1.

Είναι η κοινοποίηση (share) μιας ήδη υπάρχουσας ανάρτησης (post) σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία, εξεταζόμενη μεμονωμένα, συνιστά προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού, πράξη παρουσίασης εντός μιας λειτουργικά συνδεδεμένης πλατφόρμας μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media); Αρκεί το γεγονός ότι εντός της πλατφόρμας (ήτοι όχι σε διαφορετικούς ιστοτόπους) έχουν τοποθετηθεί σύνδεσμοι (links) που καθιστούν δημοσιεύσεις, πραγματοποιούμενες από έναν λογαριασμό (account), ορατές σε άλλους λογαριασμούς ή άλλες ομάδες ή παρόμοιες τοποθεσίες;

2.

Έχει σημασία αν κατά την κοινοποίηση ανάρτησης, στην οποία γίνεται εκμετάλλευση προστατευόμενων αντικειμένων χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου, η νέα ανάρτηση με το περιεχόμενο που κοινοποιήθηκε δεν απευθύνεται σε «νέο κοινό», (1) επειδή το κοινό αποτελεί το εκάστοτε σύνολο των χρηστών της πλατφόρμας ή (2) η αρχική ανάρτηση ήταν διαθέσιμη σε όλους τους χρήστες της πλατφόρμας, ενώ η ανάρτηση που έχει κοινοποιηθεί σε ομάδα με περιορισμένη πρόσβαση εμφανίζεται μόνο σε μικρότερο αριθμό χρηστών της πλατφόρμας;

3.

Εφαρμόζονται οι αρχές που απορρέουν από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-160/15 (1) (GS Media BV κατά Sanoma Media Netherlands BV κ.λπ. – ECLI:EU:C:2016:644), ιδίως το μαχητό τεκμήριο της επίγνωσης του παράνομου χαρακτήρα όταν υφίσταται κερδοσκοπικός σκοπός, και στην περίπτωση κοινοποίησης ήδη υφιστάμενων αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (εν προκειμένω: στο Facebook);

4.

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο τρίτο ερώτημα: Ασκεί επιρροή για την εκτίμηση του κερδοσκοπικού σκοπού που συνδέεται με λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το γεγονός ότι ο λογαριασμός δεν χρησιμοποιείται για αμιγώς επαγγελματικούς σκοπούς, αλλά η χρήση είναι εν μέρει επαγγελματική και εν μέρει ιδιωτική; Πρέπει, σε αυτή την περίπτωση, ο κερδοσκοπικός σκοπός να προκύπτει από τη συγκεκριμένη ανάρτηση στην πλατφόρμα και ποια είναι τα κριτήρια που συνηγορούν υπέρ της εφαρμογής του τεκμηρίου που αναφέρεται στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα;

5.

Αν κατόπιν των ανωτέρω ερωτημάτων κριθεί ότι δεν πρόκειται για παρουσίαση στο κοινό, θα μπορούσε αυτή να συνάγεται από το γεγονός ότι ο χρήστης που κοινοποιεί την ανάρτηση «οικειοποιείται» το περιεχόμενο που έχει κοινοποιηθεί και το οποίο συνιστά προσβολή δικαιώματος, επί παραδείγματι με την έγκριση και την επιδοκιμασία του περιεχομένου της αρχικής ανάρτησης ή με οποιασδήποτε μορφής έκφραση συμφωνίας με αυτό, όπως συνέβη στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σχόλιο του χρήστη σε κοινοποιηθείσα από τον ίδιο ανάρτηση άλλου χρήστη;

6.

Εν περιλήψει: Αποτελεί, υπό περιστάσεις όπως αυτές τις υποθέσεως της κύριας δίκης, η κοινοποίηση ήδη υφιστάμενης ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης η οποία, εξεταζόμενη μεμονωμένα, συνιστά προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού, αυτοτελή πράξη παρουσίασης κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ (2);

7.

Αποτελεί, υπό περιστάσεις όπως αυτές τις υποθέσεως της κύριας δίκης, η κοινοποίηση ήδη υφιστάμενης ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, η οποία, εξεταζόμενη μεμονωμένα, συνιστά προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού και έχει ως αποτέλεσμα μία νέα ανάρτηση, στην οποία περιλαμβάνεται η αρχική, να παραμένει ορατή σε άλλη θέση της πλατφόρμας (π.χ. στον λογαριασμού του προσώπου που έκανε τη νέα ανάρτηση ή σε ομάδα στο Facebook) μέχρις ότου διαγραφεί η αρχική ανάρτηση ή περιοριστεί η πρόσβαση σε αυτή, αναπαραγωγή κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ;