—

να ακυρώσει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας (ΕΕ) 2025/516 του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2025, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τους κανόνες ΦΠΑ για την ψηφιακή εποχή, κατά το μέρος που προσθέτει το άρθρο 28α, παράγραφος 1 στην οδηγία 2006/112/ΕΚ•

—

να ακυρώσει το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας (ΕΕ) 2025/516 του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2025, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τους κανόνες ΦΠΑ για την ψηφιακή εποχή, κατά το μέρος που τροποποιεί το άρθρο 135, παράγραφος 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ με την παρεμβολή νέου εδαφίου μετά το πρώτο εδάφιο, κατά το οποίο θεωρείται ότι οι υπηρεσίες βραχυπρόθεσμης μίσθωσης ακινήτων έχουν παρόμοια λειτουργία με τον ξενοδοχειακό τομέα•

—

να ακυρώσει το άρθρο 1, παράγραφος 8, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2025/518, της 11ης Μαρτίου 2025, για την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 282/2011, κατά το μέρος που τροποποιεί το άρθρο 30 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011 με την παρεμβολή νέου εδαφίου 2 (στο εξής: προσβαλλόμενες διατάξεις)•

—

να αποφασίσει ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις βασίζονται, αφενός, σε ορισμένες εσφαλμένες παραδοχές, ιδίως στην παραδοχή ότι οι βραχυπρόθεσμες μισθώσεις ακινήτων (STR) και τα ξενοδοχεία βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό και ότι υπάρχει «στρέβλωση του ανταγωνισμού» μεταξύ τους και, αφετέρου, σε αναξιόπιστα στοιχεία και αβάσιμους ισχυρισμούς.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις επιβάλλουν δυσανάλογα μέτρα, ενώ υπάρχουν λιγότερο επαχθή μέτρα για την επίτευξη των ίδιων σκοπών. Το καθεστώς του θεωρούμενου προμηθευτή θα έχει ως αποτέλεσμα να βρεθεί ο τομέας των STR σε αδικαιολόγητα σε μειονεκτική θέση.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας και της ίσης μεταχείρισης. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις οδηγούν σε άνιση μεταχείριση στον τομέα του ΦΠΑ μεταξύ συγκρίσιμων και μη συγκρίσιμων υπηρεσιών και εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις μεταξύ διαύλων πωλήσεων και φορέων της αγοράς.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοικήσεως. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν αποσαφηνίζουν ορισμένα ζητήματα που αφορούν την in concreto εφαρμογή τους και θα έχουν ως αποτέλεσμα την αποκλίνουσα εφαρμογή των διατάξεων αυτών μεταξύ των κρατών μελών.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της φορολογικής αυτονομίας των κρατών μελών και της αρχής της επικουρικότητας. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις επιβάλλουν ένα ενιαίο καθεστώς ΦΠΑ σε τομείς οι οποίοι αντιμετωπίζονται καλύτερα σε εθνικό επίπεδο, χωρίς να αποδεικνύεται η ανάγκη ανάληψης δράσης σε επίπεδο Ένωσης.

6.

Με τον έκτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της επιχειρηματικής ελευθερίας και προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας. Οι προσβαλλόμενες διατάξεις επιβάλλουν ρυθμιστικές και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την οικονομική βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων, κατά παράβαση των άρθρων 16 και 17 του Χάρτη.

7.

Με τον έβδομο λόγο προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Συμβούλιο ενήργησε καθ’ υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 397 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δυνάμει του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, εισάγοντας τον ορισμό των υπηρεσιών διευκόλυνσης στον εκτελεστικό κανονισμό 282/2011 αντί στην οδηγία 2006/112/ΕΚ.