1)

Το άρθρο 78, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων),

έχει την έννοια ότι:

οι αποφάσεις επί καταγγελίας τις οποίες εκδίδει εποπτική αρχή υπόκεινται σε πλήρη δικαστικό έλεγχο.

2)

Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του κανονισμού 2016/679, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχείο στʹ, του κανονισμού αυτού,

έχει την έννοια ότι:

αντιτίθεται σε πρακτική εφαρμοζόμενη από ιδιωτικά γραφεία οικονομικών πληροφοριών και συνιστάμενη στην αποθήκευση, στις δικές τους βάσεις δεδομένων, πληροφοριών προερχόμενων από δημόσιο μητρώο οι οποίες αφορούν τη χορήγηση πτωχευτικής απαλλαγής υπέρ φυσικών προσώπων, προκειμένου τα γραφεία αυτά να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη φερεγγυότητα των εν λόγω προσώπων, για χρονικό διάστημα το οποίο υπερβαίνει εκείνο κατά το οποίο τα δεδομένα αποθηκεύονται στο δημόσιο μητρώο.

3)

Το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού 2016/679

έχει την έννοια ότι:

το υποκείμενο των δεδομένων έχει το δικαίωμα να ζητήσει από τον υπεύθυνο επεξεργασίας τη χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση διαγραφή των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν, όταν το υποκείμενο των δεδομένων εναντιώνεται στην επεξεργασία σύμφωνα με το άρθρο 21, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού και δεν υφίστανται επιτακτικοί και νόμιμοι λόγοι ικανοί να δικαιολογήσουν, κατ’ εξαίρεση, την επίμαχη επεξεργασία.

4)

Το άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο δʹ, του κανονισμού 2016/679

έχει την έννοια ότι:

ο υπεύθυνος επεξεργασίας υποχρεούται να διαγράψει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που έχουν υποβληθεί σε παράνομη επεξεργασία.