Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 19ης Δεκεμβρίου 2024 [αίτηση του Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam και Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – P (C-244/24), AI, ZY, BG (C-290/24) κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-244/24 και C-290/24 (1) , Kaduna (2) )

(Προδικαστική παραπομπή - Πολιτική ασύλου - Προσωρινή προστασία σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων - Οδηγία 2001/55/ΕΚ - Άρθρα 4 και 7 - Εισβολή των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία - Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2022/382 - Άρθρο 2, παράγραφος 3 - Δυνατότητα κράτους μέλους να εφαρμόσει την προσωρινή προστασία σε εκτοπισθέντες στους οποίους δεν αναφέρεται η εκτελεστική αυτή απόφαση - Χρόνος κατά τον οποίο κράτος μέλος που έχει χορηγήσει την προσωρινή προστασία σε τέτοιους εκτοπισθέντες μπορεί να την άρει - Επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Οδηγία 2008/115/ΕΚ - Άρθρο 6 - Απόφαση επιστροφής - Χρόνος κατά τον οποίο κράτος μέλος μπορεί να εκδώσει απόφαση επιστροφής - Παράνομη διαμονή)

(C/2025/1519)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam και Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

κατά P (C-244/24), AI, ZY, BG (C-290/24)

Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Διατακτικό

Τα άρθρα 4 και 7 της οδηγίας 2001/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 2001, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας σε περίπτωση μαζικής εισροής εκτοπισθέντων και μέτρα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή και την αντιμετώπιση των συνεπειών της υποδοχής αυτών των ατόμων,

έχουν την έννοια ότι:

επιτρέπουν σε κράτος μέλος που έχει χορηγήσει την προσωρινή προστασία σε άλλες κατηγορίες προσώπων πέραν των αναφερόμενων στο άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, της εκτελεστικής αποφάσεως (ΕΕ) 2022/382 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2022, που διαπιστώνει την ύπαρξη μαζικής εισροής εκτοπισθέντων από την Ουκρανία κατά την έννοια του άρθρου 5 της οδηγίας 2001/55/ΕΚ και έχει ως αποτέλεσμα την εφαρμογή προσωρινής προστασίας, να άρει το ευεργέτημα της προσωρινής προστασίας των συγκεκριμένων κατηγοριών προσώπων ενώ δεν έχει λήξει ακόμη η διάρκεια ισχύος την οποία το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2001/55. Το ευεργέτημα της προσωρινής προστασίας που είχε χορηγηθεί σε αυτές τις κατηγορίες προσώπων μπορεί να ανακληθεί από το κράτος μέλος σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας κατά την οποία η προσωρινή προστασία που αποφασίστηκε από το Συμβούλιο παύει να παράγει τα αποτελέσματά της, υπό την προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, ότι το κράτος μέλος δεν θίγει ούτε τους σκοπούς ούτε την πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας 2001/55 και τηρεί τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου.

Το άρθρο 6 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών,

έχει την έννοια ότι:

δεν επιτρέπει, στην περίπτωση υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει νομίμως στο έδαφος κράτους μέλους που έχει κάνει χρήση της σχετικής ευχέρειας και του έχει αναγνωρίσει το ευεργέτημα της προαιρετικής προσωρινής προστασίας την οποία προβλέπει το άρθρο 7 της οδηγίας 2001/55, να εκδοθεί εις βάρος του, προτού λήξει η προαιρετική προσωρινή προστασία, απόφαση επιστροφής, ακόμη και όταν προκύπτει ότι η προστασία αυτή θα παύσει προσεχώς να παράγει τα αποτελέσματά της και η ισχύς της αποφάσεως επιστροφής αναστέλλεται μέχρι την ημερομηνία παύσης τους.

(1) ΕΕ C, C/2024/3899.

(2) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.