Εισηγητής : Kristoffer TAMSONS, μέλος της Περιφερειακής Συνέλευσης Στοκχόλμης

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ (ΕτΠ)

Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην πολιτική συνοχής

1.

Λαμβάνει υπόψη της την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο και τους νέους ιδίους πόρους της περιόδου 2028-2034.

2.

Τονίζει ότι η πολιτική συνοχής είναι μια μακροπρόθεσμη επενδυτική πολιτική και ένα από τα κύρια μέσα της ΕΕ τόσο για επενδύσεις στην ανταγωνιστικότητα, τη γνώση και τη βιώσιμη ανάπτυξη όσο και για την προαγωγή της κοινωνικής ένταξης, βάσει ειδικών ανά περιφέρεια και τόπο πολιτικών, με μέλημα να καταστούν ανταγωνιστικές όλες οι περιφέρειες.

3.

Επισημαίνει ότι, υπό το πρίσμα ενός δημοσιονομικά περιορισμένου πλαισίου μετά το 2027, πρέπει να δοθούν κίνητρα στον ιδιωτικό τομέα να κάνει επενδύσεις, δεδομένου ότι εισφέρει καινοτομία, πόρους και ειδημοσύνη που απαιτούνται για τη συμπλήρωση των δημόσιων επενδύσεων. Οι ιδιωτικές επενδύσεις συμβάλλουν στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας χρηματοδότησης και στη μόχλευση του δημόσιου χρήματος με σκοπό την επίτευξη πολλαπλασιαστικού αποτελέσματος και τη δημιουργία πλούτου σε ολόκληρη την περιοχή. Αυτό περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση της συμμετοχής και της χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης.

4.

Εισηγείται να αναληφθούν και άλλες ενέργειες για την ενδυνάμωση των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) με σκοπό να διευκολυνθεί η πραγματική και ουσιώδης συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης της λήψης μέτρων ανάπτυξης ικανοτήτων και τεχνικής συνδρομής. Η επιτυχής αλληλεπίδραση των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης με τους διάφορους ενδιαφερομένους του ιδιωτικού τομέα που συμμετέχουν στην πολιτική συνοχής είναι καίριας σημασίας για τη σημερινή και τη μελλοντική εφαρμογή της και απολύτως απαραίτητη για την υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων επί τόπου. Η ικανότητά τους να συνεργάζονται αποτελεσματικά με τον ιδιωτικό τομέα είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων σε περιφερειακή κλίμακα, καθώς και για την εκπλήρωση των κοινών σκοπών της ΕΕ.

5.

Υπογραμμίζει την ιδιαίτερη σημασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜμΕ) στην πολιτική συνοχής. Οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν είναι μόνο δικαιούχοι αλλά και στρατηγικοί εταίροι και συχνά συνιστούν την κινητήρια δύναμη των τοπικών οικονομιών. Τα ταμεία της πολιτικής συνοχής αποτελούν σημαντική συνιστώσα προσαρμοσμένη στην παροχή βοήθειας προς τις ΜμΕ, μεταξύ άλλων μέσω δανειακών και μετοχικών προϊόντων και υπηρεσιών επιχειρηματικής ανάπτυξης που αποσκοπούν στην τόνωση της καινοτομίας, της ανταγωνιστικότητας και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μια προσέγγιση που επικεντρώνεται στις ειδικές ανάγκες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ΜμΕ σε κάθε τόπο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη στήριξή τους.

6.

Επισημαίνει ότι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και πολυεθνικές εταιρείες επίσης αποτελούν βασικούς παράγοντες της πολιτικής συνοχής όσον αφορά τα έργα υποδομών, ενέργειας, μεταφορών και ψηφιοποίησης. Επίσης, προάγουν και υποστηρίζουν καταλυτικά τη δραστηριότητα των ΜμΕ. Η οικονομική ικανότητα και η τεχνογνωσία τους μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά την επίδραση των σχετικών με τη συνοχή επενδύσεων σε σημαντικές πρωτοβουλίες περιφερειακής ανάπτυξης μέσω έργων που είναι πιθανό να συντείνουν σε δομικούς βιομηχανικούς και οικονομικούς μετασχηματισμούς. Συν τοις άλλοις, έχουν τη δυνατότητα να ριψοκινδυνεύουν —όταν αυτό είναι απαραίτητο— και να πραγματοποιούν σημαντικές επενδύσεις.

7.

