(1)

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1017/68 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1968, περί εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού στους τομείς των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών (3), έχει επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.

(2)

Οι κανόνες ανταγωνισμού για τις σιδηροδρομικές, οδικές και εσωτερικές πλωτές μεταφορές αποτελούν ένα από τα στοιχεία της κοινής πολιτικής των μεταφορών, καθώς και της γενικής οικονομικής πολιτικής.

(3)

Οι κανόνες ανταγωνισμού για τους τομείς αυτούς πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ιδιομορφία των μεταφορών.

(4)

Δεδομένου ότι οι κανόνες ανταγωνισμού για τις μεταφορές παρεκκλίνουν από τους γενικούς κανόνες ανταγωνισμού είναι αναγκαίο να παρέχεται στις επιχειρήσεις η δυνατότητα να γνωρίζουν ποια ρύθμιση εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση.

(5)

Το σύστημα κανόνων ανταγωνισμού για τις μεταφορές πρέπει να εφαρμόζεται κατά το ίδιο μέτρο στην από κοινού χρηματοδότηση ή απόκτηση μεταφορικού υλικού ή εξοπλισμού για την από κοινού εκμετάλλευση εκ μέρους ορισμένων ομίλων επιχειρήσεων, καθώς και σε ορισμένες δραστηριότητες επιχειρήσεων που παρέχουν βοηθητικές υπηρεσίες που συνδέονται με τις σιδηροδρομικές, οδικές και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές.

(6)

Για να μην επηρεασθεί το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και να μη νοθευτεί ο ανταγωνισμός στην εσωτερική αγορά πρέπει να απαγορευθούν κατ’ αρχήν, για τους ανωτέρω τρεις τρόπους μεταφοράς, οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και οι εναρμονισμένες πρακτικές μεταξύ των επιχειρήσεων, καθώς και η καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης στην εσωτερική αγορά που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τέτοια αποτελέσματα.

(7)

Ορισμένοι τύποι συμφωνιών, αποφάσεων και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των μεταφορών, που έχουν σαν μόνο αντικείμενο και αποτέλεσμα την εφαρμογή τεχνικών βελτιώσεων ή την επίτευξη τεχνικής συνεργασίας, δύνανται να εξαιρούνται από την απαγόρευση των συμπράξεων, δεδομένου ότι συμβάλλουν στη βελτίωση της παραγωγικότητας. Βάσει της εμπειρίας από την εφαρμογή αυτού του κανονισμού, το Συμβούλιο δύναται να οδηγηθεί στην τροποποίηση, μετά από πρόταση της Επιτροπής, του καταλόγου των συμφωνιών αυτού του τύπου.

(8)

Για να ευνοηθεί η βελτίωση της σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβολικά διάσπαρτης δομής του επαγγέλματος στους τομείς των οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών, θα πρέπει ομοίως να εξαιρούνται από την απαγόρευση των συμπράξεων οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που αποβλέπουν στη δημιουργία και λειτουργία ομίλων επιχειρήσεων στους δύο αυτούς τομείς μεταφοράς που έχουν σαν αντικείμενο την άσκηση μεταφορικών δραστηριοτήτων, περιλαμβανομένης και της από κοινού χρηματοδοτήσεως ή αποκτήσεως μεταφορικού υλικού ή προμηθειών για από κοινού εκμετάλλευση. Αυτή η εξαίρεση γενικού χαρακτήρα δύναται να παραχωρείται μόνο υπό τον όρο ότι η συνολική μεταφορική ικανότητα ενός ομίλου επιχειρήσεων δεν υπερβαίνει ορισμένο ανώτατο όριο και ότι η ατομική μεταφορική ικανότητα των επιχειρήσεων που ανήκουν στον όμιλο δεν υπερβαίνει ορισμένα όρια καθορισμένα έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι καμία από τις επιχειρήσεις αυτές δεν δύναται να κατέχει δεσπόζουσα θέση μέσα στον όμιλο. Η Επιτροπή πρέπει πάντως να έχει τη δυνατότητα να επεμβαίνει, αν σε συγκεκριμένη περίπτωση τέτοιες συμφωνίες θα είχαν αποτελέσματα ασυμβίβαστα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για να δύναται να θεωρείται νόμιμη μια σύμπραξη και θα αποτελούσαν κατάχρηση της εξαιρέσεως. Το γεγονός πάντως ότι ένας όμιλος διαθέτει συνολική μεταφορική ικανότητα ανώτερη από το καθορισμένο ανώτατο όριο ή δεν δύναται να επωφεληθεί από τη γενικού χαρακτήρα εξαίρεση λόγω της ατομικής μεταφορικής ικανότητας των επιχειρήσεων που ανήκουν στον όμιλο, δεν εμποδίζει αυτό τον όμιλο επιχειρήσεων να εφαρμόζει μια νόμιμη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική κατά το μέτρο που ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που απαιτούνται για το σκοπό αυτόν από τον παρόντα κανονισμό.

(9)

Κατά πρώτο λόγο εναπόκειται στις επιχειρήσεις να εκτιμήσουν αν στις συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές τους πρωταρχικός στόχος είναι ο περιορισμός του ανταγωνισμού ή τα οικονομικά οφέλη που δικαιολογούν αυτόν τον περιορισμό και, επομένως, να κρίνουν με δική τους ευθύνη τον νόμιμο ή παράνομο χαρακτήρα αυτών των συμφωνιών, αποφάσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών.

(10)

Θα πρέπει, επομένως, να επιτραπεί στις επιχειρήσεις να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συμφωνίες χωρίς να είναι υποχρεωμένες να τις κοινοποιούν. Αυτό εκθέτει αυτές τις συμφωνίες στον κίνδυνο αναδρομικής ακυρότητας στην περίπτωση που οι συμφωνίες αυτές θα εξετάζονταν από την Επιτροπή μετά από καταγγελία ή με αυτεπάγγελτη επέμβασή της, με την επιφύλαξη εντούτοις της δυνατότητας να κηρύσσονται οι συμφωνίες αυτές νόμιμες αναδρομικά στην περίπτωση που θα υποβάλλονταν σε μια τέτοια εκ των υστέρων εξέταση,

(1)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 341/2007 της Επιτροπής (3) αφορά το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης δασμολογικών ποσοστώσεων και καθιερώνει σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής και πιστοποιητικών καταγωγής για τα σκόρδα και ορισμένα άλλα γεωργικά προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες.

(2)

Οι ποσότητες για τις οποίες κατατέθηκαν αιτήσεις πιστοποιητικών «A» από τους παραδοσιακούς και νέους εισαγωγείς κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε εργάσιμων ημερών που έπονται της 15ης Φεβρουαρίου 2009, δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 341/2007, υπερβαίνουν τις διαθέσιμες ποσότητες για τα προϊόντα καταγωγής Κίνας και όλων των τρίτων χωρών εκτός από την Κίνα.

(3)

Πρέπει συνεπώς να καθοριστεί, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1301/2006, σε ποιο βαθμό μπορούν να ικανοποιηθούν οι αιτήσεις πιστοποιητικών «A» που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2009 σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 341/2007,

(1)

Με βάση τις πληροφορίες που διαβίβασαν οι αρμόδιες αρχές, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι χορηγήθηκαν πιστοποιητικά εισαγωγής για αποφλοιωμένο ρύζι του κωδικού ΣΟ 1006 20 , εξαιρουμένων των πιστοποιητικών εισαγωγής ρυζιού Basmati, για ποσότητα 221 765 τόνων για την περίοδο από την 1η Σεπτεμβρίου 2008 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2009. Πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί ο εισαγωγικός δασμός για το αποφλοιωμένο ρύζι του κωδικού ΣΟ 1006 20 , πλην του ρυζιού Basmati.

(2)

Ο καθορισμός του εφαρμοστέου δασμού πρέπει να γίνει εντός δέκα ημερών από το τέλος της προαναφερθείσας περιόδου. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να αρχίσει να ισχύει πάραυτα ο παρών κανονισμός,

(1)

Με βάση τις πληροφορίες που διαβίβασαν οι αρμόδιες αρχές, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι χορηγήθηκαν πιστοποιητικά εισαγωγής για ημιλευκασμένο ή λευκασμένο ρύζι του κωδικού ΣΟ 1006 30 για ποσότητα 160 203 τόνων για την περίοδο από την 1η Σεπτεμβρίου 2008 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2009. Πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί ο εισαγωγικός δασμός για το ημιλευκασμένο ή λευκασμένο ρύζι του κωδικού ΣΟ 1006 30 .

(2)

Ο καθορισμός του εφαρμοστέου δασμού πρέπει να γίνει εντός δέκα ημερών από το τέλος της προαναφερθείσας περιόδου. Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμο να αρχίσει να ισχύει πάραυτα ο παρών κανονισμός,

(1)

Αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής υποβλήθηκαν στις αρμόδιες αρχές κατά την περίοδο από τις 23 έως τις 27 Φεβρουαρίου 2009, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 950/2006 ή/και (ΕΚ) αριθ. 508/2007 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2007, σχετικά με το άνοιγμα δασμολογικών ποσοστώσεων για τις εισαγωγές στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία ακατέργαστης ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο για τον εφοδιασμό εργοστασίων ραφιναρίσματος στις περιόδους εμπορίας 2006/07, 2007/08 και 2008/09 (3), για συνολική ποσότητα ίση ή μεγαλύτερη από τη διαθέσιμη για τον αύξοντα αριθμό 09.4351 (Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2009).

(2)

Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή πρέπει να καθορίσει συντελεστή κατανομής για την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής κατ’ αναλογία της διαθέσιμης ποσότητας ή/και να ενημερώσει τα κράτη μέλη ότι έχει επιτευχθεί το καθορισμένο όριο,

(1)

Στον κατάλογο Α του παραρτήματος 2 της κοινής προξενικής εγκυκλίου για τις θεωρήσεις των διπλωματικών αποστολών και προξενικών γραφείων (2), απαριθμούνται οι χώρες, από τους υπηκόους των οποίων ένα ή περισσότερα κράτη Σένγκεν δεν απαιτούν θεώρηση όταν πρόκειται για κατόχους διπλωματικών, επίσημων ή υπηρεσιακών διαβατηρίων, ενώ απαιτούν θεώρηση όταν πρόκειται για κατόχους κοινών διαβατηρίων.

(2)

Η Αυστρία επιθυμεί να εξαιρεθούν οι κάτοχοι ινδονησιακών διπλωματικών και υπηρεσιακών διαβατηρίων από τις απαιτήσεις θεώρησης. Συνεπώς, η κοινή προξενική εγκύκλιος θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

(3)

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του τίτλου ΙV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 5 του προαναφερόμενου πρωτοκόλλου, εντός εξαμήνου από την έκδοση της παρούσας απόφασης από το Συμβούλιο, εάν θα την εφαρμόσει στο εθνικό της δίκαιο.

(4)

Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω δύο χωρών, με την έναρξη ισχύος, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (3), οι οποίες υπάγονται στον τομέα που αναφέρεται από το άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας (4).

(5)

Η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (5). Ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοσή της και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

(6)

Η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, στο οποίο η Ιρλανδία δεν συμμετέχει, σύμφωνα με την απόφαση 2000/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (6). Η Ιρλανδία δεν συμμετέχει, συνεπώς, στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

(7)

Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ελβετική Συνομοσπονδία όσον αφορά τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (7), οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου (8).

(8)

Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/473/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ του Συμβουλίου (9).

(9)

Όσον αφορά την Κύπρο, η παρούσα απόφαση συνιστά πράξη η οποία αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή άλλως έχει σχέση με αυτό, κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 3 της πράξης προσχώρησης του 2003.

(10)

Η παρούσα απόφαση συνιστά πράξη η οποία αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή άλλως έχει σχέση με αυτό, κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 4 της πράξης προσχώρησης του 2005,