(1)

Στις 23 Μαρτίου 2006 η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 553/2006 (2) για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα («υποδήματα»), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ» ή «Κίνα») και Βιετνάμ («ο προσωρινός κανονισμός»).

(2)

Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 (3) το Συμβούλιο επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ που κυμαίνονταν από 9,7 % έως 16,5 % στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και ΛΔΚ, για δύο έτη [«κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου» ή «ο επίδικος κανονισμός»].

(3)

Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2008 (4) το Συμβούλιο επέκτεινε τα οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα καταγωγής ΛΔΚ στις εισαγωγές των ίδιων προϊόντων που αποστέλλονται από την Ειδική Διοικητική Περιοχή (ΕΔΠ) του Μακάο, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι.

(4)

Κατόπιν διαδικασίας επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η οποία ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 2008 (5), το Συμβούλιο παρέτεινε περαιτέρω τα μέτρα αντιντάμπινγκ για 15 μήνες με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 (6), δηλαδή έως την 31η Μαρτίου 2011, οπότε και έληξε η ισχύς των μέτρων [«εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1294/2009»].

(5)

Οι εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd και Risen Footwear (HK) Co Ltd καθώς και η επιχείρηση Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd («οι αιτούντες») προσέβαλαν τον επίδικο κανονισμό στο Πρωτοδικείο (σήμερα: Γενικό Δικαστήριο). Με τις αποφάσεις της 4ης Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-401/06 Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2010, σ. II- 671 και της 4ης Μαρτίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-407/06 και T-408/06 Zhejiang Aokang Shoes και Wenzhou Taima Shoes κατά Συμβουλίου Συλλογή 2010, σ. II-747, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις εν λόγω ενστάσεις.

(6)

Οι αιτούντες άσκησαν αναίρεση κατά των εν λόγω αποφάσεων. Στις αποφάσεις του της 2ας Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση C-249/10 P Brosmann κ.λπ. και της 15ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση C-247/10 P Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd («οι αποφάσεις Brosmann και Aokang»), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναίρεσε τις εν λόγω αποφάσεις. Έκρινε ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη στο μέτρο που έκρινε ότι η Επιτροπή δεν όφειλε να εξετάζει τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας αγοράς (ΚΟΑ) οι οποίες στηρίζονταν στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχεία β) και γ) του βασικού κανονισμού από επιχειρήσεις που δεν περιλαμβάνονταν στο δείγμα (σκέψη 36 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψεις 29 και 32 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(7)

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο εξέδωσε το ίδιο απόφαση επί του ζητήματος. Στην απόφαση αυτή αναφέρονταν τα εξής: «[…]η Επιτροπή όφειλε να εξετάσει τις τεκμηριωμένες αιτήσεις που της υπέβαλαν οι αναιρεσείουσες βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχεία β) και γ) του βασικού κανονισμού με σκοπό να τύχουν του ΚΟΑ στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ που προβλέπει ο επίδικος κανονισμός. Πρέπει, ακολούθως, να σημειωθεί ότι δεν αποκλείεται μια τέτοια εξέταση να είχε ως επακόλουθο την επιβολή σε βάρος τους οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ διαφορετικού από τον δασμό 16,5 % που τους επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του επίδικου κανονισμού. Πράγματι, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι επιβλήθηκε οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ 9,7 % στη μοναδική κινεζική επιχείρηση η οποία περιλαμβανόταν στο δείγμα και υπήχθη σε ΚΟΑ. Όπως προκύπτει από τη σκέψη 38 της παρούσας αποφάσεως, αν η Επιτροπή είχε αποφανθεί ότι συνέτρεχαν και στην περίπτωση των αναιρεσειουσών οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς, θα έπρεπε να εφαρμοστεί και προς όφελός τους ο εν λόγω συντελεστής, καθόσον δεν ήταν δυνατός ο υπολογισμός ατομικού περιθωρίου ντάμπινγκ» (σκέψη 42 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψη 36 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(8)

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό, στον βαθμό που αφορά τους οικείους αιτούντες.

(9)

Τον Οκτώβριο του 2013 η Επιτροπή, με ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (7), ανακοίνωσε ότι είχε αποφασίσει να συνεχίσει τη διαδικασία αντιντάμπινγκ από το συγκεκριμένο σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία και να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχαν οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς για τους αιτούντες για την περίοδο από την 1η Απριλίου 2004 έως την 31η Μαρτίου 2005, κάλεσε δε τα ενδιαφερόμενα μέρη να εμφανιστούν και να αναγγελθούν.

(10)

Τον Μάρτιο του 2014 το Συμβούλιο, με την εκτελεστική απόφαση 2014/149/ΕΕ (8), απέρριψε πρόταση της Επιτροπής για έκδοση εκτελεστικού κανονισμού του Συμβουλίου για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία έχουν παραχθεί από τις επιχειρήσεις Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co Ltd και Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd και περάτωσε τη διαδικασία όσον αφορά τους συγκεκριμένους παραγωγούς. Το Συμβούλιο έκρινε ότι οι εισαγωγείς οι οποίοι αγόρασαν υποδήματα από εκείνους τους παραγωγούς-εξαγωγείς, για τους οποίους οι δασμοί είχαν επιστραφεί από τις αρμόδιες εθνικές αρχές βάσει του άρθρου 236 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου (9) («ο κοινοτικός τελωνειακός κώδικας»), είχαν αποκτήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 4 του προσβαλλόμενου κανονισμού, καθιστώντας εν προκειμένω τις διατάξεις του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, και ιδίως του άρθρου 221, εφαρμοστέες όσον αφορά την είσπραξη των δασμών.

(11)

Τρεις εισαγωγείς του υπό εξέταση προϊόντος, οι επιχειρήσεις C&J Clark International Ltd. («Clark»), Puma SE («Puma») και Timberland Europe BV («Timberland») («οι οικείοι εισαγωγείς»), προσέβαλαν τα μέτρα αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων από την Κίνα και το Βιετνάμ, επικαλούμενοι τη νομολογία που αναφέρεται ανωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 5 έως 7, ενώπιον των εθνικών τους δικαστηρίων, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν οι υποθέσεις στο Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής απόφασης.

(12)

Στις 4 Φεβρουαρίου 2016, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 C & J Clark International Limited και C-34/14 Puma SE, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 και ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 είναι άκυροι στον βαθμό που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εξέτασε τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και περί ατομικής μεταχείρισης («ΑΜ») που υποβλήθηκαν από παραγωγούς-εξαγωγείς στη ΛΔΚ και στο Βιετνάμ οι οποίοι δεν συμπεριελήφθησαν στο δείγμα («οι αποφάσεις»), σε αντίθεση με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) και στο άρθρο 9 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου (10).

(13)

Όσον αφορά την τρίτη υπόθεση C-571/14, Timberland Europe BV κατά Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond, το Δικαστήριο αποφάσισε στις 11 Απριλίου 2016 να διαγράψει την υπόθεση κατόπιν αιτήματος του αιτούντος εθνικού δικαστηρίου.

(14)

Το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ προβλέπει ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να συμμορφώνονται προς τις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση ακύρωσης μιας πράξης που εκδόθηκε από τα θεσμικά όργανα στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας, όπως η διαδικασία αντιντάμπινγκ, η συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου συνίσταται στην αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης από νέα πράξη, στην οποία έχει εξαλειφθεί η παρανομία που επισήμανε το Δικαστήριο (11).

(15)

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η διαδικασία αντικατάστασης της ακυρωθείσας πράξης μπορεί να συνεχίζεται από το συγκεκριμένο σημείο στο οποίο συνέβη η παρανομία (12). Αυτό συνεπάγεται ειδικότερα ότι, σε περίπτωση ακύρωσης πράξης με την οποία περατώνεται μια διοικητική διαδικασία, η εν λόγω ακύρωση δεν επηρεάζει αναγκαστικά τις προπαρασκευαστικές πράξεις, όπως η έναρξη της διαδικασίας αντιντάμπινγκ. Σε περίπτωση ακύρωσης κανονισμού για την επιβολή οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ, αυτό σημαίνει ότι, μετά την ακύρωση, η διαδικασία αντιντάμπινγκ εξακολουθεί να εκκρεμεί, καθώς η πράξη με την οποία περατώθηκε η διαδικασία αντιντάμπινγκ έχει εξαφανιστεί από την έννομη τάξη της Ένωσης (13), εκτός αν η παρανομία συνέβη κατά το στάδιο της έναρξης.

(16)

Εκτός από το γεγονός ότι τα θεσμικά όργανα δεν εξέτασαν τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και περί ΑΜ που υποβλήθηκαν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς στη ΛΔΚ και στο Βιετνάμ οι οποίοι δεν συμπεριελήφθησαν στο δείγμα, όλα τα άλλα πορίσματα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 εξακολουθούν να ισχύουν.

(17)

Στην παρούσα υπόθεση, η παρανομία συνέβη μετά την έναρξη της διαδικασίας. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να επαναλάβει την παρούσα διαδικασία αντιντάμπινγκ που εξακολουθούσε να εκκρεμεί από το συγκεκριμένο σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία και να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχαν οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς για τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς για την περίοδο από την 1η Απριλίου 2004 έως την 31η Μαρτίου 2005, η οποία ήταν η περίοδος έρευνας (η «περίοδος έρευνας»). Η Επιτροπή εξέτασε επίσης, κατά περίπτωση, αν οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς πληρούσαν τις προϋποθέσεις για ΑΜ σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (14) (ο «βασικός κανονισμός πριν από την τροποποίησή του») (15).

(18)

Με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1395 (16), η Επιτροπή επέβαλε εκ νέου οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ και εισέπραξε οριστικά τον προσωρινό δασμό που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από τις εταιρείες Clark και Puma ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής ΛΔΚ και τα οποία έχουν παραχθεί από δεκατρείς κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς που είχαν υποβάλει αιτήσεις για ΚΟΑ και ΑΜ, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα.

(19)

Με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1647 (17), η Επιτροπή επέβαλε εκ νέου οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ και εισέπραξε οριστικά τον προσωρινό δασμό που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από τις εταιρείες Clark, Puma και Timberland ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία έχουν παραχθεί από ορισμένους βιετναμέζους παραγωγούς-εξαγωγείς που υπέβαλαν αιτήσεις για ΚΟΑ και ΑΜ, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα.

(20)

Με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/1731 (18), η Επιτροπή επέβαλε εκ νέου οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ και εισέπραξε οριστικά τον προσωρινό δασμό που επιβλήθηκε στις εισαγωγές από τις εταιρείες Puma και Timberland ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία έχουν παραχθεί από την εταιρεία General Footwear Ltd. και ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ, τα οποία έχουν παραχθεί από τις εταιρείες Diamond Vietnam Co Ltd and Ty Hung Footgearmex/Footwear Co. Ltd («Ty Hung Co Ltd.») που υπέβαλαν αιτήσεις για ΚΟΑ και ΙΜ, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα.

(21)

Με σκοπό την εφαρμογή της απόφασης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 C & J Clark International Limited και C-34/14 Puma SE που αναφέρθηκαν ανωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 12, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/223 (19). Σύμφωνα με το άρθρο 1 του εν λόγω κανονισμού, οι εθνικές τελωνειακές αρχές πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις αιτήσεις επιστροφής των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν για τις εισαγωγές υποδημάτων καταγωγής Κίνας και Βιετνάμ που υπέβαλαν οι εισαγωγείς βάσει του άρθρου 236 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα και του γεγονότος ότι ένας παραγωγός-εξαγωγέας που δεν συμπεριλήφθηκε στο δείγμα δεν είχε ζητήσει ΚΟΑ ή ΑΜ κατά την αρχική έρευνα. Η Επιτροπή αξιολογεί τις σχετικές αιτήσεις ΚΟΑ ή ΑΜ και επιβάλλει εκ νέου τον κατάλληλο δασμό. Σε αυτή τη βάση, οι εθνικές τελωνειακές αρχές θα πρέπει στη συνέχεια να αποφασίσουν σχετικά με την αίτηση επιστροφής και διαγραφής των δασμών αντιντάμπινγκ.

(22)

Η ισχύς του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/223 αποτελεί αντικείμενο αίτησης για την έκδοση προδικαστικής απόφασης, που υποβλήθηκε από το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 9 Μαΐου 2016 (Deichmann SE κατά Hauptzollamt Duisburg· υπόθεση C-256/16). Η ανωτέρω αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ ενός γερμανού εισαγωγέα υποδημάτων (Deichmann SE) και της αρμόδιας εθνικής τελωνειακής αρχής (Hauptzollamt Duisburg). Η διαφορά αφορούσε την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ που κατέβαλε η Deichmann SE για τις εισαγωγές υποδημάτων από τον κινέζο προμηθευτή Chengdu Sunshine Shoes Co. Ltd. που υπέβαλε αίτηση ΚΟΑ και ΑΜ και δεν συμπεριλήφθηκε στο δείγμα.

(23)

Στις 20 Απριλίου 2016, σύμφωνα με το άρθρο 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/223, οι γαλλικές τελωνειακές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή τις αιτήσεις επιστροφής από τους εισαγωγείς στην Ένωση και προσκόμισαν δικαιολογητικά έγγραφα. Η κοινοποίηση από τις γαλλικές τελωνειακές αρχές απαριθμούσε 46 εταιρείες ως προμηθευτές υποδημάτων από την Κίνα και το Βιετνάμ.

(24)

Για μεγάλο αριθμό των εν λόγω εταιρειών (36 εταιρείες — που περιλαμβάνονται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού) η Επιτροπή δεν έχει καμία αναφορά ότι οι εν λόγω εταιρείες έχουν υποβάλει αίτηση για ΚΟΑ ή ΑΜ κατά την αρχική έρευνα. Μεταξύ των εταιρειών αυτών υπάρχουν επίσης εταιρείες τις οποίες δεν αφορά η έρευνα, επειδή, για παράδειγμα, δεν είναι εγκατεστημένες στην Κίνα ή το Βιετνάμ ή εμπορικές εταιρείες που σε καμία περίπτωση δεν δικαιούνται ατομικό περιθώριο ντάμπινγκ. Οι σχετικές αιτήσεις επιστροφής από τους εισαγωγείς στην Ένωση δεν θα πρέπει, συνεπώς, να γίνουν δεκτές, διότι ο επίδικος κανονισμός δεν έχει ακυρωθεί σε ό,τι τους αφορά.

(25)

Από τις υπόλοιπες 10 εταιρείες, τέσσερις είχαν ήδη αξιολογηθεί μεμονωμένα ή ως μέρος ενός ομίλου εταιρειών που επιλέχθηκαν στο δείγμα των παραγωγών-εξαγωγέων στην αρχική έρευνα (που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV του παρόντος κανονισμού). Επειδή σε καμία από τις εν λόγω εταιρείες δεν χορηγήθηκε ατομικός δασμολογικός συντελεστής, ο δασμός που εφαρμόστηκε για την Κίνα ήταν 16,5 % για τις εισαγωγές υποδημάτων από την Feng Tay Chine και για το Βιετνάμ ο δασμολογικός συντελεστής των υπόλοιπων εταιρειών ήταν 10 % για τις εισαγωγές από τις Pou Yuen Vietnam Enterprise, Pou Yuen Vietnam Company Ltd και Sky High Trading Limited. Τα ποσοστά αυτά δεν επηρεάστηκαν από την απόφαση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 12. Οι σχετικές αιτήσεις επιστροφής από τους εισαγωγείς στην Ένωση δεν θα πρέπει, συνεπώς, να γίνουν δεκτές, διότι ο επίδικος κανονισμός δεν έχει ακυρωθεί σε ό,τι τους αφορά.

(26)

Τρεις από τις υπόλοιπες έξι εταιρείες (που παρατίθενται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού) είχαν ήδη αξιολογηθεί είτε μεμονωμένα είτε ως μέρος ομίλου εταιρειών στο πλαίσιο της εφαρμογής της απόφασης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 12, συγκεκριμένα στον κανονισμό (ΕΕ) 2016/1647 που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 19. Οι σχετικές αιτήσεις επιστροφής των εισαγωγέων στην Ένωση δεν θα πρέπει, συνεπώς, να γίνουν δεκτές, διότι ο δασμός επιβλήθηκε εκ νέου σε αυτούς.

(27)

Από τις υπόλοιπες τρεις εταιρείες, οι Fujian Sunshine Footwear Co Ltd και Foshan Nanhai Shyang Yuu Footwear Ltd (με την επωνυμία Shyang Yuu Footwear στην κοινοποίηση των γαλλικών τελωνειακών αρχών) ήταν κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς που δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα και που υπέβαλε έντυπο αίτησης ΚΟΑ/ΑΜ. Επομένως, η Επιτροπή αξιολόγησε τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και περί ΑΜ που υπέβαλαν οι εν λόγω εταιρείες.

(28)

Η τελευταία εταιρεία «Capital Concord Enterprises Ltd» συνδεόταν με μία από τις εταιρείες που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 27, αλλά δεν παρήγαγε ούτε πουλούσε υποδήματα. Επομένως, δεν δικαιούται ατομικό δασμολογικό συντελεστή.

(29)

Συνοπτικά, στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή αξιολόγησε τα έντυπα αιτήσεων ΚΟΑ/ΑΜ από τρεις κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, δηλαδή τις εταιρείες Chengdu Sunshine Shoes Co. Ltd., Fujian Sunshine Footwear Co Ltd και 'Foshan Nanhai Shyang Yuu Footwear Ltd, που υπέβαλαν τα εν λόγω έντυπα αίτησης και που δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα.

(30)

Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να διορθώσει τις πτυχές του επίδικου κανονισμού που οδήγησαν στην ακύρωσή του, αφήνοντας αμετάβλητα τα μέρη της αξιολόγησης που δεν επηρεάζονται από την απόφαση (20).

(31)

Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στη διόρθωση των πτυχών του επίδικου κανονισμού που κρίθηκε ότι δεν συνάδουν με τον βασικό κανονισμό και οι οποίες οδήγησαν στην κήρυξη της ακυρότητας όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 29.

(32)

Όλα τα άλλα πορίσματα που αναφέρονται στον επίδικο κανονισμό και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009, τα οποία δεν κηρύχθηκαν άκυρα από το Δικαστήριο, εξακολουθούν να ισχύουν και ενσωματώνονται στον παρόντα κανονισμό.

(33)

Κατά συνέπεια, οι ακόλουθες αιτιολογικές σκέψεις περιορίζονται στη νέα εκτίμηση που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις.

(34)

Η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον συνέτρεχαν οι συνθήκες για υπαγωγή σε ΚΟΑ ή ΑΜ για τους παραγωγούς-εξαγωγείς που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 29 («οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς») που υπέβαλαν αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ ή περί ΑΜ για την περίοδο της έρευνας. Σκοπός της εν λόγω εξέτασης είναι να εξακριβωθεί ο βαθμός στον οποίο οι οικείοι εισαγωγείς δικαιούνται επιστροφή του δασμού αντιντάμπινγκ που κατέβαλαν σε σχέση τους δασμούς αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν για εξαγωγές των εν λόγω προμηθευτών.

(35)

Σε περίπτωση που από την ανάλυση προέκυπτε ότι έπρεπε να αναγνωριστεί ΚΟΑ στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς των οποίων οι εξαγωγές υπάγονταν στον δασμό αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκε από τους οικείους εισαγωγείς, θα έπρεπε να οριστεί για τον εν λόγω παραγωγό-εξαγωγέα ατομικός δασμολογικός συντελεστής και η επιστροφή του δασμού θα περιοριζόταν στο ποσό που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του καταβληθέντος δασμού, δηλαδή 16,5 % και του δασμού που επιβλήθηκε στη μόνη εξάγουσα επιχείρηση του δείγματος που είχε υπαχθεί σε ΚΟΑ, την Golden Step, δηλαδή 9,7 %.

(36)

Σε περίπτωση που από την ανάλυση προέκυπτε ότι έπρεπε να αναγνωριστεί ΑΜ στον κινέζο παραγωγό -εξαγωγέα του οποίου η αίτηση υπαγωγής σε ΚΟΑ απορρίφθηκε, θα έπρεπε να αποδοθεί στον οικείο παραγωγό-εξαγωγέα ατομικός δασμολογικός συντελεστής και η επιστροφή του δασμού θα περιοριζόταν στο ποσό που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του καταβληθέντος δασμού, δηλαδή 16,5 %, και του ατομικού δασμού που υπολογίζεται για τον οικείο παραγωγό-εξαγωγέα, ανάλογα με την περίπτωση.

(37)

Αντιθέτως, αν από την ανάλυση των εν λόγω αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και περί ΑΜ προκύψει ότι όλες έπρεπε να απορριφθούν, δεν δύναται να χορηγηθεί καμία επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ.

(38)

Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 12, το Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 όσον αφορά τις εξαγωγές ορισμένων υποδημάτων από ορισμένους κινέζους και βιετναμέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, στον βαθμό που η Επιτροπή δεν εξέτασε τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και περί ΑΜ που υποβλήθηκαν από τους εν λόγω παραγωγούς-εξαγωγείς.

(39)

Συνεπώς, η Επιτροπή εξέτασε τις αιτήσεις για ΚΟΑ και ΑΜ των οικείων παραγωγών-εξαγωγέων, προκειμένου να καθοριστεί ο δασμολογικός συντελεστής που πρέπει να εφαρμοστεί στις εξαγωγές τους. Η αξιολόγηση έδειξε ότι οι παρεχόμενες πληροφορίες δεν απέδειξαν ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δραστηριοποιούνταν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς ή ότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις για ατομική μεταχείριση (για λεπτομερή επεξήγηση, βλέπε παρακάτω αιτιολογικές σκέψεις 40 και επόμενες).

(40)

Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος αποδείξεως φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί σε ΚΟΑ βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Συναφώς, το εν λόγω άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλει ένας τέτοιος παραγωγός πρέπει να περιέχει επαρκείς αποδείξεις, όπως ορίζει η τελευταία αυτή διάταξη, ότι δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα της Ένωσης να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, στα εν λόγω όργανα εναπόκειται να εκτιμήσουν αν τα προσκομισθέντα από τον οικείο παραγωγό στοιχεία επαρκούν προς απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, προκειμένου να του αναγνωριστεί ΚΟΑ και εναπόκειται στον δικαστή της Ένωσης να εξετάσει αν η εκτίμηση πάσχει από πρόδηλο σφάλμα (σκέψη 32 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψη 24 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(41)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, πρέπει να πληρούνται και τα πέντε κριτήρια που ορίζονται στο εν λόγω άρθρο για να μπορεί ένας παραγωγός-εξαγωγέας να υπαχθεί σε ΚΟΑ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έκρινε ότι η μη συμμόρφωση με ένα τουλάχιστον κριτήριο συνιστούσε επαρκή λόγο για την απόρριψη της αίτησης περί υπαγωγής σε ΚΟΑ.

(42)

Δύο από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς (εταιρείες 4 και 6) (21) δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι πληρούσαν το κριτήριο 1 (επιχειρηματικές αποφάσεις). Ειδικότερα, από τα στοιχεία που προσκόμισε η εταιρεία 4 προέκυψε ότι υπάρχουν περιορισμοί στις ποσότητες των πωλήσεων για τις εγχώριες αγορές και τις εξαγωγικές αγορές. Η εταιρεία δεν απέδειξε ότι, παρά τους περιορισμούς αυτούς, οι επιχειρηματικές αποφάσεις λαμβάνονταν με βάση τα μηνύματα της αγοράς όσον αφορά την προσφορά και τη ζήτηση, χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση. Όσον αφορά την εταιρεία 6, δεν έδειξε με ποιο τρόπο λαμβάνονταν οι επιχειρηματικές αποφάσεις και, συνεπώς, αν αυτές οι αποφάσεις πράγματι λαμβάνονταν σύμφωνα με τα μηνύματα της αγοράς, χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση.

(43)

Καμία από τις τρεις εταιρείες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν ότι πληροί το κριτήριο 2 (λογιστική). Οι λογαριασμοί όλων των εταιρειών παρουσίαζαν ελλείψεις και δεν συμμορφώνονταν με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα. Για παράδειγμα, από τους λογαριασμούς της εταιρείας 4 έλειπε το υπόλοιπο των πάγιων στοιχείων ενεργητικού καθώς και η μέθοδος απόσβεσης και οι τύποι των πάγιων στοιχείων ενεργητικού της εταιρείας αυτής. Επίσης, δεν καταχωρίστηκε φόρος εισοδήματος παρόλο που πραγματοποιήθηκαν κέρδη και οι επιδοτήσεις που εισπράχθηκαν δεν εμφανίζονταν στον ισολογισμό. Όσον αφορά την εταιρεία 6, υπήρχαν ανακολουθίες μεταξύ των ποσών που αναφέρονται στους ισολογισμούς των διαδοχικών ετών. Τέλος, διαπιστώθηκαν αρκετές ελλείψεις στις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας 5, ειδικά όσον αφορά το ποσό του πλεονάσματος κεφαλαίου. Συνεπώς, η εταιρεία 5 δεν προσκόμισε στοιχεία σχετικά με την προέλευση του πλεονάσματος κεφαλαίου ή με τον τρόπο αξιολόγησής του.

(44)

Όσον αφορά το κριτήριο 3 (ενεργητικό και μεταφορά στρεβλώσεων από το παλαιό σύστημα που δεν ακολουθούσε την οικονομία της αγοράς), κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στρεβλώσεις προερχόμενες από το παλιό σύστημα που δεν ακολουθούσε την οικονομία της αγοράς. Καμία από τις εταιρείες δεν υπέβαλε πειστικά στοιχεία για το αν τα σχετικά δικαιώματα χρήσης γης μεταφέρθηκαν και/ή ποιοι ήταν οι όροι και η αξία των δικαιωμάτων χρήσης γης.

(45)

Για τους λόγους που παρατίθενται στην αιτιολογική σκέψη 40, για κανέναν από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν αξιολογήθηκαν τα κριτήρια 4 (νομοθεσία περί πτωχεύσεως και ιδιοκτησιακού καθεστώτος) και 5 (καθορισμός των συναλλαγματικών ισοτιμιών με τιμές αγοράς).

(46)

Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν πρέπει να υπαχθεί σε ΚΟΑ και ενημέρωσε σχετικά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς, οι οποίοι κλήθηκαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις από κανέναν εκ των τριών οικείων παραγωγών-εξαγωγέων.

(47)

Συνεπώς, κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού και, κατά συνέπεια, δεν γίνεται δεκτή η υπαγωγή σε ΚΟΑ για κανέναν από αυτούς.

(48)

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του, στις περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του ίδιου κανονισμού, ορίζεται ατομικός δασμός για τους εξαγωγείς που μπορούν να αποδείξουν ότι πληρούν όλα τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του.

(49)

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 40, είναι αναγκαίο να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί σε ΑΜ βάσει του άρθρου 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του. Για τον σκοπό αυτό, το πρώτο εδάφιο του άρθρου 9 παράγραφος 5 προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλεται πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη. Επομένως, δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα της Ένωσης να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, στα εν λόγω όργανα εναπόκειται να εκτιμήσουν αν τα προσκομισθέντα από τον οικείο εξαγωγέα στοιχεία επαρκούν προς απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του, προκειμένου να του χορηγηθεί ΑΜ.

(50)

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του, οι εξαγωγείς θα πρέπει να αποδείξουν, με βάση δεόντως αιτιολογημένη αίτηση, ότι συμμορφώνονται και με τα πέντε κριτήρια που παρατίθενται στο εν λόγω άρθρο, ώστε να δύναται να τους χορηγηθεί ΑΜ.

(51)

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έκρινε ότι η μη συμμόρφωση με ένα τουλάχιστον κριτήριο συνιστούσε επαρκή λόγο για την απόρριψη της αίτησης περί ΑΜ.

(52)

Τα πέντε αυτά κριτήρια έχουν ως εξής:

(53)

Και οι τρεις οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς που υπέβαλαν αίτηση αναγνώρισης ΚΟΑ ζήτησαν επίσης αναγνώριση ΑΜ στην περίπτωση που δεν θα τους χορηγούνταν ΚΟΑ.

(54)

Ένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς (εταιρεία 4) δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι πληρούσε το κριτήριο 2 (ελεύθερος καθορισμός τιμών εξαγωγής και ποσοτήτων εξαγόμενων προϊόντων). Πιο συγκεκριμένα, το καταστατικό του εν λόγω παραγωγού-εξαγωγέα προβλέπει περιορισμό στις ποσότητες των πωλήσεων σε συγκεκριμένες αγορές. Επομένως, δεν κατάφερε να αποδείξει ότι οι επιχειρηματικές αποφάσεις, όπως οι ποσότητες των εξαγωγών, καθορίζονται ελεύθερα και σε συνάρτηση με τα στοιχεία της αγοράς αντικατοπτρίζοντας την προσφορά και τη ζήτηση.

(55)

Επιπλέον, κανένας από τους τρεις παραγωγούς-εξαγωγείς δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληροί το κριτήριο 3 (επαρκής ανεξαρτησία της εταιρείας –βασική διοίκηση και μετοχές– από κρατική παρέμβαση). Καμία από τις εταιρείες δεν κατάφερε να αποδείξει ότι τα σχετικά δικαιώματα χρήσης γης μεταφέρθηκαν σε αυτήν ούτε υπό ποιους όρους και προϋποθέσεις. Επιπλέον, η εταιρεία 6 δεν έδωσε καμία πληροφορία όσον αφορά τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου της και τον τρόπο λήψης των αποφάσεων εντός της εταιρείας. Με βάση τα ανωτέρω, κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν απέδειξε ότι ήταν επαρκώς ανεξάρτητος από κρατική παρέμβαση.

(56)

Συνεπώς, κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν πληρούσε τους όρους του άρθρου 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, πριν από την τροποποίησή του, και, ως εκ τούτου η Επιτροπή τους ενημέρωσε σχετικά και τους κάλεσε να υποβάλουν τα σχόλιά τους. Κανένας από τους τρεις οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν υπέβαλε παρατηρήσεις και, ως εκ τούτου, δεν έγινε δεκτή η υπαγωγή σε ΑΜ για κανέναν από αυτού.

(57)

Επομένως, όσον αφορά τις εξαγωγές που πραγματοποίησαν οι τρεις οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς, θα πρέπει να επιβληθεί ο δασμός αντιντάμπινγκ των υπόλοιπων επιχειρήσεων που ισχύει για την Κίνα για την περίοδο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1472/2006. Η περίοδος εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ήταν αρχικά από τις 7 Οκτωβρίου 2006 έως τις 7 Οκτωβρίου 2008. Μετά την έναρξη της διαδικασίας επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η περίοδος αυτή παρατάθηκε από τις 30 Δεκεμβρίου 2009 έως τις 31 Μαρτίου 2011. Η παρανομία που διαπιστώθηκε στις αποφάσεις είναι ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης δεν προσδιόρισαν κατά πόσον τα προϊόντα που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς θα πρέπει να υπόκεινται στον δασμό των υπολοίπων εταιρειών ή σε ατομικό δασμό. Με βάση την παρανομία που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο, δεν υπάρχει νομική βάση για την πλήρη εξαίρεση των προϊόντων που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς από την καταβολή δασμών αντιντάμπινγκ. Επομένως, μια νέα πράξη με την οποία θα αποκαθίσταται η παρανομία που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο χρειάζεται απλώς να επανεξετάσει τον ισχύοντα δασμό αντιντάμπινγκ και όχι τα ίδια τα μέτρα.

(58)

Καθώς συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο δασμός των υπόλοιπων εταιρειών θα πρέπει να επιβληθεί εκ νέου όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς με τον ίδιο συντελεστή με αυτόν που καθορίστηκε αρχικά με τον επίδικο κανονισμό και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009, δεν απαιτούνται τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2008 του Συμβουλίου. Ο εν λόγω κανονισμός εξακολουθεί να ισχύει.

(59)

Λαμβανομένων υπόψη των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν και της σχετικής ανάλυσης, συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ των υπόλοιπων επιχειρήσεων, που ισχύει για την Κίνα, δηλαδή 16,5 %, θα πρέπει να επιβληθεί εκ νέου για την περίοδο εφαρμογής του επίδικου κανονισμού.

(60)

Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς και όλα τα μέρη που παρουσιάστηκαν ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό, βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η εκ νέου επιβολή του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εξαγωγές των τριών οικείων παραγωγών-εξαγωγέων. Μετά την ενημέρωση αυτή, τους χορηγήθηκε προθεσμία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

(61)

Μετά την κοινοποίηση των συμπερασμάτων, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις για λογαριασμό i) της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αθλητικών Ειδών («FESI») και της Footwear Coalition· (ii) του ομίλου εταιρειών Deichmann («Deichmann») και iii) της Skechers SARL («Skechers»), που είναι και οι δύο εισαγωγείς υποδημάτων στην Ένωση.

(62)

Η FESI και η Footwear Coalition καταρχάς επισημαίνουν, στις παρατηρήσεις τους σχετικά με την κοινοποίηση, ότι η τρέχουσα εφαρμογή βασίζεται στους ίδιους νομικούς λόγους και αιτιολογία με τους κανονισμούς που είχαν προηγουμένως εγκριθεί από την Επιτροπή όσον αφορά την ίδια διαδικασία εφαρμογής, δηλαδή τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1395, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1647 και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1731. Συνεπώς, στην απάντησή τους στην κοινοποίηση, απλώς παρέπεμψαν και ενσωμάτωσαν τις παρατηρήσεις που είχαν υποβάλει σχετικά με τους ανωτέρω κανονισμούς στις 16 Δεκεμβρίου 2015, στις 6 Ιουνίου 2016, στις 16 Ιουνίου 2016 και στις 11 Αυγούστου 2016, αντίστοιχα, χωρίς, ωστόσο, να αναλύουν τις εν λόγω παρατηρήσεις και ισχυρισμούς.

(63)

Η FESI και η Footwear Coalition επανέλαβαν κυρίως ότι η επανέναρξη της διαδικασίας και η αναδρομική εκ νέου επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ i) δεν θα είχαν καμία νομική βάση και ότι η Επιτροπή δεν θα είχε αρμοδιότητα να λάβει περαιτέρω μέτρα για να συμμορφωθεί προσχηματικά στην υποχρέωση δυνάμει του άρθρου 266 της ΣΛΕΕ· ii) θα παραβίαζαν τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της μη αναδρομικότητας· iii) θα ήταν δυσανάλογες και θα παραβίαζαν το άρθρο 5 παράγραφος 4 της ΣΕΕ καθώς και το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ· και iv) θα παραβίαζαν την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων.

(64)

Απαντώντας σε αυτές τις παρατηρήσεις, η Επιτροπή παραπέμπει στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1395, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1647 και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 2016/1731, οι οποίοι δίνουν πλήρεις απαντήσεις στις παρατηρήσεις της FESI και της Footwear Coalition στην τρέχουσα εφαρμογή. Επειδή η FESI και η Footwear Coalition δεν ανέπτυξαν περαιτέρω τα επιχειρήματά τους, η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτά έχουν απαντηθεί πλήρως στους ανωτέρω κανονισμούς και επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν σχετικά με το θέμα αυτό στους εν λόγω κανονισμούς.

(65)

Επιπλέον, η FESI και η Footwear Coalition ισχυρίστηκαν ότι, για λόγους ασφάλειας δικαίου, η Επιτροπή δεν θα πρέπει να εκδώσει και να δημοσιεύσει καμία περαιτέρω νομική πράξη όσον αφορά την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14, έως ότου το Δικαστήριο εκδώσει απόφαση για εκκρεμή διαδικασία έκδοσης προδικαστικής απόφασης που υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (στην υπόθεση C-256/16), που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 22, όσον αφορά το κύρος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/223.

(66)

Σύμφωνα με το άρθρο 278 της ΣΛΕΕ, οι προσφυγές στο Δικαστήριο κατά των νομικών πράξεων που εκδίδονται από τα θεσμικά όργανα δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, ένα εθνικό δικαστήριο μπορεί αναστείλει την εφαρμογή μιας νομικής πράξης μόνο όταν πληρούνται τα κριτήρια που ορίζονται στην απόφαση Zuckerfabrik Süderdithmarschen/Altana. Το αιτούν δικαστήριο στην υπόθεση C-256/16 δεν ανέστειλε την εφαρμογή του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/223. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν έχει βάση για να μη συμμορφωθεί με τον εν λόγω κανονισμό. Σε κάθε περίπτωση, η ισχύς του παρόντος κανονισμού είναι ανεξάρτητη από την ισχύ του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2016/223.

(67)

Τέλος, η FESI και η Footwear Coalition ισχυρίστηκαν ότι, κατά παράβαση της αρχής της χρηστής διοίκησης, η Επιτροπή προέβη σε επιφανειακή εκτίμηση της κατάστασης των εταιρειών που αναφέρονται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού χωρίς να επανεξετάσει τις εμπιστευτικές πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της στα έγγραφά της· ισχυρίστηκαν επίσης ότι η Επιτροπή κατέταξε εσφαλμένως τις εταιρείες στο παράρτημα παρόλο που υπέβαλαν δεόντως αιτήσεις ΚΟΑ/ΑΜ στο πλαίσιο της διαδικασίας του 2005 για τα υποδήματα.

(68)

Η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι για καμία από τις εταιρείες που απαριθμούνται στο παράρτημα III δεν έχει έγγραφο που να πιστοποιεί την παραλαβή αίτησης ΚΟΑ ή ΑΜ κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας. Η FESI και η Footwear Coalition δεν προσκόμισαν κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη τέτοιων αιτήσεων. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 24, μεταξύ των εταιρειών που παρατίθενται στο παράρτημα III υπάρχουν επίσης εταιρείες τις οποίες δεν αφορά η έρευνα, επειδή, για παράδειγμα, δεν είναι εγκατεστημένες στην Κίνα ή στο Βιετνάμ ή ήταν εμπορικές εταιρείες που σε καμία περίπτωση δεν δικαιούνται ατομικό περιθώριο ντάμπινγκ. Επομένως, η Επιτροπή απορρίπτει τον ανωτέρω ισχυρισμό.

(69)

Ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε καταρχάς ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει νομική βάση για να διερευνήσει αιτήσεις αναγνώρισης ΚΟΑ/ΑΜ που υποβλήθηκαν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς στην αρχική έρευνα. Ο όμιλος Deichmann υποστήριξε ότι η διαδικασία, η οποία περατώθηκε με τη λήξη της ισχύος των μέτρων στις 31 Μαρτίου 2011, δεν ακυρώθηκε με την απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14, και ότι, συνεπώς, δεν μπορεί να ανοίξει εκ νέου.

(70)

Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η ισχύς των σχετικών μέτρων έληξε στις 31 Μαρτίου 2011, η Επιτροπή αδυνατεί να αντιληφθεί γιατί η λήξη της ισχύος των μέτρων έχει σημασία όσον αφορά τη δυνατότητα της Επιτροπής να εκδώσει νέα πράξη για την αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης. Σύμφωνα με τη νομολογία, η απόφαση ακύρωσης της αρχικής πράξης κινεί εκ νέου τη διοικητική διαδικασία, η οποία μπορεί να επαναληφθεί από το χρονικό σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία.

(71)

Ως αποτέλεσμα της κατάργησης της πράξης με την οποία περατώθηκαν οι διαδικασίες, οι διαδικασίες αντιντάμπινγκ εξακολουθούν να εκκρεμούν. Η Επιτροπή έχει την υποχρέωση να περατώσει τις διαδικασίες αυτές, καθώς ο βασικός κανονισμός προβλέπει ότι η έρευνα πρέπει να περατώνεται με πράξη της Επιτροπής.

(72)

Δεύτερον, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι η τρέχουσα διαδικασία αποτελεί παραβίαση των αρχών της μη αναδρομικότητας και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και του άρθρου 10 του βασικού κανονισμού.

(73)

Όσον αφορά το επιχείρημα περί αναδρομικής ισχύος βάσει του άρθρου 10 του βασικού κανονισμού και του άρθρου 10 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ («WTO ADA»), το άρθρο 10 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, το οποίο ακολουθεί τη διατύπωση του άρθρου 10 παράγραφος 1 της WTO ADA, ορίζει ότι προσωρινά μέτρα και οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ εφαρμόζονται μόνο ως προς προϊόντα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά τον χρόνο θέσης σε ισχύ της απόφασης που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 ή του άρθρου 9 παράγραφος 4, αντιστοίχως, του βασικού κανονισμού. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εν λόγω δασμοί αντιντάμπινγκ εφαρμόζονται μόνο ως προς προϊόντα τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την έναρξη ισχύος του προσωρινού και του επίδικου (οριστικού) κανονισμού βάσει, αντίστοιχα, του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Η αναδρομική ισχύς υπό την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ωστόσο, αναφέρεται μόνο σε μια κατάσταση όπου τα προϊόντα είχαν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία πριν από τη θέσπιση των μέτρων, όπως προκύπτει από το ίδιο το κείμενο της διάταξης αυτής, καθώς και από την εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

(74)

Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι δεν συντρέχει ούτε αναδρομική ισχύς ούτε παραβίαση της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης στην προκειμένη περίπτωση.

(75)

Ως προς την αναδρομική ισχύ, η νομολογία του Δικαστηρίου, κατά την αξιολόγηση του αναδρομικού ή μη χαρακτήρα ενός μέτρου, κάνει διάκριση ανάμεσα στην εφαρμογή ενός νέου κανόνα σε μια κατάσταση που έχει καταστεί οριστική (η οποία αναφέρεται επίσης ως υφιστάμενη ή οριστικά διαμορφωμένη έννομη κατάσταση) (22) και σε μια κατάσταση που ξεκίνησε πριν από την έναρξη ισχύος του νέου κανόνα, αλλά δεν είναι ακόμη οριστική (η οποία αναφέρεται επίσης ως προσωρινή κατάσταση) (23).

(76)

Στην προκειμένη περίπτωση, η κατάσταση των εισαγωγών των σχετικών προϊόντων η οποία προέκυψε κατά την περίοδο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 δεν έχει ακόμη καταστεί οριστική, καθώς, ως αποτέλεσμα της ακύρωσης του επίδικου κανονισμού, ο δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για αυτά δεν έχει ακόμη καθοριστεί οριστικά. Ταυτόχρονα, οι εισαγωγείς υποδημάτων ειδοποιήθηκαν ότι η επιβολή του εν λόγω δασμού μπορεί να γίνει μέσα από τη δημοσίευση της ανακοίνωσης για την έναρξη της διαδικασίας (24) και του προσωρινού κανονισμού. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης, δεν είναι δυνατή η δημιουργία δικαιολογημένης εμπιστοσύνης σε σχέση με τις επιχειρήσεις πριν από την έγκριση από τα θεσμικά όργανα μιας πράξης για την περάτωση της διοικητικής διαδικασίας, η οποία έχει καταστεί οριστική (25).

(77)

Ο παρών κανονισμός αποτελεί άμεση εφαρμογή στα μελλοντικά αποτελέσματα μιας κατάστασης η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη: Οι δασμοί για τα υποδήματα έχουν εισπραχθεί από τις εθνικές τελωνειακές αρχές. Ως αποτέλεσμα των αιτήσεων επιστροφής δαπανών, για τις οποίες δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση, αποτελούν κατάσταση εν εξελίξει. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τον δασμολογικό συντελεστή που ισχύει για τις εισαγωγές αυτές και, συνεπώς, ρυθμίζει τα μελλοντικά αποτελέσματα μιας εν εξελίξει κατάστασης.

(78)

Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν υπήρχε αναδρομική ισχύς κατά την έννοια του δικαίου της Ένωσης, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, η ισχύς αυτή θα ήταν σε κάθε περίπτωση δικαιολογημένη, για τον ακόλουθο λόγο:

(79)

Οι ουσιαστικοί κανόνες του δικαίου της Ένωσης μπορεί να έχουν εφαρμογή σε καταστάσεις που έχουν ήδη διαμορφωθεί πριν από την έναρξη ισχύος τους, μόνον εφόσον προκύπτει σαφώς από τη διατύπωσή τους, τους σκοπούς ή την οικονομία τους ότι πρέπει να τους αναγνωριστεί αναδρομική ισχύς (26). Συγκεκριμένα, στην υπόθεση C-337/88 Società agricola fattoria alimantare (SAFA) (27) κρίθηκε ότι: Μολονότι, κατά γενικό κανόνα, η αρχή της ασφάλειας δικαίου δεν επιτρέπει μια κοινοτική πράξη να τίθεται σε ισχύ σε χρονικό σημείο προγενέστερο της δημοσίευσής της, μπορεί, κατ' εξαίρεση, να συμβεί το αντίθετο, οσάκις το απαιτεί ο προς επίτευξη σκοπός και προστατεύεται δεόντως η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων.

(80)

Στην προκειμένη περίπτωση, σκοπός είναι η συμμόρφωση με την υποχρέωση της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ. Δεδομένου ότι στις αποφάσεις που προαναφέρθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 12 το Δικαστήριο διαπίστωσε παρανομία μόνο όσον αφορά τον καθορισμό του εφαρμοστέου δασμολογικού συντελεστή και όχι όσον αφορά την επιβολή των ίδιων των μέτρων (δηλαδή όσον αφορά το πόρισμα σχετικά με την ύπαρξη ντάμπινγκ, τη ζημία που προέκυψε και το συμφέρον της Ένωσης), οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν μπορούσαν να προσδοκούν δικαιολογημένα ότι δεν θα επιβάλλονταν οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ. Επομένως, ακόμη και αν είχε αναδρομική ισχύ, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, η επιβολή αυτή δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

(81)

Τρίτον, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι είναι εσφαλμένη η δήλωση της Επιτροπής στην αιτιολογική σκέψη 38 σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 όσον αφορά τις εξαγωγές ορισμένων υποδημάτων από ορισμένους κινέζους και βιετναμέζους παραγωγούς-εξαγωγείς, στο μέτρο που η απόφαση στις υποθέσεις C-659/13 και C-34/14 δεν ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 όσον αφορά τους τρεις παραγωγούς-εξαγωγείς, αλλά είχε ακυρώσει τους εν λόγω κανονισμούς με αποτέλεσμα έναντι πάντων. Σύμφωνα με τον όμιλο Deichmann, αν η Επιτροπή επιβάλει εκ νέου δασμό αντιντάμπινγκ μόνο στις εισαγωγές από τους εν λόγω τρεις παραγωγούς-εξαγωγείς και όχι στις εισαγωγές από άλλους παραγωγούς-εξαγωγείς που πλήττονται εξίσου από την απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 C & J Clark International Limited και C-34/14 Puma SE, θα συνιστούσε αδικαιολόγητη διάκριση έναντι των εισαγωγών των εν λόγω άλλων παραγωγών-εξαγωγέων και θα ήταν επίσης παραβίαση του άρθρου 266 της ΣΛΕΕ.

(82)

Όσον αφορά τον ισχυρισμό για διακριτική μεταχείριση έναντι των εισαγωγών από άλλους παραγωγούς-εξαγωγείς που επηρεάζονται από την απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 C & J Clark International Limited και C-34/14 Puma SE, η Επιτροπή παρατηρεί ότι οι παραγωγοί-εξαγωγείς και ορισμένοι εισαγωγείς τους οποίους αφορά ο παρών κανονισμός απολαύουν δικαστικής προστασίας στα δικαστήρια της Ένωσης έναντι του παρόντος κανονισμού. Άλλοι εισαγωγείς απολαύουν προστασίας μέσω των εθνικών δικαστηρίων, τα οποία αποφασίζουν βάσει του κοινού δικαίου της Ένωσης.

(83)

Ο ισχυρισμός περί διακριτικής μεταχείρισης είναι εξίσου αβάσιμος. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 21, με σκοπό την εφαρμογή της απόφασης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 C & J Clark International Limited και C-34/14 Puma SE, η Επιτροπή εξέδωσε τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/223 για τη θέσπιση διαδικασίας για την αξιολόγηση ορισμένων αιτήσεων περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς και περί ατομικής μεταχείρισης που υπέβαλαν παραγωγοί-εξαγωγείς από την Κίνα και το Βιετνάμ και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του εν λόγω κανονισμού, οι εθνικές τελωνειακές αρχές πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις αιτήσεις επιστροφής των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ που καταβλήθηκαν για τις εισαγωγές υποδημάτων καταγωγής Κίνας και Βιετνάμ, που υπέβαλαν οι εισαγωγείς βάσει του άρθρου 236 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα και βάσει του γεγονότος ότι ένας παραγωγός-εξαγωγέας που δεν συμπεριλήφθηκε στο δείγμα είχε ζητήσει ΚΟΑ ή ΑΜ κατά την αρχική έρευνα. Η Επιτροπή αξιολογεί τις σχετικές αιτήσεις ΚΟΑ ή ΑΜ και επιβάλλει εκ νέου τον κατάλληλο δασμό. Σε αυτή τη βάση, οι εθνικές τελωνειακές αρχές θα πρέπει στη συνέχεια να αποφασίσουν σχετικά με την αίτηση επιστροφής και διαγραφής των δασμών αντιντάμπινγκ.

(84)

Συνεπώς, για όλες τις εισαγωγές υποδημάτων στις οποίες πληρούνται τα ανωτέρω κριτήρια, η Επιτροπή θα εξετάσει τις αιτήσεις αναγνώρισης ΚΟΑ και ΑΜ και θα επιβληθούν εκ νέου δασμοί αντιντάμπινγκ με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια που ορίζονται στα άρθρα 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) και στο άρθρο 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού πριν από την τροποποίησή του. Επομένως, όλοι οι άλλοι παραγωγοί-εξαγωγείς από τη ΛΔΚ και το Βιετνάμ που δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα, καθώς και οι εισαγωγείς τους, θα αντιμετωπιστούν με τον ίδιο τρόπο σε μεταγενέστερο στάδιο, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/223. Μόνο όταν δεν εκκρεμούν εθνικές διαδικασίες δεν θα πραγματοποιηθεί αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ και ΑΜ, δεδομένου ότι δεν θα εξυπηρετούσε κανέναν πρακτικό σκοπό.

(85)

Τέταρτον, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι θα συνιστούσε διάκριση η εκ νέου επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ στους τρεις παραγωγούς-εξαγωγείς, επειδή ο δασμός αντιντάμπινγκ επιβλήθηκε εκ νέου ύστερα από τις αποφάσεις Brosmann και Aokang.

(86)

Αυτός ο ισχυρισμός είναι αβάσιμος. Οι εισαγωγείς που έχουν εισαγάγει από την Brosmann και τους άλλους τέσσερις παραγωγούς-εξαγωγείς τους οποίους αφορά η απόφαση στις υποθέσεις C-247/10P και C-249/10P, βρίσκονται σε διαφορετική πραγματική και νομική κατάσταση, επειδή οι παραγωγοί-εξαγωγείς τους αποφάσισαν να αμφισβητήσουν τον επίδικο κανονισμό και επειδή οι δασμοί τους επιστράφηκαν, έτσι ώστε να προστατεύονται από το άρθρο 221 παράγραφος 3 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. Καμία τέτοια αμφισβήτηση και καμία τέτοια επιστροφή δεν σημειώθηκε στις άλλες περιπτώσεις.

(87)

Πέμπτον, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν διάφορες διαδικαστικές παρατυπίες που προκύπτουν από την παρούσα έρευνα. Πρώτον, ισχυρίστηκε ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς ενδέχεται να μην είναι πλέον σε θέση να παρέχουν ουσιαστικές παρατηρήσεις ή να προσκομίσουν πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ που υπέβαλαν πριν από αρκετά χρόνια. Για παράδειγμα, οι εταιρείες ενδέχεται να μην υπάρχουν πλέον ή τα συναφή έγγραφα μπορεί να μην είναι πλέον διαθέσιμα.

(88)

Επιπλέον, ο όμιλος Deichmann υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με την περίοδο της αρχικής έρευνας, τα μέτρα της Επιτροπής θα επηρέαζαν στην πράξη και εκ του νόμου μόνο τους εισαγωγείς, ενώ δεν διαθέτουν κανένα μέσο για την παροχή ουσιαστικών πληροφοριών και δεν μπορούν να απαιτήσουν από τους προμηθευτές τους να συνεργαστούν με την Επιτροπή.

(89)

Η Επιτροπή παρατηρεί ότι καμία διάταξη του βασικού κανονισμού δεν προβλέπει ότι η Επιτροπή οφείλει να παρέχει στις εξαγωγικές εταιρείες που έχουν υποβάλει αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ τη δυνατότητα συμπλήρωσης ελλιπών στοιχείων. Υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, το βάρος της απόδειξης φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί σε ΚΟΑ/ΑΜ βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Για τον σκοπό αυτό, το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλει ένας τέτοιος παραγωγός πρέπει, όπως ορίζει η τελευταία αυτή διάταξη, να περιέχει επαρκείς αποδείξεις ότι ο παραγωγός δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, όπως έκρινε το Δικαστήριο στις αποφάσεις Brosmann και Aokang, δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, εναπόκειται στην Επιτροπή να εκτιμήσει αν τα στοιχεία που προσκόμισε ο οικείος παραγωγός επαρκούν για να αποδειχθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο του βασικού κανονισμού, προκειμένου να του αναγνωριστεί ΚΟΑ/ΑΜ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 40 ανωτέρω). Το δικαίωμα ακρόασης αφορά την αξιολόγηση των εν λόγω πραγματικών περιστατικών, αλλά δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα διόρθωσης ελλιπών πληροφοριών. Σε διαφορετική περίπτωση, ο παραγωγός-εξαγωγέας θα μπορούσε να παρατείνει επ' αόριστον την αξιολόγηση, με την τμηματική παροχή πληροφοριών.

(90)

Ως προς αυτό το σημείο, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει καμία υποχρέωση να ζητήσει από τον παραγωγό-εξαγωγέα να συμπληρώσει με περαιτέρω έγγραφα την αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ. Όπως αναφέρεται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη, η Επιτροπή μπορεί να βασίζει την αξιολόγησή της στα στοιχεία που έχει υποβάλει ο παραγωγός-εξαγωγέας. Σε κάθε περίπτωση, οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν αμφισβήτησαν την αξιολόγηση των αιτήσεών τους περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ από την Επιτροπή, και ούτε προσδιόρισαν τα έγγραφα ή τα άτομα στα οποία δεν μπορούν πλέον να βασιστούν. Ο ισχυρισμός αυτός είναι, επομένως, τόσο αφηρημένος ώστε τα θεσμικά όργανα να μην μπορούν να λάβουν υπόψη αυτές τις δυσχέρειες κατά την αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ. Επειδή το επιχείρημα αυτό βασίζεται σε εικασίες και δεν στηρίζεται σε σαφή στοιχεία σχετικά με το ποια έγγραφα ή ποια άτομα δεν είναι πλέον διαθέσιμα, καθώς και ποια είναι η σημασία των εν λόγω εγγράφων και ατόμων για την αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ, το εν λόγω επιχείρημα απορρίπτεται.

(91)

Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο εισαγωγέας δεν θα είχε κανένα μέσο για την παροχή σημαντικών στοιχείων, η Επιτροπή παρατηρεί τα ακόλουθα: πρώτον, οι εισαγωγείς δεν έχουν δικαιώματα άμυνας, επειδή το μέτρο αντιντάμπινγκ δεν είναι εις βάρος τους, αλλά κατά των παραγωγών-εξαγωγέων. δεύτερον, οι εισαγωγείς είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους ως προς το σημείο αυτό ήδη κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας πριν από την έκδοση του επίμαχου κανονισμού. τρίτον, αν οι εισαγωγείς κρίνουν ότι υπήρξε παρατυπία στο θέμα αυτό, έπρεπε να ορίσουν τις απαραίτητες συμβατικές ρυθμίσεις με τους προμηθευτές τους για να εξασφαλίσουν ότι διαθέτουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Επομένως, ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί.

(92)

έκτον, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν εξέτασε κατά πόσον η επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ θα ήταν προς το συμφέρον της Ένωσης και υποστήριξε ότι τα μέτρα θα ήταν αντίθετα προς το συμφέρον της Ένωσης, διότι i) τα μέτρα είχαν ήδη πετύχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα όταν επιβλήθηκαν για πρώτη φορά· ii) τα μέτρα δεν επέφεραν πρόσθετο όφελος για την ενωσιακή βιομηχανία· iii) τα μέτρα δεν θα επηρέαζαν τους παραγωγούς-εξαγωγείς και iv) τα μέτρα θα συνεπάγονταν σημαντικό κόστος για τους εισαγωγείς της Ένωσης.

(93)

Η παρούσα υπόθεση αφορά μόνο τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ, διότι αυτό είναι το μοναδικό σημείο στο οποίο εντοπίστηκε νομικό σφάλμα από τα δικαστήρια της Ένωσης. Για το συμφέρον της Ένωσης, η αξιολόγηση που περιέχεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 εξακολουθεί να ισχύει στο ακέραιο. Επιπλέον, το παρόν μέτρο είναι δικαιολογημένο, διότι προστατεύονται τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης.

(94)

Τέλος, ο όμιλος Deichmann ισχυρίστηκε ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ, σε περίπτωση που επιβληθεί εκ νέου, δεν μπορεί πλέον να εισπραχθεί λόγω παραγραφής του άρθρο 103 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. Σύμφωνα με τον όμιλο Deichmann, η κατάσταση αυτή θα συνιστούσε κατάχρηση εξουσίας εκ μέρους της Επιτροπής.

(95)

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 103 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, η προθεσμία παραγραφής δεν ισχύει στις περιπτώσεις που, όπως σε όλες τις παρούσες υποθέσεις, υποβάλλεται προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 44 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα που αφορά προσφυγές βάσει του άρθρο 236 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.

(96)

Η Skechers αναγνώρισε ότι κανένας από τους παραγωγούς-εξαγωγείς που αφορά η τρέχουσα εφαρμογή δεν ήταν προμηθευτής της και, επομένως, έκρινε ότι τα συμπεράσματα δεν αφορούν την κατάστασή της. Το εν λόγω μέρος υποστήριξε ότι τα συμπεράσματα της τρέχουσας εφαρμογής δεν μπορούν συνεπώς να αποτελέσουν τη βάση για την απόρριψη των αιτημάτων επιστροφής δασμών που έχει υποβάλει στις εθνικές τελωνειακές αρχές. Ο εισαγωγέας υποστήριξε περαιτέρω ότι οι αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ των προμηθευτών του θα πρέπει να εξεταστούν με βάση τα έγγραφα που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές του Βελγίου.

(97)

Όσον αφορά την ανωτέρω αίτηση, η Επιτροπή παραπέμπει στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/223, για τη θέσπιση διαδικασίας για την αξιολόγηση ορισμένων αιτήσεων περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς και περί ατομικής μεταχείρισης που υπέβαλαν παραγωγοί-εξαγωγείς από την Κίνα και το Βιετνάμ και για την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-659/13 και C-34/14, ο οποίος ορίζει τη διαδικασία που ακολουθείται στο ζήτημα αυτό. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του εν λόγω κανονισμού, η Επιτροπή θα εξετάσει τις σχετικές αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ/ΑΜ μόλις λάβει τη σχετική τεκμηρίωση από τις αρμόδιες τελωνειακές αρχές. Σημειώνεται ότι οι βελγικές τελωνειακές αρχές έχουν εν τω μεταξύ υποβάλει στην Επιτροπή κατάλογο παραγωγών-εξαγωγέων από την Κίνα και το Βιετνάμ που δεν συμμετείχαν στο δείγμα, οι οποίοι φέρεται ότι είχαν ζητήσει να υπαχθούν σε ΚΟΑ ή ΑΜ κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας, και ότι ήταν προμηθευτές εισαγωγέων που ζήτησαν την επιστροφή των δασμών. Η Επιτροπή διεξάγει επί του παρόντος αξιολόγηση αυτών των ισχυρισμών, κατά περίπτωση. Η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

(98)

Ο παρών κανονισμός είναι σύμφωνος με τη γνώμη της επιτροπής που συστάθηκε με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036,