(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, η αίτηση που υπέβαλε η Λιθουανία για την καταχώριση της ονομασίας «Skilandis» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).

(2)

Δεδομένου ότι καμία δήλωση ένστασης βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, η εν λόγω ονομασία πρέπει να καταχωρισθεί.

(3)

Η προστασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 δεν έχει ζητηθεί,

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006, η αίτηση που υπέβαλε η Ιταλία για την καταχώριση της ονομασίας «PESCA di Verona» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).

(2)

Δεδομένου ότι καμία δήλωση ένστασης βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, η εν λόγω ονομασία πρέπει να καταχωριστεί,

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού, η αίτηση που υπέβαλε η Σλοβενία για την καταχώριση της ονομασίας «Idrijski žlikrofi» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).

(2)

Δεδομένου ότι καμία δήλωση ένστασης βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 δεν έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, η εν λόγω ονομασία πρέπει να καταχωρισθεί.

(3)

Στην αίτηση ζητήθηκε επίσης η προστασία που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006. Πρέπει να χορηγηθεί η προστασία αυτή στην ονομασία «Idrijski žlikrofi» δεδομένου ότι, απουσία ένστασης, δεν κατέστη δυνατό να αποδειχθεί ότι το όνομα χρησιμοποιήθηκε κατά νόμιμο, αναγνωρίσιμο και οικονομικώς σημαντικό τρόπο για παρεμφερή γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα,

(1)

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού, η αίτηση που υπέβαλε η Τσεχική Δημοκρατία για την καταχώριση της ονομασίας «Jihočeská Zlatá Niva» δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2).

(2)

Η Σλοβακία υπέβαλε ένσταση κατά της καταχώρισης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Η ένσταση κρίθηκε παραδεκτή βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο στοιχεία β) και γ) του εν λόγω κανονισμού.

(3)

Η Σλοβακία δήλωσε στην ένστασή της ότι η καταχώριση της εν λόγω ονομασίας θα ήταν αντίθετη με την παράγραφο 4 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 και θα έβλαπτε την ύπαρξη εμπορικών σημάτων που έχουν καταχωριστεί στην επικράτεια της Σλοβακίας.

(4)

Με επιστολή της 24ης Ιουνίου 2008, η Επιτροπή καλούσε τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να επιζητήσουν συμφωνία μεταξύ τους με βάση τις εσωτερικές τους διαδικασίες.

(5)

Δεδομένου ότι δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ Σλοβακίας και Τσεχικής Δημοκρατίας εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, η Επιτροπή οφείλει να λάβει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006.

(6)

Βάσει των στοιχείων που υπέβαλε η Σλοβακία, η Επιτροπή δεν δύναται να συμπεράνει ότι η καταχώριση της ονομασίας «Jihočeská Zlatá Niva» θα ήταν αντίθετη με την παράγραφο 4 του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006. Μολονότι η Σλοβακία παρουσίασε αποδεικτικά στοιχεία για το ότι η ονομασία «Jihočeská Zlatá Niva» μπορεί να συσχετιστεί με την ονομασία «Niva», δεν υποβλήθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για το βαθμό ιδιαιτερότητας που απέκτησε το εν λόγω εμπορικό σήμα χάρη στη φήμη, την αναγνωρισιμότητα και τη διάρκεια χρησιμοποίησής του. Επομένως, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, δεν αποδείχθηκε ότι η καταχώριση της ονομασίας «Jihočeská Zlatá Niva» θα ήταν δυνατόν να παραπλανήσει τους καταναλωτές όσον αφορά την αληθινή ταυτότητα του προϊόντος.

(7)

Δεν υποβλήθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να επιτρέπει στην Επιτροπή να συμπεράνει ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις θεμιτές και παραδοσιακές χρήσεις και τους πραγματικούς κινδύνους σύγχυσης, η καταχώριση της ονομασίας «Jihočeská Zlatá Niva» ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου 7. Σύμφωνα με τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή, η ονομασία «Niva» χρησιμοποιείται γενικά για ένα είδος τυριού, στην Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία, από δεκαετίες. Επιπλέον, η καταχώριση της εν λόγω ονομασίας ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης δεν απαιτεί τη διαγραφή ή την ακύρωση των εμπορικών σημάτων, εφόσον οι αιτήσεις για την καταχώρισή τους υποβλήθηκαν πριν από την ημερομηνία υποβολής στην Επιτροπή της αίτησης καταχώρισης της εν λόγω ονομασίας, ούτε παρεμποδίζει τη συνεχιζόμενη χρήση τους. Ακόμη, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες της Επιτροπής, το αποκλειστικό δικαίωμα του ιδιοκτήτη των προαναφερθέντων εμπορικών σημάτων δεν του επιτρέπει να απαγορεύει στους τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές και σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο, ένδειξη περί τη γεωγραφική προέλευση, σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (3).

(8)

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η ονομασία «Jihočeská Zlatá Niva» πρέπει να καταχωριστεί στο «Μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων».

(9)

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων και προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης,

(1)

Για την κατάταξη των υποδημάτων των οποίων το άνω μέρος αποτελείται από δύο ή περισσότερες ύλες, κατ’ εφαρμογή της σημείωσης 4 σημείο α) σε συνδυασμό με την συμπληρωματική σημείωση 1 του κεφαλαίου 64 της συνδυασμένης ονοματολογίας που επισυνάπτεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87, πρέπει να διευκρινιστεί το νόημα του δεύτερου εδαφίου της συμπληρωματικής σημείωσης 1 του κεφαλαίου 64, με επισήμανση του τρόπου με τον οποίο θα ελέγχεται κατά πόσον οι συγκεκριμένες ύλες παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά του άνω μέρους.

(2)

Στην απόφασή του στην υπόθεση C-165/07, Skatteministeriet κατά Ecco Sko A/S (2), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθιέρωσε, για τους σκοπούς του εν λόγω ελέγχου, μία «δοκιμασία βάδισης». Στο πλαίσιο της δοκιμασίας αυτής απαιτείται να επαληθεύεται κατά πόσον οι ύλες του άνω μέρους συγκρατούν επαρκώς το πόδι έτσι ώστε να μπορεί να βαδίζει ο χρήστης των εν λόγω υποδημάτων.

(3)

Συνεπώς θα πρέπει να διευκρινιστεί στη συμπληρωματική σημείωση 1 του κεφαλαίου 64 ότι, για να έχουν οι συγκεκριμένες ύλες τα χαρακτηριστικά ενός άνω μέρους, θα πρέπει να στηρίζουν επαρκώς το πόδι, έτσι ώστε να μπορεί ο χρήστης των εν λόγω υποδημάτων να βαδίζει.

(4)

Το Δικαστήριο δεν διευκρινίζει στην απόφασή του κατά πόσον η «δοκιμασία βάδισης» πρέπει να πραγματοποιείται με ή χωρίς ταινίες σύσφιξης. Σύμφωνα με το Δικαστήριο εναπόκειται στο παράπεμψαν εθνικό δικαστήριο να προβεί στις απαραίτητες επαληθεύσεις. Το γεγονός ότι η διατήρηση ή η αφαίρεση των ταινιών σύσφιξης εξαρτάται από τον τρόπο αφαίρεσης του δέρματος ενδέχεται να οδηγήσει σε διαφορετικές ερμηνείες της απόφασης.

(5)

Για την ενιαία ερμηνεία σε ό,τι αφορά τους μηχανισμούς σύσφιξης, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί στη συμπληρωματική σημείωση 1 του κεφαλαίου 64 ότι κατά τη δοκιμασία πρέπει να χρησιμοποιούνται οι μηχανισμοί σύσφιξης. Διαφορετικά, στην περίπτωση υποδημάτων με απαιτούμενο για το βάδισμα μηχανισμό σύσφιξης, όπως για παράδειγμα κορδόνια, η δοκιμασία βάδισης θα είχε αρνητικό αποτέλεσμα ανεξαρτήτως του υλικού, δεδομένου ότι ο χρήστης θα ήταν αδύνατον να βαδίσει λόγω έλλειψης του μηχανισμού σύσφιξης.

(6)

Επομένως, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(7)

Τα μέτρα που προβλέπει ο παρών κανονισμός είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής Τελωνειακού Κώδικα,

(1)

Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και τα ποσά των πρόσθετων δασμών που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή λευκής ζάχαρης, ακατέργαστης ζάχαρης και ορισμένων σιροπιών για την περίοδο 2009/10 καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 της Επιτροπής (3). Οι εν λόγω τιμές και δασμοί τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 23/2010 της Επιτροπής (4).

(2)

Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, επί του παρόντος, η Επιτροπή οδηγούν στην τροποποίηση των εν λόγω ποσών, σύμφωνα με τους κανόνες και τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006,

(1)

Η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (3), θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο αναπροσαρμογής προκειμένου να ενσωματωθούν διάφορες τροποποιήσεις οι οποίες είναι ως επί το πλείστον τεχνικού χαρακτήρα.

(2)

Όσον αφορά τις διατάξεις για την εισαγωγή και τον τόπο επιβολής του φόρου στις παραδόσεις αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, από την κατά γράμμα ανάγνωση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ προκύπτει ότι το ειδικό καθεστώς που θεσπίστηκε δυνάμει της οδηγίας 2003/92/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά τους κανόνες σχετικά με τον τόπο παράδοσης αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας (4), δεν εφαρμόζεται στις εισαγωγές και τις παραδόσεις αερίου μεταφερόμενου μέσω αγωγών που δεν αποτελούν μέρος του συστήματος διανομής, και, συγκεκριμένα, δεν εφαρμόζεται στους αγωγούς του συστήματος μεταφοράς, μέσω των οποίων όμως πραγματοποιούνται πολυάριθμες διασυνοριακές συναλλαγές. Σκοπός ωστόσο της οδηγίας 2003/92/ΕΚ ήταν να επεκταθεί η εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος και στις διασυνοριακές συναλλαγές. Συνεπώς, για να συμπίπτει το γράμμα του κειμένου με την πρόθεση του νομοθέτη, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το ειδικό καθεστώς εφαρμόζεται στις εισαγωγές και τις παραδόσεις αερίου που πραγματοποιούνται μέσω οιουδήποτε συστήματος φυσικού αερίου ευρισκομένου στο έδαφος της Κοινότητας ή οιουδήποτε δικτύου συνδεδεμένου με τέτοιο σύστημα.

(3)

Το αέριο που εισάγεται μέσω πλοίων είναι, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του, πανομοιότυπο με εκείνο που εισάγεται μέσω αγωγών και προορίζεται, μετά την επαναεριοποίηση, να μεταφερθεί μέσω αγωγών. Για λόγους ουδετερότητας, θα πρέπει συνεπώς να εφαρμοστεί η απαλλαγή στις εισαγωγές μέσω πλοίων εφόσον το φυσικό αέριο εισάγεται σε σύστημα φυσικού αερίου ή στο ανάντη δίκτυο αγωγών.

(4)

Τα πρώτα διασυνοριακά δίκτυα θέρμανσης και ψύξης έχουν ήδη τεθεί σε λειτουργία. Τα θέματα της παράδοσης ή της εισαγωγής θερμότητας ή ψύχους τίθενται υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν και για την παράδοση ή εισαγωγή αερίου ή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι ισχύοντες κανόνες διασφαλίζουν ήδη, για το φυσικό αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια, την είσπραξη του ΦΠΑ στον τόπο όπου καταναλώνονται πραγματικά από τον πελάτη· με τους κανόνες αυτούς αποφεύγεται κάθε στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών. Συνεπώς, θα πρέπει να εφαρμοστεί για τη θέρμανση και την ψύξη το ίδιο καθεστώς που εφαρμόζεται για το φυσικό αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια.

(5)

Όσον αφορά τον τόπο είσπραξης του ΦΠΑ για την παροχή υπηρεσιών, από την κατά γράμμα ανάγνωση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ προκύπτει ότι το ειδικό καθεστώς που θεσπίστηκε δυνάμει της οδηγίας 2003/92/ΕΚ εφαρμόζεται μόνο στην παροχή πρόσβασης στα συστήματα διανομής φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, και επομένως δεν εφαρμόζεται στην παροχή ομοειδών υπηρεσιών που συνδέονται με σύστημα μεταφοράς ή με ανάντη δίκτυο αγωγών. Σκοπός ωστόσο της οδηγίας 2003/92/ΕΚ ήταν να επεκταθεί η εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος και στις υπηρεσίες αυτές. Συνεπώς, για να συμπίπτει το γράμμα του κειμένου με την πρόθεση του νομοθέτη, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι το ειδικό καθεστώς έχει εφαρμογή σε όλες τις παροχές υπηρεσιών που συνδέονται με την παροχή πρόσβασης σε κάθε σύστημα ή δίκτυο φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και στα δίκτυα θέρμανσης και ψύξης.

(6)

Η εμπειρία που αποκτήθηκε από την πρόσφατη εφαρμογή της ισχύουσας διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας η Επιτροπή είναι αρμόδια να αποφασίσει εάν υπάρχει κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού από την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στο φυσικό αέριο, στην ηλεκτρική ενέργεια και στην αστική θέρμανση, απέδειξε τον ξεπερασμένο και περιττό χαρακτήρα της εν λόγω διαδικασίας. Πράγματι, οι κανόνες προσδιορισμού του τόπου επιβολής του φόρου διασφαλίζουν την είσπραξη του ΦΠΑ στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης από τον πελάτη του φυσικού αερίου, της ηλεκτρικής ενέργειας, της θερμότητας και του ψύχους. Με τους κανόνες αυτούς αποφεύγεται λοιπόν κάθε στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ κρατών μελών. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι σημαντική η διασφάλιση επαρκούς πληροφόρησης της Επιτροπής και των λοιπών κρατών μελών για κάθε περίπτωση εφαρμογής μειωμένου συντελεστή από τα κράτη μέλη στον ιδιαίτερα ευαίσθητο αυτόν τομέα. Κατά συνέπεια, απαιτείται διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης με την επιτροπή ΦΠΑ.

(7)

Το πρωτόκολλο της 8ης Απριλίου 1965 περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως νομική βάση για την απαλλαγή, μέσω άφεσης ή επιστροφής των έμμεσων φόρων, που παρέχεται στην Κοινότητα και σε ορισμένους κοινοτικούς οργανισμούς και άλλους φορείς όσον αφορά ορισμένες αγορές που γίνονται για επίσημη χρήση τους, είναι κάτι το συγκεκριμένο και θα πρέπει να διαχωρίζεται από τη νομική βάση για την απαλλαγή από το ΦΠΑ για ορισμένες συναλλαγές προς όφελος διεθνών οργανισμών εν γένει. Χρειάζεται συνεπώς να διευκρινιστεί περαιτέρω η διατύπωση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και να περιληφθεί διάταξη με ειδική εξαίρεση που θα μπορεί να εφαρμόζεται μέσω επιστροφής του φόρου, ώστε να αποφεύγονται ορισμένες δυσκολίες όσον αφορά την εφαρμογή της εξαίρεσης σε όργανα που συστήνονται από τις Κοινότητες, ιδίως ορισμένες κοινές επιχειρήσεις που ιδρύονται δυνάμει του άρθρου 187 της Συνθήκης.

(8)

Στο πλαίσιο της προσχώρησής τους, επετράπη στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία να χορηγούν απαλλαγή από τον φόρο σε μικρές επιχειρήσεις και να συνεχίσουν να εφαρμόζουν την απαλλαγή στις διεθνείς μεταφορές επιβατών. Για λόγους σαφήνειας και συνοχής, οι εξαιρέσεις αυτές θα πρέπει να ενσωματωθούν στην οδηγία 2006/112/ΕΚ.

(9)

Όσον αφορά το δικαίωμα έκπτωσης, ο βασικός κανόνας προβλέπει ότι το εν λόγω δικαίωμα γεννάται μόνον εφόσον τα αγαθά και οι υπηρεσίες χρησιμοποιούνται από υποκείμενο στον φόρο για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

(10)

Ο κανόνας αυτός θα πρέπει να αποσαφηνιστεί και να ενισχυθεί όσον αφορά την παράδοση ακινήτων και των συναφών με αυτήν δαπανών, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι υποκείμενοι στον φόρο θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο στις περιπτώσεις όπου ακίνητα αγαθά συνδεόμενα με την επιχειρηματική δραστηριότητα του υποκειμένου στον φόρο δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για σκοπούς που αφορούν την εν λόγω δραστηριότητα.

(11)

Ναι μεν τα ακίνητα αγαθά και οι συναφείς δαπάνες αποτελούν τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις στις οποίες αρμόζει να αποσαφηνιστεί και να ενισχυθεί ο κανόνας, εάν ληφθεί υπόψη αφενός η αξία και η διάρκεια του ωφέλιμου βίου των αγαθών αυτών και αφετέρου ότι η μικτή χρήση αυτού του είδους των αγαθών αποτελεί συνήθη πρακτική, πλην όμως το ζήτημα ανακύπτει επίσης, αν και σε μικρότερο και λιγότερο ομοιόμορφο βαθμό, όσον αφορά τα κινητά αγαθά τα οποία έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, θα πρέπει να παρασχεθούν στα κράτη μέλη τα μέσα ώστε να λάβουν, όπου απαιτείται, τα ίδια μέτρα όσον αφορά τα κινητά αγαθά που αποτελούν μέρος της περιουσίας της επιχείρησης.

(12)

Προκειμένου να εξασφαλιστεί δίκαιο σύστημα έκπτωσης για τους υποκείμενους στον φόρο στα πλαίσια των νέων διατάξεων, θα πρέπει να προβλεφθεί σύστημα αναπροσαρμογής σύμφωνα με τους άλλους κανόνες για την αναπροσαρμογή των εκπτώσεων, το οποίο θα λαμβάνει υπόψη τις αλλαγές στη χρήση των εν λόγω αγαθών για επιχειρηματικούς ή μη επιχειρηματικούς σκοπούς.

(13)

Κατά συνέπεια, η οδηγία 2006/112/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

1)

Στο άρθρο 2, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

2)

Στο άρθρο 13, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

3)

Στο άρθρο 15, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

4)

Στο άρθρο 17 παράγραφος 2, το στοιχείο δ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

5)

Το τμήμα 4 του κεφαλαίου 1 του τίτλου V αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

6)

Στο άρθρο 59, το στοιχείο η), ως έχει βάσει της οδηγίας 2008/8/ΕΚ, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών (5) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

7)

Στο άρθρο 80 παράγραφος 1 στοιχείο β), οι όροι «άρθρα 380 έως 390» αντικαθίστανται από τους όρους «άρθρα 380 έως 390β».

8)

Το άρθρο 102 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

9)

Στο άρθρο 136 στοιχείο α), οι όροι «άρθρα 380 έως 390» αντικαθίστανται από τους όρους «άρθρα 380 έως 390β».

10)

Το άρθρο 143 τροποποιείται ως εξής:

11)

Στο άρθρο 151, η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής:

12)

Στο κεφάλαιο 1 του τίτλου X, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:

13)

Στο άρθρο 221 παράγραφος 2, οι όροι «380 έως 390» αντικαθίστανται από τους όρους «άρθρα 380 έως 390β».

14)

Στο άρθρο 287, προστίθενται τα ακόλουθα σημεία 17) και 18):

15)

Στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 1 του τίτλου XIII, προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα:

16)

Στο άρθρο 391, οι όροι «άρθρα 380 έως 390» αντικαθίστανται από τους όρους «άρθρα 380 έως 390β».

17)

Στο παράρτημα X, ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ 370 ΚΑΙ 371 ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ 375 ΕΩΣ 390β»