![]() |
Επίσημη Εφημερίδα |
EL Σειρά C |
C/2024/919 |
29.1.2024 |
Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 7ης Δεκεμβρίου 2023 [αίτηση του Sąd Rejonowy dla Warszawy — Śródmieścia w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SM, KM κατά mBank S.A.
[Υπόθεση C-140/22 (1), mBank (Δήλωση του καταναλωτή)]
(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Άρθρο 6, παράγραφος 1, και άρθρο 7, παράγραφος 1 - Αποτελέσματα της αναγνώρισης του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας - Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου συνδεδεμένου με αλλοδαπό νόμισμα, η οποία περιέχει καταχρηστικές ρήτρες όσον αφορά τη συναλλαγματική ισοτιμία - Ακυρότητα της σύμβασης - Αξιώσεις επιστροφής των καταβληθέντων - Νόμιμοι τόκοι - Παραγραφή)
(C/2024/919)
Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική
Αιτούν δικαστήριο
Sąd Rejonowy dla Warszawy — Śródmieścia w Warszawie
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
SM, KM
κατά
mBank S.A.
παρισταμένου του: Rzecznik Finansowy,
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ολικής ακύρωσης μιας σύμβασης ενυπόθηκου δανείου συναφθείσας μεταξύ καταναλωτή και πιστωτικού ιδρύματος, για τον λόγο ότι η σύμβαση περιέχει καταχρηστική ρήτρα χωρίς την οποία είναι αδύνατον να υπάρξει:
— |
δεν επιτρέπουν νομολογιακή ερμηνεία του εθνικού δικαίου που θέτει ως προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων που αντλεί ο καταναλωτής από την οδηγία την εκ μέρους του υποβολή, ενώπιον δικαστηρίου, δήλωσης με την οποία επιβεβαιώνει, πρώτον, ότι δεν συναινεί στη διατήρηση της καταχρηστικής ρήτρας σε ισχύ, δεύτερον, ότι έχει λάβει γνώση, αφενός, του ότι η ακυρότητα της επίμαχης ρήτρας επιφέρει την ακύρωση της σύμβασης την οποία έχει συνάψει και, αφετέρου, των συνεπειών της ακύρωσης αυτής και, τρίτον, ότι συγκατατίθεται στην ακύρωση της συναφθείσας σύμβασης· |
— |
δεν επιτρέπουν να μειώνεται το ύψος της απαίτησης του καταναλωτή προς επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν σε εκτέλεση της επίμαχης σύμβασης κατά το ισόποσο των τόκων τους οποίους θα εισέπραττε το πιστωτικό ίδρυμα αν η σύμβαση παρέμενε σε ισχύ. |
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/919/oj
ISSN 1977-0901 (electronic edition)