Υπογραμμίζει ότι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι ιδιώτες επενδυτές όπως οι τράπεζες, τα επενδυτικά ταμεία και οι άλλοι χρηματοπιστωτικοί μεσάζοντες επιτελούν καθοριστική λειτουργία στη χρήση των χρηματοδοτικών μέσων βάσει της πολιτικής συνοχής (δάνεια, εγγυήσεις και επενδύσεις μετοχικού κεφαλαίου). Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα συμβάλλουν στη μόχλευση δημόσιων πόρων για την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων, αυξάνοντας την εμβέλεια και την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων συνοχής. Η ΕτΠ ανέδειξε τη σημασία των αναπτυξιακών τραπεζών στη γνωμοδότησή της με θέμα «Συνεργασία για την απασχόληση και την ανάπτυξη: ο ρόλος των εθνικών αναπτυξιακών τραπεζών (ΕΑΤ) για τη στήριξη του επενδυτικού σχεδίου για την Ευρώπη».

8.

Αναγνωρίζει τη σημασία των οργανισμών υποστήριξης των επιχειρήσεων και των τομεακών ενώσεων όπως είναι τα εμπορικά επιμελητήρια, οι οργανισμοί επιχειρήσεων και οι τομεακές ενώσεις που ενεργούν ως μεσάζοντες μεταξύ του ιδιωτικού τομέα και των διαχειριστικών αρχών. Τα εν λόγω ενδιαφερόμενα μέρη επιτελούν σημαντική λειτουργία παρέχοντας τεχνική συνδρομή, προκρίνοντας φιλικές προς τις επιχειρήσεις πολιτικές, διαδίδοντας πληροφορίες σχετικές με τις ευκαιρίες χρηματοδότησης, καθώς και εντοπίζοντας και αναδεικνύοντας τις ανάγκες και τις δυσκολίες των επιχειρήσεων.

Πρόοδος μεν, αλλά ακόμη υπάρχουν κενά

9.

Αναγνωρίζει ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην ανάπτυξη θεσμικών πλαισίων και διοικητικής ικανότητας συνεργασίας με φορείς του ιδιωτικού τομέα. Πολλοί οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν αναπτύξει στέρεα θεσμική ικανότητα συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα χάρη στις απαιτήσεις της πολιτικής συνοχής περί εταιρικής σχέσης και συμμετοχής των ενδιαφερομένων, καθώς και χάρη στη χρήση χρηματοδοτικών μέσων που προϋποθέτουν τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

10.

Υπενθυμίζει την επιτυχή συμμετοχή και στήριξη των ΜμΕ σε διαδοχικές περιόδους εφαρμογής της πολιτικής συνοχής, για παράδειγμα με τη στήριξη περίπου πέντε εκατομμυρίων ΜμΕ με χρηματοδότηση ύψους 118 δισ. ευρώ (1) και τη συμβολή στη δημιουργία 370 000 νέων άμεσων θέσεων εργασίας την περίοδο 2014-2020 (2), ενώ η στήριξη και η διαφοροποίηση των ΜμΕ αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο του προϋπολογισμού του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης για την περίοδο 2021-2027 (3). Εξαίρει τη σημασία των πολιτικών αναβάθμισης και των ολοκληρωμένων περιφερειακών στρατηγικών για την τόνωση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας.

11.

Αναγνωρίζει την αυξανόμενη επιτυχία της πολιτικής συνοχής με τη βοήθεια χρηματοδοτικών μέσων, αρχής γενομένης από την περίοδο 2000-2006 με ένα ή δύο κράτη μέλη και βάσει μιας κατάστασης στην οποία, κατά την ενδιάμεση αξιολόγηση της περιόδου προγραμματισμού 2021-2027, 21 κράτη μέλη είχαν προγραμματίσει περίπου το 6,5 % των συνεισφορών της ΕΕ βάσει του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ταμείου Συνοχής και του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης μέσω χρηματοδοτικών μέσων, εκ των οποίων σχεδόν τα μισά συνδέονταν με την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα των ΜμΕ, περίπου το ένα τέταρτο με την ενεργειακή τους απόδοση και γύρω στο 8 % έκαστο με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την έρευνα στην καινοτομία. Σημαντικά κονδύλια χρηματοδοτικών μέσων διατέθηκαν επίσης στην αστική και τοπική ανάπτυξη, την ψηφιοποίηση, τις κρίσιμες τεχνολογίες και την κυκλική οικονομία (4).

12.

Επισημαίνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αναξιοποίητες δυνατότητες προσέλκυσης ιδιωτικών κεφαλαίων. Οι ελλείψεις σε ικανότητα εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή δυσκολία που πρέπει να επιλυθεί για να έχει πολλαπλασιαστική επίδραση η πολιτική συνοχής.

13.

Υπογραμμίζει ότι οι δημόσιες αρχές ενδέχεται να μην διαθέτουν την τεχνογνωσία ή τη νομική ειδημοσύνη για να διαπραγματεύονται και να συγκροτούν συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή για να αξιολογούν και να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα χρηματοδοτικά μέσα. Υφίστανται επίσης περιορισμοί στον στρατηγικό σχεδιασμό, την αξιολόγηση των έργων και την εκτίμηση κινδύνου — διεργασίες απαραίτητες για τη συνεργασία με ιδιώτες επενδυτές ή την υλοποίηση πρωτοβουλιών που βασίζονται στην καινοτομία. Συν τοις άλλοις, οι γραφειοκρατικές ανεπάρκειες, τα αδύναμα συστήματα δημόσιων συμβάσεων και η πολιτική αστάθεια εμποδίζουν τη συνεργασία με τους ιδιωτικούς φορείς.

14.

Επισημαίνει ότι η θεσμική νοοτροπία και η εμπιστοσύνη εξακολουθούν επίσης να αποτελούν πρόβλημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει απειρία ή έλλειψη σχετικής παράδοσης όσον αφορά τη συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς, γεγονός που ενδέχεται να οδηγεί και τις δύο πλευρές να επιδεικνύουν σκεπτικισμό ή διστακτικότητα. Οι δημόσιες αρχές μπορεί να αποφεύγουν την ανάληψη κινδύνων, ενώ οι ιδιωτικές επιχειρήσεις μπορεί να αμφιβάλλουν για τη διαφάνεια ή την αξιοπιστία των δημόσιων εταίρων. Διαπιστώνεται, λοιπόν, η ανάγκη τόσο ειδικής ανάπτυξης ικανοτήτων όσο και αλλαγής νοοτροπίας, έτσι ώστε την απροθυμία ανάληψης κινδύνων να διαδεχθούν στρατηγικές εταιρικές σχέσεις σε πνεύμα υπευθυνότητας.

15.

Εκφράζει την ανησυχία της για το γεγονός ότι πολλές ΜμΕ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολύπλοκες διοικητικές διατυπώσεις, αλληλεπικαλυπτόμενους ελέγχους και έλλειψη τοπικής προσαρμογής. Χωρίς τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων μείωσης του διοικητικού φόρτου των δικαιούχων, δεν πρόκειται να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενες δομικές μεταρρυθμίσεις και οι στόχοι της ΕΕ.

16.

Επισημαίνει τα συμπεράσματα της μελέτης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με θέμα τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και την πολιτική συνοχής (5), από τα οποία προκύπτει ότι, παρά το ευνοϊκότερο νομοθετικό πλαίσιο, η επιλογή συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην πολιτική συνοχής παραμένει περιορισμένη. Τα στοιχεία σχετικά με τον συνδυασμό των δύο τομέων δείχνουν ότι η χρήση συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι περιορισμένη.

Βελτιστοποίηση της συμμετοχής των ενδιαφερομένων από τον ιδιωτικό τομέα στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2027

17.

Επαναλαμβάνει ότι τα πρότυπα συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και από κοινού επένδυσης στην πολιτική συνοχής θα πρέπει να είναι στρατηγικά και όχι συμβολικά. Ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να συνεργάζονται με μέλημα κάθε ευρώ ενωσιακής χρηματοδότησης να συνδυάζεται με τεχνογνωσία, επενδύσεις και λογοδοσία —είτε των δημόσιων είτε των ιδιωτικών φορέων— για την επίτευξη ουσιαστικών αποτελεσμάτων στις περιφέρειές μας. Είναι σημαντικό η επιλογή μειζόνων μετασχηματιστικών έργων να γίνεται επισταμένως και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

18.

Τονίζει ότι η εθνικοποίηση του προγραμματισμού της πολιτικής συνοχής (σύμφωνα με την πρόταση με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2027) ενέχει τον κίνδυνο αποδυνάμωσης των ειδικών ανά τόπο προσεγγίσεων και μείωσης της προβολής των τοπικών επιχειρηματικών οικοσυστημάτων. Για τους λόγους αυτούς, η ΕτΠ τάσσεται υπέρ διαρθρωμένων ενσωματωμένων μηχανισμών για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στον σχεδιασμό και την εκτέλεση των προγραμμάτων. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να ενισχυθεί η ικανότητα διαχείρισης σε περιφερειακό επίπεδο για τη βελτίωση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα.

19.

Τάσσεται σαφώς υπέρ της ενίσχυσης της αρχής της εταιρικής σχέσης και της ενσωμάτωσης της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στον προγραμματισμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση της πολιτικής συνοχής, μέσω της ενεργού συμμετοχής σε όλα τα στάδια: από την ανάλυση των αναγκών, τη θέσπιση προϋποθέσεων και μεταρρυθμίσεων, την επιλογή τομέων προτεραιότητας και χρηματοδοτικών κονδυλίων.

