Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το rechtbank Amsterdam (Κάτω Χώρες) στις 5 Σεπτεμβρίου 2024 – Strafzaak κατά DZ

(Υπόθεση C-583/24, Tagu (1) )

(C/2024/7304)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

rechtbank Amsterdam

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούσα: Openbaar Ministerie

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ (2) για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης [μεταξύ των κρατών μελών], σε συνδυασμό με το άρθρο 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο α’, και παράγραφος 2, το άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β’, καθώς και το άρθρο 5 της αποφάσεως-πλαισίου 2004/757/ΔΕΥ (3), για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, την έννοια ότι,

εάν ο εκζητούμενος αντιτίθεται στην παράδοση με το επιχείρημα ότι έχει καταδικαστεί με αμετάκλητη απόφαση σε δυσανάλογη στερητική της ελευθερίας ποινή στο κράτος μέλος εκδόσεως λόγω της εισαγωγής μικρών ποσοτήτων ναρκωτικών για προσωπική χρήση ή τουλάχιστον λόγω εισαγωγής μικρών ποσοτήτων ναρκωτικών χωρίς πρόθεση εμπορίας,

η δικαστική αρχή εκτελέσεως οφείλει να εξετάσει αν ο εκζητούμενος διατρέχει στην περίπτωση της παραδόσεως προς τον σκοπό της εκτελέσεως της εν λόγω ποινής πραγματικό κίνδυνο εκτελέσεως ποινής δυσανάλογης προς το αδίκημα στο οποίο βασίζεται το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης;

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα:

a)	Ποιο κριτήριο πρέπει να εφαρμόσει η δικαστική αρχή εκτελέσεως προκειμένου να κρίνει αν συντρέχει πραγματικός κίνδυνος εκτελέσεως μιας αμετάκλητης δυσανάλογης ποινής κατά την έννοια του πρώτου ερωτήματος;

β)

Στο πλαίσιο της εξετάσεως αυτής, ποια η σημασία του γεγονότος ότι το δίκαιο του κράτους μέλους εκδόσεως,

προς τον σκοπό της μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο β’, της αποφάσεως-πλαισίου 2004/757/ΔΕΥ, το οποίο αφορά τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και της συναφώς απορρέουσας υποχρεώσεως προβλέψεως μέγιστων στερητικών της ελευθερίας ποινών διάρκειας μεταξύ πέντε και δέκα ετών τουλάχιστον,

υποχρεώνει το δικαστήριο του κράτους αυτού, στην περίπτωση καταδίκης λόγω, κατ’ ουσίαν, της εισαγωγής ναρκωτικών που θεωρούνται ως τα πλέον επιβλαβή για την υγεία, να επιβάλει ελάχιστη στερητική της ελευθερίας ποινή επτά ετών, ανεξάρτητα από την ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούν οι εν λόγω πράξεις και του κατά πόσον οι πράξεις αυτές αποσκοπούσαν στην προσωπική χρήση ή διαπράχθηκαν με σκοπό την εμπορία των ναρκωτικών αυτών, λαμβανομένου υπόψη ότι:

—

το δικαστήριο μπορεί να μειώσει την προβλεπόμενη ελάχιστη ποινή συνολικά μόνον είτε κατά το ένα τρίτο αυτής κατ’ ανώτατο όριο, αν συντρέχουν περιστάσεις που μετριάζουν τη σοβαρότητα της πράξεως ή τον κίνδυνο που συνιστά ο δράστης ή αν το οικείο πρόσωπο ομολογεί την πράξη, είτε κατά το ήμισυ της εν λόγω ποινής, αν το οικείο πρόσωπο διευκολύνει την αναγνώριση και τη δίωξη άλλων προσώπων που τέλεσαν αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά και

—	η διάρκεια αυτής της (ενδεχομένως μειωμένης) ελάχιστης ποινής εμποδίζει το δικαστήριο να αναστείλει την εκτέλεσή της;

γ)	Μπορεί ένας ενδεχόμενος πραγματικός κίνδυνος εκτελέσεως αμετάκλητης δυσανάλογης ποινής κατά την έννοια του πρώτου ερωτήματος να αποσοβηθεί μέσω μιας εγγυήσεως του κράτους μέλους εκδόσεως και σε τι θα μπορούσε να συνίσταται μια τέτοια εγγύηση;

(1) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.

(2) Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002 (ΕΕ 2002, L 190, σ. 1).

(3) Απόφαση-πλαίσιο 2004/757/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2004, για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών (ΕΕ 2004, L 335, σ. 8).