12.1.2012

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 8/1

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 12ης Δεκεμβρίου 2011

για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους εκτός των άρθρων 10 και 11 αυτού

(2012/22/ΕΕ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Το Πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος που αφορά την ευθύνη των μεταφορέων και την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται διά θαλάσσης. Συγκεκριμένα, προβλέπει αντικειμενική ευθύνη του μεταφορέα και περιλαμβάνει υποχρεωτική ασφάλιση με δικαίωμα ευθείας αγωγής κατά των ασφαλιστών εντός συγκεκριμένων ορίων και κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας και αναγνώρισης και εκτέλεσης των αποφάσεων. Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι συνεπώς σύμφωνο με το στόχο της Ένωσης για βελτίωση του νομικού καθεστώτος που αφορά στην ευθύνη των μεταφορέων.

(2)	Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Σύμβαση των Αθηνών»)και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις ερμηνεύονται από τα Συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από κοινού ως ενιαία πράξη.

(3)

Η πλειονότητα των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ενσωματώθηκε στη νομοθεσία της Ένωσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος (1). Με τον τρόπο αυτό, η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της όσον αφορά τα θέματα που διέπονται από τον κανονισμό αυτόν. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά ορισμένες διατάξεις του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, όπως η ρήτρα εξαίρεσης, με την οποία τους επιτρέπεται να θέτουν όρια ευθύνης υψηλότερα από τα οριζόμενα στο Πρωτόκολλο των Αθηνών. Τα θέματα αρμοδιότητος των κρατών μελών στα πλαίσια του Πρωτοκόλλου των Αθηνών βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση μεεκείνα που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Συνεπώς, στα θέματα αρμοδιότητος τους στα πλαίσια του Πρωτοκόλλου των Αθηνών και, λαμβανομένου υπόψη του καθήκοντος καλόπιστης συνεργασίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενεργούν με συντονισμένο τρόπο.

(4)

Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό προς επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη, τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητες σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.

(5)	Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, επιτρέπεται η σύναψη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.

(6)

Η νομική επιτροπή του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού ενέκρινε τον Οκτώβριο του 2006 Επιφύλαξη και Κατευθυντήριες Γραμμές για την εφαρμογή της σύμβασης των Αθηνών (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ»), για την αντιμετώπιση ορισμένων θεμάτων στο πλαίσιο της σύμβασης των Αθηνών, όπως, συγκεκριμένα, της αποζημίωσης για ζημίες από τρομοκρατικές ενέργειες.

(7)	Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 περιέχει στα παραρτήματά του τις οικείες διατάξεις του ενοποιημένου κειμένου της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο των Αθηνών και τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.

(8)	Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να δηλώνουν, κατά την υπογραφή, επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, την έκταση των αρμοδιοτήτων τους στα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών.

(9)

Κατά συνέπεια, η Ένωση θα πρέπει να προσχωρήσει στο Πρωτόκολλο των Αθηνών και να διατυπώσει την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ. Η επιφύλαξη αυτή δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως μεταβάλλουσα την ισχύουσα κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών σε σχέση με την πιστοποίηση και τους ελέγχους από κρατικές αρχές.

(10)	Ορισμένες διατάξεις του Πρωτοκόλλου των Αθηνών αφορούν τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις και συνεπώς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του τίτλου V του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ. Σχετικά με τις διατάξεις αυτές εκδίδεται χωριστή απόφαση παράλληλα με την παρούσα.

(11)

Τα κράτη μέλη που πρόκειται να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο των Αθηνών ή να προσχωρήσουν σε αυτό θα πρέπει, εφόσον είναι εφικτό, να το πράξουν ταυτοχρόνως. Είναι επομένως σκόπιμη η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την πορεία των διαδικασιών επικύρωσης ή προσχώρησης, προκειμένου να προετοιμασθεί στο βαθμό του εφικτού η ταυτόχρονη κατάθεση των οικείων πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης. Κατά την επικύρωση του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή την προσχώρηση σε αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διατυπώσουν την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προσχώρησή της στο Πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») όσον αφορά θέματα εμπίπτοντα στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, πλην των άρθρων 10 και 11 αυτού.

Το κείμενο του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, πλην των άρθρων 10 και 11, περιέχεται στο παράρτημα.

Άρθρο 2

1. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να καταθέσει(ουν) την πράξη προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ), το άρθρο 17 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου.

2. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση θα προβεί στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:

«1.

Στο άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών του 2002, της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, προβλέπεται ότι οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης, οι οποίοι έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητα επί ορισμένων θεμάτων που διέπονται από το εν λόγω Πρωτόκολλο δύνανται να το υπογράψουν, με την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Η Ένωση αποφάσισε να προσχωρήσει στο πρωτόκολλο των Αθηνών και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση.

Επί του παρόντος μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Μάλτα, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Η παρούσα δήλωση δεν ισχύει για τα εδάφη των κρατών μελών της ΕΕ στα οποία δεν εφαρμόζεται η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), ούτε θίγει πράξεις ή θέσεις που ενδεχομένως εγκρίνονται δυνάμει του Πρωτοκόλλου από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών.

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν μεταβιβάσει αποκλειστική αρμοδιότητα στην Ένωση όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 100 της ΣΛΕΕ. Τέτοια μέτρα έχουν ληφθεί όσον αφορά τα άρθρα 1 και 1α, το άρθρο 2 παράγραφος 2, τα άρθρα 3 έως 16 και τα άρθρα 18, 20 και 21 της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο των Αθηνών και τις διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ μέσω της έκδοσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος.

Η άσκηση της αρμοδιότητας την οποία τα κράτη μέλη έχουν μεταβιβάσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ υπόκειται, εκ φύσεως, σε συνεχή εξέλιξη. Στο πλαίσιο της Συνθήκης, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις που καθορίζουν τον βαθμό αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς αυτό να συνιστά προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο των Αθηνών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κοινοποιεί την τροποποιημένη δήλωση στο Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού.»

3. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.

Άρθρο 3

Η Ένωση καταθέτει την πράξη προσχώρησής της στο Πρωτόκολλο των Αθηνών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.

Άρθρο 4

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων επικύρωσης του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή προσχώρησης σε αυτό εντός εύλογης προθεσμίας και, εφόσον είναι εφικτό, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.

2. Τα κράτη μέλη διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξεων επικύρωσης ή προσχώρησης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ.

Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2011.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

S. NOWAK

(1) ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 24.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 2002 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥΣ, 1974

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ,

ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι είναι επιθυμητή η αναθεώρηση της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1974, ώστε να παρέχεται μεγαλύτερη αποζημίωση, να εισαχθεί η αντικειμενική ευθύνη, να καθιερωθεί απλοποιημένη διαδικασία για την προσαρμογή των οριακών ποσών και για να εξασφαλιστεί υποχρεωτική ασφάλιση προς όφελος των επιβατών,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι το Πρωτόκολλο του 1976 της σύμβασης εισάγει τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα ως Μονάδα Υπολογισμού στη θέση του χρυσού φράγκου,

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι το Πρωτόκολλο του 1990 της σύμβασης το οποίο προβλέπει την ενισχυμένη αποζημίωση και την καθιέρωση απλοποιημένης διαδικασίας για την προσαρμογή των οριακών ποσών, δεν έχει τεθεί σε ισχύ,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ τα εξής:

Άρθρο 1

Για τους σκοπούς του παρόντος Πρωτοκόλλου:

1.	«Σύμβαση» σημαίνει το κείμενο της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974.

2.	«Οργανισμός» σημαίνει τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.

3.	«γενικός γραμματέας» σημαίνει τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού.

Άρθρο 2

Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1.

(α)	«μεταφορέας» σημαίνει πρόσωπο με το οποίο ή για λογαριασμό του οποίου έχει συναφθεί σύμβαση μεταφοράς, η οποία είτε όντως πραγματοποιείται από το πρόσωπο αυτό ή από άλλο πρόσωπο που εκτελεί τη μεταφορά·
β)	«ο εκτελών μεταφορέας» σημαίνει το διαφορετικό από τον μεταφορέα πρόσωπο, που είναι ο ιδιοκτήτης, ο ναυλωτής ή ο φορέας εκμετάλλευσης ενός πλοίου, το οποίο όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς· και
γ)	«μεταφορέας ο οποίος εκτελεί όντως ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς» σημαίνει τον εκτελούντα μεταφορέα, ή, στον βαθμό που ο μεταφορέας εκτελεί όντως τη μεταφορά, τον μεταφορέα.»

Άρθρο 3

1. Το άρθρο 1, παράγραφος 10 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

«10. «Οργανισμός» σημαίνει τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό»

2. Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται στο άρθρο 1 παράγραφος 11 της σύμβασης:

«11. «γενικός γραμματέας» σημαίνει τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού.»

Άρθρο 4

Το άρθρο 3 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 3

Ευθύνη του μεταφορέα

1. Ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη λόγω ναυτικού ατυχήματος, στο βαθμό που η ζημία αυτή σε σχέση με τον εν λόγω επιβάτη δεν υπερβαίνει σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση τις 250.000 μονάδες υπολογισμού, εκτός εάν ο μεταφορέας αποδείξει ότι το συμβάν:

α)	ήταν αποτέλεσμα πολεμικής πράξης, εχθροπραξιών, εμφυλίου πολέμου, εξέγερσης ή φυσικού φαινομένου έκτακτου, αναπόφευκτου και ακαταμάχητου χαρακτήρα· ή

β)	προκλήθηκε εξ ολοκλήρου από πράξη ή παράλειψη με σκοπό την πρόκληση του ατυχήματος από τρίτον.

Εφόσον και στο βαθμό που η ζημία υπερβαίνει το ανωτέρω όριο, ο μεταφορέας είναι περαιτέρω υπεύθυνος εκτός εάν ο τελευταίος αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα ή παράλειψη του μεταφορέα.

2. Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη που δεν προκλήθηκε από ναυτικό ατύχημα, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εφόσον το ατύχημα το οποίο προκάλεσε τη ζημία οφειλόταν σε πταίσμα ή παράλειψη του μεταφορέα. Το βάρος της απόδειξης της υπαιτιότητας ή της παράλειψης φέρει ο ενάγων.

3. Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή βλάβης αποσκευών, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εφόσον το περιστατικό που προκάλεσε την απώλεια οφειλόταν σε υπαιτιότητα ή παράλειψη του μεταφορέα. Η υπαιτιότητα ή η παράλειψη του μεταφορέα τεκμαίρονται για τη ζημία που προκλήθηκε από ναυτικό συμβάν.

4. Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή βλάβης αποσκευών πλην των αποσκευών καμπίνας, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εκτός εάν αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα ή αμέλεια του μεταφορέα.

5. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:

α)	«ναυτικό συμβάν» σημαίνει ναυάγιο, ανατροπή, σύγκρουση ή προσάραξη του πλοίου, έκρηξη ή πυρκαγιά στο πλοίο ή βλάβη του πλοίου·

β)	«η υπαιτιότητα ή η αμέλεια του μεταφορέα» περιλαμβάνει την υπαιτιότητα ή αμέλεια του προσωπικού του μεταφορέα κατά την άσκηση των καθηκόντων του·

γ)

«βλάβη στο πλοίο» σημαίνει οιαδήποτε δυσλειτουργία, ελάττωμα ή μη συμμόρφωση με τους ισχύοντες κανονισμούς ασφαλείας σε σχέση με οιοδήποτε μέρος του πλοίου ή του εξοπλισμού του όταν χρησιμοποιείται για τη διαφυγή, εκκένωση, επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών· ή όταν χρησιμοποιείται για την ώθηση, πηδαλιούχηση, ασφαλή πλεύση, πρόσδεση, αγκυροβόληση, άφιξη ή αναχώρηση από προκυμαία ή αγκυροβόλιο, ή έλεγχο βλάβης μετά από κατάκλιση· ή όταν χρησιμοποιείται για την καθέλκυση σωστικών μέσων· και

δ)	ο όρος «ζημία» δεν περιλαμβάνει αποζημιώσεις ποινικού ή παραδειγματικού χαρακτήρα.

6. Η ευθύνη του μεταφορέα βάσει του άρθρου αυτού σχετίζεται μόνο με τη ζημία η οποία προκύπτει από συμβάντα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Το βάρος της απόδειξης ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, καθώς και την έκταση της ζημίας, φέρει ο ενάγων.

7. Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν θίγει δικαίωμα προσφυγής του μεταφορέα έναντι τρίτου, ή την υπεράσπιση του συντρέχοντος πταίσματος βάσει του άρθρου 6 της εν λόγω σύμβασης. Κανένα σημείο του παρόντος άρθρου δεν θίγει οιοδήποτε δικαίωμα περιορισμού της ευθύνης βάσει των άρθρων 7 ή 8 της παρούσας σύμβασης.

8. Τα τεκμήρια σχετικά με την υπαιτιότητα ή την αμέλεια ενός μέρους ή ο καθορισμός του βάρους της απόδειξης σε κάποιο μέρος δεν εμποδίζουν να ληφθούν υπόψη αποδεικτικά στοιχεία υπέρ του εν λόγω μέρους.»

Άρθρο 5

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 4α της σύμβασης:

«Άρθρο 4α

Υποχρεωτική ασφάλιση

1. Όταν μεταφέρονται επιβάτες με πλοίο νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο έχει την άδεια να μεταφέρει περισσότερους από 12 επιβάτες, και εφαρμόζεται η παρούσα σύμβαση, οιοσδήποτε μεταφορέας ο οποίος όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς πρέπει να διαθέτει ασφαλιστική κάλυψη ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, όπως είναι η τραπεζική εγγύηση ή η εγγύηση από παρόμοια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, για την κάλυψη της ευθύνης βάσει της παρούσας σύμβασης έναντι θανάτου και σωματικής βλάβης των επιβατών. Το όριο της υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 250.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους περίπτωση.

2. Η αρμόδια αρχή συμβαλλόμενου κράτους, αφού διαπιστώσει ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 1, εκδίδει πιστοποιητικό για κάθε πλοίο όπου βεβαιούται η ισχύς της ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης. Όσον αφορά τα πλοία που είναι νηολογημένα σε Συμβαλλόμενο Κράτος, το πιστοποιητικό αυτό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή του κράτους του νηολογίου του πλοίου· όσον αφορά τα πλοία που δεν είναι νηολογημένα σε Συμβαλλόμενο Κράτος, το πιστοποιητικό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή οιουδήποτε Συμβαλλόμενου Κράτους. Η μορφή του εν λόγω πιστοποιητικού θα είναι σύμφωνη με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας σύμβασης και περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)	ονομασία του πλοίου, διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες και λιμένας νηολογίου·

β)	επωνυμία και τόπος της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα ο οποίος όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς·

γ)	αριθμός αναγνώρισης ΔΝΟ του πλοίου·

δ)	τύπος και διάρκεια της ασφάλειας·

ε)	επωνυμία και τόπος κύριας εγκατάστασης του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλιση και, όπου ενδείκνυται, τόπος εγκατάστασης όπου έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια· και

στ)	διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, η οποία δεν υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος της ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας.

(α)

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη δύνανται να εξουσιοδοτούν αναγνωρισμένο από αυτά ίδρυμα ή οργανισμό για την έκδοση του πιστοποιητικού. Το εν λόγω ίδρυμα ή ο οργανισμός ενημερώνουν το κράτος αυτό για την έκδοση κάθε πιστοποιητικού. Σε κάθε περίπτωση, το Συμβαλλόμενο Κράτος εγγυάται πλήρως την πληρότητα και ακρίβεια του εκδοθέντος πιστοποιητικού και αναλαμβάνει να μεριμνήσει για τις αναγκαίες ρυθμίσεις για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής.

β)

Τα Συμβαλλόμενα Κράτη ενημερώνουν τον Γενικό Γραμματέα:

(i)	για τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες και όρους βάσει των οποίων παραχωρήθηκε εξουσιοδότηση σε αναγνωρισμένο υπ αυτών ίδρυμα ή οργανισμό·

(ii)	για την απόσυρση της εξουσιοδότησης αυτής· και

(iii)

για την ημερομηνία από την οποία τίθεται σε ισχύ η εν λόγω εξουσιοδότηση ή η άρση της εξουσιοδότησης αυτής.

Η παραχωρούμενη εξουσιοδότηση τίθεται σε ισχύ μετά την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία διαβιβάστηκε σχετική κοινοποίηση στον Γενικό Γραμματέα.

γ)

Το ίδρυμα ή ο οργανισμός που έχει εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση πιστοποιητικών σύμφωνα με την παράγραφο αυτή εξουσιοδοτείται, κατ’ ελάχιστον, να αποσύρει τα πιστοποιητικά αυτά εφόσον δεν πληρούνται οι όροι έκδοσής τους. Σε κάθε περίπτωση, τα ιδρύματα ή οι οργανισμοί γνωστοποιούν την απόσυρση στο κράτος, για λογαριασμό του οποίου έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό.

4. Το πιστοποιητικό πρέπει να έχει συνταχθεί στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του εκδίδοντος κράτους. Εάν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι τα αγγλικά, γαλλικά ή ισπανικά, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μια από τις εν λόγω γλώσσες και, εφόσον αποφασίσει σχετικά το κράτος, είναι δυνατό να παραλειφθεί η επίσημη γλώσσα του κράτους.

5. Το πιστοποιητικό διατηρείται επί του πλοίου και κατατίθεται αντίγραφό του στις αρχές οι οποίες τηρούν το μητρώο νηολόγησης του πλοίου ή, εάν το πλοίο δεν είναι νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος, στην αρχή του κράτους έκδοσης ή κύρωσης του πιστοποιητικού.

6. Μια ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου εφόσον είναι δυνατό να παύσει να ισχύει, για κάποια αιτία ανεξάρτητη από τη λήξη διάρκειας ισχύος της ασφάλισης ή της χρηματοοικονομικής ασφάλειας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό, πριν από την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει κοινοποιηθεί η λήξη της ισχύος της στις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 5, εκτός εάν το πιστοποιητικό έχει παραδοθεί στις αρχές αυτές ή έχει εκδοθεί νέο πιστοποιητικό στη διάρκεια της εν λόγω περιόδου. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται ομοίως σε οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει ως αποτέλεσμα η ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια να παύσει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

7. Το κράτος νηολόγησης του πλοίου καθορίζει, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τους όρους έκδοσης και ισχύος του πιστοποιητικού.

8. Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν ερμηνεύεται ότι εμποδίζει κάποιο Συμβαλλόμενο Κράτος να βασίζεται σε πληροφορίες τις οποίες λαμβάνει από άλλα κράτη ή τον Οργανισμό ή άλλους διεθνείς οργανισμούς σχετικά με τη χρηματοοικονομική κατάσταση των ασφαλιστών ή των φορέων που παρέχουν τη χρηματοοικονομική ασφάλεια για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης. Στις περιπτώσεις αυτές, το Συμβαλλόμενο Κράτος που βασίζεται σε τέτοιου είδους πληροφορίες δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του ως κράτος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό.

9. Τα πιστοποιητικά που εκδίδονται ή κυρώνονται με εξουσιοδότηση Συμβαλλόμενου Κράτους γίνονται δεκτά από άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης και θεωρούνται από άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη ότι έχουν την ίδια ισχύ όπως και τα πιστοποιητικά τα οποία εκδίδουν ή κυρώνουν τα ίδια, ακόμα και εάν τα εν λόγω πιστοποιητικά έχουν εκδοθεί ή κυρωθεί σε σχέση με πλοίο που δεν είναι νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη δύνανται να ζητήσουν ανά πάσα στιγμή διαβουλεύσεις με το κράτος που εκδίδει ή κυρώνει το πιστοποιητικό εάν θεωρούν ότι ο ασφαλιστής ή ο εγγυητής που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ασφάλισης δεν είναι σε θέση να καλύψει χρηματοοικονομικά τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η παρούσα σύμβαση.

10. Οιαδήποτε αξίωση αποζημίωσης που καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια σύμφωνα με το παρόν άρθρο δύναται να εγερθεί άμεσα κατά του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου το οποίο παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αποτελεί το όριο ευθύνης του ασφαλιστή ή του άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια, ακόμη και εάν ο μεταφορέας ή ο εκτελών μεταφορέας δεν δικαιούται περιορισμό της ευθύνης του. Ο εναγόμενος δύναται να επικαλεστεί επιχειρήματα υπεράσπισης (εκτός από την πτώχευση ή την εκκαθάριση) τα οποία ο μεταφορέας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση. Περαιτέρω, ο εναγόμενος μπορεί να επικαλεστεί το επιχείρημα ότι η ζημία προκλήθηκε από εσκεμμένο παράπτωμα του ασφαλισμένου, πλην όμως ο εναγόμενος δεν δύναται να επικαλεστεί κανένα άλλο επιχείρημα υπεράσπισης που θα είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί σε περίπτωση αγωγής του ασφαλισμένου εναντίον του εναγομένου. Ο εναγόμενος, σε κάθε περίπτωση, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει την επίκληση ενώπιον του δικαστηρίου του μεταφορέα και του προσώπου που εκτέλεσε τη μεταφορά.

11. Τα ποσά που έχουν συσταθεί μέσω ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας η οποία έχει συναφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι διαθέσιμα αποκλειστικά για την ικανοποίηση απαιτήσεων βάσει της παρούσας σύμβασης και οιεσδήποτε πληρωμές των ποσών αυτών απαλλάσσουν από κάθε ευθύνη η οποία προκύπτει βάσει της παρούσας σύμβασης μέχρι του ύψους των καταβληθέντων ποσών.

12. Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση πλοίου που φέρει τη σημαία του και στο οποίο εφαρμόζεται το άρθρο αυτό για οιοδήποτε χρονικό διάστημα εκτός εάν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό βάσει των παραγράφων 2 ή 15.

13. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μεριμνά, βάσει του εθνικού του δικαίου, ώστε να καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, στην έκταση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 1, οιοδήποτε πλοίο το οποίο έχει άδεια να μεταφέρει περισσότερους από δώδεκα επιβάτες, ανεξαρτήτως νηολογίου, κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένα στο έδαφός του, στο βαθμό που εφαρμόζεται η παρούσα σύμβαση.

14. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 5, ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να κοινοποιεί στον Γενικό Γραμματέα ότι, για τους σκοπούς της παραγράφου 13, τα πλοία δεν υποχρεούνται να φέρουν ή να επιδεικνύουν το πιστοποιητικό που απαιτείται στην παράγραφο 2 κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένες στο έδαφός τους, υπό τον όρο ότι το Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό έχει κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα ότι διατηρεί μητρώα σε ηλεκτρονική μορφή, προσπελάσιμα σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη, που βεβαιώνουν την ύπαρξη του πιστοποιητικού και επιτρέπουν στα Συμβαλλόμενα Κράτη να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους βάσει της παραγράφου 13.

15. Εάν πλοίο το οποίο ανήκει σε Συμβαλλόμενο Κράτος δεν καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, δεν εφαρμόζονται στο πλοίο αυτό οι σχετικές διατάξεις του παρόντος άρθρου. Ωστόσο, το εν λόγω πλοίο πρέπει να είναι εφοδιασμένο με πιστοποιητικό το οποίο έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους νηολογίου, όπου βεβαιούται ότι το πλοίο ανήκει στο εν λόγω κράτος και ότι η ευθύνη καλύπτεται μέχρι του ποσού που προβλέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Το εν λόγω πιστοποιητικό πρέπει να ακολουθεί, όσο το δυνατόν περισσότερο, το υπόδειγμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2.»

Άρθρο 6

Το άρθρο 7 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 7

Όριο ευθύνης για θάνατο και σωματικές βλάβες

1. Η ευθύνη του μεταφορέα για θάνατο ή σωματικές βλάβες επιβάτη βάσει του άρθρου 3 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 400.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους μεταφορά. Όπου, σύμφωνα με το δίκαιο που εφαρμόζει το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης, επιδικάζονται αποζημιώσεις με τη μορφή περιοδικών προσόδων, το ισότιμο της αξίας του κεφαλαίου των εν λόγω καταβολών δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο.

2. Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ρυθμίζει με ειδικές διατάξεις εθνικού δικαίου το όριο ευθύνης που ορίζεται στην παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι το εθνικό όριο ευθύνης, εφόσον υπάρχει, δεν είναι χαμηλότερο από εκείνο που ορίζει η παράγραφος 1. Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο χρησιμοποιεί τη δυνατότητα που παρέχεται στην παρούσα παράγραφο, ενημερώνει τον Γενικό Γραμματέα για το επιλεγέν όριο ευθύνης ή για το γεγονός μη ύπαρξης ορίου.»

Άρθρο 7

Το άρθρο 8 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 8

Όριο ευθύνης για απώλεια ή ζημία αποσκευών και οχημάτων

1. Η ευθύνη του μεταφορά για την απώλεια ή ζημία αποσκευών καμπίνας δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 2.250 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

2. Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή ζημία οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων όλων των αποσκευών που μεταφέρονται εντός ή επί του οχήματος, δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 12.700 μονάδες υπολογισμού ανά όχημα και ανά μεταφορά.

3. Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή ζημία αποσκευών πλην εκείνων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 3.375 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

4. Ο μεταφορέας και ο επιβάτης δύνανται να συμφωνήσουν ότι η ευθύνη του μεταφορέα υπόκειται σε ατέλεια η οποία δεν υπερβαίνει τις 330 μονάδες υπολογισμού στην περίπτωση βλάβης οχήματος και δεν υπερβαίνει τις 149 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη στην περίπτωση απώλειας ή ζημίας άλλων αποσκευών. Το ποσό αυτό αφαιρείται από το ποσό της απώλειας ή της ζημίας.»

Άρθρο 8

Το άρθρο 9 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 9

Μονάδα υπολογισμού και μετατροπή

1. Η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παρούσα σύμβαση είναι τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα όπως ορίζονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα ποσά αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 μετατρέπονται στο εθνικό νόμισμα του κράτους, στη δικαιοδοσία του οποίου ανήκει το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης με βάση την αξία του εν λόγω νομίσματος σε σχέση με τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα κατά την ημερομηνία εκδίκασης της απόφασης ή την ημερομηνία που συμφωνήθηκε από τους διαδίκους. Η αξία του εθνικού νομίσματος σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός Συμβαλλόμενου Κράτους το οποίο είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο αποτίμησης που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατά την υπό εξέταση ημερομηνία για τις δικές του πράξεις και συναλλαγές. Η αξία του εθνικού νομίσματος, σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός Συμβαλλομένου Κράτους το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται με τον τρόπο που καθορίζει το εν λόγω Συμβαλλόμενο Κράτος.

2. Ωστόσο, ένα κράτος το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του οποίου η νομοθεσία δεν επιτρέπει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 δύναται, κατά τη στιγμή της κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα σύμβαση ή οιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη χρονική στιγμή, να δηλώσει ότι η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισούται με 15 χρυσά φράγκα. Το χρυσό φράγκο που αναφέρεται στην παράγραφο αυτή αντιστοιχεί με εξήντα πέντε κόμμα πέντε χιλιοστόγραμμα χρυσού καθαρότητας εννιακοσίων βαθμών. Η μετατροπή του χρυσού φράγκου σε εθνικό νόμισμα πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του οικείου κράτους.

3. Ο υπολογισμός που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 1 και η μετατροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πραγματοποιούνται με τρόπο ώστε να εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα των Συμβαλλομένων Κρατών, στο μέτρο του δυνατού, η ίδια πραγματική αξία για τα ποσά του άρθρου 3 παράγραφος 1, του άρθρου 4α παράγραφος 1, του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 8 με εκείνη που θα προέκυπτε από την εφαρμογή των τριών πρώτων προτάσεων της παραγράφου 1. Τα κράτη κοινοποιούν στον Γενικό Γραμματέα τον τρόπο υπολογισμού σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή το αποτέλεσμα της μετατροπής στην παράγραφο 2, ανάλογα με την περίπτωση, κατά τη στιγμή κατάθεσης της πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα σύμβαση και κάθε φορά που επέρχεται αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού ή στο αποτέλεσμα της μετατροπής.»

Άρθρο 9

Το άρθρο 16 παράγραφος 3 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Το δίκαιο που εφαρμόζει το Δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί της υπόθεσης διέπει τα θέματα αναστολής και διακοπής του χρόνου παραγραφής, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται άσκηση αγωγής σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση μετά τη λήξη οιασδήποτε από της κατωτέρω χρονικής περιόδου:

α)	Περίοδος πέντε ετών από την ημερομηνία αποβίβασης του επιβάτη ή από την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να είχε λάβει χώρα η αποβίβαση, ανάλογα με το ποια από τις δύο είναι μεταγενέστερη· ή, εάν είναι συντομότερη,

β)	περίοδος τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία ο ενάγων έλαβε γνώση ή όφειλε ευλόγως να έχει λάβει γνώση της βλάβης, απώλειας ή ζημίας που προκλήθηκε από το συμβάν.»

Άρθρο 10

[δεν παρατίθεται]

Άρθρο 11

[δεν παρατίθεται]

Άρθρο 12

Το άρθρο 18 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 18

Ακυρότητα συμβατικών όρων

Οιοσδήποτε συμβατικός όρος, έχει συνομολογηθεί πριν από την επέλευση του συμβάντος που προκάλεσε τον θάνατο ή τη σωματική βλάβη επιβάτη ή την απώλεια ή τη ζημία στις αποσκευές επιβατών, ο οποίος αποσκοπεί στην απαλλαγή οιουδήποτε προσώπου από την ευθύνη του βάσει της παρούσας σύμβασης έναντι του επιβάτη ή στον καθορισμό κατώτερου ορίου ευθύνης από εκείνο που ορίζεται στην εν λόγω σύμβαση, εκτός από το προβλεπόμενο στο άρθρο 8 παράγραφος 4, και κάθε τέτοιος όρος ο οποίος αποσκοπεί στη μετακύλιση του βάρους της απόδειξης που φέρει ο μεταφορέας ή το πρόσωπο που εκτελεί τη μεταφορά, ή έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του δικαιώματος επιλογής βάσει του άρθρου 17 παράγραφοι 1 ή 2, είναι εξ ολοκλήρου άκυρος, πλην όμως η ακυρότητα του όρου αυτού δεν καθιστά ανίσχυρη τη σύμβαση μεταφοράς, η οποία εξακολουθεί να υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας σύμβασης.»

Άρθρο 13

Το άρθρο 20 της σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 20

Ζημίες από πυρηνική ενέργεια

Δεν υφίσταται ευθύνη σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση για ζημίες που προκλήθηκαν από συμβάν που σχετίζεται με την πυρηνική ενέργεια:

α)

εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία είτε σύμφωνα με τη σύμβαση των Παρισίων της 29ης Ιουλίου 1960 περί Ευθύνης Τρίτων στο Πεδίο της Πυρηνικής Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της 28ης Ιανουαρίου 1964, είτε σύμφωνα με τη σύμβαση της Βιέννης της 21ης Μαΐου 1963 περί Αστικής Ευθύνης για Ζημίες από Πυρηνική Ενέργεια ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή Πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ· ή

β)

εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία βάσει εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζει την ευθύνη για τέτοιου είδους ζημία, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία αυτή είναι από κάθε άποψη εξίσου ευνοϊκή για τα πρόσωπα τα οποία ενδέχεται να υποστούν ζημίες είτε με τη σύμβαση των Παρισίων ή με τη σύμβαση της Βιέννης ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ.»

Άρθρο 14

Υπόδειγμα πιστοποιητικού

1. Το υπόδειγμα πιστοποιητικού στο παράρτημα του παρόντος Πρωτοκόλλου ενσωματώνεται ως παράρτημα της σύμβασης.

2. Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 1α της σύμβασης:

«Άρθρο 1α

Παράρτημα

Το παράρτημα της παρούσας σύμβασης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης.»

Άρθρο 15

Ερμηνεία και εφαρμογή

1. Η σύμβαση και το παρόν Πρωτόκολλο εκλαμβάνονται και ερμηνεύονται από κοινού ως μια ενιαία πράξη μεταξύ των Συμβαλλομένων μερών του παρόντος Πρωτοκόλλου.

2. Η σύμβαση, όπως τροποποιείται από το παρόν Πρωτόκολλο, εφαρμόζεται μόνο σε αξιώσεις οι οποίες απορρέουν από συμβάντα τα οποία λαμβάνουν χώρα μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος.

3. Τα άρθρα 1 έως 22 της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, από κοινού με τα άρθρα 17 έως 25 του παρόντος Πρωτοκόλλου καθώς και το παράρτημά του, αποτελούν και αποκαλούνται η σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη Θαλάσσια Μεταφορά Επιβατών και των Αποσκευών τους, 2002.

Άρθρο 16

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 22α της σύμβασης.

«Άρθρο 22α

Τελικές ρήτρες της σύμβασης

Οι τελικές ρήτρες της παρούσας σύμβασης είναι τα άρθρα 17 έως 25 του Πρωτοκόλλου 2002 της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974. Οι παραπομπές στην παρούσα σύμβαση σε Συμβαλλόμενα Κράτη θεωρούνται ότι αναφέρονται σε κράτη που είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του Πρωτοκόλλου αυτού.»

ΤΕΛΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ

Άρθρο 17

Υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση και προσχώρηση

1. Το παρόν Πρωτόκολλο είναι ανοικτό για υπογραφή στην έδρα του Οργανισμού από την 1η Μαΐου 2003 έως τις 30 Απριλίου 2004 και στη συνέχεια παραμένει ανοικτό για προσχώρηση.

2. Τα κράτη δύνανται να εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από το παρόν Πρωτόκολλο:

α)	με υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ή

β)	με υπογραφή υπό την επιφύλαξη κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, ακολουθούμενη από κύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ή

γ)	με προσχώρηση.

3. Η κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση πραγματοποιούνται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

4. Οιαδήποτε πράξη κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης η οποία κατατίθεται μετά την έναρξη ισχύος τροποποίησης του παρόντος Πρωτοκόλλου σε σχέση με όλα τα υφιστάμενα Συμβαλλόμενα Κράτη, ή μετά την ολοκλήρωση όλων των μέτρων που απαιτούνται για την έναρξη ισχύος της τροποποίησης σε σχέση με τα εν λόγω Συμβαλλόμενα Κράτη θεωρείται ότι εφαρμόζεται στο παρόν Πρωτόκολλο, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση.

5. Ένα κράτος δεν υποχρεούται να εκφράσει τη συναίνεσή του να δεσμεύεται από το παρόν Πρωτόκολλο εκτός εάν, εφόσον είναι Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου, καταγγείλει:

α)	τη σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1974·

β)	το Πρωτόκολλο της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976· και

γ)	το Πρωτόκολλο του 1990 για την τροποποίηση της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 29 Μαρτίου 1990,

με ισχύ από τη χρονική στιγμή κατά την οποία το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ για το εν λόγω κράτος σύμφωνα με το άρθρο 20.

Άρθρο 18

Κράτη με περισσότερα του ενός νομικά συστήματα

1. Εάν ένα κράτος έχει δύο ή περισσότερες εδαφικές μονάδες στις οποίες ισχύουν διαφορετικά νομικά καθεστώτα ως προς τα θέματα που πραγματεύεται το παρόν Πρωτόκολλο, δύναται κατά τη στιγμή της υπογραφής, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης να δηλώσει ότι το παρόν Πρωτόκολλο εκτείνεται σε όλες τις εδαφικές μονάδες ή μόνο σε μία ή περισσότερες αυτών και να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση υποβάλλοντας άλλη δήλωση ανά πάσα χρονική στιγμή.

2. Η δήλωση αυτή κοινοποιείται στον Γενικό Γραμματέα και αναφέρει ρητά τις εδαφικές μονάδες στις οποίες εφαρμόζεται το παρόν Πρωτόκολλο.

3. Όσον αφορά ένα Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο έχει υποβάλει τέτοια δήλωση:

α)	οι παραπομπές στο κράτος νηολόγησης πλοίου και, σε σχέση με το πιστοποιητικό υποχρεωτικής ασφάλισης, στο κράτος έκδοσης ή επικύρωσης, εκλαμβάνονται ότι αναφέρονται αντίστοιχα στην εδαφική μονάδα στην οποία είναι νηολογημένο το πλοίο και η οποία εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό·

β)	οι παραπομπές στις διατάξεις εθνικής νομοθεσίας, στο εθνικό όριο ευθύνης και στο εθνικό νόμισμα εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές στις διατάξεις του δικαίου, στο όριο ευθύνης και στο νόμισμα της αντίστοιχης εδαφικής μονάδας· και

γ)	οι παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται σε Συμβαλλόμενα Κράτη, εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται στην αντίστοιχη εδαφική μονάδα.

Άρθρο 19

Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης

1. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης, που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς δικαιοδοσία για ορισμένα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο δύνανται να υπογράψουν, να κυρώσουν, να αποδεχθούν, να εγκρίνουν ή να προσχωρήσουν στο παρόν Πρωτόκολλο. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης που είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις Συμβαλλόμενου Κράτους, στο βαθμό που οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης έχουν αρμοδιότητα για θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο.

2. Όταν οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης ασκούν το δικαίωμα ψήφου σε θέματα της αρμοδιότητάς τους, διαθέτουν αριθμό ψήφων ίσο προς τον αριθμό των κρατών μελών τους που είναι Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου και τα οποία τους έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητα για το υπό εξέταση θέμα. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν ασκούν το δικαίωμα ψήφου εφόσον τα κράτη μέλη τους ασκούν το δικαίωμά τους, και αντιστρόφως.

3. Όταν ο αριθμός των Συμβαλλομένων Κρατών έχει σημασία για τους σκοπούς του παρόντος Πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένων αλλά όχι αποκλειστικά των άρθρων 20 και 23 του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν υπολογίζεται ως Συμβαλλόμενο Κράτος επιπλέον των κρατών μελών του που είναι Συμβαλλόμενα Κράτη.

4. Κατά την υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης υποβάλλει δήλωση στον Γενικό Γραμματέα καθορίζοντας τα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο και για τα οποία έχει μεταβιβασθεί αρμοδιότητα στον εν λόγω Οργανισμό από τα κράτη μέλη του τα οποία έχουν υπογράψει ή είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και οιουσδήποτε άλλους σχετικούς περιορισμούς ως προς το πεδίο της αρμοδιότητας αυτής. Ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης κοινοποιεί εγκαίρως στο Γενικό Γραμματέα κάθε μεταβολή που επέρχεται στην κατανομή αρμοδιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των νέων μεταβιβάσεων αρμοδιότητας, που καθορίζεται στη δήλωση της παρούσας παραγράφου. Οι δηλώσεις αυτές κοινοποιούνται από τον Γενικό Γραμματέα σύμφωνα με το άρθρο 24 του παρόντος Πρωτοκόλλου.

5. Συμβαλλόμενα Κράτη τα οποία είναι κράτη μέλη Περιφερειακού Οργανισμού Οικονομικής Ολοκλήρωσης ο οποίος είναι Συμβαλλόμενο Μέρος του παρόντος Πρωτοκόλλου θεωρούνται ότι έχουν αρμοδιότητα επί όλων των θεμάτων που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο, σε σχέση με τα οποία δεν έχει δηλωθεί συγκεκριμένα ή κοινοποιηθεί βάσει της παραγράφου 4 η μεταφορά αρμοδιότητας στον Οργανισμό.

Άρθρο 20

Έναρξη ισχύος

1. Το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία 10 κράτη έχουν είτε υπογράψει το Πρωτόκολλο αυτό χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκρισης ή έχουν καταθέσει πράξεις κύρωσης, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στον Γενικό Γραμματέα.

2. Για κάθε κράτος το οποίο κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στο παρόν Πρωτόκολλο μετά την εκπλήρωση των όρων της παραγράφου 1 για την έναρξη ισχύος, το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτος της κατάλληλης πράξης, όχι όμως προτού τεθεί σε ισχύ το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Άρθρο 21

Καταγγελία

1. Οιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να καταγγείλει το παρόν Πρωτόκολλο ανά πάσα στιγμή μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του Πρωτοκόλλου για το εν λόγω κράτος.

2. Η καταγγελία πραγματοποιείται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

3. Η καταγγελία τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες, ή με την παρέλευση μεγαλύτερης χρονικής περιόδου που διευκρινίζεται στην πράξη καταγγελίας, μετά την κατάθεση της σχετικής πράξης στον Γενικό Γραμματέα.

4. Μεταξύ των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου, η καταγγελία από οιοδήποτε εξ αυτών της σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 25 αυτής δεν ερμηνεύεται κατά κανένα τρόπο ως καταγγελία της σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

Άρθρο 22

Αναθεώρηση και τροποποίηση

1. Ο Οργανισμός δύναται να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή τροποποίηση του παρόντος Πρωτοκόλλου.

2. Ο Οργανισμός συγκαλεί διάσκεψη των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου για την αναθεώρηση ή τροποποίησή του μετά από αίτηση, τουλάχιστον, του ενός τρίτου των Συμβαλλομένων Κρατών.

Άρθρο 23

Τροποποίηση των ορίων

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22, η ειδική διαδικασία του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται μόνο για τους σκοπούς της τροποποίησης των ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

2. Μετά από αίτηση τουλάχιστον του ημίσεως των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου, και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον έξι Συμβαλλομένων Κρατών, οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων, συμπεριλαμβανομένων των ατελειών, που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 της σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο διανέμεται από τον Γενικό Γραμματέα σε όλα τα Μέλη του Οργανισμού και σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη.

3. Οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει προταθεί και διανεμηθεί βάσει των ανωτέρω, υποβάλλεται στην Νομική Επιτροπή του Οργανισμού (στο εξής αποκαλούμενης «η Νομική Επιτροπή») προς εξέταση, τουλάχιστον έξι μήνες μετά την ημερομηνία διανομής.

4. Όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη της σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, ανεξάρτητα από το εάν είναι Μέλη του Οργανισμού, έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις διαδικασίες της Νομικής Επιτροπής για την εξέταση και έγκριση των τροποποιήσεων.

5. Οι τροποποιήσεις εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων των Συμβαλλομένων Κρατών της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, που είναι παρόντα και ψηφίζουν στη διευρυμένη Νομική Επιτροπή όπως προβλέπεται στην παράγραφο 4, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ήμισυ των Συμβαλλομένων Κρατών της σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο, είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία.

6. Η Νομική Επιτροπή, όταν καλείται να αποφανθεί σχετικά με πρόταση τροποποίησης των ορίων, λαμβάνει υπόψη την κτηθείσα εμπειρία για συμβάντα και, ιδιαίτερα, το ύψος της ζημίας από αυτά, τις μεταβολές στην αξία των νομισμάτων και τον αντίκτυπο της προτεινόμενης τροποποίησης στο κόστος ασφάλισης.

(α)	Καμία τροποποίηση των ορίων βάσει του παρόντος άρθρου δεν είναι δυνατό να εξεταστεί πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου για υπογραφή ούτε πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της προηγούμενης τροποποίησης βάσει του παρόντος άρθρου.
β)	Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει ποσό που να αντιστοιχεί στο όριο που αναφέρεται στη σύμβαση όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, αυξημένο κατά έξι τοις εκατό ετησίως σε βάση ανατοκισμού, από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου προς υπογραφή.
γ)	Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει το τριπλάσιο του ορίου που αναφέρεται στη σύμβαση, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

8. Κάθε τροποποίηση η οποία εγκρίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 5 κοινοποιείται από τον Οργανισμό σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη. Η τροποποίηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή στο τέλος περιόδου δεκαοκτώ μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης, εκτός εάν εντός της περιόδου αυτής τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών τα οποία ήταν Συμβαλλόμενα Μέρη κατά τη στιγμή της έγκρισης της τροποποίησης κοινοποιήσουν στον Γενικό Γραμματέα ότι δεν αποδέχονται την τροποποίηση. Στην περίπτωση αυτή, η τροποποίηση απορρίπτεται και δεν παράγει αποτέλεσμα.

9. Μια τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8 τίθεται σε ισχύ δεκαοκτώ μήνες μετά την αποδοχή της.

10. Όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη δεσμεύονται από την τροποποίηση, εκτός εάν καταγγείλουν το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2, τουλάχιστον έξι μήνες προτού τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση. Η καταγγελία αυτή ενεργοποιείται όταν τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση.

11. Εφόσον μια τροποποίηση έχει εγκριθεί, πλην όμως δεν έχει παρέλθει η προθεσμία των δεκαοκτώ μηνών για την αποδοχή της, κάθε κράτος το οποίο καθίσταται Συμβαλλόμενο Μέρος κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής δεσμεύεται από την τροποποίηση εφόσον αυτή τεθεί σε ισχύ. Το κράτος το οποίο καθίσταται Συμβαλλόμενο Μέρος μετά την περίοδο αυτή δεσμεύεται από την τροποποίηση η οποία έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, ένα κράτος δεσμεύεται από μια τροποποίηση όταν η τροποποίηση αυτή τεθεί σε ισχύ ή όταν το παρόν Πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ για το εν λόγω κράτος, εφόσον η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη.

Άρθρο 24

Θεματοφύλακας

1. Το παρόν Πρωτόκολλο και οι τροποποιήσεις που εγκρίνονται με βάση το άρθρο 23 κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα.

2. Ο γενικός γραμματέας:

α)

ενημερώνει όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο σχετικά με:

(i)	κάθε νέα υπογραφή ή κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης καθώς και τη σχετική ημερομηνία·

(ii)	κάθε δήλωση και κοινοποίηση βάσει του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 18 παράγραφος 1 και του άρθρου 19 παράγραφος 4 της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο·

(iii)

την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(iv)	οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(v)	οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 5 του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(vi)	οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 8 του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με τις παραγράφους 9 και 10 του εν λόγω άρθρου·

(vii)

την κατάθεση πράξης καταγγελίας του παρόντος Πρωτοκόλλου καθώς και την ημερομηνία κατάθεσης και την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα·

(viii)

κάθε κοινοποίηση που προβλέπεται σε οιοδήποτε άρθρο του παρόντος Πρωτοκόλλου·

β)	διαβιβάζει επικυρωμένα γνήσια αντίγραφα του παρόντος Πρωτοκόλλου σε όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο.

3. Με την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο γενικός γραμματέας διαβιβάζει το κείμενο στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών προς καταχώρηση και δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 25

Γλώσσες

Το παρόν Πρωτόκολλο συντάσσεται σε ένα και μόνο πρωτότυπο στην Αραβική, Κινεζική, Αγγλική, Γαλλική, Ρωσική και Ισπανική γλώσσα, κάθε δε κείμενο είναι εξίσου αυθεντικό.

ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, την πρώτη Νοεμβρίου δύο χιλιάδες δύο.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους για τον σκοπό αυτό, υπέγραψαν το παρόν Πρωτόκολλο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Κείμενο της εικόνας

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4α της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 2002.

Ονομασία του πλοίου	Διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες	Αριθμός αναγνώρισης του πλοίου ΔΝΟ	Λιμένας νηολόγησης	Επωνυμία και πλήρης διεύθυνση της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα ο οποίος όντως εκτελεί τη μεταφορά

Με το παρόν πιστοποιείται ότι υπάρχει σε ισχύ σε σχέση με το πλοίο που φέρει την ανωτέρω ονομασία σύμβαση ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια που ικανοποιεί τις διατάξεις του άρθρου 4α της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 2002.

Είδος ασφάλειας …

Διάρκεια της ασφάλειας …

Επωνυμία και διεύθυνση του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών)

Επωνυμία. …

Διεύθυνση …

Το παρόν πιστοποιητικό ισχύει μέχρι …

Εκδόθηκε ή επικυρώθηκε από την κυβέρνηση…

(Πλήρης ονομασία του κράτους)

Το ακόλουθο κείμενο χρησιμοποιείται στην περίπτωση κατά την οποία ένα Συμβαλλόμενο Κράτος κάνει χρήση του άρθρου 4α παράγραφος 3:

Το παρόν πιστοποιητικό εκδίδεται με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης της(του)

…(πλήρης ονομασία του κράτους) από …

(ονομασία του φορέα ή του οργανισμού)

(τόπος)

(ημερομηνία)

(Υπογραφή και ιδιότητα του προσώπου που εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό)

Επεξηγηματικές σημειώσεις:

1. Όταν δίνεται το όνομα του κράτους, υπάρχει δυνατότητα να περιληφθεί παραπομπή στην αρμόδια δημόσια αρχή της χώρας στην οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό.

2. Εάν το συνολικό ποσό της ασφάλειας προέρχεται από περισσότερες της μιας πηγές, πρέπει να αναφερθεί το ποσό κάθε μιας από αυτές.

3. Εάν η ασφάλεια παρέχεται με διαφορετικές μορφές, οι μορφές αυτές πρέπει να αναφερθούν.

4. Στο σημείο «Διάρκεια της ασφάλειας» πρέπει να αναφερθεί η ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η ασφάλεια.

5. Στο σημείο «Διεύθυνση» του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών) πρέπει να αναφερθεί ο τόπος της κύριας εγκατάστασης του ασφαλιστή(ών) και/ή του εγγυητή(ών). Εφόσον είναι αναγκαίο, πρέπει να αναφερθεί ο τόπος στον οποίο έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί η ασφάλεια.

12.1.2012

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 8/13

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 12ης Δεκεμβρίου 2011

για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού

(2012/23/ΕΕ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπ’ όψιν τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχεία α) και γ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και παράγραφος 8) πρώτο εδάφιο,

την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1)	Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος που αφορά την ευθύνη των μεταφορέων και την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται δια θαλάσσης.

(2)	Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις ερμηνεύονται από τα Συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών από κοινού ως ενιαία πράξη.

(3)

Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών άπτονται του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (1). Η Ένωση έχει επομένως αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.

(4)	Μετά την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, οι κανόνες δικαιοδοσίας που ορίζονται στο άρθρο 10 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών θα πρέπει να υπερισχύουν των αντίστοιχων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(5)

Ωστόσο, οι κανόνες του άρθρου 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών περί αναγνώρισης και εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων δεν θα πρέπει να υπερισχύουν ούτε των οικείων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επεκτείνονται στη Δανία βάσει της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (2), ούτε των κανόνων της Σύμβασης του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 (3) για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ούτε της Σύμβασης του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 (4) για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, διότι σκοπός της εφαρμογής των κανόνων αυτών είναι να εξασφαλισθεί η αναγνώριση και η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων τουλάχιστον στον αυτό βαθμό με τον προβλεπόμενο δυνάμει των κανόνων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών.

(6)

(7)	Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, επιτρέπεται η σύναψη του Πρωτοκόλλου από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.

(8)

Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, για τις οποίες ισχύει το Πρωτόκολλο 21 σχετικά με τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύονται ως μέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας.

(9)

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της απόφασης αυτής και δεν δεσμεύεται από αυτή ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου της Αθήνας. Θα δεσμευθεί από τα άρθρα αυτά μόνο ως χωριστό συμβαλλόμενο μέρος.

(10)

(11)

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η προσχώρησή της στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους («Πρωτόκολλο των Αθηνών») όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού.

Το κείμενο των άρθρων αυτών περιέχεται στο παράρτημα.

Άρθρο 2

1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να καταθέσει(ουν) την πράξη προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ), το άρθρο 17 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου.

2. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση θα προβεί στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:

«Όσον αφορά τα θέματα που καλύπτονται από τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, και εμπίπτουν στο άρθρο 81 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένου του Βασιλείου της Δανίας σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητες στην Ένωση. Η Ένωση άσκησε αυτή την αρμοδιότητα με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.»

3. Κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης, η Ένωση προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με το άρθρο 17α παράγραφος 3 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, όπως έχει τροποποιηθεί από το άρθρο 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών:

«1.

Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών του 2002, της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου του Βελγίου, της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Ιρλανδίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Ρουμανίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας, της Σλοβακικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος.

Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου της Δανίας αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις.

Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από το Πρωτόκολλο των Αθηνών οι οποίες εκδίδονται από δικαστήριο τρίτου κράτους

α)	το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 30ής Οκτωβρίου 2007 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση·

β)	το οποίο δεσμεύεται από τη Σύμβαση του Λουγκάνο της 16ης Σεπτεμβρίου 1988 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται στα κράτη μέλη της ΕΕ σύμφωνα με την εν λόγω Σύμβαση.»

4. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, διατυπώνουν, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο Πρωτόκολλο των Αθηνών, την επιφύλαξη που προβλέπεται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου αυτού.

Άρθρο 3

Η Ένωση καταθέτει την πράξη προσχώρησής της στο Πρωτόκολλο των Αθηνών όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.

Άρθρο 4

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων επικύρωσης του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ή προσχώρησης σε αυτό εντός εύλογης προθεσμίας και, εφόσον είναι εφικτό, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011.

Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 2011.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

S. NOWAK

(1) ΕΕ L 12, 16.1.2001, σ. 1.

(2) EE L 299, 16.11.2005, σ. 62

(3) EE L 319, 25.11.1988, σ. 9

(4) EE L 339, 21.12.2007, σ. 3.

(5) ΕΕ L 131, 28.5.2009, σ. 24.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΑΡΘΡΑ 10 ΚΑΙ 11 ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ 2002 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥΣ, 1974

Άρθρο 10

Το άρθρο 17 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 17

Διεθνής δικαιοδοσία

1. Η αγωγή που εγείρεται βάσει των άρθρων 3 και 4 της παρούσας Σύμβασης υποβάλλεται, ανάλογα με την επιλογή του ενάγοντος, σε ένα από τα κατωτέρω δικαστήρια, με την προϋπόθεση ότι το δικαστήριο εδρεύει σε Συμβαλλόμενο Κράτος της παρούσας Σύμβασης και σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους σε θέματα αρμόζουσας κατά τόπον αρμοδιότητας στα κράτη στα οποία είναι δυνατό να επιληφθούν της υπόθεσης περισσότερα του ενός δικαστήρια:

(α)	το δικαστήριο του κράτους μόνιμης διαμονής ή κύριας εγκατάστασης του εναγόμενου, ή

(β)	το δικαστήριο του κράτους αναχώρησης ή του κράτους προορισμού σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, ή

(γ)	το δικαστήριο του κράτους κατοικίας ή μόνιμης διαμονής του ενάγοντος, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους, ή

(δ)	το δικαστήριο του κράτους στο οποίο έχει συναφθεί η σύμβαση μεταφοράς, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει σε αυτό εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους.

2. Οι αγωγές βάσει του άρθρου 4α της παρούσας Σύμβασης κατατίθενται, κατ επιλογήν του ενάγοντος, σε ένα από τα δικαστήρια στα οποία είναι δυνατή η κατάθεση αγωγής κατά του μεταφορέα ή του εκτελούντος τη μεταφορά σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3. Μετά την επέλευση του συμβάντος το οποίο προκάλεσε τη βλάβη, τα μέρη δύνανται να συμφωνήσουν τη δικαιοδοσία ή το διαιτητικό δικαστήριο όπου θα υποβληθεί η αξίωση αποζημίωσης.»

Άρθρο 11

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 17α της Σύμβασης:

«Άρθρο 17α

Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων

1. Κάθε απόφαση αρμόδιου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 17, η οποία είναι εκτελεστή στο κράτος προέλευσης, όταν η απόφαση δεν υπόκειται πλέον σε συνήθεις μορφές προσφυγής, αναγνωρίζεται σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος, εκτός

(α)	εάν η απόφαση ελήφθη με δόλιο τρόπο· ή

(β)	εάν ο εναγόμενος δεν ειδοποιήθηκε μέσα σε εύλογη προθεσμία και δεν του δόθηκε η δέουσα δυνατότητα υπεράσπισης.

2. Απόφαση η οποία έχει αναγνωριστεί βάσει της παραγράφου 1 είναι εκτελεστή σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μόλις ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που απαιτούνται στο κράτος αυτό. Οι διατυπώσεις δεν επιτρέπουν επί της ουσίας αναθεώρηση της υπόθεσης.

3. Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος του παρόντος Πρωτοκόλλου δύναται να εφαρμόζει άλλους κανόνες για την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν ως αποτέλεσμα να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό με εκείνο βάσει των παραγράφων 1 και 2.«

12.1.2012

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 8/17

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 13/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 6ης Ιανουαρίου 2012

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ταινιών τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) προέλευσης Ινδίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («ο βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 4 και το άρθρο 11 παράγραφοι 3, 5 και 6,

Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή»), έπειτα από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

A. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Προηγούμενες έρευνες και ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ

(1)

Τον Αύγουστο του 2001, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1676/2001 (2), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ταινιών τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) προέλευσης, μεταξύ άλλων, Ινδίας. Τα μέτρα αποτελούνταν από έναν κατ’ αξίαν δασμό αντιντάμπινγκ που κυμαινόταν μεταξύ 0 % και 62,6 % και επιβαλλόταν στις εισαγωγές από παραγωγούς-εξαγωγείς κατονομαζόμενους ατομικά, ενώ επιβλήθηκε δασμός 53,3 % στις εισαγωγές από όλες τις άλλες εταιρείες.

(2)	Τον Αύγουστο του 2001 η Επιτροπή, αποδέχθηκε, με την απόφαση 2001/645/ΕΚ (3), αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς την τιμή από πέντε ινδούς παραγωγούς. Στη συνέχεια, αποσύρθηκε η αποδοχή της ανάληψης υποχρεώσεων (4) τον Μάρτιο του 2006.

(3)

Τον Μάρτιο του 2006, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 366/2006 (5), το Συμβούλιο τροποποίησε τα μέτρα που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1676/2001. Ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε κυμάνθηκε μεταξύ 0 % και 18 %, αφού ελήφθησαν υπόψη τα πορίσματα της επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των οριστικών αντισταθμιστικών δασμών που παρατίθενται αναλυτικά στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 367/2006 του Συμβουλίου (6).

(4)

Τον Σεπτέμβριο του 2006, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1424/2006 (7), σε συνέχεια αιτήματος ενός νέου παραγωγού-εξαγωγέα, το Συμβούλιο τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1676/2001 όσον αφορά έναν ινδό εξαγωγέα. Με τον τροποποιημένο κανονισμό θεσπίστηκε περιθώριο ντάμπινγκ ύψους 15,5 % για τις συνεργαζόμενες εταιρείες που δεν συμπεριλαμβάνονταν στο δείγμα και συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ ύψους 3,5 % για την εν λόγω εταιρεία, λαμβάνοντας υπόψη το περιθώριο εξαγωγικής επιδότησης της εταιρείας, όπως εξακριβώθηκε στην έρευνα κατά των επιδοτήσεων που κατέληξε στην έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 367/2006. Εφόσον δεν υπήρχε ατομικός αντισταθμιστικός δασμός για την εταιρεία, εφαρμόστηκε ο συντελεστής που καθορίστηκε για όλες τις άλλες εταιρείες.

(5)

Τον Νοέμβριο του 2007, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 (8), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ταινιών ΡΕΤ καταγωγής Ινδίας ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Με τον ίδιο κανονισμό τερματίστηκε η μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, το πεδίο της οποίας είχε περιοριστεί στην εξέταση του ντάμπινγκ όσον αφορά έναν ινδό παραγωγό-εξαγωγέα.

(6)	Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 διατηρήθηκε επίσης η επέκταση των μέτρων στη Βραζιλία και το Ισραήλ, ενώ ορισμένες επιχειρήσεις εξαιρέθηκαν. Η τελευταία τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 ως προς αυτό το θέμα έγινε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2010 (9).

(7)

Τον Ιανουάριο του 2009, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 15/2009 (10), κατόπιν μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης την οποία κίνησε με δική της πρωτοβουλία η Επιτροπή σχετικά με την επιδότηση πέντε ινδών παραγωγών ταινιών PET, το Συμβούλιο τροποποίησε τους οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί στις εν λόγω εταιρείες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 και τους οριστικούς αντισταθμιστικούς δασμούς που είχαν επιβληθεί στις εν λόγω εταιρείες βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 367/2006.

(8)

Τον Μάιο του 2011, με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 469/2011 (11), το Συμβούλιο τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 και αναπροσάρμοσε τους δασμολογικούς συντελεστές αντιντάμπινγκ ενόψει της λήξης ισχύος στις 9 Μαρτίου 2011 (12) του αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 367/2006.

(9)	Ο αιτών αυτή την ενδιάμεση επανεξέταση —η εταιρεία Ester Industries Limited— υπόκειται σήμερα σε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ 29,3 %.

2. Αίτηση μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης

(10)

Τον Ιούλιο του 2010, η Επιτροπή έλαβε αίτηση για τη διενέργεια μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Η αίτηση, η οποία περιοριζόταν στην εξέταση του ντάμπινγκ, υποβλήθηκε από την εταιρεία Ester Industries Limited, έναν παραγωγό-εξαγωγέα της Ινδίας (στο εξής «Ester» ή «ο αιτών»). Στην αίτησή του, ο αιτών υποστήριξε ότι είχαν αλλάξει οι περιστάσεις βάσει των οποίων επιβλήθηκαν τα μέτρα και ότι οι αλλαγές αυτές είχαν μόνιμο χαρακτήρα. Ο αιτών προσκόμισε αποδεικτικά, εκ πρώτης όψεως, στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η συνέχιση της επιβολής του μέτρου στο σημερινό επίπεδο δεν είναι πλέον απαραίτητη για την αντιστάθμιση του ζημιογόνου ντάμπινγκ.

3. Έναρξη επανεξέτασης

(11)

Η Επιτροπή, αφού διαπίστωσε, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπήρχαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, δημοσίευσε στις 29 Οκτωβρίου 2010 ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (13) (στο εξής «η ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας») για την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, το πεδίο της οποίας περιορίζεται στην εξέταση του ντάμπινγκ όσον αφορά τον αιτούντα.

(12)

Η ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας ανέφερε ότι η μερική ενδιάμεση επανεξέταση είχε επίσης σκοπό την εκτίμηση της ανάγκης, ανάλογα με τα πορίσματα της επανεξέτασης, για τροποποίηση του συντελεστή του δασμού που εφαρμόζεται στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από παραγωγούς-εξαγωγείς στην υπό εξέταση χώρα, οι οποίοι δεν κατονομάζονται ατομικά στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007, δηλαδή του συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται σε «όλες τις άλλες εταιρείες» της Ινδίας.

4. Έρευνα

(13)	Η έρευνα του επιπέδου του ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2009 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2010 (στο εξής «περίοδος της έρευνας επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»).

(14)	Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον αιτούντα, τις αρχές της χώρας εξαγωγής και τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής για την έναρξη της έρευνας στο πλαίσιο της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

(15)	Για να λάβει τις αναγκαίες για την έρευνά της πληροφορίες, η Επιτροπή έστειλε ένα ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απάντηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας.

(16)	Η Επιτροπή αναζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τον προσδιορισμό του ντάμπινγκ. Πραγματοποιήθηκε, επίσης, επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του αιτούντος.

Β. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

1. Υπό εξέταση προϊόν

(17)

Το υπό εξέταση προϊόν αυτής της επανεξέτασης είναι το ίδιο με εκείνο που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1292/2007, όπως τροποποιήθηκε τελευταία, για την επιβολή των ισχυόντων μέτρων, δηλαδή ταινίες τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (ΡΕΤ) προέλευσης Ινδίας που υπάγονται σήμερα στους κωδικούς ΣΟ ex 3920 62 19 και ex 3920 62 90 .

2. Ομοειδές προϊόν

(18)

Όπως συνέβη και σε προηγούμενες έρευνες, αυτή η έρευνα έδειξε ότι οι ταινίες PET που παράγονται στην Ινδία και εξάγονται στην Ένωση και οι ταινίες PET που παράγονται και πωλούνται στην εγχώρια αγορά της Ινδίας, καθώς και οι ταινίες PET που παράγονται και πωλούνται στην ΕΕ από τους ενωσιακούς παραγωγούς έχουν τα ίδια βασικά φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά και προορίζονται για τις ίδιες βασικές χρήσεις.

(19)	Ως εκ τούτου, τα εν λόγω προϊόντα θεωρούνται ομοειδή κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

α) Κανονική αξία

(20)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή εξέτασε πρώτα κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος από τον αιτούντα σε ανεξάρτητους πελάτες ήταν αντιπροσωπευτικές, δηλαδή κατά πόσον ο συνολικός όγκος των εν λόγω πωλήσεων ήταν ίσος τουλάχιστον με το 5 % του συνολικού όγκου των αντίστοιχων εξαγωγικών πωλήσεων στην Ένωση.

(21)	Κατόπιν, η Επιτροπή προσδιόρισε τους τύπους του ομοειδούς προϊόντος που πωλούνται από την εταιρεία στην εγχώρια αγορά, οι οποίοι ήταν πανομοιότυποι ή άμεσα συγκρίσιμοι με τους τύπους που πωλούνται προς εξαγωγή στην Ένωση.

(22)

Έπειτα εξετάστηκε αν οι εγχώριες πωλήσεις του αιτούντος ήταν αντιπροσωπευτικές για κάθε τύπο προϊόντος, δηλαδή αν οι πωλήσεις κάθε τύπου προϊόντος στην εγχώρια αγορά αντιστοιχούσαν τουλάχιστον στο 5 % του όγκου των πωλήσεων του ιδίου τύπου προϊόντος στην Ένωση. Για τους τύπους του προϊόντος που πωλήθηκαν σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες, εξετάστηκε, εν συνεχεία, αν αυτές οι πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

(23)

Επίσης, εξετάστηκε κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις κάθε τύπου προϊόντος, που πραγματοποιήθηκαν σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, με τον προσδιορισμό της αναλογίας των επικερδών πωλήσεων του εν λόγω τύπου σε ανεξάρτητους πελάτες. Σε όλες τις περιπτώσεις όπου οι εγχώριες πωλήσεις ενός συγκεκριμένου τύπου προϊόντος πραγματοποιήθηκαν σε επαρκείς ποσότητες και στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, η κανονική αξία βασίστηκε στην πραγματική εγχώρια τιμή, η οποία υπολογίστηκε ως σταθμισμένος μέσος όρος όλων των εγχώριων πωλήσεων αυτού του τύπου που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της ΠΕΕ.

(24)

Για τους υπόλοιπους τύπους του προϊόντος όπου οι εγχώριες πωλήσεις δεν ήταν αντιπροσωπευτικές ή δεν γίνονταν στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, η κανονική αξία κατασκευάστηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Η κανονική αξία κατασκευάστηκε με την προσθήκη στο κόστος παραγωγής των εξαγόμενων τύπων, προσαρμοσμένο όπου αυτό κρίθηκε αναγκαίο, ενός εύλογου ποσοστού για να ληφθούν υπόψη τα έξοδα πώλησης και τα γενικά και διοικητικά έξοδα και ενός εύλογου περιθωρίου κέρδους, με βάση τα πραγματικά στοιχεία που αφορούν την παραγωγή και τις πωλήσεις, στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων, του ομοειδούς προϊόντος, από τον παραγωγό-εξαγωγέα που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας, σύμφωνα με την πρώτη περίοδο του άρθρου 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού.

β) Τιμή εξαγωγής

(25)

Κατά την προηγούμενη ενδιάμεση επανεξέταση που οδήγησε στην έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 366/2006, προσδιορίστηκε ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές επηρέασαν τις προηγούμενες εξαγωγικές τιμές και τις κατέστησαν αναξιόπιστες για τον προσδιορισμό της μελλοντικής εξαγωγικής συμπεριφοράς. Στην εν λόγω ενδιάμεση επανεξέταση, δεδομένου ότι η Ester πωλούσε το υπό εξέταση προϊόν σε σημαντικές ποσότητες στην παγκόσμια αγορά, αποφασίστηκε να καθοριστεί η τιμή εξαγωγής βάσει των τιμών που καταβάλλονται πραγματικά ή είναι καταβλητέες σε όλες τις τρίτες χώρες.

(26)

Υπενθυμίζεται ότι η αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων ως προς τις τιμές αποσύρθηκε τον Μάρτιο του 2006, δηλαδή τρία χρόνια και πλέον πριν από την τρέχουσα ΠΕΕ. Συνεπώς, οι τιμές εξαγωγής της Ester στην Ένωση στην τρέχουσα ΠΕΕ δεν επηρεάστηκαν από τυχόν αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές. Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι ότι μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες για τον προσδιορισμό της μελλοντικής εξαγωγικής συμπεριφοράς.

(27)	Επειδή όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις του αιτούντος προς την Ένωση πραγματοποιήθηκαν απευθείας σε ανεξάρτητους πελάτες, η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε με βάση τις πράγματι καταβληθείσες ή καταβλητέες τιμές για το υπό εξέταση προϊόν σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού.

γ) Σύγκριση

(28)

Η σύγκριση μεταξύ της σταθμισμένης μέσης κανονικής αξίας και της σταθμισμένης μέσης τιμής εξαγωγής πραγματοποιήθηκε σε βάση «εκ του εργοστασίου» και στο ίδιο επίπεδο εμπορίου. Για να εξασφαλιστεί δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, ελήφθησαν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού, οι διαφορετικοί παράγοντες που επηρέασαν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών. Για τον σκοπό αυτό ελήφθησαν δεόντως υπόψη υπό μορφή προσαρμογών, όπου αυτό ήταν δυνατόν και δικαιολογημένο, οι διαφορές στα έξοδα μεταφοράς, ασφάλισης, διακίνησης, φόρτωσης και στα παρεπόμενα έξοδα, στα έξοδα προμηθειών, στα χρηματοπιστωτικά έξοδα και στα έξοδα συσκευασίας που καταβάλλονται από τον αιτούντα.

(29)

Ο αιτών υποστήριξε ότι, σε σύγκριση με την προηγούμενη έρευνα ενδιάμεσης επανεξέτασης, προσφέρει στους πελάτες του μεγαλύτερη ποικιλία χημικών επικαλύψεων και η πτυχή αυτή θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την ταξινόμηση του υπό εξέταση προϊόντος σε διαφορετικούς τύπους προϊόντος. Ωστόσο, η εταιρεία δεν απέδειξε ότι οι διάφοροι τύποι χημικών επικαλύψεων επηρέασαν τη συγκρισιμότητα της τιμής και, ιδίως, ότι οι πελάτες συστηματικά κατέβαλαν διαφορετικές τιμές στην εγχώρια αγορά και στην εξαγωγική αγορά της ΕΕ, ανάλογα με τον τύπο χημικής επικάλυψης. Συνεπώς, η ταξινόμηση των προϊόντων που εφαρμόστηκε στις προηγούμενες έρευνες θα πρέπει να διατηρηθεί και ο ισχυρισμός να απορριφθεί.

(30)

Ο αιτών ζήτησε επίσης αναπροσαρμογή της εξαγωγικής τιμής, βάσει των οφελών που αποκομίστηκαν κατά την εξαγωγή δυνάμει του καθεστώτος πιστώσεων εισαγωγικών δασμών (DEPB) σε βάση μετά τις εξαγωγές. Ως προς το θέμα αυτό, διαπιστώθηκε ότι, βάσει του εν λόγω καθεστώτος, οι πιστώσεις που λαμβάνονταν κατά την εξαγωγή του εν λόγω προϊόντος ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για την αντιστάθμιση δασμών οφειλόμενων για εισαγωγές οιωνδήποτε προϊόντων ή να πωληθούν ελεύθερα σε άλλες εταιρείες. Επιπλέον, κανένας περιορισμός δεν επιβάλλει να χρησιμοποιούνται τα εισαγόμενα εμπορεύματα μόνον για την παραγωγή του εξαγόμενου προϊόντος. Η εταιρεία Ester δεν απέδειξε ότι το όφελος από το καθεστώς DEPB επηρέασε τη συγκρισιμότητα των τιμών και, ιδίως, ότι οι πελάτες κατέβαλαν διαφορετικές τιμές στην εγχώρια αγορά λόγω των οφελών του καθεστώτος αυτού. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

(31)

Ο αιτών ζήτησε επίσης αναπροσαρμογή της εξαγωγικής τιμής, βάσει των οφελών που αποκομίστηκαν δυνάμει του καθεστώτος προώθησης των εξαγωγών κεφαλαιουχικών αγαθών («EPCGS») και δυνάμει του καθεστώτος «εξαγωγικών πιστώσεων». Ως προς αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι παρομοίως με τα άλλα καθεστώτα που αναφέρθηκαν παραπάνω, δεν υπάρχει περιορισμός που να επιβάλει τα εισαγόμενα προϊόντα δυνάμει του καθεστώτος EPCG να χρησιμοποιούνται μόνο στην παραγωγή του υπό εξέταση εξαγόμενου προϊόντος. Δεύτερον, ο αιτών δεν υπέβαλε στοιχεία που να αποδεικνύουν ρητά τη σχέση μεταξύ τιμολόγησης των εξαγόμενων προϊόντων και των οφελών που αποκομίστηκαν δυνάμει του καθεστώτος EPCG και του καθεστώτος «εξαγωγικές πιστώσεις». Τέλος, ο αιτών δεν απέδειξε ότι τα οφέλη από τα δύο αυτά καθεστώτα επηρέασαν τη συγκρισιμότητα των τιμών και, ιδίως, ότι οι πελάτες κατέβαλαν διαφορετικές τιμές στην εγχώρια αγορά λόγω των οφελών από τα καθεστώτα EPCG και «εξαγωγικές πιστώσεις». Επομένως, ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί.

δ) Περιθώριο ντάμπινγκ

(32)

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, η σταθμισμένη μέση κανονική αξία ανά τύπο συγκρίθηκε με τη σταθμισμένη μέση τιμή εξαγωγής του αντίστοιχου τύπου του υπό εξέταση προϊόντος. Σε συνέχεια των σχολίων για τις κοινοποιηθείσες πληροφορίες που αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 44 και 45 κατωτέρω, το περιθώριο ντάμπινγκ, εκφραζόμενο ως ποσοστό της τιμής CIF στα σύνορα της Ένωσης, προτού καταβληθεί δασμός, είναι 8,3 %.

Δ. ΜΟΝΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ

(33)	Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε επίσης κατά πόσον η μεταβολή των συνθηκών ήταν δυνατόν να θεωρηθεί εύλογα διαρκούς χαρακτήρα.

(34)

Ως προς αυτό, η έρευνα έδειξε ότι η εταιρεία Ester έλαβε πράγματι ορισμένα μέτρα για τη μείωση του κόστους και τη βελτίωση της απόδοσης. Μάλιστα, η εταιρεία εκσυγχρόνισε και κατασκεύασε μια νέα σειρά παραγωγής. Επιπλέον, ως αποτέλεσμα σημαντικής αύξησης της παραγωγής, τα διοικητικά έξοδα ελαττώθηκαν σημαντικά. Η εταιρεία άρχισε επίσης να αναζητά πρώτες ύλες με αποδοτικότερο τρόπο (από πιο κοντινή τοποθεσία) και κατάφερε συνεπώς να μειώσει σημαντικά τα έξοδα μεταφοράς. Αυτή η μείωση του κόστους έχει άμεσο αντίκτυπο στο περιθώριο ντάμπινγκ. Ως εκ τούτου, η εν λόγω αλλαγή περιστάσεων μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει μόνιμο χαρακτήρα.

(35)

Όσον αφορά την τιμή εξαγωγής, η έρευνα έδειξε μια κάποια σταθερότητα στις πολιτικές τιμολόγησης της εταιρείας Ester για μεγάλη περίοδο, μεταξύ του 2006 (έτος κατά το οποίο αποσύρθηκε η ανάληψη υποχρέωσης) και του 2010 (σχεδόν στο τέλος της ΠΕΕ). Λόγω της μεταβολής στη μεθοδολογία για τον προσδιορισμό της τιμής εξαγωγής της Ester στην Ένωση, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 24 και 25 ανωτέρω και της προαναφερθείσας σταθερότητας στις τιμές, το πρόσφατα υπολογισθέν περιθώριο ντάμπινγκ ενδέχεται να είναι διαρκούς χαρακτήρα.

(36)

Επομένως, κρίθηκε ότι οι περιστάσεις που οδήγησαν στην έναρξη αυτής της ενδιάμεσης επανεξέτασης είναι απίθανο να αλλάξουν στο ορατό μέλλον κατά τρόπο που θα μπορούσε να επηρεάσει τα πορίσματα της ενδιάμεσης επανεξέτασης. Συνεπώς, εξήχθη το συμπέρασμα ότι η μεταβολή των περιστάσεων έχει μόνιμο χαρακτήρα και ότι η εφαρμογή του μέτρου στο σημερινό του επίπεδο δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.

Ε. ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

(37)

Ένας παραγωγός-εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το μέσο περιθώριο ντάμπινγκ του δείγματος θα πρέπει να υπολογιστεί εκ νέου, σε περίπτωση που η τρέχουσα ενδιάμεση επανεξέταση είχε ως αποτέλεσμα χαμηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ για την Ester (η οποία είναι μία από τις εταιρείες του δείγματος) από ό,τι έχει προσδιοριστεί προηγουμένως. Θα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι το αντικείμενο της τρέχουσας μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού περιορίζεται σαφώς στην επανεξέταση του περιθωρίου ντάμπινγκ του αιτούντος, ενός μεμονωμένου εξαγωγέα, συγκεκριμένα της εταιρείας Ester. Συνεπώς, η έρευνα περιορίστηκε στις συγκεκριμένες περιστάσεις του αιτούντος, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά και δεόντως τεκμηριωμένα στοιχεία (14). Τα συμπεράσματα που διαμορφώθηκαν βάσει αυτού δεν αφορούν τις άλλες εταιρείες στο δείγμα ή άλλο παραγωγό-εξαγωγέα στην υπό εξέταση χώρα.

(38)

Θεωρείται ότι ο προσδιορισμός νέου μέσου περιθωρίου ντάμπινγκ για το δείγμα, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού σε τέτοιες περιστάσεις δεν είναι ούτε νομικά δυνατός ούτε οικονομικά πρόσφορος για τους ακόλουθους λόγους. Μάλιστα, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι προσφυγή σε έναν υπολογισμό του μέσου περιθωρίου ντάμπινγκ για το δείγμα γίνεται όταν, στο πλαίσιο μιας δεδομένης έρευνας, εκτιμάται ότι ο αριθμός εξαγωγέων είναι τόσο μεγάλος που η εξατομικευμένη έρευνα όλων των συνεργαζόμενων εξαγωγέων θα επιβάρυνε αδικαιολόγητα τα θεσμικά όργανα της Ένωσης και θα έθετε σε κίνδυνο την ολοκλήρωση της έρευνας εντός της υποχρεωτικής προθεσμίας που έχει οριστεί στον βασικό κανονισμό. Γίνεται στη συνέχεια δεκτό ότι ο υπολογισμός ενός σταθμισμένου μέσου περιθωρίου βάσει των περιθωρίων ντάμπινγκ των εξαγωγέων του δείγματος είναι αντιπροσωπευτικός του περιθωρίου ντάμπινγκ των συνεργαζόμενων εξαγωγέων που δεν συμμετείχαν στο δείγμα. Αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο αν ο υπολογισμός αυτός γίνει βάσει των περιθωρίων ντάμπινγκ που αφορούν την ίδια χρονική περίοδο. Καμία από τις ανωτέρω συνθήκες δεν υφίσταται στο πλαίσιο της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης που περιορίστηκε αρχικά σε μια εταιρεία στο δείγμα όπως η τρέχουσα έρευνα. Κατά συνέπεια, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι πραγματικές συνθήκες της τρέχουσας μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης είναι τέτοιες που σαφώς δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 παράγραφος 6.

(39)

Επίσης, υπενθυμίζεται ότι η δήλωση στην ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας σύμφωνα με την οποία «εάν αποφασιστεί ότι τα μέτρα πρέπει να αρθούν ή να τροποποιηθούν για τον αιτούντα, μπορεί να χρειαστεί να τροποποιηθεί ο δασμολογικός συντελεστής που ισχύει σήμερα για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από άλλες εταιρείες της Ινδίας» σημαίνει ότι, ως αποτέλεσμα της επανεξέτασης, ο δασμός για τις άλλες εταιρείες μπορεί να αυξηθεί ώστε να αποφευχθεί η καταστρατήγηση (15). Δεδομένου ότι ο δασμός του αιτούντος αναθεωρείται προς τα κάτω, η προαναφερθείσα διάταξη της ανακοίνωσης για την έναρξη δεν έχει εφαρμογή.

(40)	Με βάση τους λόγους που περιγράφονται στις αιτιολογικές σκέψεις 37 έως 39, πρέπει να απορριφθεί ο ισχυρισμός ότι το μέσο περιθώριο ντάμπινγκ του δείγματος θα πρέπει να υπολογιστεί εκ νέου.

(41)	Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η τροποποίηση του εφαρμοζόμενου στον αιτούντα δασμολογικού συντελεστή και είχαν την ευκαιρία να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους.

(42)

Ο αιτών επανέλαβε τους ισχυρισμούς του σχετικά με την ταξινόμηση του προϊόντος που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 29 καθώς και τους ισχυρισμούς του σχετικά με την προσαρμογή με τη μορφή της επιστροφής δασμού επί της εξαγωγικής τιμής λόγω των οφελών από τα καθεστώτα DEPB, EPCG και «εξαγωγικές πιστώσεις», όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 30 και 31. Ωστόσο, επειδή δεν παρασχέθηκαν νέα στοιχεία που θα μπορούσαν να μεταβάλουν τα πορίσματα της Επιτροπής, οι ισχυρισμοί έπρεπε να απορριφθούν.

(43)

Ο αιτών στη συνέχεια αμφισβήτησε τη μέθοδο υπολογισμού της αξίας CIF των συναλλαγών που έγινε σε βάση FOB. Κατά τον καθορισμό της μοναδιαίας αξίας CIF, η Επιτροπή συσχέτισε το συνολικό κόστος μεταφοράς που κατέβαλε η εταιρεία με όλες τις εξαγωγικές συναλλαγές συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγών FOB. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι το συνολικό κόστος μεταφοράς θα πρέπει να συσχετιστεί με τις συναλλαγές CIF μόνο. Αυτός ο ισχυρισμός έγινε δεκτός.

(44)	Ο αιτών τελικά ισχυρίστηκε ότι δεν έχουν αποκλειστεί όλες οι πωλήσεις του δείγματος από τον προσδιορισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ. Και αυτός ο ισχυρισμός έγινε δεκτός.

(45)	Σε συνέχεια της έρευνας επανεξέτασης, το προτεινόμενο αναθεωρημένο περιθώριο ντάμπινγκ και ο δασμολογικός συντελεστής ντάμπινγκ προς εφαρμογή στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που κατασκευάζεται από την Ester Industries Limited ανέρχεται σε 8,3 %,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η καταχώριση σχετικά με την εταιρεία Ester Industries Limited, στον πίνακα του άρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007, αντικαθίσταται από την ακόλουθη:

«Ester Industries Limited, DLF City, Phase II, Sector 25, Gurgaon, Haryana - 122022, India

8,3

A026 »

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 6 Ιανουαρίου 2012.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

N. WAMMEN

(1) ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51.

(2) ΕΕ L 227 της 23.8.2001, σ. 1.

(3) ΕΕ L 227 της 23.8.2001, σ. 56.

(4) ΕΕ L 68 της 8.3.2006, σ. 37.

(5) ΕΕ L 68 της 8.3.2006, σ. 6.

(6) ΕΕ L 68 της 8.3.2006, σ. 15.

(7) ΕΕ L 270 της 29.9.2006, σ. 1.

(8) ΕΕ L 288 της 6.11.2007, σ. 1.

(9) ΕΕ L 242 της 15.9.2010, σ. 6.

(10) ΕΕ L 6 της 10.1.2009, σ. 1.

(11) ΕΕ L 129 της 17.5.2011, σ. 1.

(12) Ανακοίνωση λήξης ισχύος (ΕΕ C 68 της 3.3.2011, σ. 6).

(13) ΕΕ C 294 της 29.10.2010, σ. 10.

(14) Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2010, EWRIA κ.λπ. κατά Επιτροπής, Υπόθεση T-369/08, σκέψεις 7 και 79 και η αναφερόμενη σε αυτές νομολογία.

(15) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 270/2010 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 2010, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 452/2007 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 13).

12.1.2012

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 8/22

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 14/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 9ης Ιανουαρίου 2012

για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 511/2010 στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο, προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως προέλευσης Μαλαισίας ή όχι, και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές που αποστέλλονται από την Ελβετία

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή»), κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Ισχύοντα μέτρα

(1)

Με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 511/2010 (2) («ο αρχικός κανονισμός»), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 64,3 % στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο, όπως ορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, («το υπό εξέταση προϊόν») προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ» ή «η ενδιαφερόμενη χώρα»). Τα εν λόγω μέτρα θα αναφέρονται εφεξής ως «τα ισχύοντα μέτρα», και η έρευνα που οδήγησε στα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν βάσει του αρχικού κανονισμού θα αναφέρεται εφεξής ως «η αρχική έρευνα».

2. Αίτηση

(2)

Στις 4 Απριλίου 2011 η Επιτροπή έλαβε αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού για να ερευνήσει την εικαζόμενη καταστρατήγηση των ισχυόντων μέτρων. Η αίτηση υποβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Μετάλλων (Eurometaux) εξ ονόματος ενός ενωσιακού παραγωγού ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο («ο αιτών»).

(3)

Στην αίτηση υποστηρίχτηκε ότι, ύστερα από την επιβολή των ισχυόντων μέτρων, σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ της ΛΔΚ, της Μαλαισίας και της Ελβετίας, αφενός, και της Ένωσης, αφετέρου. Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές αυτές οφείλονταν στη μεταφόρτωση των συρμάτων από μολυβδαίνιο μέσω της Μαλαισίας ή της Ελβετίας.

(4)	Η αίτηση συμπέραινε ότι δεν συνέτρεχε άλλος ικανός αποχρών λόγος ή οικονομική δικαιολογία για τη μεταφόρτωση πλην των ισχυόντων μέτρων.

(5)

Τέλος, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι οι επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων εξουδετερώθηκαν τόσο ως προς τις ποσότητες όσο και ως προς τις τιμές και ότι οι τιμές των συρμάτων από μολυβδαίνιο από τη Μαλαισία και την Ελβετία αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που καθορίστηκε στην αρχική έρευνα.

3. Έναρξη

(6)

Η Επιτροπή, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπάρχουν επαρκή, εκ πρώτης όψεως, αποδεικτικά στοιχεία για την έναρξη έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού, άρχισε έρευνα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 477/2011 (3) («ο κανονισμός για την έναρξη της έρευνας»). Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και με το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού για την έναρξη της έρευνας, έδωσε επίσης οδηγίες στις τελωνειακές αρχές να καταχωρίζουν, από τις 19 Μαΐου 2011, τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που αποστέλλονταν από τη Μαλαισία ή την Ελβετία, είτε δηλώνονταν ως προέλευσης Μαλαισίας ή Ελβετίας είτε όχι.

4. Έρευνα

(7)	Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως τις αρχές της ΛΔΚ, της Μαλαισίας και της Ελβετίας, τους παραγωγούς-εξαγωγείς και τους εμπόρους σε αυτές τις χώρες, τους ενωσιακούς εισαγωγείς που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται, καθώς και τους παραγωγούς της Ένωσης, σχετικά με την έναρξη της έρευνας.

(8)

Απεστάλησαν ερωτηματολόγια στους παραγωγούς-εξαγωγείς της Μαλαισίας, της Ελβετίας και της ΛΔΚ, καθώς και στους ενωσιακούς εισαγωγείς που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται και/ή αναφέρθηκαν στην αίτηση. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας. Όλα τα μέρη ενημερώθηκαν για το γεγονός ότι η άρνηση συνεργασίας μπορεί να οδηγήσει στην εφαρμογή του άρθρου 18 του βασικού κανονισμού και στη συναγωγή συμπερασμάτων με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία.

(9)	Ένας εισαγωγέας της Ένωσης επικοινώνησε με την Επιτροπή και δήλωσε ότι δεν είχε αγοράσει ποτέ σύρματα από μολυβδαίνιο εκτός της Ένωσης.

(10)	Δύο εταιρείες από τη Μαλαισία υποστήριξαν ότι κατά τη διάρκεια της ΠΕ που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 14 δεν κατασκεύασαν ούτε και εξήγαγαν στην Ένωση σύρματα από μολυβδαίνιο.

(11)	Μια ελβετική εταιρεία δήλωσε ότι δεν συμμετείχε στην παραγωγή ή στην πώληση συρμάτων από μολυβδαίνιο κατά τα προηγούμενα τρία έτη.

(12)	Ένας παραγωγός της ΛΔΚ απάντησε στο ερωτηματολόγιο επισημαίνοντας ότι, από το 2009 και μετά, δεν πραγματοποίησε εξαγωγές συρμάτων από μολυβδαίνιο ούτε στην Ένωση αλλά ούτε και στην Μαλαισία ή στην Ελβετία.

(13)	Η Επιτροπή δεν έλαβε σχόλια από τις αρχές της ΛΔΚ, της Μαλαισίας ή της Ελβετίας.

5. Περίοδος έρευνας

(14)	Η έρευνα κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2010 έως την 31η Μαρτίου 2011 (εφεξής «ΠΕ»). Συγκεντρώθηκαν στοιχεία για την περίοδο από το 2007 μέχρι το τέλος της ΠΕ («η υπό εξέταση περίοδος») για να εξεταστεί η κατά τους ισχυρισμούς μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών.

Β. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

1. Γενικές παρατηρήσεις/βαθμός συνεργασίας

(15)

Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 10, μόνο δύο εταιρείες από τη Μαλαισία συνεργάστηκαν αλλά δεν πραγματοποίησαν εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 11, μόνο μια ελβετική εταιρεία υπέβαλε στοιχεία με βάση τα οποία δεν συμμετείχε στην παραγωγή ή την πώληση του υπό εξέταση προϊόντος κατά τα προηγούμενα τρία έτη. Κατά συνέπεια, τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας βασίστηκαν στα διαθέσιμα πραγματικά στοιχεία σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού.

(16)

Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, προκειμένου να αξιολογηθεί αν υπήρξε πιθανή καταστρατήγηση, αναλύθηκε διαδοχικά: 1. κατά πόσον μεταβλήθηκε ο τρόπος διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ, αφενός, της ΛΔΚ, της Μαλαισίας και της Ελβετίας και, αφετέρου, της Ένωσης· 2. κατά πόσον η μεταβολή αυτή απορρέει από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπήρχε ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία πλην της επιβολής του δασμού· 3. κατά πόσον υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για ζημία ή στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι υπονομεύονται οι επανορθωτικές συνέπειες του δασμού όσον αφορά τις τιμές και/ή τις ποσότητες του ομοειδούς προϊόντος· και 4. κατά πόσον υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι ασκείται πρακτική ντάμπινγκ σε σχέση με τις κανονικές αξίες που έχουν ήδη προσδιοριστεί για το ομοειδές προϊόν, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του βασικού κανονισμού.

2. Υπό εξέταση προϊόν και ομοειδές προϊόν

(17)

Το υπό εξέταση προϊόν, όπως ορίζεται στην αρχική έρευνα, δηλαδή σύρμα από μολυβδαίνιο, το οποίο περιέχει κατά βάρος τουλάχιστον 99,95 % μολυβδαίνιο, του οποίου η μέγιστη διάσταση της εγκάρσιας τομής υπερβαίνει τα 1,35 mm αλλά όχι τα 4,0 mm, προέλευσης ΛΔΚ (εφεξής «το υπό εξέταση προϊόν» ή «το σύρμα από μολυβδαίνιο»), το οποίο προς το παρόν υπάγεται στον κωδικό ΣΟ ex 8102 96 00 .

(18)	Το προϊόν που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας είναι το ίδιο με εκείνο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 17, αλλά αποστέλλεται από τη Μαλαισία ή την Ελβετία, είτε δηλώνεται ως προέλευσης Μαλαισίας ή Ελβετίας είτε όχι.

(19)	Όσον αφορά τις εισαγωγές που δηλώνονται ως προέλευσης Ελβετίας, διαπιστώθηκε ότι, με βάση τα στοιχεία από τη βάση δεδομένων Surveillance II, δεν υπήρξαν εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση κατά τη διάρκεια της ΠΕ.

(20)

Όσον αφορά τις εισαγωγές που δηλώθηκαν ως προέλευσης Μαλαισίας, ελλείψει συνεργασίας, η σύγκριση των συρμάτων από μολυβδαίνιο που εξάγονταν στην Ένωση από τη ΛΔΚ με τα σύρματα από μολυβδαίνιο που αποστέλλονταν από τη Μαλαισία στην Ένωση βασίστηκε στα διαθέσιμα στοιχεία σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που περιείχε η αίτηση. Από τα στοιχεία που παρελήφθησαν κατά την παρούσα έρευνα δεν προκύπτει ότι τα σύρματα από μολυβδαίνιο που εξάγονται στην Ένωση από τη ΛΔΚ και τα σύρματα από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται στην Ένωση από τη Μαλαισία δεν έχουν τα ίδια βασικά φυσικά χαρακτηριστικά και τις ίδιες χρήσεις. Ως εκ τούτου, θεωρούνται ομοειδή προϊόντα, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Ουδεμία αντίθετη άποψη υπεβλήθη κατά τη διάρκεια της έρευνας.

3. Μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών

Εισαγωγές συρμάτων από μολυβδαίνιο στην Ένωση

3.1. ΛΔΚ και Μαλαισία

(21)

Λόγω της έλλειψης συνεργασίας εκ μέρους των παραγωγών-εξαγωγέων της ΛΔΚ, προκειμένου να αξιολογηθεί το επίπεδο των εισαγωγών για το έτος 2010 και για την ΠΕ, συγκρίθηκαν διάφορες στατιστικές πηγές. Στις πηγές αυτές συμπεριλήφθηκαν τόσο δημόσια διαθέσιμες πηγές, όπως η Eurostat, καθώς και άλλες, όπως η βάση δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού και η βάση δεδομένων Surveillance II.

(22)	Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 27 του αρχικού κανονισμού, οι εισαγωγές από τη ΛΔΚ ανήλθαν σε 87 τόνους το 2007, 100 τόνους το 2008 και 97 τόνους κατά την αρχική ΠΕ (από την 1η Απριλίου 2008 έως τις 31 Μαρτίου 2009).

(23)	Οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ σημείωσαν σημαντική πτώση ύστερα από την επιβολή των μέτρων (από 97 τόνους στην αρχική ΠΕ σε κάτω από 10 τόνους στην ΠΕ). Από την άλλη, οι εισαγωγές από τη Μαλαισία αυξήθηκαν από μηδέν το 2009 σε περίπου 6 τόνους κατά την ΠΕ.

3.2. ΛΔΚ και Ελβετία

(24)

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, δηλαδή στο επίπεδο του κωδικού ΣΟ, οι εισαγωγές από την Ελβετία αυξήθηκαν από σχεδόν μηδέν το 2009 και τα προηγούμενα έτη σε 5 τόνους κατά την περίοδο 2010 έως 2011. Ωστόσο, από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι δεν έγιναν εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση από την Ελβετία, οι οποίες να δηλώθηκαν ως προέλευσης Ελβετίας, κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του 2010 δεν έγιναν παρόμοιες εισαγωγές, ενώ τα αρχικά προσωρινά μέτρα τέθηκαν σε ισχύ από τον Δεκέμβριο του 2009.

3.3. Εισαγωγές από τη ΛΔΚ στη Μαλαισία και την Ελβετία

(25)	Σύμφωνα με τις στατιστικές πηγές της ΛΔΚ, οι εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στη Μαλαισία ξεκίνησαν το 2010, παρότι κατά τα έτη 2009 και το 2008 οι ποσότητες που εξήχθησαν ήταν αμελητέες.

(26)

Σύμφωνα με τις ελβετικές στατιστικές πηγές οι εισαγωγές από τη ΛΔΚ στην Ελβετία ξεκίνησαν το 2010 και συνέχισαν το 2011, παρότι κατά τα έτη 2009 και 2008 οι ποσότητες που εισήχθησαν ήταν αμελητέες. Ωστόσο, τα στοιχεία για τις εισαγωγές εντοπίζονται στο επίπεδο του κωδικού ΣΟ και, κατά συνέπεια, το πεδίο τους είναι ευρύτερο από τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος στην παρούσα έρευνα. Όπως προαναφέρθηκε, διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρξαν εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από την Ελβετία στην Ένωση, που να δηλώθηκαν ως προέλευσης Ελβετίας. Κατά συνέπεια, η έρευνα δεν μπόρεσε να διαπιστώσει πρακτικές μεταφόρτωσης συρμάτων από μολυβδαίνιο καταγωγής ΛΔΚ μέσω της Ελβετίας.

3.4. Συμπέρασμα σχετικά με τη μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών

Μαλαισία

(27)

Η συνολική μείωση των εξαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ προς την Ένωση από το 2010 και μετά, καθώς και η παράλληλη αύξηση των εξαγωγών από τη Μαλαισία και των εξαγωγών από τη ΛΔΚ προς τη Μαλαισία μετά την επιβολή των αρχικών μέτρων συνιστούσε μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των προαναφερόμενων χωρών, αφενός, και της Ένωσης, αφετέρου.

Ελβετία

(28)

Όσον αφορά την Ελβετία, δεν μπόρεσε να διαπιστωθεί καμία μεταβολή στον τρόπο διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ της ΛΔΚ, της Ελβετίας και της Ένωσης αναφορικά με τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Κατά συνέπεια, η έρευνα πιθανής καταστρατήγησης των μέτρων αντιντάμπινγκ από εισαγωγές συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από την Ελβετία θα πρέπει να περατωθεί.

4. Μορφή της πρακτικής καταστρατήγησης και απουσία ικανού αποχρώντος λόγου ή άλλης οικονομικής δικαιολογίας

(29)

Οι διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού ορίζουν ότι η μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών πρέπει να απορρέει από μια πρακτική, διαδικασία ή εργασία, για την οποία δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία, πλην της επιβολής του δασμού. Η πρακτική, η διαδικασία ή η εργασία συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την αποστολή του προϊόντος που υπόκειται σε μέτρα μέσω τρίτων χωρών.

(30)

Η σύγκριση των εμπορικών ροών μεταξύ της ΛΔΚ και της Μαλαισίας, αφενός, και της Μαλαισίας και της Ένωσης, αφετέρου, δείχνει την ύπαρξη πρακτικών μεταφόρτωσης. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονταν στην αίτηση δεν αμφισβητήθηκαν από καμία επιχείρηση είτε της ΛΔΚ ή της Μαλαισίας είτε της Ένωσης. Υπενθυμίζεται ότι κανένας παραγωγός συρμάτων από μολυβδαίνιο από τη Μαλαισία δεν συνεργάστηκε με την παρούσα έρευνα.

(31)

Η έρευνα δεν κατέδειξε κανέναν άλλο ικανό αποχρώντα λόγο ή οικονομική δικαιολογία για τη μεταφόρτωση πλην της αποφυγής των ισχυόντων μέτρων. Δεν βρέθηκαν στοιχεία, πλην της αποφυγής καταβολής του δασμού, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αντιστάθμιση του κόστους μεταφόρτωσης του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ μέσω της Μαλαισίας.

(32)	Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται περαιτέρω από το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκε κανένας παραγωγός συρμάτων από μολυβδαίνιο από τη Μαλαισία κατά την παρούσα έρευνα.

(33)	Επιπλέον, σημειώνεται ότι οι εισαγωγές από τη Μαλαισία διακόπηκαν, όταν δημοσιεύτηκε ο κανονισμός για την έναρξη της έρευνας.

(34)

Συμπεραίνεται επομένως ότι ελλείψει τυχόν άλλου αποχρώντος λόγου ή οικονομικής δικαιολογίας κατά την έννοια της δεύτερης φράσης του άρθρου 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, η μεταβολή στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της ΛΔΚ και της Μαλαισίας, αφενός, και της Ένωσης, αφετέρου, οφείλεται στην επιβολή των ισχυόντων μέτρων.

5. Εξουδετέρωση των επανορθωτικών συνεπειών του δασμού όσον αφορά τις τιμές και/ή τις ποσότητες του ομοειδούς προϊόντος

(35)

Για να εκτιμηθεί εάν τα εισαγόμενα προϊόντα από τη Μαλαισία είχαν υπονομεύσει, ως προς τις ποσότητες και τις τιμές, τις επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από τις διαθέσιμες στατιστικές πηγές, όπως περιγράφονται στην αιτιολογική σκέψη 21, ως τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία όσον αφορά τις ποσότητες και τις τιμές των εξαγωγών από τη Μαλαισία.

(36)	Θεωρήθηκε ότι η αύξηση των εισαγωγών από τη Μαλαισία ήταν σημαντική από την άποψη των ποσοτήτων. Το επίπεδο των εισαγωγών από τη Μαλαισία κατά την ΠΕ ήταν περίπου 6 % των εισαγωγών του προϊόντος προέλευσης ΛΔΚ στην Ένωση πριν από την επιβολή των μέτρων.

(37)

Η σύγκριση του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας όπως ορίζεται στον αρχικό κανονισμό και ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών εξαγωγής έδειξαν σημαντική απόκλιση των τιμών. Επομένως, εξήχθη το συμπέρασμα ότι οι επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων υπονομεύονται όσον αφορά τόσο τις ποσότητες όσο και τις τιμές.

6. Αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που είχαν καθοριστεί στο παρελθόν για ομοειδή προϊόντα

(38)	Ελλείψει συνεργασίας από παραγωγούς-εξαγωγείς, οι τιμές εξαγωγών βασίστηκαν στα διαθέσιμα στοιχεία, σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού. Οι τιμές που ήταν διαθέσιμες από στατιστικές πηγές, όπως περιγράφονται στην αιτιολογική σκέψη 21, θεωρήθηκαν ως οι πιο αξιόπιστες.

(39)

Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, κρίθηκε σκόπιμο η κανονική αξία που πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε έρευνα για την καταστρατήγηση των μέτρων να είναι η κανονική αξία που είχε καθοριστεί κατά την αρχική έρευνα. Ελλείψει συνεργασίας και σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού, για τη σύγκριση της τιμής εξαγωγών με την κανονική αξία, κρίθηκε σκόπιμο να υποτεθεί ότι η σύνθεση προϊόντος όσον αφορά τα προϊόντα που εξετάστηκαν στην παρούσα έρευνα ήταν η ίδια με την αρχική έρευνα.

(40)

Στην αρχική έρευνα, οι ΗΠΑ κρίθηκαν ως κατάλληλη ανάλογη χώρα με οικονομία της αγοράς. Καθώς ο παραγωγός της ανάλογης χώρας πραγματοποίησε μόνο περιορισμένες πωλήσεις στην εγχώρια αγορά των ΗΠΑ, δεν κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν στοιχεία από τις εγχώριες πωλήσεις στις ΗΠΑ για τους σκοπούς καθορισμού ή υπολογισμού της κανονικής αξίας. Κατά συνέπεια, η κανονική αξία για τη ΛΔΚ ορίστηκε με βάση τις τιμές εξαγωγών από τις ΗΠΑ σε άλλες τρίτες χώρες, στις οποίες περιλαμβάνεται και η Ένωση.

(41)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 11 και 12 του βασικού κανονισμού, το ντάμπινγκ υπολογίστηκε με βάση τη σύγκριση της σταθμισμένης μέσης κανονικής αξίας, που ορίστηκε στον αρχικό κανονισμό, με τη σταθμισμένη μέση τιμή εξαγωγής, που διαπιστώθηκε κατά την ΠΕ της παρούσας έρευνας, εκφραζόμενη ως ποσοστό της καθαρής τιμής, στο στάδιο «ελεύθερο στα ενωσιακά σύνορα», πριν από την καταβολή δασμού.

(42)	Η σύγκριση μεταξύ της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας και της μέσης σταθμισμένης τιμής εξαγωγής έδειξε την ύπαρξη πρακτικών ντάμπινγκ.

Γ. ΜΕΤΡΑ

(43)	Με βάση τα παραπάνω πορίσματα, συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές συρμάτων από μολυβδαίνιο προέλευσης ΛΔΚ αποτέλεσε αντικείμενο καταστρατήγησης λόγω της μεταφόρτωσης μέσω της Μαλαισίας.

(44)

Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 πρώτη φράση του βασικού κανονισμού, τα ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος προέλευσης ΛΔΚ θα πρέπει να επεκταθούν στις εισαγωγές του ιδίου προϊόντος που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι.

(45)	Τα μέτρα που θα επεκταθούν πρέπει να είναι εκείνα που καθορίζονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 511/2010, δηλαδή οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ 64,3 % ο οποίος επιβάλλεται στην καθαρή τιμή, στο στάδιο «ελεύθερο στα ενωσιακά σύνορα», πριν από την επιβολή δασμού.

(46)

Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, τα οποία προβλέπουν ότι κάθε επέκταση μέτρων πρέπει να εφαρμόζεται στις εισαγωγές που εισέρχονται στην Ένωση βάσει της καταγραφής που επιβάλλει ο κανονισμός για την έναρξη της έρευνας, πρέπει να εισπράττονται δασμοί για τις καταγεγραμμένες εισαγωγές συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από τη Μαλαισία.

Δ. ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ

(47)

Με βάση τα συμπεράσματα που αφορούν την Ελβετία, η έρευνα σχετικά με την ενδεχόμενη καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ από τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που αποστέλλονται από την Ελβετία θα πρέπει να περατωθεί και η καταγραφή των εισαγωγών συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από την Ελβετία, η οποία επιβλήθηκε με τον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας, θα πρέπει να διακοπεί.

Ε. ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ

(48)

Υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της παρούσας έρευνας δεν εμφανίστηκε ούτε βρέθηκε στην Ένωση κάποιος παραγωγός/εξαγωγέας συρμάτων από μολυβδαίνιο. Παρά τα ανωτέρω, οποιοσδήποτε παραγωγός από τη Μαλαισία κρίνει ότι δεν εξήγαγε στην Ένωση το υπό έρευνα προϊόν κατά τη διάρκεια της ΠΕ και προτίθεται να υποβάλει αίτηση απαλλαγής από την επέκταση του δασμού αντιντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 4 και του άρθρου 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, θα κληθεί να συμπληρώσει ερωτηματολόγιο προκειμένου η Επιτροπή να μπορέσει να εξακριβώσει κατά πόσον η απαλλαγή αυτή είναι δικαιολογημένη. Η απαλλαγή αυτή μπορεί να χορηγηθεί ύστερα από αξιολόγηση της κατάστασης της αγοράς του υπό εξέταση προϊόντος, της παραγωγικής ικανότητας και της χρησιμοποίησης αυτής, των προμηθειών και των πωλήσεων, της πιθανότητας συνέχισης της άσκησης πρακτικών για τις οποίες δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία και των αποδεικτικών στοιχείων για την άσκηση πρακτικής ντάμπινγκ. Η Επιτροπή προβαίνει κατά κανόνα και σε επιτόπιες επαληθεύσεις. Η αίτηση πρέπει να αποσταλεί πάραυτα στην Επιτροπή με όλα τα σχετικά στοιχεία, και ιδίως τις μεταβολές των δραστηριοτήτων της επιχείρησης που έχουν σχέση με την παραγωγή και τις πωλήσεις.

(49)

Εάν χορηγηθεί απαλλαγή, η Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή, θα προτείνει ανάλογη τροποποίηση των επεκταθέντων μέτρων. Ως εκ τούτου, οποιεσδήποτε απαλλαγές χορηγηθούν θα αποτελέσουν αντικείμενο παρακολούθησης προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τους καθορισθέντες όρους.

ΣΤ. ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

(50)	Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό, βάσει των οποίων συνάγονται τα ανωτέρω συμπεράσματα, και τους δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλουν σχόλια και να γίνουν δεκτά σε ακρόαση,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 511/2010 σχετικά με τις εισαγωγές σύρματος από μολυβδαίνιο που περιέχει κατά βάρος τουλάχιστον 99,95 % μολυβδαίνιο, του οποίου η μέγιστη διάσταση της εγκάρσιας τομής υπερβαίνει τα 1,35 mm αλλά όχι και τα 4,0 mm, το οποίο προς το παρόν υπάγεται στον κωδικό ΣΟ ex 8102 96 00 και είναι προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, επεκτείνεται στο σύρμα από μολυβδαίνιο, το οποίο περιέχει κατά βάρος τουλάχιστον 99,95 % μολυβδαίνιο, του οποίου η μέγιστη διάσταση της εγκάρσιας τομής υπερβαίνει τα 1,35 mm αλλά όχι τα 4,0 mm, το οποίο προς το παρόν υπάγεται στον κωδικό ΣΟ ex 8102 96 00 (κωδικός TARIC 8102 96 00 11), και είναι προέλευσης Μαλαισίας, είτε δηλώνεται ως προέλευσης Μαλαισίας είτε όχι.

2. Οι δασμοί που επεκτείνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 εισπράττονται για τις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως προέλευσης Μαλαισίας είτε όχι, που καταγράφονται σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 477/2011, και το άρθρο 13 παράγραφος 3 και το άρθρο 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009.

3. Εκτός αν άλλως ορίζεται, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.

Άρθρο 2

1. Οι αιτήσεις απαλλαγής από τους δασμούς που επεκτείνονται βάσει του άρθρου 1 συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης και πρέπει να υπογράφονται από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που αντιπροσωπεύει τον φορέα ο οποίος ζητά την απαλλαγή. Η αίτηση πρέπει να αποστέλλεται στην ακόλουθη διεύθυνση:

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate Η

Office: N105 4/92

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Φαξ + 32 2297 98 81

E-mail: TRADE-13-3-MOLYBDENUM@ec.europa.eu

2. Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009, αφότου ζητηθεί η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής, η Επιτροπή δύναται να επιτρέπει, με απόφαση, την απαλλαγή από τον επεκταθέντα δασμό δυνάμει του άρθρου 1 του παρόντος κανονισμού, των εισαγωγών που δεν καταστρατηγούν τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 511/2010.

Άρθρο 3

Περατώνεται η έρευνα που κινήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 477/2011 όσον αφορά την πιθανή καταστρατήγηση των μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 511/2010 στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο, προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, από εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από την Ελβετία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως προέλευσης Ελβετίας ή όχι.

Άρθρο 4

Οι τελωνειακές αρχές καλούνται να διακόψουν την καταγραφή των εισαγωγών, όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 477/2011.

Άρθρο 5

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 9 Ιανουαρίου 2012.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

N. WAMMEN

(1) ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51.

(2) ΕΕ L 150 της 16.6.2010, σ. 17.

(3) ΕΕ L 131 της 18.5.2011, σ. 14.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΣΤΑΘΕΙ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

12.1.2012

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 8/38

ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. 1/2011 ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΣΤΑΘΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ INTERBUS ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΜΕ ΠΟΥΛΜΑΝ ΚΑΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ

της 11ης Νοεμβρίου 2011

για την έγκριση του εσωτερικού κανονισμού της και την προσαρμογή του παραρτήματος 1 της συμφωνίας σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών και του παραρτήματος 2 της συμφωνίας σχετικά με τα τεχνικά πρότυπα για λεωφορεία και πούλμαν καθώς και τις απαιτήσεις σχετικά με τις κοινωνικές διατάξεις του άρθρου 8 της συμφωνίας

(2012/25/ΕΕ)

Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη συμφωνία Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (1), και ιδίως τα άρθρα 23 και 24,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)	Δυνάμει του άρθρου 23 παράγραφος 3 της συμφωνίας Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (στο εξής, «η συμφωνία»), η μεικτή επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

(2)

Η επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της συμφωνίας, αναπροσαρμόζει το παράρτημα 1 της συμφωνίας σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών και το παράρτημα 2 που αφορά τα τεχνικά πρότυπα λεωφορείων και πούλμαν. Επιπλέον, μεικτή επιτροπή είναι υπεύθυνη, κατά το άρθρο 24 παράγραφος 2 στοιχείο ε) της συμφωνίας, για την προσαρμογή των απαιτήσεων σχετικά με τις κοινωνικές διατάξεις του άρθρου 8 της συμφωνίας, με σκοπό να ενσωματωθούν τα νέα μέτρα που έχουν ληφθεί στην Ένωση,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνεται ο εσωτερικός κανονισμός της μεικτής επιτροπής, ως παρατίθεται στο παράρτημα I της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 2

Το παράρτημα 1 της συμφωνίας σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών και το παράρτημα 2 της συμφωνίας σχετικά με τα τεχνικά πρότυπα λεωφορείων και πούλμαν, καθώς και τις απαιτήσεις σχετικά με τις κοινωνικές διατάξεις του άρθρου 8 της συμφωνίας, προσαρμόζονται σύμφωνα με το συνημμένο στην παρούσα απόφαση παράρτημα II.

Βρυξέλλες, 11 Νοεμβρίου 2011.

Ο Πρόεδρος

Sz. SCHMIDT

Ο Γραμματέας

G. PATRIS

(1) ΕΕ L 321 της 26.11.2002, σ. 13.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Εσωτερικός κανονισμός της μεικτής επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει της συμφωνίας Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία

Άρθρο 1

Ονομασία της μεικτής επιτροπής

Η μεικτή επιτροπή που έχει συσταθεί δυνάμει του άρθρου 23 της συμφωνίας Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία αναφέρεται στο εξής ως «η επιτροπή».

Άρθρο 2

Προεδρία

1. Η προεδρία της επιτροπής ασκείται από έναν αντιπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (στο εξής, «η Επιτροπή»), εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ένωσης, ή ενδεχομένως ο αναπληρωτής του, ασκεί καθήκοντα προέδρου της επιτροπής.

3. Ο πρόεδρος διευθύνει τις εργασίες της επιτροπής.

Άρθρο 3

Αντιπροσωπείες

1. Τα μέρη για τα οποία ισχύει η συμφωνία (στο εξής, «τα μέρη») ορίζουν τους αντιπροσώπους τους στην επιτροπή. Η αντιπροσωπεία της Ένωσης απαρτίζεται από αντιπροσώπους της Επιτροπής και επικουρείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών.

2. Κάθε μέρος ορίζει τον επικεφαλής της αντιπροσωπείας του και, ενδεχομένως, τον αναπληρωτή του.

3. Κάθε μέρος μπορεί να ορίσει νέους αντιπροσώπους στην επιτροπή. Ο γραμματέας της επιτροπής ενημερώνεται αμέσως σχετικά με τις αλλαγές αυτές, εγγράφως.

4. Στις συνεδριάσεις της επιτροπής μπορούν να παραστούν, ως παρατηρητές, αντιπρόσωποι της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πρόεδρος, σε συμφωνία με τους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών, μπορεί να καλέσει άτομα που δεν είναι μέλη των αντιπροσωπειών να παραστούν σε μια συνεδρίαση της επιτροπής, προκειμένου να παράσχουν πληροφορίες για συγκεκριμένα θέματα.

5. Τα μέρη ενημερώνουν τον γραμματέα της επιτροπής, τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν από τη συνεδρίαση, για τη σύνθεση της αντιπροσωπείας τους.

Άρθρο 4

Γραμματεία

1. Ένας αντιπρόσωπος της Επιτροπής ασκεί τα καθήκοντα γραμματείας της επιτροπής. Ο γραμματέας ορίζεται από τον πρόεδρο της επιτροπής και κατέχει τη θέση αυτή έως ότου ορισθεί νέος γραμματέας. Ο πρόεδρος ανακοινώνει στα άλλα μέρη το όνομα και τα στοιχεία του γραμματέα.

2. Ο γραμματέας είναι αρμόδιος για την επικοινωνία μεταξύ των αντιπροσωπειών, συμπεριλαμβανομένης της διαβίβασης των εγγράφων, και επιβλέπει τη λειτουργία της γραμματείας.

Άρθρο 5

Συνεδριάσεις της επιτροπής

1. Η επιτροπή συνεδριάζει εφόσον το ζητήσει ένα τουλάχιστον μέρος. Συγκαλείται από τον πρόεδρο.

2. Ο πρόεδρος διαβιβάζει στους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών την πρόσκληση για τη συνεδρίαση, συνοδευόμενη από το σχέδιο ημερήσιας διάταξης και από τα έγγραφα συνεδριάσεως, το αργότερο 15 εργάσιμες ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης.

3. Ένα από τα μέρη μπορεί να ζητήσει από τον πρόεδρο να μειώσει την προθεσμία που προβλέπεται στην παράγραφο 2 ώστε να ληφθεί υπόψη ο επείγων χαρακτήρας ενός ιδιαίτερου θέματος.

4. Οι συνεδριάσεις της επιτροπής δεν είναι δημόσιες, εκτός εάν ληφθεί αντίθετη απόφαση από τους επικεφαλής των αντιπροσωπειών.

5. Η επιτροπή συνεδριάζει στις Βρυξέλλες, εκτός εάν τα μέρη συμφωνήσουν να συνεδριάσουν αλλού.

Άρθρο 6

Ημερήσια διάταξη

1. Ο πρόεδρος, επικουρούμενος από τον γραμματέα, καταρτίζει την προσωρινή ημερήσια διάταξη κάθε συνεδρίασης και ορίζει, κατόπιν συνεννόησης με τους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών, την ημερομηνία και τον τόπο διεξαγωγής της συνεδρίασης. Ο πρόεδρος διαβιβάζει την προσωρινή ημερήσια διάταξη στους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών, το αργότερο 15 εργάσιμες ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης. Η ημερήσια διάταξη συνοδεύεται από όλα τα αναγκαία έγγραφα εργασίας.

2. Η προθεσμία που ορίζεται στην παράγραφο 1 δεν ισχύει για τις επείγουσες συνεδριάσεις που συγκαλούνται σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3.

3. Κάθε μέρος μπορεί να προτείνει την εγγραφή στην προσωρινή ημερήσια διάταξη ενός ή δύο συμπληρωματικών σημείων, το αργότερο 24 ώρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης. Η αίτηση εγγραφής συμπληρωματικών σημείων στην ημερήσια διάταξη πρέπει να αιτιολογείται και να διαβιβάζεται γραπτώς στον πρόεδρο.

4. Στην αρχή της συνεδρίασης, η επιτροπή εγκρίνει την ημερήσια διάταξη. Η επιτροπή μπορεί να αποφασίσει την εγγραφή στην ημερήσια διάταξη ενός σημείου που δεν περιλαμβάνεται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη.

Άρθρο 7

Έκδοση των πράξεων

1. Οι αποφάσεις της επιτροπής εκδίδονται με ομοφωνία των παρισταμένων μερών, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφοι 5 και 6 της συμφωνίας. Οι συστάσεις, ιδίως εκείνες που προβλέπονται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) της συμφωνίας, εκδίδονται με συναίνεση μεταξύ των αντιπροσωπειών των παρισταμένων μερών. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις φέρουν τον τίτλο «απόφαση» ή «σύσταση», συνοδευόμενο από αύξοντα αριθμό, την ημερομηνία έκδοσής τους και ένδειξη του αντικειμένου τους.

2. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις της επιτροπής φέρουν την υπογραφή του προέδρου και του γραμματέα. Διαβιβάζονται από τον γραμματέα στους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών.

3. Κάθε μέρος μπορεί να αποφασίσει να δημοσιεύσει οιαδήποτε πράξη εκδίδεται από την επιτροπή.

4. Οι πράξεις της επιτροπής μπορούν να εγκρίνονται με γραπτή διαδικασία, εφόσον υπάρχει συμφωνία των επικεφαλής των αντιπροσωπειών. Ο πρόεδρος υποβάλλει το σχέδιο της πράξης στους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών, οι οποίοι απαντούν δηλώνοντας κατά πόσον δέχονται ή δεν δέχονται το σχέδιο, εάν έχουν να προτείνουν τροποποιήσεις του σχεδίου ή εάν χρειάζονται επιπλέον χρόνο για να εξετάσουν το ζήτημα. Εάν το σχέδιο εγκριθεί, ο πρόεδρος οριστικοποιεί την απόφαση ή τη σύσταση σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2.

5. Οι συστάσεις και οι αποφάσεις συντάσσονται στην αγγλική, γαλλική και γερμανική γλώσσα και τα κείμενα αυτά είναι εξίσου αυθεντικά. Κάθε μέρος μεριμνά για την ορθή μετάφραση των συστάσεων και των αποφάσεων στην ή τις επίσημες γλώσσες του. Η Επιτροπή μεριμνά για τη μετάφραση στις άλλες γλώσσες της Ένωσης.

Άρθρο 8

Πρακτικά

1. Ο γραμματέας συντάσσει, υπό την ευθύνη του προέδρου, σχέδιο πρακτικών κάθε συνεδρίασης της επιτροπής, εντός 15 εργασίμων ημερών μετά τη συνεδρίαση.

2. Τα πρακτικά περιλαμβάνουν συνήθως για κάθε σημείο της ημερήσιας διάταξης:

—	αναφορά των εγγράφων που υποβλήθηκαν στην επιτροπή,

—	τις δηλώσεις των οποίων η εγγραφή ζητήθηκε από ένα μέρος,

—	τις αποφάσεις που λήφθηκαν, τις συστάσεις που διατυπώθηκαν και τα συμπεράσματα που εγκρίθηκαν.

3. Το σχέδιο πρακτικών υποβάλλεται προς έγκριση στην επιτροπή με τη γραπτή διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 4. Εάν η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί, τα πρακτικά εγκρίνονται από την επιτροπή κατά την επόμενη συνεδρίασή της.

4. Μόλις εγκριθούν τα πρακτικά από την επιτροπή, υπογράφονται από τον πρόεδρο και τον γραμματέα και φυλάσσονται από τον γραμματέα, ο οποίος διαβιβάζει αντίγραφό τους στους επικεφαλής των άλλων αντιπροσωπειών.

Άρθρο 9

Εμπιστευτικότητα

Υπό την επιφύλαξη της διάταξης σχετικά με τη δημοσίευση των πράξεων, που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 3, οι αποφάσεις των συνεδριάσεων και τα έγγραφα της επιτροπής καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο.

Άρθρο 10

Δαπάνες

1. Κάθε μέρος αναλαμβάνει τις δαπάνες που προκύπτουν από τη συμμετοχή του στις συνεδριάσεις της επιτροπής.

2. Η επιτροπή αποφασίζει για την κατανομή των δαπανών τις οποίες συνεπάγονται οι αποστολές που ανατίθενται σε εμπειρογνώμονες προσκεκλημένους από τον πρόεδρο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4.

Άρθρο 11

Αλληλογραφία

Κάθε είδους αλληλογραφία που απευθύνεται στον πρόεδρο της επιτροπής ή που προέρχεται από αυτόν αποστέλλεται στον γραμματέα της επιτροπής. Ο γραμματέας διαβιβάζει αντίγραφο κάθε σχετικής με τη συμφωνία αλληλογραφίας σε όλες τις αντιπροσωπείες.

Άρθρο 12

Γλώσσες

Οι γλώσσες που χρησιμοποιούνται στις συνεδριάσεις της επιτροπής και στα έγγραφα αποφασίζονται από την επιτροπή. Το μέρος που φιλοξενεί τη συνεδρίαση δεν υποχρεούται να εξασφαλίζει διερμηνεία για τις λοιπές γλώσσες.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Προσαρμογή του παραρτήματος 1 σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών, του παραρτήματος 2 σχετικά με τα τεχνικά πρότυπα λεωφορείων και πούλμαν, καθώς επίσης και των απαιτήσεων σχετικά με τις κοινωνικές διατάξεις του άρθρου 8 της συμφωνίας (1)

1. Προσαρμογή του παραρτήματος 1 σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών

Στις πράξεις που αναφέρονται στο παράρτημα 1 της συμφωνίας Interbus, προστίθενται οι ακόλουθες πράξεις της Ένωσης:

«Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1071/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων όσον αφορά τους όρους που πρέπει να πληρούνται για την άσκηση του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα και για την κατάργηση της οδηγίας 96/26/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 300 της 14.11.2009, σ. 51)».

2. Προσαρμογή του παραρτήματος 2 της συμφωνίας σχετικά με τα τεχνικά πρότυπα λεωφορείων και πούλμαν

Στο άρθρο 1 του παραρτήματος 2 της συμφωνίας τα στοιχεία α), β), γ) και δ) αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:

«α)

Τεχνικός έλεγχος των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους

—	Οδηγία 2009/40/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, σχετικά με τον τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 141 της 6.6.2009, σ. 12).

—

Οδηγία 2000/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2000, σχετικά με τον οδικό τεχνικό έλεγχο των οχημάτων επαγγελματικής χρήσεως που κυκλοφορούν στην Κοινότητα (ΕΕ L 203 της 10.8.2000, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/26/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 90 της 8.4.2003, σ. 37).

β)

Διατάξεις περιορισμού της ταχύτητας

—

Οδηγία 92/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με την εγκατάσταση και τη χρήση διατάξεων περιορισμού της ταχύτητας σε ορισμένες κατηγορίες οχημάτων με κινητήρα στην Κοινότητα (ΕΕ L 57 της 2.3.1992, σ. 27) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/85/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 327 της 4.12.2002, σ. 8).

γ)

Μέγιστες διαστάσεις και μέγιστα βάρη:

—

Οδηγία 96/53/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1996, σχετικά με τον καθορισμό, για ορισμένα οδικά οχήματα που κυκλοφορούν στην Κοινότητα, των μέγιστων επιτρεπόμενων διαστάσεων στις εθνικές και διεθνείς μεταφορές και των μέγιστων επιτρεπόμενων βαρών στις διεθνείς μεταφορές (ΕΕ L 235 της 17.9.1996, σ. 59), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 67 της 9.3.2002, σ. 47).

—

Οδηγία 97/27/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1997, για τις μάζες και διαστάσεις ορισμένων κατηγοριών οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους και για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ (ΕΕ L 233 της 25.8.1997, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/19/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 79 της 26.3.2003, σ. 6).

δ)

Συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών:

—

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1266/2009 της Επιτροπής (ΕΕ L 339 της 22.12.2009, σ. 3) ή ισοδύναμοι κανόνες που έχουν θεσπιστεί βάσει της συμφωνίας AETR, των πρωτοκόλλων αυτής συμπεριλαμβανομένων.».

Το άρθρο 2 του παραρτήματος 2 της συμφωνίας τροποποιείται ως εξής:

α)

μετά την πρώτη παράγραφο και πριν τον πίνακα προστίθεται το εξής:

«Εκπομπές καυσαερίων

—

Οδηγία 88/77/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 1987, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά των εκπομπών αερίων και σωματιδιακών ρύπων από τους κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση που χρησιμοποιούνται σε οχήματα, καθώς και κατά των εκπομπών αερίων ρύπων από κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης που τροφοδοτούνται με φυσικό αέριο ή υγραέριο και χρησιμοποιούνται σε οχήματα, (ΕΕ L 36 της 9.2.1988, σ. 33), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2001/27/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 107 της 18.4.2001, σ. 10).

—

Οδηγία 2005/55/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Σεπτεμβρίου 2005, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά των εκπομπών αερίων και σωματιδιακών ρύπων από τους κινητήρες ανάφλεξης με συμπίεση που χρησιμοποιούνται σε οχήματα, καθώς και κατά των εκπομπών αερίων ρύπων από κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης που τροφοδοτούνται με φυσικό αέριο ή υγραέριο και χρησιμοποιούνται σε οχήματα (ΕΕ L 275 της 20.10.2005, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/74/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 192 της 19.7.2008, σ. 51).

—

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 595/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την έγκριση τύπου των μηχανοκίνητων οχημάτων και κινητήρων όσον αφορά τις εκπομπές των βαρέων επαγγελματικών οχημάτων (ευρώ VI) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007 και της οδηγίας 2007/46/ΕΚ, και για την κατάργηση των οδηγιών 80/1269/ΕΟΚ, 2005/55/ΕΚ και 2005/78/ΕΚ (ΕΕ L 188 της 18.7.2009, σ. 1).

Καπνός

—

Οδηγία 72/306/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Αυγούστου 1972, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται κατά της εκπομπής ρύπων από τους πετρελαιοκινητήρες των οχημάτων (ΕΕ L 190 της 20.8.1972, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/21/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L L 61 της 8.3.2005, σ. 25).

Εκπομπές θορύβου

—

Οδηγία 70/157/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1970, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με το αποδεκτό ηχητικό επίπεδο και τη διάταξη εξατμίσεως των οχημάτων με κινητήρα (ΕΕ L 42 της 23.2.1970, σ. 16), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/34/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 155 της 15.6.2007, σ. 49).

Διατάξεις πέδησης:

—

Οδηγία 71/320/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην πέδηση ορισμένων κατηγοριών οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 202 της 6.9.1971, σ. 37) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 267 της 4.10.2002, σ. 23),

Ελαστικά

—	Οδηγία 92/23/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1992, σχετικά με τα ελαστικά των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους και με την εγκατάστασή τους σε αυτά (ΕΕ L 129 της 14.5.1992, σ. 95) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/11/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 46 της 17.2.2005, σ. 42).

Διατάξεις φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως:

—

Οδηγία 76/756/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν στην τοποθέτηση των διατάξεων φωτισμού και φωτεινής σηματοδοτήσεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/89/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 257 της 25.9.2008, σ. 14).

Δεξαμενή καυσίμου

—

Οδηγία 70/221/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 1970, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αναφέρονται στις δεξαμενές υγρών καυσίμων και στις διατάξεις οπίσθιας προφυλάξεως των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκουμένων τους (ΕΕ L 76 της 6.4.1970, σ. 23), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/20/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 48 της 18.2.2006, σ. 16).

Κάτοπτρα οδήγησης:

—

Οδηγία 2003/97/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Νοεμβρίου 2003, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την έγκριση τύπου των συσκευών έμμεσης όρασης, καθώς και των οχημάτων που είναι εξοπλισμένα με τις εν λόγω διατάξεις, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ και την κατάργηση της οδηγίας 71/127/ΕΟΚ (ΕΕ L 25 της 29.1.2004, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/27/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 81 της 30.3.2005, σ. 44).

Ζώνες ασφαλείας — Τοποθέτηση:

—

Οδηγία 77/541/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήματα συγκρατήσεως των οχημάτων με κινητήρα (ΕΕ L 220 της 29.8.1977, σ. 95), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 146).

Ζώνες ασφαλείας — Αγκυρώσεις των ζωνών:

—

Οδηγία 76/115/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στις αγκυρώσεις των ζωνών ασφαλείας των οχημάτων με κινητήρα (ΕΕ L 24 της 30.1.1976, σ. 6), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 149).

Καθίσματα:

—

Οδηγία 74/408/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 1974, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στην εσωτερική διαρρύθμιση των οχημάτων με κινητήρα (αντοχή των καθισμάτων και της αγκυρώσεώς τους) (ΕΕ L 221 της 12.8.1974, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 143).

Εσωτερική διαρρύθμιση (πρόληψη των κινδύνων διάδοσης της πυρκαγιάς):

—	Οδηγία 95/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, σχετικά με τη συμπεριφορά κατά την καύση των υλικών που χρησιμοποιούνται για την εσωτερική διαρρύθμιση ορισμένων κατηγοριών οχημάτων με κινητήρα (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 1).

Εσωτερική διαρρύθμιση (Έξοδοι κινδύνου, πρόσβαση, διαστάσεις των θέσεων, αντοχή της υπερκατασκευής κ.λπ.)

—	Οδηγία 2001/85/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2001, περί ειδικών διατάξεων για οχήματα μεταφοράς επιβατών, άνω των οκτώ θέσεων εκτός της θέσεως του οδηγού, και περί τροποποιήσεως των οδηγιών 70/156/ΕΟΚ και 97/27/ΕΚ (ΕΕ L 42 της 13.2.2002, σ. 1).»

β)

Ο πίνακας αντικαθίσταται από τον ακόλουθο πίνακα:

«Αντικείμενο ρύθμισης	UN-ECE — κανονιστική ρύθμιση / όπως τροποποιήθηκε τελευταία	Πράξη της Ένωσης (αρχική — τελευταία)
Εκπομπές καυσαερίων	49/01 49/02, έγκριση A 49/02, έγκριση Β	Οδηγία 88/77/ΕΟΚ Οδηγία 2001/27/ΕΚ Οδηγία 2005/55/ΕΚ Οδηγία 2008/74/ΕΚ Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 595/2009
Καπνός	24/03	Οδηγία 72/306/ΕΟΚ Οδηγία 2005/21/ΕΚ
Εκπομπές θορύβου	51/02	Οδηγία 70/157/ΕΟΚ Οδηγία 2007/34/ΕΚ
Σύστημα πέδησης	13/11	Οδηγία 71/320/ΕΟΚ Οδηγία 2002/78/ΕΚ
Ελαστικά	54	Οδηγία 92/23/ΕΟΚ Οδηγία 2005/11/ΕΚ
Διατάξεις φωτισμού και φωτεινής σηματοδότησης	48/01	Οδηγία 76/756/ΕΟΚ Οδηγία 2008/89/ΕΚ
Δεξαμενή καυσίμου	34/02 67/01 110	Οδηγία 70/221/ΕΟΚ Οδηγία 2006/20/ΕΚ
Κάτοπτρα οδήγησης	46/01	Οδηγία 2003/97/ΕΚ Οδηγία 2005/27/ΕΚ
Ζώνες ασφαλείας - Τοποθέτηση	16/06	Οδηγία 77/541/ΕΟΚ Οδηγία 2005/40/ΕΚ
Ζώνες ασφαλείας - Αγκυρώσεις	14/07	Οδηγία 76/115/ΕΟΚ Οδηγία 2005/41/ΕΚ
Καθίσματα	17/07 80/01	Οδηγία 74/408/ΕΟΚ Οδηγία 2005/39/ΕΚ
Εσωτερική διαρρύθμιση (πρόληψη των κινδύνων διάδοσης της πυρκαγιάς)	118	Οδηγία 95/28/ΕΚ
Εσωτερική διαρρύθμιση (έξοδοι κινδύνου, πρόσβαση, διαστάσεις των θέσεων)	107.02	Οδηγία 2001/85/ΕΚ
Προστασία από αναποδογύρισμα	66.01	Οδηγία 2001/85/ΕΚ»

3. Προσαρμογή των απαιτήσεων περί κοινωνικών διατάξεων του άρθρου 8 της συμφωνίας

Δεδομένου ότι συμπεριελήφθη η οδηγία 2000/30/ΕΚ, το άρθρο 8 του παραρτήματος 2 της συμφωνίας, το παράρτημα ΙΙα της συμφωνίας και το παράρτημα ΙΙβ της συμφωνίας διαγράφονται.

Οι πράξεις της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 8 της συμφωνίας αντικαθίστανται από τις ακόλουθες πράξεις της Ένωσης (2):

«—

κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 561/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 και (ΕΚ) αριθ. 2135/98 του Συμβουλίου καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου (ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1073/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 300 της 14.11.2006, σ. 88),

—	κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με τη συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1266/2009 της Επιτροπής (ΕΕ L 339 της 22.12.2009, σ. 3),

—

οδηγία 2006/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για καθορισμό ελάχιστων προϋποθέσεων για την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινωνική νομοθεσία όσον αφορά δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για την κατάργηση της οδηγίας 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 35), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2009/5/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 29 της 31.1.2009, σ. 45),

—	οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (ΕΕ L 299 της 18.11.2003, σ. 9),

—	οδηγία 2002/15/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2002, για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών (ΕΕ L 80 της 23.3.2002, σ. 35),

—

οδηγία 2003/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2003, σχετικά με την αρχική επιμόρφωση και την περιοδική κατάρτιση των οδηγών ορισμένων οδικών οχημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή επιβατών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου και της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 76/914/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 226 της 10.9.2003, σ. 4).».

(1) Στην επικαιροποίηση του καταλόγου των πράξεων λαμβάνονται υπόψη τα νέα μέτρα που έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009.

(2) Στην επικαιροποίηση του καταλόγου των πράξεων λαμβάνονται υπόψη τα νέα μέτρα που έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009.

		ISSN 1977-0669 doi:10.3000/19770669.L_2012.008.ell
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης		L 8

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα	Νομοθεσία	55ό έτος 12 Ιανουαρίου 2012

Περιεχόμενα		II Μη νομοθετικές πράξεις	Σελίδα
		ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ
		2012/22/ΕΕ
	*	Απόφαση του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2011, για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους εκτός των άρθρων 10 και 11 αυτού	1
		2012/23/ΕΕ
	*	Απόφαση του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2011, για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, οσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 αυτού	13
		ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
	*	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 13/2012 του Συμβουλίου, της 6ης Ιανουαρίου 2012, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2007 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ταινιών τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) προέλευσης Ινδίας	17
	*	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 14/2012 του Συμβουλίου, της 9ης Ιανουαρίου 2012, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 511/2010 στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο, προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συρμάτων από μολυβδαίνιο που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως προέλευσης Μαλαισίας ή όχι, και για την περάτωση της έρευνας όσον αφορά τις εισαγωγές που αποστέλλονται από την Ελβετία	22
	*	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 15/2012 της Επιτροπής, της 10ης Ιανουαρίου 2012, για την 162η τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με το δίκτυο της Αλ Κάιντα	27
	*	Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 16/2012 της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 853/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τις απαιτήσεις σχετικά με τα κατεψυγμένα τρόφιμα ζωικής προέλευσης που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση ( 1 )	29
	*	Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 17/2012 της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 32/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά την παράταση της ισχύος των ενωσιακών δασμολογικών ποσοστώσεων για τα προϊόντα από γιούτα και από κοκοφοίνικα	31
		Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 18/2012 της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, για καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών	32
		Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 19/2012 της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με τον καθορισμό ποσοστού αποδοχής για την έκδοση πιστοποιητικών εξαγωγής, την απόρριψη των αιτήσεων πιστοποιητικών εξαγωγής και την αναστολή της υποβολής των αιτήσεων πιστοποιητικών εξαγωγής για τη ζάχαρη εκτός ποσόστωσης	34
		Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 20/2012 της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, σχετικά με τον καθορισμό του συντελεστή κατανομής που εφαρμόζεται στις αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής οι οποίες υποβάλλονται από την 1η έως τις 6 Ιανουαρίου 2012 στο πλαίσιο της κοινοτικής δασμολογικής ποσόστωσης που ανοίχθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2305/2003 για το κριθάρι	35
		ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
		2012/24/ΕΕ
	*	Απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Ιανουαρίου 2012, για την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές οξικού βινυλίου καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και για την αποδέσμευση των ποσών που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση μέσω των προσωρινών δασμών που επιβλήθηκαν	36
		ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΥΣΤΑΘΕΙ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ
		2012/25/ΕΕ
	*	Απόφαση αριθ. 1/2011 της μεικτής επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει της συμφωνίας Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία, της 11ης Νοεμβρίου 2011, για την έγκριση του εσωτερικού κανονισμού της και την προσαρμογή του παραρτήματος 1 της συμφωνίας σχετικά με τους όρους που εφαρμόζονται για τους οδικούς μεταφορείς επιβατών και του παραρτήματος 2 της συμφωνίας σχετικά με τα τεχνικά πρότυπα για λεωφορεία και πούλμαν καθώς και τις απαιτήσεις σχετικά με τις κοινωνικές διατάξεις του άρθρου 8 της συμφωνίας	38
		Σύσταση αριθ. 1/2011 της μεικτής επιτροπής που έχει συσταθεί δυνάμει της συμφωνίας Interbus σχετικά με τις έκτακτες διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία, της 11ης Νοεμβρίου 2011, για τη χρησιμοποίηση τεχνικής έκθεσης για τα πούλμαν και τα λεωφορεία, ώστε να διευκολυνθεί ο έλεγχος των διατάξεων των άρθρων 1 και 2 του παραρτήματος 2 της συμφωνίας	46

(ευρώ/100 kg)
Κωδικός ΣΟ	Κωδικός τρίτων χωρών (1)	Κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής
0702 00 00	MA	62,1
	TN	101,1
	TR	107,7
	ZZ	90,3
0707 00 05	EG	206,0
	TR	160,5
	ZZ	183,3
0709 91 00	EG	208,4
0709 91 00	ZZ	208,4
0709 93 10	MA	74,1
	TR	143,7
	ZZ	108,9
0805 10 20	EG	55,7
	MA	65,9
	TR	65,7
	ZZ	62,4
0805 20 10	MA	94,1
0805 20 10	ZZ	94,1
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90	IL	67,0
	MA	62,0
	TR	83,5
	ZZ	70,8
0805 50 10	TR	50,6
0805 50 10	ZZ	50,6
0808 10 80	CA	125,9
	US	134,7
	ZZ	130,3
0808 30 90	CN	99,0
	US	133,6
	ZZ	116,3

Μάρκα και τύπος του οχήματος:	Αριθμός πινακίδας κυκλοφορίας και Κωδικός της χώρας:
Ημερομηνία πρώτης ταξινόμησης:	Αριθμός πλαισίου:


	(1) Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

	Νομοθεσία της Ένωσης	UN-ECE – κανονιστική ρύθμιση	Αριθ. έγκρισης	Μάρκα/Ένδειξη επί του οχήματος
Διατάξεις περιορισμού της ταχύτητας	Οδηγία 92/6/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/85/ΕΚ	—
Μέγιστες διαστάσεις	Οδηγία 96/53/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/7/ΕΚ Οδηγία 97/27/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2003/19/ΕΚ	—
Ταχογράφος	Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1266/2009	—
Εκπομπές καυσαερίων	Οδηγία 88/77/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2001/27/ΕΚ Οδηγία 2005/55/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/74/ΕΚ Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 595/2009	49/01 49/02, έγκριση A 49/02, έγκριση Β
Καπνός	Οδηγία 72/306/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/21/ΕΚ	24/03
Εκπομπές θορύβου	Οδηγία 70/157/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/34/ΕΚ	51/02
Πέδηση	Οδηγία 71/320/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2002/78/ΕΚ	13/11
Ελαστικά	Οδηγία 92/23/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/11/ΕΚ	54
Διατάξεις φωτισμού και φωτεινής σηματοδότησης	Οδηγία 76/756/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2008/89/ΕΚ	48/01
Δεξαμενή καυσίμου	Οδηγία 70/221/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/20/ΕΚ	34/02 67/01 110
Κάτοπτρα οδήγησης	Οδηγία 2003/97/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/27/ΕΚ	46/01
Ζώνες ασφαλείας (τοποθέτηση)	Οδηγία 77/541/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/40/ΕΚ	16/06
Ζώνες ασφαλείας (αγκυρώσεις)	Οδηγία 76/115/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/41/ΕΚ	14/07
Καθίσματα	Οδηγία 74/408/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2005/39/ΕΚ	17/08 80/01
Εσωτερική διαρρύθμιση (πρόληψη των κινδύνων διάδοσης της πυρκαγιάς)	Οδηγία 95/28/ΕΚ	118
Εσωτερική διαρρύθμιση (έξοδοι κινδύνου, πρόσβαση, διαστάσεις των θέσεων)	Οδηγία 2001/85/ΕΚ	107/02
Προστασία από αναποδογύρισμα	Οδηγία 2001/85/ΕΚ	66/01