1)

Έχει το άρθρο 49 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΣΛΕΕ) και ο κανονισμός (ΕΕ) 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (1) του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμός ΚΟΑ), την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία, λόγω της ένοπλης συρράξεως και της ανθρωπιστικής καταστροφής που συντελείται στην ουκρανική επικράτεια, και επικαλούμενη την εξάλειψη και διαχείριση των επιπτώσεων στην Ουγγαρία, όπως και τη μείωση των τιμών των τροφίμων προκειμένου να προστατευθούν οι ουγγρικές οικογένειες, υποχρεώνει τους εμπόρους να διαθέτουν προς πώληση αγροτικά προϊόντα, τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού ΚΟΑ (με υποχρεωτική εφαρμογή περιθωρίου κέρδους), σε ρυθμιζόμενη τιμή και σε μέση ημερήσια ποσότητα, αντίστοιχη της πωληθείσας κατά το έτος αναφοράς, ώστε κατά τον τρόπο αυτό να εξασφαλίζεται ανά πάσα στιγμή η συνέχεια του εφοδιασμού;

2)

Εάν κριθεί ότι η καθής αρχή επέβαλε το πρόστιμο και τα σχετικά διαδικαστικά έξοδα στον έμπορο κατά παραβίαση του δικαίου της Ένωσης, έχει το δίκαιο της Ένωσης την έννοια ότι, εν τοιαύτη περιπτώσει, η εν λόγω αρχή του κράτους μέλους, πέραν της υποχρεώσεως επιστροφής του προστίμου και των διαδικαστικών εξόδων, οφείλει να καταβάλει επιτόκιο το οποίο ισούται προς το νόμιμο επιτόκιο που εφαρμόζεται βάσει των γενικών κανόνων;