20.

Σημειώνει ότι στις διαδοχικές αξιολογήσεις της πολιτικής συνοχής και της θέσης που καταλαμβάνουν τα χρηματοδοτικά μέσα στην άσκηση της πολιτικής έχουν εντοπιστεί περιθώρια βελτίωσης και περαιτέρω ενθάρρυνσης της χρήσης αυτών των μέσων.

21.

Τάσσεται αναφανδόν υπέρ ενός σαφώς σχεδιασμένου πλαισίου και μιας δομής που θα περιλαμβάνει μέτρα και μηχανισμούς στήριξης ειδικά για τις οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και τις ΜμΕ στο μελλοντικό νομοθετικό πλαίσιο της πολιτικής συνοχής, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η στήριξη της ανάπτυξης ικανοτήτων για τεχνική και διοικητική συνδρομή, με μέλημα να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες και να επιλυθούν τα εναπομείναντα προβλήματα.

22.

Τονίζει την ανάγκη ο όρος «εθνική χρηματοδότηση» στο μελλοντικό νομοθετικό πλαίσιο να περιλαμβάνει ρητώς την ιδιωτική συγχρηματοδότηση με σκοπό την καλύτερη ευθυγράμμιση με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων και την πρόληψη καθυστερήσεων που οφείλονται σε μεμονωμένες διαδικασίες κοινοποίησης.

23.

Εκφράζει την ανησυχία της για το γεγονός ότι στην πρόταση με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2027 ούτε περιλαμβάνεται ούτε αναγνωρίζεται η έξυπνη εξειδίκευση, η οποία κατέδειξε τα οφέλη της σύζευξης των δημόσιων επενδύσεων, των τοπικών αναγκών και των τοπικών οικονομικών συνθηκών. Το διάδοχο μέσο διαπεριφερειακών επενδύσεων καινοτομίας και τα περιφερειακά κέντρα καινοτομίας, που επίσης παραλείπονται στην πρόταση με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, αποτελούν απόδειξη του τρόπου με τον οποίο η συνεργασία ιδιωτικών και δημόσιων φορέων μπορεί να προωθήσει τις διαπεριφερειακές συμπράξεις —ιδίως μεταξύ περισσότερων και λιγότερο ανεπτυγμένων περιφερειών— με την ενσωμάτωσή τους στις ενωσιακές και παγκόσμιες αξιακές αλυσίδες. Οι εμπειρίες από τα μέσα αυτά θα πρέπει να συμπεριληφθούν στη νέα πρόταση με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, έτσι ώστε να δοθούν περαιτέρω κίνητρα για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.

24.

Θεωρεί ότι είναι ζητούμενο υψίστης σημασίας να βελτιωθούν οι δυνατότητες συμμετοχής των ενδιαφερομένων από τον ιδιωτικό τομέα και να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα προς αποφυγή του κανονιστικού υπερθεματισμού με τη θέσπιση ενός μηχανισμού ταχείας επανεξέτασης για τον εντοπισμό και τη διευθέτηση δυσανάλογων εθνικών απαιτήσεων, καθώς και για την καλύτερη ευθυγράμμιση των ενωσιακών με τους εθνικούς κανόνες, ιδίως όσον αφορά αυτούς περί κρατικών ενισχύσεων και τη δυνατότητα εθνικής συγχρηματοδότησης έργων που χρηματοδοτούνται από τα ταμεία της πολιτικής συνοχής. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αξιοποιηθούν η δυναμική και τα μέσα που προσφέρει η πλατφόρμα «Στρατηγικές τεχνολογίες για την Ευρώπη» για τη μόχλευση δημόσιας στήριξης σε έργα καταλυτικής σημασίας.

25.

Συνιστά την εφαρμογή της αρχής «μόνον άπαξ» (δηλαδή την υποβολή εγγράφων μόνο μία φορά στην περιφερειακή διαχειριστική αρχή) και την εισαγωγή επιλογών απλουστευμένου κόστους (ΕΑΚ) και χρηματοδότησης που δεν συνδέεται με τις δαπάνες.

26.

Προτείνει την επιβολή αναλογικών διαδικασιών ελέγχου με τη δημιουργία ενός κατώτατου ορίου τύπου «de minimis» για τα μικρά έργα (έως 100 000 ευρώ), το οποίο αφ’ ενός θα επιτρέπει τη διενέργεια απλού ελέγχου, εάν καταδεικνύεται σαφώς το αποτέλεσμα, και αφ’ ετέρου θα διασφαλίζει ότι σε μια προσέγγιση βάσει επιδόσεων θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα κατάλληλα για τις ΜμΕ. Συν τοις άλλοις, η αναπαραγωγή και η χρήση του μοντέλου της κατ’ αποκοπή χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να οδηγήσει σε απλούστευση και εξορθολογισμό των διαδικασιών.

27.

Ζητεί να παρασχεθεί μεγαλύτερη στήριξη για την ανάπτυξη της τεχνικής ειδημοσύνης των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των ΜμΕ (ιδίως σε τοπικό επίπεδο) με στόχο την ανάπτυξη ενός ανοικτού και προβλέψιμου συστήματος, το οποίο θα εγγυάται μια μακρόπνοη και βιώσιμη προοπτική.

28.

Τονίζει ότι η χρήση χρηματοδοτικών μέσων θα πρέπει να ευθυγραμμίζεται με τη φύση της επένδυσης για λόγους οικονομικής αποδοτικότητας και, άρα, προτείνει να μην χρησιμοποιούνται άμεσες επιχορηγήσεις στις παραγωγικές επενδύσεις. Συνιστά το μελλοντικό κανονιστικό πλαίσιο να περιλαμβάνει διάταξη σύμφωνα με την οποία οι επενδύσεις που παράγουν έσοδα και εξοικονομούν κόστος θα πρέπει να γίνονται πρωτίστως με τη χρήση χρηματοδοτικών μέσων.

29.

Προειδοποιεί ότι υφίσταται αυξημένο χάσμα μεταξύ των περιφερειών που είναι πρωτοπόρες στον τομέα της καινοτομίας και των λιγότερο ανεπτυγμένων περιφερειών που δεν έχουν την ίδια πείρα ή την ίδια θεσμική ικανότητα να επωφελούνται από τα νέα κονδύλια και μέσα που προτείνονται στην πρόταση με θέμα το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Συνεπώς, επιμένει ότι στην εν λόγω πρόταση πρέπει να περιλαμβάνεται επαρκής συμβουλευτική και τεχνική υποστήριξη των λιγότερο έμπειρων περιφερειών με μέλημα τη δίκαιη κατανομή των κονδυλίων για την επίτευξη των στόχων της ΕΕ όσον αφορά τη συνοχή και την ανταγωνιστικότητα.

30.

Υπογραμμίζει ότι το μελλοντικό νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να συμπεριλαμβάνουν τα χρηματοδοτικά μέσα στα σχέδιά τους. Επαναλαμβάνει ότι τα χρηματοδοτικά μέσα αποτελούν έξυπνους και αποτελεσματικούς τρόπους ενίσχυσης της επίδρασης των ενωσιακών κονδυλίων και ότι τα εν λόγω μέσα θα ενισχύσουν τη μόχλευση και το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα αυτών των κονδυλίων, εάν είναι προσαρμοσμένα στις τοπικές ανάγκες. Τονίζει ότι η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα δεν είναι προαιρετική, αλλά απαραίτητη για τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα των σχετικών με τη συνοχή επενδύσεων.

31.

Πιστεύει ότι τα εθνικά και περιφερειακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξουσιοδοτηθούν έτσι ώστε τα χρηματοδοτικά μέσα να ανατίθενται σε κεντρικούς και περιφερειακούς οργανισμούς εγγυήσεων και σε δημόσιες αναπτυξιακές τράπεζες, δεδομένης της εγγύτητας τους με τις ΜμΕ και της βαθιάς τους γνώσης των τοπικών αγορών.

32.

Τονίζει ειδικότερα την ανάγκη για ειδικά προσαρμοσμένα χρηματοδοτικά μέσα, όπως συστήματα μικροχρηματοδότησης, απλουστευμένες διαδικασίες δανειοδότησης και εγγυήσεις με ειδικούς αποδέκτες, ιδίως στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες και οικονομίες χαμηλής πυκνότητας, όπου τα χρηματοπιστωτικά οικοσυστήματα είναι ασθενέστερα και η εμβέλειά τους περιορισμένη.

---

(1)  Συνοπτική έκθεση του 2023 σχετικά με την υλοποίηση των προγραμμάτων των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων.

(2)  Εκ των υστέρων αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και του Ταμείου Συνοχής για την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020.

(3)  Ενδιάμεση αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ταμείου Συνοχής και του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης 2021-2027.

(4)  Ενδιάμεση αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ταμείου Συνοχής και του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης 2021-2027.

(5)   Research for REGI Committee — Public Private Partnerships and Cohesion Policy [Συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και πολιτική συνοχής, μελέτη της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου].