European flag

Επίσημη Εφημερίδα
της Ευρωπαϊκής Ένωσης

EL

Σειρά C


C/2026/117

5.1.2026

Προσφυγή-αγωγή της 17ης Οκτωβρίου 2025 – NJ κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-737/25)

(C/2026/117)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγον-ενάγον μέρος: NJ (εκπρόσωποι: C. Däuble και T. Herbrich, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Το προσφεύγον-ενάγον μέρος ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να ικανοποιήσει τη μη υλική βλάβη την οποία αυτό υπέστη λόγω των παραβάσεων του κανονισμού 2018/1725 (1), συνολικού ύψους 4 700,00 ευρώ, πλέον τόκων υπολογιζομένων με το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, προσαυξημένο κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης·

να υποχρεώσει το καθού-εναγόμενο να αποκαταστήσει την υλική βλάβη την οποία αυτό υπέστη λόγω των παραβάσεων του κανονισμού 2018/1725 και η οποία συνίσταται στα έξοδα της προ της ασκήσεως της προσφυγής-αγωγής διαδικασίας, συνολικού ύψους 16 031,68 ευρώ, πλέον τόκων υπολογιζομένων με το επιτόκιο που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, προσαυξημένο κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης·

να καταδικάσει το καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, το προσφεύγον-ενάγον μέρος (στο εξής: προσφεύγον μέρος) προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 33, παράγραφος 1, και του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725.

Η άνευ αδείας πρόσβαση τρίτων στα δεδομένα του προσφεύγοντος μέρους που ήταν αποθηκευμένα στην εφαρμογή «PEOPLE-App» στις αρχές του έτους 2024 οφείλεται σε ανεπαρκή εφαρμογή των κατάλληλων τεχνικών και οργανωτικών μέτρων τα οποία οφείλει να λάβει το καθού-εναγόμενο, ως υπεύθυνος επεξεργασίας, σύμφωνα με το άρθρο 33, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725, προκειμένου να διασφαλίζεται το κατάλληλο επίπεδο ασφάλειας έναντι των κινδύνων. Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο στ΄, σε συνδυασμό με το άρθρο 33, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725, ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει να εγγυάται την ασφάλεια της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, μεταξύ άλλων την προστασία τους από μη εξουσιοδοτημένη ή παράνομη επεξεργασία και τυχαία απώλεια και ιδίως την εμπιστευτικότητα των δεδομένων αυτών.

Λόγω της παραβίασης της προστασίας των δεδομένων και της πρόσβασης τρίτων, η οποία κατέστη κατ’ αυτόν τον τρόπο δυνατή, στα άκρως προσωπικά και ιδιαιτέρως ευαίσθητα δεδομένα του προσφεύγοντος μέρους, αυτό υπέστη σοβαρή απώλεια του ελέγχου επί των δεδομένων. Πέραν της απώλειας ελέγχου, το προσφεύγον μέρος πάσχει από έντονο άγχος και ανησυχεί για ενδεχόμενη καταχρηστική χρήση των προσωπικών του δεδομένων.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, και του άρθρου 14, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725.

Το καθού-εναγόμενο, με το να απαντήσει στο αίτημα του προσφεύγοντος μέρους για παροχή πληροφοριών, αφενός, με ανακριβή ή ανεπαρκή τρόπο και, αφετέρου, μόνον αφού είχαν παρέλθει πέντε εβδομάδες από την υποβολή της σχετικής αίτησης, καθώς και με το να μην το ενημερώσει για παράταση της προθεσμίας και για τους λόγους της καθυστέρησης, παρέβη την υποχρέωση έγκαιρης ενημέρωσης που υπέχει από το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, και από το άρθρο 14, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 και προσέβαλε το δικαίωμα πρόσβασης του προσφεύγοντος μέρους, το οποίο κατοχυρώνεται στο πρωτογενές δίκαιο στο άρθρο 8, παράγραφος 2, δεύτερη περίοδος, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις 45 και 55 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725, ο περιορισμός των δικαιωμάτων πρέπει να χαρακτηριστεί ως αυτόνομη μη υλική βλάβη. Η μη υλική βλάβη του προσφεύγοντος μέρους επιδεινώνεται από την προδήλως ανακριβή αναφορά των σκοπών της επεξεργασίας και την ελλιπή παροχή πληροφοριών που αυτή συνεπάγεται.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχεία γ΄ και ε΄, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 (υποχρέωση ελαχιστοποίησης των δεδομένων και περιορισμού περιόδου αποθήκευσης).

Καίτοι η συλλογή, από το καθού-εναγόμενο, των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα του προσφεύγοντος μέρους μπορεί κατ’ αρχήν να θεωρηθεί απαραίτητη για την πρόσληψη, η συνεχής διατήρησή τους στην εφαρμογή «PEOPLE-App» για χρονική περίοδο 10 ετών δεν είναι πλέον, από καμία άποψη, ούτε απαραίτητη ούτε αναγκαία για τον σκοπό της επεξεργασίας «πρόσληψη», ακόμη και με την ευρύτερη έννοια του όρου.

Η αδικαιολόγητη διάρκεια της διατήρησης για δέκα έτη συνεπάγεται, για το προσφεύγον μέρος, περαιτέρω απώλεια του ελέγχου επί των δεδομένων του και ενισχύει τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση και την αδυναμία κατανόησής του. Αυτά τα αρνητικά συναισθήματα που προκλήθηκαν από την παραβίαση του δικαίου συνιστούν, κατά τη σαφή νομολογία του Δικαστηρίου, αυτόνομη μη υλική βλάβη.


(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2018, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και της απόφασης αριθ. 1247/2002/ΕΚ (ΕΕ 2018, L 295, σ. 39).


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/117/oj

ISSN 1977-0901 (electronic edition)