I Πράξεις εγκριθείσες δυνάμει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόμ των οποίων η δημοσίευση είναι υποχρεωτική

17.7.2009

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 185/1

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 625/2009 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 7ης Ιουλίου 2009

για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες

(κωδικοποιημένη έκδοση)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133,

τις πράξεις για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών καθώς και τις πράξεις που αφορούν τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 308 της συνθήκης, και ιδίως τις διατάξεις των πράξεων αυτών οι οποίες επιτρέπουν παρέκκλιση από τη γενική αρχή ότι κάθε ποσοτικός περιορισμός ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος μπορεί να αντικατασταθεί μόνον από τα μέτρα που προβλέπονται από τις πράξεις αυτές,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)	Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1994, για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες (1), έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί (2) κατά τρόπο ουσιαστικό. Είναι, ως εκ τούτου σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.

(2)	Η κοινή εμπορική πολιτική θα πρέπει να βασίζεται σε ενιαίες αρχές.

(3)	Σύμφωνα με το άρθρο 14 της συνθήκης, από την 1η Ιανουαρίου 1993 η εσωτερική αγορά αποτελείται από ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων.

(4)	Η ολοκλήρωση της κοινής εμπορικής πολιτικής όσον αφορά το καθεστώς των εισαγωγών αποτελεί το μόνο μέσο που μπορεί να εξασφαλίσει ότι οι κανόνες που διέπουν εμπορικές συναλλαγές της Κοινότητας με τις τρίτες χώρες αντικατοπτρίζουν ορθά την ολοκλήρωση των αγορών.

(5)	Μεγαλύτερη ενοποίηση του καθεστώτος εισαγωγών θα πρέπει να επιτευχθεί διά της θεσπίσεως, στο μέτρο του δυνατού, λόγω των ιδιομορφιών του οικονομικού συστήματος των εν λόγω τρίτων χωρών, διατάξεων όμοιων με εκείνες του κοινού καθεστώτος που εφαρμόζεται για άλλες τρίτες χώρες.

(6)	Το κοινό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές καλύπτει και τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα, με την επιφύλαξη ενδεχόμενων μέτρων εφαρμογής μιας συμφωνίας αναφερόμενης ειδικά στα προϊόντα αυτά.

(7)	Η ελευθέρωση των εισαγωγών, δηλαδή η απουσία κάθε ποσοτικού περιορισμού, πρέπει, κατά συνέπεια, να αποτελεί το σημείο εκκίνησης του κοινοτικού καθεστώτος.

(8)	Όσον αφορά ορισμένα προϊόντα, η Επιτροπή πρέπει να εξετάζει τους όρους και τις συνθήκες των εισαγωγών, τις τάσεις των εισαγωγών, τις διάφορες πτυχές της οικονομικής και εμπορικής κατάστασης, και τα τυχόν μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται.

(9)	Όσον αφορά τα προϊόντα αυτά, ενδέχεται να κριθεί σκόπιμο να ασκηθεί κοινοτική επιτήρηση σε ορισμένες από τις εισαγωγές.

(10)	Εναπόκειται στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο να λάβουν τα επιβαλλόμενα για τα συμφέροντα της Κοινότητας μέτρα διασφάλισης, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις υφιστάμενες διεθνείς υποχρεώσεις.

(11)

Παρ’ όλα αυτά, είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι μέτρα επιτήρησης ή διασφάλισης, περιορισμένα σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας, είναι καταλληλότερα από μέτρα που εφαρμόζονται στο σύνολο της Κοινότητας. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να επιτρέπονται μόνον κατ’ εξαίρεση, και όταν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι τα μέτρα αυτά θα είναι προσωρινά και θα διαταράσσουν όσο το δυνατόν λιγότερο τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(12)

Στην περίπτωση εφαρμογής κοινοτικής επιτήρησης, το αν θα τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εν λόγω προϊόντα θα πρέπει να εξαρτάται από την προσκόμιση εγγράφου επιτήρησης, το οποίο θα πληροί ενιαία κριτήρια. Το έγγραφο αυτό θα πρέπει, ύστερα από απλή αίτηση του εισαγωγέα, να εκδίδεται από τις αρχές των κρατών μελών εντός ορισμένης προθεσμίας, χωρίς όμως ο εισαγωγέας να αποκτά με αυτό κάποιο δικαίωμα εισαγωγής. Συνεπώς, το έγγραφο επιτήρησης θα πρέπει να ισχύει μόνον για όσο χρονικό διάστημα το καθεστώς εισαγωγής παραμένει αμετάβλητο.

(13)

Είναι σκόπιμο, για την ορθή διοικητική διαχείριση και προς εξυπηρέτηση των κοινοτικών φορέων, να ευθυγραμμιστούν, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, το περιεχόμενο και η μορφή του εγγράφου επιτήρησης προς τα έντυπα κοινοτικών αδειών εισαγωγής που προβλέπουν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 738/94 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 1994, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 520/94 του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας κοινοτικής διαχείρισης των ποσοτικών ποσοστώσεων (3), ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3168/94 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1994, με τον οποίο, στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου περί της θεσπίσεως κοινών κανόνων για τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από ορισμένες τρίτες χώρες τα οποία δεν καλύπτονται από διμερείς συμφωνίες, πρωτόκολλα ή άλλους διακανονισμούς ή άλλους κοινοτικούς κανόνες εισαγωγής, θεσπίζεται κοινοτική άδεια εισαγωγής και τροποποιούνται ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (4), και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3169/94 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1994, για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3030/93 του Συμβουλίου περί κοινών κανόνων εισαγωγής ορισμένων κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών και για τη θέσπιση κοινοτικής άδειας εισαγωγής στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (5), έχοντας υπόψιν τα τεχνικά χαρακτηριστικά του εγγράφου επιτήρησης.

(14)	Προς το συμφέρον της Κοινότητας, θα πρέπει να εξασφαλίζεται η πληρέστερη δυνατή αμοιβαία ενημέρωση μεταξύ των κρατών και της Επιτροπής όσον αφορά την κοινοτική επιτήρηση.

(15)	Είναι αναγκαία η θέσπιση συγκεκριμένων κριτηρίων για την εκτίμηση της ενδεχόμενης ζημίας και η καθιέρωση διαδικασίας έρευνας, ενώ παράλληλα θα επιτρέπεται στην Επιτροπή να λαμβάνει, σε επείγουσες περιπτώσεις, τα ενδεδειγμένα μέτρα.

(16)	Για τον σκοπό αυτό πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για την έναρξη των ερευνών, τους απαιτούμενους ελέγχους και επαληθεύσεις, την ακρόαση των ενδιαφερομένων, την επεξεργασία των λαμβανόμενων πληροφοριών και τα κριτήρια εκτίμησης της ζημίας.

(17)	Οι διατάξεις για τις έρευνες που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό δεν θίγουν τους κοινοτικούς ή εθνικούς κανόνες περί επαγγελματικού απορρήτου.

(18)

Είναι επίσης ανάγκη να ορισθούν προθεσμίες για την έναρξη των ερευνών και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον είναι ή δεν είναι ενδεδειγμένα τα μέτρα, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ταχύτητα του προσδιορισμού αυτού, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς φορείς.

(19)

Για την ενοποίηση των καθεστώτων εισαγωγής, θα πρέπει να απλουστευθούν και να είναι ταυτόσημες οι διατυπώσεις στις οποίες υπόκεινται οι εισαγωγείς, ανεξάρτητα από τον τόπο εκτελωνισμού των εμπορευμάτων. Για τον σκοπό αυτό, είναι επιθυμητό να προβλεφθεί ότι οι ενδεχόμενες διατυπώσεις θα πραγματοποιούνται με τη βοήθεια εντύπων, συμφώνων προς το υπόδειγμα που προσαρτάται στον παρόντα κανονισμό.

(20)	Τα έγγραφα επιτήρησης που εκδίδονται στο πλαίσιο των μέτρων κοινοτικής επιτήρησης θα πρέπει να ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος έκδοσης.

(21)

Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που εμπίπτουν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1994, περί θεσπίσεως κοινών κανόνων για τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από ορισμένες τρίτες χώρες τα οποία δεν καλύπτονται από διμερείς συμφωνίες, πρωτόκολλα ή άλλους διακανονισμούς ή άλλους ειδικούς κοινοτικούς κανόνες εισαγωγής (6), υπόκεινται σε ειδική μεταχείριση σε κοινοτικό καθώς και σε διεθνές επίπεδο. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να αποκλεισθούν τελείως από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις εισαγωγές προϊόντων καταγόμενων από τις τρίτες χώρες τις αναφερόμενες στο παράρτημα Ι, εξαιρουμένων των προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας των διεπόμενων από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/94.

2. Η εισαγωγή στην Κοινότητα των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι ελεύθερη και δεν υπόκειται σε κανένα ποσοτικό περιορισμό, με την επιφύλαξη των μέτρων που μπορεί να ληφθούν δυνάμει του κεφαλαίου V.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ

Άρθρο 2

Εάν, λόγω των τάσεων των εισαγωγών, καθίσταται αναγκαία η προσφυγή σε μέτρα επιτήρησης ή διασφάλισης, η Επιτροπή ενημερώνεται σχετικά από τα κράτη μέλη. Η πληροφόρηση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία που καθορίζονται βάσει των κριτηρίων του άρθρου 8. Η Επιτροπή διαβιβάζει, χωρίς καθυστέρηση, τις πληροφορίες αυτές σε όλα τα κράτη μέλη.

Άρθρο 3

1. Η διεξαγωγή διαβουλεύσεων είναι δυνατή, είτε κατόπιν αιτήσεως ενός κράτους μέλους είτε με πρωτοβουλία της Επιτροπής.

2. Οι διαβουλεύσεις λαμβάνουν χώρα εντός οκτώ εργάσιμων ημερών αφότου η Επιτροπή παραλάβει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 2, και, οπωσδήποτε, πριν από τη θέσπιση οποιουδήποτε κοινοτικού μέτρου επιτήρησης ή διασφάλισης.

Άρθρο 4

1. Οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο συμβουλευτικής επιτροπής, εφεξής καλούμενη «η επιτροπή», η οποία αποτελείται από αντιπροσώπους κάθε κράτους μέλους και στην οποία προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Η επιτροπή συνέρχεται συγκαλούμενη από τον πρόεδρό της, ο οποίος διαβιβάζει στα κράτη μέλη, το συντομότερο δυνατόν, κάθε χρήσιμο πληροφοριακό στοιχείο.

3. Οι διαβουλεύσεις αφορούν ιδίως:

α)	τους όρους και τις συνθήκες των εισαγωγών, τις τάσεις των εισαγωγών, καθώς και τις διάφορες πλευρές της οικονομικής και εμπορικής κατάστασης για το σχετικό προϊόν·

β)	τα θέματα που αφορούν τη διαχείριση των εμπορικών συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών που αναφέρει το παράρτημα Ι·

γ)	τα τυχόν μέτρα τα οποία πρέπει να ληφθούν.

4. Αν παρίσταται ανάγκη, οι διαβουλεύσεις είναι δυνατό να διεξαχθούν εγγράφως. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη, τα οποία, εντός προθεσμίας πέντε έως οκτώ εργάσιμων ημερών, την οποία καθορίζει η Επιτροπή, δύνανται να διατυπώσουν τη γνώμη τους ή να ζητήσουν προφορικές διαβουλεύσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

Άρθρο 5

1. Όταν, κατόπιν των διαβουλεύσεων των άρθρων 3 και 4, η Επιτροπή κρίνει ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ώστε να δικαιολογείται έρευνα, αρχίζει έρευνα εντός ενός μηνός από την παραλαβή των πληροφοριών από το κράτος μέλος και δημοσιεύει σχετική ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανακοίνωση αυτή:

α)	περιέχει σύνοψη των πληροφοριών που ελήφθησαν και ορίζει ότι πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιτροπή κάθε χρήσιμη πληροφορία·

β)	καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να γνωστοποιούν εγγράφως τις απόψεις τους και να υποβάλουν πληροφορίες, εφόσον οι εν λόγω απόψεις και πληροφορίες πρόκειται να ληφθούν υπόψη για την έρευνα·

γ)	ορίζει την προθεσμία εντός της οποίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητήσουν ακρόαση από την Επιτροπή, σύμφωνα με την παράγραφο 4·

Η Επιτροπή αρχίζει την έρευνα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

2. Η Επιτροπή ζητά κάθε πληροφορία που κρίνει αναγκαία και, εφόσον το θεωρεί σκόπιμο, ύστερα από διαβούλευση με την επιτροπή, προβαίνει σε επαλήθευση των πληροφοριών αυτών, απευθυνόμενη στους εισαγωγείς, διαμεσολαβητές, παραγωγούς, εμπορικούς συνδέσμους και οργανισμούς.

Η Επιτροπή επικουρείται, στην αποστολή της αυτή, από τους υπαλλήλους των κρατών μελών, στο έδαφος των οποίων διενεργούνται οι επαληθεύσεις αυτές, εφόσον το κράτος μέλος αυτό εκφράσει σχετική επιθυμία.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία γνωστοποίησαν τις απόψεις τους, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 καθώς και οι αντιπρόσωποι της χώρας εξαγωγής, δύνανται να ελέγχουν όλες τις πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί στην Επιτροπή κατά την έρευνα, εκτός από τα εσωτερικά έγγραφα τα οποία συντάσσουν οι αρχές της Κοινότητας ή των κρατών μελών της, εφόσον αυτές είναι χρήσιμες για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους, δεν είναι εμπιστευτικές κατά την έννοια του άρθρου 7 και τις χρησιμοποιεί η Επιτροπή για την έρευνα. Προς τούτο, υποβάλλουν γραπτή αίτηση στην Επιτροπή αναφέροντας τις απαιτούμενες πληροφορίες.

3. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήσεώς της και σύμφωνα με τις διαδικασίες που η ίδια ορίζει, τις πληροφορίες που διαθέτουν για την εξέλιξη της αγοράς του προϊόντος το οποίο αφορά η έρευνα.

4. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί σε ακρόαση τους ενδιαφερόμενους. Η Επιτροπή υποχρεούται να τους δεχθεί σε ακρόαση εφόσον αυτοί το ζητήσουν εγγράφως εντός της προθεσμίας που ορίζεται από την ανακοίνωση που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποδείξουν ότι πιθανολογείται πράγματι να θιγούν από την έκβαση της έρευνας και ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να αναπτύξουν προφορικά τις απόψεις τους.

5. Όταν οι πληροφορίες δεν παρέχονται εντός της προθεσμίας που ορίζει ο παρών κανονισμός ή η Επιτροπή βάσει του παρόντος κανονισμού, ή όταν παρεμποδίζεται σημαντικά η έρευνα, είναι δυνατόν να συνάγονται συμπεράσματα βάσει των διαθέσιμων γεγονότων. Όταν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι κάποιος ενδιαφερόμενος ή τρίτος της παρέσχε ψευδείς ή παραπλανητικές πληροφορίες, αγνοεί τις πληροφορίες αυτές και μπορεί να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα γεγονότα.

6. Όταν η Επιτροπή κρίνει, κατόπιν των διαβουλεύσεων που προβλέπει η παράγραφος 1, ότι δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν την έρευνα, ενημερώνει τα κράτη μέλη σχετικά με την απόφασή της, εντός ενός μηνός αφ’ ότου παρέλαβε πληροφορίες από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 6

1. Στο τέλος της έρευνας, η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή έκθεση αποτελεσμάτων.

2. Αν, εντός εννέα μηνών από την έναρξη της έρευνας, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν χρειάζεται κανένα μέτρο κοινοτικής επιτήρησης ή διασφάλισης, η έρευνα περατώνεται, εντός μηνός, και ύστερα από σχετική διαβούλευση με την επιτροπή. Η απόφαση για την περάτωση της έρευνας, στην οποία περιλαμβάνονται τα ουσιαστικά συμπεράσματα της έρευνας και περίληψη των λόγων που οδήγησαν σε αυτά, δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει αναγκαία τη λήψη μέτρων επιτήρησης ή διασφάλισης, λαμβάνει τις αναγκαίες αποφάσεις σύμφωνα με τα κεφάλαια IV και V, όχι αργότερα από εννέα μήνες από την έναρξη της έρευνας. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί για δύο επιπλέον μήνες το πολύ. Η Επιτροπή δημοσιεύει τότε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια ανακοίνωση, στην οποία περιλαμβάνονται η διάρκεια της παράτασης και περίληψη των λόγων που οδήγησαν σε αυτήν.

4. Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν εμποδίζουν τη λήψη, οποτεδήποτε, μέτρων επιτήρησης σύμφωνα με τα άρθρα 9 έως 14, ή, εφόσον μια κρίσιμη κατάσταση κατά την οποία οποιαδήποτε καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει ζημίες που θα είναι δύσκολο να επανορθωθούν, απαιτεί άμεση παρέμβαση, μέτρων διασφάλισης σύμφωνα με τα άρθρα 15, 16 και 17.

Η Επιτροπή λαμβάνει αμέσως μέτρα έρευνας τα οποία κρίνει ότι είναι ακόμη αναγκαία. Τα αποτελέσματα της έρευνας χρησιμοποιούνται για επανεξέταση των ληφθέντων μέτρων.

Άρθρο 7

1. Οι παραλαμβανόμενες κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πληροφορίες δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς εκτός από εκείνους για τους οποίους ζητήθηκαν.

2. Το Συμβούλιο, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, καθώς και οι υπάλληλοί τους, δεν επιτρέπεται να κοινολογούν, χωρίς ρητή εξουσιοδότηση εκείνου που τις παρέσχε, εμπιστευτικές πληροφορίες τις οποίες έλαβαν κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή οι οποίες δόθηκαν εμπιστευτικά.

3. Κάθε αίτηση για εμπιστευτική μεταχείριση αναφέρει τους λόγους για τους οποίους η πληροφορία είναι εμπιστευτική.

Ωστόσο, αν η αίτηση εμπιστευτικής μεταχείρισης κρίνεται αδικαιολόγητη και αν το πρόσωπο που έδωσε την πληροφορία δεν επιθυμεί να την κοινολογήσει ή να εξουσιοδοτήσει τρίτον να την κοινολογήσει σε γενικές γραμμές ή υπό συνοπτική μορφή, η εν λόγω πληροφορία είναι δυνατόν να αγνοηθεί.

4. Μια πληροφορία θεωρείται πάντοτε εμπιστευτική, αν η κοινολόγησή της μπορεί να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις για το πρόσωπο που την έδωσε ή για την πηγή από την οποία προέρχεται.

5. Οι παράγραφοι 1 έως 4 δεν εμποδίζουν τις αρχές της Κοινότητας να αναφέρονται σε γενικές πληροφορίες, και ιδίως στους λόγους στους οποίους βασίζονται οι αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, οι αρχές αυτές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους το έννομο συμφέρον των ενδιαφερόμενων νομικών και φυσικών προσώπων να μην αποκαλύπτονται τα επιχειρηματικά τους απόρρητα.

Άρθρο 8

1. Η εξέταση των τάσεων των εισαγωγών, των όρων υπό τους οποίους αυτές πραγματοποιούνται, καθώς και της σοβαρής ζημίας ή της απειλούμενης σοβαρής ζημίας που προκύπτει από τις εισαγωγές αυτές για τους παραγωγούς της Κοινότητας, καλύπτει τους εξής ιδίως παράγοντες:

α)	τον όγκο των εισαγωγών, ιδίως όταν έχει αυξηθεί σημαντικά είτε σε απόλυτες τιμές είτε σε σχέση με την παραγωγή ή την κατανάλωση εντός της Κοινότητας·

β)	τις τιμές εισαγωγής, ιδίως όταν διαπιστώνεται σημαντική υποτιμολόγηση σε σχέση με την τιμή ομοειδούς προϊόντος εντός της Κοινότητας·

γ)

τις προκύπτουσες επιπτώσεις στους κοινοτικούς παραγωγούς παρόμοιων ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων, όπως αυτές εμφαίνονται από την εξέλιξη ορισμένων οικονομικών παραγόντων όπως:

—	της παραγωγής,

—	της χρησιμοποίησης δυναμικού,

—	των αποθεμάτων,

—	των πωλήσεων,

—	του μεριδίου της αγοράς,

—	των τιμών (δηλαδή συμπίεσης τιμών ή παρεμπόδισης ανόδου τιμών που θα διαμορφώνονταν υπό κανονικές συνθήκες),

—	των κερδών,

—	της απόδοσης κεφαλαίων,

—	της ρευστότητας,

—	της απασχόλησης.

2. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της το ιδιαίτερο οικονομικό σύστημα των χωρών που αναγράφονται στο παράρτημα Ι.

3. Όταν προβάλλεται θέμα απειλής πρόκλησης σοβαρής ζημίας, η Επιτροπή εξετάζει επίσης αν υπάρχει σαφής πρόβλεψη ότι μια συγκεκριμένη κατάσταση είναι ικανή να εξελιχθεί σε πραγματική ζημία. Για τον σκοπό αυτό, είναι δυνατόν να λαμβάνονται υπόψη παράγοντες, όπως:

α)	ο ρυθμός αύξησης των εξαγωγών προς την Κοινότητα·

β)	το δυναμικό εξαγωγής της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής, το οποίο υφίσταται ή θα λειτουργήσει στο μέλλον που μπορεί να προβλεφθεί, και η πιθανότητα διοχέτευσης των εξαγωγών από αυτό το δυναμικό προς την Κοινότητα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ

Άρθρο 9

1. Όταν το απαιτούν τα συμφέροντα της Κοινότητας, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήσεως ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία:

α)	να αποφασίσει την αναδρομική κοινοτική επιτήρηση ορισμένων εισαγωγών, σύμφωνα με διαδικασία την οποία καθορίζει η ίδια·

β)	να αποφασίσει, για την παρακολούθηση των τάσεων αυτών των εισαγωγών, ότι ορισμένες εισαγωγές υπόκεινται σε προηγούμενη κοινοτική επιτήρηση, σύμφωνα με το άρθρο 10.

2. Η διάρκεια ισχύος των μέτρων επιτήρησης είναι περιορισμένη. Εκτός αντιθέτων διατάξεων, η ισχύς τους εκπνέει στο τέλος του δεύτερου εξαμήνου που ακολουθεί το εξάμηνο κατά το οποίο θεσπίστηκαν.

Άρθρο 10

1. Τα υπό προηγούμενη κοινοτική επιτήρηση προϊόντα τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία εφόσον προσκομισθεί έγγραφο επιτήρησης. Το έγγραφο αυτό εκδίδεται ατελώς από την αρμόδια αρχή που ορίζουν τα κράτη μέλη, για όλες τις αιτούμενες ποσότητες, εντός προθεσμίας πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την παραλαβή, από την αρμόδια εθνική αρχή, αίτησης οποιουδήποτε κοινοτικού εισαγωγέα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασής τους στην Κοινότητα. Η αρμόδια εθνική αρχή θεωρείται ότι έχει παραλάβει την αίτηση αυτή το πολύ εντός τριών εργάσιμων ημερών από την υποβολή της, εκτός αποδείξεως του εναντίου.

2. Για το έγγραφο επιτήρησης, χρησιμοποιείται έντυπο που αντιστοιχεί στο υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ.

Στην αίτηση εγγράφου επιτήρησης του εισαγωγέα περιλαμβάνονται, εφόσον η απόφαση θέσης υπό επιτήρηση δεν ορίζει άλλως, μόνο τα παρακάτω στοιχεία:

α)	το ονοματεπώνυμο και η πλήρης διεύθυνση του αιτούντος (συμπεριλαμβανομένων των αριθμών τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας και, εφόσον υπάρχει, του αριθμού μητρώου στα πλαίσια της αρμόδιας εθνικής αρχής), και ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ, εφόσον υπόκειται σε ΦΠΑ·

β)	αν συντρέχει περίπτωση, το ονοματεπώνυμο και η πλήρης διεύθυνση του διασαφιστή ή του τυχόν αντιπροσώπου του αιτούντος (συμπεριλαμβανομένων των αριθμών τηλεφώνου και φαξ)·

γ)

η περιγραφή των εμπορευμάτων, με αναφορά:

—	της εμπορικής τους ονομασίας,

—	του κωδικού της συνδυασμένης ονοματολογίας στον οποίο υπάγονται,

—	της καταγωγής και της προέλευσής τους·

δ)	οι δηλωθείσες ποσότητες, σε χιλιόγραμμα, και, ενδεχομένως, σε οποιαδήποτε άλλη συμπληρωματική σχετική μονάδα (ζεύγη, τεμάχια κ.λπ.)·

ε)	η αξία cif των εμπορευμάτων στα κοινοτικά σύνορα, σε ευρώ·

στ)	η παρακάτω δήλωση, με ημερομηνία και υπογραφή του αιτούντος και αναγραφή του ονοματεπωνύμου του με κεφαλαία γράμματα: «Ο υπογράφων βεβαιώνω ότι οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην παρούσα αίτηση είναι ακριβείς και υποβάλλονται καλόπιστα, και ότι είμαι εγκατεστημένος στην Κοινότητα.».

3. Το έγγραφο επιτήρησης ισχύει σε όλη την Κοινότητα ανεξαρτήτως του κράτους μέλους που το εκδίδει.

4. Η διαπίστωση ότι η τιμή μονάδας με την οποία πραγματοποιείται η συναλλαγή υπερβαίνει κατά λιγότερο από 5 % την τιμή η οποία αναγράφεται στο έγγραφο επιτήρησης, ή αν η συνολική αξία ή ποσότητα των προϊόντων που προσκομίζονται προς εισαγωγή υπερβαίνει κατά λιγότερο από 5 % την αξία ή ποσότητα που αναγράφεται στο έγγραφο επιτήρησης, δεν εμποδίζει το να τεθεί το συγκεκριμένο προϊόν σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η Επιτροπή, αφού ακούσει τις γνώμες που διατυπώνονται στα πλαίσια της επιτροπής και αφού λάβει υπόψη της τη φύση των προϊόντων και τις άλλες ιδιομορφίες των συναλλαγών αυτών, μπορεί να ορίσει διαφορετικό ποσοστό, το οποίο, πάντως, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να υπερβαίνει το 10 %.

5. Το έγγραφο επιτήρησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον εφόσον το καθεστώς ελευθέρωσης των εισαγωγών εξακολουθεί να ισχύει για τις συναλλαγές αυτές. Το έγγραφο επιτήρησης δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιηθεί μετά τη λήξη της περιόδου που καθορίζεται συγχρόνως και την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για να επιβληθεί η επιτήρηση, λαμβανομένων υπόψη της φύσης των προϊόντων και των άλλων ιδιομορφιών των συναλλαγών.

6. Όταν το επιτάσσει η απόφαση που λαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 9, η καταγωγή των υπό κοινοτική επιτήρηση προϊόντων πρέπει να αποδεικνύεται με πιστοποιητικό καταγωγής. Η παρούσα παράγραφος δεν θίγει την ισχύ άλλων διατάξεων σχετικών με την προσκόμιση του όποιου τέτοιου πιστοποιητικού.

7. Όταν το προϊόν που τελεί υπό προηγούμενη κοινοτική επιτήρηση αποτελεί αντικείμενο περιφερειακών μέτρων διασφάλισης σε ένα κράτος μέλος, η άδεια εισαγωγής που εκδίδεται από το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να αντικαταστήσει το έγγραφο επιτήρησης.

8. Τα έντυπα των εγγράφων επιτήρησης και τα σχετικά αποσπάσματα καταρτίζονται εις διπλούν και, από τα δύο έντυπα, το πρώτο, με την ένδειξη «Πρωτότυπο για τον παραλήπτη», φέρει τον αριθμό 1 και χορηγείται στον αιτούντα, ενώ το δεύτερο, με την ένδειξη «Αντίτυπο για την αρμόδια αρχή», με τον αριθμό 2, παραμένει στην αρχή που εξέδωσε το έγγραφο. Για διοικητικούς λόγους, οι αρμόδιες αρχές είναι δυνατόν να προσθέτουν συμπληρωματικά αντίγραφα στο έντυπο 2.

9. Τα έντυπα εκτυπώνονται σε λευκό χαρτί χωρίς μηχανικό πολτό, κολλαρισμένο για γραφή και βάρους 55 έως 65 γραμμαρίων ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι διαστάσεις τους είναι 210 × 297 mm. Το δακτυλογραφικό διάστιχο είναι 4,24 mm (ένα έκτο της ίντσας). Η διάταξη των εντύπων τηρείται αυστηρά. Οι δύο όψεις του αντιτύπου αριθ. 1, που αποτελεί το έγγραφο επιτήρησης καθ’ αυτό, φέρουν επιπλέον εκτυπωμένες κίτρινες σύμπλεκτες γραμμές που καθιστούν εμφανή κάθε παραποίηση με μηχανικά ή χημικά μέσα.

10. Τα κράτη μέλη φέρουν την ευθύνη της εκτύπωσης των εντύπων. Επίσης, τα έντυπα είναι δυνατόν να εκτυπώνονται από τυπογραφεία εγκριθέντα από το κράτος μέλος στο οποίο τα τυπογραφεία είναι εγκατεστημένα. Στην τελευταία περίπτωση, κάθε έντυπο φέρει μνεία της σχετικής έγκρισης. Σε κάθε έντυπο αναγράφεται το όνομα και η διεύθυνση του τυπογράφου ή σημείο με το οποίο είναι δυνατή η αναγνώριση του τυπογράφου.

Άρθρο 11

Όταν απαιτείται από τα συμφέροντα της Κοινότητας, η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας, και εφόσον πιθανολογείται να προκύψει η κατάσταση του άρθρου 15 παράγραφος 1:

—	να περιορίσει τη διάρκεια ισχύος οιουδήποτε εγγράφου επιτήρησης το οποίο απαιτείται,

—	να ζητήσει η έκδοση του εγγράφου αυτού να εξαρτάται από ορισμένες προϋποθέσεις και, κατ’ εξαίρεση, από την ενσωμάτωση ρήτρας ανάκλησης ή, ανάλογα με την περιοδικότητα και για τη διάρκεια που ορίζει η Επιτροπή, από τη διαδικασία προηγουμένης πληροφόρησης και διαβουλεύσεων που αναφέρεται στο άρθρο 3.

Άρθρο 12

Όταν οι εισαγωγές ενός προϊόντος δεν έχουν τεθεί υπό προηγούμενη κοινοτική επιτήρηση εντός οκτώ εργάσιμων ημερών από το πέρας των διαβουλεύσεων του άρθρου 3, η Επιτροπή δύναται να επιβάλει, σύμφωνα με το άρθρο 17, επιτήρηση περιορισμένη στις εισαγωγές προς μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας.

Άρθρο 13

1. Τα υπό περιφερειακή επιτήρηση προϊόντα τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, στην οικεία περιφέρεια, εφόσον προσκομισθεί έγγραφο επιτήρησης. Το έγγραφο αυτό εκδίδεται ατελώς από την αρμόδια αρχή που ορίζει το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, για όλες τις αιτούμενες ποσότητες, εντός προθεσμίας πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την παραλαβή, από την αρμόδια εθνική αρχή, αίτησης οιουδήποτε κοινοτικού εισαγωγέα, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασής του στην Κοινότητα. Η αρμόδια εθνική αρχή θεωρείται ότι έχει παραλάβει την αίτηση αυτή το πολύ εντός τριών εργάσιμων ημερών από την υποβολή της, εκτός αποδείξεως του εναντίου. Τα έγγραφα επιτήρησης χρησιμοποιούνται μόνον εφόσον το καθεστώς ελευθέρωσης των εισαγωγών εξακολουθεί να ισχύει για τις συγκεκριμένες συναλλαγές.

2. Εφαρμόζεται το άρθρο 10 παράγραφος 2.

Άρθρο 14

1. Σε περίπτωση που έχει επιβληθεί κοινοτική ή περιφερειακή επιτήρηση, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, τις δέκα πρώτες ημέρες κάθε μήνα:

α)	εφόσον έχει επιβληθεί προηγούμενη επιτήρηση, λεπτομέρειες για τα χρηματικά ποσά (που υπολογίζονται βάσει τιμών cif) και τις ποσότητες των εμπορευμάτων, για τα οποία εκδόθηκαν έγγραφα επιτήρησης κατά τη διάρκεια της προηγούμενης περιόδου·

β)	πάντοτε, λεπτομέρειες για τις εισαγωγές οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου που προηγείται της περιόδου που αναφέρει στο στοιχείο α).

Οι πληροφορίες που δίδουν τα κράτη μέλη αναλύονται ανά προϊόν και ανά χώρα.

Είναι δυνατόν να θεσπίζονται διαφορετικές διατάξεις ταυτοχρόνως και κατά την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για να επιβληθεί η επιτήρηση.

2. Όταν η φύση των προϊόντων ή ιδιαίτερες περιστάσεις το απαιτούν, η Επιτροπή δύναται, ύστερα από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, να τροποποιεί τα χρονοδιαγράμματα υποβολής των πληροφοριών αυτών.

3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Άρθρο 15

1. Αν ένα προϊόν εισάγεται στην Κοινότητα σε ποσότητες τόσο αυξημένες ή υπό συνθήκες ή όρους τέτοιους ώστε να προκαλείται ή να απειλείται να προκληθεί σοβαρή ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς ομοειδών προϊόντων ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων, η Επιτροπή, προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα της Κοινότητας, δύναται, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, να τροποποιήσει τους κανόνες εισαγωγής του προϊόντος αυτού, προβλέποντας ότι μπορεί να τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία μόνο με την προσκόμιση άδειας εισαγωγής, η χορήγηση της οποίας διέπεται από τις διατάξεις και υπόκειται στους περιορισμούς που ορίζει η Επιτροπή.

2. Τα μέτρα που λαμβάνονται κοινοποιούνται χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο και στα κράτη μέλη και παράγουν αποτελέσματα αμέσως.

3. Τα μέτρα που αναφέρει το παρόν άρθρο εφαρμόζονται σε κάθε προϊόν το οποίο τίθεται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την έναρξη ισχύος τους. Δύνανται, σύμφωνα με το άρθρο 17, να περιορίζονται σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας.

Εντούτοις, τα μέτρα αυτά δεν εμποδίζουν τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που ευρίσκονται ήδη καθ’ οδόν προς την Κοινότητα, εφόσον δεν είναι δυνατόν να αλλάξει ο προορισμός τους και εφόσον τα προϊόντα των οποίων η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, δυνάμει των άρθρων 10 και 13, προϋποθέτει την προσκόμιση εγγράφου επιτήρησης, συνοδεύονται πράγματι από το έγγραφο αυτό.

4. Όταν ένα κράτος μέλος ζητεί την παρέμβαση της Επιτροπής, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση εντός πέντε το πολύ εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της σχετικής αίτησης.

5. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου κοινοποιούνται στο Συμβούλιο και στα κράτη μέλη. Κάθε κράτος μέλος δύναται να παραπέμψει την απόφαση αυτή στο Συμβούλιο, εντός ενός μηνός από την ημέρα της κοινοποίησης.

6. Εάν ένα κράτος μέλος παραπέμψει στο Συμβούλιο την απόφαση που έλαβε η Επιτροπή, το Συμβούλιο μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να επικυρώσει, να τροποποιήσει, ή να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής.

Αν το Συμβούλιο δεν λάβει απόφαση εντός τριών μηνών από την παραπομπή του θέματος σε αυτό, το μέτρο που έλαβε η Επιτροπή θεωρείται ότι έχει ακυρωθεί.

Άρθρο 16

1. Το Συμβούλιο δύναται, με ειδική πλειοψηφία και προτάσει της Επιτροπής, να θεσπίσει τα κατάλληλα μέτρα, ιδίως εάν συντρέχουν οι περιστάσεις που αναφέρει το άρθρο 15 παράγραφος 1.

2. Εφαρμόζεται το άρθρο 15 παράγραφος 3.

Άρθρο 17

Όταν, βάσει ιδίως των παραγόντων που αναφέρει το άρθρο 8, κρίνεται ότι οι όροι οι απαιτούμενοι για τη θέσπιση των μέτρων που προβλέπονται από τον κεφάλαιο IV και το άρθρο 15, πληρούνται σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας, η Επιτροπή, αφού εξετάσει τις εναλλακτικές λύσεις, δύναται να επιτρέπει, κατ’ εξαίρεση, την εφαρμογή μέτρων επιτήρησης ή διασφάλισης που περιορίζονται στην περιφέρεια ή στις περιφέρειες αυτές, αν κρίνει ότι τα μέτρα αυτά, εφαρμοζόμενα σε αυτό το επίπεδο, είναι καταλληλότερα από τα μέτρα που εφαρμόζονται στο σύνολο της Κοινότητας.

Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι προσωρινά και να διαταράσσουν όσο το δυνατόν λιγότερο τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Τα μέτρα αυτά θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στα άρθρα 9 και 15, αντίστοιχα.

Άρθρο 18

1. Κατά την εφαρμογή οποιουδήποτε μέτρου επιτήρησης ή διασφάλισης που επεβλήθη σύμφωνα με τα κεφάλαια IV και V, διεξάγονται, ύστερα από αίτηση κράτους μέλους ή με πρωτοβουλία της Επιτροπής, διαβουλεύσεις, στο πλαίσιο της επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3. Ο σκοπός των διαβουλεύσεων αυτών είναι:

α)	να εξετασθούν οι επιπτώσεις του μέτρου αυτού·

β)	να διαπιστωθεί εάν η εφαρμογή του εξακολουθεί να είναι αναγκαία.

2. Όταν, μετά τις διαβουλεύσεις που αναφέρει η παράγραφος 1, η Επιτροπή κρίνει ότι επιβάλλεται η κατάργηση ή η τροποποίηση οιουδήποτε μέτρου επιτήρησης ή διασφάλισης που προβλέπεται στα κεφάλαια IV και V, ακολουθεί την εξής διαδικασία:

α)	όταν το Συμβούλιο δεν έχει λάβει απόφαση για ένα μέτρο που επέβαλε η Επιτροπή, αυτή το τροποποιεί ή το καταργεί χωρίς καθυστέρηση και υποβάλλει αμέσως έκθεση στο Συμβούλιο·

β)	σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν τα εκδοθέντα από αυτό μέτρα. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Όταν η απόφαση αυτή αφορά περιφερειακά μέτρα επιτήρησης, εφαρμόζεται από την έκτη μέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 19

1. Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από ειδικούς κανόνες που περιέχονται στις συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών.

2. Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τη θέσπιση ή την εφαρμογή από τα κράτη μέλη:

α)

απαγορεύσεων, ποσοτικών περιορισμών ή μέτρων επιτήρησης που επιβάλλονται για λόγους δημόσιας ηθικής, δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφυλάξεως των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογική αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας·

β)	ειδικών συναλλαγματικών διατυπώσεων·

γ)	διατυπώσεων που εισάγονται δυνάμει διεθνών συμφωνιών σύμφωνα με τη συνθήκη.

Τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα ή τις διατυπώσεις που πρέπει να προβλεφθούν ή να τροποποιηθούν δυνάμει της παρούσας παραγράφου. Σε περίπτωση άκρως επείγουσας ανάγκης, τα εν λόγω εθνικά μέτρα ή διατυπώσεις ανακοινώνονται στην Επιτροπή αμέσως μόλις θεσπιστούν.

Άρθρο 20

1. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή των πράξεων για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών ή των κοινοτικών και των εθνικών διοικητικών διατάξεων που απορρέουν από τις πράξεις αυτές, ή των ειδικών πράξεων που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 308 της συνθήκης και εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται ως συμπλήρωμα αυτών των πράξεων.

2. Τα άρθρα 9 έως 14 και το άρθρο 18 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που υπάγονται στις αναφερόμενες από την παράγραφο 1 πράξεις και για τα οποία, βάσει του κοινοτικού καθεστώτος συναλλαγών με τρίτες χώρες, απαιτείται η προσκόμιση αδείας ή άλλου εγγράφου εισαγωγής.

Τα άρθρα 15, 17 και 18 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα για τα οποία το καθεστώς αυτό προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής ποσοτικών περιορισμών κατά την εισαγωγή.

Άρθρο 21

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94 καταργείται.

Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.

Άρθρο 22

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 2009.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

A. BORG

(1) ΕΕ L 67 της 10.3.1994, σ. 89.

(2) Βλέπε παράρτημα ΙΙΙ.

(3) ΕΕ L 87 της 31.3.1994, σ. 47.

(4) ΕΕ L 335 της 23.12.1994, σ. 23.

(5) ΕΕ L 335 της 23.12.1994, σ. 33.

(6) ΕΕ L 67 της 10.3.1994, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΚΑΤΆΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΤΡΊΤΩΝ ΧΩΡΏΝ

Αζερμπαϊτζάν

Αρμενία

Βιετνάμ

Βόρεια Κορέα

Καζαχστάν

Λευκορωσία

Ουζμπεκιστάν

Ρωσία

Τατζικιστάν

Τουρκμενιστάν

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Κείμενο της εικόνας

Κείμενο της εικόνας

Κείμενο της εικόνας

Κείμενο της εικόνας

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΚΑΤΑΡΓΟΎΜΕΝΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ ΜΕ ΚΑΤΆΛΟΓΟ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΙΚΏΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΉΣΕΏΝ ΤΟΥ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου (ΕΕ L 67 της 10.3.1994, σ. 89)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1921/94 του Συμβουλίου (ΕΕ L 198 της 30.7.1994, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 538/95 του Συμβουλίου (ΕΕ L 55 της 11.3.1995, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 839/95 του Συμβουλίου (ΕΕ L 85 της 19.4.1995, σ. 9)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 139/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 21 της 27.1.1996, σ. 7)	Μόνο το άρθρο 2
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 168/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 25 της 1.2.1996, σ. 2)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 752/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 103 της 26.4.1996, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1897/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 250 της 2.10.1996, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 847/97 του Συμβουλίου (ΕΕ L 122 της 14.5.1997, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1138/98 του Συμβουλίου (ΕΕ L 159 της 3.6.1998, σ. 1)
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 427/2003 του Συμβουλίου (ΕΕ L 65 της 8.3.2003, σ. 1)	Μόνο το άρθρο 22 παράγραφοι 1 και 2
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 110/2009 ((ΕΕ L 37 της 6.2.2009, σ. 4)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94	Παρών κανονισμός
Άρθρο 1 παράγραφοι 1 και 2	Άρθρο 1 παράγραφοι 1 και 2
Άρθρο 1 παράγραφος 4	—
Άρθρο 2	Άρθρο 2
Άρθρο 3, αρχική πρόταση	Άρθρο 3 παράγραφος 1
Άρθρο 3, δεύτερη πρόταση	Άρθρο 3 παράγραφος 2
Άρθρο 4	Άρθρο 4
Άρθρο 5 παράγραφος 1, εισαγωγική φράση	Άρθρο 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, εισαγωγική φράση, αρχικές λέξεις
Άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α)	Άρθρο 5 παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, εισαγωγική πρόταση, τελικές λέξεις και στοιχεία α), β) και γ)
Άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β)	Άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο
Άρθρο 5 παράγραφοι 2 έως 6	Άρθρο 5 παράγραφοι 2 έως 6
Άρθρο 6	Άρθρο 6
Άρθρο 7 παράγραφος 1	Άρθρο 7 παράγραφος 1
Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο α)	Άρθρο 7 παράγραφος 2
Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β) πρώτο εδάφιο	Άρθρο 7 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο
Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β) δεύτερο εδάφιο	Άρθρο 7 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο
Άρθρο 7 παράγραφος 3	Άρθρο 7 παράγραφος 4
Άρθρο 7 παράγραφος 4	Άρθρο 7 παράγραφος 5
Άρθρα 8 έως 14	Άρθρα 8 έως 14
Άρθρο 15 παράγραφος 1 και 2	Άρθρο 15 παράγραφος 1 και 2
Άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο α)	Άρθρο 15 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο
Άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο β)	Άρθρο 15 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο
Άρθρο 15 παράγραφοι 4, 5 και 6	Άρθρο 15 παράγραφοι 4, 5 και 6
Άρθρα 16, 17 και 18	Άρθρα 16, 17 και 18
Άρθρο 19 παράγραφος 1	Άρθρο 19 παράγραφος 1
Άρθρο 19 παράγραφος 2 στοιχείο α), εισαγωγική φράση	Άρθρο 19 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, εισαγωγική φράση
Άρθρο 19 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημεία i), ii) και iii)	Άρθρο 19 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχεία α), β) και γ)
Άρθρο 19 παράγραφος 2 στοιχείο β)	Άρθρο 19 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο
Άρθρο 20	Άρθρο 20
Άρθρο 21	—
Άρθρο 22	—
Άρθρο 23	—
—	Άρθρο 21
Άρθρο 24	Άρθρο 22
Παράρτημα Ι	Παράρτημα Ι
Παράρτημα ΙV	Παράρτημα ΙΙ
—	Παράρτημα ΙΙΙ
—	Παράρτημα ΙV

17.7.2009

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 185/16

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 626/2009 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 13ης Ιουλίου 2009

σχετικά με την ολοκλήρωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου για τον δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συστημάτων ηλεκτροδίων γραφίτη καταγωγής Ινδίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (εφεξής «ο βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 και το άρθρο 11 παράγραφος 3,

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή ύστερα από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ

(1)	Μετά από έρευνα («η αρχική έρευνα»), το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1629/2004 (2) επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συστημάτων ηλεκτροδίων γραφίτη καταγωγής Ινδίας.

1.1. Έναρξη ενδιάμεσης επανεξέτασης

(2)	Ύστερα από αίτημα της Hindustan Electro Graphite Limited («HEG» ή «η εταιρεία»), ενός ινδού παραγωγού-εξαγωγέα που υπόκειται στα ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ, ξεκίνησε μερική ενδιάμεση επανεξέταση του προαναφερθέντος κανονισμού, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού.

(3)	Η εν λόγω μερική ενδιάμεση επανεξέταση ξεκίνησε με βάση αποδεικτικά εκ πρώτης όψεως στοιχεία που υπέβαλε η εταιρεία, σύμφωνα με τα οποία, σε ό,τι την αφορά, οι περιστάσεις με βάση τις οποίες θεσπίστηκαν τα μέτρα είχαν αλλάξει και ότι οι αλλαγές αυτές είχαν μόνιμο χαρακτήρα.

(4)

Στο αίτημα αναφερόταν ο ισχυρισμός ότι το κόστος παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος μειώθηκε, λόγω βελτιώσεων στην παραγωγή που σημειώθηκαν μετά την αρχική έρευνα, και ότι η εταιρεία ήταν σε θέση να αυξήσει σημαντικά τις τιμές των εξαγωγών της. Επομένως, ισχυρίστηκε ότι η συνέχιση της επιβολής μέτρων στο ισχύον επίπεδο, το οποίο βασίστηκε στο επίπεδο του ντάμπινγκ που είχε προγενέστερα καθοριστεί, δεν είναι πλέον απαραίτητη για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ.

(5)

Η Επιτροπή, αφού καθόρισε, ύστερα από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης, εξέδωσε ανακοίνωση («ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας») (3) και ξεκίνησε έρευνα η οποία περιοριζόταν στην εξέταση του ντάμπινγκ.

1.2. Μέρη που αφορά η έρευνα

(6)	Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα την HEG καθώς και τους εκπροσώπους της χώρας εξαγωγής και τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής για την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

(7)

Η Επιτροπή απέστειλε ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απάντηση εντός της ταχθείσας για το σκοπό αυτό προθεσμίας. Η Επιτροπή αναζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες για τον καθορισμό του ντάμπινγκ και διεξήγαγε επιτόπιες επαληθεύσεις στις εγκαταστάσεις της HEG στο Bhopal της Ινδίας.

1.3. Περίοδος έρευνας επανεξέτασης

(8)	Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Απριλίου 2007 έως τις 31 Μαρτίου 2008 («περίοδος έρευνας της επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»).

2. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

2.1. Υπό εξέταση προϊόν

(9)

Το υπό επανεξέταση προϊόν που καλύπτει η παρούσα επανεξέταση είναι το ίδιο με εκείνο της αρχικής έρευνας, δηλαδή ηλεκτρόδια από γραφίτη του είδους που χρησιμοποιούνται για ηλεκτρικές καμίνους, με φαινόμενη πυκνότητα 1,65 g/cm3 ή μεγαλύτερη και με ηλεκτρική αντίσταση 6,0 μΩ.m ή μικρότερη, που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ ex 8545 11 00 , και θηλές που χρησιμοποιούνται για τέτοια ηλεκτρόδια, που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ ex 8545 90 90 , είτε εισάγονται από κοινού είτε χωριστά, καταγωγής Ινδίας.

2.2. Ομοειδές προϊόν

(10)	Η παρούσα επανεξέταση έδειξε ότι τα συστήματα ηλεκτροδίων γραφίτη που παράγονται από την HEG και πωλούνται στην εγχώρια αγορά της Ινδίας είναι παρόμοια με αυτά που εξάγονται στην Κοινότητα και, επομένως, μπορούν να θεωρηθούν προϊόν ομοειδές με το υπό εξέταση προϊόν.

3. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

3.1. Κανονική αξία

(11)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή εξέτασε πρώτα κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος σε ανεξάρτητους πελάτες ήταν αντιπροσωπευτικές, δηλαδή κατά πόσον ο συνολικός όγκος των εν λόγω πωλήσεων ήταν ίσος ή μεγαλύτερος από 5 % του συνολικού όγκου των αντίστοιχων εξαγωγικών πωλήσεων στην Κοινότητα. Οι εγχώριες πωλήσεις της HEG κρίθηκαν αντιπροσωπευτικές κατά την περίοδο της έρευνας.

(12)	Στη συνέχεια, η Επιτροπή προσδιόρισε τους τύπους του προϊόντος που πωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά από την εν λόγω εταιρεία και ήταν πανομοιότυποι ή άμεσα συγκρίσιμοι με τους τύπους που πωλήθηκαν για εξαγωγή στην Κοινότητα.

(13)

Οι εγχώριες πωλήσεις συγκεκριμένου τύπου προϊόντος θεωρήθηκαν αρκούντως αντιπροσωπευτικές όταν ο όγκος των πωλήσεων του εν λόγω τύπου προϊόντος στην εγχώρια αγορά σε ανεξάρτητους πελάτες κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας αντιπροσώπευε 5 % ή περισσότερο του συνολικού όγκου των εξαγωγικών πωλήσεων του συγκρίσιμου τύπου προϊόντος με προορισμό την Κοινότητα.

(14)

Ακολούθως η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις κάθε τύπου συστήματος ηλεκτροδίων γραφίτη που πωλείται στην εγχώρια αγορά σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες μπορούσαν να θεωρηθούν ότι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Για τον σκοπό αυτό υπολογίστηκε, για κάθε τύπο εξαχθέντος προϊόντος, το ποσοστό των επικερδών εγχώριων πωλήσεων προς ανεξάρτητους πελάτες που πραγματοποιήθηκαν στην εγχώρια αγορά κατά την περίοδο της έρευνας.

(15)

Για τις εγχώριες πωλήσεις κάθε τύπου συστήματος ηλεκτροδίων γραφίτη που πραγματοποιήθηκαν σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες, όπου οι πωλήσεις ήταν πάνω από 80 % κερδοφόρες ανά όγκο, η κανονική αξία βασίστηκε στην πραγματική εγχώρια τιμή όλων των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας.

(16)	Για όλους τους άλλους εξαγόμενους τύπους που πωλούνταν επίσης στην εγχώρια αγορά, όταν οι πωλήσεις ήταν λιγότερο από 80 % κερδοφόρες ανά όγκο, η κανονική αξία βασίστηκε στην τιμή των εγχώριων πωλήσεων των κερδοφόρων συναλλαγών κατά την περίοδο της έρευνας.

(17)

Όπου, για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, δεν ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν οι εγχώριες τιμές ενός συγκεκριμένου τύπου προϊόντος, χρειάστηκε να εφαρμοστεί άλλη μέθοδος. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή αντ’ αυτού υπολόγισε την κατασκευασμένη κανονική αξία όπως περιγράφεται στη συνέχεια.

(18)	Η κανονική αξία κατασκευάστηκε με την προσθήκη στο κόστος παραγωγής του εξαγωγέα για τους εξαγόμενους τύπους, εύλογου ποσοστού για τα έξοδα πώλησης καθώς και τα γενικά και διοικητικά έξοδα («ΓΔΕΠ») και ενός εύλογου περιθωρίου κέρδους.

(19)

Σε όλες τις περιπτώσεις τα ΓΔΕΠ και το κέρδος καθορίστηκαν με βάση τις μεθόδους που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή εξέτασε αν τα προκύπτοντα ΓΔΕΠ και το κέρδος για τον παραγωγό-εξαγωγέα από τις πωλήσεις στην εγχώρια αγορά του ομοειδούς προϊόντος συνιστούσαν αξιόπιστα στοιχεία και, στην περίπτωση αυτή, έκρινε ότι ήταν κατάλληλα για να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή της κανονικής αξίας.

3.2. Τιμή εξαγωγής

(20)	Όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις της HEG πραγματοποιήθηκαν απευθείας σε ανεξάρτητους πελάτες στην Κοινότητα, και, επομένως, η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε με βάση την πράγματι πληρωθείσα ή πληρωτέα τιμή για το οικείο προϊόν κατά την ΠΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού.

3.3. Σύγκριση

(21)

Η σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής πραγματοποιήθηκε σε βάση εκ του εργοστασίου και στο ίδιο στάδιο εμπορίου. Για να εξασφαλιστεί ορθή σύγκριση, λήφθηκαν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού, οι διαφορές παραγόντων για τους οποίους αποδείχθηκε ότι επηρεάζουν τις τιμές και τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών. Με βάση αυτά τα στοιχεία, όπου αυτό κρίθηκε σκόπιμο και αιτιολογημένο, έγιναν αναπροσαρμογές, για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές των επιστροφών, του κόστους μεταφοράς, ασφάλισης, διεκπεραίωσης και συσκευασίας, καθώς και του κόστους πίστωσης και των εισαγωγικών δασμών.

3.4. Περιθώριο ντάμπινγκ

(22)	Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, η μέση σταθμισμένη κανονική αξία ανά τύπο συγκρίθηκε με τη σταθμισμένη τιμή εξαγωγής του αντίστοιχου τύπου του υπό εξέταση προϊόντος.

(23)	Το περιθώριο ντάμπινγκ της HEG, εκφρασμένο ως ποσοστό της καθαρής, ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας τιμής, πριν από την καταβολή του δασμού, διαπιστώθηκε ότι ήταν ασήμαντο, κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού.

4. ΜΟΝΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ

(24)	Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή εξέτασε επίσης κατά πόσον η μεταβολή των συνθηκών ήταν δυνατόν να θεωρηθεί εύλογα μόνιμου χαρακτήρα.

(25)	Επειδή το κόστος παραγωγής της εταιρείας δεν μειώθηκε σημαντικά από την αρχική έρευνα και μετά, η τιμή εξαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος αυξήθηκε σημαντικά κατά την ΠΕΕ, ακυρώνοντας έτσι τα συμπεράσματα περί ντάμπινγκ της αρχικής έρευνας.

(26)	Τα πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν για την περίοδο μετά την ΠΕΕ έδειξαν ότι οι τιμές εισαγωγής από την HEG παρέμειναν υψηλές και σταθερές, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι η εταιρεία εξακολουθούσε να μην εφαρμόζει πρακτική ντάμπινγκ και μετά την ΠΕΕ.

(27)	Διαπιστώθηκε επίσης ότι, κατά την ΠΕΕ, οι εξαγωγές της HEG σε αγορές εκτός της ΕΕ γίνονταν σε τιμές υψηλότερες από αυτές της ινδικής εγχώριας αγοράς.

(28)	Υπό αυτές τις συνθήκες, οι διαπιστώσεις της ΠΕΕ κρίνονται μόνιμες.

5. ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

(29)

Όπως αναφέρθηκε προηγούμενα, διαπιστώθηκε ότι η HEG ασκούσε ασήμαντο ντάμπινγκ κατά την ΠΕΕ. Ωστόσο, σημειώνεται ότι, ενώ το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε για την εν λόγω εταιρεία στην αρχική έρευνα ήταν 22,4 %, ο τρέχων δασμός αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στην εταιρεία είναι 0 % (4). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ισχύουν παράλληλα αντισταθμιστικοί δασμοί για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Υπό αυτές τις συνθήκες, η διαπίστωση ασήμαντου ντάμπινγκ δεν έχει κανένα αντίκτυπο στο επίπεδο των μέτρων που ισχύουν αυτή τη στιγμή (5).

6. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

(30)	Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, τις εκτιμήσεις και τις διαπιστώσεις της έρευνας και τους δόθηκε η δυνατότητα υποβολής παρατηρήσεων. Δεν ελήφθησαν παρατηρήσεις.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η μερική ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων συστημάτων ηλεκτροδίων γραφίτη καταγωγής Ινδίας, η οποία είχε ξεκινήσει σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/9, ολοκληρώνεται χωρίς να τροποποιείται το επίπεδο του ισχύοντος μέτρου αντιντάμπινγκ.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2009.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

E. ERLANDSSON

(1) ΕΕ L 56 της 6.3.1996, σ. 1.

(2) ΕΕ L 295 της 18.9.2004, σ. 10.

(3) ΕΕ C 164 της 27.6.2008, σ. 15.

(4) Βλέπε αιτιολογική σκέψη (30) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1629/2004.

(5) ΕΕ L 295 της 18.9.2004, σ. 4.

II Πράξεις εγκριθείσες δυνάμει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόμ των οποίων η δημοσίευση δεν είναι υποχρεωτική

17.7.2009

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 185/24

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 24ης Μαρτίου 2009

σχετικά με το μέτρο C 52/07 (πρώην NN 64/07) που εφήρμοσε η Ισπανία στο πλαίσιο του σχεδίου στήριξης του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 2017]

(Το κείμενο στην ισπανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2009/553/ΕΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα (1), και αφού έλαβε υπόψη της τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1)	Τον Ιούλιο 2006, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία σχετικά με πρόγραμμα ενισχύσεων στην κλωστοϋφαντουργία που είχε εφαρμόσει η Ισπανία («Σχέδιο στήριξης του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος», στο εξής: «Σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας»).

(2)	Η Επιτροπή με επιστολή της της 1ης Αυγούστου 2006 ζήτησε από τις ισπανικές αρχές να της παράσχουν κάθε απαιτούμενη πληροφορία σχετικά με το εν λόγω σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας, η δε Ισπανία απάντησε με επιστολή της της 29ης Σεπτεμβρίου 2006, που πρωτοκολλήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2006.

(3)

Στις 13 Νοεμβρίου 2007, η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας. Μετά τη δημοσίευσή της, η Επιτροπή έλαβε σχόλια από δύο τρίτους ενδιαφερόμενους, που επιθυμούσαν την τήρηση ανωνυμίας, στις 22 Φεβρουαρίου 2008 και στις 9 Απριλίου 2008, αντιστοίχως. Η Επιτροπή ζήτησε διευκρινίσεις μέσω επιστολής της της 18ης Απριλίου 2008, στην οποία οι ισπανικές αρχές απάντησαν με επιστολή τους της 30ής Μαΐου 2008. Στις 6 Μαΐου 2008, η Επιτροπή διαβίβασε στις ισπανικές αρχές τα σχόλια των τρίτων ενδιαφερόμενων, στα οποία αυτές απάντησαν με επιστολή τους της 12ης Ιουνίου 2008.

(4)	Στις 11 Σεπτεμβρίου 2008, διεξήχθη συνεδρίαση μεταξύ των διαφόρων ισπανικών υπουργείων και της Επιτροπής. Οι ισπανικές αρχές με επιστολή τους της 17ης Σεπτεμβρίου 2008 παρέσχον συμπληρωματικές πληροφορίες.

(5)	Στις 3 Οκτωβρίου 2008 και στις 19 Φεβρουαρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες με ηλεκτρονικό μήνυμα στο οποίο οι ισπανικές αρχές απάντησαν στις 21 Οκτωβρίου 2008 και στις 20 Φεβρουαρίου 2009.

2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

2.1. Στόχοι του ισπανικού σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας

(6)

Το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας είναι ένα σχέδιο που είχε στόχο να βοηθήσει τις επιχειρήσεις της κλωστοϋφαντουργίας να προσαρμοστούν στην πλήρη ελευθέρωση του εμπορίου της κλωστοϋφαντουργίας και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά τους διατηρώντας ταυτόχρονα στον τομέα αυτό τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό επιχειρήσεων και θέσεων απασχόλησης. Εξάλλου, το σχέδιο είχε στόχο να ελαφρύνει τις επιπτώσεις που προκαλεί στους εργαζόμενους και σε ολόκληρους τομείς δραστηριότητας η ελευθέρωση των προϊόντων κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης.

(7)

Το σχέδιο περιελάμβανε άμεσα μέτρα υπέρ επιχειρήσεων, όσον αφορά την τεχνική έρευνα, τα καινοτόμα σχέδια και την ενίσχυση των εξαγωγών. Άλλα πάλι μέτρα προορίζονταν ειδικότερα για θέματα κατάρτισης και πρόσληψης, και ωφελούσαν ταυτόχρονα έμμεσα και τις επιχειρήσεις, και την ενίσχυση της επανεκβιομηχάνισης των περιοχών που είχαν θιγεί από τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων του τομέα αυτού.

2.2. Οι δικαιούχοι

(8)

Το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας εφαρμοζόταν σε όλες τις επιχειρήσεις του κλωστοϋφαντουργικού τομέα και του ενδύματος, η βιομηχανική δραστηριότητα των οποίων θιγόταν από τις γενικές συλλογικές συμφωνίες του τομέα αυτού ή περιλαμβανόταν στις κατηγορίες 17, 18.1 και 2 της Εθνικής Κατάταξης Οικονομικών Δραστηριοτήτων (CNAE). Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέσχον οι ισπανικές αρχές, το 2001, στον τομέα αυτό λειτουργούσαν 15 438 επιχειρήσεις με 211 831 εργαζόμενους. Ο αριθμός τους μειώθηκε σε 11 554 επιχειρήσεις και 140 541 εργαζόμενους το 2007 και μόνο σε 127 354 εργαζόμενους το 2008. Τούτο σημαίνει μείωση των επιχειρήσεων κατά 25 % μεταξύ 2001 και 2007 λόγω της παγκοσμιοποίησης του τομέα.

(9)	Ο τομέας της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος στην Ισπανία αποτελείται κατά 75 % από επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζόμενους και κατά 35 % από επιχειρήσεις που απασχολούν 1 έως 2 εργαζόμενους.

2.3. Τα μέτρα

(10)	Τα μέτρα σχετικά με τα οποία η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας είναι τα ακόλουθα:

1. Πρόγραμμα ενίσχυσης της τεχνικής έρευνας στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος

(11)

Στόχος του ειδικού αυτού μέτρου ήταν η χρηματοδότηση σχεδίων βιομηχανικής και τεχνολογικής ανάπτυξης που θα ενίσχυαν την τεχνολογική ικανότητα των επιχειρήσεων και θα διεύρυναν τη συνεργασία για έρευνα και ανάπτυξη (Ε + Α) μεταξύ επιχειρήσεων της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος και άλλων φορέων που συμμετέχουν στην έρευνα, καθώς και στη διάδοση των σχετικών αποτελεσμάτων.

(12)

Τα επιλέξιμα για το μέτρο αυτό σχέδια ήταν σχέδια Ε + Α, επενδύσεις σε ενσώματα και άυλα στοιχεία του ενεργητικού, μόνο για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), με στόχο την ενσωμάτωση προηγμένης τεχνολογίας στην παραγωγική τους διαδικασία, σχέδια διάδοσης των αποτελεσμάτων των εργασιών Ε + Α και σχέδια που αφορούσαν τη σύναψη και εφαρμογή συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων.

(13)

Σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, το πρόγραμμα αυτό στηριζόταν στο ήδη εγκεκριμένο καθεστώς ενισχύσεων N 415/2004 (2). Το πρόγραμμα είχε στόχο την ενίσχυση της τεχνολογικής έρευνας στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος. Μεταξύ του 2005 και του 2007, ο προϋπολογισμός του ανερχόταν σε 12,5 εκατ. ευρώ υπό μορφή επιχορηγήσεων και σε 51 εκατ. ευρώ υπό μορφή άτοκων δανείων, επιστρεπτέων σε 12 έτη, με διετή περίοδο χάριτος.

2. Πρόγραμμα επανεκβιομηχάνισης περιοχών που είχαν θιγεί από τις διαρθρωτικές αλλαγές του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας.

(14)

Το μέτρο αυτό είχε ως στόχο τη στήριξη της επανεκβιομηχάνισης περιοχών που είχαν θιγεί από τις διαρθρωτικές αλλαγές. Ήταν επιλέξιμα τα ακόλουθα σχέδια:

α)	επενδύσεις σε τεχνολογική και βιομηχανική υποδομή

β)	δημιουργία νέων βιομηχανικών δραστηριοτήτων

γ)	τεχνολογική σύνδεση καινοτόμων επιχειρήσεων υπό μορφή π.χ. επιστημονικών τεχνολογικών πάρκων, κέντρων καινοτομίας και τεχνολογίας, ευρωπαϊκών κέντρων καινοτομίας και τεχνολογίας, αναπτυξιακών οργανισμών, οργανισμών μεταβίβασης τεχνολογίας

δ)	προσπάθειες διαφόρων επιχειρήσεων για την τόνωση της τοπικής οικονομίας

ε)	ανάπτυξη επιχειρήσεων σε παγιωμένους τομείς ώστε να ενσωματώσουν τεχνολογικές διεργασίες

στ)	δημιουργία και επέκταση αναδυόμενων τομέων.

(15)

Οι χορηγηθέντες πόροι ανήλθαν σε 11,1 εκατ. ευρώ μεταξύ 2006 και 2008 υπό μορφή επιχορηγήσεων και σε 155,2 εκατ. ευρώ υπό μορφή άτοκων επιστρεπτέων δανείων, 15ετούς διάρκειας με πενταετή περίοδο χάριτος. Οι ισπανικές αρχές ανέφεραν ότι το μέτρο βασιζόταν στο ήδη εγκεκριμένο καθεστώς ενισχύσεων N 101/05 (3).

3. Ειδικά δάνεια που χορήγησε η Empresa Nacional de Innovación SA (ENISA) (Εθνική Επιχείρηση Καινοτομίας ΑΕ) (4) για τον εκσυγχρονισμό ΜΜΕ

(16)

Το μέτρο προέβλεπε δάνεια υπό ευνοϊκούς όρους, ισοδύναμα με την εισφορά κεφαλαίου, για τη χρηματοδότηση του εκσυγχρονισμού προϊόντων, διαδικασιών και διαχείρισης ΜΜΕ, καθώς και για την ίδρυση νέων τεχνολογικών επιχειρήσεων στις περιοχές που είχαν θιγεί από διαρθρωτικές αλλαγές. Ήταν επιλέξιμες οικονομικά φερέγγυες ΜΜΕ, αποκλειομένων των μεγάλων επιχειρήσεων ή των προβληματικών. Η ENISA χορηγούσε σε επιλεγέντα σχέδια επιδότηση επιτοκίου 0,5 %. Η σταθερή τιμή επιτοκίου ήταν το Euribor ενός έτους 0,25 ποσοστιαίες μονάδες για δάνεια διάρκειας από 4 έως 8 έτη και περίοδο χάριτος από 2 έως 6 έτη. Η μέγιστη επιχορήγηση ανά επιχείρηση ήταν 30 000 ευρώ.

(17)	Ο προϋπολογισμός που προοριζόταν για τον σκοπό αυτό ανερχόταν σε 4,07 εκατ. ευρώ μεταξύ του 2006 και του 2008. Η πρόθεση ήταν το στοιχείο ενίσχυσης (επιδότηση επιτοκίων κατά 50 βασικές μονάδες) να βρίσκεται κάτω από το όριο των 200 000 ευρώ (5).

4. Δάνεια με ευνοϊκό επιτόκιο χορηγηθέντα από το ICO

(18)

Στο μέτρο αυτό, οι επιχειρήσεις λάμβαναν δάνεια με ευνοϊκό επιτόκιο για καινοτόμες παραγωγικές επενδύσεις. Από τις 5 Σεπτεμβρίου 2006, τα δάνεια αυτά στηρίζονταν σε συμφωνία μεταξύ του Υπουργείου Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου και του Instituto de Crédito Oficial (ICO) (Κρατικού Χρηματοδοτικού Ιδρύματος). Το ICO λειτουργούσε ως διαμεσολαβητής μεταξύ των συμμετεχουσών εμπορικών τραπεζών ενώ το Υπουργείο Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου χρηματοδοτούσε τα ευνοϊκά επιτόκια. Οι όροι χρηματοδότησης ήταν οι ακόλουθοι:

α)	ποσό μέχρι 70 % της επένδυσης, χωρίς ΦΠΑ, περιοριζόμενο στα ανώτατα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις·

β)	επενδύσεις περιοριζόμενες σε νέα στοιχεία του ενεργητικού·

γ)	η επένδυση θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί εντός 2 ετών μετά την υπογραφή της πράξης (τρία έτη υπό ειδικές συνθήκες, μέσω της υποβολής αιτιολογημένης αίτησης στο ICO)·

δ)	ο δικαιούχος μπορούσε να επιλέξει μεταξύ της 5ετούς διάρκειας χωρίς περίοδο χάριτος, της 7ετούς με 2ετή περίοδο χάριτος και της10ετούς με 2ετή περίοδο χάριτος·

ε)

ο πιστωτικός οργανισμός θα μπορούσε να επιλέξει μεταξύ του επιτοκίου Euribor 6 ετών συν 0,75 % ή Euribor 6 μηνών συν 0,50 % εάν η πράξη είχε εγκριθεί από την Sociedad de Garantía Recíproca (SGR) (Εταιρεία Αμοιβαίων Εγγυήσεων). Ο πιστωτικός οργανισμός δεν μπορούσε να λαμβάνει προμήθειες η δε πρόωρη εξόφληση επιβαρυνόταν με 1 % σε περίπτωση σταθερού επιτοκίου. Την πράξη την πραγματοποιούσαν οι συμμετέχουσες τράπεζες και ταμιευτήρια·

στ)	η τελική δικαιούχος επιχείρηση κατέβαλλε επιτόκιο Euribor μείον 0,5 %·

ζ)	προς διευκόλυνση των επιχειρήσεων όσον αφορά τη λήψη εγγυήσεων, το 67 % των δαπανών εγγύησης που χορηγούσαν τα τοπικά καθεστώτα αμοιβαίων εγγυήσεων αναχρηματοδοτείτο από την Compañía Española de Reafianzamiento SA (CERSA) (Ισπανική Εταιρεία Αντεγγυήσεων ΑΕ)·

η)	το Υπουργείο Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου παρείχε ετήσιο επιτόκιο μέχρι 1,25 % γενικά και μέχρι 1 % εάν το εγγυάτο κάποια SGR.

Αποκλείονταν από δικαιούχοι οι επιχειρήσεις ή οι όμιλοι επιχειρήσεων η κύρια δραστηριότητα των οποίων βασιζόταν στη διανομή. Ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός για το μέτρο αυτό ανερχόταν σε 450 εκατ. ευρώ.

5. Ενίσχυση των εξαγωγών ισπανικών προϊόντων (ICEX)

(19)

Το Instituto Español de Comercio Exterior (ICEX) (Ισπανικό Ινστιτούτο Εξωτερικού Εμπορίου) είχε χορηγήσει διάφορες ενισχύσεις στο πλαίσιο του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας:

α)	για δημιουργία ενημερωτικών υποδομών, όπως πυλών στο Διαδίκτυο·

β)	για υπηρεσίες σε επιχειρήσεις για τη συλλογική συμμετοχή τους σε εμπορικές εκθέσεις·

γ)	για συνδρομή σχετικά με την εξαγωγική ικανότητα των επιχειρήσεων που δεν είχαν ακόμα πραγματοποιήσει εισαγωγές.

(20)

Τα μέτρα εφαρμόζονταν στο πλαίσιο διαφόρων πρωτοβουλιών όπως το Plan Global de la Moda, το Plan Hábitat de España, επίσημα περίπτερα, τομεακά σχέδια, κοινοπραξίες εξαγωγών, σχέδια για την εγκατάσταση στο εξωτερικό, σχέδια συνδρομής σε ισπανικά εμπορικά σήματα, σχέδια πρωτοβουλίας για την προώθηση στο εξωτερικό (PIPE), ενισχύσεις για τη συμμετοχή σε εμπορικές εκθέσεις, συναντήσεις αντιπροσώπων, εμπορικές αποστολές, φόρουμ επενδύσεων και επιχειρηματικής συνεργασίας, δημιουργία και ενημέρωση βάσεων δεδομένων πρακτόρων, επικοινωνιακές και διαφημιστικές εκστρατείες.

6. Συνεχής κατάρτιση

(21)	Στόχος του μέτρου αυτού ήταν η παροχή κατάρτισης σε εργαζόμενους στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος στην Ισπανία, ώστε να βελτιώσουν τα προσόντα τους και με τον τρόπο αυτό να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα της επιχείρησης και να συντονιστούν με τους ρυθμούς του εκσυγχρονισμού.

(22)

Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία (6), οι επιχειρήσεις μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για τη μερική χρηματοδότηση των ειδικών προγραμμάτων τους κατάρτισης τμήμα από τις εισφορές που είχαν καταβάλει κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος στην Tesorería Central de la Seguridad Social (Κεντρικό Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων) για ειδικά προγράμματα κατάρτισης, αφαιρώντας τις από τις τρέχουσες εισφορές τους κοινωνικής ασφάλισης. Στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος, είχαν βελτιωθεί ορισμένα ποσοστά:

—	για επιχειρήσεις με 1 έως 2 εργαζόμενους: 100 % των εισφορών ή 420 ευρώ (420 ευρώ βάσει του γενικού μέτρου),

—	για τις επιχειρήσεις με 3 έως 5 εργαζόμενους: 100 % των εισφορών ή 600 ευρώ (420 ευρώ βάσει του γενικού μέτρου),

—	για τις επιχειρήσεις με 6 έως 9 εργαζόμενους: 100 % των εισφορών ή 720 ευρώ (βάσει του γενικού μέτρου, η μόνη απαίτηση ήταν το 100 % των εισφορών),

—	για τις επιχειρήσεις από 10 έως 49 εργαζόμενους: 100 % των εισφορών (αντί για 75 %),

—	για τις επιχειρήσεις με 50 έως 249 εργαζόμενους: 80 % των εισφορών (αντί για 60 %),

—	για τις επιχειρήσεις με 250 εργαζόμενους και άνω: 60 % των εισφορών (αντί για 50 %).

(23)	Επιπλέον, οι επιχειρήσεις τύγχαναν μιας επιπλέον πίστωσης 5 % προς αντιστάθμιση των ωρών εργασίας που χάνονταν κατά την κατάρτιση.

(24)

Οι επιχειρήσεις για να τύχουν των μέτρων αυτών, όφειλαν να υποβάλουν στο Servicio Nacional de Empleo Estatal (Κεντρική Εθνική Υπηρεσία Απασχόλησης) ένα σχέδιο επαγγελματικής επιμόρφωσης με πληροφορίες σχετικά με τις αλλαγές που είχαν επέλθει στην παραγωγική διαδικασία, την εγκατάσταση νέας οργανωτικής δομής, την κατάρτιση σε νέο μηχανικό εξοπλισμό και την παροχή νέων προσόντων στους απολυθέντες εργαζόμενους. Σε χωριστό έγγραφο, η επιχείρηση έπρεπε να αναφέρει τους στόχους όσον αφορά την παραγωγικότητα, τη διατήρηση των θέσεων απασχόλησης, καθώς και το χρηματικό ποσό της επένδυσης και της ίδιας συνεισφοράς της. Συμπληρωματικά, το σχέδιο ανασυγκρότησης απαιτούσε την έγκριση από μέρους της ισομερούς επιτροπής του τομέα, που αποτελείτο κατά 50 % από εκπροσώπους των επιχειρηματιών και κατά 50 % από εκπροσώπους των συνδικάτων του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας.

7. Διατήρηση της απασχόλησης των εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας

(25)

Βάσει της γενικής ισπανικής νομοθεσίας, μία επιχείρηση που απασχολεί εργαζόμενους άνω των 60 ετών μπορεί να τύχει μείωσης των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης κατά 50 %. Στο σχέδιο, η ηλικία αυτή μειώθηκε μέχρι τα 55 για τους εργαζόμενους με σύμβαση αορίστου χρόνου που είχαν απασχοληθεί στην επιχείρηση για τουλάχιστον μία πενταετία.

8. Απαλλαγή από την εγγύηση για καθυστερημένες πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης

(26)

Η γενική ισπανική νομοθεσία για τις κοινωνικές ασφαλίσεις (άρθρο 33 παράγραφος 4 του βασιλικού διατάγματος 1415/2004, της 11ης Ιουνίου 2004) παρέχει τη δυνατότητα αναβολής ή καταβολής με δόσεις των χρεών κοινωνικής ασφάλισης, αν συγκεντρώνονται ορισμένες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η σύσταση εγγυήσεων για την κάλυψη των χρεών αυτών. Οι εκτελεστικές τους όμως διατάξεις (7) επιτρέπουν στις ισπανικές αρχές «υπό εξαιρετικές συνθήκες» να χορηγήσουν απαλλαγή από την εγγύηση επί των χρεών κοινωνικής ασφάλισης.

2.4. Νομική βάση του καθεστώτος

(27)

Η νομική βάση του μέτρου 1 (στοιχεία 10 έως 13 της αιτιολογικής σκέψης) είναι το διάταγμα ITC/217/2005, της 4ης Φεβρουαρίου (8), που βασίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 70/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (9).

(28)	Το μέτρο 2 (στοιχεία 14 και 15 της αιτιολογικής σκέψης) βασιζόταν στα μέτρα ενίσχυσης N 101/2005 που είχαν εγκριθεί με την απόφαση της Επιτροπής C(2005) 1523 (βλέπε στοιχείο 15 της αιτιολογικής σκέψης) και XR/70/2007 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων για περιφερειακές επενδύσεις (10).

(29)	Η νομική βάση του μέτρου 3 (στοιχεία 16 και 17 της αιτιολογικής σκέψης) είναι ο νόμος 30/2005, της 29ης Δεκεμβρίου 2005 (11).

(30)

Η νομική βάση του μέτρου 4 (στοιχείο 18 της αιτιολογικής σκέψης) είναι ο προαναφερθείς νόμος 30/2005, συμπληρωματική διάταξη αριθ. 71, δράση του Instituto de Crédito Oficial (Κρατικού Πιστωτικού Ιδρύματος) σε δάνεια που προορίζονται για επιχειρήσεις του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας, των υποδημάτων, των επίπλων και των παιχνιδιών).

(31)	Το μέτρο 5 (στοιχεία 19 έως 20 της αιτιολογικής σκέψης) βασιζόταν στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο d), και στο άρθρο 17 παράγραφος 3 στοιχείο m) του νόμου 38/2003, της 17ης Νοεμβρίου 2003.

(32)	Το μέτρο 6 (στοιχεία 21 έως 24 της αιτιολογικής σκέψης) ρυθμίζεται από το βασιλικό διάταγμα 1046/2003, της 1ης Αυγούστου 2003, διάταγμα TAS/500/2004, της 13ης Φεβρουαρίου 2004.

(33)	Ο γενικός κανόνας αναφοράς στο μέτρο 7 (στοιχείο 25 της αιτιολογικής σκέψης) προβλέπεται στο βασιλικό νομοθετικό διάταγμα αριθ. 5/2006, της 9ης Ιουνίου 2006.

(34)	Το μέτρο 8 (στοιχείο 26 της αιτιολογικής σκέψης) καλύπτεται από το άρθρο 33 παράγραφος 4 του νομοθετικού διατάγματος 1415/2004, της 11ης Ιουνίου 2004.

2.5. Διάρκεια του καθεστώτος

(35)

Ως φαίνεται, το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας θεσπίστηκε τον Ιούνιο 2006 και εφαρμόστηκε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2008. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέσχον οι ισπανικές αρχές στις 17 Σεπτεμβρίου 2008 δεν προβλέπεται η παράταση της διάρκειάς του (όπως αναφέρεται στο άρθρο I.2 του ιδίου του σχεδίου). Παρά ταύτα, το μέτρο 1 εφαρμόστηκε από το 2005 έως το 2007.

3. ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

(36)

Η Επιτροπή στην απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία επίσημης έρευνας (στο εξής: «Απόφαση κίνησης διαδικασίας») της 13ης Νοεμβρίου 2007, εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το συμβιβάσιμο των μέτρων με την κοινή αγορά και ανέφερε το ενδεχόμενο παράνομης σώρευσης των διαφόρων μέτρων που προέβλεπε το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας:

α)	Ειδικότερα, όσον αφορά το μέτρο 1, καθεστώς N 415/2004, αυτό εφαρμόστηκε μόνο μέχρι το 2007, αφού το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας εφαρμόστηκε μέχρι το 2008. Οι ισπανικές αρχές έπρεπε να εξηγήσουν πώς οι υποτιθέμενες ενισχύσεις τεχνολογικής έρευνας προσαρμόζονταν στους όρους του καθεστώτος N 415/2004.

β)	Όσον αφορά το μέτρο 2, η Επιτροπή διατηρούσε αμφιβολίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τηρούνταν στο μέτρο αυτό οι όροι του κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία για τις περιφερειακές ενισχύσεις (12).

γ)	Όσον αφορά το μέτρο 3, κατά την Επιτροπή δεν ήταν σαφές με ποιον τρόπο οι ισπανικές αρχές θα τηρούσαν τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας (de minimis).

δ)	Η Επιτροπή φοβόταν ότι το μέτρο 4«περί ήσσονος σημασίας» μπορούσε να εφαρμοστεί παράνομα σωρευτικά με άλλα είδη ενίσχυσης για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες.

ε)	Όσον αφορά το μέτρο 5, οι πληροφορίες που παρέσχον οι ισπανικές αρχές δεν αρκούσαν για την αξιολόγηση του κατά πόσον το συγκεκριμένο μέτρο συμβιβαζόταν με τον κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (13).

στ)	Η νομική βάση για τα μέτρα 6 και 7 δεν αναφερόταν σαφώς.

ζ)	Όσον αφορά το μέτρο 8, η Επιτροπή δεν ήταν σίγουρη ότι δεν εισήγε διακρίσεις και ότι δεν χρειαζόταν η προηγούμενη κοινοποίησή του στην Επιτροπή.

4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

(37)	Οι ισπανικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η απόφαση κίνησης της διαδικασίας παραβίαζε τη νομολογία στην υπόθεση Italgrani II (14).

Μέτρο 1

(38)

Οι ισπανικές αρχές διευκρίνισαν ότι, πέραν της νομικής βάσης του N 415/2004, ένα μέτρο για μεγάλες επιχειρήσεις η εφαρμογή του οποίου έληγε στις 31 Δεκεμβρίου 2007, το οποίο είχε αναφερθεί σε προηγούμενη αλληλογραφία, ήταν ουσιαστικά το ήδη εγκεκριμένο καθεστώς, XS 50/2005 (15), που αφορούσε τις ΜΜΕ και έληγε στις 30 Ιουνίου 2007.

(39)

Ο προϋπολογισμός που έχει όντως διατεθεί είναι 14,24 εκατ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και 36,72 εκατ. ευρώ σε άτοκα επιστρεπτέα δάνεια 12ετούς διάρκειας. Στις 21 Οκτωβρίου 2008, οι ισπανικές αρχές επανέλαβαν ότι τηρούσαν τους όρους που αναφέρονταν στο καθεστώς, επιβεβαιώνοντας ότι το καθεστώς N 415/2004 δεν είχε εφαρμοστεί ούτε επρόκειτο να εφαρμοστεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2007 και ότι το καθεστώς XS 50/2005 δεν είχε εφαρμοστεί ούτε επρόκειτο να εφαρμοστεί μετά τις 30 Ιουνίου 2008.

Μέτρο 2

(40)

Οι ισπανικές αρχές διευκρίνισαν ότι το καθεστώς N 101/2005 έληξε όταν άρχισε να ισχύει ο κανονισμός 1628/2006 (16). Αργότερα, οι ισπανικές αρχές κοινοποίησαν το καθεστώς N 430/2006, το οποίο είχε καταργηθεί στις 26 Ιανουαρίου 2007. Από τότε, σύμφωνα με τις πληροφορίες που αυτές προσκόμισαν στις 30 Μαΐου 2008, τα μέτρα στηρίζονταν στο XR/70/2007 (17). Η βιομηχανία συνθετικών ινών σύμφωνα με την παράγραφο 4 του διατάγματος ITC/1014/2005 και την παράγραφο 4 του διατάγματος ITC/3098/2006, όπως τροποποιήθηκε από την παράγραφο 3 του διατάγματος ITC/643/2007 δεν ήταν επιλέξιμη για τα καθεστώτα N 101/2005 και XR/70/2007.

(41)

Αφετέρου, οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι το μέτρο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αρχική επένδυση όπως προβλέπεται στο υπουργικό διάταγμα ITC/643/2007, της 2ας Οκτωβρίου 2007, με το οποίο τροποποιείται το διάταγμα ITC/3098/2006 (18). Ο ορισμός των δικαιούχων στην παράγραφο 4 του υπουργικού διατάγματος ITC/643/2007 αντιστοιχούσε στον ορισμό αρχικής επένδυσης που ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (19) και στον κανονισμό 1628/2006.

(42)	Ο διατεθείς προϋπολογισμός ανήλθε σε 10,97 εκατ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και σε 150,8 εκατ. ευρώ σε επιστρεπτέα δάνεια.

Μέτρο 3

(43)

Οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι δικαιούχοι ήταν αποκλειστικά οι ΜΜΕ. Το μέγιστο ποσό ενίσχυσης, εκτιμώμενο σε 30 000 ευρώ ανά επιχείρηση, είχε υπολογιστεί με βάση μέγιστο δάνειο 1 000 000 ευρώ. Από την 1η Ιανουαρίου 2006 μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 2008 επωφελήθηκαν από το μέτρο δέκα επιχειρήσεις ενώ για άλλες 23 δεν εγκρίθηκε η ενίσχυση. Δεν χορηγήθηκε δε η επιδότηση επιτοκίου 0,5 ποσοστιαίων μονάδων.

(44)

Στις 30 Μαΐου 2008 και κατά τη συνεδρίαση της 11ης Σεπτεμβρίου 2008, οι ισπανικές αρχές επεσήμαναν ότι η χρηματοδότηση είχε πραγματοποιηθεί υπό κανονικές συνθήκες αγοράς, αλλά είχαν αποκλειστεί οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι προβληματικές. Οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν το γεγονός εγγράφως με επιστολή τους της 21ης Οκτωβρίου 2008 και ανέλαβαν την υποχρέωση να μην εφαρμόσουν το μέτρο αυτό μέχρι τη λήξη ισχύος του σχεδίου.

Μέτρο 4

(45)

Η νομική βάση του μέτρου αυτού ήταν ο κανονισμός «περί ήσσονος σημασίας». Το μέγιστο δάνειο ανά δικαιούχο είχε οριστεί σε 2,3 εκατ. ευρώ. Τα όρια «περί ήσσονος σημασίας» είχαν τηρηθεί σε όλες τις περιπτώσεις. Τα ποσά αυτά δεν μπορούσαν να συσσωρεύονται με άλλες ενισχύσεις εάν κατά τον τρόπο αυτό πραγματοποιείτο υπέρβαση του επιτρεπόμενου ορίου «ήσσονος σημασίας». Κατά συνέπεια, κάθε δικαιούχος όφειλε να συμπληρώνει ένα έντυπο ετήσιας δήλωσης. Το ICO χορηγούσε κάθε χρόνο μητρώα εφαρμογής του μέτρου, τα οποία αποστέλλονταν στους πιστωτικούς οργανισμούς που συνεργάζονταν μαζί του.

(46)

Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2008, από τα 450 εκατ. ευρώ είχαν διατεθεί 54,79 εκατ. ευρώ. Το μέγιστο ποσό των δανείων ανερχόταν σε 2,3 εκατ. ευρώ. Τα επιτόκια κυμαίνονταν μεταξύ 5,59 % και 4,94 % μετά από τον καθορισμό του ευρωπαϊκού επιτοκίου αναφοράς για την Ισπανία στο 5,19 %. Οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι είχαν εφαρμόσει τη νέα ανακοίνωση επιτοκίων αναφοράς (20), από 1ης Ιουλίου 2008. Σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, τα συνεργαζόμενα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καθόριζαν το περιθώριο που προστίθετο στο επιτόκιο αναφοράς. Επιπλέον, το ICO τους παρείχε πληροφορίες σχετικά με τον μέσο όρο των περιθωρίων που ίσχυαν στην Ισπανία στηριζόμενο σε στοιχεία που παρείχε η Banco de España (Κεντρική Τράπεζα της Ισπανίας).

(47)	Στις 21 Οκτωβρίου 2008, οι ισπανικές αρχές υπέβαλαν ένα γενικό πλαίσιο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που είχαν χορηγηθεί το 2006, 2007 και 2008, μαζί με τις αντίστοιχες δηλώσεις. Οι ισπανικές αρχές δεσμεύτηκαν να τηρούν στο μέλλον τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας.

Μέτρο 5

(48)

Τα υπό εξέταση μέτρα ήταν γενικά μέτρα στα οποία μπορούσαν να έχουν πρόσβαση όλοι οι οικονομικοί κλάδοι. Οι επιδοτούμενες δραστηριότητες ήταν ανάλογες με τις αναφερόμενες στο άρθρο 5 του κανονισμού για τις ΜΜΕ. Ήταν πολύ δύσκολο να υπολογιστεί το ποσό της ενίσχυσης γιατί το μέτρο εφαρμοζόταν διακεκομμένα, έμμεσα και ανακριβώς.

(49)	Τα ποσά που επιστράφηκαν μεταξύ 2006 και 2008 ανέρχονταν σε 7,5 εκατ. ευρώ. Οι ισπανικές αρχές ανέφεραν ότι το μέτρο από το οποίο επωφελούνταν και οι μεγάλες επιχειρήσεις καλύπτεται από τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας.

(50)

Όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού περί ήσσονος σημασίας, οι ισπανικές αρχές εξήγησαν ότι το ICEX απαιτούσε από κάθε δικαιούχο μία δήλωση της ενίσχυσης που λάμβανε βάσει των ιδίων επιλέξιμων δαπανών σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του νόμου 38/2003, της 17ης Νοεμβρίου 2003. Οι δικαιούχοι υποχρεούνταν να ενημερώνουν το ICEX σε περίπτωση μελλοντικών επιχορηγήσεων. Βάσει του άρθρου 17 παράγραφος 3 στοιχείο m), το ICEX έπρεπε να εξακριβώνει το συμβιβάσιμο με άλλη τυχόν ενίσχυση που λαμβανόταν για τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες. Οι ισπανικές αρχές υπέβαλαν ένα πλαίσιο στο οποίο αποδείκνυαν ότι η ενίσχυση ήσσονος σημασίας που είχαν χορηγήσει το ICO και το ICEX από το 2006 έως το 2008 στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος δεν υπερέβαινε το όριο των 200 000 ευρώ ανά επιχείρηση κατά τη διάρκεια των τριών οικονομικών ετών.

Μέτρο 6

(51)

Το μέτρο είχε γενικό χαρακτήρα, παρότι προοριζόταν καταρχάς για τη στήριξη των ΜΜΕ. Έτσι, μόνο οι επιχειρήσεις που απασχολούσαν λιγότερους από 5 εργαζόμενους μπορούσαν να λάβουν ποσά υψηλότερα από εκείνα τα οποία είχαν καταβάλει ως εισφορές το προηγούμενο έτος στην Tesorería de la Seguridad Social (Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων). Οι υπόλοιποι δικαιούχοι μπορούσαν να ανακτήσουν μόνο ένα ποσοστό από τις εισφορές του τρέχοντος οικονομικού έτους που είχαν καταβάλει για ειδικούς σκοπούς κατάρτισης. Σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, η ένταση της ενίσχυσης ανερχόταν περίπου σε 11,3 % για τις ΜΜΕ και σε 20 % για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός ήταν 50 000 ευρώ τον χρόνο.

(52)	Μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 2008, μόνο μία επιχείρηση είχε επιλεγεί για την εφαρμογή του μέτρου. Οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές διάσωσης και αναδιάρθρωσης (21), οι προβληματικές επιχειρήσεις αποκλείονταν από το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων.

Μέτρο 7

(53)

Οι ισπανικές αρχές επεσήμαναν ότι οι επιχειρήσεις μπορούσαν να τύχουν ενίσχυσης εάν οι υπάλληλοί τους ηλικίας άνω των 55 ετών απασχολούνταν στην επιχείρηση από τουλάχιστον 5 έτη, πράγμα που μείωνε την επιλεξιμότητα περίπου στο 50 %. Οι δικαιούχοι ήταν κατά κύριο λόγο γυναίκες (53 %), το δε 76 % είχε πολύ χαμηλά προσόντα και κατάρτιση πράγμα που δυσχέραινε την εξεύρεση νέας θέσης απασχόλησης.

(54)	Οι ισπανικές αρχές επεσήμαναν ότι το άρθρο 137 παράγραφος 1 και το άρθρο 4 της συνθήκης παρείχαν αυτονομία στα κράτη μέλη όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση.

(55)

Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2008, 2 015 επιχειρήσεις επωφελήθηκαν από το καθεστώς για 6 313 εργαζόμενους, πράγμα που αντιπροσώπευε το 16,6 % των επιχειρήσεων του τομέα και το 4,5 % των εργαζομένων. Ένα 56 % των επιχειρήσεων επωφελήθηκαν από το μέτρο μόνο για έναν εργαζόμενο, ένα 30 % για 2, 3 ή 4 εργαζόμενους και ένα 13 % για 5 έως 30 εργαζόμενους. Μόνο το 1 % επωφελήθηκε για περισσότερους από 30 εργαζόμενους. 1 428 επιχειρήσεις έλαβαν επιχορήγηση κάτω των 500 ευρώ. Ο προϋπολογισμός που προβλεπόταν για το μέτρο αυτό ανερχόταν σε 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Η μέση ενίσχυση ανά εργαζόμενο ηλικίας 55 έως 58 ετών ήταν 151 ευρώ τον χρόνο, πράγμα που αντιστοιχούσε σε ένταση 8,3 % του κόστους της εργατικού δυναμικού. Η ενίσχυση σε εργαζόμενους ηλικίας 59 ετών είχε αυξηθεί σε 44 ευρώ τον χρόνο, πράγμα που αντιστοιχούσε σε 2,6 % του κόστους της εργατικού δυναμικού. Μόνο ένα 5,2 % των εργαζόμενων στον τομέα αυτό ήταν επιλέξιμοι για το μέτρο. Ο μέσος αντίκτυπος για την επιχείρηση ήταν 0,3 % του κόστους της εργατικού δυναμικού.

(56)

Παρά το όνομα που του εδόθη, το μέτρο δεν είχε μελετηθεί για να διατηρήσει την απασχόληση, αλλά ως εναλλακτική λύση της πρόωρης συνταξιοδότησης. Επιπλέον, οι ισπανικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι το ποσό των 151 ευρώ τον μήνα αποτελούσε επαρκές κίνητρο για να διατηρηθεί στη θέση του ένα απασχολούμενο άτομο αντί να προσληφθεί το ίδιο άτομο χωρίς να δηλωθεί.

(57)

Το μέτρο μπορούσε να εφαρμοστεί στην κλωστοϋφαντουργία εάν η επιχείρηση ασκούσε την κύρια δραστηριότητά της στον κλωστοϋφαντουργικό τομέα και περιλαμβανόταν στις συλλογικές διαπραγματεύσεις του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος και όχι της χημικής βιομηχανίας. Κατά συνέπεια, η δυνατότητα των παραγωγών συνθετικών ινών να επωφεληθούν από το μέτρο ήταν ασήμαντη.

Μέτρο 8

(58)	Οι ισπανικές αρχές με επιστολή τους της 17ης Σεπτεμβρίου 2008 επιβεβαίωσαν ότι επρόκειτο για γενική ενίσχυση και ότι οι επιχειρήσεις του κλωστοϋφαντουργικού τομέα που εντάσσονταν στο σχέδιο της κλωστοϋφαντουργίας δεν είχαν τύχει καμίας φορολογικής διευκόλυνσης.

(59)

Στις 21 Οκτωβρίου 2008, οι ισπανικές αρχές ανέλαβαν τη δέσμευση ότι, στην απίθανη περίπτωση που μία επιχείρηση του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας ή του ενδύματος ζητούσε παράταση της εγγύησης φορολογικών διευκολύνσεων, η αίτηση θα αντιμετωπιζόταν σύμφωνα με τις γενικές κανονιστικές ρυθμίσεις και όχι βάσει του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας.

(60)	Τέλος, οι ισπανικές αρχές ανέλαβαν την υποχρέωση να τηρούν την κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά τη σώρευση των μέτρων «ήσσονος σημασίας».

5. ΣΧΟΛΙΑ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ

(61)	Η Επιτροπή έλαβε σχόλια δύο ενδιαφερομένων που προτίμησαν την τήρηση ανωνυμίας.

(62)

Τα πρώτα σχόλια αντιτάσσονταν προς την κρατική τομεακή ενίσχυση στην κλωστοϋφαντουργία γιατί νόθευε τον ανταγωνισμό. Οι ενδιαφερόμενοι υποστήριζαν την κατεύθυνση που είχε λάβει η Επιτροπή στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας και επεσήμαιναν ότι το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας δεν καθόριζε όριο όσον αφορά τις επιδοτήσεις που μπορούσε να λάβει κάθε επιχείρηση. Οι δικαιολογίες που προέβαλαν οι ισπανικές αρχές ήταν ανεπαρκείς. Η ενίσχυση Ε + Α ήταν χρήσιμη ακόμα και αν έπρεπε να περιοριστεί στις ΜΜΕ. Αντίθετα, θεωρούσαν ότι έπρεπε να μην εγκριθεί η ενίσχυση για άυλα στοιχεία του ενεργητικού, της οποίας είναι εύκολο να γίνει κατάχρηση. Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα για κατάρτιση των εργαζομένων που είχαν απολυθεί από την κλωστοϋφαντουργία ήταν θετικά, αλλά η χορήγηση έκπτωσης κατά 80 % των εισφορών στις κοινωνικές ασφαλίσεις μπορούσε να ωφελήσει τους εργαζόμενους μόνο κατά έμμεσο και μη αποδεκτό τρόπο. Εάν οι επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας λάμβαναν περισσότερα πλεονεκτήματα απ’ ό,τι εκείνες άλλων τομέων όσον αφορά την καταβολή με δόσεις των χρεών τους στις κοινωνικές ασφαλίσεις, τούτο θα αποτελούσε παράνομη κρατική ενίσχυση.

(63)	Τα άλλα σχόλια αναφέρονταν στην ιδιαίτερα χαμηλή τιμή της Geotexan στην ισπανική αγορά, που μπορεί να οφειλόταν στην εφαρμογή του ισπανικού σχεδίου για την κλωστοϋφαντουργία.

6. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ

(64)

Οι ισπανικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή δεν χαρακτήρισε τα μέτρα ως κρατικές ενισχύσεις στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας αλλά περιορίστηκε να επισημάνει το ενδεχόμενο ότι μπορεί να αποτελούσαν κρατική ενίσχυση. Επιπλέον, η Ισπανία απάντησε ότι η επιδότηση για κατάρτιση σε επιχειρήσεις με αριθμό εργαζομένων από 50 έως 249 σήμαινε αύξηση κατά 20 % και όχι κατά 80 %. Όσον αφορά την ένταση τηρούντο τα όρια που προβλέπει το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 68/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις για επαγγελματική εκπαίδευση (22). Επιπλέον ο αποδέκτης του μέτρου ενίσχυσης για κατάρτιση ήταν ο εργαζόμενος, που μπορούσε να παραμείνει στην επιχείρηση ή να βελτιώσει τα προσόντα του για να αναζητήσει νέα απασχόληση.

(65)

Όσον αφορά τη δεύτερη παρατήρηση, οι ισπανικές αρχές προέβαλαν το επιχείρημα ότι τα στοιχεία υποβλήθηκαν αργά χωρίς την προσκόμιση καμίας απόδειξης. Ο στόχος του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας ήταν η προσαρμογή των επιχειρήσεων του τομέα στην ελευθέρωση της αγοράς, και όχι η προώθηση της θέσης κάποιας συγκεκριμένης επιχείρησης. Αναφέροντας τη συγκεκριμένη περίπτωση, η επιχείρηση «Geotexan» ιδρύθηκε το 2004. Τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τη διατήρηση εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας απαιτούσαν απόδειξη αρχαιότητας άνω των 5 ετών πράγμα που στην περίπτωσή της ήταν αδύνατο. Δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη ότι η Geotexan επωφελείτο από μέτρα ενίσχυσης για κατάρτιση. Εν πάση περιπτώσει, θα είχε λάβει επιχορήγηση 970 ευρώ τον χρόνο, πράγμα που δεν θα αποτελούσε καθοριστικό παράγοντα για να αναπτύξει μία επιθετική πολιτική τιμών.

(66)	Εν κατακλείδι, οι παρατηρήσεις δεν εξέθεταν νέα πραγματικά περιστατικά ή νομικές αιτιολογήσεις και υποβάλλονταν γενικά χωρίς αποδείξεις. Ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.

7. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

7.1. Χαρακτήρας των μέτρων ως κρατικής ενίσχυσης

(67)

Όπως ορίζει το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές.

(68)

Σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, το μέτρο 3 δεν είχε εφαρμοστεί: η επιδότηση επιτοκίου κατά 0,5 δεν είχε χορηγηθεί, η δε χρηματοδότηση πραγματοποιήθηκε υπό κανονικές συνθήκες αγοράς. Η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες από τις ισπανικές αρχές σχετικά με τα επιτόκια που είχαν όντως χορηγηθεί στους δέκα δικαιούχους. Οι ισπανικές αρχές απάντησαν στις 13 Μαρτίου 2009. Μόνο σε δύο περιπτώσεις το επιτόκιο ήταν κατώτερο από το χαμηλότερο επιτόκιο αναφοράς του έτους (ένα δάνειο 300 000 ευρώ και ένα άλλο 100 000 ευρώ με επιτόκιο 4, 114 το 2007, όταν το χαμηλότερο επιτόκιο αναφοράς ήταν 4,62). Δεδομένης της ελάχιστης διαφοράς μεταξύ των δύο αριθμητικών ψηφίων, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι η κρατική ενίσχυση ήταν τόσο χαμηλή που βρισκόταν κάτω από το όριο «ήσσονος σημασίας». Οι ισπανικές αρχές ανέλαβαν την υποχρέωση να μην εφαρμόσουν το μέτρο πριν από τη λήξη του σχεδίου. Έτσι, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι το ποσό της ενίσχυσης ήταν χαμηλότερο από το όριο «ήσσονος σημασίας» και ότι δεν θα πρέπει να γίνεται λόγος για κρατική ενίσχυση.

(69)

Όσον αφορά τα μέτρα 4 και 5, οι ισπανικές αρχές επεσήμαναν ότι αυτά καλύπτονταν από τον κανονισμό της Επιτροπής για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, και ως εκ τούτου δεν αποτελούσαν κρατική ενίσχυση. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θα πρέπει επιπλέον να εξετάσει αν είχαν τηρηθεί οι όροι του κανονισμού περί ήσσονος σημασίας.

(70)

Όσον αφορά το μέτρο 4, οι ισπανικές αρχές προσκόμισαν αποδείξεις ότι είχαν τηρήσει κατά το παρελθόν τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας και ανέλαβαν την υποχρέωση να το πράξουν και στο μέλλον. Από την άλλη πλευρά, διαβεβαίωσαν ότι είχαν τηρήσει τη νέα ανακοίνωση για τα επιτόκια αναφοράς από την 1η Ιουλίου 2008.

(71)

Όσον αφορά το μέτρο 5, ο κανονισμός περί ήσσονος σημασίας απέκλειε ενισχύσεις που προορίζονταν για την προώθηση των εξαγωγών. Γενικά, οι ενισχύσεις κατά την εξαγωγή ορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο δ), υπό την παραδοσιακή τους μορφή, ως «ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, με τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύου διανομής ή με άλλες τρέχουσες δαπάνες σχετικές με την εξαγωγική δραστηριότητα». Επιπλέον, στο σημείο 6 της αιτιολογικής σκέψης, ο κανονισμός περί ήσσονος σημασίας ορίζει ότι «Ειδικότερα, δεν πρέπει να υπάγονται σε αυτόν οι ενισχύσεις για τη χρηματοδότηση της δημιουργίας και λειτουργίας δικτύου διανομής σε άλλες χώρες. Οι ενισχύσεις που έχουν ως στόχο την κάλυψη του κόστους συμμετοχής σε εμπορικές εκθέσεις και του κόστους μελετών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για τη διάθεση ενός νέου ή ήδη υπάρχοντος προϊόντος σε μια νέα αγορά δεν συνιστούν κατά κανόνα ενισχύσεις κατά την εξαγωγή». Έτσι, εάν η ενίσχυση έχει χορηγηθεί για συλλογική συμμετοχή σε εμπορικές εκθέσεις, καλύπτεται από τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας (23). Οι ισπανικές αρχές με επιστολή τους της 30ής Μαΐου 2008 επιβεβαίωσαν ότι σκοπός του μέτρου ήταν να χρησιμεύσει ως κίνητρο για τις επιχειρήσεις που δεν είχαν εξαγάγει μέχρι τότε προϊόντα τους σε διεθνείς εμπορικές εκθέσεις Πληρούσε ως εκ τούτου τον όρο αυτό. Η ενίσχυση για τη δημιουργία ενημερωτικής υποδομής μέσω πυλών στο Διαδίκτυο δεν αποτελεί ενίσχυση κατά την εξαγωγή και εμπίπτει κατά συνέπεια στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού περί ήσσονος σημασίας. Τέλος, η παροχή υπηρεσιών συνδρομής για την ενίσχυση της εξαγωγικής ικανότητας των επιχειρήσεων καλύπτεται από τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας, και ως εκ τούτου δεν εμπίπτει στον ορισμό της ενίσχυσης κατά την εξαγωγή.

(72)

Παρ’ όλα αυτά, η Επιτροπή εξακολουθούσε να τρέφει αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο οι ισπανικές αρχές είχαν τηρήσει κατά το παρελθόν τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας. Για τον λόγο αυτό, ζήτησε από τις ισπανικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού περί ήσσονος σημασίας, να αποδείξουν ότι είχαν τηρήσει κατά το παρελθόν τον κανονισμό αυτό σχετικά με τα μέτρα 4 και 5. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού περί ήσσονος σημασίας, η Επιτροπή ζήτησε από τις ισπανικές αρχές να αναλάβουν την υποχρέωση να τηρούν τον κανονισμό στο μέλλον. Τούτο προϋπέθετε ότι είχε τηρηθεί το ανώτατο όριο των 200 000 ευρώ ανά επιχείρηση καθ’ όλες τις χρονικές περιόδους των τριών οικονομικών ετών, ειδικά όσον αφορά τη δυνατότητα σώρευσης με άλλα μέτρα του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας που αφορούσαν τις ίδιες επιλέξιμες δαπάνες. Όπως αναφέρθηκε στο στοιχείο 47 της αιτιολογικής σκέψης, οι ισπανικές αρχές προσκόμισαν αποδείξεις ότι είχαν τηρήσει κατά το παρελθόν τον κανονισμό περί ήσσονος σημασίας και ανέλαβαν την υποχρέωση να τον τηρούν και στο μέλλον. Κατά συνέπεια, τα μέτρα 4 και 5 δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση.

(73)

Το μέτρο 8 αποτελεί γενική ενίσχυση που προβλέπεται από την ισπανική νομοθεσία η οποία, σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, ουδέποτε εφαρμόστηκε στο σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας. Εάν κατόπιν, μία επιχείρηση ζητούσε φορολογικές διευκολύνσεις, οι ισπανικές αρχές αναλάμβαναν την υποχρέωση να εφαρμόσουν τις γενικές κανονιστικές ρυθμίσεις και όχι το συγκεκριμένο μέτρο. Εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν εφαρμόστηκε το μέτρο 8, δεν μπορεί να γίνει λόγος για κρατική ενίσχυση.

(74)

Τα μέτρα 1, 2, 6 και 7 εφαρμόστηκαν με κρατικούς πόρους. Τα μέτρα αυτά φαίνεται ότι παρέχουν συλλογικό πλεονέκτημα σε επιχειρήσεις του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος, σημαντικότερα από τους όρους που εφαρμόζονται σύμφωνα με τη γενική νομοθεσία, ευνοώντας τις σχετικές επιχειρήσεις. Στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος πραγματοποιούνται σημαντικές εμπορικές συναλλαγές και κατά συνέπεια τα μέτρα μπορούν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Για τον λόγο αυτό, τα μέτρα αυτά αποτελούν κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

7.2. Συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά

Μέτρα 1 και 2

(75)

Όσον αφορά το μέτρο 1, η Επιτροπή συνήγαγε ότι το ήδη εγκριθέν καθεστώς ενίσχυσης N 415/2004, εφαρμόζεται μόνο σε μεγάλες επιχειρήσεις και σε επιλέξιμες δραστηριότητες Ε + Α: δαπάνες προσωπικού, κατάλληλα εργαλεία και εξοπλισμό, δαπάνες εξωτερικής συμβουλευτικής συνδρομής, δαπάνες λειτουργίας και γενικές επιπλέον δαπάνες που προκύπτουν από την ερευνητική δραστηριότητα. Ο προϋπολογισμός ανερχόταν σε 16 εκατ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και σε 74,45 εκατ. ευρώ σε επιδοτούμενα δάνεια.

(76)

Το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας όριζε ως επιλέξιμα σχέδια για τις μεγάλες επιχειρήσεις: σχέδια Ε + Α, σχέδια διάδοσης αποτελεσμάτων δραστηριοτήτων Ε + Α και σχέδια σχετικά με τη σύναψη και εφαρμογή συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων. Ο προϋπολογισμός ανερχόταν σε 12,5 εκατ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και σε 51 εκατ. ευρώ σε επιδοτούμενα δάνεια.

(77)	Στις 13 Ιανουαρίου 2008, οι ισπανικές αρχές απέσυραν την πρόθεσή τους να τηρούν τους όρους που επέβαλε το καθεστώς. Η Επιτροπή στηριζόμενη σε αυτό, θα πρέπει να συναγάγει ότι το μέτρο 1 υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων πληροί τα κριτήρια που προβλέπει το καθεστώς.

(78)

Όσον αφορά το μέτρο 1 υπέρ των ΜΜΕ, οι οποίες, σύμφωνα με το σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας, αποτελούν τον κεντρικό του στόχο, οι ισπανικές αρχές δήλωσαν ότι θα καλυπτόταν από το καθεστώς ενισχύσεων XS 50/2005. Οι στόχοι του καθεστώτος XS 50/2005 είναι η χρηματοδότηση ερευνητικών σχεδίων για ΜΜΕ, η προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των ΜΜΕ και των ερευνητικών ιδρυμάτων και η διάδοση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Όπως και το προηγούμενο καθεστώς, το καθεστώς αυτό καλύπτει δαπάνες προσωπικού, κατάλληλων εργαλείων και εξοπλισμού, δαπάνες εξωτερικής συμβουλευτικής συνδρομής, δαπάνες λειτουργίας και γενικές πρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από την ερευνητική δραστηριότητα, καθώς και ενσώματα και άυλα στοιχεία του ενεργητικού και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Ο ετήσιος προϋπολογισμός ανερχόταν σε 22 εκατ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και επιδοτούμενα δάνεια.

(79)

Τα επιλέξιμα σχέδια του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας ήταν σχέδια Ε + Α, επενδύσεις σε ενσώματα και άυλα στοιχεία του ενεργητικού που είχαν πραγματοποιηθεί για την ενσωμάτωση προηγμένης τεχνολογίας στις διαδικασίες παραγωγής, σχέδια διάδοσης των αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων Ε + Α και σχέδια σχετικά με τη σύναψη και εφαρμογή συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων.

(80)	Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι το μεν μέτρο 1 που εφαρμόζεται στις ΜΜΕ πληροί τα κριτήρια που εκτίθενται στο ήδη εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεων N 415/2004 και στο καθεστώς ενισχύσεων XS 50/2005.

(81)

Το μέτρο 2, από την πλευρά του, βασίστηκε στο ήδη εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεων N 101/2005 από τον Ιούνιο μέχρι την 1η Νοεμβρίου 2006. Το καθεστώς αυτό είχε στόχο τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης βιομηχανικών περιοχών σε παρακμή, στις ενισχυόμενες περιφέρειες. Στο καθεστώς μπορούσαν να συμμετάσχουν όλες οι βιομηχανικές επιχειρήσεις που πραγματοποιούσαν επενδύσεις σε ενισχυόμενες περιοχές με εξαίρεση τους τομείς του άνθρακα, του χάλυβα και των συνθετικών ινών. Η ενίσχυση έπρεπε να καταβληθεί υπό μορφή άτοκων δανείων μέγιστης διάρκειας 10 ετών, συμπεριλαμβανομένων και των 5 ετών χάριτος. Ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός ήταν 400 εκατ. ευρώ.

(82)

Στο σχέδιο κλωστοϋφαντουργίας τηρούνται τα βασικά κριτήρια με εξαίρεση ένα που αφορά άτοκα δάνεια, 15ετούς μέγιστης διάρκειας με 5ετή περίοδο χάριτος αντί για τη δεκαετή μέγιστη διάρκεια που οριζόταν στο σημείο 11 του καθεστώτος. Η Επιτροπή μετά την εξέταση του σημείου αυτού οφείλει να το δεχθεί, δεδομένου ότι στο κεφάλαιο I 7.2 του διατάγματος ITC/3098/2006 ορίζεται ότι η μέγιστη διάρκεια θα είναι 10ετής συν 5ετή περίοδο χάριτος. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στο μέτρο 2 πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπει το καθεστώς.

(83)

Στις 3 Ιουλίου 2006, οι ισπανικές αρχές ανακοίνωσαν μία ακόμα φορά το καθεστώς για να το αναπροσαρμόσουν στις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (24) (N 430/2007) και στις 26 Ιανουαρίου 2007 το απέσυραν για να το στηρίξουν στον κανονισμό 1628/2006 της Επιτροπής της 24ης Οκτωβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις εθνικές επενδυτικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα (25). Στις 20 Μαρτίου 2007 εγκρίθηκε το καθεστώς XR/70/2007.

(84)

Τα επιλέξιμα σχέδια, σύμφωνα με το διάταγμα ITC/3098/2006 και το διάταγμα ITC/643/2007 αφορούσαν τεχνικές υποδομές, δημιουργία τεχνολογικών πάρκων, μεταβίβαση εξειδικευμένων γνώσεων, ενίσχυση και διαφοροποίηση της τοπικής οικονομίας, δημιουργία νέων εμπορικών δραστηριοτήτων, ανάπτυξη παγιωμένων τομέων και δημιουργία και εξάπλωση αναδυόμενων τομέων. Η βιομηχανία συνθετικών ινών δεν ήταν επιλέξιμη, το δε μέτρο εξακολουθούσε να χαρακτηρίζεται ως μέτρο αρχικής επένδυσης.

(85)	Κατά συνέπεια, η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι το μέτρο 2 πληροί τα κριτήρια που εκτίθενται στα ήδη εγκριθέντα καθεστώτα ενισχύσεων N/101/2005 και XR/70/2007.

(86)

Από την άλλη πλευρά, οι ισπανικές αρχές ανέλαβαν την υποχρέωση να μην εφαρμόσουν τα μέτρα μετά τη λήξη των καθεστώτων στα οποία αυτά βασίζονταν. Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή έχει τη γνώμη ότι τα μέτρα 1 και 2 καλύπτονταν από τα εν λόγω καθεστώτα και θα πρέπει ως εκ τούτου να θεωρηθούν συμβιβάσιμη ενίσχυση.

Μέτρο 6

(87)

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο σχετικά με την ειδική κατάρτιση, δεν καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, με τον οποίο κηρύσσονται ορισμένες κατηγορίες ενισχύσεων συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά σύμφωνα κατ’ εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης (γενικός κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία) (26) ούτε από τον προηγούμενο κανονισμό ενισχύσεων για κατάρτιση, δεδομένου ότι το μέτρο δεν αναφέρεται σε «νέα απασχόληση» και ότι από αυτό επωφελούνται και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

(88)

Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να το αξιολογήσει στηριζόμενη απευθείας στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης. Εξ ου και το μέτρο για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων μπορεί να θεωρηθεί συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά, εφόσον δεν αλλοιώνει τους όρους συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον.

(89)	Η Επιτροπή θα αξιολογήσει το συμβιβάσιμο του μέτρου 6 κατ’ αναλογία (27) με τον κανονισμό περί ενισχύσεων για επαγγελματική εκπαίδευση, μεταξύ 2006 και 1ης Αυγούστου 2008, και με τον γενικό κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία, από τις 29 Αυγούστου 2008 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2008.

(90)

Η ένταση της ενίσχυσης για ειδική κατάρτιση ήταν 19,96 % για τις ΜΜΕ και 20 % για τις μεγάλες επιχειρήσεις. Η ένταση της ενίσχυσης ήταν πολύ κατώτερη από το 35 % που ορίζει ο κανονισμός περί ενισχύσεων για επαγγελματική εκπαίδευση στην αίτηση ενίσχυσης για κατάρτιση και από το 25 % που ορίζει το άρθρο 39 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία.

(91)

Από την άλλη πλευρά τα ποσά μόλις και αποκλίνουν από τη γενική κανονιστική ρύθμιση. Η αύξηση εξαρτάται από τον αριθμό απασχολουμένων σε κάθε επιχείρηση και από τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που είχε καταβληθεί το προηγούμενο έτος. Οι όροι για να τύχει μία επιχείρηση της εφαρμογής του μέτρου ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις έπρεπε να καθορίσουν ένα σχέδιο το οποίο έπρεπε να εγκριθεί από ισομερή επιτροπή (βλέπε στοιχείο 24 της αιτιολογικής σκέψης).

(92)

Στις 20 Φεβρουαρίου 2009, οι ισπανικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι, ήδη στην παράγραφο I. 1.A γ) του σχεδίου κλωστοϋφαντουργίας, λαμβανόταν υπόψη ο χαρακτήρας επιπλέον κινήτρου για τις μεγάλες επιχειρήσεις, βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 3 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία. Κατά συνέπεια, οι αιτούσες επιχειρήσεις έπρεπε να υποβάλουν ένα σχέδιο επαγγελματικής επιμόρφωσης στο Servicio Público del Empleo Estatal (Κεντρική Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης) αναφέροντας λεπτομερώς τους στόχους της απασχόλησης και τα ειδικά μέτρα. Το Servicio Público del Empleo Estatal έλεγχε εάν πληρούνταν ένας ή περισσότεροι όροι του προαναφερθέντος άρθρου του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία. Το σχέδιο αυτό περιελάμβανε ένα έγγραφο στο οποίο αναφέρονταν οι στόχοι όσον αφορά την παραγωγικότητα και τη διατήρηση της απασχόλησης, καθώς και το ύψος της συγκεκριμένης επένδυσης. Αφετέρου, η ισομερής επιτροπή συνέτασσε έκθεση σχετικά με το σχέδιο επαγγελματικής επιμόρφωσης που είχε υποβάλει κάθε επιχείρηση ή όμιλος επιχειρήσεων. Βάσει των πληροφοριών που παρείχε το σχέδιο και η έκθεση που υπέβαλαν τα βιομηχανικά παρατηρητήρια, το κράτος μέλος εξακρίβωνε εάν πληρούνταν τα κριτήρια σχετικά με τον χαρακτήρα κινήτρου για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

(93)

Η Επιτροπή συμπεραίνει ότι η επίπτωση της ενίσχυσης στον ανταγωνισμό και στο εμπόριο είναι ιδιαίτερα περιορισμένη. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο δεν επηρεάζει αρνητικά τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που να αντίκειται προς το κοινό συμφέρον. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή κρίνει ότι το μέτρο αυτό συμβιβάζεται με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

Μέτρο 7

(94)

Το μέτρο 7 εφαρμόζεται επίσης με δημόσιους πόρους και προφανώς ευνοεί τον τομέα. Όσον αφορά το συμβιβάσιμό του, αυτό δεν φαίνεται να καλύπτεται πλήρως από το άρθρο 15 του ισχύοντος κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 800/2008 (γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία) ούτε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2204/2002 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις για την απασχόληση (28), δεδομένου ότι 37 επιχειρήσεις από τις 11 544 που λειτουργούσαν στον τομέα αυτό το 2007 είναι μεγάλες επιχειρήσεις και ότι το μέτρο δεν επηρεάζει τις νέες θέσεις εργασίας. Για τον λόγο αυτό, το μέτρο αξιολογείται βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) (29).

(95)

Οι κρατικές ενισχύσεις που συνίστανται σε επιδότηση μισθού με σκοπό την αύξηση της ζήτησης μειονεκτούντων εργαζομένων «μπορούν να παράσχουν επιπλέον κίνητρα στις επιχειρήσεις ώστε να αυξήσουν το επίπεδο απασχόλησης αυτής της κατηγορίας εργαζομένων». Οι εργαζόμενοι τους οποίους αφορά το μέτρο εμπίπτουν στην κατηγορία των μειονεκτούντων εργαζομένων δεδομένου ότι είναι ηλικίας άνω των 50 ετών. Το 76 % των εργαζομένων μεταξύ 55 και 59 ετών είχε χαμηλή κατάρτιση και ικανότητες, πράγμα που καθιστούσε αδύνατη την πρόσληψή τους σε άλλους κλάδους σε περίπτωση απόλυσης. Όσον αφορά τον αριθμό των εργαζομένων που αφορούσε το μέτρο, μόνο 10 215 από τους 123 574 απασχολούμενους στον τομέα αυτό το 2008 ήταν ηλικίας μεταξύ 55 και 59 ετών και μόνο 6 700 είχαν εργαστεί στην επιχείρηση για περισσότερα από 5 έτη και είχαν συμβάσεις αορίστου χρόνου. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχούσε στο 5,2 % του συνόλου των εργαζομένων του τομέα, η δε ένταση του μέτρου ανά επιχείρηση υπολογιζόταν σε 0,3 % του κόστους της εργατικού δυναμικού, αναλογία πολύ χαμηλότερη από το επίπεδο του 50 % των επιλέξιμων δαπανών που ορίζονται στο άρθρο 40 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία. Εξ άλλου, η επίδραση του μέτρου ήταν περιορισμένη δεδομένου ότι αφορούσε κυρίως (κατά 74 %) πολύ μικρές επιχειρήσεις, το δε ποσό της ενίσχυσης ήταν ελάχιστο (0,3 % του κόστους εργατικού δυναμικού). Παρότι η οικονομική επίδραση για την επιχείρηση ήταν ελάχιστη, παρείχε κατά τις ισπανικές αρχές κίνητρο για τη διατήρηση των συγκεκριμένων εργαζομένων στη θέση εργασίας τους για ορισμένα χρόνια ακόμα αντί της απόλυσης ή της άδηλης απασχόλησης. Κατά συνέπεια, η ενίσχυση φαίνεται ότι είναι αναγκαία και ορθά προσανατολισμένη στην ομάδα ηλικίας των μειονεκτούντων εργαζομένων, και κατ’ αναλογία χορηγούμενη.

(96)	Όσον αφορά τις επιπτώσεις της ενίσχυσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το μέτρο επικεντρωνόταν αποκλειστικά στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος, μιας βιομηχανίας σε παρακμή με απώλεια θέσεων εργασίας κατά 40 % από το 2001 και μετά.

(97)

Από τη στάθμιση των θετικών και αρνητικών συνεπειών, προέκυψε το συμπέρασμα ότι η ενίσχυση είχε θετικές συνέπειες διότι αποτελούσε κίνητρο, κυρίως για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, να διατηρήσουν στη θέση τους εργαζόμενους ηλικίας άνω των 55 ετών, αντί να τους απασχολούν χωρίς να τους δηλώνουν, μέχρι να συμπληρώσουν το 60ό έτος της ηλικίας τους, η δε στρέβλωση του ανταγωνισμού ήταν περιορισμένη λόγω του πολύ χαμηλού ποσού της ενίσχυσης.

(98)	Κατά συνέπεια, το μέτρο 7 συμβιβάζεται με την κοινή αγορά και συμφωνεί με τις διατάξεις του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

8. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1. Οι ενισχύσεις που χορήγησε η Ισπανία για τα μέτρα 1 και 2, που αναφέρονται στα στοιχεία 11 έως 15 της αιτιολογικής σκέψης, σε σχέση με ένα πρόγραμμα ενίσχυσης της τεχνολογικής έρευνας και ένα προγράμματος επανεκβιομηχάνισης του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος καλύπτονταν από τα ήδη εγκεκριμένα καθεστώτα Ν 415/2004 και N 101/2005 και από τα καθεστώτα XS 50/2005 και XS 70/2007, και ως εκ τούτου δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση.

2. Τα μέτρα 3, 4 και 5 που προβλέπονται στα στοιχεία 16 έως 20 της αιτιολογικής σκέψης, όσον αφορά τα δάνεια υπό ευνοϊκούς όρους που έχει χορηγήσει η ENISA για τον εκσυγχρονισμό ΜΜΕ, τα δάνεια με ευνοϊκό επιτόκιο που έχει χορηγήσει το ICO και η χρηματοδότηση εξαγωγών που είχε πραγματοποιήσει το ICEX βρίσκονται κάτω από το όριο που ορίζει ο κανονισμός περί ήσσονος σημασίας και ως εκ τούτου δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση.

3. Οι ενισχύσεις που έχει χορηγήσει η Ισπανία για τα μέτρα 6 και 7, που αναφέρονται στα στοιχεία 21 έως 25 της αιτιολογικής σκέψης, μέσω των οποίων παρέχεται συνεχής κατάρτιση στους εργαζόμενους και διατηρείται η απασχόληση εργαζομένων προχωρημένης ηλικίας στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος συμβιβάζονται με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας.

Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2009.

Για την Επιτροπή

Neelie KROES

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ C 239 της 11.10.2007, σ. 12.

(2) Απόφαση της Επιτροπής C(2004) 4709, της 1ης Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με τα μέτρα N 415/04. Προώθηση της τεχνολογικής έρευνας στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας (2005-2007) (ΕΕ C 72 της 24ης Μαρτίου 2006, σ. 2).

(3) Απόφαση της Επιτροπής C(2005) 1532 της 18.5.2005, ενισχύσεις επανεκβιομηχάνισης (ΕΕ C 235 της 23.9.2005, σ. 3).

(4) Η ENISA είναι μία δημόσια επιχείρηση συνδεδεμένη με το Υπουργείο Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Πολιτικής για τις Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις.

(5) Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (ΕΕ L 379 της 28.12.2006, σ. 5).

(6) Βασιλικό διάταγμα 395/2007 της 23.3.2007, διάταγμα TAS 2307/2007 της 27.7.2007 και νόμος 51/2007 της 26.12.2007.

(7) Άρθρο 33 παράγραφος 4 στοιχείο d), του βασιλικού διατάγματος 1415/2004, της 11ης Ιουνίου 2004.

(8) Boletín Oficial del Estado (B.O.E.) (Εφημερίδα της κυβερνήσεως) της 9.2. 2005.

(9) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 33.

(10) ΕΕ C 169 της 21.7.2007, σ. 18.

(11) Γενικοί προϋπολογισμοί του κράτους, εικοστή έβδομη πρόσθετη διάταξη.

(12) ΕΕ L 302 της 1.11.2006, σσ. 29-40.

(13) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 70/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, (ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 33).

(14) Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση C-47/91, Ιταλία/Επιτροπής (Italgrani II) (Συλλογή 1994, σ. I-4635).

(15) XS 50/2005 Πρόγραμμα χρηματοδότησης της τεχνολογικής έρευνας στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος, (ΕΕ της 25.1.2006).

(16) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1628/2006 της Επιτροπής της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις περιφερειακές ενισχύσεις για επενδύσεις (ΕΕ L 302 της 1.11.2006, σ. 29).

(17) ΕΕ C 169 της 21.7.2007, σ. 18.

(18) BOE της 10.10.2006.

(19) Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα για την περίοδο 2007-2013 (ΕΕ C 54 της 4.3.2006, σ. 13.)

(20) ΕΕ C 14 της 19.1.2008, σ. 6.

(21) Ανακοίνωση της Επιτροπής — Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων, (ΕΕ C 244 της 1.10.2004, σ. 2).

(22) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 20.

(23) Βλέπε επίσης απόφαση C 89/01 της Επιτροπής, της 24ης Σεπτεμβρίου 2002, που προτίθεται να εφαρμόσει η Γερμανία σε καθεστώς ενισχύσεων που καλείται «Κατευθυντήριες γραμμές υπέρ των ΜΜΕ — Βελτίωση της αποδοτικότητας των επιχειρήσεων στην Σαξονία», (ΕΕ L 91 της 8.4.2003, σ. 13) και ειδικότερα το στοιχείο 72 της αιτιολογικής σκέψης («Στην έννοια της εξαγωγικής ενίσχυσης κατά κανόνα δεν εμπίπτουν οι ενισχύσεις για την κάλυψη του κόστους συμμετοχής σε εμπορικές εκθέσεις ή μελετών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών απαραίτητων για το λανσάρισμα ενός νέου ή ήδη υπάρχοντος προϊόντος σε μια νέα αγορά»).

(24) Κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα για την περίοδο 2007-2013 (ΕΕ C 54 της 4.3.2006, σ. 13).

(25) ΕΕ L 302 της 1.11.2006, σσ. 29-40.

(26) ΕΕ L 214 της 9.8.2008, σ. 3.

(27) Βλέπε απόφαση της Επιτροπής, της 2ας Ιουνίου 2004, στην υπόθεση N 443/03, Ύδατα δεύτερου κύκλου, Βέλγιο, [C(2004) 1356 τελικό].

(28) ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 3.

(29) Βλέπε επιχειρηματολογία στο μέτρο A2 στην απόφαση της Επιτροπής N 244/2008, Πρόγραμμα υποδηματοποιίας, επεξεργασίας δέρματος και κατασκευής δερματίνων ειδών της Ισπανίας, (ΕΕ C 52 της 5.3.2009, σ. 1).

		ISSN 1725-2547 doi:10.3000/17252547.L_2009.185.ell
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης		L 185

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα	Νομοθεσία	52ό έτος 17 Ιουλίου 2009

Περιεχόμενα		I Πράξεις εγκριθείσες δυνάμει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόμ των οποίων η δημοσίευση είναι υποχρεωτική	Σελίδα
		ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
	*	Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 625/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009, για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες (Κωδικοποιημένη έκδοση)	1
	*	Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 626/2009 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με την ολοκλήρωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου για τον δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων συστημάτων ηλεκτροδίων γραφίτη καταγωγής Ινδίας	16
		Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 627/2009 της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών	19
		Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 628/2009 της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2009, όσον αφορά την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τις αιτήσεις που υποβλήθηκαν κατά τις επτά πρώτες ημέρες του Ιουλίου 2009 στο πλαίσιο των δασμολογικών ποσοστώσεων που άνοιξαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 616/2007 για το κρέας πουλερικών	21

(EUR/100 kg)
Κωδικός ΣΟ	Κωδικός των τρίτων χωρών (1)	Κατ' αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή
0702 00 00	MK	26,9
0702 00 00	ZZ	26,9
0707 00 05	TR	114,1
0707 00 05	ZZ	114,1
0709 90 70	TR	103,7
0709 90 70	ZZ	103,7
0805 50 10	AR	52,3
	TR	53,0
	ZA	71,6
	ZZ	59,0
0808 10 80	AR	126,4
	BR	80,9
	CL	88,2
	CN	93,5
	NZ	94,7
	US	92,2
	ZA	82,1
	ZZ	94,0
0808 20 50	AR	168,4
	CL	81,3
	NZ	87,2
	ZA	101,0
	ZZ	109,5
0809 10 00	HR	90,0
	TR	182,1
	XS	103,5
	ZZ	125,2
0809 20 95	TR	332,5
	US	236,3
	ZZ	284,4
0809 30	TR	134,2
0809 30	ZZ	134,2

Αριθμός ομάδας	Αύξων αριθμός	Συντελεστής κατανομής για τις αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής που υποβλήθηκαν για την υποπερίοδο από 1.10.2009-31.12.2009 (%)
1	09.4211	0,439
5	09.4215	27,345272
7	09.4217	62,153962

	II Πράξεις εγκριθείσες δυνάμει των συνθηκών ΕΚ/Ευρατόμ των οποίων η δημοσίευση δεν είναι υποχρεωτική
	ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
	Συμβούλιο
	2009/552/ΕΚ, Ευρατόμ
*	Απόφαση του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 2009, για τον διορισμό νέου μέλους της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων	23
	Επιτροπή
	2009/553/ΕΚ
*	Απόφαση της Επιτροπής, της 24ης Μαρτίου 2009, σχετικά με το μέτρο C 52/07 (πρώην NN 64/07) που εφήρμοσε η Ισπανία στο πλαίσιο του σχεδίου στήριξης του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας και του ενδύματος [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 2017] ( 1 )	24


	(1) Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