακών διαθεσίμων του ομίλου. […]

(121)

Στην επιστολή της 20ής Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή ζήτησε από τη Fiat να εξηγήσει τον μηχανισμό που της επέτρεψε να επιτύχει καθαρό αποτέλεσμα ίσο με μια σταθερή αναλογία ιδίων κεφαλαίων κατά τα έτη 2009, 2010 και 2011 [όπως προκύπτει από τον πίνακα 4 που παρατίθεται στην αιτιολογική σκέψη 51 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας], παρά τις σημαντικές διαφορές όσον αφορά τα στοιχεία ενεργητικού, τα στοιχεία παθητικού, καθώς και τα χρηματοοικονομικά έξοδα και τα έσοδα.

(122)

Η Fiat υπέβαλε έγγραφο με τίτλο «Transfer Pricing Policy» (πολιτική ενδοομιλικής τιμολόγησης), ανταποκρινόμενη στο αίτημα αυτό που την καλούσε να εξηγήσει την ενδοομιλική τιμολόγηση των δανείων και των καταθέσεων. Από το έγγραφο αυτό προκύπτει ότι η Fiat καθορίζει τις τιμές των ενδοομιλικών δανείων που χορηγούνται από τις εταιρείες χρηματοδότησης του ομίλου με τρόπο ώστε οι εταιρείες αυτές να λαμβάνουν μια εκ των προτέρων καθορισμένη απόδοση.

(123)

Τα καθήκοντα που περιγράφονται ως καθήκοντα που ασκούνται από την FFT και ο αναλαμβανόμενος κίνδυνος είναι ταυτόσημα με αυτά που περιγράφονται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, όπως συνοψίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις (38) έως (51), με την εξαίρεση ορισμένων πληροφοριών. […] το έγγραφο σχετικά με την πολιτική για την ενδοομιλική τιμολόγηση αποτυπώνει τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, ο οποίος στην αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης περιγράφεται ως ανύπαρκτος σε σχέση με τα στοιχεία ενεργητικού του ομίλου, ενώ το έγγραφο χαρακτηρίζει αυτόν τον κίνδυνο «περιορισμένο».

(124)

Το έγγραφο σχετικά με την πολιτική για την ενδοομιλική τιμολόγηση εξηγεί ότι ο καθορισμός των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών υπολογίζεται ως εξής. […], εκτιμά το ύψος των προς χρηματοδότηση ενδοομιλικών δανείων. […], εκτιμά το περιθώριο που εφαρμόζεται στα ενδοομιλικά δάνεια στη βάση αυτή διαιρώντας το άθροισμα της απόδοσης στόχου, προσαυξημένο με τις λειτουργικές δαπάνες, δια του συνολικού ποσού των προς χρηματοδότηση δανείων. Τέλος, προσθέτει το περιθώριο αυτό στο κόστος χρηματοδότησης των εταιρειών χρηματοδότησης για να εκτιμηθεί η τιμολόγηση των ενδοομιλικών δανείων.

(125)

Το έγγραφο σχετικά με την πολιτική ενδοομιλικής τιμολόγησης παρουσιάζει αυτή τη μέθοδο τιμολόγησης των ενδοομιλικών δανείων βάσει αριθμητικών στοιχείων του 2012. Όσον αφορά την αναμενόμενη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων (ΑΙΚ), αυτή υπολογίζεται για το 2012 σε [4-7 %] για την FF και την FFT σε ενοποιημένη βάση. Το έγγραφο περιέχει εκτιμήσεις των συντελεστών βήτα για την Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2012, καθώς και των επιτοκίων χωρίς κίνδυνο και των ασφαλίστρων κινδύνου για την Ιταλία και το Λουξεμβούργο, που παρουσιάζονται χωριστά, και υπολογίζει σε αυτή τη βάση την αναμενόμενη απόδοση:

Πίνακας 11

Πληροφορίες που περιέχονται στο εσωτερικό έγγραφο σχετικά με την πολιτική ενδοομιλικής τιμολόγησης

(126)

Το έγγραφο κάνει επίσης διάκριση ανάμεσα τα δάνεια προκαθορισμένης διάρκειας, που είχαν χορηγηθεί στο παρελθόν, των οποίων οι όροι τιμολόγησης δεν είναι δυνατόν να τροποποιηθούν, και στα ενδοομιλικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου που μπορούν να αναθεωρηθούν. […]

(127)

Στην επιστολή του της 10ης Ιουλίου 2015, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή θα παραβίαζε την αρχή της ασφάλειας δικαίου, εάν διέταζε την ανάκτηση της εικαζόμενης ενίσχυσης από τον δικαιούχο στην απόφασή της να περατώσει την επίσημη διαδικασία έρευνας. Παραπέμπει σε προηγούμενες αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα καθεστώτα φορολογικών ενισχύσεων, οι οποίες έχουν συνάφεια με το θέμα και στις οποίες η Επιτροπή δέχθηκε ότι η αρχή αυτή μπορούσε να εμποδίσει την ανάκτηση της ενίσχυσης (56) και ενέκρινε μεταβατική περίοδο βάσει της ύπαρξης δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (57).

(128)

Επιπλέον, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι, εφόσον κατά τον καθορισμό των τιμών της ενδοομιλικής τιμολόγησης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να καθορίζεται επακριβώς η τιμή του πλήρους ανταγωνισμού σύμφωνα με τις αρχές του ΟΟΣΑ, δεν είναι δυνατό να διαταχθεί η ανάκτηση ενός συγκεκριμένου ποσού ενίσχυσης. Επιπλέον, το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι, επειδή το μέτρο είναι νέο και σύμφωνα με προηγούμενες αποφάσεις, η Επιτροπή δεν πρέπει να διατάξει την ανάκτηση της ενίσχυσης, σύμφωνα με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (58).

(129)

Η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας διότι θεώρησε, καταρχάς, ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης χορηγούσε στην FFT κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.

(130)

Η Επιτροπή εξέφρασε ιδίως αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητα της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Οι αμφιβολίες της αφορούσαν τα στοιχεία που διευκρινίζονται κατωτέρω, στις αιτιολογικές σκέψεις (131) έως (137).

(131)

Πρώτον, η φορολογική απόφαση προέγκρισης φαινόταν ότι αποδεχόταν μια σταθερή φορολογητέα βάση 2,542 εκατ. ευρώ (+/– 10 %) για τις δραστηριότητες της FFT στο Λουξεμβούργο, η οποία μπορούσε να διαφοροποιηθεί μόνο σε μικρό βαθμό και παρέμενε σταθερή ακόμη και σε περίπτωση μεγάλης αύξησης των δραστηριοτήτων της FFT στις οποίες βασίζεται ο καθορισμός της φορολογητέας βάσης.

(132)

Δεύτερον, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες ως προς την καταλληλότητα της μεθόδου που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT για να υπολογίσει την αμοιβή της για τις λειτουργίες τις οποίες ασκεί. Κατά την ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης, ο φοροτεχνικός σύμβουλος χρησιμοποίησε μια έμμεση μέθοδο, την MTMN, για τον υπολογισμό της αμοιβής αυτής, αλλά η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να προτιμηθεί η χρήση άμεσων μεθόδων, και ιδίως της μεθόδου CUP, όταν μπορούν να παρατηρηθούν συγκρίσιμες συναλλαγές στην αγορά. Συναφώς, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η Chrysler, η αμερικανική εταιρεία του ομίλου Fiat, προσφεύγει άμεσα στις κεφαλαιαγορές για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων της και ότι ορισμένες από τις συναλλαγές αυτές είναι συγκρίσιμες με τις συναλλαγές που πραγματοποιεί η FFT.

(133)

Τρίτον, όσον αφορά τη χρήση του MEDAF για τον υπολογισμό των απαιτούμενων αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες αν ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT χρησιμοποίησε σωστά το μοντέλο MEDAF. Υπογράμμισε ότι τα δύο στοιχεία που καθορίζουν την αμοιβή της FFT με βάση το MEDAF, ήτοι το ποσό των αμειβομένων ιδίων κεφαλαίων και το επίπεδο της αμοιβής που εφαρμόστηκε στο ποσό των ιδίων κεφαλαίων, είχαν οριστεί σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

(134)

Όσον αφορά το ύψος των αμειβομένων ιδίων κεφαλαίων, η φορολογική απόφαση προέγκρισης αποδέχθηκε την εφαρμογή του MEDAF αποκλειστικά για ένα μέρος μόνο των ιδίων κεφαλαίων τα οποία χαρακτηρίζονταν ως «ίδια κεφάλαια εκτεθειμένα σε κίνδυνο», ενώ τα ίδια κεφάλαια που χορηγήθηκαν ως εισφορά στην FFNA και την FFC αφαιρέθηκαν χωρίς εύλογη εξήγηση από τα ίδια κεφάλαια που έπρεπε να αμειφθούν (59). Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι ο υπολογισμός των «ιδίων κεφαλαίων που είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο» έγινε βάσει μιας υπερβολικά χαμηλής φορολογητέας βάσης, διότι αυτή δεν περιελάμβανε τα στοιχεία ενεργητικού του ομίλου, και πάλι χωρίς κανένα πειστικό λόγο. Στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή αμφισβήτησε την υπόθεση σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει πιστωτικός κίνδυνος στις συναλλαγές με τις εταιρείες του ομίλου. Η Επιτροπή εξέφρασε επίσης αμφιβολίες ως προς τον υπολογισμό των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων για τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και τον πιστωτικό κίνδυνο. Ειδικότερα, η επιλογή ενός σχετικά χαμηλού συντελεστή στάθμισης κινδύνου 20 % για τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου δεν αιτιολογήθηκε και δεν υπήρχε καμία αναφορά στο τι θα έπρεπε να προβλεφθεί σε περίπτωση ουσιώδους τροποποίησης του κανονιστικού πλαισίου. Η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση του φοροτεχνικού συμβούλου δεν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους «η διαφορά μεταξύ των πιστωτικών δεδουλευμένων τόκων των τραπεζικών καταθέσεων και των χρεωστικών δεδουλευμένων τόκων των τραπεζικών δανείων» αποτελεί καλή ένδειξη του λειτουργικού κινδύνου και δεν εξηγεί ούτε τον λόγο για τον οποίο επιβάλλεται μια στάθμιση του κινδύνου κατά 15 %. Ομοίως, δεν εξηγεί γιατί ο κίνδυνος αντισυμβαλλομένου πολλαπλασιάζεται επί 6 % και όχι επί 8 %, δεδομένου ότι οι ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που προβλέπονται από το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ για τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, στις οποίες αναφέρεται ρητά η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, είναι 8 %.

(135)

Όσον αφορά την αμοιβή που εφαρμόστηκε σε αυτό το κεφάλαιο, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες όσον αφορά τον καθορισμό του συντελεστή βήτα, διότι αυτός φαινόταν υπερβολικά χαμηλός σε σύγκριση με τον συντελεστή βήτα για άλλες εταιρείες παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Εξέφρασε επίσης αμφιβολίες ως προς την επιλογή από τον φοροτεχνικό σύμβουλο του 25ου εκατοστημορίου αντί της διάμεσης τιμής για τον υπολογισμό του συντελεστή βήτα.

(136)

Τέταρτον, όσον αφορά την αναμενόμενη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που θεωρούνται ως πλεονάζοντα στην αίτηση έκδοσης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες όσον αφορά την αποδοχή, στην επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, της χρήσης ενός πολύ χαμηλού ποσοστού 0,87 % χωρίς καμία αιτιολόγηση.

(137)

Δεδομένου ότι η ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης που έγινε αποδεκτή από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης δεν φαινόταν να είναι σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, η Επιτροπή έκρινε καταρχάς ότι η απόφαση παρείχε πλεονέκτημα στην FFT. Θεωρήθηκε ότι το πλεονέκτημα αυτό παρεχόταν κάθε έτος και διαιωνιζόταν κάθε φορά που ο απαιτητός φόρος που υπολογιζόταν με βάση την εν λόγω απόφαση γινόταν αποδεκτός από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το πλεονέκτημα αυτό χορηγήθηκε επίσης με επιλεκτικό τρόπο, διότι συνιστούσε απόκλιση από τη διοικητική πρακτική με το να ευνοεί ειδικά την FFT έναντι των εταιρειών που βρίσκονται σε παρόμοια αντικειμενική και νομική κατάσταση.

(138)

Εφόσον πληρούνταν όλες οι άλλες προϋποθέσεις του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και ελλείψει εμφανούς λόγου συμβατότητας, η Επιτροπή κατέληξε προκαταρκτικά στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνιστούσε κρατική ενίσχυση ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά. Αποφάσισε, κατά συνέπεια, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ σε σχέση με την εν λόγω φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(139)

Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή κάλεσε επίσης το Λουξεμβούργο, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, να υποβάλει όλα τα έγγραφα, τις πληροφορίες και τα δεδομένα που αφορούν το επίμαχο μέτρο, τα οποία ήταν αναγκαία ώστε να μπορέσει να αποφανθεί ως προς την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης και, ενδεχομένως, ως προς τη συμβατότητα της εν λόγω ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά. Εάν το Λουξεμβούργο δεν παρείχε όλες τις ζητηθείσες πληροφορίες, το κάλεσε να αποδεχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 6α παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, να ζητήσει η Επιτροπή από τον δικαιούχο του επίμαχου μέτρου, δηλ. την FFT, να της παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες.

(140)

Το Λουξεμβούργο απέστειλε τις παρατηρήσεις του σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας στις 19 Ιουλίου 2014. Ισχυρίζεται, καταρχάς, ότι η διαδικασία πάσχει και, στη συνέχεια, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη ως προς την ουσία στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.

(141)

Όσον αφορά τη διαδικασία, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι στην παρούσα περίπτωση δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία για την έκδοση διαταγής παροχής πληροφοριών, εφόσον ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 δεν επιτρέπει στην Επιτροπή να εκδίδει διαταγές μέσα σε απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας. Πριν από την έκδοση μιας τέτοιας διαταγής, θα έπρεπε να είχε ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.

(142)

Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ακόμη, όσον αφορά τις πληροφορίες που ζητούνται στη διαταγή παροχής πληροφοριών, ότι η Επιτροπή δεν εξήγησε για ποιο λόγο η αποκάλυψη της ταυτότητας του δικαιούχου ήταν αναγκαία για την αξιολόγηση του μέτρου σε σχέση με τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων. Λόγω των πολυάριθμων διαρροών και δημόσιων υπαινιγμών της Επιτροπής, το Λουξεμβούργο δεν μπορούσε να αποκαλύψει την ταυτότητα του δικαιούχου σε εκείνο το στάδιο. Εξάλλου, η διαταγή παροχής πληροφοριών δεν διευκρίνιζε καμία άλλη συγκεκριμένη πληροφορία που έπρεπε να δοθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με το εγχειρίδιο των διαδικασιών της Επιτροπής, μια διαταγή πρέπει να εξηγεί σαφώς τις πληροφορίες που απαιτούνται στο πλαίσιο της εκάστοτε διαδικασίας.

(143)

Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται επίσης ότι, εφόσον η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δεν εξηγεί για ποιο λόγο η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνιστά ενίσχυση, αδυνατεί να εκπληρώσει την υποχρέωση αναστολής. Η FFT πρέπει να υποβάλει φορολογική δήλωση και, εφόσον η Επιτροπή δεν διευκρίνισε στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας ποια ήταν η ενδεδειγμένη μέθοδος για τον υπολογισμό του απαιτητού φόρου, η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου θα χρησιμοποιήσει τη μεθοδολογία που συμφωνήθηκε στην απόφαση προέγκρισης.

(144)

Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ακόμη ότι η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της καλόπιστης συνεργασίας, της αμεροληψίας και της χρηστής διοίκησης, ιδίως διότι δεν έδωσε καμία συνέχεια στις προτάσεις του για συνάντηση που θα επέτρεπε στις λουξεμβουργιανές αρχές να της εξηγήσουν την μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στην επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(145)

Το Λουξεμβούργο αμφισβητεί την απόφαση της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία όσον αφορά την FFT (με νέο αριθμό υπόθεσης SA.38375) διαφορετική από εκείνη, τη γενική υπόθεση, σχετικά με τις πρακτικές του Λουξεμβούργου για τη έκδοση φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης που είχε ανοίξει με αριθμό υπόθεσης SA.37267. Δεδομένου ότι το Λουξεμβούργο άσκησε προσφυγή στο Γενικό Δικαστήριο κατά της διαταγής παροχής πληροφοριών που εξέδωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της υπόθεσης SA.37267, η Επιτροπή παρέκαμψε τεχνηέντως μια ακύρωση της εν λόγω διαταγής με το άνοιγμα νέας υπόθεσης.

(146)

Τέλος, το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι η Επιτροπή διέπραξε κατάχρηση εξουσίας με το να συγχέει την άσκηση διακριτικής ευχέρειας με την απλή ερμηνεία ενός κανόνα του κοινού δικαίου. Ειδικότερα, η φορολογική απόφαση προέγκρισης που αφορά την FFT δεν εμπίπτει στην άσκηση διακριτικής ευχέρειας από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου, αλλά είναι σύμφωνη με το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R. και με την εγκύκλιο. Σύμφωνα με το Λουξεμβούργο, κατά την εφαρμογή αυτών των διατάξεων, αυτές πρέπει αναπόφευκτα να ερμηνεύονται με βάση τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ώστε να βρίσκονται λύσεις που καθορίζονται από τις ειδικές περιστάσεις και βασίζονται σε αυτές. Η Επιτροπή αγνοεί τη διάκριση μεταξύ, αφενός, της διακριτικής ευχέρειας και, αφετέρου, της ερμηνείας των κανόνων που περιέχουν αφηρημένες νομικές έννοιες και πρέπει στη συνέχεια να εφαρμοστούν στην εξεταζόμενη υπόθεση. Επιπλέον, με το να υποκαθιστά τις λουξεμβουργιανές αρχές κατά την ερμηνεία του δικαίου του Λουξεμβούργου, η Επιτροπή παραγνωρίζει την αρμοδιότητα των κρατών μελών στον τομέα της άμεσης φορολογίας.

(147)

Κατά την άποψη του Λουξεμβούργου, δεδομένου ότι η φορολογική του διοίκηση δεν έχει ασκήσει τη διακριτική της ευχέρεια στην περίπτωση της FFT, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνιστούσε παρέκκλιση από τη συνήθη διοικητική πρακτική. Το Λουξεμβούργο εξηγεί ότι η διοικητική πρακτική του βασίζεται στις αρχές της νομιμότητας και της ισότητας, παρέχοντας με αυτό τον τρόπο την ίδια μεταχείριση σε όλους τους φορολογούμενους που βρίσκονται ουσιαστικά στην ίδια κατάσταση. Το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας εξετάστηκε μόνον υπό το πρίσμα των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση και όχι με βάση τη διοικητική πρακτική του Λουξεμβούργου.

(148)

Γενικά, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή διέπραξε σφάλμα ως προς την ουσία λαμβάνοντας ως σύστημα αναφοράς για τη διαπίστωση της ύπαρξης επιλεκτικού πλεονεκτήματος την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού που προβλέπεται από τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση και όχι την εθνική νομοθεσία και πρακτική.

(149)

Επιπλέον, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένα τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Στην αιτιολογική σκέψη 65 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή φαίνεται ότι προέβη σε ιεράρχηση των μεθόδων ενδοομιλικής τιμολόγησης, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να ευνοείται η χρήση άμεσων μεθόδων, και ιδίως της μεθόδου CUP, σε σχέση με τις έμμεσες μεθόδους όπως η MTMN. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι, από το 2010, οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση δεν θεωρούν πλέον ότι η ιεράρχηση των μεθόδων είναι σύμφωνη με τις σύγχρονες απαιτήσεις και πρακτικές. Παραπέμποντας στην παράγραφο 1.13 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, το Λουξεμβούργο αναφέρει ότι αυτές αναγνωρίζουν ότι «ο καθορισμός της ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν αποτελεί θετική επιστήμη» και ότι «η επιλογή της μεθόδου καθορισμού της τιμής πλήρους ανταγωνισμού δεν είναι συχνά απόλυτα σαφής». Δεδομένου ότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT έκρινε ότι η επιλογή της MTMN ήταν δικαιολογημένη και εφάρμοσε το άρθρο 164 του L.I.R., η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου απλώς επιβεβαίωσε τη νομική ορθότητα της ανάλυσης.

(150)

Σύμφωνα με το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η ερμηνεία και εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού διαφέρει μεταξύ των φορολογικών διοικήσεων και ανάμεσα στις φορολογικές διοικήσεις και τις επιχειρήσεις (60)· δεν μπορεί, συνεπώς, αφενός να επιτρέπει να αποτελεί η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού αντικείμενο διαφορετικών ερμηνειών και εφαρμογών και αφετέρου να θεωρεί ότι υπάρχει μόνο μία σωστή μέθοδος βάσει της οποίας το Λουξεμβούργο θα έπρεπε να είχε εφαρμόσει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(151)

Εξάλλου, το Λουξεμβούργο προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν εφάρμοσε στην παρούσα υπόθεση τη σχετική εθνική νομοθετική διάταξη, ήτοι το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R και τη συνακόλουθη διοικητική πρακτική, αλλά έλαβε ως σημείο αναφοράς μόνο τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Έτσι, η Επιτροπή καθορίζει τη μέθοδο υπολογισμού την οποία θεωρεί καταλληλότερη, ενώ το λουξεμβουργιανό δίκαιο δεν προβλέπει τη χρήση ειδικών μεθόδων καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή παραγνωρίζει πλήρως το νομικό πλαίσιο και τη διοικητική πρακτική του Λουξεμβούργου στον τομέα αυτό. Επιπλέον, για τους σκοπούς της ανάλυσης της επιλεκτικότητας, η Επιτροπή δεν συγκρίνει τη φορολογική μεταχείριση της FFT με εκείνη άλλων εταιρειών που βρίσκονται σε παρόμοια πραγματική και νομική κατάσταση στο Λουξεμβούργο.

(152)

Όσον αφορά τις αμφιβολίες που εξέφρασε η Επιτροπή στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, το Λουξεμβούργο προσάπτει στην Επιτροπή ότι έδωσε υπέρμετρη έμφαση, και με υπερβολικά μονόπλευρο τρόπο, στην εικαζόμενη φορολογική στρατηγική της Fiat στο επίπεδο του ομίλου, χωρίς να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η Fiat, ως όμιλος, είχε ενδεχομένως ως κίνητρο και άλλους λόγους για να επιλέξει την οργανωτική δομή που υιοθέτησε.

(153)

Καταρχάς, οι φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου δεν έχουν ασφαλώς υιοθετήσει μια «σταθερή φορολογητέα βάση», όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 64 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας. Το φορολογητέο εισόδημα της FFT είναι συνάρτηση του όγκου των χορηγούμενων δανείων και η έκθεση σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση καταλήγει στην επιλογή μίας μόνο κλίμακας σε όρους μονάδων βάσης για το περιθώριο που πρέπει να επιτευχθεί.

(154)

Δεύτερον, όσον αφορά το ύψος των απαιτούμενων ιδίων κεφαλαίων και τις αμφιβολίες που εξέφρασε η Επιτροπή ως προς αυτό, το Λουξεμβούργο θεωρεί ότι η επιλογή του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ είναι λογική, όπως και η επιλογή του αποκλεισμού των συμμετοχών. Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται πως ήταν λογικό να εξαιρεθούν οι χρηματοδοτικές συμμετοχές από τους υπολογισμούς, διότι δεν έχουν καμία σημασία στο πλαίσιο μιας εργασίας που περιορίζεται στις τιμές ενδοομιλικών συναλλαγών για δάνεια εντός του ομίλου. Επιπλέον, σύμφωνα με την έκθεση σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση, το ποσό για τη χρηματοδότηση των συμμετοχών ανέρχεται σε 165 244 000 ευρώ, που αντιστοιχεί στην τιμή αγοράς των συμμετοχών που κατέχει η FFT και, συνεπώς, κατά το Λουξεμβούργο, δεν μπορεί να επικριθεί. Εξάλλου, εφόσον τα έσοδα από τις συμμετοχές απαλλάσσονται από τον φόρο βάσει της λουξεμβουργιανής νομοθεσίας, δεν εκπίπτουν ούτε οι σχετικές επιβαρύνσεις, όπως οι πληρωμές τόκων. Τέλος, επειδή η αμοιβή των συμμετοχών πραγματοποιείται μέσω μερισμάτων που προέρχονται από τις θυγατρικές, το ποσό των οποίων διαφέρει ανάλογα με τα αποτελέσματα των θυγατρικών και των αναγκών τους για επανεπένδυση, η έννοια του περιθωρίου που πρέπει να εφαρμοστεί σε αυτή τη ροή εισοδήματος δεν έχει σημασία από εμπορική άποψη.

(155)

Τρίτον, το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι η εξαίρεση των ενδοομιλικών απαιτήσεων από τον υπολογισμό είναι επίσης δικαιολογημένη, δεδομένου ότι οι οφειλές της FFT συνδυάζονται με ρητή εγγύηση προς όφελος των πιστωτών της FFT. Λαμβανομένων υπόψη της βιομηχανικής στρατηγικής, των οικονομικών συμφερόντων και του κινδύνου από ενδεχόμενη πτώχευση για τη φήμη της εταιρείας, ο κίνδυνος αθέτησης της FFT είναι πολύ μικρός και το «ελεύθερο» ποσό των 93 710 000 ευρώ είναι ευχερώς επαρκές για την κάλυψη αυτού του κινδύνου.

(156)

Τέταρτον, το Λουξεμβούργο προσάπτει στην Επιτροπή ότι αμφισβήτησε τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκε ο συντελεστής βήτα για τον καθορισμό του ασφαλίστρου κινδύνου. Καταρχάς, οι υπολογισμοί αυτοί δεν είναι αμιγώς μαθηματικοί και οι διαφορές στα αποτελέσματα μπορούν να δικαιολογηθούν· ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα που αναφέρονται στην έκθεση σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση είναι απολύτως αξιόπιστα και ασφαλή. Δεύτερον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή θα κατέληγε σε διαφορετικά αποτελέσματα, οφείλει, παρόλα αυτά, να εξετάσει αν αυτό προσδίδει πλεονέκτημα στην FFT έναντι των άλλων επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στο Λουξεμβούργο. Τρίτον, ακόμη και στο πλαίσιο μιας εναλλακτικής αξιολόγησης που συγκρίνει το ασφάλιστρο κινδύνου που υπολογίζεται για την FFT με την αμοιβή που καταβάλλεται στους μετόχους της εταιρείας που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, η οποία παρέχει ένα ποσοστό 3,5 έως 4 %, το οποίο είναι σημαντικά χαμηλότερο από το ασφάλιστρο κινδύνου του 6,05 % που έχει υπολογιστεί για την FFT, η σύγκριση δείχνει ότι το ασφάλιστρο κινδύνου 6,05 % είναι απόλυτα δικαιολογημένο και ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις του άρθρου 164 του L.I.R.

(157)

Τέλος, το Λουξεμβούργο υποστηρίζει πως, δεδομένου ότι η Ομάδα «Κώδικας δεοντολογίας (φορολογία των επιχειρήσεων)» επιβεβαίωσε ρητά ότι η πρακτική των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης στο Λουξεμβούργο είναι σύμφωνη με τον κώδικα δεοντολογίας και τις αρχές του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης η FFT θα πρέπει να μπορεί να βασίζεται στην απόφαση προέγκρισης της 3ης Σεπτεμβρίου 2012 για όλη τη διάρκεια ισχύος της, δηλαδή για πέντε έτη.

(158)

Η FFT απέστειλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας στις 30 Οκτωβρίου 2014. Οι εν λόγω παρατηρήσεις ελήφθησαν σε δύο χωριστά έγγραφα.

(159)

Το πρώτο σύνολο παρατηρήσεων της FFT διαιρείται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αναλύει τον λόγο για τον οποίο η FFT θεωρεί ότι η Επιτροπή εφάρμοσε εσφαλμένα τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση στη ΣΕΤ της FFT. Το δεύτερο μέρος αναλύει γιατί η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δεν τηρεί τον κανόνα δικαίου κατά τον οποίο η επιλεκτικότητα πρέπει να διαπιστώνεται βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.

(160)

Πρώτον, αντικρούοντας τον ισχυρισμό της Επιτροπής στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η FFT ισχυρίζεται ότι δεν είχε συμφωνήσει με τις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου ένα πάγιο φορολογητέο εισόδημα. Η συμφωνία αφορούσε μόνο μια μέθοδο αμοιβής των λειτουργιών ταμειακής διαχείρισης τις οποίες ασκεί η FFT. Κάθε έτος από το 2011, η FFT επικαιροποιεί όλες τις παραμέτρους που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των ιδίων κεφαλαίων τα οποία είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο και της απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων της για τον υπολογισμό το κέρδους-στόχου. Εξάλλου, η ΣΕΤ της FFT ισχύει μόνο για περίοδο πέντε ετών, με την προϋπόθεση ότι τα πραγματικά περιστατικά και οι συνθήκες στις οποίες βασίζεται παραμένουν αμετάβλητα· η διάρκεια αυτή αντιστοιχεί στην πρακτική των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης σε άλλα κράτη μέλη.

(161)

Δεύτερον, τίποτε δεν εμποδίζει τον φοροτεχνικό σύμβουλο της FFT να επιλέξει τη μέθοδο MTMN, δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο εσωτερικής σύγκρισης σε σχέση με τις συναλλαγές της FFT που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή της μεθόδου CUP. Αυτό οφείλεται στο ότι i) η FFT δεν χορηγεί δάνεια σε τρίτους και ii) οι εταιρείες του ομίλου Fiat δεν λαμβάνουν τέτοια δάνεια από τρίτους. Η FFT παραπέμπει στην παράγραφο 2.2 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση, κατά την οποία η μέθοδος επιλογής αποσκοπεί πάντοτε στην εξεύρεση της καταλληλότερης μεθόδου σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. Η FFT στη συνέχεια παραπέμπει στην παράγραφο 2.4 των ίδιων κατευθυντήριων γραμμών, σύμφωνα με την οποία, υπό ορισμένες συνθήκες, οι συναλλακτικές μέθοδοι κερδών είναι καταλληλότερες από τις παραδοσιακές μεθόδους που βασίζονται στις συναλλαγές.

(162)

Κατά την FFT, εάν ο φοροτεχνικός της σύμβουλος χρησιμοποιούσε την αποτίμηση των υποχρεώσεών της με τη μέθοδο CUP για τον καθορισμό των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών που εφαρμόζονται στα δάνεια που χορηγήθηκαν στις εταιρίες του ομίλου, η FFT θα είχε υποστεί ζημίες, διότι δεν θα ανακτούσε το κόστος της ρευστότητας που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών χρηματοδότησης του ομίλου. Η FFT είναι λιγότερο πολύπλοκη οντότητα από τις άλλες εταιρείες του ομίλου, τα περιθώρια κέρδους των οποίων θα μπορούσαν να επαληθευτούν με τη μέθοδο MTMN. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται όλο και συχνότερα στις αναλύσεις της ενδοομιλικής τιμολόγησης και οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση του 2010 δεν ορίζουν καμία ιεράρχηση μεταξύ των μεθόδων.

(163)

Εξάλλου, κατά την FFT, τα ίδια κεφάλαια μπορεί συχνά να είναι αποτέλεσμα προγενέστερων αποφάσεων που συνδέονται με τις δραστηριότητες μιας εταιρείας και να μην έχουν άμεση σχέση με το επίπεδο ιδίων κεφαλαίων που απαιτείται για την ανάληψη των κινδύνων που συνδέονται με τη δραστηριότητα της εταιρείας.

(164)

Τέλος, η FFT παρατηρεί ότι οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση αναγνωρίζουν ότι ο καθορισμός της ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν αποτελεί θετική επιστήμη. Ως προς αυτό, παραπέμπει στην παράγραφο 1.13 αυτών των κατευθυντήριων γραμμών και ειδικότερα στην ακόλουθη εκτίμηση: «είναι σημαντικό να λαμβάνεται συνεχώς υπόψη ο στόχος της επίτευξης μια εύλογης εκτίμησης ενός αποτελέσματος σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού βάσει αξιόπιστων στοιχείων. Πρέπει επίσης να υπενθυμιστεί ότι ο καθορισμός της ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν είναι θετική επιστήμη και απαιτεί εκτίμηση εκ μέρους της φορολογικής διοίκησης και του φορολογουμένου.» Η FFT αναφέρει ότι προσπάθησε, ωστόσο, να εκτιμήσει, κατά το μέτρο του δυνατού, μια αμοιβή για τις εν λόγω δραστηριότητες σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.

(165)

Τρίτον, όσον αφορά την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων της FFT, αυτή οφείλει να αποδείξει ότι τα ίδια κεφάλαια της είναι επαρκή για την αντιμετώπιση των κινδύνων που συνδέονται με τη χρηματοδοτική της δραστηριότητα. Η εγκύκλιος δεν παρέχει καμία ειδική καθοδήγηση για τον προσδιορισμό του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων που είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο. Για τον λόγο αυτό, η FFT αποφάσισε να αναλύσει τα ίδια κεφάλαιά της με σκοπό να αξιολογήσει ποιο μέρος των ιδίων κεφαλαίων της ήταν αναγκαίο για την άσκηση των δραστηριοτήτων της και για να αναλάβει τους κινδύνους με βάση το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ. Επίσης, η εγκύκλιος συγκρίνει τις εταιρείες που ασκούν δραστηριότητες ενδιάμεσης χρηματοδότησης με τα ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η εγκύκλιος ορίζει επίσης ότι οι φορολογούμενοι που πραγματοποιούν συναλλαγές ενδοομιλικής χρηματοδότησης πρέπει να διαθέτουν επαρκή ίδια κεφάλαια για την κάλυψη των κινδύνων χρηματοδότησης που συνδέονται με αυτές τις συναλλαγές. Αντιθέτως, οι δραστηριότητες συμμετοχής δεν λαμβάνονται υπόψη για τους σκοπούς της ΣΕΤ της FFT· για τον λόγο αυτό, ήταν δικαιολογημένο να εξαιρεθούν οι συμμετοχές της FFT από τα ίδια κεφάλαιά της επιχειρηματικού κινδύνου. Εξάλλου, το ύψος των ιδίων κεφαλαίων που ισούται με την επένδυση στις θυγατρικές της FFT δεν ελήφθη υπόψη διότι εμπεριέχει τις επενδύσεις εκτός χαρτοφυλακίου σε θυγατρικές που αμείβονται μέσω μερισμάτων. Εντούτοις, τα μερίσματα δεν υπόκεινται στις αναλύσεις της ενδοομιλικής τιμολόγησης, εφόσον δεν λαμβάνουν υπόψη τη σημασία των ασκούμενων λειτουργιών και των κινδύνων που αναλαμβάνονται. Μια τέτοια έκπτωση είναι επίσης σύμφωνη με το σύστημα της Βασιλείας ΙΙ (61) και με το άρθρο 57 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (η «ΟΚΑ III») (62).

(166)

Τέταρτον, όσον αφορά την ανάλυση από την Επιτροπή του χειρισμού των ενδοομιλικών απαιτήσεων και το γεγονός ότι η ΣΕΤ της FFT δεν λαμβάνει υπόψη το σύνολο των στοιχείων ενεργητικού πέραν εκείνων που ανήκουν σε τρίτους, η FFT δηλώνει ότι η διαβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας του ομίλου έχει ήδη ενσωματωθεί στο κόστος χρηματοδότησης του ομίλου από την FFT. Δεδομένου ότι η FFT και όλες οι συνδεδεμένες εταιρείες του ομίλου έχουν πιστοληπτική διαβάθμιση ισοδύναμη με εκείνη της Fiat S.p.A (63)., η FFT δεν αντιμετωπίζει πρόσθετο πιστωτικό κίνδυνο για τα δάνειά της στις συνδεδεμένες εταιρείες εντός του ομίλου. Κατά συνέπεια, το επιτόκιο που ζητά η FFT από τις συνδεδεμένες εταιρείες εντός του ομίλου αντιστοιχεί στο άθροισμα i) του κόστους χρηματοδότησης του ομίλου, ii) των προμηθειών εγγύησης που καταβάλλονται στη Fiat S.p.A.· iii) των λειτουργικών δαπανών που επωμίζεται για να μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες της στις άλλες εταιρείες του ομίλου· iv) της απώλειας απόδοσης («negative carry») που προκύπτει από το γεγονός ότι τα σημαντικά ποσά που δανείζεται η FFT πρέπει να είναι σε βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις και με χαμηλότερα επιτόκια, ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες ρευστότητας του ομίλου βραχυπρόθεσμα· και v) της αμοιβής των κεφαλαίων για τους κινδύνους που αναλαμβάνονται, η οποία συνδέεται με την άσκηση λειτουργιών ταμειακής διαχείρισης του ομίλου από την FFT.

(167)

Πέμπτον, κατά την άποψη της FFT, ήταν δικαιολογημένη η χρήση του συντελεστή 6 % στα σταθμισμένα ως προς τον κίνδυνο στοιχεία ενεργητικού («RWA»), διότι αυτό αντιστοιχεί στην άποψη της FFT για το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ που έχει μεταφερθεί σε μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε ορισμένες περιοχές της ΕΕ (π.χ. στην Ιταλία) από τις τοπικές ρυθμιστικές αρχές σύμφωνα με την οδηγία περί κεφαλαιακών απαιτήσεων (ΟΚΑ). Επιπλέον, καθώς η έκθεση των στοιχείων ενεργητικού της FFT σε τρίτους συνίσταται κυρίως σε τραπεζικές καταθέσεις, ο συντελεστής στάθμισης κινδύνων του 20 % εφαρμόστηκε σύμφωνα με την τυποποιημένη μέθοδο του πλαισίου της Βασιλείας II (64). Κατά τον ίδιο τρόπο, όσον αφορά τον συντελεστή στάθμισης κινδύνου 15 % που εφαρμόστηκε στον λειτουργικό κίνδυνο, η FFT παραπέμπει την Επιτροπή στη μέθοδο του βασικού δείκτη στην οποία, σύμφωνα με το σημείο 649 του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ, πρέπει να εφαρμοστεί ένας τέτοιος συντελεστής. Επίσης, στο πλαίσιο της ίδιας προσέγγισης, τα ακαθάριστα έσοδα αντιστοιχούν στα καθαρά έσοδα από τόκους συν τα καθαρά έσοδα πλην τόκων, ακαθάριστα από όλες τις προβλέψεις και τις λειτουργικές δαπάνες, αλλά καθαρά από απρόβλεπτα στοιχεία. Καθώς η FFT δεν έχει εισοδήματα εκτός από τόκους, η αναφορά σε πιστωτικούς τόκους επί τραπεζικών καταθέσεων, πλην χρεωστικών τόκων επί τραπεζικών δανείων, δικαιολογείται ως ο καλύτερος τρόπος εκτίμησης των λειτουργικών κινδύνων της FFT. Όσον αφορά κάθε πιθανή τροποποίηση του κανονιστικού πλαισίου, η FFT ισχυρίζεται ότι, ακόμη και στο πλαίσιο του συστήματος της Βασιλείας ΙΙΙ (65) και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (66) («ΟΚΑ IV») σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, εξακολουθούν να ισχύουν τα αντίστοιχα κριτήρια.

(168)

Έκτον, όσον αφορά τις αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή σχετικά με τον χρησιμοποιηθέντα συντελεστή βήτα, η FFT ισχυρίζεται ότι ακόμη κι αν εξαιρεθούν ορισμένα στοιχεία σύγκρισης (όπως οι εθνικές τράπεζες), το εύρος τιμών πλήρους ανταγωνισμού παραμένει σχεδόν αμετάβλητο. Δεδομένου ότι η FFT ενεργεί ως εταιρεία χρηματοδότησης και δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τράπεζα, οι συντελεστές βήτα εταιρειών χρηματοδότησης θεωρούνται από την FFT και [τον φοροτεχνικό σύμβουλο] ως τα πλέον κατάλληλα στοιχεία σύγκρισης. Επιπλέον, η εγκύκλιος περιέχει σαφή αναφορά στους παρόχους χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Σε αυτή τη βάση, είναι εύλογο να λαμβάνεται υπόψη ένα σύνολο εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για τον καθορισμό του κατάλληλου συντελεστή βήτα. Η υιοθέτηση του 25ου εκατοστημορίου του εύρους τιμών πλήρους ανταγωνισμού είναι σύμφωνη με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση, βάσει των οποίων όλα τα σημεία του εύρους τιμών πλήρους ανταγωνισμού οδηγούν σε τιμές/κέρδη που αντιστοιχούν σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού. Επιπλέον, εκτιμάται ότι η FFT επωμίζεται περιορισμένους κινδύνους δεδομένου ότι εργάζεται αποκλειστικά για τις εταιρείες του ομίλου, ότι οι δραστηριότητες του ομίλου είναι σε πολύ υψηλό βαθμό καθετοποιημένες και η μητρική εταιρεία έχει κάθε συμφέρον να υποστηρίξει τις δραστηριότητες των θυγατρικών της.

(169)

Έβδομον, η FFT δεν συμμερίζεται τις επιφυλάξεις της Επιτροπής για το ότι η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων της τάξης του 0,87 % είναι υπερβολικά χαμηλή. Τα πλεονάζοντα ίδια κεφάλαια, δηλ. εκείνα που δεν είναι αναγκαία για την κάλυψη των κινδύνων που βαρύνουν την FFT στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής της δραστηριότητας, είτε χορηγούνται ως δάνεια σε άλλη εταιρεία του ομίλου που έχει ανάγκη πρόσθετης χρηματοδότησης, είτε χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των λειτουργικών δαπανών της FFT στο πλαίσιο της παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η αμοιβή τους πρέπει συνεπώς να προσαρμόζεται στις βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις σε ρευστά διαθέσιμα.

(170)

Η FFT ισχυρίζεται ότι, ακόμη και αν η ανάλυση της Επιτροπής σχετικά με την τήρηση της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού ήταν ορθή, η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δεν παρέχει καμία απόδειξη ότι η FFT είχε ευνοϊκότερη μεταχείριση από εκείνη που επιφυλάσσεται σε κάθε άλλο φορολογούμενο του Λουξεμβούργου ο οποίος βρίσκεται σε συγκρίσιμη νομική και πραγματική κατάσταση. Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δεν περιέχει καμία σύγκριση της θέσης της FFT με τη θέση άλλων φορολογουμένων του Λουξεμβούργου, όπως οι άλλοι 21 φορολογούμενοι των οποίων οι ΣΕΤ εξετάστηκαν από την Επιτροπή.

(171)

Η FFT εξουσιοδοτήθηκε να συνάψει εκ των προτέρων συμφωνία ενδοομιλικής τιμολόγησης με τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου, όπως και κάθε άλλος υποκείμενος στον φόρο που έχει πραγματική παρουσία στο Λουξεμβούργο.

(172)

Επιπλέον, δεδομένου ότι ο συνολικός εταιρικός φόρος στο Λουξεμβούργο για την FFT ήταν 28,8 % (για τη χρήση 2011), ενώ στην Ιταλία ο κύριος συντελεστής φορολογίας των εταιρειών είναι περίπου 33 %, ένα υψηλότερο κέρδος της FFT θα συνεπαγόταν την έκπτωση μεγαλύτερου ποσού δαπανών στην Ιταλία, εφόσον τα περισσότερα δάνεια που χορήγησε η FFT χορηγήθηκαν στη Fiat Finance S.p.A. Κατά συνέπεια, δεν είναι σαφές τι είδους «ενίσχυση» έλαβε ο όμιλος στο σύνολό του, εάν η FFT δήλωσε χαμηλότερο κέρδος στο Λουξεμβούργο και, κατά συνέπεια, επωφελήθηκε από χαμηλότερες εκπτώσεις τόκων στην Ιταλία.

(173)

Το δεύτερο σύνολο παρατηρήσεων που διατύπωσε η FFT εξηγεί καταρχάς τη σημασία των ΣΕΤ σε γενικές γραμμές· οι συμφωνίες αυτές θεωρείται ότι αποτελούν μέρος του γενικού φορολογικού συστήματος και είναι αποδεκτές από το φορολογικό σύστημα του Λουξεμβούργου. Η ΣΕΤ της FFT ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές της εγκυκλίου και δεν παρεκκλίνει από το γενικό φορολογικό σύστημα του Λουξεμβούργου. Η διάρκεια της ΣΕΤ της FFT, που είναι πενταετής, είναι συμβατή με τη συνήθη διάρκεια των εκ των προτέρων συμφωνιών ενδοομιλικής τιμολόγησης που συνάπτονται σε άλλα κράτη μέλη.

(174)

Οι κανόνες του Λουξεμβούργου όσον αφορά την ενδοομιλική τιμολόγηση, οι οποίοι αποτελούν τη βάση της εγκυκλίου, αποτελούν μέρος του γενικού φορολογικού συστήματος, δεδομένου ότι εφαρμόζονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών στο εσωτερικό ενός ομίλου στο πλαίσιο διεταιρικών συναλλαγών. Οι κανόνες του Λουξεμβούργου σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση δεν παρεκκλίνουν από το γενικό φορολογικό σύστημα, εφόσον τηρούν, στην πράξη, τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση και αποσκοπούν στον προσδιορισμό του κέρδους σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.

(175)

Όσον αφορά τις αμφιβολίες που εξέφρασε η Επιτροπή στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας σχετικά με την επιλογή της μεθοδολογίας καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης, η FFT ισχυρίζεται ότι η MTMN είναι μεθοδολογία γενικώς αποδεκτή, που εγκρίθηκε από τον ΟΟΣΑ και είναι σύμφωνη με το γενικό φορολογικό σύστημα του Λουξεμβούργου. Η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την ευρεία χρήση της MTMN, καθώς και το γεγονός ότι η εφαρμογή της μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες (67). Οι λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με ορισμένες πτυχές είναι ανεπαρκείς, αλλά η Επιτροπή διεκδικεί το δικαίωμα να επιλύει τα αμφιλεγόμενα ζητήματα ενδοομιλικής τιμολόγησης με βάση τη δική της αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εφαρμοστεί η MTMN στην παρούσα περίπτωση. Επιπλέον, τα φορολογητέα κέρδη της FFT ευθυγραμμίζονται με τα βάσει του νόμου οριζόμενα κέρδη της, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η χρησιμοποίηση της MTMN δεν απέφερε κανένα οικονομικό πλεονέκτημα στην FFT.

(176)

Κατά την FFT, οι φορολογικές αρχές θα πρέπει να διαθέτουν σχετική διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή της MTMN, η οποία, όσον αφορά τον προσδιορισμό του φορολογητέου κέρδους, δεν οδηγεί ποτέ σε ένα μόνο αποτέλεσμα, αλλά σε μια σειρά έγκυρων αποτελεσμάτων. Ως εκ τούτου, η διαφορά μεταξύ του φορολογητέου εισοδήματος της FFT (που έγινε δεκτό από τις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου) και του τεκμαρτού κατά την Επιτροπή φορολογητέου εισοδήματος δεν μπορεί να θεωρηθεί πλεονέκτημα σύμφωνα με τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων. Ένα τέτοιο πλεονέκτημα δημιουργείται μόνον όταν το μέτρο παρεκκλίνει καταφανώς από τους πρότυπους κανόνες καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης και υπερβαίνει τα όρια διακριτικής ευχέρειας της φορολογικής διοίκησης (68). Σε αντίθετη περίπτωση, θα συνιστούσε παρέμβαση της Επιτροπής στις εξουσίες ενός κράτους μέλους σε θέματα φορολογίας.

(177)

Τέλος, η FFT ισχυρίζεται ότι, όταν η Επιτροπή αξιολόγησε την ύπαρξη πλεονεκτήματος, θα έπρεπε να λάβει υπόψη το συνολικό αποτέλεσμα «επί του ομίλου». Συναφώς, ο όμιλος Fiat δεν επωφελείται από κανένα πλεονέκτημα, εφόσον κάθε αύξηση της φορολογητέας βάσης στο Λουξεμβούργο αντισταθμίζεται από αύξηση της φορολογικής έκπτωσης σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (τα τελευταία έτη, κυρίως στην Ιταλία). Κατά την FFT, το αποτέλεσμα αυτό έχει αναγνωριστεί σε διάφορες αποφάσεις της Επιτροπής (69).

(178)

Κατά την FFT, το σύστημα αναφοράς που πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκτίμηση της επιλεκτικότητας μπορεί να περιλαμβάνει μόνον εταιρείες που υπόκεινται σε κανόνες ενδοομιλικής τιμολόγησης, δηλ. που συναλλάσσονται αποκλειστικά με τρίτους που είναι εταιρείες συνδεδεμένες με αυτές. Αυτό αναγνωρίστηκε στην απόφαση της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς του groepsrentebox (70), η οποία επιβεβαιώνει, όσον αφορά τις δραστηριότητες χρηματοδότησης με δανεισμό, ότι οι συνδεδεμένες επιχειρήσεις βρίσκονται σε πραγματική και νομική κατάσταση που δεν συγκρίνεται με την κατάσταση των μη συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Επίσης, για να αποδείξει την ύπαρξη επιλεκτικότητας, η Επιτροπή θα πρέπει να αποδείξει ότι η FFT έλαβε ΣΕΤ με διαφορετικούς όρους από αυτούς που εφαρμόζονται σε άλλες οντότητες ομίλων στο Λουξεμβούργο που ασκούν δραστηριότητες χρηματοδότησης. Ωστόσο, η εγκύκλιος διευκρινίζει ότι οι εκ των προτέρων συμφωνίες ενδοομιλικής τιμολόγησης είναι διαθέσιμες για όλες τις εταιρείες χρηματοπιστωτικών ομίλων. Επομένως, δεν υφίσταται επιλεκτικότητα.

(179)

Κατά γενικό κανόνα, η Επιτροπή δέχεται τις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης ως μέσο για την παροχή στους φορολογουμένους ασφάλειας δικαίου και προβλεψιμότητας σε ό,τι αφορά τη φορολογική θέση τους. Οι φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που εκδόθηκαν από τις λουξεμβουργιανές φορολογικές αρχές δεν είναι επιλεκτικές διότι είναι σύμφωνες με τις αρχές της εγκυκλίου, η οποία περιέχει ειδική αναφορά στην αρχή του πλήρους ανταγωνισμού που ορίζεται στο άρθρο 9 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ και παρέχει οδηγίες και διευκρινίσεις σχετικά με τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και την ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης τις οποίες οφείλουν να τηρούν οι εταιρείες του Λουξεμβούργου που ασκούν δραστηριότητα ενδοομιλικής χρηματοδότησης. Ως εκ τούτου, η διακριτική ευχέρεια της φορολογικής αρχής του Λουξεμβούργου, εάν υφίσταται, περιορίζεται από τις κατευθυντήριες γραμμές της εγκυκλίου. Εξάλλου, αυτή η περιορισμένη διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτει η φορολογική διοίκηση είναι σύμφυτη με την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Αυτό το απλό στοιχείο δεν μπορεί από μόνο του να συνεπάγεται την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης. Επιπλέον, η FFT ισχυρίζεται ότι η ΣΕΤ της FFT υπόκειται σε περιοδικό έλεγχο, με μέγιστη περίοδο ισχύος που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.

(180)

Η FFT ισχυρίζεται, εξάλλου, ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η εφαρμογή της μεθόδου MTMN στη ΣΕΤ της FFT διαφέρει από άλλες αποφάσεις προέγκρισης που έχουν εκδοθεί για εταιρείες οι οποίες βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη της FFT. Κατά την FFT, αδιαμφισβήτητα, μια συγκρίσιμη εταιρεία που βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική της θα μπορούσε να ζητήσει την έκδοση φορολογικής απόφασης προέγκρισης και να προσδιορίσει τα φορολογητέα κέρδη της βάσει της MTMN. Εφόσον η FFT και οι συγκρίσιμες με αυτήν εταιρείες υπόκεινται στο ίδιο φορολογικό καθεστώς, δεν έχει νόημα να διαπιστωθεί αν η μέθοδος καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης που εφαρμόστηκε στην FFT ήταν ή όχι σύμφωνη με τις αρχές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση (που ήταν σύμφωνη σε κάθε περίπτωση).

(181)

Κατά την FFT, η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας παρουσιάζει αρκετές σημαντικές διαφορές σε σχέση με προηγούμενες αποφάσεις στις οποίες η Επιτροπή αμφισβήτησε την εφαρμογή μιας μεθόδου καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης (δηλ. τη μέθοδο του προσαυξημένου κόστους) ως φορολογικό μέτρο που παρείχε επιλεκτικό πλεονέκτημα (71). Στις αποφάσεις αυτές, το καθεστώς είναι διαθέσιμο μόνον για τους φορολογούμενους που πληρούσαν ορισμένες προϋποθέσεις, ενώ στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή αμφισβητεί αποκλειστικά την εφαρμογή της μεθόδου MTMN, δηλ. τον συγκεκριμένο προσδιορισμό των φορολογητέων κερδών στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ΣΕΤ διαθέσιμης για όλους τους φορολογουμένους του Λουξεμβούργου που ασκούν δραστηριότητες χρηματοδότησης με συνδεδεμένες επιχειρήσεις.

(182)

Επιπλέον, στις αποφάσεις αυτές, το εισόδημα που καθορίζεται με τη μέθοδο του προσαυξημένου κόστους μπορούσε να διαφέρει σημαντικά από το βάσει του νόμου οριζόμενο κέρδος, γεγονός το οποίο δεν ισχύει στην περίπτωση της FFT, της οποίας το εισόδημα που καθορίζεται με τη μέθοδο MTMN συμφωνεί με το λογιστικό αποτέλεσμα της ίδιας της εταιρείας. Κατά τον ίδιο τρόπο, η εφαρμογή της μεθόδου καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης στις προηγούμενες αποφάσεις καταφανώς δεν ήταν σύμφωνη με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υφίσταται παραβίαση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών. Εντούτοις, σε αντίθεση με όσα επισημάνθηκαν στις αποφάσεις σχετικά με τα κέντρα συντονισμού, ούτε οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση περιέχουν σαφείς κατευθύνσεις όσον αφορά τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης για ορισμένες δραστηριότητες που ασκούνται από FFT (όπως οι δραστηριότητες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης).

(183)

Η FFT ισχυρίζεται, εξάλλου, ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ούτε το γεγονός ότι η ΣΕΤ της FFT βασιζόταν σε οικονομική μελέτη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση, γεγονός που καταδεικνύει ωστόσο ότι ο καθορισμός των κερδών δεν ήταν αυθαίρετος και ότι οι φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου δεν είχαν ασκήσει καμία διακριτική ευχέρεια.

(184)

Με επιστολή του της 5ης Ιανουαρίου 2015, το Λουξεμβούργο ανέφερε ότι συμφωνούσε απόλυτα με τις παρατηρήσεις που διατύπωσε η Fiat.

(185)

Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.

(186)

Κατά πάγια νομολογία, ο χαρακτηρισμός ως κρατικής ενίσχυσης, κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, απαιτεί τη συνδρομή όλων των προβλεπόμενων στη διάταξη αυτή προϋποθέσεων (72). Συγκεκριμένα, γίνεται παγίως δεκτό ότι, προκειμένου εθνικό μέτρο να χαρακτηρισθεί ως κρατική ενίσχυση, πρέπει, πρώτον, να πρόκειται για παρέμβαση εκ μέρους του κράτους ή μέσω κρατικών πόρων, δεύτερον, η παρέμβαση αυτή πρέπει να μπορεί να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, τρίτον, πρέπει να χορηγεί επιλεκτικό πλεονέκτημα σε μια επιχείρηση και, τέταρτον, πρέπει να νοθεύει ή να απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό (73).

(187)

Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη ενίσχυσης, η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης έχει εκδοθεί από την Administration des contributions directes (Διεύθυνση άμεσων φόρων), η οποία είναι υπηρεσία της φορολογικής διοίκησης του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Η απόφαση ορίζει την αποδοχή, από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου μιας μεθόδου καταλογισμού των κερδών στην FFT στο εσωτερικό του ομίλου της Fiat, που προτάθηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλο της εταιρείας αυτής, η οποία δεσμεύει τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου για διάστημα πέντε ετών και βάσει της οποίας η FFT υπολογίζει σε ετήσια βάση το ποσό του εταιρικού φόρου που πρέπει να καταβάλει στο Λουξεμβούργο. Η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης καταλογίζεται, συνεπώς, στο Λουξεμβούργο.

(188)

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση του μέτρου με κρατικούς πόρους, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα μέτρο με το οποίο οι δημόσιες αρχές παρέχουν σε ορισμένες επιχειρήσεις φορολογική απαλλαγή, η οποία, μολονότι δεν συνεπάγεται θετική μεταφορά κρατικών πόρων, φέρει τους δικαιούχους σε ευνοϊκότερη οικονομική κατάσταση σε σχέση με τους λοιπούς φορολογουμένους, συνιστά κρατική ενίσχυση (74). Στο τμήμα 7.2, η Επιτροπή θα αποδείξει ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνεπάγεται μείωση του οφειλόμενου από την FFT φόρου στο Λουξεμβούργο, κατά παρέκκλιση του φόρου που θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει η FFT, σε διαφορετική περίπτωση, βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο. Κατά συνέπεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης οδηγεί σε απώλεια κρατικών πόρων, δεδομένου ότι κάθε μείωση του φόρου τον οποίο οφείλει η FFT συνεπάγεται απώλεια φορολογικών εσόδων που το Λουξεμβούργο θα μπορούσε να εισπράξει χωρίς αυτή την έκπτωση.

(189)

Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση για την ύπαρξη ενίσχυσης, η FFT ανήκει στον όμιλο Fiat, ο οποίος είναι οντότητα με παρουσία σε παγκόσμια κλίμακα που ασκεί τις δραστηριότητές του σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, έτσι ώστε κάθε ενίσχυση υπέρ αυτού να μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης. Ένα μέτρο που χορηγείται από το κράτος θεωρείται, εξάλλου, ότι νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, όταν είναι ικανό να βελτιώσει την ανταγωνιστική θέση της δικαιούχου επιχείρησης έναντι άλλων επιχειρήσεων με τις οποίες ανταγωνίζεται (75). Στο μέτρο που η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης απαλλάσσει την FFT από φορολογική οφειλή που κανονικά θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας των εταιρειών του Λουξεμβούργου, αυτή η φορολογική απόφαση προέγκρισης νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό ενισχύοντας τη χρηματοοικονομική θέση της FFT και του ομίλου Fiat, με αποτέλεσμα να πληρούται η τέταρτη προϋπόθεση για την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης στην προκειμένη περίπτωση.

(190)

Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση για την ύπαρξη ενίσχυσης, η Επιτροπή θα εξηγήσει, στο τμήμα 7.2, τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT, εφόσον συνεπάγεται μείωση του φόρου τον οποίο οφείλει η ενδιαφερόμενη στο Λουξεμβούργο, αποκλίνοντας από τον φόρο που θα όφειλε να καταβάλει η FFT βάσει του συστήματος του φόρου εταιρειών, και επομένως πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(191)

Κατά πάγια νομολογία, «το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης επιτάσσει να καθορίζεται αν, στο πλαίσιο ενός δεδομένου νομικού καθεστώτος, κρατικό μέτρο είναι ικανό να ευνοήσει «ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής» σε σχέση με άλλους, οι οποίοι τελούν, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκει το εν λόγω καθεστώς, σε παρεμφερή πραγματική και νομική κατάσταση. Σε καταφατική περίπτωση, το οικείο μέτρο πληροί την προϋπόθεση επιλεκτικότητας» (76).

(192)

Στις υποθέσεις που αφορούσαν τη φορολογία, το Δικαστήριο ανέπτυξε μια ανάλυση σε τρία στάδια για να κρίνει αν ένα συγκεκριμένο φορολογικό μέτρο είναι επιλεκτικό (77). Σε ένα πρώτο στάδιο, πρέπει να καθοριστεί ποιο είναι το κοινό ή κανονικό φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος: το «σύστημα αναφοράς». Στη συνέχεια, θα πρέπει να αξιολογηθεί το κατά πόσον ένα συγκεκριμένο μέτρο συνιστά παρέκκλιση από το εν λόγω σύστημα αναφοράς, στον βαθμό που διαφοροποιεί τους οικονομικούς φορείς οι οποίοι, σε σχέση με τους εγγενείς στόχους του συστήματος, βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση. Εάν το μέτρο συνιστά παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς, θα πρέπει να διαπιστωθεί, κατά το τρίτο στάδιο της ανάλυσης, κατά πόσον το εν λόγω μέτρο δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του συστήματος αναφοράς. Ένα φορολογικό μέτρο που αποτελεί παρέκκλιση από την εφαρμογή του συστήματος αναφοράς μπορεί να δικαιολογηθεί, εάν το οικείο κράτος μέλος μπορέσει να αποδείξει ότι το μέτρο αυτό απορρέει ευθέως από τις βασικές ή τις κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού του συστήματος (78). Σε αυτή την περίπτωση, το εν λόγω φορολογικό μέτρο δεν είναι επιλεκτικό. Κατά το στάδιο αυτό, το κράτος μέλος φέρει το βάρος της απόδειξης.

(193)

Κατά γενικό κανόνα, για τους σκοπούς της ανάλυσης του επιλεκτικού χαρακτήρα ενός μέτρου ενίσχυσης, ένα σύστημα αναφοράς αποτελείται από ένα συνεκτικό σύνολο κανόνων που εφαρμόζονται, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, σε όλες τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, όπως ορίζεται από τον στόχο του.

(194)

Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή θεωρεί ότι το σύστημα αναφοράς είναι το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, στόχος του οποίου είναι η φορολόγηση των κερδών όλων των εταιρειών που είναι υποκείμενες σε φόρο στο Λουξεμβούργο (79). Το σύστημα φορολογίας των εταιρειών στο Λουξεμβούργο εφαρμόζεται στις ημεδαπές εταιρείες και στις αλλοδαπές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στο Λουξεμβούργο, μεταξύ άλλων στα λουξεμβουργιανά υποκαταστήματα αλλοδαπών εταιρειών. Στο Λουξεμβούργο, μια εταιρεία θεωρείται ότι είναι εγκατεστημένη, εάν η καταστατική της έδρα ή η κεντρική της διοίκηση βρίσκεται στο Λουξεμβούργο. Οι ημεδαπές εταιρείες και οι αλλοδαπές εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στο Λουξεμβούργο υποχρεούνται να καταβάλλουν φόρο εταιρειών επί των κερδών που δημιουργούν σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτός εάν εφαρμόζεται σύμβαση κατά της διπλής φορολογίας. Οι μη εγκατεστημένες εταιρείες υπόκεινται στον φόρο εταιρειών μόνο για ορισμένα είδη ειδικών εσόδων που προέρχονται από το Λουξεμβούργο (80). Ο φόρος οφείλεται για τα πραγματικά κέρδη, αφαιρουμένων των δαπανών και των ζημιών που εκπίπτουν από τον φόρο, οι οποίες μπορούν να μεταφέρονται απεριόριστα.

(195)

Ο φόρος εταιρειών του Λουξεμβούργου αποτελείται από έναν φόρο επί των κερδών των εταιρειών (ο «φόρος εισοδήματος εταιρειών» ή «IRC»), ο συντελεστής του οποίου έχει καθορισθεί στο 21 % και, για τις εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στην πόλη του Λουξεμβούργου, και έναν δημοτικό φόρο επί των κερδών των εμπορικών εταιρειών («δημοτικός εμπορικός φόρος») με συντελεστή 6,75 %. Επιπλέον, εφαρμόζεται προσαύξηση 5 % στον IRC του 21 %, με σκοπό την τροφοδότηση ενός ταμείου για την απασχόληση (81). Από την 1η Ιανουαρίου 2011, ο σωρευτικός συνολικός φορολογικός συντελεστής του φόρου εισοδήματος εταιρειών στο Λουξεμβούργο είναι συνεπώς 28,80 % (82) (83).

(196)

Ο υπολογισμός των φορολογητέων κερδών για τους σκοπούς της φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο βασίζεται, κατ' αρχήν, στην εμπορική λογιστική του φορολογουμένου, με την επιφύλαξη των προσαρμογών που επιβάλλει η φορολογική νομοθεσία, οι οποίες συνδέονται κυρίως με την απαλλαγή των μερισμάτων/υπεραξιών, την επανένταξη των δαπανών που δεν εκπίπτουν (84), τις διορθώσεις στο φορολογικό αποτέλεσμα των συναλλαγών που δεν πραγματοποιούνται σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, και την εφαρμογή διαφορετικών κανόνων απόσβεσης σε λογιστικό και φορολογικό επίπεδο.

(197)

Ενώ ο υπολογισμός των φορολογητέων κερδών για τις μη καθετοποιημένες αυτόνομες/ ημεδαπές εταιρείες που πραγματοποιούν συναλλαγές στην αγορά είναι σχετικά απλός, δεδομένου ότι βασίζεται στη διαφορά μεταξύ των εσόδων και των εξόδων σε μια αγορά που λειτουργεί ο ανταγωνισμός, ο υπολογισμός των φορολογητέων κερδών στην περίπτωση εταιρειών από κοινού φορολογούμενου ομίλου όπως η FFT απαιτεί τη χρήση έμμεσων δεδομένων. Οι αυτόνομες μη καθετοποιημένες εταιρείες μπορούν να λαμβάνουν τα λογιστικά τους κέρδη ως αφετηρία για τον προσδιορισμό της φορολογητέας βάσης τους, δεδομένου ότι αυτά τα κέρδη εξαρτώνται από τις τιμές που υπαγορεύει η αγορά για τους συντελεστές παραγωγής και τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που πωλούνται από την εταιρεία. Αντίθετα, μια καθετοποιημένη εταιρεία που συναλλάσσεται με εταιρείες οι οποίες ανήκουν στον ίδιο όμιλο οφείλει να προβαίνει σε εκτίμηση των τιμών αυτών των ενδοομιλικών συναλλαγών για να προσδιορίζει τα φορολογητέα κέρδη της για φορολογικούς σκοπούς, εφόσον η εκτίμηση αυτή πραγματοποιείται από την ίδια εταιρεία που ελέγχει τον όμιλο αντί να υπαγορεύεται από την αγορά.

(198)

Αυτή η διαφορά όσον αφορά τον υπολογισμό των φορολογητέων κερδών μεταξύ των μη καθετοποιημένων εταιρειών, δηλ. που δεν ανήκουν σε όμιλο και, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζονται «αυτόνομες», και των καθετοποιημένων εταιρειών, δηλ. αυτών που ανήκουν σε όμιλο, ωστόσο, δεν έχει καμία επίπτωση στον σκοπό του συστήματος φορολόγησης των εταιρειών του Λουξεμβούργου, που είναι να φορολογεί τα κέρδη όλων των εταιρειών που είναι εγκατεστημένες στο Λουξεμβούργο, είτε είναι καθετοποιημένες είτε δεν είναι. Ο IRC αφορά τις οντότητες με παρουσία στο Λουξεμβούργο οι οποίες υπόκεινται στον φόρο εταιρειών και περιλαμβάνει «κάθε οικονομική οντότητα στην οποία μπορεί να επιβληθεί άμεσα φόρος εισοδήματος εταιρειών». Ούτε η μορφή ούτε η δομή της επιχείρησης (όμιλος επιχειρήσεων ή μη) αποτελεί καθοριστικό κριτήριο για την επιβολή του φόρου εταιρειών στο Λουξεμβούργο. Εξάλλου, ακόμα και αν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι αποφάσεις χρηματοδότησης λαμβάνονται με γνώμονα το υπέρτατο συμφέρον του ομίλου ως συνόλου, ο φόρος εταιρειών του Λουξεμβούργου εισπράττεται από την κάθε οντότητα χωριστά και όχι από ομίλους και η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης αφορά αποκλειστικά τα φορολογητέα κέρδη της FFT, έτσι ώστε κάθε μείωση των φορολογικών εσόδων να βασίζεται σε κάθε περίπτωση στα αποτελέσματα της κάθε εταιρείας. Μολονότι η φορολογική νομοθεσία προβλέπει ειδικές διατάξεις που εφαρμόζονται στους ομίλους (όπως το καθεστώς φορολογικής ενοποίησης (85)), σκοπός των διατάξεων αυτών είναι η ίση μεταχείριση των μη καθετοποιημένων εταιρειών και των οικονομικών οντοτήτων που είναι δομημένες σε ομίλους, και όχι να προσφέρει ευνοϊκότερη μεταχείριση στους ομίλους (86).

(199)

Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι τα φορολογητέα κέρδη υπολογίζονται αναγκαστικά με διαφορετικό τρόπο για τις καθετοποιημένες εταιρείες και για τις μη καθετοποιημένες εταιρείες δεν έχει καμία σημασία για τον προσδιορισμό του συστήματος αναφοράς για τους σκοπούς της ανάλυσης επιλεκτικότητας στην παρούσα υπόθεση. Δεδομένου ότι, βάσει του συστήματος φορολόγησης εταιρειών του Λουξεμβούργου, τα κέρδη από όλες τις εταιρείες που είναι εγκατεστημένες στο Λουξεμβούργο φορολογούνται κατά τον ίδιο τρόπο, χωρίς καμία απολύτως διάκριση μεταξύ των καθετοποιημένων και των μη καθετοποιημένων εταιρειών, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα δύο είδη εταιρειών βρίσκονται στην ίδια πραγματική και νομική κατάσταση ως προς τον στόχο που είναι εγγενής στο σύστημα αυτό (87). Πράγματι, εφόσον σκοπός της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης είναι ο προσδιορισμός των φορολογητέων κερδών της FFT για την είσπραξη του φόρου εταιρειών βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο, αυτό είναι το σύστημα αναφοράς σε σχέση με το οποίο πρέπει να εξεταστεί η απόφαση προέγκρισης, ώστε να διαπιστωθεί αν η FFT αποκόμισε επιλεκτικό πλεονέκτημα.

(200)

Τέλος, για να απαντήσει στα διάφορα επιχειρήματα που προβάλλει η FFT για να υποστηρίξει ότι οι εταιρείες του ομίλου και οι αυτόνομες εταιρείες δεν υπάγονται στο ίδιο σύστημα αναφοράς, η Επιτροπή επισημαίνει τα ακόλουθα.

(201)

Κατά την FFT, το σύστημα αναφοράς που πρέπει να ληφθεί υπόψη για την αξιολόγηση της επιλεκτικότητας της επίμαχης απόφασης προέγκρισης θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τις επιχειρήσεις που υπόκεινται στους κανόνες που αφορούν την ενδοομιλική τιμολόγηση, δηλ. να συναλλάσσονται αποκλειστικά με τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις (88), έτσι ώστε, για να αποδείξει την επιλεκτικότητα του εν λόγω μέτρου, να πρέπει η Επιτροπή να αποδείξει ότι η FFT πέτυχε την έκδοση μιας φορολογικής απόφασης προέγκρισης με διαφορετικούς όρους από αυτούς που εφαρμόζονται σε άλλες οντότητες ομίλων οι οποίες δραστηριοποιούνται στο Λουξεμβούργο και ασκούν δραστηριότητες χρηματοδότησης (89). Η FFT θεωρεί ότι η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς Groepsrentebox και το φορολογικό καθεστώς των τόκων για ομίλους στην Ουγγαρία (90).

(202)

Καταρχάς, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι δεν δεσμεύεται από την πρακτική της κατά τη λήψη αποφάσεων. Κάθε πιθανό μέτρο ενίσχυσης πρέπει να αξιολογείται ατομικά σε σχέση με τα αντικειμενικά κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, έτσι ώστε, ακόμη και αν διαπιστωθεί η ύπαρξη αντίθετης πρακτικής κατά τη λήψη αποφάσεων, αυτή δεν μπορεί να θίξει την εγκυρότητα των πορισμάτων της παρούσας απόφασης (91).

(203)

Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της FFT, καμία από αυτές τις αποφάσεις δεν επιβεβαιώνει ότι, όταν ένα φορολογικό μέτρο ευνοεί μία καθετοποιημένη επιχείρηση, το σύστημα αναφοράς πρέπει αναγκαστικά να περιορίζεται σε αυτόν τον τύπο εταιρειών. Επιπλέον, και στις δύο περιπτώσεις, ο σκοπός του φορολογικού μέτρου που αποτελεί αντικείμενο της απόφασης της Επιτροπής δεν είναι συγκρίσιμος με τον σκοπό του μέτρου που εξετάζεται στην παρούσα περίπτωση και τα συμπεράσματα που μπορεί να συναχθούν από τις αποφάσεις αυτές, ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζονται στην παρούσα υπόθεση.

(204)

Το καθεστώς Groepsrentebox τέθηκε σε εφαρμογή από τις ολλανδικές αρχές με σκοπό να μειωθεί η διαφορά στη φορολογική μεταχείριση μεταξύ της χρηματοδότησης με τις αποκτήσεις συμμετοχών και της ενδοομιλικής χρηματοδότησης με δανειακά κεφάλαια και, με τον τρόπο αυτό, να μειωθεί το αρμπιτράζ μεταξύ αυτών των δύο μέσων ενδοομιλικής χρηματοδότησης (92). Στην τελική της απόφαση, η Επιτροπή δήλωσε ότι, λαμβανομένου υπόψη του στόχου του μέτρου, που ήταν η μείωση της διαφοράς στη φορολογική μεταχείριση μεταξύ χρηματοδότησης με απόκτηση συμμετοχών και με δανειακά κεφάλαια σε επίπεδο ομίλου και, έτσι, να μειωθεί το αρμπιτράζ μεταξύ αυτών των δύο μέσων χρηματοδότησης εντός του ομίλου, «είναι εφικτή η διαιτησία μεταξύ χρηματοδότησης με ίδια και με ξένα κεφάλαια [σε αντίθεση με επιχειρήσεις οι οποίες δεν ανήκουν σε έναν όμιλο (ανεξάρτητες επιχειρήσεις)]» (93). Υπό το πρίσμα αυτής της παρατήρησης, καθώς και του στόχου του καθεστώτος που είναι η μείωση των παραγόντων που ευνοούν «τη διαιτησία μεταξύ χρηματοδότησης μέσω εισφοράς κεφαλαίων και δανείου και, από την άποψη αυτή, την εγγύηση φορολογικής ουδετερότητας» (94), η Επιτροπή έκρινε ότι το σύστημα αναφοράς στην εν λόγω υπόθεση περιελάμβανε μόνο τις εταιρείες που υπόκεινται στον φόρο επί των εταιρειών που ασκούν ενδοομιλικές συναλλαγές (95).

(205)

Ο σκοπός της επίμαχης απόφασης προέγκρισης, συνίσταται στον καθορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT που χρησιμεύει για τον υπολογισμό του οφειλόμενου από αυτήν φόρου βάσει του καθεστώτος φορολογίας των εταιρειών του Λουξεμβούργου. Καταρχάς, ενώ ο στόχος που δικαιολογεί την απόφαση Groepsrentebox μπορεί να θεωρείται έγκυρος μόνο στο πλαίσιο ενός ομίλου (λόγω του γεγονότος ότι οι αυτόνομες εταιρείες δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του αρμπιτράζ μεταξύ διαφορετικών μορφών χρηματοδότησης), ο καθορισμός της φορολογητέας βάσης για τον υπολογισμό του φόρου που οφείλεται ετησίως στο πλαίσιο του φόρου εταιρειών αφορά τόσο τις οντότητες που ανήκουν σε όμιλο όσο και τις αυτόνομες εταιρείες.

(206)

Δεύτερον, η FFT ασκεί καθήκοντα εταιρείας χρηματοδότησης και παρέχει τις υπηρεσίες της αποκλειστικά σε άλλες εταιρείες του ομίλου Fiat. Οι πράξεις που εκτελεί θα μπορούσαν, ωστόσο, να εκτελούνται επίσης σε διαφορετικό πλαίσιο από εκείνο ενός ομίλου. Η εγκύκλιος συγκρίνει αυτό το είδος των πράξεων χρηματοδότησης εντός του ομίλου με τις πράξεις που εκτελούνται από ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (96) και απαιτεί η αμοιβή των εν λόγω χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών να συσχετίζεται είτε με το ποσό της δανειοληψίας, είτε με την πραγματική αξία των υπό διαχείριση στοιχείων ενεργητικού, δηλ. να είναι σύμφωνη με την αμοιβή την οποία θα αξίωνε ένα ανεξάρτητο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. Η εγκύκλιος αναγνωρίζει συνεπώς ότι οι συναλλαγές, ακόμη και αυτές που εκτελούνται στο πλαίσιο ενός ομίλου, είναι άμεσα συγκρίσιμες με τις συνήθεις συναλλαγές που διενεργούνται στην αγορά.

(207)

Τα χαρακτηριστικά αυτά της παρούσας υπόθεσης επιβεβαιώνουν εκ νέου ότι η παρατήρηση που διατύπωσε η Επιτροπή στην απόφαση Groepsrentebox — ότι όσον αφορά τις δραστηριότητες χρηματοδότησης μέσω δανεισμού, οι συνδεδεμένες εταιρείες δεν βρίσκονται σε συγκρίσιμη νομική και πραγματική κατάσταση με εκείνη των μη συνδεδεμένων εταιρειών — δεν μπορεί να γενικευθεί σε καταστάσεις στις οποίες μια φορολογική απόφαση προέγκρισης έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό της φορολογικής βάσης για τους σκοπούς της είσπραξης του φόρου εταιρειών. Η δήλωση στην εγκύκλιο σχετικά με τη συγκρισιμότητα των συναλλαγών αντανακλά τις αρχές στις οποίες βασίζεται η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, σύμφωνα με τις οποίες οι εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων δεν πρέπει να διαφέρουν από εκείνες που θα συμφωνούνταν μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων (97). Οι κανόνες για την ενδοομιλική τιμολόγηση έχουν ακριβώς ως στόχο να συγκρίνουν τις συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών/του ιδίου ομίλου με τις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων εταιρειών, και να εξασφαλίζουν τη διόρθωση κάθε απόκλισης. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, η FFT εσφαλμένα βασίζεται στην απόφασηGroepsrentebox για να στηρίξει την επιχειρηματολογία της.

(208)

Το ίδιο συμπέρασμα ισχύει και για την απόφαση σχετικά με το φορολογικό καθεστώς των τόκων για ομίλους στην Ουγγαρία, στην οποία επίσης βασίζεται η FFT. Η απόφαση αυτή αφορούσε ένα καθεστώς, σκοπός του οποίου ήταν η μείωση του αρμπιτράζ (στις σχέσεις μεταξύ ουγγρικών εταιρειών) μέσω της προσέγγισης της φορολόγησης των τόκων ομίλου με τη φορολόγηση των μερισμάτων ομίλου, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο την ουδετερότητα του φορολογικού συστήματος από τεχνική άποψη (98). Ο στόχος της μείωσης του αρμπιτράζ, το οποίο η Επιτροπή είχε τότε θεωρήσει ως εγγενές των ενδοομιλικών σχέσεων, είναι διαφορετικός από τον στόχο του εξεταζόμενου μέτρου, που είναι ο καθορισμός της φορολογητέας βάσης της FFT επί της οποίας εφαρμόζεται ο φόρος εταιρειών στο Λουξεμβούργο. Ο τελευταίος στόχος δεν διαφοροποιεί την FFT ως οντότητα ενός ομίλου από καμία άλλη (αυτόνομη) οντότητα που απευθύνεται στις φορολογικές αρχές του Λουξεμβούργου με σκοπό τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης της. Ασφαλώς, στην περίπτωση της FFT, ο καθορισμός της φορολογητέας βάσης είναι πιο πολύπλοκος, διότι προϋποθέτει την εφαρμογή των κανόνων ενδοομιλικής τιμολόγησης και της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού, ενώ στην περίπτωση των αυτόνομων εταιρειών, το φορολογητέο εισόδημα είναι, κατ' αρχήν, ισοδύναμο με τα λογιστικά έσοδα, με την επιφύλαξη ενδεχόμενων προσαρμογών που προβλέπονται από τη φορολογική νομοθεσία. Ωστόσο, ο στόχος της νομοθεσίας σχετικά με τη φορολογία την εταιρειών, όπως και των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης, είναι η είσπραξη του φόρου επί του συνόλου των κερδών των εταιρειών που υπόκεινται σε φορολόγηση στο Λουξεμβούργο, η οποία εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν ο φορολογούμενος ανήκει σε όμιλο ή όχι.

(209)

Η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το σύστημα αναφοράς σε σχέση με το οποίο πρέπει να εξεταστεί η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης είναι το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου που αποτελούν οι κανόνες για τη φορολογία εισοδήματος εταιρειών (IRC) του Λουξεμβούργου που περιγράφονται στις αιτιολογικές σκέψεις (193) έως (208). Ειδικότερα, το εν λόγω σύστημα αναφοράς αποτελείται από ένα συνεκτικό σύνολο κανόνων που εφαρμόζονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων για τη φορολόγηση των κερδών των αυτόνομων εταιρειών, για τις οποίες το φορολογητέο κέρδος συμπίπτει συνήθως με το λογιστικό κέρδος (με την επιφύλαξη ορισμένων προσαρμογών που προβλέπονται από τη φορολογική νομοθεσία), καθώς και των εταιρειών που ανήκουν σε όμιλο, οι οποίες προσφεύγουν στην ενδοομιλική τιμολόγηση για την κατανομή των κερδών. Σε σχέση με τον στόχο που είναι εγγενής αυτού του συστήματος, τα δύο είδη εταιρειών — οι μη καθετοποιημένες εταιρείες και οι καθετοποιημένες εταιρείες — πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκονται σε παρόμοια νομική και πραγματική κατάσταση.

(210)

Το Λουξεμβούργο θεωρεί ότι το σύστημα αναφοράς θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνον τις εταιρείες ομίλων που εμπίπτουν στο άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R (99), ενώ η FFT φαίνεται να υποστηρίζει την πιο προωθημένη άποψη ότι το σύστημα αναφοράς θα πρέπει να βασίζεται στην εγκύκλιο και να περιλάβει μόνον τις εταιρείες ομίλων που ασκούν δραστηριότητες χρηματοδότησης (100). Σύμφωνα με αυτές τις απόψεις, για να είναι δυνατό να διαπιστωθεί ο επιλεκτικός χαρακτήρας του μέτρου, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι η FFT είχε διαφορετική μεταχείριση από τις άλλες οντότητες ομίλων που ασκούν δραστηριότητες χρηματοδότησης, οι οποίες βρίσκονται σε παρόμοια πραγματική και νομική κατάσταση με εκείνη της FFT σε σχέση με τους στόχους του άρθρου 164 εδάφιο 3 του L.I.R.. ή/και της εγκυκλίου. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έπρεπε να συγκρίνει την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης με τις εκ των προτέρων συμφωνίες ενδοομιλικής τιμολόγησης των 21 άλλων φορολογουμένων που της έχουν κοινοποιηθεί (βλ. αιτιολογική σκέψη (8)) (101). Σύμφωνα με το Λουξεμβούργο και την FFT, δεδομένου ότι η μεταχείριση της FFT είναι σύμφωνη με το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R., με την εγκύκλιο και τη διοικητική πρακτική σε αυτό τον τομέα, η φορολογική απόφαση προέγκρισης δεν παρέχει κανένα επιλεκτικό πλεονέκτημα.

(211)

Η Επιτροπή απορρίπτει αυτή τη συλλογιστική.

(212)

Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη (198), το σύστημα φορολογίας των εταιρειών στο Λουξεμβούργο έχει ως στόχο τη φορολογία των κερδών όλων των εταιρειών που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του, είτε πρόκειται για καθετοποιημένες εταιρείες είτε για μη καθετοποιημένες εταιρείες. Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη (194), ο φόρος εταιρειών του Λουξεμβούργου εισπράττεται επί των κερδών που δημιουργούνται σε παγκόσμιο επίπεδο από τις ημεδαπές και τις αλλοδαπές εταιρείες που έχουν εγκατασταθεί στο Λουξεμβούργο (εκτός εάν εφαρμόζεται σύμβαση κατά της διπλής φορολογίας), καθώς και από τα λουξεμβουργιανά υποκαταστήματα αλλοδαπών εταιρειών, ενώ οι εγκατεστημένες στην αλλοδαπή εταιρείες φορολογούνται μόνο για ορισμένα ειδικά είδη εσόδων που προέρχονται από το Λουξεμβούργο.

(213)

Το να θεωρηθεί, όπως πράττουν το Λουξεμβούργο και η FFT, ότι το σύστημα αναφοράς περιλαμβάνει μόνο τις εταιρείες ομίλων, δεδομένου ότι μόνον οι τελευταίες πρέπει να εφαρμόζουν τιμολόγηση σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού για τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης τους, ισοδυναμεί με τεχνητή διάκριση μεταξύ των εταιρειών με βάση τη δομή τους για τον προσδιορισμό των φορολογητέων κερδών τους, διάκριση την οποία το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου δεν αναγνωρίζει, εφόσον φορολογεί τα κέρδη των επιχειρήσεων που υπάγονται στη φορολογική δικαιοδοσία του.

(214)

Ομοίως, η διάκριση που κάνει η FFT μεταξύ των ομίλων και των αυτόνομων εταιρειών με βάση τις δραστηριότητες που ασκούνται από τη σχετική οντότητα του ομίλου, ισχυριζόμενη ότι το σύστημα αναφοράς περιλαμβάνει μόνο τις εταιρείες που εφαρμόζουν την εγκύκλιο, δεν συνάδει με τον σκοπό του συστήματος φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο. Αν και, πράγματι, οι δραστηριότητες της FFT αφορούν σχεδόν αποκλειστικά ενδοομιλικές συναλλαγές (102), οι χρηματοπιστωτικές πράξεις τις οποίες εκτελεί θα μπορούσαν επίσης να πραγματοποιηθούν εκτός ομίλου από ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο. Για τους σκοπούς της είσπραξης του φόρου εταιρειών στο Λουξεμβούργο θα πρέπει, ως εκ τούτου, να συγκριθεί η FFT με κάθε άλλης μορφής εταιρεία, καθετοποιημένη και μη καθετοποιημένη, που ασκεί οικονομικές δραστηριότητες, δεδομένου ότι, βάσει της λουξεμβουργιανής νομοθεσίας σχετικά με τη φορολογία των εταιρειών, τα κέρδη των ανεξάρτητων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων υπόκεινται στους ίδιους κανόνες φορολογίας εταιρειών όπως και τα κέρδη που δημιουργούνται από ενδοομιλικές συναλλαγές, τα οποία υπολογίζονται με βάση την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα της FFT ότι το σύστημα αναφοράς θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τις εταιρείες που ανήκουν σε ομίλους, οι οποίες πραγματοποιούν συναλλαγές ενδοομιλικής χρηματοδότησης.

(215)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το σύστημα αναφοράς σε σχέση με το οποίο πρέπει να εξεταστεί η επίμαχη απόφαση προέγκρισης είναι το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου που περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις (193) έως (208), ότι ο φόρος επί των εταιρειών επιβάλλεται επί των κερδών των εταιρειών ομίλου ή αυτόνομων εταιρειών, ανεξάρτητα από το είδος των δραστηριοτήτων που ασκούν οι εν λόγω εταιρείες.

(216)

Εφόσον το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου θεωρείται ως το σύστημα αναφοράς σε σχέση με το οποίο πρέπει να εξεταστεί η επίμαχη απόφαση προέγκρισης, πρέπει να διαπιστωθεί αν η απόφαση αυτή συνιστά παρέκκλιση από το εν λόγω σύστημα αναφοράς που συνεπάγεται άνιση μεταχείριση μεταξύ των εταιρειών που βρίσκονται σε παρόμοια πραγματική και νομική κατάσταση.

(217)

Όσον αφορά αυτό το δεύτερο στάδιο της ανάλυσης της επιλεκτικότητας, το ζήτημα του κατά πόσον ένα φορολογικό μέτρο συνιστά παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς συμπίπτει κατά κανόνα με τη διαπίστωση ενός πλεονεκτήματος που παρέχεται στον δικαιούχο μέσω του μέτρου. Πράγματι, όταν ένα φορολογικό μέτρο οδηγεί σε αδικαιολόγητη μείωση του φόρου τον οποίο οφείλει ένας δικαιούχος ο οποίος, εάν δεν υπήρχε το εν λόγω μέτρο, θα έπρεπε να καταβάλει υψηλότερο φόρο βάσει του συστήματος αναφοράς, η μείωση αυτή συνιστά το πλεονέκτημα που προκύπτει από το φορολογικό μέτρο, και ταυτόχρονα την παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς.

(218)

Κατά το Δικαστήριο, στην περίπτωση ενός μεμονωμένου μέτρου ενίσχυσης, σε αντίθεση με την περίπτωση του καθεστώτος ενισχύσεων, «η διαπίστωση του οικονομικού πλεονεκτήματος συνηγορεί κατ' αρχήν υπέρ του επιλεκτικού χαρακτήρα» (103). Στην εξεταζόμενη υπόθεση, το μεμονωμένο μέτρο ενίσχυσης από το οποίο επωφελείται η FFT είναι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης, η οποία εγκρίνει μια μεθοδολογία υπολογισμού των φορολογητέων κερδών της ενδιαφερόμενης στο Λουξεμβούργο για τις λειτουργίες που ασκεί εντός του ομίλου Fiat· τα κέρδη αυτά φορολογούνται στη συνέχεια βάσει του γενικού καθεστώτος φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο.

(219)

Κατ' αρχήν, το αντικείμενο μιας φορολογικής απόφασης προέγκρισης είναι ο εκ των προτέρων καθορισμός της εφαρμογής του γενικού φορολογικού συστήματος σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, βάσει ενός συνόλου πραγματικών περιστατικών και συνθηκών που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση, για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, και εφόσον τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά και οι συνθήκες δεν υφίστανται καμία ουσιώδη μεταβολή κατά τη διάρκεια εφαρμογής της εν λόγω απόφασης προέγκρισης. Μια φορολογική απόφαση προέγκρισης που βασίζεται σε μέθοδο αξιολόγησης η οποία αποκλίνει αδικαιολόγητα από το αποτέλεσμα μιας κανονικής εφαρμογής του γενικού φορολογικού συστήματος θα θεωρείται ότι παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στον δικαιούχο της, δεδομένου ότι αυτή η επιλεκτική μεταχείριση οδηγεί σε μείωση της φορολογικής οφειλής του εν λόγω δικαιούχου στο οικείο κράτος μέλος σε σχέση με τις εταιρείες που βρίσκονται σε παρόμοια πραγματική και νομική κατάσταση.

(220)

Πλεονέκτημα, κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, είναι ένα οικονομικό όφελος το οποίο μια επιχείρηση δεν θα είχε αποκομίσει υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς, δηλ. χωρίς κρατική παρέμβαση (104). Συνεπώς, κάθε φορά που η οικονομική κατάσταση μιας επιχείρησης βελτιώνεται ως αποτέλεσμα της κρατικής παρέμβασης, υπάρχει πλεονέκτημα (105). Η βελτίωση αυτή αποδεικνύεται με τη σύγκριση της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης, η οποία προκύπτει από το επίμαχο μέτρο, και της οικονομικής κατάστασης της εν λόγω επιχείρησης χωρίς το επίμαχο μέτρο (106). Ένα πλεονέκτημα μπορεί να συνίσταται στη χορήγηση θετικών οικονομικών πλεονεκτημάτων, καθώς και στην ελάφρυνση από τις επιβαρύνσεις που κανονικά βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης (107).

(221)

Όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις (52) και επόμενες, το Λουξεμβούργο, με την έκδοση της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, ενέκρινε μια μέθοδο καθορισμού των φορολογητέων κερδών της FFT στο Λουξεμβούργο, όπως προτάθηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλο της FFT στην έκθεσή του για την ενδοομιλική τιμολόγηση, η οποία επιτρέπει στην FFT να υπολογίζει τον φόρο επί των εταιρειών που πρέπει να καταβάλλει στο Λουξεμβούργο σε ετήσια βάση καθ' όλη τη διάρκεια εφαρμογής αυτής της φορολογικής απόφασης προέγκρισης. Ειδικότερα, η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση που εγκρίθηκε από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης καθορίζει, ελλείψει συναλλαγών που υπακούουν στους κανόνες της αγοράς, όπως θα συνέβαινε με μια ανεξάρτητη μη καθετοποιημένη εταιρεία, τα κέρδη που αποδίδονται σε αυτή την εταιρεία του ομίλου Fiat, βάσει των οποίων καθορίζονται οι τιμές των ενδοομιλικών συναλλαγών που αυτή πραγματοποιεί με άλλες επιχειρήσεις του ομίλου.

(222)

Το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι μια μείωση της φορολογητέας βάσης που απορρέει από ένα φορολογικό μέτρο το οποίο επιτρέπει στον φορολογούμενο να χρησιμοποιεί ενδοομιλική τιμολόγηση στις ενδοομιλικές συναλλαγές, η οποία δεν είναι συγκρίσιμη με τις τιμές που θα εφαρμόζονταν σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων που διαπραγματεύονται σε συγκρίσιμες συνθήκες, σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στον εν λόγω φορολογούμενο, εφόσον ο φόρος που πρέπει να καταβάλλει βάσει του γενικού φορολογικού συστήματος είναι χαμηλότερος από τον φόρο που πρέπει να καταβάλλουν ανεξάρτητες εταιρείες, οι οποίες υπολογίζουν τη φορολογητέα ύλη τους με βάση τα λογιστικά τους κέρδη (108).

(223)

Στην απόφαση που εξέδωσε σχετικά με το φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται από το Βέλγιο στα κέντρα συντονισμού (109), το Δικαστήριο εξέτασε προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά αποφάσεως της Επιτροπής η οποία έκρινε ιδίως ότι ο τρόπος καθορισμού του φορολογητέου εισοδήματος που προβλέπεται από το σύστημα αυτό παρείχε επιλεκτικό πλεονέκτημα στα εν λόγω κέντρα (110). Βάσει αυτού του καθεστώτος, το φορολογητέο κέρδος είχε καθοριστεί σε ένα κατ' αποκοπήν ποσό που αντιστοιχούσε σε ποσοστό του συνολικού ποσού των δαπανών και των εξόδων λειτουργίας, από τα οποία είχαν εξαιρεθεί οι δαπάνες προσωπικού και οι χρηματοοικονομικές δαπάνες. Κατά το Δικαστήριο, «για να εκτιμηθεί αν ο καθορισμός των φορολογητέων εισοδημάτων, όπως προβλέπεται στο καθεστώς των κέντρων συντονισμού, παρέχει ευεργέτημα στα εν λόγω κέντρα, επιβάλλεται, όπως προτείνει η Επιτροπή με το σημείο 95 της προσβαλλομένης αποφάσεως, η σύγκριση του καθεστώτος αυτού με το καθεστώς κοινού δικαίου που στηρίζεται στη διαφορά μεταξύ κέρδους και ζημίας για μια επιχείρηση που ασκεί τις δραστηριότητές της υπό τους όρους του ελεύθερου ανταγωνισμού». Το Δικαστήριο έχει επισημάνει επίσης ότι «ο αποκλεισμός [των εξόδων προσωπικού και των χρηματοοικονομικών δαπανών] από το κόστος καθορισμού των φορολογητέων εισοδημάτων των οικείων κέντρων δεν συνεπάγεται τιμές μεταβιβάσεως ανάλογες προς εκείνες που ισχύουν υπό συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού», γεγονός που, κατά την άποψή του, έχει «εξασφαλίσει οικονομικό ευεργέτημα στα οικεία κέντρα» (111).

(224)

Το Δικαστήριο έχει, συνεπώς, δεχθεί ότι ένα φορολογικό μέτρο το οποίο οδηγεί μια εταιρεία που ανήκει σε όμιλο να χρεώνει τιμές μεταβίβασης που δεν αντανακλούν τις τιμές που χρεώνονται σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, δηλ. τις τιμές που διαπραγματεύονται ανεξάρτητες επιχειρήσεις υπό ανάλογες συνθήκες σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, παρέχει πλεονέκτημα στην εταιρεία αυτή, καθόσον οδηγεί σε μείωση της φορολογητέας βάσης και, ως εκ τούτου, του φόρου που πρέπει να καταβληθεί σύμφωνα με το γενικό σύστημα φορολογίας των εταιρειών.

(225)

Η αρχή σύμφωνα με την οποία οι συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ιδίου ομίλου θα πρέπει να αμείβονται όπως οι συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων εταιρειών που διαπραγματεύονται υπό συγκρίσιμες περιστάσεις σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού είναι εν γένει γνωστή ως «αρχή του πλήρους ανταγωνισμού». Στην απόφασή του για τα κέντρα συντονισμού στο Βέλγιο, το Δικαστήριο ενέκρινε την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού ως κριτήριο αναφοράς για να διαπιστωθεί αν μια εταιρεία του ομίλου επωφελείται από πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ λόγω ενός φορολογικού μέτρου που καθορίζει την ενδοομιλική τιμολόγηση και, ως εκ τούτου, τη φορολογητέα βάση της.

(226)

Σκοπός της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού είναι να διασφαλίσει ότι οι συναλλαγές που πραγματοποιούνται μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου αντιμετωπίζονται, για φορολογικούς σκοπούς, με γνώμονα το κέρδος που θα είχε επιτευχθεί εάν οι συναλλαγές αυτές συνάπτονταν από ανεξάρτητες εταιρείες· διαφορετικά, οι εταιρείες του ομίλου τυγχάνουν ευνοϊκής μεταχείρισης σύμφωνα με το γενικό σύστημα φορολογίας των εταιρειών για τον υπολογισμό των φορολογητέων κερδών τους, σε αντίθεση με τις ανεξάρτητες εταιρείες, γεγονός που θα συνιστούσε άνιση μεταχείριση μεταξύ των επιχειρήσεων που βρίσκονται στην ίδια πραγματική και νομική κατάσταση όσον αφορά τον σκοπό του συστήματος αυτού που είναι η φορολόγηση των κερδών του συνόλου των εταιρειών που υπάγονται στη φορολογική δικαιοδοσία του.

(227)

Για να εκτιμηθεί αν το Λουξεμβούργο παρέσχε επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT, η Επιτροπή οφείλει, συνεπώς, να ελέγξει αν η μέθοδος που εγκρίθηκε από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου μέσω της επίμαχης απόφασης προέγκρισης, για τον προσδιορισμό των φορολογητέων κερδών της FFT στο Λουξεμβούργο, αποκλίνει από μια μέθοδο που έχει ως αποτέλεσμα μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος με βάση τα δεδομένα της αγοράς και, επομένως, από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Στο μέτρο που η μέθοδος που επικυρώθηκε από το Λουξεμβούργο μέσω της επίμαχης απόφασης προέγκρισης οδηγεί σε μείωση της φορολογικής οφειλής της FFT κατ' εφαρμογή του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τις μη καθετοποιημένες εταιρείες, τα φορολογητέα κέρδη των οποίων σύμφωνα με το σύστημα αυτό καθορίζονται από την αγορά, η εν λόγω φορολογική απόφαση προέγκρισης θα θεωρείται ότι παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(228)

Η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αξιολόγησης από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, των φορολογικών μέτρων υπέρ των εταιρειών ενός ομίλου, ανεξάρτητα από το κατά πόσον ένα κράτος μέλος έχει ενσωματώσει την αρχή αυτή στο εθνικό του νομικό σύστημα. Εφαρμόζεται για να διαπιστωθεί αν τα φορολογητέα κέρδη μιας εταιρείας που ανήκει σε όμιλο για τον υπολογισμό του φόρου εταιρειών υπολογίστηκαν με την εφαρμογή μιας μεθόδου που προσεγγίζει τις συνθήκες της αγοράς, οπότε η εταιρεία αυτή δεν τυγχάνει ευνοϊκότερης μεταχείρισης, κατ' εφαρμογή του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών, από τη μεταχείριση των μη καθετοποιημένων εταιρειών τα φορολογητέα κέρδη των οποίων διαμορφώνονται από την αγορά. Συνεπώς, προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας, η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού που η Επιτροπή εφαρμόζει στο πλαίσιο της αξιολόγησης των κρατικών ενισχύσεων δεν είναι αυτή που απορρέει από το άρθρο 9 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ, η οποία δεν συνιστά δεσμευτική πράξη. Πρόκειται για γενική αρχή της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά τη φορολογία, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, το οποίο δεσμεύει τα κράτη μέλη και δεν αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής του τους εθνικούς φορολογικούς κανόνες (112).

(229)

Ως εκ τούτου, απαντώντας στο επιχείρημα του Λουξεμβούργου ότι η Επιτροπή, προβαίνοντας σε μια τέτοια εκτίμηση, υποκαθιστά τις εθνικές φορολογικές αρχές για την ερμηνεία του λουξεμβουργιανού δικαίου (113), η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι δεν εξετάζει αν η επίμαχη απόφαση προέγκρισης είναι σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού όπως ορίζεται στο άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R. ή στην εγκύκλιο, αλλά ότι προσπαθεί να διαπιστώσει αν η λουξεμβουργιανή φορολογική αρχή παρείχε επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ με την έκδοση μιας φορολογικής απόφασης που εγκρίνει κατανομή των κερδών η οποία αποκλίνει από το ποσό των κερδών που θα φορολογούνταν κατ' εφαρμογή του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, εάν οι ίδιες συναλλαγές εκτελούνταν από ανεξάρτητες εταιρείες που διαπραγματεύονται σε συγκρίσιμες περιστάσεις σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(230)

Τέλος, απαντώντας στο επιχείρημα του Λουξεμβούργου και της FFT ότι η αξιολόγηση από την Επιτροπή της συμφωνίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, η οποία εγκρίθηκε από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, πρέπει να είναι αναγκαστικά περιορισμένη, επειδή ο καθορισμός της ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν αποτελεί θετική επιστήμη, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το στοιχείο της «κατά προσέγγιση εκτίμησης» των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών θα πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα αυτού του στόχου. Μολονότι στην παράγραφο 1.13 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση αναγνωρίζεται πράγματι, ότι η ενδοομιλική τιμολόγηση δεν είναι θετική επιστήμη, παράλληλα εξηγείται στο ίδιο σημείο ότι, πρώτον, «είναι σημαντικό να μη λησμονείται ο στόχος του να επιτευχθεί μια λογική προσέγγιση ενός αποτελέσματος σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού βάσει αξιόπιστων στοιχείων». Σκοπός των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση είναι να ορίσουν, προς όφελος των φορολογικών διοικήσεων και των πολυεθνικών επιχειρήσεων, τις καταλληλότερες μεθόδους για τον υπολογισμό των τιμών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού στις διασυνοριακές συναλλαγές συνδεδεμένων επιχειρήσεων για φορολογικούς σκοπούς. Ο στόχος αυτός δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν ο κατά προσέγγιση χαρακτήρας του καθορισμού των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αγνοηθεί η συναίνεση σχετικά με τις κατάλληλες μεθόδους καθορισμού των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών που αντιπροσωπεύουν αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές. Δεν είναι, συνεπώς, δυνατό να γίνεται επίκληση του κατά προσέγγιση χαρακτήρα της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού για να δικαιολογηθεί μια ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης που είτε δεν είναι συνεπής ως προς τη μεθοδολογία είτε βασίζεται σε ακατάλληλη επιλογή συγκρίσιμων στοιχείων.

(231)

Εν κατακλείδι, εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι η μέθοδος την οποία ενέκρινε η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου, με τη επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης για τον προσδιορισμό των φορολογητέων κερδών της FFT στο Λουξεμβούργο, αποκλίνει από μια μέθοδο που οδηγεί σε αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς και, κατ' επέκταση από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, η εν λόγω φορολογική απόφαση προέγκρισης θα θεωρηθεί ότι παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, στο μέτρο που οδηγεί σε μείωση της φορολογικής οφειλής της FFT κατ' εφαρμογή του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τις μη καθετοποιημένες εταιρείες, η φορολογητέα βάση των οποίων καθορίζεται από τα κέρδη που πραγματοποιούνται με τους όρους της αγοράς.

(232)

Η πρώτη αμφιβολία που εξέφρασε η Επιτροπή στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας αφορούσε το γεγονός ότι η φορολογητέα βάση της FFT, όπως εγκρίθηκε με την απόφαση προέγκρισης, φαίνεται ότι αποτελούσε ένα σταθερό εύρος τιμών. Επιπλέον, από τα έγγραφα που υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της επίσημης έρευνας προκύπτει ότι η φορολογητέα βάση της FFT είχε καθοριστεί σε 2 εκατ. ευρώ ετησίως πριν από την έκδοση της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης. Μολονότι η FFT υποχρεούται, βάσει της εγκυκλίου, να ανανεώσει την προηγούμενη αίτησή της για έκδοση απόφασης προέγκρισης με βάση έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση η οποία συντάχθηκε ενόψει της έκδοσης της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης οδήγησε σε αποτέλεσμα, όσον αφορά τη φορολογητέα βάση, ουσιαστικά ταυτόσημο με το κατ' αποκοπή ποσό που είχε εγκριθεί νωρίτερα.

(233)

Ωστόσο, με βάση τις διευκρινίσεις που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας από το Λουξεμβούργο, που εξήγησε ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης ενέκρινε μια μέθοδο και όχι ένα σταθερό εύρος τιμών (114), καθώς και από στοιχεία που δείχνουν ότι, για το 2012 και το 2013, η φορολογητέα βάση της FFT ήταν χαμηλότερη από το κατώτατο όριο του εύρους τιμών που υποτίθεται ότι είχε εγκριθεί με την εν λόγω απόφαση προέγκρισης (115), η Επιτροπή θεωρεί ότι έχουν αρθεί δεόντως οι αμφιβολίες της.

(234)

Η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης εγκρίνει μια μέθοδο για τον καθορισμό της κατανομής των κερδών προς όφελος της FFT, η οποία βασίζεται σε ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης που συνέταξε ο φοροτεχνικός της σύμβουλος, η οποία υπολόγισε μια αμοιβή για τις λειτουργίες ενδοομιλικής χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης τις οποίες έχει αναλάβει η FFT και για τον κίνδυνο που έχει επωμιστεί.

(235)

Αυτή η ανάλυση των τιμών μεταβίβασης βασίζεται σε διάφορες μεθοδολογικές επιλογές: i) στην απόφαση να εφαρμοστεί η MTMN για τον υπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος της FFT στο Λουξεμβούργο· ii) στην επιλογή των κεφαλαίων ως δείκτη κέρδους για τους σκοπούς της MTMN· iii) στην επιλογή του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ για τον υπολογισμό αυτών των κεφαλαίων· και (iv) στην απόφαση για την εφαρμογή του μοντέλου MEDAF που βασίζεται στις τιμές των μετοχών για τον καθορισμό μιας απαιτούμενης απόδοσης γι' αυτά τα ίδια κεφάλαια.

(236)

Όπως εξηγείται στις ενότητες που ακολουθούν στις αιτιολογικές σκέψεις (241) έως (301), η επιλογή i) πραγματοποιείται μεταξύ των πέντε μεθόδων που περιγράφονται και εξετάζονται αναλυτικότερα στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ εξετάζουν επίσης την επιλογή ii) ενός δείκτη κέρδους για τους σκοπούς της εφαρμογής της MTMN. Ωστόσο, οι επόμενες μεθοδολογικές επιλογές iii) και iv) δεν καλύπτονται από τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές.

(237)

Ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT επιλέγει στη συνέχεια διάφορες παραμέτρους, ήτοι τα πραγματικά αριθμητικά στοιχεία που θα χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση του ύψους των ιδίων κεφαλαίων που πρέπει να αμειφθούν [για την επιλογή iii)] και το επίπεδο απόδοσης που απαιτείται για αυτά τα ίδια κεφάλαια [για την επιλογή iv)]. Όσον αφορά το ύψος των προς αμοιβή ιδίων κεφαλαίων, ο φοροτεχνικός σύμβουλος επιλέγει τις παραμέτρους για τη στάθμιση των κινδύνων και για τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις με σκοπό να υπολογίσει τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT. Όσον αφορά το επίπεδο απόδοσης που πρέπει να εφαρμοστεί στα εν λόγω ίδια κεφάλαια, ο φοροτεχνικός σύμβουλος επιλέγει τις παραμέτρους για έναν συντελεστή χωρίς κίνδυνο, έναν συντελεστή βήτα και μια αμοιβή της αγοράς που απαιτούνται για την εφαρμογή του MEDAF (116).

(238)

Τέλος, ο φοροτεχνικός σύμβουλος επιλέγει να μην ληφθεί υπόψη το συνολικό επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων της FFT για τον υπολογισμό μιας αμοιβής σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού: αφαιρεί για τον σκοπό αυτό από τα εν λόγω ίδια κεφάλαια το ποσό των συμμετοχών που κατέχει η FFT στις FFNA και FFC και υπολογίζει την αμοιβή για τα καθήκοντα που ασκούνται επί του υπολοίπου ποσού (117). Ωστόσο, οι επιλογές αυτές φαίνεται ότι δεν αφορούν παραμέτρους. Φαίνεται, αντιθέτως, ότι επιφέρουν προσαρμογές στη μεθοδολογία που επιτρέπουν τον καθορισμό της κατανομής των κερδών προς όφελος της FFT, οι οποίες δεν αντιστοιχούν σε καμία μεθοδολογία κοινής εφαρμογής.

(239)

Σε συνάρτηση με αυτές τις μεθοδολογικές επιλογές, με τις επιλογές των παραμέτρων για την εφαρμογή τους και με προσαρμογές […], ο φοροτεχνικός σύμβουλος κατέληξε σε ένα επίπεδο αμοιβής για τις δραστηριότητες ενδοομιλικής χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης της FFT, το οποίο εγκρίθηκε με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, σύμφωνα με την εγκύκλιο και την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(240)

Στα επόμενα τμήματα, στις αιτιολογικές σκέψεις (241) έως (301), η Επιτροπή θα εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι πολλές από αυτές τις επιλογές μεθοδολογίας και παραμέτρων και τις προσαρμογές […] οδηγούν σε μείωση του φόρου της FFT που οφείλεται βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τον φόρο που θα έπρεπε να καταβάλλουν μη καθετοποιημένες εταιρείες, τα φορολογητέα κέρδη των οποίων καθορίζονται από τις συναλλαγές που συνάπτουν με τους όρους της αγοράς και, ως εκ τούτου, η φορολογική απόφαση προέγκρισης, με το να εγκρίνει αυτές τις επιλογές και τις προσαρμογές, παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, κατά παρέκκλιση από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(241)

Όσον αφορά την επιλογή i), η αμοιβή που εγκρίθηκε με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης για τις λειτουργίες που ασκεί και τον κίνδυνο που αναλαμβάνει η FFT εκτιμάται από τον φοροτεχνικό σύμβουλο με τη μέθοδο MTMN (118). Η επιλογή πραγματοποιείται μεταξύ των πέντε μεθόδων που περιγράφονται και εξετάζονται λεπτομερώς στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Κατά γενικό κανόνα, αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές απαιτούν την αναζήτηση της πλέον κατάλληλης μεθόδου για την εκτίμηση μιας τιμής πλήρους ανταγωνισμού στο πλαίσιο της ενδοομιλικής τιμολόγησης (119).

(242)

Η εφαρμογή μιας μεθόδου απαιτεί επίσης τη χρήση μίας ή περισσοτέρων παραμέτρων προκειμένου η μέθοδος αυτή να μπορεί να καταλήξει σε ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η επιλογή της μεθόδου και των παραμέτρων δεν μπορεί να γίνεται με τυχαίο τρόπο. Το να επαφίενται αυτές οι επιλογές στη διακριτική ευχέρεια του φορολογουμένου θα ευνοούσε τους διασυνοριακούς καθετοποιημένους ομίλους έναντι των εταιρειών που συναλλάσσονται στην αγορά: πράγματι, οι όμιλοι θα μπορούσαν να επιλέγουν οι ίδιοι τη μέθοδο και τις παραμέτρους καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης για τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης τους, ενώ οι εταιρείες συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς και δεν έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόσουν τη φορολογητέα βάση τους. Οι επιλογές αυτές πρέπει, κατά συνέπεια, να επιδιώκουν τον στόχο μιας τιμής πλήρους ανταγωνισμού για τις ενδοομιλικές συναλλαγές.

(243)

Ωστόσο, όταν υπολογίζεται μια τιμή πλήρους ανταγωνισμού για σκοπούς ενδοομιλικής τιμολόγησης, η εφαρμογή μιας μεθόδου που αποτελεί μια δεύτερη καλύτερη επιλογή δεν παρέχει συστηματικά πλεονέκτημα στους καθετοποιημένους διασυνοριακούς ομίλους. Συνεπώς, εάν επιλεγεί μια τέτοια μέθοδος και εφαρμοστεί σε συνδυασμό με ένα σύνολο υπερβολικά συντηρητικών παραμέτρων, η υπολογισθείσα αμοιβή μπορεί να οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα που είναι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ίσο προς το αποτέλεσμα που βασίζεται στους όρους της αγοράς, ή να οδηγήσει σε υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση, οπότε μια φορολογική απόφαση που εγκρίνει αυτή τη δεύτερη μέθοδο δεν θα παρείχε κανένα πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(244)

Αντιθέτως, ακόμη κι αν επιλεγεί η καταλληλότερη μέθοδος, όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με υπερβολικά ευνοϊκές παραμέτρους, η αμοιβή που λαμβάνεται με τη μέθοδο αυτή είναι πιθανό να υποεκτιμήσει τον φόρο που οφείλει ο φορολογούμενος και, ως εκ τούτου, να του παράσχει πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(245)

Στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες ως προς το ότι η MTMN ενδέχεται να μην αποτελεί την καταλληλότερη μέθοδο για τον προσδιορισμό μιας αμοιβής σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού και, συνεπώς, του φορολογητέου κέρδους της FFT. Σε σχέση με τις τέσσερις άλλες μεθόδους που περιγράφονται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση, η μέθοδος CUP είναι η αμεσότερη και θα παρείχε, εάν εφαρμοζόταν, μια πιο αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στους όρους της αγοράς.

(246)

Ωστόσο, με βάση τις πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή αποδέχεται το επιχείρημα της FFT ότι η μέθοδος CUP ενδέχεται να μην είναι η πλέον ενδεδειγμένη στην περίπτωση της FFT. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η FFT πραγματοποιεί συναλλαγές με διαφόρους αντισυμβαλλόμενους του ομίλου Fiat και ότι τα ισχύοντα επιτόκια, η διάρκεια και η μορφή των χορηγούμενων δανείων και των ομολόγων που εκδίδει η FFT διαφέρουν, έστω και αν η διαβάθμιση των αντίστοιχων μέσων δεν φαίνεται να διαφέρει. Κατά συνέπεια, εφόσον η εφαρμογή της μεθόδου CUP για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης θα απαιτούσε την εξεύρεση συγκρίσιμων συναλλαγών για κάθε επιμέρους δάνειο που χορηγεί η FFT, κρίνεται κατάλληλη η εφαρμογή της MTMN από τον φοροτεχνικό σύμβουλο για την εκτίμηση μιας αμοιβής σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού για τις λειτουργίες που ασκεί και τον κίνδυνο που αναλαμβάνει η FFT.

(247)

Η Επιτροπή αναγνωρίζει επίσης ότι η ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης για την FFT βασίζεται σε απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που αποτελεί αποδεκτό δείκτη επιδόσεων για τον χρηματοπιστωτικό τομέα και ότι οι λειτουργίες που ασκεί η FFT μπορούν να συγκριθούν με τις λειτουργίες των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Πράγματι, η πολυπλοκότητα της διάρθρωσης των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού της FFT επιβεβαιώνει ότι αυτή αναλαμβάνει μια λειτουργία μετατροπής των ημερομηνιών οφειλής, καθώς και ένα ρόλο χρηματοοικονομικής διαμεσολάβησης, δεδομένου ότι απευθύνεται σε εξωτερικούς επενδυτές για την κάλυψη των αναγκών χρηματοδότησης του ομίλου (120). Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι η εφαρμογή της MTMN για τους σκοπούς της ενδοομιλικής τιμολόγησης στην περίπτωση της FFT αποτελεί κατάλληλη επιλογή.

(248)

Αν και η Επιτροπή κρίνει ορθή τη χρήση της MTMN από τον φοροτεχνικό σύμβουλο στην περίπτωση της FFT, θεωρεί ωστόσο ότι πολλές από τις μεθοδολογικές επιλογές, τις επιλογές παραμέτρων και τις προσαρμογές […] του φοροτεχνικού συμβούλου κατά την εφαρμογή της μεθόδου δεν είναι κατάλληλες για τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο.

(249)

Η Επιτροπή δεν θεωρεί ότι τα εποπτικά ίδια κεφάλαια που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος αποτελούν κατάλληλο δείκτη του επιπέδου των κερδών κατά την εφαρμογή της MTMN για τον υπολογισμό μιας αμοιβής σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού για τις λειτουργίες που ασκεί η FFT. Η Επιτροπή θεωρεί, αντιθέτως, ότι, εφόσον ο φοροτεχνικός σύμβουλος επέλεξε την MTMN, σε συνδυασμό με την απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που εκτιμάται με το μοντέλο MEDAF, πρέπει να χρησιμοποιούνται τα λογιστικά ίδια κεφάλαια ως δείκτης του επιπέδου των κερδών στο οποίο εφαρμόζεται μια απόδοση των ιδίων κεφαλαίων για τον υπολογισμό της αμοιβής αυτής, εάν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα είναι μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς.

(250)

Ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί ότι η φορολογητέα βάση της FFT αντανακλά μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στην αγορά σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, η μέθοδος που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση μιας αμοιβής σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού στην περίπτωση των καθηκόντων που ασκεί πρέπει να παρουσιάζει μεθοδολογική συνέπεια από λογιστική άποψη, το οποίο δεν συμβαίνει στην περίπτωση των επιλογών του φοροτεχνικού συμβούλου.

(251)

Η έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση αναφέρει ότι η εκτιμώμενη φορολογητέα βάση της FFT αποτελείται από δύο στοιχεία: μια «αμοιβή του κινδύνου» και μια «αμοιβή των καθηκόντων» (121). Ο φοροτεχνικός σύμβουλος καθορίζει το πρώτο στοιχείο, την αμοιβή για τον κίνδυνο που αναλαμβάνει η FFT, πολλαπλασιάζοντας μια εκτίμηση των προς αμοιβή ιδίων κεφαλαίων, η οποία γίνεται με τον υπολογισμό των υποθετικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων της FFT με βάση, κατ' αναλογία, το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ (122), επί την απαιτούμενη απόδοση αυτών των ιδίων κεφαλαίων που υπολογίζεται βάσει του μοντέλου MEDAF.

(252)

Ωστόσο, η εκτίμηση του MEDAF αφορά έναν απαιτούμενο θεωρητικό συντελεστή απόδοσης των επενδύσεων σε ίδια κεφάλαια και ο συντελεστής βήτα που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό αυτό βασίζεται στη μεταβολή της απόδοσης της τιμής των μετοχών των εταιρειών (ή των αποδόσεων των ιδίων κεφαλαίων) (123). Κατά συνέπεια, ο υπολογισμός του MEDAF δίνει, με κατασκευή, μια απόδοση των ιδίων κεφαλαίων και όχι κάποια απόδοση άλλου είδους ιδίων κεφαλαίων, όπως των υποθετικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων που καθορίζονται με την εφαρμογή κατ' αναλογία του πλαισίου της Βασιλείας II (124).

(253)

Μια απόδοση των ιδίων κεφαλαίων αποτελεί δείκτη αποδοτικότητας. Τα ίδια κεφάλαια αμείβονται μέσω των καθαρών κερδών μιας εταιρείας, δηλ. τα έσοδα μείον το σύνολο των επιβαρύνσεων που επωμίζεται η εταιρεία αυτή κατά την άσκηση της δραστηριότητάς της, αλλά αφαιρουμένων επίσης όλων των χρηματοοικονομικών επιβαρύνσεων που καταβάλλονται στους δανειστές. Το καθαρό κέρδος είναι, συνεπώς, το κέρδος που παραμένει στην εταιρεία για την αμοιβή των μετόχων: αυτό συνιστά απόδοση των ιδίων κεφαλαίων, είτε με διανομή είτε με αύξηση της αξίας της εταιρείας. Για λόγους συνέπειας, πρέπει συνεπώς η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων να ισούται με το καθαρό κέρδος σε λογιστικούς όρους που μένει στους μετόχους μετά την εξόφληση όλων των άλλων επιβαρύνσεων, διαιρούμενο διά της τιμής των μετοχών σε λογιστικούς όρους (δηλ. τα ίδια κεφάλαια) που αμείβονται με το κέρδος.

(254)

Αντιθέτως, δεν είναι σωστό να λαμβάνεται υπόψη το καθαρό λογιστικό κέρδος της εταιρείας για την αμοιβή των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων. Τα εποπτικά ίδια κεφάλαια είναι η εκτίμηση από έναν ρυθμιστικό φορέα ενός ελάχιστου επιπέδου κεφαλαιοποίησης που πρέπει να διατηρεί μια τράπεζα ή άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα· δεν συνιστούν, αυτά καθαυτά, δικαίωμα κατά το ίδιο ποσοστό στα κέρδη της ρυθμιζόμενης οντότητας. Επιπλέον, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα οφείλουν να διατηρούν αυτό το επίπεδο ιδίων κεφαλαίων ανά πάσα στιγμή· αυτό σημαίνει, στην πράξη, ότι κατέχουν συνήθως περισσότερα κεφάλαια από το επίπεδο των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων που απαιτείται, προκειμένου να υπάρχει ένα απόθεμα ασφαλείας ώστε να μην παραβιάζονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις σε περίπτωση ζημιών, γεγονός που θα μείωνε τα διαθέσιμα ίδια κεφάλαια. Όλα τα ίδια κεφάλαια που προστίθενται στο ελάχιστο απαιτούμενο επίπεδο πρέπει να αμείβονται με τον ίδιο τρόπο από την άποψη των επενδυτών.

(255)

Επομένως, για να εξασφαλισθεί μια συνεπής μεθοδολογία από λογιστική άποψη και, επομένως, μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος στην αγορά, ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT έπρεπε να εφαρμόσει στα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT την απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που υπολογίζεται με τη χρήση του μοντέλου MEDAF. Τα οριζόντια βέλη στον κατωτέρω πίνακα δείχνουν τις προσεγγίσεις που θα ήταν συνεπείς από μεθοδολογική άποψη· το διαγώνιο βέλος δείχνει, από την πλευρά του, την προσέγγιση που ακολούθησε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT:

Μέτρα απόδοσης

Κεφαλαιακές βάσεις

Απόδοση ιδίων κεφαλαίων (ΑΙΚ) = Κέρδος / Ίδια κεφάλαια ΔΠΧΑ

Εκτίμηση της FFT με τη χρήση του MEDAF και συντελεστής β βάσει δείγματος 66 εταιρειών

Ίδια κεφάλαια ΔΠΧΑ

Διαθέσιμα στον ισολογισμό της FFT

Απόδοση των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων = Κέρδη / Εποπτικά ίδια κεφάλαια

Δεν υποβλήθηκε καμία εκτίμηση

Εποπτικά ίδια κεφάλαια Βασιλείας II

Εκτίμηση - λανθασμένη – των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων που υπέβαλε η FFT

(256)

Υιοθετώντας μια ασυνεπή μεθοδολογία που συνίσταται στην εφαρμογή μιας απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων στα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT καταλήγει σε εκτιμώμενο επίπεδο αμοιβής για τις λειτουργίες που ασκεί και τους κινδύνους που διατρέχει η FFT, το οποίο δεν συνιστά αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς. Πράγματι, η έλλειψη συνέπειας επηρεάζει σημαντικά το φορολογητέο εισόδημα της FFT στο Λουξεμβούργο. Το 2011, τα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT ανέρχονταν σε 287,5 εκατ. ευρώ αλλά ο φοροτεχνικός σύμβουλος χρησιμοποιεί τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, ύψους 28,5 εκατ. ευρώ, ως δείκτη του επιπέδου του κέρδους κατά την εφαρμογή της MTMN. Εφαρμόζοντας την εκτιμώμενη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων στην οποία καταλήγει ο φοροτεχνικός σύμβουλος με τη χρήση του μοντέλου MEDAF στα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT και όχι στα λογιστικά ίδια κεφάλαια, το φορολογητέο εισόδημα της FFT στο Λουξεμβούργο διαιρείται διά του δέκα (125). Με άλλα λόγια, οι μεθοδολογικές επιλογές του φοροτεχνικού συμβούλου οδηγούν σε μείωση της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο σε σχέση με τις μη ενοποιημένες από φορολογική άποψη εταιρείες, τα φορολογητέα κέρδη των οποίων καθορίζονται από τις συνθήκες της αγοράς.

(257)

Δεδομένου ότι το επίπεδο ιδίων κεφαλαίων της FFT είναι ορατό και ότι το MEDAF παρέχει μια εκτίμηση της απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων, ο φοροτεχνικός σύμβουλος όφειλε να χρησιμοποιήσει τα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT κατά την εφαρμογή της MTMN αντί ενός υποθετικού επιπέδου εποπτικών ιδίων κεφαλαίων για τον προσδιορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο, σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(258)

Η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα που προέβαλε η FFT ως προς αυτό, ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη το πραγματικό επίπεδο ιδίων κεφαλαίων για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, δεδομένου ότι το επίπεδο αυτό είναι αποτέλεσμα προγενέστερων αποφάσεων (126). Το επιχείρημα αυτό υπονοεί ότι το επίπεδο των λογιστικών ιδίων κεφαλαίων της FFT είναι υπερβολικά υψηλό για ιστορικούς λόγους και, ως εκ τούτου, δεν πρέπει να αμειφθεί. Το επιχείρημα αυτό δεν είναι σύμφωνο, ωστόσο, με τις απαιτήσεις της αγοράς, δεδομένου ότι ένα μη άριστο επίπεδο ιδίων κεφαλαίων δεν είναι βιώσιμο σε μια ανταγωνιστική αγορά. Πράγματι, για τις εταιρείες το κόστος αμοιβής των ιδίων κεφαλαίων είναι υψηλότερο από το κόστος των απαιτήσεων. Ως εκ τούτου, εάν μια εταιρεία που λειτουργεί υπό συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού ήταν υπερκεφαλαιοποιημένη για ιστορικούς λόγους, όπως ισχυρίζεται η FFT, θα επέστρεφε τα πλεονάζοντα ίδια κεφάλαια στους μετόχους της (π.χ. μέσω της εξαγοράς ή της διανομής μετοχών), διότι τα κεφάλαια αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικότερα σε άλλα επενδυτικά σχέδια. Κατά τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης των εταιρειών που λειτουργούν σε συνθήκες ελευθέρου ανταγωνισμού, οι εταιρείες αυτές υποχρεούνται να αμείβουν το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων που εισφέρουν οι μέτοχοί τους σε ύψος που μπορεί να θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της αγοράς.

(259)

Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση αναφέρουν ότι η απόδοση των κεφαλαίων μπορεί να αποτελεί έναν καλό δείκτη του επιπέδου των κερδών κατά την εφαρμογή της MTMN στις οικονομικές δραστηριότητες υψηλής έντασης κεφαλαίου (127). Οι ίδιες κατευθυντήριες γραμμές παραπέμπουν επίσης στο «απασχολούμενο κεφάλαιο» ως πιθανό δείκτη του επιπέδου των κερδών κατά την εφαρμογή της MTMN (128). Μολονότι η έννοια του «απασχολούμενου κεφαλαίου» δεν ορίζεται με μεγαλύτερη ακρίβεια στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ, φαίνεται ότι δεν αντιστοιχεί στην ονομασία των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων που χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ και της Βασιλείας ΙΙΙ, ή στις αντίστοιχες οδηγίες μεταφοράς τους στο εσωτερικό δίκαιο.

(260)

Ούτε η εγκύκλιος προσδιορίζει περισσότερο τα κεφάλαια που πρέπει να χρησιμεύουν ως δείκτης του επιπέδου των κερδών κατά την εφαρμογή της MTMN (129). Κάνει διάκριση μεταξύ δύο πιθανών βάσεων αμοιβής των λειτουργιών χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης, δηλ. ανάμεσα στην αξία των χορηγούμενων δανείων και στον όγκο των υπό διαχείριση περιουσιακών στοιχείων (130). Επιλέγοντας την MTMN με βάση τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια, η FFT δεν προκρίνει, ωστόσο, μια αμοιβή που βασίζεται άμεσα στην αξία των δανείων, ενώ τα υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία αναφέρονται σε στοιχεία ενεργητικού που κατέχονται για λογαριασμό τρίτων (π.χ. των διαχειριστών κεφαλαίων), λειτουργία που, καταρχήν, δεν ασκείται από την FFT.

(261)

Σε κάθε περίπτωση, αν και τα λογιστικά ίδια κεφάλαια χρησιμοποιούνται ευρέως στον χρηματοπιστωτικό τομέα ως βάση για τον υπολογισμό της κερδοφορίας μιας εταιρείας, η Επιτροπή δέχεται ότι θα μπορούσε, κατ' αρχήν, να χρησιμοποιηθεί και άλλη κεφαλαιακή βάση για την εφαρμογή της MTMN για τους σκοπούς της ενδοομιλικής τιμολόγησης, υπό την προϋπόθεση ότι η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την αμοιβή των ενδοομιλικών συναλλαγών είναι συνεκτική. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της FFT, ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η επιλογή του φοροτεχνικού συμβούλου για τον σκοπό αυτό, δηλ. να χρησιμοποιήσει τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, είναι ακατάλληλη για μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς, για τους εξής λόγους.

(262)

Καταρχάς, δεδομένου ότι η FFT δεν είναι χρηματοπιστωτική οντότητα υποκείμενη σε ρύθμιση στην οποία εφαρμόζεται το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ, εφόσον αυτό χρησιμοποιείται μόνο για φορολογικούς σκοπούς, είναι δύσκολο να διαπιστωθεί η εφαρμογή του για την εκτίμηση των υποθετικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων. Συγκεκριμένα, το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ καθορίζει τις κεφαλαιακές απαιτήσεις ως ποσοστό των στοιχείων ενεργητικού του ιδρύματος, σταθμισμένο κατά τον υποκείμενο κίνδυνο του καθενός από αυτά τα στοιχεία ενεργητικού. Συγκεκριμένα, η στάθμιση των κινδύνων για κάθε στοιχείο ενεργητικού που πραγματοποιείται για τον εποπτικό σκοπό εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από την αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου του αντισυμβαλλομένου, αλλά το κάθε στοιχείο ενεργητικού χωριστά αξιολογείται και βάσει άλλων κριτηρίων. Η ευθύνη της αρμόδιας διοίκησης να επαληθεύει τη στάθμιση των κινδύνων που βαρύνουν κάθε στοιχείο ενεργητικού είναι εκτός του πλαισίου προληπτικής εποπτείας της, όταν η στάθμιση αυτή χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης και όχι των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων. Είναι, συνεπώς, μάλλον απίθανο τα αποτελέσματα που λαμβάνονται με την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας να μπορούν να επαληθευτούν εύκολα από τη φορολογική διοίκηση και να θεωρηθούν αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(263)

Δεύτερον, δεδομένου ότι η απόδοση των ελάχιστων εποπτικών ιδίων κεφαλαίων δεν είναι ένας δείκτης επιδόσεων γενικής χρήσεως στον χρηματοπιστωτικό τομέα, οι μέσες τιμές αυτών των αποδόσεων δεν αναλύονται ούτε είναι διαθέσιμες σε ευρεία κλίμακα (131). Ως εκ τούτου, όσα αποτελέσματα λαμβάνονται σύμφωνα με αυτή την κεφαλαιακή βάση παρέχουν ασφαλώς μια λιγότερο αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς απ' ό,τι τα λογιστικά ίδια κεφάλαια ως δείκτης του επιπέδου κέρδους στο οποίο εφαρμόζεται μια απόδοση ιδίων κεφαλαίων σύμφωνη με τα πρότυπα του κλάδου.

(264)

Τρίτον, τα 66 συγκρίσιμα στοιχεία που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος για τον υπολογισμό μιας απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων με τη χρήση του MEDAF είναι σαφώς ακατάλληλα για την εκτίμηση των μέσων εποπτικών ιδίων κεφαλαίων στον τομέα ή της απαιτούμενης απόδοσης αυτών των ιδίων κεφαλαίων. Πράγματι, αρκετές από αυτές τις εταιρείες δεν είναι ρυθμιζόμενες οντότητες που υπάγονται στο πλαίσιο της Βασιλείας (όπως τα χρηματιστήρια). Ως εκ τούτου, οι εταιρείες αυτές δεν θα μπορούσαν να υπολογίσουν κατά προσέγγιση τις κεφαλαιακές απαιτήσεις τους και θα ήταν αδύνατο να εκτιμηθούν οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις κάθε ιδρύματος που δεν υπόκειται σε ρυθμιστικό πλαίσιο μόνο βάσει των δημοσιοποιούμενων πληροφοριών.

(265)

Επιπλέον, χρησιμοποιώντας, στην προκειμένη περίπτωση, τα λογιστικά ίδια κεφάλαια ως δείκτη του επιπέδου των κερδών, δεν θα ήταν αναγκαίο ο φοροτεχνικός σύμβουλος να υπολογίσει χωριστή «αμοιβή των λειτουργιών», το δεύτερο στοιχείο της εκτιμώμενης φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο, που φαίνεται ότι δεν βασίζεται σε ασφαλή μέθοδο, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 80 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας. Συγκεκριμένα, αυτό που ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT αποκαλεί στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση «ίδια κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για την άσκηση των καθηκόντων» δεν φαίνεται να αντιστοιχεί σε καμία από τις συνήθεις συνιστώσες των ιδίων κεφαλαίων που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό των απαιτήσεων απόδοσης στο πλαίσιο μιας αξιολόγησης της αγοράς. Η έννοια αυτή δεν ορίζεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση και από πουθενά δεν συνάγεται ότι ένας τέτοιος κίνδυνος που βασίζεται στην ονομασία που χρησιμοποιεί ο φοροτεχνικός σύμβουλος δεν θα καλυπτόταν από κάποια από τις κατηγορίες εποπτικών ιδίων κεφαλαίων, όπως τα ίδια κεφάλαια για την κάλυψη του λειτουργικού κινδύνου, και ιδίως του κινδύνου που συνδέεται με την εξέλιξη της διαδικασίας, εάν ο φοροτεχνικός σύμβουλος είχε αποτιμήσει σωστά τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, το οποίο δεν συμβαίνει. Άλλες ανησυχίες που συνδέονται με την κατανομή των ιδίων κεφαλαίων σε χωριστές συνιστώσες στις οποίες εφαρμόζονται διαφορετικά ποσοστά απόδοσης, έως και μηδενικά, αναλύονται διεξοδικά στη συνέχεια, στις αιτιολογικές σκέψεις (277) έως (289).

(266)

Η Επιτροπή καταλήγει, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης αποκλίνει από το αποτέλεσμα που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, διότι αποδέχεται την επιλογή του φοροτεχνικού συμβούλου, δηλ. να λάβει τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT ως δείκτη του επιπέδου του κέρδους κατά την εφαρμογή της MTMN, εφαρμόζοντας σε αυτά απόδοση ιδίων κεφαλαίων που υπολογίζεται με το μοντέλο MEDAF για να ληφθεί μια συνιστώσα των φορολογητέων κερδών της FFT στο Λουξεμβούργο. Δεδομένου ότι αυτή η μεθοδολογική επιλογή συνεπάγεται μείωση του οφειλόμενου φόρου της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τις μη ενοποιημένες φορολογικά εταιρείες που συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς (132), θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(267)

Επιπλέον, και υπό την επιφύλαξη των ενστάσεων της Επιτροπής για τη χρήση των υποθετικών εποπτικών κεφαλαίων της FFT κατά την εφαρμογή της MTMN, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι ο ανακόλουθος τρόπος με τον οποίο ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT εφάρμοσε το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ κατ' αναλογία, ώστε να λάβει αυτό το υποθετικό επίπεδο εποπτικών ιδίων κεφαλαίων, παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT για τους σκοπούς του άρθρου 107 παράγραφος 7 της ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι προκύπτει επίσης μείωση του φόρου που οφείλει η FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών στο Λουξεμβούργο έναντι των μη ενοποιημένων από φορολογική άποψη εταιρειών οι οποίες συναλλάσσονται σύμφωνα με τους όρους της αγοράς.

(268)

Η ορθή εφαρμογή του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ απαιτεί καταρχάς μια εκτίμηση των σταθμισμένων ως προς τον κίνδυνο στοιχείων ενεργητικού (RWA) της FFT και, στη συνέχεια, την εφαρμογή ενός κατάλληλου δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας στην εκτίμηση αυτή. Ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT υποεκτιμά αυτά τα δύο στοιχεία στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση.

(269)

Πρώτον, τα υποθετικά RWA της FFT δεν έχουν υπολογιστεί ορθά, διότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος παρέχει στα στοιχεία ενεργητικού του ομίλου μηδενική στάθμιση κινδύνου (133). Όπως σαφώς προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη (123), τα ενδοομιλικά δάνεια, που αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων ενεργητικού της FFT, δεν είναι μηδενικού κινδύνου, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Λουξεμβούργου και της FFT, και από πουθενά δεν συνάγεται ότι τα δάνεια αυτά είναι μικρότερου κινδύνου από τα δάνεια που χορηγούν οι τράπεζες. Σε κάθε περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το εσωτερικό έγγραφο της Fiat σχετικά με την πολιτική ενδοομιλικής τιμολόγησης χαρακτηρίζει τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου της FFT ως «περιορισμένους» και όχι ανύπαρκτους, μια στάθμιση κινδύνου με μηδενικό συντελεστή είναι σαφώς ακατάλληλη. Επιπλέον, τα υποθετικά RWA της FFT δεν έχουν υπολογιστεί ορθά, διότι η στάθμιση του 20 % των στοιχείων ενεργητικού τρίτων ουδέποτε τεκμηριώθηκε, ούτε από το Λουξεμβούργο ούτε από την FFT.

(270)

Εάν είχε εφαρμοστεί ο μέσος ευρωπαϊκός συντελεστής στάθμισης κινδύνου των στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών του 36 % που ίσχυε το 2010 ως κατάλληλο μέτρο σύγκρισης (134) (που ήταν διαθέσιμος κατά τον χρόνο έκδοσης της επίμαχης απόφασης προέγκρισης) στο σύνολο του ενεργητικού της FFT, ύψους 14 827 674 000 ευρώ, για να καταδειχθεί ποιο θα μπορούσε να είναι το σωστό επίπεδο των υποθετικών RWA της FFT, αυτά τα υποθετικά RWA θα ανέρχονταν σε περίπου 5 338 000 000 ευρώ. Εάν είχε προκριθεί ο προβλεπόμενος από το πλαίσιο της Βασιλείας δείκτης κεφαλαιακών απαιτήσεων του 8 % ως ελάχιστο επίπεδο κεφαλαιοποίησης, η FFT θα έπρεπε να διαθέτει υποθετικό ελάχιστο επίπεδο εποπτικών ιδίων κεφαλαίων βάσει του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ ύψους περίπου 427 εκατ. ευρώ και όχι το ελάχιστο επίπεδο των 28,5 εκατ. ευρώ που υπολόγισε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση.

(271)

Δεύτερον, ο υπολογισμός από τον φοροτεχνικό σύμβουλο του πιστωτικού κινδύνου και του κινδύνου αντισυμβαλλομένου που βαρύνουν την FFT, κατ' αναλογία προς το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ (135), βάσει του οποίου οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν ίδια κεφάλαια ανάλογα με τα RWA τους, είναι αντίθετος με την εν λόγω διάταξη. Για τον καθορισμό των ιδίων κεφαλαίων της FFT που είναι εκτεθειμένα σε κίνδυνο κατά την ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης, ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT χρησιμοποιεί μια απαίτηση δείκτη ιδίων κεφαλαίων 6 % για τον υπολογισμό των κινδύνων αυτών, ενώ ο ορθός δείκτης που προβλέπεται από τη διάταξη αυτή είναι 8 %.

(272)

Απαντώντας στην ανησυχία που εξέφρασε η Επιτροπή στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας (136), η FFT δικαιολόγησε τον δείκτη του 6 % επικαλούμενη τη μεταφορά στο ιταλικό δίκαιο της απαίτησης για τα μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (137). Όμως, η FFT δεν έδωσε κανένα άλλο στοιχείο γι αυτήν τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο, ούτε εξήγησε γιατί η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο από τον Ιταλό νομοθέτη θα έπρεπε να εφαρμοστεί στο Λουξεμβούργο ή να χρησιμεύει ως σημείο αναφοράς.

(273)

Επιπλέον, ενώ στο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ η απαίτηση του 8 % μπορεί να συνίσταται κατά το ήμισυ σε κεφάλαιο της κατηγορίας 2, η FFT δεν φαίνεται να διαθέτει κεφάλαια αυτού του είδους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για εποπτικούς σκοπούς, σε περίπτωση που θα εφαρμοζόταν η απαίτηση αυτή. Ελλείψει άλλων επιλέξιμων μορφών διαθεσίμων κεφαλαίων, το 8 % έπρεπε να καλύπτεται από ίδια κεφάλαια.

(274)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εμμένει στην άποψή της ότι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας βάσει του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ είναι 8 % και ότι η χρήση από τον φοροτεχνικό σύμβουλο του δείκτη 6 % και η αποδοχή του από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου αμφισβητούν το συμπέρασμα που διατυπώνεται στην επίμαχη απόφαση προέγκρισης, ότι η κατανομή των κερδών που προκύπτουν στην FFT αντικατοπτρίζει μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(275)

Τέλος, όσον αφορά τον υπολογισμό του λειτουργικού κινδύνου από τον φοροτεχνικό σύμβουλο, ενώ η Επιτροπή αποδέχεται τη χρήση του 15 % βάσει των εξηγήσεων που έδωσαν η FFT (138) και το Λουξεμβούργο (139), η βάση στην οποία εφαρμόζεται αυτό το περιθώριο του 15 % δεν φαίνεται να αντιστοιχεί σε ορθή εκτίμηση των ακαθάριστων ετήσιων εσόδων της FFT. Ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT εφαρμόζει μόνο αυτό το ποσοστό στο καθαρό εισόδημα από τραπεζικές καταθέσεις και δάνεια (140), γεγονός που δεν είναι σύμφωνο με τη μεθοδολογία που προβάλλει το Λουξεμβούργο (141), ενώ αγνοείται η συνολική ενδοομιλική δραστηριότητα κατά τον υπολογισμό του ακαθάριστου ετήσιου εισοδήματος. Όμως, τα δάνεια και οι καταθέσεις σε τράπεζες αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό μέρος των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού της FFT.

(276)

Εν ολίγοις, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, έστω και αν τα υποθετικά ελάχιστα εποπτικά κεφάλαια της FFT θα μπορούσαν να γίνουν δεκτά ως δείκτης του επιπέδου των κερδών κατά την εφαρμογή της μεθόδου MTMN, ο φοροτεχνικός σύμβουλος υποεκτίμησε αυτά τα ίδια κεφάλαια με το να εφαρμόσει στα στοιχεία ενεργητικού έναν αυθαίρετο και χαμηλό συντελεστή στάθμισης κινδύνου (αποκλείοντας από τη στάθμιση των κινδύνων το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων ενεργητικού), με το να εφαρμόσει έναν δείκτη χαμηλότερο από τον ελάχιστο απαιτούμενο από το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ και με το να μην συμπεριλάβει στο ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα της FFT τα έσοδα που δημιουργούνται από τα στοιχεία ενεργητικού και τις υποχρεώσεις του ομίλου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, αποδεχόμενη τις εν λόγω επιλογές, αποκλίνει από ένα αποτέλεσμα που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Δεδομένου ότι αυτές οι επιλογές συνεπάγονται μείωση του οφειλόμενου φόρου της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τις μη ενοποιημένες φορολογικά εταιρείες που συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(277)

Ο φοροτεχνικός σύμβουλος δεν υποεκτιμά μόνο τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, αλλά προβαίνει σε διάφορες εκπτώσεις στα εναπομένοντα ίδια κεφάλαια της FFT, τα οποία απέχουν από ένα αποτέλεσμα που θα βασιζόταν στα δεδομένα της αγοράς. Όπως προκύπτει από τον Tableau 2, για να καταλήξει σε ένα ποσό που ο φοροτεχνικός σύμβουλος ονομάζει «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις ασκούμενες λειτουργίες», αφαιρεί από τα εναπομένοντα ίδια κεφάλαια της FFT, μείον τα υποεκτιμημένα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια, τα κεφάλαια που ο φοροτεχνικός σύμβουλος αποκαλεί «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις στην FFNA και την FFC». Εντούτοις, εάν είχαν εκτιμηθεί σωστά τα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, είναι πιθανόν ότι τα ίδια κεφάλαια δεν θα υπερέβαιναν τα εποπτικά ίδια κεφάλαια (142). Κατά συνέπεια, καμία από αυτές τις δύο συνιστώσες των εκτιμώμενων ιδίων κεφαλαίων δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί.

(278)

Παρά την παρατήρηση αυτή, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι η απόφαση του φοροτεχνικού συμβούλου να απομονώσει τη συνιστώσα των ιδίων κεφαλαίων που ονομάζει «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις στην FFNA και τη FFC» και να της αποδώσει μηδενική αμοιβή για τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης της FFT είναι λανθασμένη (143), διότι οδηγεί σε μείωση του απαιτητού φόρου της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου σε σχέση με τις μη ενοποιημένες φορολογικά εταιρείες που συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς.

(279)

Καταρχάς, δεν είναι σαφές αν η επιλογή του φοροτεχνικού συμβούλου να διαχωρίσει τις δύο συνιστώσες των ιδίων κεφαλαίων συνιστά υποτιθέμενη εφαρμογή του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ ή εάν η αφαίρεση από τον φοροτεχνικό σύμβουλο των συμμετοχών στην FFNA και την FFC ήταν μια προσαρμογή ad hoc· ο φοροτεχνικός σύμβουλος θα έπρεπε να αφαιρέσει τις εν λόγω συμμετοχές και από τα ίδια κεφάλαια της FFT για τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης της FFT, εάν είχε ορθώς επιλέξει τα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT ως δείκτη του επιπέδου κερδών κατά την εφαρμογή της MTMN. Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη (238), αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος δεν φαίνεται να βασίζεται σε καμία ευρέως χρησιμοποιούμενη μεθοδολογία όταν κατανέμει τα ίδια κεφάλαια της FFT σε τρεις συνιστώσες (144).

(280)

Σε κάθε περίπτωση, για τους λόγους που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις (281) έως (290), η επιλογή του φοροτεχνικού συμβούλου να καταλογίσει μηδενική αμοιβή σε αυτή τη συνιστώσα των ιδίων κεφαλαίων της FFT με την ονομασία «ίδια κεφάλαια που καλύπτουν τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις στην FFNA και την FFC» είναι λανθασμένη. Δεδομένου ότι η επιλογή αυτή οδηγεί πράγματι σε αδικαιολόγητη μείωση των προς αμοιβή ιδίων κεφαλαίων, και επομένως της φορολογητέας βάσης της FFT για φορολογικούς σκοπούς, κάθε μεθοδολογία ενδοομιλικής τιμολόγησης με βάση την επιλογή αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(281)

Καταρχάς, τα επιχειρήματα του Λουξεμβούργου σχετικά με τη δυνατότητα έκπτωσης των συμμετοχών σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα βάσει του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση της FFT (145). Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον λόγο, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (262), ότι η FFT δεν είναι ίδρυμα υπαγόμενο σε ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλά και στο ότι οι παράγραφοι του πλαισίου αυτού στις οποίες παραπέμπουν το Λουξεμβούργο και η FFT εφαρμόζονται σε μη ενοποιημένες οντότητες, ενώ η FFNA και η FFC είναι ενοποιημένες οντότητες. Πράγματι, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη (112), η FFT υποβάλλει ενοποιημένους λογαριασμούς στο Λουξεμβούργο. Κατ' αρχήν, τα ενοποιημένα ίδια κεφάλαια υπερβαίνουν τα ίδια κεφάλαια που υπήρχαν στους μη ενοποιημένους λογαριασμούς της FFT πριν από την έκπτωση κάθε συμμετοχής. Κατά συνέπεια, εάν το Λουξεμβούργο και η Fiat είχαν εφαρμόσει ορθά και συστηματικά τις προβλεπόμενες από τις κανονιστικές ρυθμίσεις εκπτώσεις, η εκτίμηση των ιδίων κεφαλαίων στην οποία θα εφαρμοζόταν η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων θα ήταν υψηλότερη και, ως εκ τούτου, η προκύπτουσα φορολογητέα βάση της FFT στο Λουξεμβούργο θα ήταν επίσης υψηλότερη.

(282)

Δεύτερον, και γενικότερα όσον αφορά τις εκπτώσεις που έγιναν στα ίδια κεφάλαια βάσει του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ και στο πλαίσιο της εκτίμησης των λογιστικών ιδίων κεφαλαίων της FFT, το επιχείρημα του Λουξεμβούργου ότι η αγορά συμμετοχών από την FFT χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου με ίδια κεφάλαια (146), δηλ. με έναν τρόπο χρηματοδότησης που συνεπάγεται αυτομάτως ότι τα κεφάλαια αυτά δεν είναι πλέον διαθέσιμα για την κάλυψη άλλων κινδύνων που βαρύνουν την FFT, δεν είναι αποδεκτό για την Επιτροπή. Οι πηγές χρηματοδότησης, είτε πρόκειται για ίδια κεφάλαια είτε για υποχρεώσεις που εμφανίζονται στο παθητικό του ισολογισμού, δεν κατανέμονται σε ένα αναγνωρίσιμο στοιχείο ενεργητικού, εκτός εάν ειδικές νομικές διατάξεις συνδέουν την υποχρέωση με ένα στοιχείο ενεργητικού ή με ένα ειδικό σύνολο στοιχείων ενεργητικού (όπως συμβαίνει με τα ενυπόθηκα ομόλογα). Εάν καμία ειδική απαίτηση δεν συνδέεται με τις υποχρεώσεις της εταιρείας, τα ίδια κεφάλαια και οι υποχρεώσεις συμβάλλουν από κοινού στη χρηματοδότηση των στοιχείων ενεργητικού μιας εταιρείας. Σε περίπτωση αφερεγγυότητας, οι πόροι αυτοί διατίθενται για την απορρόφηση ζημιών που προκύπτουν από τα στοιχεία ενεργητικού της FFT, σε αντίθεση με το προαναφερθέν επιχείρημα που προβάλλει το Λουξεμβούργο. Το γεγονός ότι τα ποσά που αφαιρούνται από τα ίδια κεφάλαια της FFT, που αναφέρονται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, αντιστοιχούν στην τιμή αγοράς της FFNA και της FFC (147) δεν έχει καμία επίπτωση στο γεγονός ότι οι πηγές χρηματοδότησης δεν μπορούν κατ' αρχήν να κατανέμονται σε συγκεκριμένα στοιχεία του ενεργητικού, το οποίο ισχύει για οποιοδήποτε ποσό συμμετοχής. Τα ίδια κεφάλαια της FFT είναι εξ ολοκλήρου διαθέσιμα για τη στήριξη της φερεγγυότητας της FFT και θα πρέπει να αμείβονται στο σύνολό τους ανάλογα με τους κινδύνους των στοιχείων ενεργητικού της FFT.

(283)

Σε κάθε περίπτωση, οι ετήσιες εκθέσεις της FFT δεν φαίνεται να επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του Λουξεμβούργου ότι οι εξαγορές αυτές χρηματοδοτήθηκαν με ίδια κεφάλαια, όταν ο ισχυρισμός αυτός σημαίνει ότι ο όμιλος χορήγησε επιπλέον ίδια κεφάλαια στην FFT με σκοπό την εξαγορά της FFNA και της FFC. Πράγματι, το επίπεδο των ίδιων κεφαλαίων της FFT (ήτοι το μετοχικό κεφάλαιο και τα αποθεματικά) ανερχόταν το 2010, δηλ. πριν από την εξαγορά, σε 286 000 000 ευρώ και διατηρήθηκε στα 287 000 000 ευρώ το 2011, δηλ. μετά την εξαγορά.

(284)

Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται επίσης ότι οι επιβαρύνσεις που απορρέουν από τις συμμετοχές δεν εκπίπτουν φορολογικά στο Λουξεμβούργο και ότι τα μερίσματα δεν φορολογούνται (148). Δεδομένου ότι οι συμμετοχές στην FFNA και την FFC αμείβονται μέσω μερισμάτων, δεν πρέπει να φορολογούνται και να λαμβάνονται υπόψη στην εκτίμηση των ασκούμενων λειτουργιών και των σχετικών κινδύνων (149). Το επιχείρημα αυτό πρέπει επίσης να απορριφθεί, όπως και το αντίστοιχο της FFT (150). Η Επιτροπή διαπιστώνει συναφώς ότι η FFNA και η FFC δεν έχουν καταβάλει κανένα μέρισμα κατά την περίοδο εφαρμογής της επίμαχης απόφασης προέγκρισης. Αλλά και να είχε χορηγήσει κάποια από τις δύο μέρισμα, αυτό κατά κανέναν τρόπο δεν θα μετέβαλλε τον υπολογισμό της φορολογητέας αμοιβής της FFT, δεδομένου ότι η αμοιβή αυτή καθορίστηκε από τον φοροτεχνικό σύμβουλο με τη μέθοδο MTMN που εφαρμόζεται στα ίδια κεφάλαια. Η MTMN είναι μια συναλλακτική μέθοδος βασιζόμενη στα κέρδη, που εφαρμόζεται στο επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων για τις λειτουργίες ταμειακής διαχείρισης που ασκεί η FFT. Εάν, αντίθετα, ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT είχε χρησιμοποιήσει τη μέθοδο CUP για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, οι επιμέρους συναλλαγές ή οι ροές των αμοιβών, όπως τα μεμονωμένα δάνεια ή, στην περίπτωση της FFT, οι πληρωμές μερισμάτων θα ήταν κατάλληλα στοιχεία για τον υπολογισμό της φορολογητέας αμοιβής της FFT. Πράγματι, η μέθοδος CUP συνίσταται στον καθορισμό της τιμής των επιμέρους συναλλαγών, ενώ η μέθοδος MTMN αποσκοπεί στην εκτίμηση της αποδοτικότητας μιας λειτουργίας. Παρόλα αυτά, για τους λόγους που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (161), ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT έκρινε ότι η MTMN ήταν η καταλληλότερη μέθοδος στην περίπτωση της FFT. Υποστηρίζοντας τη συνάφεια ορισμένων τύπων αμοιβών που καταβάλλονται για ορισμένα στοιχεία ενεργητικού της FFT (μερίσματα), το Λουξεμβούργο και η FFT προσπαθούν να συνδυάσουν τη μέθοδο CUP με τη μέθοδο MTMN για τον υπολογισμό της φορολογητέας αμοιβής της FFT, χωρίς να παρέχουν καμία αιτιολόγηση αυτής της υβριδικής μεθόδου στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος δικαιολόγησε τη χρήση της μεθόδου MTMN στην έκθεση αυτή, η χρήση αυτού του συνδυασμού χωρίς άλλη αιτιολόγηση δεν παρέχει αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς.

(285)

Τρίτον, κατά την εφαρμογή της MTMN που βασίζεται στα ίδια κεφάλαια, κάθε εκτίμηση των ιδίων κεφαλαίων θα πρέπει να φροντίζει ώστε η FFT να είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένη σύμφωνα με τα πρότυπα του κλάδου. Αυτό προκύπτει επίσης και από την προσέγγιση που προτείνει η εγκύκλιος, η οποία θεωρεί ότι οι λειτουργίες τις οποίες ασκούν οι εταιρείες ενδοομιλικής χρηματοδότησης είναι, κατ' ουσίαν, ανάλογες με εκείνες που ασκούν τα ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

(286)

Στα τέλη του 2011, ημερομηνία αναφοράς που αναφέρεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, ο μέσος δείκτης μόχλευσης, που ορίζεται ως η σχέση μεταξύ των ίδιων κεφαλαίων κατηγορίας 1 και του συνολικού ανοίγματος του ισολογισμού (151), ήταν, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών, 2,9 % για τις τράπεζες της ομάδας 1 (οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες) και 3,3 % για τις τράπεζες της ομάδας 2 (ευρωπαϊκές τράπεζες μικρότερου μεγέθους). Η εφαρμογή ενός δείκτη μόχλευσης (ίδια κεφάλαια / σύνολο ενεργητικού) σύμφωνα με τα πρότυπα του τομέα (και το νέο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙΙ) δείχνει ότι τα ίδια κεφάλαια βάσει των ΔΠΧΠ της FFT δεν ήταν υψηλότερα της αγοράς. Πράγματι, σύμφωνα με αυτόν τον υπολογισμό, ο δείκτης μόχλευσης της FFT ανερχόταν σε [2-3 %] (152), […]. Με άλλα λόγια, το […] επίπεδο ιδίων κεφαλαίων της FFT δεν επιτρέπει καμία έκπτωση, είτε πρόκειται για εκτιμώμενα πλεονάζοντα ίδια κεφάλαια είτε για κάθε άλλη συμμετοχή, δεδομένου ότι με τις εκπτώσεις αυτές το επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων της FFT θα ήταν […].

(287)

Κατά συνέπεια, το επίπεδο κεφαλαιοποίησης της FFT δεν επέτρεπε καμία μείωση των ιδίων κεφαλαίων ή των υποθετικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων για φορολογικούς σκοπούς (153), […]. Ενόψει του συμπεράσματος αυτού, οι ανησυχίες που εκφράζονται στην αιτιολογική σκέψη 80 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας σχετικά με το επίπεδο του μειωμένου συντελεστή αμοιβής των πλεοναζόντων ιδίων κεφαλαίων είναι άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι δεν συντρέχει διαφοροποιημένη αμοιβή.

(288)

Τέταρτον, η έκπτωση των συμμετοχών της FFT στην FFNA και την FFC από τα ίδια κεφάλαιά της για τον υπολογισμό του ύψους των κεφαλαίων που πρέπει να αμειφθούν στο πλαίσιο της ανάλυσης της ενδοομιλικής τιμολόγησης αποδεικνύεται τελείως ασυνεπής, όταν η ίδια μέθοδος εφαρμόζεται στους λογαριασμούς της FF. Σύμφωνα με το εσωτερικό έγγραφο της Fiat για την πολιτική της ενδοομιλικής τιμολόγησης (154), η αμοιβή της FFT και της FF για τον καθορισμό της τιμής των δανείων ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία, αλλά το εν λόγω έγγραφο περιγράφει αποκλειστικά την εφαρμογή αυτής της μεθόδου για τον λεπτομερή υπολογισμό της φορολογητέας βάσης της FFT. Ωστόσο, εάν τα προς αμοιβή ίδια κεφάλαια της FF υπολογίζονταν με την ίδια μέθοδο που εφαρμόστηκε στην FFT στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, το 2010, όταν η FF κατείχε τις συμμετοχές στην FFNA και την FFC, σύμφωνα με την εκτίμηση αυτή τα ίδια κεφάλαια της FF θα ήταν αρνητικά (155). Πράγματι, στα τέλη του 2010, τα ίδια κεφάλαια της FF ανέρχονταν σε 271 εκατ. ευρώ, ενώ η συνολική αξία των συμμετοχών που θα έπρεπε να είχαν αφαιρεθεί από αυτά τα ίδια κεφάλαια, εάν εφαρμοζόταν η ίδια μέθοδος με αυτή που εγκρίθηκε στην επίμαχη απόφαση προέγκρισης, ανερχόταν σε 358 εκατ. ευρώ. Τα προς αμοιβή ίδια κεφάλαια της FF θα ήταν κατά συνέπεια αρνητικά κατά 87 εκατ. ευρώ. Εφόσον η αξία των συμμετοχών ήταν υψηλότερη από το συνολικό ποσό των ιδίων κεφαλαίων της FF, η εκτίμηση των προς αμοιβή κεφαλαίων με την ίδια μεθοδολογία που εφαρμόστηκε στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση για τον προσδιορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο θα παρουσίαζε αρνητικά ίδια κεφάλαια, όπως συμβαίνει για τις αφερέγγυες εταιρείες. Επειδή, ωστόσο, η FF δεν ήταν αφερέγγυα την εποχή εκείνη, αυτό αρκεί για να αποδειχθεί ότι η αφαίρεση των συμμετοχών από τα ίδια κεφάλαια της FFT δεν φαίνεται να είναι η καταλληλότερη μέθοδος για τον υπολογισμό των εκτιμώμενων κεφαλαίων προς αμοιβή με σκοπό τον προσδιορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο.

(289)

Επιπλέον, αυτό το ασυνεπές αποτέλεσμα θα προέκυπτε επίσης, εάν η FFT αποκτούσε νέες συμμετοχές κατά τη διάρκεια ισχύος της επίμαχης απόφασης προέγκρισης. Επικυρώνοντας την μεθοδολογικά μεροληπτική έκπτωση των συμμετοχών, η επίμαχη απόφαση προέγκρισης μπορούσε πράγματι να οδηγήσει σε μηδενική φορολόγηση της FFT στο Λουξεμβούργο, υπό την προϋπόθεση ότι η αξία των συμμετοχών που αποκτήθηκαν αργότερα θα καθιστούσε τα προς αμοιβή κεφάλαια της FFT μηδενικά, ακόμη και αρνητικά. Στην περίπτωση αυτή, οι ασκούμενες από την FFT λειτουργίες ενδοομιλικής χρηματοδότησης θα μπορούσαν να παραμείνουν ίδιες, αλλά η φορολόγηση θα ήταν σαφώς χαμηλότερη, ακόμη και μηδενική, εάν εφαρμοζόταν η μέθοδος που επικυρώθηκε στην επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(290)

Εάν ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT είχε εφαρμόσει ορθά το πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, οι εκπτώσεις αυτές δεν θα ήταν δυνατές με βάση το σημερινό επίπεδο κεφαλαιοποίησης της FFT. Ωστόσο, δεδομένου ότι η FFT δεν είναι οντότητα υπαγόμενη σε ρυθμιστικό πλαίσιο, δεν υπάρχει διαθέσιμο κανένα στοιχείο σχετικά με το επίπεδο των RWA το οποίο θα κρινόταν αποδεκτό από μια ρυθμιστική αρχή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Αυτό το υποθετικό επίπεδο εποπτικών ιδίων κεφαλαίων δεν θα επέτρεπε ούτε στην FFT να κατέχει συμμετοχές, εάν η αξία τους θα έπρεπε να αφαιρείται από τα ίδια κεφάλαιά της (156).

(291)

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, αποδεχόμενη την πρόταση του φοροτεχνικού συμβούλου να εφαρμόσει μια απόδοση εκτιμώμενη με τη μέθοδο MEDAF σε υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια —τα οποία ήταν υποεκτιμημένα λόγω της εσφαλμένης εφαρμογής του πλαισίου της Βασιλείας ΙΙ και ακατάλληλων εκπτώσεων— συνιστά απόκλιση από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Δεδομένου ότι αυτή η απόκλιση συνεπάγεται μείωση της φορολογητέας βάσης της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, σε σχέση με τις μη ενοποιημένες φορολογικά εταιρείες που συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(292)

Πέρα από το συμπέρασμα ότι ο τρόπος με τον οποίο ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FTT εκτίμησε το ύψος των προς αμοιβή κεφαλαίων κατά την εφαρμογή της MTMN ήταν ασυνεπής, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο τρόπος με τον οποίο ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FTT κατέληξε στο εκτιμώμενο επίπεδο απόδοσης που απαιτείται για να εφαρμοστεί στην εν λόγω κεφαλαιακή βάση δεν οδηγεί σε μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στην αγορά και, ως εκ τούτου, δεν συνάδει με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, για τους λόγους που εκτίθενται κατωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις (293) έως (300).

(293)

Πρώτον, ο συντελεστής βήτα του 0,29 που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος για να χρησιμοποιηθεί στο μοντέλο MEDAF δεν είναι προφανώς σύμφωνος με τον συντελεστή βήτα των εταιρειών του χρηματοπιστωτικού τομέα που θεωρούνται έγκυρες παράμετροι σύγκρισης κατά την ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης και που θα έπρεπε να προκριθούν ως παράμετροι αναφοράς για το εκτιμώμενο επίπεδο απαιτούμενης απόδοσης. Το επίπεδο του συντελεστή βήτα για τις εταιρείες αυτές τείνει να είναι πολύ υψηλό (βλ. πίνακα 3), και συχνά πολύ υψηλότερο από τον μέσο συντελεστή βήτα της αγοράς, που είναι 1. Ενδεικτικά, η Επιτροπή παραπέμπει στον συντελεστή βήτα του επιμέρους δείκτη Stoxx 50 Bank, ο οποίος ανήλθε σε 1,36 για την περίοδο από 31 Δεκεμβρίου 2009 έως 31 Δεκεμβρίου 2011 (157), και στο γεγονός ότι σχεδόν όλες οι τράπεζες που περιλαμβάνονται στον εν λόγω επιμέρους δείκτη είχαν συντελεστή βήτα μεγαλύτερο από 1.

(294)

Δεύτερον, ο κατάλογος των 66 εταιρειών που απαριθμούνται στον πίνακα 3 περιλαμβάνει εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται σε πολύ διαφορετικούς εμπορικούς τομείς από τον τομέα δραστηριότητας της FFT και μάλιστα περιλαμβάνει και δύο κεντρικές τράπεζες: την Εθνική Τράπεζα του Βελγίου και τη Schweizerische Nationalbank. Πολλές εταιρείες που περιλαμβάνονται στο δείγμα ασκούν ειδικευμένες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες όπως η χρηματοδοτική μίσθωση ή η πρακτόρευση ή είναι χρηματιστήρια και όχι τράπεζες (158), ενώ πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες οι οποίες, κατ' αρχήν, θα συμμετείχαν σε δραστηριότητες χρηματοδότησης του χονδρικού εμπορίου δεν περιλαμβάνονται στο δείγμα. Οι παράμετροι σύγκρισης που επελέγησαν από τον φοροτεχνικό σύμβουλο για τον υπολογισμό του συντελεστή βήτα δεν είναι, συνεπώς, κατάλληλες γι αυτό τον σκοπό για να υπάρξει αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος βάσει των δεδομένων της αγοράς.

(295)

Τρίτον, και ανεξάρτητα από την καταλληλότητα ή μη των παραμέτρων σύγκρισης που περιλαμβάνονται στο δείγμα που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT, η ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης δεν χρησιμοποιεί τη διάμεσο για τον υπολογισμό του συντελεστή βήτα, αλλά το 25ο εκατοστημόριο, χωρίς την παραμικρή αιτιολόγηση. Ενεργώντας με τον τρόπο αυτό, η FFT επιλέγει έναν σχετικά χαμηλό συντελεστή βήτα, 0,29, ενώ η διάμεσος του δείγματος θα έδινε συντελεστή βήτα 0,64 (159). Ωστόσο, σύμφωνα με την παράγραφο 3.57 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση, όσο περισσότερα είναι τα προβλήματα συγκρισιμότητας, τόσο περισσότερο το εύρος τιμών πλήρους ανταγωνισμού πρέπει να λαμβάνει υπόψη την κύρια τάση του δείγματος.

(296)

Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο συντελεστής βήτα αντιπροσωπεύει τον μη διαφοροποιήσιμο κίνδυνο μιας απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων. Στο πλαίσιο αυτό, τα χαρτοφυλάκια χορηγήσεων των τραπεζών θα ήταν, κατ' αρχήν, περισσότερο διαφοροποιημένα από αυτό της FFT, η έκθεση του οποίου συγκεντρώνεται στις εταιρείες του κλάδου της αυτοκινητοβιομηχανίας που ανήκουν στον όμιλο Fiat. Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT θα έπρεπε να είχε επιλέξει ένα στοιχείο σε υψηλότερη θέση στον κατάλογο των στοιχείων σύγκρισης για τον προσδιορισμό του συντελεστή βήτα, αναμφίβολα πάνω από τη διάμεσο, αντί του 25ου εκατοστημορίου.

(297)

Πράγματι, η ίδια η εγκύκλιος παραπέμπει ρητά στον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και ειδικότερα στον τομεακό κίνδυνο, ο οποίος ενισχύεται λόγω της συγκέντρωσης της FFT σε έναν μόνον τομέα, όταν καθορίζει μια κατάλληλη αμοιβή. Μολονότι η εγκύκλιος δεν αναφέρει ειδικά πώς πρέπει να ενσωματωθούν αυτοί οι κίνδυνοι στον υπολογισμό της αμοιβής, η μέθοδος που επέλεξε ο φοροτεχνικός της FFT, με την εφαρμογή της οποίας οι κίνδυνοι από τα ενδοομιλικά δάνεια (σε αντίθεση με τις απαιτήσεις έναντι τρίτων) δεν υπόκεινται σε καμία στάθμιση του κινδύνου και δεν συνεπάγονται, επομένως, καμία κεφαλαιακή απαίτηση και καμία αμοιβή, δεν συνάδει με την εγκύκλιο. Κατά συνέπεια, οι εκτιμήσεις σχετικά με τον μειωμένο κίνδυνο των δραστηριοτήτων FFT δεν μπορούν να γίνουν δεκτές.

(298)

Επιπλέον, το εσωτερικό έγγραφο της Fiat σχετικά με την πολιτική της ενδοομιλικής τιμολόγησης τονίζει μια σημαντική λειτουργία που δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (123), η FFT ασκεί όχι μόνο τις λειτουργίες που αναφέρονται στην εν λόγω έκθεση, αλλά παρέχει επίσης εγγυήσεις υπέρ των εταιρειών του ομίλου Fiat. Έτσι, το 2013, οι εν λόγω εγγυήσεις ανέρχονταν σε 10 εκατ. ευρώ (160). Επιπλέον, το έγγραφο πολιτικής για την ενδοομιλική τιμολόγηση αναγνωρίζει επίσης ότι, σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, τα ενδοομιλικά δάνεια παρουσιάζουν σχετικό κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και πιστωτικό κίνδυνο (161). […]

(299)

Όσον αφορά τις εγγυήσεις που παρείχε η Fiat S.p.A. στην FFT, που αναφέρονται στις παρατηρήσεις του Λουξεμβούργου (162), οι εγγυήσεις καλύπτουν τις υποχρεώσεις της FFT και όχι τα στοιχεία ενεργητικού της. Ωφελούν, συνεπώς, τους κατόχους των τίτλων που έχουν εκδοθεί, αλλά δεν μειώνουν τον κίνδυνο των στοιχείων ενεργητικού της FFT. Το κέρδος όσον αφορά το κόστος χρηματοδότησης που δημιουργείται από την εγγύηση για τα έντοκα γραμμάτια και τα ομόλογα που εκδίδονται από την Fiat S.p.A. μετακυλίεται στις εταιρείες του ομίλου μέσω του μηχανισμού καθορισμού των τιμών που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (124). Πράγματι, η τιμή των δανείων στις εταιρείες υπολογίζεται με την εφαρμογή ενός περιθωρίου κόστους χρηματοδότησης των εταιρειών χρηματοδότησης, το οποίο αντανακλά το κέρδος που εν τέλει προκύπτει από την εγγύηση της μητρικής εταιρείας.

(300)

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι ούτε οι έμμεσες εγγυήσεις ούτε οι ρητές εγγυήσεις μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο της FFT κατά την άσκηση των λειτουργιών της. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος από αυτόν που παρουσιάζεται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση λόγω της ύπαρξης των εγγυήσεων που παρέχονται στις εταιρείες του ομίλου, οι οποίες οδηγούν σε σημαντική εκτός ισολογισμού έκθεση και, για τον λόγο αυτό, έπρεπε να είχε επιλεγεί ένας συντελεστής βήτα υψηλότερος από το 25ο εκατοστημόριο.

(301)

Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, με το να εγκρίνει την επιλογή του φοροτεχνικού συμβούλου ενός συντελεστή βήτα 0,29 κατά την εφαρμογή του μοντέλου MEDAF για τον προσδιορισμό της απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων που πρέπει να εφαρμοστεί στα υποθετικά εποπτικά ίδια κεφάλαια της FFT, συνεπάγεται μια κατανομή κερδών στην FFT που αποκλίνει από τις συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Δεδομένου ότι η απόκλιση αυτή συνεπάγεται μείωση της φορολογητέας βάσης της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, σε σχέση με τις μη καθετοποιημένες εταιρείες που συναλλάσσονται με τους όρους της αγοράς, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(302)

Δεδομένου ότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος επέλεξε τη μέθοδο MTMN στην ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης και υπό το πρίσμα των ανωτέρω παρατηρήσεων, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, για να εξασφαλιστεί για την FFT ένα επαρκές επίπεδο αμοιβής με βάση τα δεδομένα της αγοράς για τις λειτουργίες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης που ασκεί στο εσωτερικό του ομίλου Fiat, σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, η αμοιβή αυτή πρέπει να καθοριστεί με βάση τα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT και τα συγκεκριμένα πραγματικά στοιχεία και τις συνθήκες.

(303)

Η Επιτροπή αποδέχεται το 2012 ως έτος αναφοράς για την εκτίμηση της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο. Η Επιτροπή δεν αντιτίθεται ούτε στην έρευνα στη βάση συγκρίσιμων στοιχείων για τον υπολογισμό των αποδόσεων σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, αλλά διατηρεί τις αντιρρήσεις της όσον αφορά τη συγκρισιμότητα που εκφράζονται στην αιτιολογική σκέψη (294).

(304)

Πράγματι, η ανάλυση στο τμήμα 7.2.2.9 αναφέρει ότι οι κίνδυνοι τους οποίους διατρέχει η FFT, οι οποίοι πρέπει να ληφθούν υπόψη για τον υπολογισμό μιας αμοιβής του πλήρους ανταγωνισμού είναι μεγαλύτεροι από τους κινδύνους που παρουσιάζονται στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση και ότι, ως εκ τούτου, η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων προ φόρων του 6,05 % (και μετά φόρων 4,3 %) που έγινε αποδεκτή από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, που υπολογίστηκε από τον φοροτεχνικό της FTT με τη χρήση του μοντέλου MEDAF, είναι σαφώς χαμηλότερη από τις αποδόσεις ιδίων κεφαλαίων που απαιτούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα, οι οποίες είναι σταθερά 10 % και υψηλότερες, γεγονός που επιβεβαιώνει το συμπέρασμα της Επιτροπής ότι οι παράμετροι σύγκρισης που επέλεξε ο φοροτεχνικός σύμβουλος δεν ήταν κατάλληλες.

(305)

Επιπλέον, μια σύγκριση της κερδοφορίας που δήλωσαν η FF και η FFT, οι εταιρείες χρηματοδότησης της Fiat για τη ζώνη του ευρώ, δείχνει ότι η διαφορά κερδών μεταξύ της FF και της FFT, παρά τις ομοιότητες ως προς τη διάρθρωση των στοιχείων ενεργητικού, των λειτουργιών και των εσόδων, οφείλεται στην πρόθεση να μειωθεί το επίπεδο κερδοφορίας που δηλώνεται στο Λουξεμβούργο. Βάσει της διάρθρωσης των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού και του λογαριασμού αποτελεσμάτων χρήσεως της FF και της FFT (163), οι δύο εταιρείες παρουσιάζουν πολύ παρόμοιο μέγεθος ισολογισμού και διάρθρωση των στοιχείων ενεργητικού. Τα ποσά των εσόδων τους από τόκους και των δαπανών τους είναι επίσης συγκρίσιμα. Η FF είναι ο κύριος αντισυμβαλλόμενος της FFT, η οποία προσφεύγει στην αγορά για την απόκτηση πηγών χρηματοδότησης και διαβιβάζει ένα μέρος της χρηματοδότησης στην FF, η οποία με τη σειρά της χορηγεί δάνεια στις ιταλικές εταιρείες του ομίλου Fiat. […]

(306)

Το εσωτερικό έγγραφο της Fiat για την πολιτική της ενδοομιλικής τιμολόγησης φαίνεται να έχει ως στόχο την αμοιβή των δύο εταιρειών με παρόμοιες αποδόσεις (164). Ωστόσο, στο επίπεδο των εταιρειών, οι πραγματικές αποδόσεις των ιδίων κεφαλαίων που εγγράφονται και φορολογούνται είναι πολύ υψηλότερες για την FF απ' ό,τι για την FFT. Με βάση τα αριθμητικά στοιχεία στους πίνακες των αιτιολογικών σκέψεων (113) και (114), οι κατωτέρω πίνακες παρουσιάζουν την επιτευχθείσα απόδοση ιδίων κεφαλαίων (ROE), που έχει υπολογιστεί για την FF και την FFT.

(307)

Από τους πίνακες που περιλαμβάνονται στην αιτιολογική σκέψη (306) συνάγεται ότι, για την περίοδο 2010-2013, η μέση απόδοση των ιδίων κεφαλαίων ήταν 7,2 % για την FF και 0,5 % για την FFT, γεγονός που επιβεβαιώνει εκ νέου ότι η επιλογή των παραμέτρων σύγκρισης του φοροτεχνικού συμβούλου στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση και η συνακόλουθη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων δεν ήταν ορθές.

(308)

Για να καθοριστεί μια εύλογη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που θα εφαρμοστεί στα λογιστικά ίδια κεφάλαια της FFT, τα συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία του τραπεζικού τομέα κρίνονται καταλληλότερα από το σύνολο των 66 χρηματοοικονομικών εταιρειών, οι περισσότερες από τις οποίες φαίνεται ότι ασκούν ειδικές οικονομικές δραστηριότητες. Η πρώτη λύση θα επέτρεπε σε κάθε περίπτωση την καλύτερη προσέγγιση μιας κεντρικής τάσης.

(309)

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (304), η ισχύουσα απαίτηση απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων για τις τράπεζες της ΕΕ είναι περίπου 10 %, ποσοστό που διατηρήθηκε ακόμη και κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Πράγματι, τα στοιχεία της περιόδου της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης επιβεβαιώνουν αυτή την απαίτηση για το επίπεδο απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων. Έτσι, σύμφωνα με τη δημοσίευση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών του 2011, «για μεγάλο διάστημα, η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων των χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων κυμαίνεται, πράγματι, στο 11 – 12 %» (165). Επιπλέον, μελέτη της ΕΚΤ του 2011 διαπίστωσε ότι «στο μέσο επίπεδο κεφαλαιοποίησης στο δείγμα [54 διεθνών τραπεζών], η απαιτούμενη απόδοση των ιδίων κεφαλαίων είναι περίπου […] 10,3 %» (166). Οι εκθέσεις έρευνας για την αξία ακινήτων του 2011 επιβεβαιώνουν επίσης αυτά τα επίπεδα· έτσι, κατά την Deutsche Bank «[η Deutsche Bank] επιδιώκει [στόχο τιμής της μετοχής], που αντιστοιχεί σε βιώσιμες ΑΙΚ που βρίσκονται πάνω από, αλλά κοντά στο δέκα και κόστος ιδίων κεφαλαίων που [η Deutsche Bank] ελπίζει ότι θα διατηρηθεί πάνω από το 10 % του σημερινού κύκλου» (167), ενώ έκθεση έρευνας της Morgan Stanley και Oliver Wyman για την αξία των ακινήτων, της 19ης Μαρτίου 2015, ορίζει τις αποδόσεις-στόχους στο 10-12 %.

(310)

Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι μια αμοιβή σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού δεν πρέπει να είναι κατώτερη από τη διαφορά ανάμεσα στα έσοδα και τα έξοδα της εταιρείας. Κατά συνέπεια, εάν η αμοιβή των χορηγούμενων δανείων και των καταθέσεων που εισπράττει η FFT έπρεπε να προσαρμοστεί και εάν η συνακόλουθη αμοιβή της FFT ήταν υψηλότερη από μια αμοιβή υπολογιζόμενη βάσει των τιμών των ενδοομιλικών συναλλαγών, το συνολικό κέρδος που εγγράφεται πρέπει να φορολογείται, διότι ένας τρίτος δεν θα δεχόταν να μειώσει την αμοιβή του χωρίς αιτιολογημένη διεκδίκηση εκ μέρους των αντισυμβαλλομένων του για αύξηση της αμοιβής που εισπράττουν για τις καταθέσεις τους ή για τη μείωση της αμοιβής που καταβάλλεται για τα δάνεια που έχουν εισπράξει.

(311)

Η Επιτροπή λοιπόν θεωρεί ότι, εάν η MTMN χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της ενδοομιλικής τιμολόγησης για τον υπολογισμό μιας κατάλληλης αμοιβής που οφείλεται στην FFT για τις λειτουργίες που ασκεί στο εσωτερικό του ομίλου Fiat, η ορθή εκτίμηση της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο θα αντιστοιχούσε τουλάχιστον σε 10 % μετά φόρων που εφαρμόζεται στο συνολικό ποσό των λογιστικών ιδίων κεφαλαίων της, τα οποία θεωρούνται σε γενικές γραμμές σύμφωνα με τον μέσο όρο του τομέα όσον αφορά τον δείκτη χρηματοοικονομικής μόχλευσης. Η φορολογητέα βάση που υπολογίζεται με αυτό τον τρόπο θα οδηγούσε σε κατανομή των κερδών που αντικατοπτρίζει τις συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, διότι πρόκειται για επίπεδο κερδών που τα αυτόνομα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα ανέμεναν από την αγορά· συνεπώς, κάθε φορολογική απόφαση προέγκρισης που αποδέχεται αυτή τη βάση για τον καθορισμό του απαιτητού φόρου της FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου δεν θα παρείχε κανένα επιλεκτικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(312)

Στις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η FFT προβάλλει το επιχείρημα ότι η Επιτροπή όφειλε να λάβει υπόψη το «αποτέλεσμα του μέτρου στον όμιλο», ότι δηλ. ο όμιλος Fiat δεν αποκόμισε κανένα πλεονέκτημα, διότι κάθε αύξηση της φορολογητέας βάσης στο Λουξεμβούργο θα αντισταθμιζόταν εξ ολοκλήρου από την αύξηση της φορολογικής έκπτωσης σε άλλα κράτη μέλη (168). Κατά την FFT, το αποτέλεσμα αυτό έχει αναγνωριστεί σε διάφορες αποφάσεις της Επιτροπής (169).

(313)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι δεν δεσμεύεται από την πρακτική της κατά τη λήψη αποφάσεων και ότι κάθε μέτρο πρέπει να αξιολογείται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σε σχέση με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ (170). Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά της FFT στην απόφαση σχετικά με το καθεστώς φορολογικής έκπτωσης για τους ενδοομιλικούς τόκους στην Ουγγαρία, για το οποίο η Επιτροπή αναγνώρισε ένα τέτοιο «αποτέλεσμα για τον όμιλο», στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία της απόφασης. Στην εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή απέρριψε το επιχείρημα της Ουγγαρίας για την αξιολόγηση της ύπαρξης πλεονεκτήματος στο επίπεδο του ομίλου και έκρινε ότι το πλεονέκτημα πρέπει να αξιολογείται στο επίπεδο της κάθε οντότητας.

(314)

Η παρούσα απόφαση εξετάζει το κατά πόσο το Λουξεμβούργο, με την έκδοση της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, παρείχε επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT, μειώνοντας την απαιτητή φορολογική οφειλή της στο εν λόγω κράτος μέλος. Συνεπώς, η εκτίμηση ότι η εν λόγω απόφαση παρέχει πλεονέκτημα πρέπει να αφορά τη μεταχείριση της εταιρείας στο εν λόγω κράτος μέλος, δηλ. της FFT στο Λουξεμβούργο, και δεν πρέπει να λάβει υπόψη το ενδεχόμενο ο αντίκτυπος να είναι ουδέτερος στο επίπεδο άλλων εταιρειών του ομίλου Fiat που είναι αποτέλεσμα της μεταχείρισής τους σε άλλα κράτη μέλη (171). Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τη νομολογία (172), το γεγονός και μόνον ότι ορισμένο μέτρο απαλλαγής αντισταθμίζεται από την επιβολή ειδικής επιβαρύνσεως χωριστής και άσχετης με το εν λόγω μέτρο δεν αρκεί για να αποτρέψει τον χαρακτηρισμό του επίμαχου μέτρου ως κρατικής ενισχύσεως. Με άλλα λόγια, ένα πλεονέκτημα που χορηγήθηκε σε μια εταιρεία από ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αντισταθμίζεται από το μειονέκτημα που υφίσταται μια άλλη εταιρεία, ακόμη κι αν και οι δύο εταιρείες ανήκουν στον ίδιο όμιλο.

(315)

Το Λουξεμβούργο και η FFT ισχυρίστηκαν ότι το άρθρο 164 του L.I.R ή η εγκύκλιος αποτελεί το σύστημα αναφοράς σε σχέση με το οποίο πρέπει να διαπιστώνεται η ύπαρξη επιλεκτικού πλεονεκτήματος που προκύπτει από την επίμαχη απόφαση προέγκρισης. Το Λουξεμβούργο υποστήριξε επίσης ότι η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου απλώς ερμήνευσε τους κανόνες και ότι από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει, στην περίπτωση της FFT, ότι δεν έχουν εφαρμοστεί σε αυτήν οι φορολογικές διατάξεις γενικής εφαρμογής, εάν όντως έτσι τις έχει εξετάσει η Επιτροπή (173).

(316)

Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις (210) έως (215), η Επιτροπή δεν συμμερίζεται τα επιχειρήματα του Λουξεμβούργου και της FFT όσον αφορά το εφαρμοστέο σύστημα αναφοράς. Ωστόσο, ως επικουρική συλλογιστική, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης παρέχει επίσης στην FFT επιλεκτικό πλεονέκτημα στο πλαίσιο του πιο περιορισμένου συστήματος αναφοράς που αποτελείται από εταιρείες ομίλων οι οποίες εφαρμόζουν ενδοομιλική τιμολόγηση και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 164 εδάφιο 3 του L.I.R και της εγκυκλίου. Η διάταξη αυτή θεσπίζει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού στο φορολογικό δίκαιο του Λουξεμβούργου, κατά την οποία οι συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ιδίου ομίλου πρέπει να αμείβονται σε ένα επίπεδο τιμών που θα ήταν αποδεκτό από ανεξάρτητες εταιρείες που διαπραγματεύονται υπό συγκρίσιμες περιστάσεις σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού. Το τμήμα 2 της εγκυκλίου περιγράφει ιδίως την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού όπως ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση και έχει ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο (174).

(317)

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή έχει ήδη αποδείξει στο τμήμα 7.2.2 ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης εγκρίνει ορισμένες μεθοδολογικές επιλογές, επιλογές παραμέτρων και προσαρμογές ad hoc τις οποίες έκανε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FTT για τον προσδιορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, οι οποίες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οδηγούν σε μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος βασιζόμενου στα δεδομένα της αγοράς που συνεπάγεται τη μείωση της φορολογητέας βάσης της FTT στο Λουξεμβούργο, η Επιτροπή μπορεί επίσης να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στο πλαίσιο του πιο περιορισμένου συστήματος αναφοράς του άρθρου 164 εδάφιο 3 του L.I.R ή της εγκυκλίου, εφόσον έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του απαιτητού φόρου της FFT σε σύγκριση με την κατάσταση στην οποία θα είχε εφαρμοστεί σωστά η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού η οποία διατυπώνεται στην εν λόγω διάταξη.

(318)

Η FFT ισχυρίστηκε επίσης ότι, για να αποδείξει την ύπαρξη επιλεκτικής μεταχείρισης υπέρ της ως επακόλουθο της επίμαχης απόφασης προέγκρισης, η Επιτροπή θα έπρεπε να συγκρίνει αυτή την απόφαση προέγκρισης με τη διοικητική πρακτική του Λουξεμβούργου βάσει της εγκυκλίου, και ιδίως με τις αποφάσεις προέγκρισης που εκδόθηκαν για άλλες εταιρείες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης, τις οποίες το Λουξεμβούργο υπέβαλε στην Επιτροπή ως αντιπροσωπευτικό δείγμα της πρακτικής του σε θέματα ενδοομιλικής τιμολόγησης (175).

(319)

Η Επιτροπή διαφωνεί με αυτό το σκεπτικό, διότι αυτό θα σήμαινε ότι το σύστημα αναφοράς βάσει του οποίου θα έπρεπε να εξεταστεί η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης είναι η πρακτική του Λουξεμβούργου να εκδίδει φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης με βάση την εγκύκλιο που σχετίζεται με τις άλλες εταιρείες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης. Έχει ήδη αποδείξει γιατί το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου συνιστά το κατάλληλο πλαίσιο αναφοράς για τους σκοπούς της ανάλυσης της επιλεκτικότητας (176).

(320)

Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή θα αποδείξει, ως πρόσθετη επικουρική συλλογιστική, γιατί η πρακτική των φορολογικών αποφάσεων του Λουξεμβούργου που βασίζεται στην εγκύκλιο αποτελεί κατάλληλο σύστημα αναφοράς για να διαπιστωθεί αν η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT. Αυτό εξηγείται κατ' αρχάς από το γεγονός ότι η εγκύκλιος είναι διατυπωμένη με πολύ γενικούς όρους και, κατά συνέπεια, δεν επιτρέπει τον προσδιορισμό αντικειμενικών κριτηρίων που εφαρμόζονται στο σύνολο των εταιρειών χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης που υποβάλλουν αίτηση για έκδοση φορολογικής απόφασης προέγκρισης με σκοπό τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης. Στη συνέχεια, η εξέταση από την Επιτροπή των αποφάσεων προέγκρισης που κοινοποίησε το Λουξεμβούργο αποδεικνύει επίσης ότι δεν υπάρχει συνεκτικό σύνολο κανόνων γενικής εφαρμογής με αντικειμενικά κριτήρια βάσει των οποίων η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης θα μπορούσε να εξεταστεί για να διαπιστωθεί αν η FFT αποκόμισε επιλεκτικό πλεονέκτημα που απορρέει από την εν λόγω απόφαση.

(321)

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (193), ένα σύστημα αναφοράς αποτελείται από ένα συνεκτικό σύνολο κανόνων που εφαρμόζονται εν γένει, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, σε όλες τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, όπως ορίζεται από τον στόχο του. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, για τις εταιρείες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης ομίλων, η εγκύκλιος δεν μπορεί να αποτελεί ένα τέτοιο σύστημα, λόγω της έλλειψης αντικειμενικών κριτηρίων που θα επέτρεπαν τη συνεπή εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού στις συναλλαγές ενδοομιλικής χρηματοδότησης.

(322)

Η εγκύκλιος είναι διατυπωμένη με πολύ γενικούς όρους και οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τις φορολογικές αρχές για την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού στις εταιρείες ενδοομιλικής χρηματοδότησης περιγράφονται συνοπτικά. Στους εν λόγω παράγοντες περιλαμβάνονται η ανάγκη να προβαίνουν οι εταιρείες σε ανάλυση των υφιστάμενων κινδύνων και να προσδιορίζονται οι πρόσθετες δαπάνες για τη χορήγηση πίστωσης οι οποίες προστίθενται στο βασικό κόστος, το οποίο με τη σειρά του απαιτεί ανάλυση του πιστωτικού κινδύνου. Η εγκύκλιος ορίζει επίσης ότι «η εταιρεία χρηματοδότησης του ομίλου πρέπει να διαθέτει επαρκή ίδια κεφάλαια, ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει τους κινδύνους που συνδέονται με τη δραστηριότητά της» και ότι «θα πρέπει […] να εκτιμήσει, βάσει των πραγματικών περιστατικών και των ιδιαιτέρων περιστάσεων της κάθε χωριστής περίπτωσης ποιοι είναι οι κίνδυνοι που αναλαμβάνονται […] και αν η εταιρεία που πραγματοποιεί τις συναλλαγές χρηματοδότησης του ομίλου διαθέτει επαρκές επίπεδο ιδίων κεφαλαίων ώστε να αναλάβει αυτούς τους κινδύνους» (177).

(323)

Ωστόσο, η εγκύκλιος δεν παρέχει καμία πληροφορία σχετικά με τον τρόπο εκτίμησης της αναμενόμενης απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων, σχετικά με το ζήτημα αν η χρησιμοποίηση του μοντέλου MEDAF είναι αποδεκτή και, ενδεχομένως, σχετικά με τον τρόπο προσδιορισμού των κατάλληλων παραμέτρων του μοντέλου αυτού. Επίσης περιέχει ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με τα ίδια κεφάλαια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, πέραν του ότι πρέπει να είναι «επαρκή για την ανάληψη αυτών των κινδύνων».

(324)

Στις παρατηρήσεις του σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι η απόφαση προέγκρισης βασίζεται στην περιορισμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας σύμφωνα με το άρθρο 164 εδάφιο 3 του L.I.R. που καθιερώνει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού στο φορολογικό δίκαιο του Λουξεμβούργου (178), αλλά διευκρινίζει επίσης ότι «οι κανόνες στον τομέα της φορολογίας […] ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της πραγματικής κατάστασης που επικρατεί σε κάθε περίπτωση, το οποίο απαιτεί, εξ ορισμού, να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δραστηριοτήτων που ασκεί πράγματι ο φορολογούμενος και οι όροι άσκησής τους» (179). Με τον τρόπο αυτό, το Λουξεμβούργο παραδέχεται, αφενός, ότι οι κανόνες πρέπει να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα των εκάστοτε περιστάσεων, αλλά από την άλλη πλευρά δεν εξηγεί πώς μεταφράζονται τα γενικά κριτήρια που ορίζει η εγκύκλιος σε συγκεκριμένη εξέταση της φορολογικής κατάστασης της FFT, ούτε πώς εξασφαλίζεται η συνεπής μεταχείριση όλων των φορολογουμένων όταν εφαρμόζεται η εγκύκλιος. Δεν αποτελεί, επομένως, έκπληξη το ότι, εκτός από μια αναφορά στην αρχή του κειμένου στην εγκύκλιο, η έκθεση της FFT για την ενδοομιλική τιμολόγηση δεν περιέχει καμία αναφορά στα κριτήρια της εγκυκλίου, ούτε προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζει την εγκύκλιο στη συγκεκριμένη περίπτωση της FFT.

(325)

Συνεπώς, κρίνοντας ότι η ανάλυση της ενδοομιλικής τιμολόγησης «πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με την εγκύκλιο 164/2 της 28ης Ιανουαρίου 2011 και είναι σύμφωνη με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού», η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου δεν βασίζεται σε κανένα αντικειμενικό κριτήριο που ορίζεται στην εγκύκλιο, εφόσον το έγγραφο αυτό δεν περιέχει κανένα σαφές και αντικειμενικό κριτήριο που θα επέτρεπε τη συνεπή εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού στις πράξεις ενδοομιλικής χρηματοδότησης.

(326)

Εκτός από τον γενικό χαρακτήρα της εγκυκλίου, η Επιτροπή εξέτασε τις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που κοινοποίησε το Λουξεμβούργο και διαπίστωσε ότι η πρακτική του σε αυτό τον τομέα για τις εταιρείες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης ομίλων καταδεικνύει επίσης την απουσία ενός συνεκτικού συνόλου κανόνων που εφαρμόζονται γενικά σε όλους τους φορολογούμενους οι οποίοι βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με βάση αντικειμενικά κριτήρια.

(327)

Από τις 21 αποφάσεις προέγκρισης που υποβλήθηκαν ταυτόχρονα με την ΣΕΤ της FFT, μόνο δύο αφορούν δραστηριότητες χρηματοδότησης που εγκρίθηκαν βάσει της εγκυκλίου και συνοδεύονται από έκθεση ενδοομιλικής τιμολόγησης:

(328)

Μια γρήγορη ανάγνωση αυτών των δύο αποφάσεων και μια σύγκριση με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης αποκαλύπτουν την έλλειψη συνέπειας στη μεταχείριση που παρέχεται στις εταιρείες χρηματοδότησης βάσει της εγκυκλίου και κατά την εξέταση του φορολογητέου κέρδους που πραγματοποίησε η φορολογική αρχή του Λουξεμβούργου. Ανεξάρτητα από το ερώτημα αν αυτές οι δύο αποφάσεις προέγκρισης εφαρμόζουν ορθά τη μέθοδο CUP, αναγνωρίζουν ρητά ότι, για τις συναλλαγές ενδιάμεσης χρηματοδότησης, η μέθοδος αυτή είναι σε κάθε περίπτωση η πλέον κατάλληλη, βάσει της λειτουργικής ανάλυσης και της διαθεσιμότητας παραμέτρων σύγκρισης, που περιλαμβάνουν ιδίως τράπεζες. Αυτό εντάσσεται επίσης στο πνεύμα της εγκυκλίου, η οποία θεωρεί ότι οι λειτουργίες τις οποίες ασκούν οι εταιρείες ενδοομιλικής χρηματοδότησης είναι, κατ' ουσίαν, ανάλογες με εκείνες που ασκούν τα ανεξάρτητα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Σε αντίθεση με την πρακτική που εφαρμόστηκε σε αυτές τις δύο αποφάσεις, η μέθοδος CUP δεν εφαρμόστηκε στην επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, διότι ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT έκρινε την MTMN ως την πλέον κατάλληλη μέθοδο για τον λόγο ότι «η μέθοδος MTMN φαίνεται επαρκής» (181).

(329)

Τρεις άλλες αποφάσεις που κοινοποίησε το Λουξεμβούργο αφορούν επίσης δραστηριότητες ενδοομιλικής χρηματοδότησης με βάση την εγκύκλιο, αλλά δεν συνοδεύονται από την έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση που δικαιολογεί την αίτηση:

(330)

Όσον αφορά τη σύγκριση ανάμεσα στις αποφάσεις προέγκρισης αριθ. 1, 5 και 22 και την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, η καταφανής διαφορά μεταχείρισης που καθιέρωσε η φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου έγκειται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, οι αιτήσεις έκδοσης απόφασης προέγκρισης αριθ. 1, 5 και 22 δεν συνοδεύονταν από έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, ενώ αυτό αποτελεί ρητή απαίτηση της εγκυκλίου (182).

(331)

Δύο άλλες αποφάσεις προέγκρισης που κοινοποίησε το Λουξεμβούργο στην Επιτροπή αφορούν δραστηριότητες χρηματοδότησης, αλλά δεν βασίζονται στην εγκύκλιο:

(332)

Τέλος, η Επιτροπή εξέτασε τις δύο φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης που προσκόμισε το Λουξεμβούργο από τις 13 αποφάσεις προέγκρισης που αφορούν λειτουργία ταμειακής διαχείρισης, οι οποίες εντοπίστηκαν στον κατάλογο των 5 323 αποφάσεων προέγκρισης που κοινοποιήθηκαν από τη χώρα αυτή στις 22 Δεκεμβρίου 2014 (183). Καθεμία από τις δύο αυτές αποφάσεις βασίζεται στην εγκύκλιο:

(333)

Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, σε αντίθεση με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, καμία από τις δύο αυτές αποφάσεις δεν εφαρμόζει τη μέθοδο MTMN ούτε το μοντέλο MEDAF και καμία από αυτές δεν φαίνεται να προσδιορίζει το φορολογητέο κέρδος της εταιρείας ως την απόδοση των υποθετικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων. Επιπλέον, αν και η αίτηση της εταιρείας G για έκδοση απόφασης προέγκρισης αναφέρεται σε κάποια έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση που θα διαβιβαζόταν σε μεταγενέστερο χρόνο, φαίνεται ότι η εν λόγω έκθεση ουδέποτε υποβλήθηκε στη φορολογική αρχή του Λουξεμβούργου (184). Τέλος, μολονότι η απόφαση προέγκρισης της εταιρείας G δεν αναφέρει σαφώς το επίπεδο περιθωρίου ούτε σε τι εφαρμόζεται αυτό, διαφέρει από την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, καθότι, σύμφωνα με την αίτηση απόφασης προέγκρισης, το περιθώριο θα βασιζόταν στα στοιχεία του ενεργητικού και θα προσθέτονταν στην απόδοση ιδίων κεφαλαίων. Εν ολίγοις, η φορολογική μεταχείριση που παρέχεται σε αυτές τις δύο εταιρείες για τις λειτουργίες ταμειακής διαχείρισης φαίνεται ότι δεν υπαγορεύεται από καμία προσέγγιση ή μέθοδο συνεκτική με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(334)

Το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι η FFT δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλες εταιρείες χρηματοδότησης, διότι αντλεί κεφάλαια στην αγορά, ενώ οι άλλες εταιρείες χρηματοδότησης λαμβάνουν κατά κανόνα ενδοομιλική χρηματοδότηση. Ισχυρίζεται επίσης ότι η FFT δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη εταιρεία υποκείμενη σε φόρο στο Λουξεμβούργο: «η κατάσταση κάθε φορολογούμενου είναι αρκούντως ιδιάζουσα ώστε να μην επιτρέπει καμία κατάλληλη σύγκριση με τις υποθέσεις άλλων φορολογουμένων.» (185)

(335)

Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με αυτούς τους ισχυρισμούς και υποστηρίζει ως προς αυτό ότι η απουσία συνεκτικού συνόλου κανόνων γενικής εφαρμογής στις επιχειρήσεις που ασκούν λειτουργίες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης και έχουν υποβάλει αίτηση για την έκδοση απόφασης προέγκρισης βάσει αντικειμενικών κριτηρίων καταδεικνύεται πλήρως από την ύπαρξη μιας άλλης απόφασης προέγκρισης υπέρ της [εταιρείας F]. Η απόφαση που αφορά την [εταιρεία F], η οποία εκδόθηκε την ίδια ημέρα και αφορά τις ίδιες λειτουργίες όπως και η επίμαχη απόφαση προέγκρισης (η [εταιρεία F] θα χρηματοδοτούσε το βιομηχανικό τμήμα […] σε μια άλλη δομή εταιρειών χρηματοδότησης του ομίλου), καταλήγει σε συμπέρασμα επί της ουσίας διαφορετικό όσον αφορά τις αντίστοιχες φορολογητέες βάσεις των εταιρειών, χωρίς εμφανή αιτιολόγηση γι αυτή τη διαφορετική μεταχείριση. Πράγματι, η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης εγκρίνει μια φορολογητέα βάση ύψους περίπου 2,5 εκατ. ευρώ, ενώ η φορολογική απόφαση προέγκρισης υπέρ της [εταιρείας F] εγκρίνει αμοιβή από παρόμοιες δραστηριότητες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης που συνεπάγεται φορολογητέα βάση ύψους […] ευρώ. Αυτή η διαφορετική μεταχείριση σχεδόν πανομοιότυπων εταιρειών χωρίς αιτιολόγηση καταδεικνύει επίσης ότι η πρακτική των φορολογικών αποφάσεων του Λουξεμβούργου, που βασίζεται στις γενικόλογες διατυπώσεις της εγκυκλίου, δεν συνιστά κατάλληλο σύστημα αναφοράς για τους σκοπούς της ανάλυσης της επιλεκτικότητας.

(336)

Εν κατακλείδι, από την εξέταση της πρακτικής της φορολογικής διοίκησης του Λουξεμβούργου όσον αφορά την έκδοση φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης δεν μπορεί να διαπιστωθεί ύπαρξη ενός συνεκτικού συνόλου κανόνων που εφαρμόζεται με γενικό τρόπο, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, σε όλες τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, όπως αυτό ορίζεται από τον στόχο του. Η πρακτική αυτή δεν μπορεί συνεπώς να αποτελέσει το πλαίσιο βάσει του οποίου εξετάζεται η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης για να διαπιστωθεί κατά πόσον η FFT επωφελήθηκε από επιλεκτικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(337)

Ούτε το Λουξεμβούργο ούτε η FFT ανέφεραν τον παραμικρό λόγο που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την επιλεκτική μεταχείριση της FFT ως αποτέλεσμα της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης. Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το κράτος μέλος είναι αυτό που οφείλει να παράσχει τέτοια αιτιολόγηση.

(338)

Πάντως, ήταν αδύνατο να διαπιστωθεί κάποιος λόγος που θα δικαιολογούσε την ευνοϊκή μεταχείριση της FFT με την επίμαχη απόφαση προέγκρισης, ο οποίος θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις ή κατευθυντήριες αρχές του συστήματος αναφοράς ή προκύπτει από εγγενείς μηχανισμούς του συστήματος που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητά του (186), ανεξάρτητα από το αν το σύστημα αναφοράς είναι το γενικό σύστημα φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, ή το άρθρο 164 του L.I.R. και η εγκύκλιος, όπως υποστηρίζουν το Λουξεμβούργο και η Fiat.

(339)

Η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης, με το να εγκρίνει μια μέθοδο που επιτρέπει κατανομή των κερδών στην FFT εντός του ομίλου Fiat, η οποία αποκλίνει από ένα αποτέλεσμα σε συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού και επιφέρει μείωση του φόρου που οφείλει η FFT βάσει του γενικού συστήματος φορολογίας εταιρειών του Λουξεμβούργου, σε σύγκριση με τον φόρο που θα όφειλαν οι μη καθετοποιημένες εταιρείες που υπόκεινται σε φόρο στη χώρα αυτή οι οποίες συναλλάσσονται με όρους της αγοράς, παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(340)

Επικουρικώς, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη απόφαση προέγκρισης, με το να εγκρίνει μια μέθοδο που επιτρέπει κατανομή των κερδών προς όφελος της FFT στο εσωτερικό του ομίλου Fiat, η οποία αποκλίνει από ένα αποτέλεσμα σε συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού και οδηγεί σε μείωση του οφειλόμενου από την FFT φόρου δυνάμει του άρθρου 164 εδάφιο 3 του L.I.R. και της εγκυκλίου, σε σύγκριση με τον φόρο που θα όφειλαν άλλες εταιρείες ομίλων υποκείμενες σε φορολογία στο Λουξεμβούργο, παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στην FFT για τους σκοπούς του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.

(341)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης παρέχει στην FFT επιλεκτικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, διότι έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του φορολογητέου κέρδους αυτής της επιχείρησης στο Λουξεμβούργο σε σχέση με τις μη καθετοποιημένες εταιρείες τα φορολογητέα κέρδη των οποίων καθορίζονται με βάση τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται με τους όρους της αγοράς. Η Επιτροπή παρατηρεί, εντούτοις, ότι η FFT ανήκει σε πολυεθνικό όμιλο, συγκεκριμένα στον όμιλο Fiat Chrysler Automobiles («FCA»), και η λειτουργία της στο πλαίσιο αυτού του ομίλου συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης στις άλλες επιχειρήσεις του ομίλου Fiat, ενώ η αμοιβή για την άσκηση αυτής της λειτουργίας αποτελεί το αντικείμενο της επίμαχης απόφασης προέγκρισης.

(342)

Περισσότερες χωριστές νομικές οντότητες μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελούν μία ενιαία οικονομική μονάδα για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις. Η εν λόγω οικονομική μονάδα θεωρείται τότε ως η επιχείρηση που επωφελείται από το μέτρο ενίσχυσης. Όπως αποφάνθηκε το Δικαστήριο στο παρελθόν, «ο όρος “επιχείρηση”, εντασσόμενος στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού, πρέπει να νοηθεί ως οικονομική ενότητα […], έστω και αν από νομική άποψη η οικονομική αυτή ενότητα αποτελείται από περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα» (187). Για να διαπιστωθεί αν περισσότερες οντότητες συνιστούν μια οικονομική ενότητα, το Δικαστήριο εξετάζει αν υφίσταται ελέγχουσα συμμετοχή ή σχέσεις λειτουργικού, οικονομικού ή οργανικού χαρακτήρα (188). Στην προκειμένη περίπτωση, η FFT ανήκει στη Fiat S.p.A (νυν Fiat Chrysler Automobiles, NV) και την FF, η οποία με τη σειρά της ανήκει κατά 100 % στη Fiat S.p.A (189). Η FFT ελέγχεται, συνεπώς, κατά 100 % από τη Fiat SpA, η οποία ελέγχει με τη σειρά της τον όμιλο Fiat (190).

(343)

Επιπλέον, ο όμιλος Fiat είναι αυτός που έλαβε την απόφαση να ιδρύσει την FFT στο Λουξεμβούργο και επωφελείται από την επίμαχη απόφαση προέγκρισης, διότι, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (52), καθορίζει το κέρδος που αποδίδεται στην FFT εντός του ομίλου για τις υπηρεσίες χρηματοδότησης και ταμειακής διαχείρισης τις οποίες παρέχει στις εταιρείες του ομίλου. Εν κατακλείδι, η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης είναι απόφαση που εγκρίνει μια μεθοδολογία καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης για ενδοομιλικές συναλλαγές του ομίλου Fiat και κάθε ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση της FFT από τη φορολογική διοίκηση του Λουξεμβούργου ωφελεί, συνεπώς, τον όμιλο Fiat στο σύνολό του, εφόσον χορηγεί πρόσθετους πόρους όχι μόνο στη FFT, αλλά σε ολόκληρο τον όμιλο. Με άλλα λόγια, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (221), κατά τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, για τον καθορισμό των τιμών προϊόντων και υπηρεσιών που παρέχονται στο εσωτερικό διαφόρων νομικών οντοτήτων ενός και του αυτού ομίλου, ο μηχανισμός καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης, από την ίδια τη φύση του, αφορά περισσότερες από μία εταιρείες του ομίλου (αύξηση των τιμών στο εσωτερικό μιας εταιρείας θα μειώσει τα κέρδη της άλλης).

(344)

Κατά συνέπεια, μολονότι ο όμιλος είναι οργανωμένος σε αυτοτελή νομικά πρόσωπα, στο πλαίσιο μιας συμφωνίας ενδοομιλικής τιμολόγησης, οι επιχειρήσεις αυτές πρέπει να θεωρούνται ως ενιαίος όμιλος που επωφελείται από το επίμαχο μέτρο ενίσχυσης (191).

(345)

Τέλος, στην προκειμένη περίπτωση, το ποσό του φόρου που κατέβαλε η FFT στο Λουξεμβούργο έχει επίπτωση στους όρους τιμολόγησης των ενδοομιλικών δανείων που χορηγεί στις εταιρείες του ομίλου Fiat, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι αυτά βασίζονται στο μέσο σταθμισμένο κόστος του κεφαλαίου και σε ένα περιθώριο (192), οπότε οι μειώσεις του φόρου που οφείλει η FFT έχουν αναγκαστικά ως αποτέλεσμα την μείωση των όρων τιμολόγησης των ενδοομιλικών δανείων της. Μια μείωση του φόρου της FFT στο Λουξεμβούργο δεν ωφελεί μόνο την FFT, αλλά όλες τις εταιρείες του ομίλου που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την FFT και, ως εκ τούτου, τον όμιλο Fiat.

(346)

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης που χορηγήθηκε από το Λουξεμβούργο στην FFT παρέχει σε αυτήν και στον όμιλο Fiat επιλεκτικό πλεονέκτημα που καταλογίζεται σε αυτό το κράτος και χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και είναι πιθανό να επηρεάσει τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης. Κατά συνέπεια, η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

(347)

Δεδομένου ότι η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνεπάγεται μείωση των επιβαρύνσεων που κανονικά θα έπρεπε να επωμιστεί η FFT στο πλαίσιο των συνήθων δραστηριοτήτων της, πρέπει να θεωρηθεί ότι χορηγεί ενίσχυση λειτουργίας στην FFT και στον όμιλο Fiat.

(348)

Μια κρατική ενίσχυση συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, εάν εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που προβλέπονται στο άρθρο 107 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (193). Μπορεί επίσης να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά, εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που απαριθμούνται στο άρθρο 107 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Ωστόσο, εναπόκειται στο κράτος μέλος που χορηγεί την ενίσχυση να αποδείξει ότι η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 107 παράγραφοι 2 και 3 της ΣΛΕΕ.

(349)

Το Λουξεμβούργο δεν επικαλέστηκε καμία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στις διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 345 για να αποδείξει τη συμβατότητα της ενίσχυσης που χορηγήθηκε στην FFT και στον όμιλο Fiat μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης.

(350)

Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (347), η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης πρέπει να θεωρηθεί ότι χορηγεί ενίσχυση λειτουργίας στην FFT και στον όμιλο Fiat. Κατά γενικό κανόνα, μια τέτοια ενίσχυση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, για τον λόγο ότι δεν προωθεί την ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιοχών και ότι τα φορολογικά κίνητρα δεν υπόκεινται σε χρονικό περιορισμό, δεν έχουν φθίνοντα χαρακτήρα και δεν είναι αναλογικά με το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επανόρθωση ενός ειδικού οικονομικού μειονεκτήματος στις εν λόγω περιφέρειες.

(351)

Κατά συνέπεια, η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε το Λουξεμβούργο στην FFT και στον όμιλο Fiat μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.

(352)

Σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε σχέδιο χορήγησης ενισχύσεων (υποχρέωση κοινοποίησης) και δεν μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή τα προτεινόμενα μέτρα ενίσχυσης προτού η Επιτροπή εκδώσει οριστική απόφαση γι αυτά (υποχρέωση αναστολής).

(353)

Η Επιτροπή παρατηρεί ότι το Λουξεμβούργο δεν της κοινοποίησε κανένα σχέδιο έκδοσης της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης και δεν τήρησε την υποχρέωση αναστολής που υπέχει δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου (194), η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση η οποία τέθηκε σε εφαρμογή κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

(354)

Το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 επιβάλλει στην Επιτροπή να διατάξει την ανάκτηση κάθε παράνομης ενίσχυσης που είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά. Η διάταξη αυτή διευκρινίζει επίσης ότι το οικείο κράτος μέλος λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση της παράνομης ενίσχυσης που κρίθηκε ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά. Το άρθρο 16 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι το ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να ανακτηθεί περιλαμβάνει και τόκους, οι οποίοι υπολογίζονται από την ημερομηνία κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση τέθηκε στη διάθεση του δικαιούχου μέχρι την ημερομηνία της ανάκτησής της. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής (195) περιγράφει τις μεθόδους υπολογισμού των τόκων που πρέπει να ανακτηθούν. Τέλος, το άρθρο 16 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 ορίζει ότι «η ανάκτηση πραγματοποιείται αμελλητί και σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας του οικείου κράτους μέλους, εφόσον αυτές επιτρέπουν την άμεση και πραγματική εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής».

(355)

Το άρθρο 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 ορίζει επίσης ότι η Επιτροπή δεν απαιτεί την ανάκτηση της ενίσχυσης, εάν αυτό αντίκειται σε γενική αρχή του δικαίου.

(356)

Το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται καταρχάς ότι, βάσει της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, μια απόφαση που διαπιστώνει την ύπαρξη ενίσχυσης δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ πριν από τη λήξη της περιόδου ισχύος της σχετικής φορολογικής απόφασης προέγκρισης, δηλ., στην προκειμένη περίπτωση, πριν από το τέλος του φορολογικού έτους 2016. Κατά την άποψη του Λουξεμβούργου, τόσο η Ομάδα «Κώδικας δεοντολογίας» όσο και το φόρουμ του ΟΟΣΑ για τις επιζήμιες φορολογικές πρακτικές έχουν επιβεβαιώσει ότι η πρακτική των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης βάσει της εγκυκλίου ήταν σύμφωνη με τον κώδικα δεοντολογίας και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ. Το Λουξεμβούργο υποστηρίζει, συνεπώς, ότι έχει επιβεβαιωθεί ρητά κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου της 27ης Μαΐου 2011 ότι, λαμβανομένης υπόψη της έκδοσης της εγκυκλίου, η πρακτική των φορολογικών αποφάσεων προέγκρισης δεν έπρεπε να εξεταστεί βάσει του κώδικα δεοντολογίας (196).

(357)

Κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος, οι αρχές του οποίου χορήγησαν ενίσχυση κατά παράβαση των διαδικαστικών κανόνων του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, δεν μπορεί να επικαλεστεί τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ενός δικαιούχου για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση της υποχρέωσης να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση μιας απόφασης της Επιτροπής που το διατάσσει να ανακτήσει την ενίσχυση. Η αποδοχή μιας τέτοιας δυνατότητας θα ακύρωνε κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα των άρθρων 107 και 108 της ΣΛΕΕ, στο μέτρο που οι εθνικές αρχές θα μπορούσαν έτσι να στηριχθούν στη δική τους παράνομη συμπεριφορά για να ματαιώσουν την αποτελεσματικότητα των αποφάσεων που εκδίδει η Επιτροπή βάσει των εν λόγω άρθρων της ΣΛΕΕ (197). Έτσι, δεν εναπόκειται στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, αλλά στην επιχείρηση που λαμβάνει την ενίσχυση, να επικαλεστεί την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων στις οποίες στηρίχθηκε η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη της, προκειμένου να αντιταχθεί στην επιστροφή μιας παράνομης ενίσχυσης (198). Εφόσον η FFT δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα προς τον σκοπό αυτό στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στην Επιτροπή, η Επιτροπή θεωρεί ότι το επιχείρημα του Λουξεμβούργου σχετικά με την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν μπορεί να γίνει δεκτό για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης.

(358)

Σε κάθε περίπτωση, για να μπορεί να γίνει αποδεκτή μια επίκληση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, αυτή πρέπει να βασίζεται σε προγενέστερη πράξη της Επιτροπής που συνίστατο στην παροχή συγκεκριμένων διαβεβαιώσεων (199). Το Λουξεμβούργο υποστηρίζει ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε σε συνεδρίαση της Ομάδας «Κώδικας δεοντολογίας», ότι δεν είναι απαραίτητο να αξιολογηθεί το φορολογικό μέτρο του Λουξεμβούργου όσον αφορά τις επιχειρήσεις που ασκούν ενδοομιλικές δραστηριότητες χρηματοδότησης βάσει των κριτηρίων του κώδικα συμπεριφοράς, συνιστά συγκεκριμένη διαβεβαίωση, ικανή να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη. Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο κώδικας δεοντολογίας που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN (200) είναι ένα μη δεσμευτικό από νομική άποψη έγγραφο, σκοπός του οποίου είναι να παράσχει στα κράτη μέλη ένα πλαίσιο διαλόγου για τα μέτρα που έχουν, ή θα μπορούσαν να έχουν, σημαντική επίπτωση στον τόπο εγκατάστασης των οικονομικών δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων στο εσωτερικό της Ένωσης. Ο κώδικας δεοντολογίας και οι διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους. Συγκεκριμένα, ενώ ο κώδικας δεοντολογίας αποσκοπεί στην καταπολέμηση του αθέμιτου φορολογικού ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών, ο στόχος της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων είναι να διορθώσει τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που απορρέουν από την ευνοϊκή μεταχείριση την οποία παρέχουν τα κράτη μέλη σε ορισμένες επιχειρήσεις, ιδίως υπό μορφή μειώσεων φόρων. Επιπλέον, ενώ η Ομάδα «Κώδικας δεοντολογίας» διαθέτει σχετικό περιθώριο εκτιμήσεως, η Επιτροπή δεν διαθέτει καμία διακριτική ευχέρεια προκειμένου για να καθορίσει αν ένα ορισμένο μέτρο εμπίπτει στην έννοια των κρατικών ενισχύσεων, εφόσον η έννοια αυτή είναι αντικειμενική. Κατά συνέπεια, η συμφωνία που επιτεύχθηκε στην ομάδα «Κώδικας δεοντολογίας» δεν μπορεί να δεσμεύσει ούτε να περιορίσει τη δράση της Επιτροπής κατά την άσκηση των εξουσιών που της παρέχει η ΣΛΕΕ στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (201).

(359)

Η ίδια συλλογιστική ισχύει και για τις συμφωνίες που διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο του φόρουμ του ΟΟΣΑ για τις επιζήμιες φορολογικές πρακτικές. Στη συνεδρίασή του της 6ης Δεκεμβρίου 2011, το φόρουμ του ΟΟΣΑ συμφώνησε στα ακόλουθα (στην αγγλική): «[…]τα ακόλουθα 10 καθεστώτα δεν έπρεπε να εξεταστούν διεξοδικότερα… Λουξεμβούργο»— προηγμένη φορολογική ανάλυση της ενδοομιλικής χρηματοδότησης» (ελεύθερη μετάφραση). Ο ΟΟΣΑ δεν είναι θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Ένωση δεν είναι μέλος αυτού του οργανισμού (202). Τα συμπεράσματα αυτά, τα οποία έχουν μη δεσμευτικό χαρακτήρα, δεν μπορούν να δεσμεύσουν τα όργανα της Ένωσης. Το φόρουμ του ΟΟΣΑ, χωρίς να δώσει καμία συγκεκριμένη διαβεβαίωση, απέφυγε να εξετάσει διεξοδικότερα τη φορολογική ανάλυση του Λουξεμβούργου για τις δραστηριότητες ενδοομιλικής χρηματοδότησης. Επομένως, είναι αδύνατο, με βάση αυτό το απόσπασμα, να συναχθεί το παραμικρό συμπέρασμα ως προς την εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στην επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης.

(360)

Δεύτερον, το Λουξεμβούργο ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Παραπέμπει σε προηγούμενη πρακτική της Επιτροπής κατά τη λήψη αποφάσεων σύμφωνα με την οποία η ίδια δέχθηκε τον περιορισμό της ανάκτησης βάσει αυτής της αρχής.

(361)

Ωστόσο, δεν υφίσταται καμία προηγούμενη πρακτική λήψης αποφάσεων που θα μπορούσε να δημιουργήσει αβεβαιότητα όσον αφορά το γεγονός ότι οι φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης μπορεί να συνεπάγονται τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων. Συγκεκριμένα, στην απόφαση στην οποία παραπέμπει το Λουξεμβούργο, η Επιτροπή περιόρισε την ανάκτηση λόγω της αβεβαιότητας που προκάλεσε προγενέστερη απόφαση της Επιτροπής. Αντιθέτως, στην παρούσα υπόθεση, η ανακοίνωση σχετικά με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων αναφέρεται ρητά στις φορολογικές αποφάσεις προέγκρισης και στις περιστάσεις υπό τις οποίες πρέπει να θεωρείται ότι συνεπάγονται τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης.

(362)

Όσον αφορά το επιχείρημα του Λουξεμβούργου ότι το ποσό της ενίσχυσης δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικά με ακρίβεια, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τον νεωτερικό χαρακτήρα της προκριθείσας προσέγγισης, και ότι πρέπει, συνεπώς, να αποκλειστεί η ανάκτηση, η Επιτροπή επισημαίνει ότι έχει εφαρμόσει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού στην προηγούμενη πρακτική της κατά τη λήψη αποφάσεων, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα που θέσπισε το Λουξεμβούργο, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η παραβίαση της αρχής αυτής μπορούσε να αποτελεί κρατική ενίσχυση (203). Το συμπέρασμα αυτό επικυρώθηκε εξάλλου από το Δικαστήριο (204). Η προσέγγιση της Επιτροπής σε σχέση με την επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης δεν είναι συνεπώς νέα. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αγνοούν ότι μια συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ μιας φορολογικής αρχής και μιας εταιρείας, η οποία παρέχει στην εταιρεία αυτή ευνοϊκή μεταχείριση που συνίσταται στην τεχνητή μείωση της φορολογητέας βάσης της, λόγω του ότι η εφαρμοζόμενη ενδοομιλική τιμολόγηση δεν παρέχει μια αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς, οδηγεί σε παραβίαση της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων και πρέπει, σε περίπτωση αμφιβολίας, να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.

(363)

Τέλος, όσον αφορά την εικαζόμενη δυσκολία ποσοτικού προσδιορισμού του ποσού της ενίσχυσης που θα δικαιολογούσε τη μη έκδοση διάταξης για ανάκτηση, το Δικαστήριο έκρινε σε προγενέστερο χρόνο (205) ότι η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να προσδιορίσει το ακριβές ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να ανακτηθεί. Το δίκαιο της Ένωσης απαιτεί απλώς η ανάκτηση των παρανόμως χορηγηθεισών ενισχύσεων να καταλήγει στην επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση και η επιστροφή αυτή να πραγματοποιείται κατά τον τρόπο που καθορίζει το εθνικό δίκαιο (206). Επομένως, η Επιτροπή μπορεί να περιοριστεί στη διαπίστωση της υποχρέωσης για ανάκτηση των εν λόγω ενισχύσεων και να αφήσει στις εθνικές αρχές τη μέριμνα για τον υπολογισμό του ακριβούς ποσού των ενισχύσεων που πρέπει να ανακτηθεί (207).

(364)

Η Επιτροπή είναι συνεπώς σε θέση να συμπεράνει ότι τα επιχειρήματα που αντλούνται από τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου που επικαλείται το Λουξεμβούργο είναι αβάσιμα όσον αφορά την υποχρέωση ανάκτησης της ενίσχυσης που έχει χορηγηθεί παράνομα στην FFT μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης.

(365)

Σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ και κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η Επιτροπή είναι αρμόδια να αποφασίσει αν το οικείο κράτος οφείλει να καταργήσει ή να τροποποιήσει την ενίσχυση, εάν διαπιστώσει ότι αυτή είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά. Επίσης, κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η υποχρέωση ενός κράτους μέλους να καταργήσει μια ενίσχυση την οποία η Επιτροπή έκρινε ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά αποσκοπεί στην επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Συναφώς, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται όταν ο δικαιούχος επιστρέψει τα ποσά που χορηγήθηκαν υπό μορφή παράνομης ενίσχυσης, χάνοντας με τον τρόπο αυτό το πλεονέκτημα που απολάμβανε στην αγορά έναντι των ανταγωνιστών του, και αποκατασταθεί η κατάσταση που επικρατούσε πριν από την καταβολή της ενίσχυσης.

(366)

Στην περίπτωση που η παράνομη κρατική ενίσχυση έχει τη μορφή φορολογικού μέτρου, η παράγραφος 35 της ανακοίνωσης σχετικά με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (208) διευκρινίζει ότι το ποσό που πρέπει να ανακτηθεί υπολογίζεται συγκρίνοντας το ποσό του φόρου που καταβλήθηκε πραγματικά με εκείνο που έπρεπε να καταβληθεί βάσει του γενικά εφαρμοζόμενου κανόνα. Για να προσδιορίσει το ποσό του φόρου που έπρεπε να καταβληθεί, εάν είχαν τηρηθεί οι κανόνες γενικής εφαρμογής, δηλ. αν η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού είχε εφαρμοστεί ορθά με σκοπό τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT στο Λουξεμβούργο, η λουξεμβουργιανή φορολογική διοίκηση πρέπει να τροποποιήσει τη μέθοδο του ετήσιου υπολογισμού που χρησιμοποιεί η FFT στο πλαίσιο της μεθόδου MTMN με βάση το μοντέλο MEDAF, ήτοι i) το ποσό των αμειβομένων ιδίων κεφαλαίων και ii) το επίπεδο της αμοιβής που εφαρμόζεται στο ποσό των απαιτούμενων ιδίων κεφαλαίων, σύμφωνα με την αξιολόγηση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (311) ανωτέρω.

(367)

Καμία διάταξη του δικαίου της Ένωσης δεν υποχρεώνει την Επιτροπή, όταν αυτή διατάσσει την ανάκτηση μιας ενίσχυσης που κηρύσσεται ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά, να καθορίσει το ακριβές ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να επιστραφεί. Αρκεί, αντιθέτως, η απόφαση της Επιτροπής να περιέχει στοιχεία βάσει των οποίων ο αποδέκτης της να μπορεί να καθορίσει ο ίδιος, χωρίς υπέρμετρη δυσκολία, αυτό το ποσό (209).

(368)

Η Επιτροπή πρότεινε, στο τμήμα 7.2.2.10 και συγκεκριμένα στην αιτιολογική σκέψη (311), μια μέθοδο ικανή να εξαλείψει το επιλεκτικό πλεονέκτημα που παρείχε στην FFT η επίμαχη φορολογική απόφαση προέγκρισης (210), εάν το Λουξεμβούργο διατηρήσει τη μέθοδο MTMN για τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης της FFT. Γνωρίζει, ασφαλώς, ότι και άλλες μέθοδοι καθορισμού της ενδοομιλικής τιμολόγησης μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος με βάση τα δεδομένα της αγοράς, σύμφωνα με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, εάν το Λουξεμβούργο προτείνει, πριν από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας απόφασης, μια μέθοδο ανάκτησης που χρησιμοποιεί άλλη μεθοδολογία ενδοομιλικής τιμολόγησης, η Επιτροπή είναι έτοιμη να αποδεχθεί αυτή τη μέθοδο, υπό την προϋπόθεση ότι οδηγεί σε αξιόπιστη προσέγγιση ενός αποτελέσματος που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς και ότι η εν λόγω μέθοδος, ανεξάρτητα από την επιλογή που θα προκριθεί, δεν θα επαναλάβει τις επιλογές και τις προσαρμογές που πραγματοποίησε ο φοροτεχνικός σύμβουλος της FFT στην έκθεση για την ενδοομιλική τιμολόγηση, οι οποίες κατά την άποψη της Επιτροπής αποκλίνουν από την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.

(369)

Ειδικότερα, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνουν προσαρμογές στα λογιστικά ίδια κεφάλαια για τον υπολογισμό του ύψους των ιδίων κεφαλαίων που πρέπει να αμειφθούν. Επιπλέον, όσον αφορά την εκτιμώμενη αμοιβή αυτών των ιδίων κεφαλαίων με όρους πλήρους ανταγωνισμού, εάν η χρησιμοποίηση του μοντέλου MEDAF κριθεί αδικαιολόγητα περιοριστική, αυτό μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό της ενδοομιλικής τιμολόγησης, αρκεί να μη χρησιμοποιηθεί για να υπάρξει σαφής απόκλιση από ένα αποτέλεσμα που βασίζεται στα δεδομένα της αγοράς, το οποίο αποτυπώνεται στην απόδοση των ιδίων κεφαλαίων που παρατηρείται σε συγκρίσιμες εταιρείες.

(370)

Με βάση τις παρατηρήσεις που διατυπώνονται στις αιτιολογικές σκέψεις (341) έως (345), η Επιτροπή θεωρεί ότι το Λουξεμβούργο οφείλει καταρχάς να ανακτήσει από την FFT την παράνομη και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά ενίσχυση που χορηγήθηκε μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης. Εάν η FFT αδυνατεί να επιστρέψει ολόκληρο το ποσό της ενίσχυσης που έλαβε μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, το Λουξεμβούργο οφείλει να ανακτήσει το υπόλοιπο ποσό αυτής της ενίσχυσης από τη Fiat Chrysler Automobiles N.V., η οποία διαδέχθηκε τη Fiat S.p.A., δεδομένου ότι αυτή είναι η οντότητα που ελέγχει τον όμιλο Fiat, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η κατάσταση του ανταγωνισμού που επικρατούσε προηγουμένως στην αγορά.

(371)

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, μέσω της επίμαχης φορολογικής απόφασης προέγκρισης, το Λουξεμβούργο χορήγησε παράνομα κρατική ενίσχυση στην FFT και στον όμιλο Fiat, κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, ότι η εν λόγω ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά και, ως εκ τούτου, βάσει του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589, πρέπει να επιστραφεί στο Λουξεμβούργο από την FFT και, εάν η FFT δεν επιστρέψει ολόκληρο το ποσό της ενίσχυσης, το ποσό της μη επιστραφείσας ενίσχυσης πρέπει να ανακτηθεί από τη Fiat Chrysler Automobiles N.V.,

(1)

Με επιστολές της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 και της 17ης Οκτωβρίου 2005, που πρωτοκολλήθηκαν στις 12 Σεπτεμβρίου 2005 και στις 19 Οκτωβρίου 2005 αντίστοιχα, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία κατά του βελγικού κράτους σχετικά με την εικαζόμενη χορήγηση, από το 1995, παράνομων και ασυμβίβαστων με την εσωτερική αγορά ενισχύσεων στα πέντε δημόσια νοσοκομεία (3) (στο εξής τα «νοσοκομεία IRIS») (4) του δικτύου IRIS (5) (εφεξής «IRIS») της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης. Η καταγγελία κατατέθηκε από δύο ενώσεις [ήτοι από την Coordination bruxelloise d'institutions sociales et de santé (Σύνδεσμος κοινωνικών και υγειονομικών ιδρυμάτων των Βρυξελλών) (CBI) και την Association bruxelloise des institutions de soins privées (Ένωση ιδιωτικών κλινικών Βρυξελλών) (ABISP) που εκπροσωπούν τα νοσοκομεία που διοικούνται από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (εφεξής «ιδιωτικά νοσοκομεία») και, επίσης, από πολλά νοσοκομεία μέλη αυτών των ενώσεων ξεχωριστά (6).

(2)

Η καταγγελία εστιάζεται στις ακόλουθες κατηγορίες επιχειρημάτων: i) απουσία ή έλλειψη σαφήνειας στον ορισμό και στην ανάθεση των ειδικών αποστολών δημόσιας υπηρεσίας που επιβάλλονται μόνο στα νοσοκομεία IRIS αλλά όχι στα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών· ii) αντιστάθμιση ζημιών των νοσοκομείων IRIS από τις δημόσιες αρχές· iii) υπερβάλλουσα αντιστάθμιση των εξόδων που συνδέονται με τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας των νοσοκομείων IRIS μέσω του ταμείου αναχρηματοδότησης των δήμων της περιφέρειας Βρυξελλών· iv) έλλειψη διαφάνειας στον τρόπο δημόσιας χρηματοδότησης των νοσοκομείων IRIS· και, τέλος, v) ύπαρξη διασταυρούμενων επιδοτήσεων για δραστηριότητες μη νοσοκομειακού χαρακτήρα των νοσοκομείων IRIS λόγω των αντισταθμίσεων που έλαβαν για την πραγματοποίηση αποστολών νοσοκομειακού χαρακτήρα (7).

(3)

Μετά από συμπληρωματικές πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τις βελγικές αρχές στις 10 Ιανουαρίου 2008, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενημέρωσαν τους καταγγέλλοντες σχετικά με την προκαταρκτική γνώμη τους επί της καταγγελίας μέσω επιστολής (8) και κάλεσαν τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν νέες πληροφορίες που θα τους επέτρεπαν την αναθεώρηση της προκαταρκτικής εκτίμησης της καταγγελίας, η οποία, σε αντίθετη περίπτωση, θα θεωρείτο ότι έχει αποσυρθεί. Μετά τη λήψη της απάντησης από τους καταγγέλλοντες, οι υπηρεσίες της Επιτροπής επιβεβαίωσαν την προκαταρκτική εκτίμησή τους με επιστολή της 10ης Απριλίου 2008.

(4)

Στη συνέχεια, οι καταγγέλλοντες ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι είχαν ασκήσει προσφυγή ακύρωσης ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (νυν, από την 1η Δεκεμβρίου 2009, Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφεξής το «Γενικό Δικαστήριο») κατά της επιστολής της 10ης Ιανουαρίου 2008, την οποία θεωρούσαν απόφαση της Επιτροπής (9). Επιπλέον, στις 20 Ιουνίου 2008, οι καταγγέλλοντες άσκησαν προσφυγή ακύρωσης κατά της επιστολής των υπηρεσιών της Επιτροπής της 10ης Απριλίου 2008 (10). Οι δύο διαδικασίες που κινήθηκαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ανεστάλησαν από το τελευταίο μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2009, καθώς η Επιτροπή είχε πληροφορήσει το Γενικό Δικαστήριο ότι σκόπευε να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (11). Προκειμένου να εγκρίνουν την απόφαση αυτή, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν συμπληρωματικές πληροφορίες από τις βελγικές αρχές και από τους καταγγέλλοντες.

(5)

Στην απόφασή της 28ης Οκτωβρίου 2009 (12) (στο εξής «απόφαση της Επιτροπής του 2009», βλέπε επίσης ενότητα 4.1), η Επιτροπή αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις για την ενίσχυση της χρηματοδότησης δημόσιων νοσοκομείων του δικτύου IRIS της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης με την αιτιολογία ότι η εν λόγω χρηματοδότηση κρίθηκε συμβατή με την κοινή αγορά σε σχέση με τους όρους που αναφέρονται στην απόφαση 2005/842/ΕΚ της Επιτροπής (13) (στο εξής «απόφαση ΥΓΟΣ 2005») καθώς και απευθείας σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ) όσον αφορά τα καθήκοντα δημόσιας υπηρεσίας που ανατέθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της απόφασης ΥΓΟΣ 2005 στις 19 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

(6)

Στη συνέχεια, οι καταγγέλλοντες άσκησαν προσφυγή ακύρωσης της εν λόγω απόφασης της Επιτροπής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής με απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-137/10 (14) (βλέπε επίσης ενότητα 4.2), κρίνοντας ότι η απόφαση αυτή εκδόθηκε κατά παράβαση των δικονομικών δικαιωμάτων των καταγγελλόντων. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με τη συμβατότητα των επίμαχων μέτρων με την εσωτερική αγορά, λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προέβαλαν οι καταγγέλλοντες για το θέμα αυτό. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας προκειμένου να συλλέξει τις σχετικές αποδείξεις για την επαλήθευση της συμβατότητας όλων των επίμαχων μέτρων στήριξης με την εσωτερική αγορά και να επιτρέψει στους καταγγέλλοντες και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας (15).

(7)

Με επιστολή της 1ης Οκτωβρίου 2014, η Επιτροπή ενημέρωσε το Βέλγιο για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τα μέτρα δημόσιας χρηματοδότησης προς όφελος των νοσοκομείων IRIS της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης.

(8)

Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία (εφεξής η «απόφαση κίνησης της διαδικασίας») δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (16). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τα μέτρα.

(9)

Με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 2014, οι βελγικές αρχές ζήτησαν παράταση της προθεσμίας υποβολής των παρατηρήσεών τους ως απάντηση στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας. Η Επιτροπή συμφώνησε να παραταθεί η προθεσμία με επιστολή της 23ης Οκτωβρίου 2014. Μια νέα παράταση προθεσμίας ζητήθηκε με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την 1η Δεκεμβρίου 2014 και χορηγήθηκε από την Επιτροπή με επιστολή στις 2 Δεκεμβρίου 2014. Με επιστολή της 16ης Δεκεμβρίου 2014, το Βασίλειο του Βελγίου υπέβαλε τις παρατηρήσεις του σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας.

(10)

Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις που προέρχονταν από τα ενδιαφερόμενα μέρη (βλέπε ενότητα 5 κατωτέρω) στις 15 Δεκεμβρίου 2014, στις 5 Ιανουαρίου 2015 και στις 9 Ιανουαρίου 2015. Με επιστολές της 13ης και της 20ής Φεβρουαρίου 2015, η Επιτροπή διαβίβασε τις παρατηρήσεις αυτές στο Βέλγιο, στο οποίο δόθηκε η ευκαιρία να απαντήσει. Οι παρατηρήσεις του Βελγίου ελήφθησαν με επιστολή που έφερε ημερομηνία 13 Μαρτίου 2015 και πρωτοκολλήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015.

(11)

Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή επανεξέτασε το φάκελο και ερμήνευσε ορισμένα στοιχεία διαφορετικά σε σχέση με την εκτίμηση που παρείχε στην ακυρωθείσα απόφαση του 2009.

(12)

Τα νοσοκομεία IRIS λειτουργούν σε ένα πολύπλοκο νομοθετικό και κανονιστικό περιβάλλον που καθορίζεται από διάφορες δημόσιες αρχές. Μια συνολική εκτίμηση της συμμόρφωσης της δημόσιας χρηματοδότησης που απολαμβάνουν αυτά τα νοσοκομεία με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων απαιτεί πρωτίστως την εν συντομία περιγραφή του νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου που ισχύει στα νοσοκομεία IRIS. Η περιγραφή αυτή περιλαμβάνει μια παρουσίαση του νόμου περί ΔΚΚΔ (βάσει του οποίου δημιουργήθηκαν τα νοσοκομεία IRIS), ένα σύντομο ιστορικό της σύστασης των νοσοκομείων IRIS, μια καταγραφή των νομοθετικών και άλλων εγγράφων που διέπουν τις δραστηριότητες των νοσοκομείων IRIS, μια σύντομη περιγραφή των κύριων δραστηριοτήτων των νοσοκομείων IRIS καθώς και μια απαρίθμηση των διαφόρων μηχανισμών χρηματοδότησης που εφαρμόζονται.

(13)

Στο Βέλγιο, το δικαίωμα στην κοινωνική βοήθεια αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα. Το άρθρο 23 του βελγικού συντάγματος, ειδικότερα, προβλέπει τα εξής:

«Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να διάγει βίο στα πλαίσια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Για το σκοπό αυτό, ο νόμος, το διάταγμα ή ο κανόνας που αναφέρονται στο άρθρο 134 εγγυώνται, λαμβάνοντας υπόψη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις, τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα και καθορίζουν τους όρους άσκησής τους. Τα δικαιώματα αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

[…]

(14)

Η αποτελεσματική πρόσβαση των πολιτών στην κοινωνική πρόνοια διέπεται κυρίως από τον οργανικό νόμο της 8ης Ιουλίου του 1976 (17) (στο εξής ο «νόμος περί ΔΚΚΔ») για την ίδρυση δημόσιων κέντρων κοινωνικής δράσης (στο εξής τα «ΔΚΚΔ»). Τα κέντρα αυτά είναι δημόσιοι οργανισμοί με νομική προσωπικότητα και είναι παρόντα σε κάθε βελγικό δήμο. Τα ΔΚΚΔ διοικούνται από ένα διοικητικό συμβούλιο του οποίου τα μέλη εκλέγονται από το δημοτικό συμβούλιο του οικείου δήμου. Δυνάμει του άρθρου 1 του νόμου ΔΚΚΔ:

«Όλοι έχουν δικαίωμα στην κοινωνική πρόνοια. Το δικαίωμα αυτό έχει αποσκοπεί στην εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους ανθρώπους. Συστάθηκαν δημόσια κέντρα κοινωνικής πρόνοιας τα οποία, υπό όρους που καθορίζονται από τον παρόντα νόμο, έχουν ως αποστολή τη διασφάλιση αυτής της αρωγής».

(15)

Στην πράξη, το ΔΚΚΔ παρέχει κοινωνική βοήθεια σε ανθρώπους που δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για να μπορέσουν να ζήσουν στα πλαίσια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και οι οποίοι δεν μπορούν να επωφεληθούν από άλλες μορφές κοινωνικής ασφάλισης (από π.χ. επίδομα ανεργίας). Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 57 παράγραφος 1 του νόμου περί ΔΚΚΔ διευκρινίζει ότι το ΔΚΚΔ έχει ως αποστολή να διασφαλίζει στα άτομα και στις οικογένειες τη βοήθεια που οφείλει το κοινωνικό σύνολο. Περιγράφει την αποστολή αυτή ως εξής:

«Παρέχει όχι μόνο προσωρινή ή θεραπευτική, αλλά και προληπτική βοήθεια. Ενθαρρύνει την κοινωνική συμμετοχή των χρηστών. Η βοήθεια αυτή μπορεί να είναι υλική, κοινωνική, ιατρική, ιατροκοινωνική ή ψυχολογική».

(16)

Κάθε ΔΚΚΔ υποχρεούται να παράσχει κοινωνική βοήθεια σε άτομα και οικογένειες, αλλά διαθέτει σχετική διακριτική ευχέρεια ως προς τον τρόπο με τον οποίο παρέχεται η βοήθεια αυτή. Συγκεκριμένα, ένα ΔΚΚΔ μπορεί να παρέχει αυτή τη βοήθεια:

(17)

Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, το ΔΚΚΔ αναθέτει (εν μέρει) τις υποχρεώσεις του για κοινωνική βοήθεια μόνο στον βαθμό που η ανάθεση αυτή είναι σύμφωνη με το σκοπό του συνεργαζόμενου ιδρύματος. Αφενός, εάν το ίδρυμα συστάθηκε από το ΔΚΚΔ, το τελευταίο έχει τον έλεγχο του σκοπού του ιδρύματος. Αντιθέτως, στην περίπτωση ενός εντελώς αυτοτελούς ιδρύματος (τρίτο ίδρυμα), η συνεργασία θα πρέπει να περιορίζεται στα πλαίσια του σκοπού του εν λόγω ιδρύματος.

(18)

Η εκ του νόμου υποχρέωση του ΔΚΚΔ να παρέχει κοινωνική βοήθεια, είτε αυτή είναι υλική, κοινωνική, ιατρική, ιατροκοινωνική ή ψυχολογική, είναι η ίδια, ανεξάρτητα από το αν το ΔΚΚΔ παρέχει αυτή τη βοήθεια άμεσα ή μέσω ιδρυμάτων που συστήνει ή με τα οποία συνεργάζεται. Το άρθρο 57 του νόμου ΔΚΚΔ επιβάλλει στο ΔΚΚΔ (και μόνο σε αυτό) την υποχρέωση να παρέχει τη βοήθεια αυτή σε όλες τις περιπτώσεις. Οποιοδήποτε είδος ανάθεσης αποτελεί μορφή εκπλήρωσης της υποχρέωσης αυτής και δεν απαλλάσσει το ΔΚΚΔ από την ευθύνη του να εκπληρώσει και να συνεχίσει να εκπληρώνει την υποχρέωσή του.

(19)

Οι απαιτήσεις που ισχύουν στις περιπτώσεις που ένα ΔΚΚΔ επιθυμεί να συστήσει ένα ίδρυμα ή μια υπηρεσία (για παράδειγμα, ένα νοσοκομείο) προκειμένου να εκπληρώσει (εν μέρει) την αποστολή του για παροχή κοινωνικής βοήθειας ορίζονται στο άρθρο 60 παράγραφος 6 του νόμου ΔΚΚΔ:

«Το δημόσιο κέντρο κοινωνικής δράσης συστήνει, όπου αυτό είναι απαραίτητο και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στο πλαίσιο του υφιστάμενου προγραμματισμού, ιδρύματα ή υπηρεσίες κοινωνικού, θεραπευτικού ή προληπτικού χαρακτήρα, τα επεκτείνει και τα διαχειρίζεται.

Η ανάγκη σύστασης ή επέκτασης ενός ιδρύματος ή μιας υπηρεσίας πρέπει να προκύπτει από ένα φάκελο που θα περιλαμβάνει μια επισκόπηση των αναγκών του δήμου και/ή της περιφέρειας και των συναφών ιδρυμάτων ή υπηρεσιών που είναι ήδη σε λειτουργία, την περιγραφή της λειτουργίας τους, μια ακριβή εκτίμηση του κόστους και των δαπανών που προκύπτουν και, αν είναι δυνατόν, πληροφορίες που θα επιτρέπουν τη σύγκριση με παρόμοια ιδρύματα ή υπηρεσίες.

Η σύσταση ή η επέκταση ιδρυμάτων ή υπηρεσιών που ενδέχεται να επωφεληθούν από τις επιδοτήσεις σε επίπεδο είτε επενδύσεων είτε λειτουργίας, αποφασίζεται μόνο βάσει φακέλου που θα αποδεικνύει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία ή οι οργανικές διατάξεις για τη χορήγηση των ενισχύσεων αυτών.

Με την επιφύλαξη των αδειών που απαιτούνται από άλλες δημόσιες αρχές, η απόφαση για τη δημιουργία ή την επέκταση ενός ιδρύματος ή μιας υπηρεσίας, εφόσον αυτή δύναται να προκαλέσει παρεμβολές εις βάρος του δημοτικού προϋπολογισμού ή να τον αυξήσει, υπόκειται στην έγκριση του δημοτικού συμβουλίου».

(20)

Η υποχρέωση που επιβάλλεται από το άρθρο 57 του νόμου ΔΚΚΔ για παροχή βοήθειας (κοινωνικής, ιατρικής, ιατροκοινωνικής ή ψυχολογικής) σε άτομα και οικογένειες είναι:

(21)

Με βάση την αρχή της τοπικής αυτονομίας, κάθε ΔΚΚΔ αποφασίζει ανεξάρτητα, εντός του δήμου του και βάσει του νόμου περί ΔΚΚΔ, για τον καλύτερο δυνατό τρόπο εκπλήρωσης της υποχρέωσής του για κοινωνική βοήθεια (συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής). Η συνταγματική επιλογή της οργάνωσης της κοινωνικής βοήθειας σε τοπικό επίπεδο καθοδηγείται επίσης από την επιθυμία και την ανάγκη να εφαρμοστεί μια πολιτική κοινωνικής βοήθειας όσο το δυνατόν πλησιέστερης στον πληθυσμό. Όταν ένα ΔΚΚΔ αποφασίζει να συστήσει ένα ίδρυμα υγειονομικής περίθαλψης θεραπευτικού χαρακτήρα για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού για περίθαλψη, το ίδρυμα που συστήνεται κατ' αυτόν τον τρόπο διέπεται τόσο από το νόμο περί ΔΚΚΔ όσο και από το ομοσπονδιακό ρυθμιστικό πλαίσιο που ισχύει για τα νοσοκομεία (βλέπε αιτιολογική σκέψη 32), το οποίο εφαρμόζεται σε όλα τα νοσοκομεία, ανεξάρτητα από το καθεστώς τους (δημόσιο ή ιδιωτικό) και εγγυάται ένα κοινό οργανωτικό σύστημα για το σύνολο της χώρας. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά νοσοκομεία, τα νοσοκομεία που συστάθηκαν από ένα ΔΚΚΔ, όπως τα νοσοκομεία IRIS, έχουν ως κύριο στόχο τη συνεχή παροχή κοινωνικής βοήθειας. Η ακριβής φύση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στα νοσοκομεία IRIS σε θέματα κοινωνικής βοήθειας (βλέπε επίσης ενότητα 7.3.4.1 κατωτέρω) ορίζεται στο καταστατικό των νοσοκομείων IRIS και στα στρατηγικά σχέδια της IRIS σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου περί ΔΚΚΔ (ιδίως τα άρθρα 120 και 135δ του εν λόγω νόμου).

(22)

Τέλος, βάσει του άρθρου 106 του νόμου περί ΔΚΚΔ, οι δήμοι υποχρεούνται να καλύψουν το έλλειμμα των ΔΚΚΔ τους, όταν αυτά δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για την κάλυψη των δαπανών που σχετίζονται με τις υποχρεώσεις τους για κοινωνική βοήθεια.

(23)

Όπως εξηγείται ανωτέρω (βλέπε αιτιολογική σκέψη 15), η κοινωνική βοήθεια που παρέχεται από το ΔΚΚΔ περιλαμβάνει ιατρική και ιατροκοινωνική συνδρομή και μπορεί να έχει τόσο προληπτικό όσο και θεραπευτικό χαρακτήρα. Η εν λόγω βοήθεια μπορεί να παρέχεται είτε i) απευθείας από το ΔΚΚΔ, είτε ii) μέσω τρίτων (π.χ. ένα ιδιωτικό νοσοκομείο) χωρίς να θίγεται η νομική αυτονομίας του ή, iii) ειδικά αν το ΔΚΚΔ επιθυμεί να ελέγξει τον τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι, μέσω της σύστασης ενός ιδρύματος ή μιας υπηρεσίας για την ολοκλήρωση μέρους της αποστολής του (στην περίπτωση αυτή, η εν λόγω αποστολή ορίζεται στο καταστατικό του ιδρύματος ή της υπηρεσίας και, στην περίπτωση των νοσοκομείων IRIS, στα στρατηγικά σχέδια της IRIS (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 16 και 21). Για να εκπληρώσουν την αποστολή τους για παροχή ιατρικής βοήθειας, τα ΔΚΚΔ σύστησαν και εξακολουθούν να (συν)διαχειρίζονται νοσοκομεία σε πολλές πόλεις και δήμους του Βελγίου.

(24)

Κατά το παρελθόν, τα ΔΚΚΔ των έξι ενδιαφερόμενων δήμων των Βρυξελλών (18) παρείχαν τα ίδια κοινωνική αρωγή ιατρικού και κοινωνικο-ιατρικού χαρακτήρα μέσω οκτώ δημόσιων νοσοκομείων (19) κατανεμημένων σε οκτώ διαφορετικά σημεία. Τα νοσοκομεία αυτά τα διαχειρίζονταν απευθείας τα αντίστοιχα ΔΚΚΔ τους και δεν είχαν νομική προσωπικότητα. Ήταν, επομένως, σαφές ότι τα εν λόγω νοσοκομεία συνέβαλλαν στην εκπλήρωση της υποχρέωσης των αντίστοιχων ΔΚΚΔ τους για παροχή κοινωνικής βοήθειας. Ωστόσο, κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1990, οι δημόσιες αρχές των Βρυξελλών εκτίμησαν ότι τα διαρθρωτικά ελλείμματα αυτών των νοσοκομείων έθεταν σε κίνδυνο την επιβίωσή τους. Για να εξασφαλιστεί η συνέχεια και η βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων των Βρυξελλών, οι αρχές αυτές αποφάσισαν να τα αναδιαρθρώσουν.

(25)

Το πρώτο στάδιο της αναδιάρθρωσης αυτής ξεκίνησε στις 19 Μαΐου 1994 με την υπογραφή της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της βελγικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης και της κοινής κοινοτικής επιτροπής των Βρυξελλών σχετικά με την πολιτική περί νοσοκομείων. Η συμφωνία αυτή προέβλεπε την εφαρμογή ενός συμφώνου αναδιάρθρωσης για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των δημόσιων και τοπικών νοσοκομειακών υπηρεσιών. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 της παρούσας συμφωνίας συνεργασίας:

«Το παρόν σύμφωνο αναδιάρθρωσης πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(26)

Για τον σκοπό αυτό, το προοίμιο της συμφωνίας συνεργασίας προβλέπει τα εξής:

«Εκτιμώντας ότι το οικονομικό έλλειμμα που προκύπτει από τα δημόσια ιδρύματα υγείας στην επικράτεια της περιφέρειας Βρυξελλών-Πρωτευούσης έχει πράγματι λάβει ανησυχητικές διαστάσεις·

Ότι, παρά τα διάφορα σχέδια εξυγίανσης, η οικονομική ισορροπία των θεσμών αυτών είναι εξαιρετικά επισφαλής και, ως εκ τούτου, αποτελεί διαρθρωτική επιβάρυνση για τους δημοτικούς προϋπολογισμούς·

Εκτιμώντας ότι είναι αναγκαίο, υπό τις συνθήκες αυτές, να ενθαρρυνθεί η δημιουργία μηχανισμών συντονισμού και συνεργασίας μεταξύ των δήμων και των ΔΚΚΔ και των ενώσεων που συστάθηκαν σύμφωνα με το κεφάλαιο XII του οργανικού νόμου της 8ης Ιουλίου 1976 για τα ΔΚΚΔ, υπεύθυνων διάφορων δημόσιων νοσοκομειακών ιδρυμάτων στην επικράτεια της περιφέρειας Βρυξελλών-Πρωτευούσης·

Εκτιμώντας ότι τέτοιου είδους μηχανισμοί συντονισμού και συνεργασίας μπορούν να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων, ενθαρρύνοντας τις συνέργειες εξοπλισμού και υποδομών, καθώς και των μέσων διαχείρισης και ανάπτυξης που διαθέτουν, και να συμβάλουν στην αντιμετώπιση του ελλείμματος των δημοτικών προϋπολογισμών·

Εκτιμώντας ότι η συμφωνία αυτή δεν αλλάζει καθόλου τους κανόνες χρηματοδότησης των νοσοκομείων, αλλά έχει ως μοναδικό στόχο την αντιμετώπιση του διαρθρωτικού ελλείμματος που επηρεάζει τα δημόσια κέντρα κοινωνικής πρόνοιας και τους δήμους»  (21).

(27)

Με βάση τα ανωτέρω, στις 22 Δεκεμβρίου 1995, η κοινή κοινοτική Επιτροπή των Βρυξελλών, ενέκρινε διάταγμα εισάγοντας το κεφάλαιο XIIα στην έκδοση του νόμου περί ΔΚΚΔ που ισχύει για την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες αυτού του διατάγματος (22) αναφέρονται στη συμφωνία συνεργασίας της 19ης Μαΐου 1994 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 25), της οποίας κύριος στόχος ήταν η διασφάλιση, μέσω της προτεινόμενης αναδιάρθρωσης, της βιωσιμότητας των δημόσιων νοσοκομείων των Βρυξελλών (23).

(28)

Η αναδιάρθρωση βασίστηκε κυρίως στα εξής:

(29)

Σύμφωνα με το κεφάλαιο XII του νόμου περί ΔΚΚΔ, κάθε τοπική νοσοκομειακή ένωση συστήνεται με βάση το καταστατικό, το οποίο, μεταξύ άλλων, καθορίζει το αντικείμενό της, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της καθώς και τα όργανα λήψης αποφάσεων (27). Κάθε ένωση διαθέτει μια γενική συνέλευση και ένα διοικητικό συμβούλιο στα οποία εκπροσωπούνται τα διάφορα μέρη από τα οποία συστάθηκε η ένωση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 28), αλλά οι εκπρόσωποι των δημόσιων αρχών (δηλαδή, ο δήμος και το ΔΚΚΔ) κατέχουν την πλειοψηφία των εδρών στα εν λόγω όργανα λήψης αποφάσεων (28). Συνεπώς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι κάθε ένα από τα νοσοκομεία IRIS ελέγχεται από τις δημόσιες αρχές. Ομοίως, οι δήμοι και το ΔΚΚΔ διαθέτουν μεγάλη πλειοψηφία στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης και του Διοικητικού Συμβουλίου της ιεραρχικώς ανώτατης δομής IRIS.

(30)

Το κεφάλαιο XIIα του νόμου περί ΔΚΚΔ καθορίζει, μεταξύ άλλων, τους κανόνες ελέγχου και διοικητικής εποπτείας που ισχύουν για τις τοπικές νοσοκομειακές ενώσεις. Συγκεκριμένα, η ιεραρχικώς ανώτατη δομή IRIS οφείλει να θεσπίσει ένα στρατηγικό σχέδιο που να περιλαμβάνει τις τοπικές ενώσεις του κεφαλαίου XII. Με βάση αυτό το σχέδιο, κάθε τοπική νοσοκομειακή ένωση οφείλει να καταρτίσει σχέδια διαχείρισης και οικονομικά σχέδια και να τα υποβάλει προς έγκριση στην IRIS (βλέπε άρθρο 135δ του νόμου περί ΔΚΚΔ). Οι τοπικές νοσοκομειακές ενώσεις πρέπει, επίσης, να ζητούν την άδεια της IRIS πριν από τη λήψη ορισμένων σημαντικών αποφάσεων (βλέπε άρθρο 135ε) και υπόκεινται σε τριμηνιαίο έλεγχο από την IRIS (βλέπε άρθρο 135ζ). Η IRIS διορίζει, επίσης, έναν επίτροπο σε κάθε τοπική νοσοκομειακή ένωση, ο οποίος συμμετέχει στις συνεδριάσεις των οργάνων λήψης αποφάσεων των εν λόγω ενώσεων και έχει δικαίωμα αρνησικυρίας στις αποφάσεις που δεν συμμορφώνονται με τις αποφάσεις που λαμβάνονται από την IRIS (βλέπε άρθρο 135η).

(31)

Τέλος, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 31 και 32 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η αναδιάρθρωση των δημόσιων νοσοκομείων των Βρυξελλών που τελούν υπό την επίβλεψη και διαχείριση των ΔΚΚΔ περιελάμβανε και μια οικονομική συνιστώσα. Συγκεκριμένα, μέσω του ταμείου αναχρηματοδότησης των δήμων της περιφέρειας Βρυξελλών (εφεξής «FRBRTC»), η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης χορήγησε δάνειο ύψους 4 δισεκατ. βελγικών φράγκων (περίπου 100 εκατ. ευρώ) για μια περίοδο 20 ετών στους δήμους που διαχειρίζονταν κάποιο δημόσιο νοσοκομείο (μέσω των αντίστοιχων ΔΚΚΔ τους) (29). Έπειτα, οι εν λόγω δήμοι κατέβαλαν εκ νέου αυτά τα κεφάλαια στα δημόσια νοσοκομεία τους για να καλύψουν μέρος των χρηματοοικονομικών τους υποχρεώσεων (30). Στις 6 Ιουνίου 1996, η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης αποφάσισε να μην απαιτήσει την εξόφληση του δανείου και των τόκων υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν πλήρως οι συμφωνίες για την αναδιάρθρωση και ότι θα τηρηθούν τα οικονομικά προγράμματα.

(32)

Καθίσταται σαφές από την προηγούμενη ενότητα ότι τα νοσοκομεία IRIS συστάθηκαν με βάση το νόμο περί ΔΚΚΔ με σκοπό να δώσουν στα ΔΚΚΔ τη δυνατότητα να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους σε θέματα κοινωνικής βοήθειας. Συνεπώς, τα εν λόγω νοσοκομεία διέπονται κυρίως από τον νόμο περί ΔΚΚΔ. Ωστόσο, λόγω της ιδιότητάς τους ως νοσοκομεία, υπόκεινται επίσης στον κωδικοποιημένο νόμο περί νοσοκομείων (LCH) (31) της 7ης Αυγούστου 1987, του οποίου το άρθρο 147 (νυν άρθρο 163 του LCH στην έκδοσή της 10ης Ιουλίου 2008) αναφέρει (32) τα εξής:

«Όσον αφορά τα νοσοκομεία που τελούν υπό τη διαχείριση ενός δημόσιου κέντρου κοινωνικής βοήθειας και των γιατρών που εργάζονται στα εν λόγω νοσοκομεία, οι διατάξεις του παρόντος κωδικοποιημένου νόμου συμπληρώνουν τον οργανικό νόμο της 8ης Ιουλίου 1976 περί δημόσιων κέντρων κοινωνικής βοήθειας και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 48, 51, 52, 53, 54, 55, 56 και 94 του εν λόγω νόμου».

(33)

Το LCH καθορίζει, μεταξύ άλλων, τους τύπους των νοσοκομείων που μπορούν να αναγνωριστούν επισήμως (33)· τους όρους διαχείρισης ενός νοσοκομείου και τη διάρθρωση της ιατρικής δραστηριότητας (34)· τον νοσοκομειακό προγραμματισμό (35)· τα πρότυπα και τους όρους έγκρισης των νοσοκομείων και των νοσοκομειακών υπηρεσιών (36)· τις νομικές σχέσεις μεταξύ του νοσοκομείου και των νοσοκομειακών γιατρών, το καθεστώς των χρηματικών απολαβών των νοσοκομειακών γιατρών, συμπεριλαμβανομένων, ιδίως, της σύλληψης και του καθορισμού των αμοιβών, του περιεχομένου των αμοιβών και της κατανομής των αμοιβών που εισπράττονται σε κεντρικό επίπεδο (37).

(34)

Επιπλέον, τα νοσοκομεία IRIS υπόκεινται στους κανόνες που ορίζονται από τα καταστατικά των τοπικών νοσοκομειακών ενώσεων οι οποίες διευκρινίζουν, μεταξύ άλλων, το σκοπό των νοσοκομείων IRIS, καθώς και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της ένωσης βλέπε, επίσης, αιτιολογική σκέψη 29).

(35)

Τέλος, οι τοπικές νοσοκομειακές ενώσεις βρίσκονται υπό την εποπτεία της ιεραρχικώς ανώτατης δομής IRIS, η οποία περιορίζει τη δυνατότητά τους να λαμβάνουν αυτόνομα ορισμένες οικονομικές και διαχειριστικές αποφάσεις (βλέπε αιτιολογική σκέψη 30). Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιεραρχικώς ανώτατη δομή IRIS εγκρίνει πολυετή στρατηγικά σχέδια που εμπλέκουν τις τοπικές νοσοκομειακές ενώσεις, όπως προβλέπεται στο άρθρο 135δ του νόμου περί ΔΚΚΔ.

(36)

Εν κατακλείδι, το κανονιστικό πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργούν τα νοσοκομεία IRIS αποτελείται από το νόμο περί ΔΚΚΔ, το LCH, τα καταστατικά των τοπικών νοσοκομειακών ενώσεων και τα δεσμευτικά στρατηγικά σχέδια που εγκρίθηκαν από την ιεραρχικώς ανώτατη δομή IRIS.

(37)

Η κύρια δραστηριότητα των νοσοκομείων IRIS έγκειται στην παροχή νοσοκομειακών υπηρεσιών στους ασθενείς της Περιφέρειας Βρυξέλλες-πρωτευούσης. Τα νοσοκομεία IRIS απασχολούν συνολικά περίπου 10 000 άτομα, δέχονται περισσότερες από ένα εκατομμύριο επισκέψεις ετησίως και αποτελούν τη μεγαλύτερη υπηρεσία επειγόντων περιστατικών στο Βέλγιο. Προσφέρουν ολοκληρωμένες ιατρικές υπηρεσίες σε όλα τα σημαντικά ιατρικά πεδία. Δύο από τα εν λόγω νοσοκομεία ειδικεύονται σε συγκεκριμένους κλάδους (το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Παίδων Reine Fabiola ειδικεύεται στην παιδιατρική, ενώ το institut Bordet ειδικεύεται στην ογκολογία).

(38)

Εκτός από τις ιατρικές υπηρεσίες, τα νοσοκομεία IRIS παρέχουν επίσης μια σειρά συναφών κοινωνικών δραστηριοτήτων. Ειδικότερα, οι κοινωνικοί λειτουργοί των νοσοκομείων IRIS παρέχουν βοήθεια σε ασθενείς που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και στις οικογένειές τους προκειμένου να επιλύσουν και να διαχειριστούν δυσχέρειες διοικητικής, οικονομικής, διαπροσωπικής και κοινωνικής φύσεως.

(39)

Τα πέντε νοσοκομεία IRIS παρέχουν σήμερα τις ιατρικές και τις συναφείς κοινωνικές υπηρεσίες τους μέσω ενός δικτύου έντεκα νοσοκομειακών μονάδων στις Βρυξέλλες. Αυτές οι μονάδες είναι κατανεμημένες σε έξι δήμους (ήτοι στο Anderlecht, στην πόλη των Βρυξελλών, στο Etterbeek, στο Forest, στο Ixelles και στο Schaerbeek).

(40)

Τα νοσοκομεία IRIS περιγράφουν την αποστολή τους ως εξής: «από τη γέννηση μέχρι το τέλος της ζωής, τα νοσοκομεία μας είναι στην υπηρεσία όλων, σε κάθε στιγμή της ύπαρξής τους και όποια κι αν είναι τα ιατρικά τους προβλήματα» (38). Δέκα από τις 11 νοσοκομειακές μονάδες IRIS βρίσκονται σε δήμους όπου το μέσο εισόδημα δεν υπερβαίνει το διάμεσο εισόδημα (39) της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης. Βάσει της κατάταξης της Ομοσπονδιακής υπηρεσίας δημόσιας υγείας (βλέπε τον πίνακα που περιλαμβάνει την εν λόγω ταξινόμηση στην αιτιολογική σκέψη 185), τα τρία μεγάλα νοσοκομεία IRIS που παρέχουν πλήρεις υπηρεσίες [τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία Saint-Pierre και Brugmann και τα νοσοκομεία Iris Sud (HIS)] είναι τα τρία νοσοκομεία των οποίων οι ασθενείς παρουσιάζουν το πλέον ευάλωτο κοινωνικο-οικονομικό προφίλ του Βελγίου. Αυτή η κατάσταση επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι το 2012 σχεδόν το 11 % όλων των ασθενών που εισήχθησαν στα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία Saint-Pierre και Brugmann δεν καλύπτονταν από την υποχρεωτική στο Βέλγιο ασφάλιση υγείας και δεν ήταν σε θέση να πληρώσουν για τη θεραπεία τους, ενώ το 15 % των ασθενών στα εν λόγω νοσοκομεία εξαρτιόνταν (επίσης) από την υποστήριξη των ΔΚΚΔ.

(41)

Τέλος, τα νοσοκομεία IRIS παρέχουν, επίσης, μια σειρά από συναφείς δραστηριότητες (π.χ. διανοσοκομειακή μεταφορά των ασθενών με ασθενοφόρο, βρεφικός-παιδικός σταθμός για τα παιδιά των μελών του προσωπικού, οίκοι περίθαλψης και ανάπαυσης για ηλικιωμένους, νοσηλευτικές σχολές, έρευνα, υποδομές διαμονής με υπηρεσίες, εγκαταστάσεις ψυχιατρικής φροντίδας, κατάστημα για τους ασθενείς και τους επισκέπτες, ενοικίαση τηλεοράσεων στους ασθενείς, ενοικίαση δωματίων σε τρίτους, καντίνα και υποδομές στάθμευσης). Αυτές οι συναφείς δραστηριότητες δεν αντιπροσωπεύουν παρά μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των συνολικών δραστηριοτήτων των νοσοκομείων IRIS, όπως μαρτυρά η χαμηλή συνεισφορά τους (λιγότερο από 2 % κατά μέσο όρο) στο σύνολο των εσόδων των νοσοκομείων IRIS.

(42)

Όλες αυτές οι δραστηριότητες αντιπροσωπεύουν τις δαπάνες και τα έσοδα των νοσοκομείων IRIS. Τα έξοδα που βαρύνουν τα τελευταία καθορίζονται, πέραν των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων τους, και από το καταστατικό τους ως δημόσια νοσοκομεία, το οποίο τους επιβάλλει ορισμένους περιορισμούς που δεν ισχύουν για τα ιδιωτικά νοσοκομεία. Οι λειτουργικές δαπάνες που βαρύνουν τα νοσοκομεία IRIS, στο πλαίσιο των υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (εφεξής «ΥΓΟΣ») και των συναφών δραστηριοτήτων τους, αυξήθηκαν ιδίως εξαιτίας παραγόντων, όπως:

(43)

Το εν λόγω υπολειπόμενο κόστος επιβαρύνει τα νοσοκομεία IRIS και δεν καλύπτεται από άλλες πηγές δημόσιας χρηματοδότησης [όπως τον προϋπολογισμό χρηματοοικονομικών μέσων (ΠΧΜ), βλέπε αιτιολογική σκέψη 46 στοιχείο α)].

(44)

Η θεμελιώδης αρχή της χρηματοδότησης των νοσοκομείων IRIS αναφέρεται στο άρθρο 46 (47) του καταστατικού καθεμιάς από τις πέντε τοπικές νοσοκομειακές ενώσεις (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 28-29), όπου ορίζονται τα εξής:

«Με την επιφύλαξη του άρθρου εκατόν εννέα του νόμου της εβδόμης Αυγούστου χίλια εννιακόσια ογδόντα επτά περί των νοσοκομείων, το αποτέλεσμα του οικονομικού έτους κατανέμεται μεταξύ των εταίρων που συγκεντρώνουν τουλάχιστον το ένα πέμπτο του συνόλου των ψήφων της Γενικής Συνέλευσης, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης»  (48).

Βάσει αυτών, οι δήμοι και τα ΔΚΚΔ οφείλουν να απορροφήσουν πλήρως οποιοδήποτε έλλειμμα υφίστανται και δηλώνουν στους χρηματοπιστωτικούς λογαριασμούς τους τα νοσοκομεία IRIS. Επιπλέον, δυνάμει του άρθρου 106 του νόμου περί ΔΚΚΔ, οι δήμοι οφείλουν να καλύψουν κάθε έλλειμμα που προκύπτει από τα ΔΚΚΔ τους (βλέπε αιτιολογική σκέψη 22). Κατά συνέπεια, οι δήμοι (άμεσα και λόγω της υποχρέωσής τους να χρηματοδοτήσουν τα αντίστοιχα ΔΚΚΔ τους) εγγυώνται τελικώς τη βιωσιμότητα των νοσοκομείων IRIS, καλύπτοντας πλήρως κάθε έλλειμμα που μπορεί να δημιουργήσουν τα εν λόγω νοσοκομεία.