(1)

Το Συμβούλιο, βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 (2), επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (εφεξής «PET») με συντελεστή ιξώδους 78 ml/g ή περισσότερο, σύμφωνα με το DIN (Deutsche Industrienorm) 53728 που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20 και είναι καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας (εφεξής «το υπό εξέταση προϊόν»). Τα μέτρα έλαβαν τη μορφή ειδικού δασμού κυμαινόμενου μεταξύ 0 και 41,3 ευρώ ανά τόνο για τους συνεργαζόμενους μεμονωμένους ινδούς εξαγωγείς, με ειδικό δασμό 41,3 ευρώ ανά τόνο για όλους τους υπόλοιπους ινδούς εξαγωγείς.

(2)

Μετά την επιβολή οριστικών μέτρων, η Επιτροπή έλαβε αίτηση για την έναρξη επανεξέτασης με ταχείες διαδικασίες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 σύμφωνα με το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού, από έναν ινδό παραγωγό του υπό εξέταση προϊόντος, την εταιρεία South Asian Petrochem Limited (εφεξής «ο αιτών»). Ο αιτών προέβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν συνδεδεμένος με τυχόν άλλον εξαγωγέα του υπό εξέταση προϊόντος στην Ινδία. Επιπλέον, υποστήριξε ότι δεν είχε εξαγάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την αρχική περίοδο της έρευνας (δηλαδή από την 1η Οκτωβρίου 1998 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 1999), αλλά ότι το εξήγαγε στην Κοινότητα μετά την περίοδο αυτή.

(3)

Η Επιτροπή εξέτασε τα αποδεικτικά στοιχεία που υπέβαλε ο αιτών και έκρινε ότι ήταν επαρκή για να δικαιολογήσουν την έναρξη διαδικασίας επανεξέτασης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 του βασικού κανονισμού. Ύστερα από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή και αφού δόθηκε στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής η ευκαιρία να υποβάλει παρατηρήσεις, η Επιτροπή, με ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3), κίνησε διαδικασία επανεξέτασης με ταχείες διαδικασίες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000, όσον αφορά τον αιτούντα.

(4)

Το προϊόν που καλύπτεται από την παρούσα επανεξέταση είναι το ίδιο προϊόν με εκείνο που περιγράφεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 1).

(5)

Η έρευνα για τις επιδοτήσεις κάλυψε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2003 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2004 (εφεξής «η περίοδος έρευνας της επανεξέτασης»).

(6)

Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως τον αιτούντα και την κυβέρνηση της Ινδίας (εφεξής «η ΚΤΙ») για την έναρξη της έρευνας. Επιπλέον, παρέσχε στα άλλα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν ακρόαση. Εντούτοις, δεν υποβλήθηκαν στην Επιτροπή ούτε απόψεις ούτε αίτηση για ακρόαση.

(7)

Η Επιτροπή απέστειλε ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε πλήρη απάντηση εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Η Επιτροπή αναζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες για την έρευνα και διεξήγαγε επιτόπιες επαληθεύσεις στις εγκαταστάσεις του αιτούντος στην Καλκούτα και στην Haldia.

(8)

Η Επιτροπή εξέτασε τα ίδια καθεστώτα επιδοτήσεων που είχαν αναλυθεί κατά την αρχική έρευνα. Εξέτασε επίσης αν ο αιτών είχε χρησιμοποιήσει άλλα καθεστώτα επιδοτήσεων, ή αν είχε λάβει επιδοτήσεις ad hoc σε σχέση με το υπό εξέταση προϊόν.

(9)

Ο αιτών κατέδειξε κατά τρόπο ικανοποιητικό ότι δεν ήταν συνδεδεμένος, άμεσα ή έμμεσα, με οποιονδήποτε από τους παραγωγούς-εξαγωγείς που υπόκεινται στα ισχύοντα αντισταθμιστικά μέτρα όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν.

(10)

Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι ο αιτών δεν είχε εξαγάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την αρχική περίοδο της έρευνας, δηλαδή από την 1η Οκτωβρίου 1998 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1999, και ότι είχε αρχίσει τις εξαγωγές στην Κοινότητα ύστερα από αυτήν την περίοδο. Επιπλέον, ο αιτών δεν ερευνήθηκε μεμονωμένα κατά την αρχική έρευνα για άλλους λόγους εκτός από την άρνηση συνεργασίας με την Επιτροπή.

(11)

Συνεπώς, επιβεβαιώνεται το ότι ο αιτών πρέπει να θεωρηθεί νέος εξαγωγέας. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού, πρέπει να καθοριστεί ατομικός αντισταθμιστικός δασμός για τον αιτούντα.

(12)

Με βάση τις πληροφορίες που περιέχονται στις απαντήσεις του αιτούντος στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής και τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας, εξετάσθηκαν τα ακόλουθα καθεστώτα:

(13)

Τα καθεστώτα αυτά βασίζονται στο νόμο του 1992 περί εξωτερικού εμπορίου (ανάπτυξη και ρύθμιση (αριθ. 22 του 1992) που άρχισε να ισχύει στις 7 Αυγούστου 1992 («νόμος περί εξωτερικού εμπορίου»). Ο νόμος αυτός επιτρέπει στην κυβέρνηση της Ινδίας να εκδίδει ανακοινώσεις σχετικά με την πολιτική περί εμπορίου, που προηγουμένως εκαλείτο «πολιτική εξαγωγών-εισαγωγών» και από την 1η Σεπτεμβρίου 2004 καλείται «πολιτική εξωτερικού εμπορίου». Η πολιτική εξωτερικού εμπορίου από το 2004 έως το 2009 («ΠΕΕ»), που εμπεριέχει την πολιτική εξαγωγών-εισαγωγών από το 2002 έως το 2007, σχετίζεται με την περίοδο έρευνας επανεξέτασης της παρούσας υπόθεσης. Επίσης, η κυβέρνηση της Ινδίας ορίζει και τις διαδικασίες που διέπουν την ΠΕΕ στο «Εγχειρίδιο Διαδικασιών τόμος I» (εφεξής «ΕΔ I») (4).

(14)

Οι λεπτομέρειες αυτών των καθεστώτων περιέχονται στα κεφάλαια 6 (EOUS) και 7 (SEZS) αντίστοιχα της ΠΕΕ και του ΕΔ I.

(15)

Με εξαίρεση τις καθαρά εμπορικές εταιρείες, όλες οι επιχειρήσεις που, καταρχήν, αναλαμβάνουν να εξάγουν ολόκληρη την παραγωγή εμπορευμάτων ή υπηρεσιών μπορούν να συσταθούν υπό καθεστώς EOUS και SΕΖS. Εντούτοις, αντίθετα από τον τομέα των υπηρεσιών και της γεωργίας, οι επιχειρήσεις στους βιομηχανικούς τομείς οφείλουν να πληρούν ελάχιστο όριο επενδύσεων σε πάγια στοιχεία του ενεργητικού (10 εκατ. ινδικές ρουπίες) για να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο EOUS.

(16)

Το SEZS είναι το καθεστώς που διαδέχεται το καθεστώς μονάδων εξαγωγικού προσανατολισμού («EPZS»). Οι ειδικές οικονομικές ζώνες (εφεξής «SEZ») είναι σαφώς οριοθετημένες ζώνες δασμολογικής απαλλαγής, που θεωρούνται από το έγγραφο ΠΕΕ ως ξένο έδαφος για τους σκοπούς των εμπορικών συναλλαγών, των δασμών και φορολογικών επιβαρύνσεων. 35 SEZ έχουν εγκριθεί από τις ινδικές αρχές.

(17)

Από την άλλη πλευρά, οι μονάδες εξαγωγικού προσανατολισμού είναι περισσότερο ευέλικτες γεωγραφικά και μπορούν να συσταθούν οπουδήποτε στην Ινδία. Το καθεστώς αυτό είναι συμπληρωματικό προς αυτό των ειδικών οικονομικών ζωνών.

(18)

Η αίτηση για εφαρμογή καθεστώτος EOUS ή SEZS πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομέρειες για την περίοδο των επόμενων πέντε ετών όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις προβλεπόμενες ποσότητες παραγωγής, την προβλεπόμενη αξία των εξαγωγών, τις ανάγκες εισαγωγής και τις εγχώριες ανάγκες. Αν οι αρχές δεχθούν την αίτηση της εταιρείας, η εταιρεία ενημερώνεται για τους όρους και τις προϋποθέσεις που συνεπάγεται η αποδοχή αυτή. Η συμφωνία για αναγνώριση καθεστώτος SEZS/EOUS για μια εταιρεία ισχύει για μια πενταετία. Η περίοδος αυτή μπορεί να παραταθεί.

(19)

Σημαντική υποχρέωση μιας μονάδας εξαγωγικού προσανατολισμού ή μιας ειδικής οικονομικής ζώνης, όπως ορίζει το έγγραφο ΠΕΕ, είναι η επίτευξη καθαρών συναλλαγματικών κερδών, ήτοι σε μια περίοδο αναφοράς (πενταετίας) η συνολική αξία των εξαγωγών πρέπει να είναι υψηλότερη από τη συνολική αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων.

(20)

Οι μονάδες EOUS/SEZS δικαιούνται τις παρακάτω παραχωρήσεις:

(21)

Μολονότι οι παραχωρήσεις στο πλαίσιο και των δύο καθεστώτων είναι κατά πολύ συγκρίσιμες, υπάρχουν ορισμένες διαφορές. Για παράδειγμα, μόνο μια μονάδα οικονομικού προσανατολισμού μπορεί να εξασφαλίσει 50 % μείωση των δασμών που καταβάλλονται επί των εγχωρίων πωλήσεων, ενώ σε μια ειδική οικονομική ζώνη πρέπει να καταβάλλεται το 100 % των δασμών επί των εν λόγω πωλήσεων. Μια μονάδα εξαγωγικού προσανατολισμού μπορεί να πωλεί έως 50 % του κύκλου εργασιών της εγχωρίως σε τέτοια μειωμένη τιμή.

(22)

Οι μονάδες που λειτουργούν στο πλαίσιο αυτών των καθεστώτων τελούν υπό τελωνειακή επιτήρηση σύμφωνα με το τμήμα 65 του νόμου περί τελωνείων.

(23)

Οι μονάδες είναι υποχρεωμένες να τηρούν με τον οριζόμενο τύπο καταχωρίσεις όλων των σχετικών εισαγωγών και της κατανάλωσης και χρησιμοποίησης όλων των εισαγόμενων συντελεστών παραγωγής καθώς και των πραγματοποιούμενων εξαγωγών. Τα εν λόγω έγγραφα θα πρέπει να υποβάλλονται περιοδικά, κατόπιν αιτήσεως, στις αρμόδιες αρχές («τριμηνιαίες και ετήσιες εκθέσεις προόδου»).

(24)

Εντούτοις, «ουδέποτε θα ζητηθεί (από μια μονάδα εξαγωγικού προσανατολισμού ή μια ειδική οικονομική ζώνη) να συνδέσει κάθε αποστολή για εισαγωγή με τις εξαγωγές της, τις μεταφορές σε άλλες μονάδες, τις πωλήσεις στην εγχώρια αγορά ή τα αποθέματα», παράγραφος 6.11.2 και 7.13.2 του ΕΔ I.

(25)

Οι εγχώριες πωλήσεις πραγματοποιούνται και καταχωρίζονται με σύστημα αυτοπιστοποίησης. Η διαδικασία διεκπεραίωσης των αποστολών για εξαγωγή μιας μονάδας εξαγωγικού προσανατολισμού επιθεωρείται από τελωνειακό υπάλληλο ή υπάλληλο αρμόδιο για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που κατέχει μόνιμη θέση στην εν λόγω μονάδα. Η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να επιστρέψει στις ΚΤΙ τα έξοδα για το μισθό του εν λόγω μόνιμου υπαλλήλου.

(26)

«Όλες οι δραστηριότητες των μονάδων ειδικής οικονομικής ζώνης στην εν λόγω ζώνη, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, συμπεριλαμβανομένης της εξαγωγής και επανεισαγωγής των εμπορευμάτων θα υπόκεινται σε διαδικασία αυτοπιστοποίησης», σύμφωνα με την παράγραφο 7.29 του ΕΔ Ι. Ως εκ τούτου, δεν πραγματοποιούνται οι συνήθεις έλεγχοι των αποστολών για εξαγωγή μιας μονάδας ειδικής οικονομικής ζώνης από τις τελωνειακές αρχές.

(27)

Στην προκειμένη περίπτωση, το καθεστώς EOUS χρησιμοποιήθηκε από έναν από τους συνεργασθέντες εξαγωγείς. Δεδομένου ότι δεν χρησιμοποιήθηκε καθεστώς SEZS, δεν είναι συνεπώς απαραίτητο να αναλυθεί ο αντισταθμιστικός χαρακτήρας του εν λόγω καθεστώτος. Ο συνεργασθείς εξαγωγέας που χρησιμοποίησε το καθεστώς EOUS, το χρησιμοποίησε για την εισαγωγή πρώτων υλών και κεφαλαιουχικών αγαθών χωρίς εισαγωγικούς δασμούς, για να προμηθεύσει στην εγχώρια αγορά εμπορεύματα χωρίς ειδικό φόρο κατανάλωσης και να εισπράξει επιστροφή του φόρου επί των πωλήσεων και επιστροφή φόρου για το καύσιμο κινητήρων καθώς και για να πωλήσει μέρος της παραγωγής του στην εγχώρια αγορά. Ως εκ τούτου, απεκόμισε όλα τα οφέλη, όπως περιγράφεται παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 20 σημεία i) έως iv). Ο αιτών δεν απεκόμισε ωφέλη σύμφωνα με τις διατάξεις για την απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος των μονάδων εξαγωγικού προσανατολισμού (βλέπε αιτιολογική σκέψη 53).

(28)

Οι απαλλαγές μιας μονάδας εξαγωγικού προσανατολισμού από δύο τύπους εισαγωγικών δασμών («βασικός δασμός» και «ειδικός πρόσθετος δασμός»), η επιστροφή του φόρου επί των πωλήσεων καθώς και η επιστροφή φόρου για το καύσιμο κινητήρων είναι χρηματοδοτικές συνεισφορές της ΚΤΙ κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του βασικού κανονισμού. Η ΚΤΙ παραιτείται από την απαίτηση σε έσοδα που θα οφείλονταν κανονικά εάν δεν εφαρμοζόταν το εν λόγω καθεστώς, πράγμα που παρέχει όφελος στην ΕΟU κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, διότι εξοικονομεί ρευστά διαθέσιμα δεδομένου ότι δεν χρειάζεται να καταβάλει τους κανονικά οφειλόμενους δασμούς και ότι εξασφαλίζει επιστροφή του φόρου επί των πωλήσεων.

(29)

Η απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και από το ισοδύναμο εισαγωγικού δασμού (ο λεγόμενος «πρόσθετος δασμός») δεν συνεπάγεται ωστόσο σε διαφυγόντα έσοδα που κανονικά οφείλονται. Εάν καταβάλλονταν ο ειδικός φόρος κατανάλωσης και ο πρόσθετος δασμός, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πίστωση για μελλοντικούς οφειλόμενους δασμούς (ο λεγόμενος «μηχανισμός CENVAT»). Ως εκ τούτου, οι δασμοί αυτοί δεν είναι οριστικοί. Μέσω της πίστωσης «CENVAT» μόνο στην προστιθέμενη αξία επιβάλλεται οριστικός δασμός, όχι στις εισροές.

(30)

Συνεπώς, μόνο η απαλλαγή από τους βασικούς δασμούς και τους ειδικούς πρόσθετους δασμούς, η επιστροφή των φόρων επί των πωλήσεων καθώς και η επιστροφή δασμού για το καύσιμο κινητήρων αποτελούν επιδοτήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 του βασικού κανονισμού. Εξαρτώνται διά νόμου από την επίτευξη εξαγωγικής επίδοσης και επομένως θεωρείται ότι έχουν ατομικό χαρακτήρα και είναι αντισταθμίσιμες βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 4 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού. Ο εξαγωγικός στόχος μιας μονάδας εξαγωγικού προσανατολισμού, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6.1 του εγγράφου ΠΕΕ αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εξασφάλιση των κινήτρων.

(31)

Επιπλέον, καμία από τις εν λόγω επιδοτήσεις, αντίθετα με τις παρατηρήσεις που υπέβαλε ένας εξαγωγέας, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπόμενο σύστημα επιστροφής δασμού ή επιστροφής σε περίπτωση υποκατάστασης, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο ii) του βασικού κανονισμού. Δεν είναι σύμφωνες με τους αυστηρούς κανόνες που καθορίζονται στο παράρτημα Ι [στοιχεία η) και θ)], στο παράρτημα ΙΙ (ορισμός και κανόνες για την επιστροφή) και στο παράρτημα ΙΙΙ (ορισμός και κανόνες για την επιστροφή σε περίπτωση υποκατάστασης) του βασικού κανονισμού.

(32)

Στο βαθμό που χρησιμοποιούνται για την αγορά κεφαλαιουχικών αγαθών οι διατάξεις περί επιστροφής του φόρου επί των πωλήσεων και περί απαλλαγής από το δασμό, δεν τηρούνται οι κανόνες για τα επιτρεπόμενα συστήματα επιστροφής των δασμών, διότι τα εν λόγω προϊόντα δεν καταναλώνονται κατά τη διαδικασία παραγωγής, όπως απαιτούν τα στοιχεία η) (επιστροφή των φόρων επί των πωλήσεων) και ι) (διαγραφή των εισαγωγικών δασμών) του παραρτήματος Ι.

(33)

Επιπλέον, σχετικά επίσης με τα άλλα οφέλη που αποκομίζονται στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος, παρά την προσεκτική εξέταση των παρατηρήσεων που υπέβαλε ο εξαγωγέας, επιβεβαιώθηκε ότι η ΚΤΙ δεν έχουν αποτελεσματικό σύστημα ή διαδικασία ελέγχου για να επιβεβαιώσουν εάν και σε ποια ποσότητα καταναλώθηκαν οι αδασμολόγητες ή απηλλαγμένες από τον φόρο επί των πωλήσεων εισροές και επιστροφές δασμού για το καύσιμο κινητήρων κατά την παραγωγή του εξαχθέντος προϊόντος [παράρτημα II(II)(4) του βασικού κανονισμού και, για τα συστήματα επιστροφής φόρου σε περίπτωση υποκατάστασης, παράρτημα III(II)(2) του βασικού κανονισμού].

(34)

Επιτρέπεται σε μονάδα εξαγωγικού προσανατολισμού να πωλεί σημαντική ποσότητα της παραγωγής της, έως 50 % του ετησίου κύκλου εργασιών, στην εγχώρια αγορά. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει νομική δέσμευση για εξαγωγή του συνολικού ποσού των κατασκευασθέντων προϊόντων. Επιπλέον, λόγω της διαδικασίας αυτοπιστοποίησης, οι εν λόγω εγχώριες συναλλαγές πραγματοποιούνται χωρίς την επιτήρηση και τον έλεγχο κρατικού υπαλλήλου. Οι τελωνειακές εγκαταστάσεις μιας μονάδας εξαγωγικού προσανατολισμού δεν υπόκεινται συνεπώς, τουλάχιστον εν μέρει, σε φυσικό έλεγχο από τις ινδικές αρχές. Αυτό ωστόσο αυξάνει τη σπουδαιότητα των περαιτέρω ελέγχων, και ιδίως του ελέγχου της σχέσεως μεταξύ των εισροών που εισάγονται ατελώς και των προϊόντων εξαγωγής για να μπορέσει να θεωρηθεί ο έλεγχος ως σύστημα επαλήθευσης των επιστροφών δασμών.

(35)

Όσον αφορά τα άλλα μέτρα ελέγχου που έχουν θεσπιστεί, θα πρέπει να υπενθυμιστεί, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 24 και επιβεβαιώθηκε από τις παρατηρήσεις του εξαγωγέα, ότι μια μονάδα εξωτερικού προσανατολισμού ουδέποτε δεσμεύεται νομικά να συσχετίσει κάθε εισαγωγή με το αντίστοιχο παραχθέν προϊόν. Εντούτοις, μόνο ένας έλεγχος αυτού του τύπου θα παρείχε στις ινδικές αρχές αρκετές πληροφορίες σχετικά με τον τελικό προορισμό των εισροών, έτσι ώστε να μπορούν να εξακριβώσουν εάν οι δασμολογικές και φορολογικές απαλλαγές επί των πωλήσεων και η επιστροφή δασμού όσον αφορά το καύσιμο κινητήρων δεν υπερβαίνουν τους δασμούς και φόρους που αντιστοιχούν στις εισροές που χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των προϊόντων που προορίζονται για εξαγωγή. Οι μηνιαίες φορολογικές δηλώσεις που καταρτίζονται σύμφωνα με ένα σύστημα αυτοαξιολόγησης για τις εσωτερικές πωλήσεις, και οι οποίες εξετάζονται περιοδικά από τις ινδικές αρχές, δεν επαρκούν. Τα εσωτερικά συστήματα των επιχειρήσεων, που δεν υπόκεινται σε καμία νομική υποχρέωση που έχει θεσπίσει η πολιτική εξαγωγών και εισαγωγών, όπως είναι τα συστήματα κατάρτισης φύλλου ελέγχου των παρτίδων, δεν είναι ούτε αυτά αρκετά για να αντικαταστήσουν την απαραίτητη συνιστώσα που αποτελεί ένα πραγματικό σύστημα ελέγχου. Επιπλέον, τα συστήματα ελέγχου πρέπει να σχεδιάζονται και να εφαρμόζονται από τις δημόσιες αρχές και. δεν θα πρέπει να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια της διεύθυνσης της κάθε επιχείρησης να καταρτίζει σύστημα πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνεται ότι, δεδομένου ότι το έγγραφο πολιτικής εξαγωγών και εισαγωγών δεν επιβάλλει ρητά στις μονάδες εξαγωγικού προσανατολισμού να διατηρήσουν αποδείξεις για τη σχέση μεταξύ των εισροών και του προκύπτοντος προϊόντος, η ΚΤΙ δεν εφαρμόζει κανένα μηχανισμό αποτελεσματικού ελέγχου που να τους επιτρέπει να προσδιορίσουν ποιες εισροές καταναλώνονται κατά την κατασκευή των προϊόντων που εξάγονται και σε ποιες ποσότητες.

(36)

Επιπλέον, η ΚΤΙ δεν προέβη σε νέα εξέταση που να βασίζεται στις πραγματικές εισροές που χρησιμοποιήθηκαν, πράγμα που θα όφειλε κανονικά να πράξει λόγω ελλείψεως συστήματος αποτελεσματικού ελέγχου [παράρτημα II(II)(5) και παράρτημα III(II)(3) του βασικού κανονισμού] ούτε απέδειξαν ότι δεν υπήρξε καθ’ υπέρβαση διαγραφή.

(37)

Ύστερα από την κοινοποίηση προς τον αιτούντα, αυτός ισχυρίστηκε ότι η ίδια μεθοδολογία, κατά την έννοια του άρθρου 22 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, χρησιμοποιήθηκε στην εν λόγω περίπτωση σε σύγκριση με την αρχική έρευνα κατά την αξιολόγηση του EOUS. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι εξαγωγείς στην αρχική έρευνα παρείχαν στοιχεία ως προς το ότι δεν υπήρξε καθ’ υπέρβαση διαγραφή και για το λόγο αυτό η δασμολογική απαλλαγή για την προμήθεια πρώτων υλών βάσει του EOUS αρχικά δεν αντισταθμίστηκε.

(38)

Στην εν λόγω περίπτωση, ωστόσο, ο αιτών δεν προσκόμισε τέτοιου είδους στοιχεία. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι πώλησε το εν λόγω προϊόν και στην εγχώρια αγορά, ήτοι δεν καταναλώθηκαν υποχρεωτικά όλοι οι συντελεστές παραγωγής που διέποντο από ατέλεια στην κατασκευή προϊόντων εξαγωγής. Επιπλέον, το γεγονός, ειδικότερα, ότι βάσει της ινδικής νομοθεσίας οι εξαγωγείς EOUS δεν οφείλουν να συσχετίζουν εισαγωγές φορτίων με τον προορισμό του αντίστοιχου προκύπτοντος προϊόντος, αποτελεί συγκυρία που δεν διαπιστώθηκε στην αρχική έρευνα. Συνεπώς, το καθεστώς αξιολογήθηκε στην παρούσα περίπτωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, που ορίζει ότι πρέπει να εξετάζονται οι νέες συγκυρίες. Συνεπώς, επιβεβαιώνεται η παρούσα διαπίστωση, ότι οι EOUS δεν αποτελούν επιτρεπόμενο σύστημα επιστροφής δασμών ή επιστροφής σε περίπτωση υποκατάστασης.

(39)

Κατά συνέπεια, δεδομένου ότι δεν υπάρχει επιτρεπόμενο σύστημα επιστροφής ή επιστροφής σε περιπτώσεις υποκατάστασης, το αντισταθμίσιμο όφελος είναι η διαγραφή των συνολικών εισαγωγικών δασμών (βασικός δασμός και ειδικός πρόσθετος δασμός) που οφείλονται κανονικά κατά την εισαγωγή, καθώς και η επιστροφή του φόρου επί των πωλήσεων και η επιστροφή δασμού για το καύσιμο κινητήρων κατά την περίοδο έρευνας επανεξέτασης.

(40)

Ύστερα από την κοινοποίηση προς τον αιτούντα, αυτός ισχυρίστηκε ότι το ύψος της επιδότησης, περιλαμβανομένων των προσαρμογών των τόκων για τις μη επαναλαμβανόμενες επιδοτήσεις, πρέπει να υπολογιστεί μόνον βάσει των επτά μηνών της περιόδου έρευνας επανεξέτασης κατά τη διάρκεια της οποίας λειτουργούσε εμπορικά. Εναλλακτικά, ο αιτών ζήτησε να εξεταστεί μόνον μια περίοδος δέκα μηνών, που περιλαμβάνει τη δοκιμαστική περίοδο παραγωγής.

(41)

Σύμφωνα με το άρθρο 5 του βασικού κανονισμού, το ποσό των αντισταθμιστικών επιδοτήσεων υπολογίζεται με βάση το κέρδος που προσπορίζεται ο δικαιούχος, που διαπιστώνεται κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου. Σύμφωνα με την ίδια διάταξη καθώς και με την πάγια πρακτική της ΕΚ, ως περίοδος έρευνας επανεξέτασης επιλέχθηκε περίοδος δώδεκα μηνών και τα πορίσματα βασίζονται στο διάστημα αυτό. Ουδεμία διάταξη του βασικού κανονισμού δεν ορίζει ότι δεν εξετάζονται οι φάσεις έναρξης δραστηριοτήτων μιας εταιρείας. Επομένως, το επιχείρημα του αιτούντος απορρίφθηκε.

(42)

Το ποσό της επιδότησης για τον εξαγωγέα υπολογίστηκε με βάση τους μη εισπραχθέντες εισαγωγικούς δασμούς (βασικός δασμός και πρόσθετος ειδικός δασμός) επί των εισροών που εισήχθησαν και το φόρο επί των πωλήσεων καθώς και την επιστροφή δασμού όσον αφορά το καύσιμο κινητήρων που επιστράφηκε σε αυτόν τον κλάδο παραγωγής, κατά την περίοδο έρευνας της επανεξέτασης. Τα αναγκαία τέλη που καταβλήθηκαν για τη λήψη της επιδότησης αφαιρέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού από το εν λόγω ποσό, έτσι ώστε να υπολογιστεί το ποσό της επιδότησης (αριθμητής). Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, αυτό το ποσό της επιδότησης κατανεμήθηκε στον κύκλο εργασιών ως παρονομαστής, διότι η επιδότηση εξαρτάται από την εξαγωγική επίδοση και χορηγήθηκε ανεξάρτητα από τις κατασκευασθείσες, παραχθείσες, εξαχθείσες ή μεταφερθείσες ποσότητες. Το περιθώριο επιδότησης που προέκυψε με αυτό τον τρόπο ανέρχεται σε 12,6 %.

(43)

Στο πλαίσιο αυτό ο αιτών ισχυρίστηκε ότι μόνον η αναλογία του ποσού της επιδότησης που αφορά άμεσα το εν λόγω προϊόν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως αριθμητής. Ο αιτών παράγει μικρή ποσότητα PET χαμηλότερου ιξώδους σε σχέση με το εν λόγω προϊόν καθώς και το ενδιάμεσο προϊόν (άμορφα ρινίσματα PET)· αντίθετα με το εν λόγω προϊόν, τα δύο αυτά προϊόντα δεν υπόκεινται στο πεδίο εφαρμογής που ισχύει για τα προϊόντα της παρούσας έρευνας. Πρότεινε την αναλογική κατανομή του ποσού της επιδότησης με βάση τον κύκλο εργασιών του εν λόγω προϊόντος σε σχέση με το σύνολο του κύκλου εργασιών.

(44)

Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι οι διάφοροι συντελεστές παραγωγής δεν είναι δυνατόν να συνδέονται, υπό αυτή την ιδιότητά τους, είτε με το εν λόγω προϊόν είτε με PET χαμηλότερου ιξώδους και με το ενδιάμεσο προϊόν, επειδή οι ίδιοι συντελεστές παραγωγής είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή όλων αυτών των τύπων. Επιπλέον, όπως προαναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 32 έως 38, δεν ίσχυε σύστημα επαλήθευσης όσον αφορά τον τελικό προορισμό των συντελεστών παραγωγής. Στην περίπτωση αυτή και σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, τόσο ο αριθμητής όσο και ο παρονομαστής καθορίστηκαν με βάση το συνολικό φάσμα του προϊόντος του αιτούντος για την κατανομή του ποσού της επιδότησης που αντιστοιχεί στο εν λόγω προϊόν. Ο αιτών δεν απέδειξε ότι η επιλογή εναλλακτικής μεθόδου θα οδηγούσε σε πιο ακριβές αποτέλεσμα. Σημειώνεται, ειδικότερα, ότι ακόμη και αν γινόταν δεκτός ο ισχυρισμός, ο παρονομαστής θα μειωνόταν κατ’ αναλογία, οδηγώντας έτσι στο ίδιο συνολικό αποτέλεσμα.

(45)

Αντίθετα με τις πρώτες ύλες, τα κεφαλαιουχικά αγαθά δεν ενσωματώνονται φυσικώς στα τελικά εμπορεύματα. Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, το όφελος που χορηγήθηκε στην εταιρεία που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας υπολογίστηκε με βάση το ποσό του μη καταβληθέντος δασμού επί των εισαχθέντων κεφαλαιουχικών αγαθών για μία περίοδο που αντιστοιχεί στην κανονική περίοδο απόσβεσης των εν λόγω κεφαλαιουχικών αγαθών στον κλάδο παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος (ήτοι 18,465 έτη), κάτι που οδηγεί σε στρογγυλοποιημένο συντελεστή απόσβεσης 5,42 %. Το ποσό που υπολογίστηκε κατ’ αυτό τον τρόπο και που καταλογίζεται στην περίοδο έρευνας της επανεξέτασης προσαρμόστηκε με προσθήκη του τόκου κατά την εν λόγω περίοδο, ούτως ώστε να προσδιοριστεί η συνολική αξία του οφέλους που παρέσχε στον αποδέκτη το καθεστώς. Το επιτόκιο που προστέθηκε βασίστηκε στο εμπορικό επιτόκιο κατά την περίοδο έρευνας επανεξέτασης την Ινδία. Τα αναγκαία τέλη που καταβλήθηκαν για τη λήψη της επιδότησης αφαιρέθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού από το εν λόγω ποσό, έτσι ώστε να υπολογιστεί το ποσό της επιδότησης (αριθμητής). Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 και το άρθρο 7 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, το εν λόγω ποσό της επιδότησης κατανεμήθηκε στον κύκλο εργασιών που πραγματοποίησε με τις εξαγωγές ο εν λόγω τομέας κατά την περίοδο έρευνας της επανεξέτασης (παρονομαστής), διότι η επιδότηση εξαρτάται από την εξαγωγική επίδοση και χορηγήθηκε ανεξάρτητα από τις κατασκευασθείσες, παραχθείσες, εξαχθείσες ή μεταφερθείσες ποσότητες. Το περιθώριο επιδότησης που προέκυψε με αυτό τον τρόπο ανέρχεται σε 0,9 %.

(46)

Ύστερα από την κοινοποίηση προς τον αιτούντα, αυτός ισχυρίστηκε ότι αντί των 18,465 ετών, που είναι ο συνδυασμένος μέσος όρος με τη διάρκεια απόσβεσης που είχε αρχικά οριστεί, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η ειδική διάρκεια απόσβεσης της εταιρείας του, ήτοι 18,93 έτη. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι η ατομική περίοδος απόσβεσής του αντανακλά τη συνήθη διάρκεια για τον εν λόγω κλάδο σήμερα στην Ινδία.

(47)

Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 7 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού απαιτεί την επικέντρωση σε κανονική, ήτοι μέση διάρκεια απόσβεσης του κλάδου και όχι στην ειδική διάρκεια απόσβεσης μιας εταιρείας. Επίσης, ο αιτών δεν απέδειξε ότι η συνήθης διάρκεια απόσβεσης όσον αφορά τον εν λόγω κλάδο αυξήθηκε γενικά. Επομένως, το επιχείρημα αυτό απορρίφθηκε.

(48)

Επίσης, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι για τον υπολογισμό του ποσού της επιδότησης ο συντελεστής απόσβεσης δεν θα πρέπει να στρογγυλοποιηθεί.

(49)

Σημειώνεται, ωστόσο, ότι η στρογγυλοποίηση δεν επηρεάζει το συνολικό αποτέλεσμα, συνεπώς το σχόλιο αυτό δεν έχει συνέπεια.

(50)

Κατά συνέπεια, ο συνολικός συντελεστής επιδότησης βάσει του EOUS για τον αιτούντα ανέρχεται σε 13,5 %.

(51)

Ο αιτών δεν επωφελήθηκε από αυτό το καθεστώς.

(52)

Διαπιστώθηκε ότι ο αιτών δεν είχε εισαγάγει κεφαλαιουχικά αγαθά στο πλαίσιο του καθεστώτος EPCGS και, επομένως, δεν επωφελήθηκε από αυτό το καθεστώς.

(53)

Διαπιστώθηκε ότι ο αιτών δεν επωφελήθηκε, ελλείψει φορολογητέων κερδών, από απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος βάσει του τμήματος 10B του νόμου για το φόρο εισοδήματος του 1961 κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας επανεξέτασης.

(54)

Το ECS βασίζεται στα τμήματα 21 και 35A του νόμου περί τραπεζικού ελέγχου του 1949, που επιτρέπει στην Τράπεζα Καταθέσεων της Ινδίας (εφεξής «RBI») να δίνει εντολές σε εμπορικές τράπεζες στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων.

(55)

Οι λεπτομέρειες αυτού του καθεστώτος περιέχονται στη βασική εγκύκλιο IECD αριθ. 35/04.02.02/2004-05 (Εξαγωγικές πιστώσεις σε συνάλλαγμα) και στη βασική εγκύκλιο IECD αριθ. 27/04.02.02/2004-05 (Εξαγωγικές πιστώσεις σε ρουπίες) της RBI, που απευθύνονται στο σύνολο των ινδικών εμπορικών τραπεζών.

(56)

Επιλεξιμότητα σε αυτό το καθεστώς έχουν οι κατασκευαστές/εξαγωγείς και οι έμποροι/εξαγωγείς.

(57)

Στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος, η RBI καθορίζει ανώτατα όρια για τα επιτόκια που εφαρμόζονται στις εξαγωγικές πιστώσεις σε ρουπίες και σε συνάλλαγμα, τα οποία οι εμπορικές τράπεζες πρέπει να τηρούν «για να μπορούν οι εξαγωγείς να έχουν πρόσβαση σε πίστωση σε ανταγωνιστικές τιμές σε διεθνές επίπεδο». Το καθεστώς ECS αποτελείται από δύο επιμέρους καθεστώτα, το καθεστώς εξαγωγικών πιστώσεων πριν από την αποστολή («packing credit»), που καλύπτει πιστώσεις που παρέχονται σε εξαγωγέα για τη χρηματοδότηση της αγοράς, της μεταποίησης, της παρασκευής, της συσκευασίας ή/και της αποστολής των εμπορευμάτων πριν από την εξαγωγή, και το καθεστώς εξαγωγικών πιστώσεων μετά την αποστολή, που προβλέπει δάνεια για κεφάλαια κίνησης με σκοπό τη χρηματοδότηση των εξαγωγικών αναγκών. Η RBI συστήνει επίσης στις τράπεζες να διαθέσουν ένα ποσό από τις καθαρές πιστώσεις τους για τη χρηματοδότηση των εξαγωγών.

(58)

Από τις εν λόγω βασικές εγκυκλίους της RBI προκύπτει ότι οι εξαγωγείς μπορούν να εξασφαλίσουν εξαγωγικές πιστώσεις με προτιμησιακό επιτόκιο σε σύγκριση με το επιτόκιο για τις συνήθεις εμπορικές πιστώσεις («ταμειακές πιστώσεις»), που έχουν απλώς καθοριστεί από τις συνθήκες της αγοράς. Σχετικά με το θέμα αυτό, η βασική εγκύκλιος για τις εξαγωγικές πιστώσεις σε ρουπίες διευκρινίζει ότι «τα μέγιστα επιτόκια που εφαρμόζονται στις πιστώσεις που χορηγούνται στους εξαγωγείς σύμφωνα με την παρούσα εγκύκλιο είναι κατώτερα από τα μέγιστα επιτόκια που εφαρμόζονται κανονικά στους άλλους δανειζόμενους και συνεπώς χαρακτηρίζονται ως ευνοϊκά κατ’ αυτή την έννοια».

(59)

Χάρη στις βασικές εγκυκλίους της RBI, ο αιτών επωφελήθηκε από προτιμησιακό επιτόκιο για τις πιστώσεις ECS σε σύγκριση με τα επιτόκια των ταμειακών πιστώσεων της εταιρείας του.

(60)

Κατά πρώτον, το προτιμησιακό επιτόκιο που καθόρισαν οι βασικές εγκύκλιοι της RBI που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 55 για τις πιστώσεις που χορηγούνται στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος μπορεί να μειώσουν το κόστος τόκου ενός εξαγωγέα σε σχέση με το κόστος της πίστωσης που έχει καθοριστεί αποκλειστικά με βάση τις συνθήκες της αγοράς, παρέχοντας έτσι όφελος κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Δεύτερον, αν και οι προτιμησιακές πιστώσεις βάσει του εν λόγω καθεστώτος χορηγούνται από εμπορικές τράπεζες, το όφελος αντιστοιχεί σε χρηματοδοτική συνεισφορά των δημοσίων αρχών κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο iv) του βασικού κανονισμού. Είναι σκόπιμο να παρατηρήσουμε στο σημείο αυτό ότι ούτε το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο iv) του βασικού κανονισμού ούτε η συμφωνία του ΠΟΕ για τις συμβάσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα («ASCM») δεν απαιτούν, για τη διαπίστωση επιδότησης, επιβάρυνση με δημόσια κεφάλαια, π.χ. απόδοση από την ΚΤΙ των καταβληθέντων στις εμπορικές τράπεζες. Αρκεί για το σκοπό αυτό να απαιτήσουν οι δημόσιες αρχές την εκτέλεση αρμοδιοτήτων που περιγράφονται στα σημεία i), ii) ή iii) του άρθρου 2 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Η RBI είναι δημόσιος φορέας και συνεπώς υπάγεται στον ορισμό των «δημοσίων αρχών» που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Ανήκει 100 % στο κράτος, επιδιώκει στόχους δημόσιας πολιτικής, π.χ. νομισματικής, και τα διευθυντικά στελέχη διορίζονται από την ΚΤΙ. Η RBI διευθύνει ιδιωτικούς φορείς, δεδομένου ότι οι εμπορικές τράπεζες οφείλουν να τηρούν ορισμένους όρους, μεταξύ των οποίων, i) τα ανώτατα όρια επιτοκίου, που καθορίζονται στις βασικές εγκυκλίους της RBI για τις εξαγωγικές πιστώσεις, και ii) τις διατάξεις της RBI σύμφωνα με τις οποίες οι εμπορικές τράπεζες οφείλουν να διαθέσουν ένα ποσό των καθαρών πιστώσεών τους για χρηματοδότηση των εξαγωγών. Αυτή η απαίτηση υποχρεώνει τις εμπορικές τράπεζες να ασκούν τις αρμοδιότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο i) του βασικού κανονισμού, στη προκειμένη περίπτωση, δάνεια υπό μορφή προτιμησιακής χρηματοδότησης εξαγωγών. Αυτή η άμεση μεταφορά κεφαλαίων υπό μορφή δανείων υπό ορισμένες συνθήκες υπάγεται κανονικά στην αρμοδιότητα των δημοσίων αρχών, και η πρακτική δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις πρακτικές που ακολουθούν κανονικά οι δημόσιες αρχές (άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο iv) του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, η εν λόγω επιδότηση θεωρείται ότι έχει ατομικό χαρακτήρα και είναι αντισταθμίσιμη, δεδομένου ότι το προτιμησιακό επιτόκιο εφαρμόζεται μόνο στη χρηματοδότηση των εξαγωγών, και συνεπώς εξαρτάται από τις εξαγωγικές επιδόσεις άρθρο 3 παράγραφος 4 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού.

(61)

Το ποσό της επιδότησης υπολογίστηκε με βάση τη διαφορά μεταξύ του τόκου που καταβλήθηκε για τις εξαγωγικές πιστώσεις που χρησιμοποιήθηκαν κατά την περίοδο έρευνας επανεξέτασης και του ποσού που θα έπρεπε να είχε καταβληθεί εάν εφαρμοζόταν το ίδιο επιτόκιο που εφαρμόζει η δεδομένη εταιρεία για τις συνήθεις εμπορικές πιστώσεις. Το ποσό αυτό της επιδότησης (αριθμητής) κατανεμήθηκε στο συνολικό κύκλο εργασιών των εξαγωγών κατά την περίοδο έρευνας επανεξέτασης (παρανομαστής) σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, διότι η επιδότηση εξαρτάται από τις εξαγωγικές επιδόσεις και χορηγήθηκε ανεξάρτητα από τις κατασκευασθείσες, παραχθείσες, εξαχθείσες ή μεταφερθείσες ποσότητες. Ο συντελεστής της επιδότησης που ορίστηκε βάσει του ECS ανέρχεται σε 0,4 %.

(62)

Η λεπτομερής περιγραφή του καθεστώτος WBIS περιέχεται στην ανακοίνωση των δημόσιων αρχών της Δυτικής Βεγκάλης (εφεξής «GOWB»), Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας αριθ. 588-CI/H της 22ας Ιουνίου 1999 (εφεξής «WBIS 1999») που αντικαταστάθηκε πρόσφατα από την ανακοίνωση αριθ. 134-CI/O/Incentive/17/03/I της 24ης Μαρτίου 2004 (εφεξής «WBIS 2004»). Βάσει της έρευνας διαπιστώθηκε ότι ο αιτών επωφελήθηκε ελάχιστα και συνεπώς το WBIS δεν αναλύθηκε περαιτέρω.

(63)

Λαμβάνοντας υπόψη τα οριστικά πορίσματα όσον αφορά τα διάφορα καθεστώτα που αναφέρονται παραπάνω, ο συντελεστής των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων για τον αιτούντα καθορίζεται ως εξής:

(64)

Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, το ποσό του αντισταθμιστικού δασμού πρέπει να είναι χαμηλότερο από το συνολικό ποσό των αντισταθμίσιμων επιδοτήσεων, αν αυτός ο χαμηλότερος δασμός είναι κατάλληλος για να εξουδετερωθεί η ζημία που έχει προκληθεί στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. Κατά την αρχική έρευνα διαπιστώθηκε ένα γενικό επίπεδο εξουδετέρωσης της ζημίας ύψους 44,3 %, που είναι υψηλότερο από τον συντελεστή επιδότησης που ορίστηκε για τον αιτούντα.

(65)

Με βάση τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας επανεξέτασης, κρίνεται ότι πρέπει να επιβληθεί αντισταθμιστικός δασμός στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Κοινότητα το οποίο παράγεται και εξάγεται από τον αιτούντα, σε επίπεδο που να αντιστοιχεί στον ατομικό συντελεστή επιδοτήσεων που έχει οριστεί για την εν λόγω εταιρεία, ήτοι 13,9 %. Εφόσον ο δασμός που επεβλήθη βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 έλαβε τη μορφή ειδικού ποσού ανά τόνο και ο προαναφερόμενος συντελεστής για τον αιτούντα μετατράπηκε σε ειδικό ποσό 106,5 ευρώ ανά τόνο.

(66)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως.

(67)

Ο αιτών προσέφερε ανάληψη υποχρέωσης ως προς την τιμή για τις εξαγωγές του εν λόγω προϊόντος στην Κοινότητα, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού.

(68)

Η Επιτροπή, αφού εξέτασε την προσφορά αυτή, θεώρησε αποδεκτή την εν λόγω ανάληψη υποχρέωσης, δεδομένου ότι εξαλείφει τις ζημιογόνους συνέπειες των επιδοτήσεων. Εξάλλου, χάρη στις τακτικές και λεπτομερείς εκθέσεις που ανέλαβε να υποβάλλει η εταιρεία, η Επιτροπή θα μπορεί να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Επιπλέον, λόγω του χαρακτήρα του προϊόντος και της δομής των πωλήσεων της εταιρείας, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο κίνδυνος καταστρατήγησης της ανάληψης υποχρέωσης είναι περιορισμένος.

(69)

Για να εξασφαλιστεί η τήρηση και ο αποτελεσματικός έλεγχος της ανάληψης υποχρέωσης, κατά την υποβολή της αίτησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με την ανάληψη υποχρέωσης, η απαλλαγή από το δασμό εξαρτάται από την υποβολή στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους έγκυρου «εμπορικού τιμολογίου», το οποίο εκδίδεται από τον αιτούντα και περιέχει τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000. Στην περίπτωση που δεν προσκομίζεται το τιμολόγιο αυτό, ή δεν αντιστοιχεί στο προϊόν που παρουσιάζεται στο τελωνείο, καταβάλλεται ο κατάλληλος αντισταθμιστικός δασμός προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή της ανάληψης υποχρέωσης.

(70)

Πρέπει να σημειωθεί ότι, σε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης της ανάληψης υποχρέωσης, μπορεί να επιβληθεί αντισταθμιστικός δασμός, δυνάμει του άρθρου 13 παράγραφοι 9 και 10 του βασικού κανονισμού.

(71)

Ο αιτών και η ΚΤΙ ενημερώθηκαν σχετικά με τα βασικά πραγματικά περιστατικά και τις παρατηρήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 και τους δόθηκε η ευκαιρία να υποβάλουν τα σχόλιά τους. Σχόλια υπέβαλε μόνον ο αιτών, κυρίως σχετικά με το καθεστώς EOUS, που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των αντίστοιχων συμπερασμάτων που προαναφέρθηκαν στο τμήμα 2.1.1.δ),

(1)

Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 (2), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET) με συντελεστή ιξώδους 78 ml/g ή περισσότερο, σύμφωνα με το πρότυπο DIN (Deutsche Industrienorm) 53728 (εφεξής «το υπό εξέταση προϊόν»), το οποίο κανονικά υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20 , καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας. Τα μέτρα έχουν τη μορφή ειδικού δασμολογικού συντελεστή ύψους 181,7 ευρώ ανά τόνο, εξαιρουμένων των εισαγωγών από ρητώς κατονομαζόμενες εταιρείες, οι οποίες υπόκεινται σε ατομικούς δασμολογικούς συντελεστές.

(2)

Συγχρόνως, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 (3), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό ύψους 41,3 ευρώ ανά τόνο στις εισαγωγές του ίδιου προϊόντος από την Ινδία, εξαιρουμένων των εισαγωγών από ρητώς κατονομαζόμενες εταιρείες, οι οποίες υπόκεινται σε ατομικούς δασμολογικούς συντελεστές.

(3)

Μετά την επιβολή οριστικών μέτρων, η Επιτροπή έλαβε από ινδό εξαγωγέα-παραγωγό, την εταιρεία South Asian Petrochem Limited (εφεξής «η εταιρεία»), αίτηση για την έναρξη επανεξέτασης ως προς «νέο εξαγωγέα» του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2604/2000, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Η εταιρεία υποστήριξε ότι δεν ήταν συνδεδεμένη με κανέναν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς στην Ινδία που υπόκειντο στα ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν. Επιπλέον, η εταιρεία υποστήριξε ότι δεν είχε εξαγάγει στην Κοινότητα το υπό εξέταση προϊόν κατά την αρχική περίοδο της έρευνας (από την 1η Οκτωβρίου 1998 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 1999), αλλά ότι το εξήγαγε στην Κοινότητα μετά την περίοδο αυτή.

(4)

Η Επιτροπή εξέτασε τα αποδεικτικά στοιχεία που υπέβαλε η εταιρεία και θεώρησε ότι είναι επαρκή ώστε να δικαιολογείται η έναρξη επανεξέτασης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή και αφού έδωσε στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής την ευκαιρία να υποβάλει παρατηρήσεις, η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 33/2005 (4) κίνησε διαδικασία επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 όσον αφορά την εταιρεία και άρχισε την έρευνα.

(5)

Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2005, καταργήθηκε ο δασμός αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 όσον αφορά τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, το οποίο κατασκεύασε και εξήγαγε στην Κοινότητα η εταιρεία. Συγχρόνως, ζητήθηκε από τις τελωνειακές αρχές να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες για την καταγραφή αυτών των εισαγωγών, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού.

(6)

Συγχρόνως, και για τους ίδιους λόγους, μετά από αίτημα της εταιρείας, η Επιτροπή άρχισε την επανεξέταση, με ταχεία διαδικασία, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000 σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2026/97 του Συμβουλίου της 6ης Οκτωβρίου 1997 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (5).

(7)

Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα την εταιρεία και τους αντιπροσώπους της Ινδίας (εφεξής «η χώρα εξαγωγής») για την έναρξη της διαδικασίας επανεξέτασης όσον αφορά έναν «νέο εξαγωγέα». Επιπλέον, έδωσε στα λοιπά άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις παρατηρήσεις τους και να ζητήσουν ακρόαση. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έλαβε κανένα τέτοιο αίτημα.

(8)

Η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγιο στην εταιρεία και έλαβε απάντηση εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Η Επιτροπή αναζήτησε επίσης και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες για τον προσδιορισμό του ντάμπινγκ. Πραγματοποιήθηκε επίσης επιτόπια επαλήθευση στις εγκαταστάσεις της εταιρείας.

(9)

Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2003 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2004 (εφεξής «περίοδος της έρευνας»).

(10)

Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι η ενδιαφερόμενη εταιρεία δεν είχε εξαγάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την αρχική περίοδο της έρευνας και ότι είχε αρχίσει τις εξαγωγές της στην Κοινότητα μετά από την εν λόγω περίοδο.

(11)

Επιπλέον, η εταιρεία κατέδειξε κατά τρόπο ικανοποιητικό ότι δεν είχε κανένα σύνδεσμο, άμεσο ή έμμεσο, με οποιονδήποτε από τους ινδούς παραγωγούς-εξαγωγείς που υπόκεινται στα ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ όσον αφορά το υπό εξέταση προϊόν.

(12)

Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνεται ότι η εταιρεία πρέπει να θεωρείται «νέος εξαγωγέας» σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού και, συνεπώς, πρέπει να καθοριστεί ως προς αυτήν ατομικό περιθώριο ντάμπινγκ.

(13)

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή εξέτασε καταρχάς κατά πόσον οι συνολικές εγχώριες πωλήσεις PET που πραγματοποίησε η εταιρεία ήταν αντιπροσωπευτικές σε σύγκριση με τις συνολικές εξαγωγικές πωλήσεις της στην Κοινότητα. Οι εγχώριες πωλήσεις της εταιρείας αυτής θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικές, δεδομένου ότι αντιπροσώπευαν ποσοστό μεγαλύτερο από το 5 % του συνολικού όγκου των εξαγωγικών πωλήσεων στην Κοινότητα.

(14)

Εν συνεχεία, η Επιτροπή προσδιόρισε τους τύπους PET που πωλούνται από την εταιρεία στην εγχώρια αγορά, οι οποίοι ήσαν πανομοιότυποι ή άμεσα συγκρίσιμοι με τους τύπους που πωλούνται προς εξαγωγή στην Κοινότητα.

(15)

Η έρευνα έδειξε ότι μόνον δύο τύποι προϊόντων που εξάγονται στην Κοινότητα είναι πανομοιότυποι ή άμεσα συγκρίσιμοι με τα προϊόντα που πωλούνται στην εγχώρια αγορά. Για καθέναν από αυτούς τους δύο τύπους προϊόντων εξετάστηκε στη συνέχεια κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις ήταν αρκούντως αντιπροσωπευτικές σε σχέση με τις αντίστοιχες εξαγωγικές πωλήσεις. Οι δύο τύποι προϊόντων θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικοί, δεδομένου ότι αντιπροσώπευαν ποσοστό σημαντικά ανώτερο από το όριο του 5 %.

(16)

Επίσης, εξετάστηκε κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις είχαν πραγματοποιηθεί κατά τις συνήθεις εμπορικές πράξεις, με τον προσδιορισμό του ποσοστού των πωλήσεων του ομοειδούς προϊόντος που διατέθηκε σε καθαρή τιμή πώλησης ίση ή μεγαλύτερη από το κόστος παραγωγής (εφεξής «επικερδείς πωλήσεις») σε ανεξάρτητους πελάτες του εν λόγω τύπου προϊόντος. Δεδομένου ότι ο όγκος των επικερδών πωλήσεων του υπό εξέταση προϊόντος αντιπροσώπευε λιγότερο από 80 %, αλλά τουλάχιστον 10 %, του συνολικού όγκου των πωλήσεων, η κανονική αξία υπολογίστηκε με βάση την πραγματική εγχώρια τιμή, υπολογιζόμενη ως σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών μόνο των επικερδών πωλήσεων κάθε τύπου προϊόντος.

(17)

Δεδομένου ότι όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος στην Κοινότητα πραγματοποιήθηκαν σε ανεξάρτητους πελάτες, η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού, ήτοι με βάση τις πράγματι καταβληθείσες ή καταβλητέες τιμές εξαγωγής.

(18)

Για να εξασφαλισθεί ορθή σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, πραγματοποιήθηκαν προσαρμογές ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορές που επηρεάζουν τη συγκρισιμότητα των τιμών, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού.

(19)

Όλες οι προσαρμογές που ζήτησε η εταιρεία σχετικά με τις εξαγωγικές πωλήσεις έγιναν αποδεκτές. Οι προσαρμογές αυτές αφορούν το κόστος προμήθειας, εσωτερικού ναύλου, θαλάσσιου ναύλου, ασφάλισης, διεκπεραίωσης και συσκευασίας, καθώς και τα τραπεζικά τέλη.

(20)

Για τις εγχώριες πωλήσεις, έγιναν αποδεκτές οι προσαρμογές που ζήτησε η εταιρεία σχετικά με το κόστος προμήθειας, εσωτερικού ναύλου, ασφάλισης και συσκευασίας, καθώς και σχετικά με τα τραπεζικά τέλη. Ωστόσο, για λόγους που εκτίθενται κατωτέρω, δεν έγιναν αποδεκτές οι προσαρμογές που ζήτησε η εταιρεία σχετικά με τους έμμεσους φόρους και τις εισαγωγικές επιβαρύνσεις βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού ούτε σχετικά με τις δαπάνες λειτουργίας υποκαταστήματος βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο κ) του βασικού κανονισμού.

(21)

Η προσαρμογή που ζητήθηκε σχετικά με τους έμμεσους φόρους στηρίζεται στο επιχείρημα ότι οι εγχώριοι πελάτες της επιχείρησης κατέβαλλαν μη επιστρεπτέο ποσό ειδικού φόρου κατανάλωσης κατά την αγορά του υπό εξέταση προϊόντος στην εγχώρια αγορά, ενώ οι πελάτες της εταιρείας στο εξωτερικό δεν ήταν υπόχρεοι καταβολής παρόμοιου φόρου. Αυτό το μη επιστρεπτέο ποσό ειδικού φόρου κατανάλωσης ζητήθηκε ως προσαρμογή της κανονικής αξίας. Ωστόσο, η κανονική αξία που συγκρίθηκε με την τιμή εξαγωγής καθορίστηκε επί τη βάσει της καθαρής τιμής πώλησης στην εγχώρια αγορά εκτός φόρων. Κατά συνέπεια, η κανονική αξία δεν συμπεριλάμβανε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών υπό την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, θεωρήθηκε ότι η φορολογική επιβάρυνση των πελατών του εξαγωγέα-παραγωγού στην εγχώρια αγορά δεν μπορεί να τύχει προσαρμογής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού εφόσον «το ομοειδές προϊόν, καθώς και τα φυσικώς ενσωματωμένα σε αυτό υλικά» δεν υπόκεινται στον εν λόγω ειδικό φόρο κατανάλωσης. O ειδικός φόρος κατανάλωσης που πλήρωναν οι εγχώριοι πελάτες της εταιρείας είχε συνυπολογισθεί στην καθαρή τιμή πώλησης που χρέωνε η εταιρεία και δεν επηρέαζε με κανένα τρόπο το κόστος παραγωγής και την τιμολόγηση της εταιρείας. Καθώς η διαφορά των έμμεσων φόρων στην εγχώρια και στην εξαγωγική αγορά είχε ήδη ληφθεί πλήρως υπόψη μέσω της σύγκρισης των καθαρών τιμών πώλησης της εταιρείας στην εγχώρια αγορά με τις καθαρές τιμές πώλησης στην εξαγωγική αγορά, απορρίφθηκε το αίτημα της εταιρείας για τροποποίηση.

(22)

Κατά την κοινοποίηση, η εταιρεία υποστήριξε ότι δεν έχει σημασία εάν η σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής πραγματοποιήθηκε βάσει των καθαρών τιμών, δηλαδή χωρίς να συνυπολογιστούν οι έμμεσοι φόροι. Επιπλέον υποστήριξε ότι το ομοειδές προϊόν θα υπέκειτο στον ειδικό φόρο κατανάλωσης και ότι αυτό θα επηρέαζε τη συγκρισιμότητα των τιμών, εφόσον οι εγχώριοι πελάτες δεν θα τύγχαναν πλήρους επιστροφής του φόρου αυτού και τελικά θα ήταν υποχρεωμένοι να καταβάλουν μέρος του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Συνεπώς, οι πελάτες της στην εγχώρια αγορά θα πλήρωναν υψηλότερη τιμή από τους πελάτες της στο εξωτερικό. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, η εγχώρια τιμή που χρησιμοποιήθηκε ως κανονική αξία είχε ήδη υπολογισθεί χωρίς να συμπεριλαμβάνει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και, κατά συνέπεια, η συγκρισιμότητα των τιμών δεν θα μπορούσε να έχει επηρεαστεί. Επιπλέον, η εταιρεία δεν προσκόμισε στοιχεία ή πληροφορίες που αποδεικνύουν ότι επηρεάστηκε με άλλο τρόπο η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής. Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα αυτά απορρίφθηκαν.

(23)

Η προσαρμογή που ζητήθηκε για απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς στηριζόταν στο επιχείρημα ότι κάθε φορά που η εταιρεία πουλά το υπό εξέταση προϊόν στην εγχώρια αγορά, οι εισαγωγικοί δασμοί επί των πρώτων υλών πρέπει να καταβάλλονται με τη μορφή «αυξημένου» ειδικού φόρου κατανάλωσης. Ο όρος «αυξημένος» ειδικός φόρος κατανάλωσης αναφέρεται σε διαφορετικό φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται για την εταιρεία καθώς έχει συσταθεί ως μονάδα εξαγωγικού προσανατολισμού (Export Oriented Unit — «EOU»), διαφορετική από άλλες ινδικές εταιρείες (μονάδες μη εξαγωγικού προσανατολισμού). Στο πλαίσιο αυτού του φορολογικού καθεστώτος, οι εταιρείες που χαρακτηρίζονται ως EOU απαλλάσσονται μεν από κάθε εισαγωγικό δασμό επί των πρώτων υλών, αλλά υπόκεινται σε αυξημένο ειδικό φόρο κατανάλωσης σε περίπτωση που τα αγαθά που παράγουν πωλούνται στην εγχώρια αγορά. Εφόσον δεν πρέπει να καταβάλλεται τέτοιος ειδικός φόρος κατανάλωσης επί των εξαγωγικών πωλήσεων, η εταιρεία ζήτησε να προσαρμοσθεί αναλόγως η κανονική αξία. Το αίτημα απορρίφθηκε διότι η εταιρεία αγόραζε τις πρώτες ύλες απαλλαγμένες από δασμούς, είτε διέθετε το τελικό προϊόν στην εγχώρια αγορά είτε το εξήγαγε. Επομένως, το ομοειδές προϊόν καθώς και τα φυσικώς ενσωματωμένα σε αυτό υλικά δεν υπέκειντο σε εισαγωγικούς δασμούς όταν απευθύνονταν για κατανάλωση στην εγχώρια αγορά, και τέτοιοι δασμοί επί του προϊόντος που εξαγόταν στην Κοινότητα δεν εισπράττονταν ούτε επιστρέφονταν όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Επομένως, δεν επηρεάστηκε η συγκρισιμότητα των τιμών μεταξύ της εγχώριας και της εξαγωγικής αγοράς. Σημειώνεται επίσης ότι η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι είχε πληρώσει οιονδήποτε πρόσθετο δασμό ή έμμεσο φόρο εκτός του ειδικού φόρου κατανάλωσης επί των πωλήσεων του τελικού προϊόντος όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 20. Τέλος, δεν κατέστη δυνατόν εν πάση περιπτώσει να αποσαφηνιστεί εάν και σε ποιο βαθμό οι πρώτες ύλες που εισήχθησαν ή που αγοράστηκαν στην τοπική αγορά χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή του τελικού προϊόντος.

(24)

Η εταιρεία ζήτησε επίσης προσαρμογή ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι δαπάνες του τοπικού της υποκαταστήματος το οποίο είχε αναλάβει τις πωλήσεις στην εγχώρια αγορά. Το αίτημά της απορρίφθηκε διότι οι δαπάνες του τοπικού υποκαταστήματος περιλάμβαναν και τις δαπάνες πώλησης, καθώς και τις γενικές και διοικητικές δαπάνες για την πώληση προϊόντων διαφορετικών από το υπό εξέταση προϊόν, οι οποίες δεν μπορούσαν, επιπλέον, να συνδεθούν άμεσα με τις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος στην εγχώρια αγορά. Επομένως, η εταιρεία δεν κατέστησε σαφές εάν οι δαπάνες του τοπικού της υποκαταστήματος επηρεάζουν την τιμή ή τη συγκρισιμότητα των τιμών. Κατά την κοινοποίηση, η εταιρεία υποστήριξε ότι παράγει μόνον ένα προϊόν, δηλαδή το υπό εξέταση προϊόν. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός βρίσκεται σε αντίθεση με τα ευρήματα της έρευνας. Επιπλέον, και σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, το στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας είναι η τιμή πώλησης από τα υποκαταστήματα στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη. Δεδομένου ότι τα υποκαταστήματα αποτελούν μέρος της ίδιας νομικής οντότητας και της δομής της εταιρείας, τα επιχειρήματα της εταιρείας απορρίφθηκαν και το αίτημα για την εν λόγω προσαρμογή δεν έγινε αποδεκτό.

(25)

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, η μέση σταθμισμένη κανονική αξία κάθε τύπου του υπό εξέταση προϊόντος που εξάγεται στην Κοινότητα συγκρίθηκε με τη μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής κάθε αντίστοιχου τύπου του υπό εξέταση προϊόντος.

(26)

Η σύγκριση αυτή κατέδειξε την ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ. Το σταθμισμένο μέσο περιθώριο του ντάμπινγκ που υπολογίστηκε για την ενδιαφερόμενη εταιρεία, εκφραζόμενο ως ποσοστό της τιμής «ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας», ανέρχεται σε 25,5 %.

(27)

Βάσει των αποτελεσμάτων της εξέτασης, θεωρείται ότι πρέπει να επιβληθεί οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στο επίπεδο του περιθωρίου ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε, ο οποίος όμως, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, δεν μπορεί να υπερβαίνει το περιθώριο της ζημίας σε εθνική κλίμακα που καθορίστηκε για την Ινδία κατά την έρευνα που οδήγησε στην επιβολή των υφιστάμενων μέτρων.

(28)

Στο πλαίσιο της επανεξέτασης ως προς νέους εξαγωγείς δεν μπορεί να καθοριστεί ατομικό περιθώριο ζημίας, δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, η έρευνα περιορίζεται στην εξέταση του ατομικού περιθωρίου ντάμπινγκ. Επομένως, το περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε συγκρίθηκε με το περιθώριο ζημίας σε επίπεδο χώρας όπως καθορίστηκε για την Ινδία με τον κανονισμό για τον οριστικό δασμό. Δεδομένου ότι το τελευταίο ήταν υψηλότερο από το περιθώριο ντάμπινγκ, το επίπεδο των μέτρων θα πρέπει να καθοριστεί με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ.

(29)

Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού και με το άρθρο 24 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2026/97 του Συμβουλίου, κανένα προϊόν δεν υπόκειται συγχρόνως σε δασμό αντιντάμπινγκ και σε αντισταθμιστικό δασμό με σκοπό την επανόρθωση της ίδιας κατάστασης που προκύπτει από πρακτική ντάμπινγκ ή πρακτική εξαγωγικής επιδότησης.

(30)

Στο πλαίσιο της παράλληλης επανεξέτασης, με ταχεία διαδικασία, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2603/2000, καθορίστηκε για την εταιρεία αυτή ατομικός αντισταθμιστικός δασμός ύψους 106,5 ευρώ ανά τόνο, ποσό που αντιστοιχεί σε κατ’ αξίαν αντισταθμιστικό δασμό ύψους 13,9 %.

(31)

Καθώς στην παράλληλη επανεξέταση, με ταχεία διαδικασία, διαπιστώθηκε ότι όλες οι επιδοτήσεις αποτελούσαν εξαγωγικές επιδοτήσεις, ο δασμός αντιντάμπινγκ πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αντανακλά το πραγματικό περιθώριο ντάμπινγκ, το οποίο απομένει μετά την επιβολή των αντισταθμιστικών δασμών που εξουδετερώνουν την επίπτωση των εξαγωγικών επιδοτήσεων.

(32)

Συνεπώς, ο συντελεστής του εφαρμοστέου δασμού στην τιμή ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, πριν από την καταβολή του δασμού, και λαμβανομένων υπόψη των συμπερασμάτων της παράλληλης διαδικασίας κατά των επιδοτήσεων, καθορίζεται ως εξής:

(33)

Δεδομένου ότι στο πλαίσιο της επανεξέτασης διαπιστώθηκε ότι ασκείται πρακτική ντάμπιγκ από την εταιρεία, ο δασμός αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στην εταιρεία αυτή εισπράττεται αναδρομικά για τις εισαγωγές που έχουν υπαχθεί σε καταγραφή σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2005.

(34)

Η εταιρεία πρότεινε ανάληψη υποχρέωσης για τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που πραγματοποιεί στην Κοινότητα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού.

(35)

Η Επιτροπή, αφού εξέτασε την προσφορά αυτή, θεώρησε αποδεκτή την εν λόγω ανάληψη υποχρέωσης, δεδομένου ότι εξαλείφει τις ζημιογόνους συνέπειες της πρακτικής ντάμπινγκ και επιδοτήσεων. Εξάλλου, χάρη στις τακτικές και λεπτομερείς εκθέσεις που ανέλαβε να υποβάλλει η εταιρεία, η Επιτροπή θα μπορεί να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Επιπλέον, λόγω του χαρακτήρα του προϊόντος και της δομής των πωλήσεων της εταιρείας, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο κίνδυνος καταστρατήγησης της ανάληψης υποχρέωσης είναι περιορισμένος.

(36)

Για να εξασφαλιστεί η τήρηση και ο αποτελεσματικός έλεγχος της ανάληψης υποχρέωσης, κατά την υποβολή της αίτησης για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία σύμφωνα με την ανάληψη υποχρέωσης, η απαλλαγή από το δασμό εξαρτάται από την υποβολή στις αρμόδιες τελωνειακές αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους έγκυρου «εμπορικού τιμολογίου», το οποίο εκδίδεται από την εταιρεία και περιέχει τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2604/2000 του Συμβουλίου. Στην περίπτωση που το έγγραφο αυτό δεν υποβληθεί ή δεν αντιστοιχεί στο προϊόν που προσκομίζεται στο τελωνείο, ο εφαρμοστέος δασμός αντιντάμπινγκ καθίσταται απαιτητός ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της ανάληψης υποχρέωσης.

(37)

Στην περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης της ανάληψης υποχρέωσης, μπορεί να επιβληθεί δασμός αντιντάμπινγκ δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφοι 9 και 10 του βασικού κανονισμού.

(38)

Η εταιρεία ενημερώθηκε για τα πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων πρόκειται να επιβληθεί οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές της στην Κοινότητα και της δόθηκε η δυνατότητα να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της.

(39)

Η παρούσα επανεξέταση δεν θίγει την ημερομηνία λήξης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2604/2000, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού,