1)

Είναι συμβατός με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως με τον κανονισμό Ρώμη Ι (1) και την οδηγία 2000/31/ΕΚ (2), ο καθορισμός, μέσω της εθνικής νομοθεσίας κράτους μέλους, του ουσιαστικού δικαίου που διέπει τις σχέσεις και την παροχή υπηρεσιών ή την πώληση προϊόντων μεταξύ καταναλωτών που διαμένουν στο εν λόγω κράτος μέλος και παρόχων υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας που έχουν την κύρια έδρα τους σε άλλο κράτος μέλος;

2)

Συνιστά σύμβαση, κατά την έννοια του άρθρου 6 του κανονισμού Ρώμη Ι, η αποδοχή των «όρων χρήσης» που θέτει ένας φορέας παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα:

3)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού Ρώμη Ι την έννοια ότι το εφαρμοστέο δίκαιο σε μια σύμβαση μεταξύ ενός καταναλωτή και ενός φορέα παροχής υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας είναι το δίκαιο της χώρας της συνήθους διαμονής του καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαστικού δικαίου διατάξεων που παρέχουν δικαιώματα στους καταναλωτές στο πλαίσιο της εν λόγω συμβατικής σχέσεως, όπως το δικαίωμα υποβολής παραπόνων σε δημόσια προσβάσιμο μέσο καταγραφής που προορίζεται για τον σκοπό αυτό;