Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal da Relação do Porto (Πορτογαλία) στις 26 Μαρτίου 2026 – GT κατά RZ

(Υπόθεση C-312/26, Condre (1) )

(C/2026/3826)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal da Relação do Porto

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: GT

Εφεσίβλητη: RZ

Προδικαστικό ερώτημα

Προκειμένου να υπάρξει παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα που θεσπίζεται στο άρθρο 21, παράγραφος 1, του ευρωπαϊκού κανονισμού περί κληρονομικής διαδοχής [κανονισμός (ΕΕ) 650/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2012 (2), σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και την καθιέρωση ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου] και να διαπιστωθεί ότι έχει εφαρμογή η παράγραφος 2 του ίδιου άρθρου, για τη συνδρομή των στοιχείων της έννοιας «προδήλως στενότεροι δεσμοί» με κράτος διαφορετικό από εκείνο της συνήθους διαμονής κατά τον χρόνο του θανάτου, αρκεί (ή όχι, λαμβανομένου υπόψη του χαρακτήρα παρεκκλίσεως του κανόνα) να διαπιστωθεί η σωρευτική πλήρωση των κατωτέρω κριτηρίων σύνδεσης: i) της ιθαγένειας ii) του χρόνου διαμονής του αποβιώσαντος στο εν λόγω κράτος (με το οποίο έχει τους στενούς αυτούς δεσμούς) iii) της πρόσφατης λήξης της διαμονής στο εν λόγω κράτος (λαμβανομένης υπόψη της ηλικίας του αποβιώσαντος) iv) της επιλογής του να διαμείνει στο κράτος της συνήθους διαμονής (και όχι στο κράτος με το οποίο έχει στενούς δεσμούς) λόγω της εκεί λήψης βοήθειας από συγγενή v) των συναισθηματικών δεσμών με συγγενείς και/ή τρίτους υπηκόους του εν λόγω κράτους καθώς και κατοίκους του ιδίου;

Εμποδίζει τη διαπίστωση της ύπαρξης τέτοιων «προδήλως στενότερων δεσμών» (με σκοπό να καθοριστεί ότι στην κληρονομική διαδοχή εφαρμόζεται το δίκαιο του κράτους με το οποίο ο αποβιώσας είχε τέτοιους δεσμούς) η ρητή δήλωση του αποβιώσαντος ότι επιθυμεί να εφαρμοστούν στην κληρονομική διαδοχή οι νομικές διατάξεις του κράτους της συνήθους διαμονής κατά την ημερομηνία του θανάτου (ιδίως δε η διάταξη τελευταίας βούλησης ότι επιθυμεί να συντάξει διαθήκη «σύμφωνα με τις νομικές διατάξεις του αστικού δικαίου» του κράτους στο οποίο έχει τη συνήθη διαμονή του);

(1) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.

(2) ΕΕ L 201 της 27.7.2012, σ. 107-134.