1)

Έχει το άρθρο 82, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ) (2) την έννοια ότι εθνικό δικαστήριο οφείλει, σε περίπτωση παράβασης του ΓΚΠΔ, να επιδικάσει αποζημίωση σε υποκείμενο δεδομένων το οποίο απλώς απέδειξε ότι τρίτος (και όχι ο εναγόμενος υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα) δημοσίευσε τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα του στο διαδίκτυο; Με άλλα λόγια: συνιστά η απλή και ενδεχομένως μόνο βραχυπρόθεσμη απώλεια του ελέγχου επί των δεδομένων του μη υλική ζημία κατά την έννοια του άρθρου 82, παράγραφος 1, του ΓΚΠΔ;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα: κατά πόσον διαφοροποιείται η απάντηση ή ασκεί επιρροή αν τα δημοσιευμένα δεδομένα συνίστανται μόνο σε ορισμένα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα (που περιλαμβάνουν, το πολύ, το αριθμητικό αναγνωριστικό χρήστη, το όνομα και το φύλο) τα οποία το ίδιο το υποκείμενο των δεδομένων είχε ήδη δημοσιεύσει στο διαδίκτυο, σε συνδυασμό με τον αριθμό τηλεφώνου του υποκειμένου των δεδομένων, τον οποίο τρίτος (ο οποίος δεν είναι ο εναγόμενος υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα) έχει συνδυάσει με τα εν λόγω δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα;