—

ότι ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος δεν τοποθετούνται μονίμως σε κανένα τμήμα·

—

κάθε δικαστικό έτος, ο Αντιπρόεδρος μετέχει σε καθένα από τα δέκα πενταμελή τμήματα, σε μία υπόθεση ανά τμήμα με την ακόλουθη σειρά:

—

από πέντε δικαστές, ο πενταμελής σχηματισμός απαρτίζεται από τον Αντιπρόεδρο, τους δικαστές του αρχικώς επιληφθέντος τριμελούς τμήματος καθώς και από έναν από τους λοιπούς δικαστές του οικείου τμήματος, ο οποίος προσδιορίζεται βάσει της αντίστροφης σειράς από αυτήν που προβλέπει το άρθρο 8 του Κανονισμού Διαδικασίας·

—

από τέσσερις δικαστές, ο πενταμελής σχηματισμός απαρτίζεται από τον Αντιπρόεδρο, τους δικαστές του αρχικώς επιληφθέντος τριμελούς τμήματος και από τον τέταρτο δικαστή του οικείου τμήματος.

1)

Πρέπει ο όρος «καταναλωτής», όπως αυτός χρησιμοποιείται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, να ερμηνευθεί σύμφωνα με το περιεχόμενο το οποίο έχει στην οδηγία 87/102/ΕΟΚ (2) του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που διέπουν την καταναλωτική πίστη ή έχει αυτοτελές περιεχόμενο ο εν λόγω όρος;

2)

Ασκεί επιρροή, στο πλαίσιο της εξέτασης της ιδιότητας του «καταναλωτή», ο σκοπός που απορρέει από το νόμιμο αποτέλεσμα της σύμβασης, η οποία, εν προκειμένω, παρέχει τη δυνατότητα μελλοντικού κέρδους (επενδυτικό σχέδιο), ή είναι κρίσιμη η σχέση της σύμβασης με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που ασκεί το πρόσωπο κατά τον χρόνο της σύναψής της;

3)

Έχει ο όρος «σύμβαση δανείου με σταδιακή εξόφληση», όπως αυτός χρησιμοποιείται στο άρθρο 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, την έννοια ότι αφορά μόνο συμβάσεις για αγαθά (ενσώματα αντικείμενα, κινητά) ή περιλαμβάνει όλα τα δάνεια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από σύμβαση τραπεζικής πίστωσης η οποία έχει συναφθεί με σκοπό την αγορά ακινήτου που προορίζεται για κατοικία;

4)

Δεδομένου ότι ο κανονισμός 1215/2012 παραπέμπει στο άρθρο του 62, παράγραφος 1, στο εθνικό δίκαιο του επιληφθέντος δικαστηρίου όσον αφορά την έννοια της «κατοικίας», μπορούν από τον εν λόγω κανονισμό να συναχθούν αυτοτελή κριτήρια (για παράδειγμα, το τυπικό χαρακτηριστικό στοιχείο της συνδέσεως με συγκεκριμένη επικράτεια) προκειμένου να διαπιστωθεί αν υφίσταται κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους σε δικαστήριο του οποίου έχει ασκηθεί αγωγή κατά καταναλωτή;

5)

Στο μέτρο που μια σύμβαση πίστωσης η οποία έχει συναφθεί με σκοπό την αγορά ακινήτου που προορίζεται για κατοικία μπορεί να αποτελέσει σύμβαση συναφθείσα με καταναλωτή κατά την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, πώς πρέπει να ερμηνευθεί o όρος «συνήθης διαμονή», όπως αυτός χρησιμοποιείται στο άρθρο 19, σημείο 3, του ίδιου κανονισμού, και, ειδικότερα, είναι δυνατόν ο όρος αυτός να συνδέεται με το κέντρο των κύριων συμφερόντων του καταναλωτή;

6)

Στην περίπτωση που ο κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 θεσπίζει αυτοτελή κριτήρια προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του όσον αφορά την έννοια της «κατοικίας», πρέπει να καθορίζεται βάσει της εννοίας αυτής και η κατά τόπον αρμοδιότητα;

1)

Είναι συμβατή με την άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως που κατοχυρώνεται με το άρθρο 49 ΣΛΕΕ και με την άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που κατοχυρώνεται με το άρθρο 56 ΣΛΕΕ η προσθήκη διατάξεως όπως αυτής του άρθρου 1, παράγραφος 649, του νόμου 190/14, βάσει της οποίας μειώνονται οι αμοιβές και προμήθειες αποκλειστικώς μιας περιορισμένης και ειδικής κατηγορίας επιχειρήσεων, συγκεκριμένα δε των επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται μηχανικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά ψυχαγωγικά παίγνια, και όχι όλων των επιχειρήσεων του τομέα των παιγνίων;

2)

Είναι συμβατή με την αρχή του ευρωπαϊκού δικαίου περί προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης η προσθήκη διατάξεως όπως είναι η προμνημονευθείσα του άρθρου 1, παράγραφος 649, του νόμου 190/14, βάσει της οποίας, για λόγους αποκλειστικώς οικονομικούς, μειώνεται, κατά τον χρόνο ισχύος συμβάσεως παραχωρήσεως που έχει συναφθεί μεταξύ εταιρίας και διοικητικής αρχής του Ιταλικού Δημοσίου, το ύψος της συμπεφωνημένης με τη σύμβαση αυτή προμήθειας;

1)

Προκειμένου περί φυσικών προσώπων τα οποία είναι κύριοι οριζόντιων ιδιοκτησιών σε πολυκατοικία, θεωρούνται τα πρόσωπα αυτά «καταναλωτές» (κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και του άρθρου 2, σημείο 1, της οδηγίας 2011/83/ΕΕ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011) στο πλαίσιο των εννόμων σχέσεων που συνάπτουν σχετικά με τη διαχείριση και συντήρηση των κοινοχρήστων χώρων πολυκατοικίας;

2)

Προκειμένου περί φυσικών προσώπων τα οποία είναι κύριοι οριζόντιων ιδιοκτησιών σε πολυκατοικία, εξαρτάται η ιδιότητα του καταναλωτή από το είδος των εννόμων σχέσεων που τα εν λόγω πρόσωπα έχουν συνάψει (ατομική σύμβαση για τη διαχείριση και συντήρηση των κοινοχρήστων χώρων, σύμβαση δυνάμει του άρθρου 2 ZUES, διαχείριση από τη γενική συνέλευση των συνιδιοκτητών);

3)

Είναι συμβατές με την οδηγία 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, νομοθετικές διατάξεις που επιτρέπουν διαφορετική μεταχείριση (σε συνάρτηση με την ιδιότητα του καταναλωτή) των ιδιοκτητών πολυκατοικίας ανάλογα με το αν έχουν συνάψει ατομική σύμβαση για τη διαχείριση και συντήρηση των κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας (για όσους δεν έχουν συνάψει τέτοια σύμβαση, όργανο διαχειρίσεως είναι η γενική συνέλευση των συνιδιοκτητών);

1)

Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 3, του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ 604/2013 (1), σε συνδυασμό ενδεχομένως με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντίκειται σε εθνική νομοθεσία που προβλέπει ότι η υποβληθείσα με την τακτική διαδικασία αίτηση αναστολής, η οποία ασκείται από κοινού με προσφυγή ακυρώσεως κατά απόφασης μεταφοράς του αιτούντος σε κράτος που έχει κηρυχθεί αρμόδιο για την εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας, δεν αναστέλλει την εκτέλεση της μεταφοράς έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της εν λόγω αιτήσεως αναστολής;

2)

Έχει το άρθρο 27, παράγραφος 3, του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ 604/2013, σε συνδυασμό ενδεχομένως με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι αντίκειται σε εθνική νομοθεσία η οποία προβλέπει ότι η αίτηση αναστολής απόφασης μεταφοράς του αιτούντος διεθνή προστασία σε κράτος αρμόδιο να εξετάσει την αίτηση διεθνούς προστασίας αναστέλλει την εκτέλεση της μεταφοράς έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της εν λόγω αίτησης μόνον εφόσον η αίτηση αναστολής ασκηθεί με την κατεπείγουσα διαδικασία, όταν επίκειται η εκτέλεση μέτρου απομάκρυνσης ή επαναπροώθησης εις βάρος του αιτούντος, ιδιαίτερα όταν αυτός βρίσκεται υπό περιορισμό ή έχει παραταθεί η κράτησή του και εφόσον δεν έχει ακόμη ασκήσει αίτηση αναστολής με την τακτική διαδικασία ταυτόχρονα με την προσφυγή ακυρώσεως της απόφασης;

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τους προσφεύγοντες στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Καταδικάζει την Unie van Professionele Transporteurs en Logistieke Ondernemers (UPTR) στα δικαστικά έξοδα.

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Παρέλκει η εξέταση της αιτήσεως παρεμβάσεως της Ρουμανίας.

3)

Οι Dual Star Logistic SRL, Eliton Trans SRL, Agexim Spedition SRL, SC A & C International Road Cargo SRL και Uniunea Naţională a Transportatorilor Rutieri din România (UNTRR) φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένων των σχετικών με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικών εξόδων τους.

4)

Οι Dual Star Logistic, Eliton Trans, Agexim Spedition, SC A & C International Road Cargo, Uniunea Naţională a Transportatorilor Rutieri din România (UNTRR), το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καθώς και η Ρουμανία φέρουν τα σχετικά με την αίτηση παρεμβάσεως δικαστικά έξοδά τους.

1)

Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)

Η NG και οι λοιπές προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της διάταξης φέρουν τα δικαστικά έξοδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Stasys Jakeliūnas στα δικαστικά έξοδα.

1)

Καταργεί τη δίκη.

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1)

Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

2)

Ανακαλεί τη διάταξη της 2ας Ιουνίου 2021, Puigdemont i Casamajó κ.λπ. κατά Κοινοβουλίου (T-272/21 R).

3)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα των αιτούντων και του καθού.

4)

Το Βασίλειο της Ισπανίας φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

—

να κηρύξει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη και να ακυρώσει την απόφαση C(2021) 3489 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2021, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [AT.40324 — European Government Bonds (Ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα)]· ή, επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του προστίμου σε 51,3 εκατομμύρια ευρώ συμφώνως προς τη μεθοδολογία της UBS για την καθαρή αξία συναλλαγών· ή να το μειώσει σε 60,6 εκατομμύρια ευρώ συμφώνως προς τη μεθοδολογία της UBS για την προσαρμοσμένη καθαρή αξία συναλλαγών· ή να μειώσει το ποσό του προστίμου κατά 65 % τουλάχιστον, λόγω των σφαλμάτων και των ανακριβειών που εντοπίσθηκαν στη μεθοδολογία της Επιτροπής· και

—

να αποφανθεί ότι η Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της και τα έξοδα της UBS.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε να εφαρμόσει τους γενικώς εφαρμοστέους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον υπολογισμό του κύκλου εργασιών των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα να παραβιάσει τις γενικές αρχές της ίσης μεταχείρισης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή κακώς παρεξέκλινε από τις κατευθυντήριες γραμμές περί προστίμων (1) αυθαίρετα και χωρίς να παράσχει συναφώς επαρκείς εξηγήσεις, κατά τρόπο που αντιβαίνει προς τη σχετική νομολογία και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας της UBS.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν παρέσχε επαρκή αιτιολογία προς στήριξη της επιλογής της να εφαρμόσει τη συγκεκριμένη μεθοδολογία.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή δεν χρησιμοποίησε τα πλέον κατάλληλα αριθμητικά δεδομένα για τον υπολογισμό της αξίας των πωλήσεων της UBS.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η Επιτροπή εφάρμοσε δική της μεθοδολογία κατά τρόπο προβληματικό επί της ουσίας, ο οποίος ενέχει πραγματικές ανακρίβειες και πραγματικά σφάλματα, με αποτέλεσμα να επιβάλει υπέρμετρα υψηλό πρόστιμο στη UBS.

—

να ακυρώσει τη συμφωνία εμπορίου που υπογράφηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2020 από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Βρετανική Κυβέρνηση και την απόφαση 2021/689 περί υπογραφής της η οποία ελήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 29 Απριλίου 2021, καθόσον με αυτές εγκρίνεται το άρθρο Comprov16 και καθόσον καταργείται η ελεύθερη κυκλοφορία των Βρετανών οι οποίοι διατηρούν στενούς οικογενειακούς και περιουσιακούς δεσμούς στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο VSTV 1·

—

να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένης της δικηγορικής αμοιβής ύψους 5 000 ευρώ.

1.

Ο πρώτος λόγο ακυρώσεως στηρίζεται σε παραβίαση του κράτους δικαίου από τη συμφωνία εμπορίου και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, αφενός, και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, αφετέρου (στο εξής: συμφωνία). Συναφώς, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι το άρθρο COMPROV.16 της συμφωνίας αυτής αποκλείει κάθε δυνατότητα αμφισβητήσεως ενώπιον των δικαστηρίων και, ιδίως, ενώπιον του δικαστή της Ένωσης του συνόλου σχεδόν των διατάξεων.

2.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσώπων που διατηρούν στενούς οικογενειακούς και περιουσιακούς δεσμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο λόγος αυτός διαιρείται σε τρία σκέλη.

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 2ας Ιουνίου 2021 περί απόρριψης της αίτησης του προσφεύγοντος για πρόσβαση σε έγγραφα της Επιτροπής μέσω χορήγησης αντιγράφων του συνόλου της αλληλογραφίας που έχει ανταλλάξει η Επιτροπή από την 1η Απριλίου 2020

ιδίως δε ως προς την ποσότητα των προσφερόμενων από την BioNTech εμβολίων και τους χρόνους παράδοσής τους, καθόσον, με την απόφαση αυτή, δεν παρέχεται πρόσβαση στον προσφεύγοντα ή του παρέχεται μερική μόνο πρόσβαση·

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι έχει δικαίωμα πρόσβασης στα επίμαχα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1).

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης στις επίμαχες πληροφορίες. Οι ζητούμενες πληροφορίες είναι απαραίτητες τόσο για την εθνική ασφάλεια, τη δημόσια ασφάλεια και τάξη, την οικονομική ευημερία της χώρας και την προάσπιση της τάξης όσο και για την προστασία της υγείας. Επομένως, επιτρέπεται τυχόν επέμβαση στην ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα του ατόμου. Τέλος, η γνωστοποίηση των ζητούμενων πληροφοριών εξυπηρετεί σημαντικό δημόσιο συμφέρον.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης στις επίμαχες πληροφορίες. Δεν υφίσταται λόγος αποκλεισμού βάσει της διάταξης αυτής, καθώς η τελευταία προβλέπει λόγο αποκλεισμού ο οποίος υπόκειται σε χρονικό περιορισμό και αφορά μόνον τρέχουσες διαβουλεύσεις. Αντιθέτως, η αίτηση του προσφεύγοντος για παροχή πληροφοριών αφορά αποκλειστικά τις περατωθείσες διαδικασίες.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης στις επίμαχες πληροφορίες. Η διάταξη αυτή προστατεύει μόνον την τρέχουσα διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η αίτηση του προσφεύγοντος για πρόσβαση στον φάκελο αφορά, όμως, έγγραφα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις της καθής ως προς τις παραδόσεις εμβολίων. Οι διαπραγματεύσεις αυτές έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Εξάλλου, υπάρχει υπερισχύον δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των επίμαχων πληροφοριών, καθώς επί εβδομάδες διεξάγονται συζητήσεις και παρέχεται ενημέρωση, σε ολόκληρη την Ευρώπη, για την απόκτηση εμβολίων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης στις επίμαχες πληροφορίες. Η γνωστοποίηση των πληροφοριών δεν θα έθιγε εμπορικά συμφέροντα φυσικού ή νομικού προσώπου. Οι ζητούμενες πληροφορίες δεν περιέχουν εμπορικά απόρρητα κατά την έννοια της οδηγίας (ΕΕ) 2016/943 (2).

—

να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, το άρθρο 1, τέταρτο σημείο, της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 2021 στην υπόθεση AT.40324 [European Government Bonds (Ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα)], σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), και επομένως, να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, τη διαπίστωση της Επιτροπής περί ευθύνης των προσφευγουσών·

—

επικουρικώς, να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, το άρθρο 2, δεύτερο σημείο, της προσβαλλομένης αποφάσεως, και επομένως να ακυρώσει, εν όλω ή εν μέρει, το εις βάρος των προσφευγουσών πρόστιμο·

—

επικουρικότερα, να μειώσει ουσιωδώς το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες βάσει του άρθρου 2, δεύτερο σημείο, της προσβαλλομένης αποφάσεως στο ύψος που κρίνει εύλογο το Γενικό Δικαστήριο· και

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι είναι νομικώς εσφαλμένη η διαπίστωση ότι οι προσφεύγουσες συμμετείχαν σε «εξ αντικειμένου» παράβαση του άρθρου 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πραγματικό και/ή νομικό σφάλμα εκτιμήσεως ως προς την ταξινόμηση από την Επιτροπή των επίμαχων επαφών και, συνακόλουθα, ως προς τη διαπίστωσή της ότι είναι αντίθετες στον ανταγωνισμό.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πραγματικό και/ή νομικό σφάλμα εκτιμήσεως ως προς τη διάρκεια της εικαζόμενης παράβασης των προσφευγουσών.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πραγματικό και/ή νομικό σφάλμα εκτιμήσεως ως προς τη διαπίστωση ότι υπήρξε ενιαία και διαρκής παράβαση μεταξύ της 18ης Ιανουαρίου 2011 και της 28ης Νοεμβρίου 2011.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβάσεις ουσιωδών διαδικαστικών προϋποθέσεων και των Συνθηκών σε σχέση με την ευθύνη, τούτο δε και σε σχέση με την παρουσίαση από την Επιτροπή των διαπιστώσεών της, τον τρόπο με τον οποίον ταξινόμησε τις σχετικές επαφές, και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης σε σχέση με τον προσδιορισμό της διάρκειας της συμμετοχής των προσφευγουσών.

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πραγματικό σφάλμα εκτιμήσεως λόγω προσδιορισμού τιμής της αξίας των πωλήσεων η οποία βασίζεται σε εικασίες που είναι στην πραγματικότητα ουσιωδώς ανακριβείς και της οποίας η χρήση δεν αιτιολογήθηκε από την Επιτροπή· επιπλέον, η προτεινόμενη μεθοδολογία, ακόμη και βάσει των κανόνων που ορίζει η ίδια, ενέχει σφάλματα.

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται παραβιάσεις των γενικών αρχών της αναλογικότητας, της ίσης μεταχείρισης και εκείνης κατά την οποία το πρόστιμο πρέπει να αφορά ειδικώς τον παραβάτη, σε σχέση με τον υπολογισμό του προστίμου των προσφευγουσών βάσει της τιμής της αξίας των πωλήσεων στην οποία στηρίχθηκε η Επιτροπή.

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος άμυνας και παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως σε σχέση με την παρουσίαση από την Επιτροπή της τιμής της αξίας των πωλήσεων στην οποία στηρίχθηκε.

9.

Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλονται πραγματικά σφάλματα εκτιμήσεως και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης σε σχέση με τον χαρακτηρισμό της βαρύτητας της συμμετοχής των προσφευγουσών στην εικαζόμενη παράβαση.

10.

Με τον δέκατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται μη αναγνώριση του περιορισμένου ρόλου των προσφευγουσών ως ελαφρυντική περίσταση κατά τον υπολογισμό του επιβληθέντος σε αυτές προστίμου.

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος (υπ’ αριθ. 017867693 αίτηση καταχωρίσεως ενώπιον του EUIPO)·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδά του·

—

να καταδικάσει την C8 στα δικαστικά έξοδά της·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η MCO(IP) Holdings Limited.

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης με αποτέλεσμα την εσφαλμένη άρνηση καταχώρισης του σημείου·

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης με αποτέλεσμα την εσφαλμένη απόρριψη της προσφυγής από το τμήμα προσφυγών·

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης καθόσον έγινε δεκτή η ανακοπή και καθόσον, κατά συνέπεια, δεν έγινε δεκτή η καταχώριση του σημείου.

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να επιτρέψει την καταχώριση του σήματος (υπ’ αριθ. 017867689 αίτηση καταχωρίσεως ενώπιον του EUIPO)·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδά του·

—

να καταδικάσει την C8 στα δικαστικά έξοδά της·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η MCO(IP) Holdings Limited.

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης με αποτέλεσμα την εσφαλμένη άρνηση καταχώρισης του σημείου·

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης με αποτέλεσμα την εσφαλμένη απόρριψη της προσφυγής από το τμήμα προσφυγών·

—

εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αλληλεξάρτησης καθόσον έγινε δεκτή η ανακοπή και καθόσον, κατά συνέπεια, δεν έγινε δεκτή η καταχώριση του σημείου.

—

να κρίνει βάσιμη την αγωγή του Oleksandr Viktorovytch Klymenko·

—

να κρίνει ότι, λόγω της εκ μέρους του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβολής περιοριστικών μέτρων εις βάρος του O. V. Klymenko, ακυρωθέντων και μη, όσον αφορά:

—

στοιχειοθετήθηκε εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

—

να κρίνει ότι, κατά συνέπεια, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αποκαταστήσει την οφειλόμενη στα ανωτέρω ζημία που υπέστη ο ενάγων·

—

να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει αποζημίωση όσον αφορά τη ζημία λόγω προσβολής της φήμης και της τιμής, υπολογιζόμενη στο ποσό των 50 000 ευρώ, προσαυξημένο με τους νόμιμους τόκους και με οποιοδήποτε άλλο ποσό κριθεί προσήκον και δικαιολογημένο·

—

να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλλει στον ενάγοντα ποσό 500 ευρώ για κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου το όνομα του ενάγοντος εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στους επίμαχους καταλόγους, προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη λόγω των δυσχερειών που αντιμετώπισε στην καθημερινή ζωή του και λόγω της βλάβης της υγείας του, ποσό προσαυξημένο με τους νόμιμους τόκους και με οποιοδήποτε άλλο ποσό κριθεί προσήκον και δικαιολογημένο·

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο προβάλλεται ανεπαρκής αιτιολογία, η οποία συνιστά παραβίαση της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και προσβολή του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.

2.

Με τον δεύτερο προβάλλεται πλάνη εκτιμήσεως οφειλόμενη στην εκ μέρους του Συμβουλίου παράβαση της υποχρεώσεώς του να αποδείξει το βάσιμο των επιβληθέντων περιοριστικών μέτρων.

—

να ακυρώσει τις κάτωθι αποφάσεις, καθόσον τον αφορούν:

κατά συνέπεια,

—

να διατάξει την απαλοιφή του ονόματος του George Haswani από τα παραρτήματα των ανωτέρω πράξεων·

—

να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει σε αυτόν ποσό 100 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη·

—

κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, κατά το οποίο ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, ο G. Haswani ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να κρίνει ότι το Συμβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του και να το καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο ίδιος, για τα οποία επιφυλάσσεται να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία κατά τη διάρκεια της δίκης.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων του άμυνας και του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη. Ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα δικαιώματά του άμυνας και, ιδίως, το δικαίωμά του να ακουστεί πριν ληφθεί η απόφαση περί διατηρήσεως του ονόματός του στους καταλόγους κυρώσεων.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρέωσης αιτιολογήσεως. Ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο εξέθεσε αόριστες και γενικές εκτιμήσεις χωρίς να παραθέσει, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, τους λόγους για τους όποιους έκρινε, στο πλαίσιο ασκήσεως της εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει, ότι τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα έπρεπε να επιβληθούν στον προσφεύγοντα-ενάγοντα.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο προσέβαλε τα θεμελιώδη δικαιώματα του προσφεύγοντος-ενάγοντος κατά τρόπο αντίθετο προς την αρχή της αναλογικότητας. Ο προσφεύγων-ενάγων εκτιμά, συναφώς, ότι το μέτρο το οποίο ελήφθη εις βάρος του είναι δυσανάλογο προς τον προβαλλόμενο σκοπό και ότι συνιστά υπέρμετρη επέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία του και στο δικαίωμά του ιδιοκτησίας, διότι πλήττει κάθε σημαντική οικονομική δραστηριότητα, δίχως να προβλέπει κανένα άλλο κριτήριο.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και έλλειψη αποδείξεων. Ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η αποτελεσματικότητα του δικαιοδοτικού ελέγχου επιβάλλει, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο του ελέγχου της νομιμότητας της αιτιολογίας στην οποία στηρίζεται η απόφαση περί εγγραφής ή διατηρήσεως του ονόματος συγκεκριμένου προσώπου στους καταλόγους των προσώπων επί των οποίων επιβάλλονται κυρώσεις, ο δικαστής της Ένωσης να βεβαιώνεται ότι η απόφαση αυτή στηρίζεται σε επαρκώς στέρεα πραγματική βάση. Ωστόσο, κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, τόσο οι ισχυρισμοί του Συμβουλίου περί «στενών δεσμών με το καθεστώς» όσο και εκείνοι που αφορούν τον υποτιθέμενο ρόλο του ως μεσάζοντος σε πετρελαϊκές συμφωνίες μεταξύ του συριακού καθεστώτος και του Ισλαμικού Κράτους είναι παντελώς αβάσιμοι και πρέπει, κατά συνέπεια, να απορριφθούν οριστικά.

5.

Ο πέμπτος λόγος αφορά το αίτημα του προσφεύγοντος-ενάγοντος για χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη.

—

να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2021/855 του Συμβουλίου της 27ης Μαΐου 2021 που τροποποιεί την απόφαση 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (1), στο μέτρο που αφορά τον προσφεύγοντα·

—

να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2021/848 του Συμβουλίου της 27ης Μαΐου 2021 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (2), στο μέτρο που αφορά τον προσφεύγοντα· και

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων εκείνων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.

—

να ακυρώσει την από 28 Μαΐου 2021 απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του ACER στην υπόθεση A-007-2021 (ενοποιημένο), καθόσον απέρριψε τα αιτήματα της προσφεύγουσας για ακύρωση της υπ’ αριθ. 33/2020 αποφάσεως, της 4ης Δεκεμβρίου 2020, (στο εξής: απόφαση του Οργανισμού) η οποία καθορίζει τη μεθοδολογία για τον περιφερειακό συντονισμό της επιχειρησιακής ασφάλειας που εφαρμόζεται στην κεντρική περιφέρεια υπολογισμού της δυναμικότητας (στο εξής: μεθοδολογία ROSC), και για επανεξέταση της υποθέσεως·

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον θεώρησε ότι το ACER ορθώς υπερέβη τα σαφή όρια της αρμοδιότητάς του, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 6, παράγραφοι 3 και 8, του κανονισμού 2017/1485 (1), για έγκριση της μεθοδολογίας που ανέπτυξαν οι ΔΣΜ και ήταν αρμόδιο να αναπτύξει μέτρα πολιτικής τα οποία διεύρυναν σημαντικά το πεδίο και την έκταση του περιφερειακού συντονισμού.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφαση του και, κατά συνέπεια, παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία ROSC που καθορίζεται στην απόφαση του Οργανισμού συνάδει προς το άρθρο 35, παράγραφος 5, του κανονισμού 2019/943 (2) και το άρθρο 40, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2019/944 (3).

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον θεώρησε ότι η δυνατότητα των ΔΣΜ να χρησιμοποιούν το μοντέλο κεντρικού προγραμματισμού δεν αφορά τη μεθοδολογία ROSC.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία ROSC, την οποία υιοθέτησε η απόφαση του Οργανισμού, προβλέπει δίκαιους κανόνες σχετικά με τη διασυνοριακή ανταλλαγή ενέργειας, διασφαλίζει δε τη συμβατότητα μεταξύ των κινήτρων που αποβλέπουν στη διαχείριση της συμφόρησης και σε επενδύσεις σε μέτρα αποκαταστάσεως που αφορούν εργαλεία, όπως είναι οι μετασχηματιστές μετατόπισης φάσης.

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον διαπίστωσε ότι η μεθοδολογία ROSC, την οποία υιοθέτησε η απόφαση του Οργανισμού, δεν εμποδίζει τη διατήρηση των ορίων επιχειρησιακής ασφάλειας και, ιδίως, των ορίων τάσης, και, βάσει αυτού, έκρινε ότι η μεθοδολογία ROSC συνάδει προς τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις.

—

να ακυρώσει την από 28 Μαΐου 2021 απόφαση του συμβουλίου προσφυγών του ACER στην υπόθεση A-001-2021 (ενοποιημένο), καθόσον απορρίπτει τα αιτήματα της προσφεύγουσας να ακυρωθεί η υπ’ αριθ. 30/2020 απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 2020, σχετικά με την πρόταση των διαχειριστών των συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ) της κύριας περιφέρειας υπολογισμού δυναμικότητας (ΠΥΔ) για τη μεθοδολογία επιμερισμού του κόστους αναδιανομής και αντίρροπης συναλλαγής (στο εξής: μεθοδολογία RDCTCS), και να επανεξεταστεί η υπόθεση·

—

να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι ο καθού υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον διαπίστωσε ότι το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού περί ηλεκτρικής ενέργειας δεν περιορίζει την αρμοδιότητα του ACER και ότι το ACER ήταν, παρά το άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943 (1), αρμόδιο να λάβει μέτρα πολιτικής που προέβλεπαν κυρώσεις για τις διαζωνικές συναλλαγές· η προσφεύγουσα προβάλλει, επιπροσθέτως, ότι το τμήμα προσφυγών υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τα όρια αρμοδιότητας του ACER τα οποία απορρέουν από το άρθρο 9, παράγραφος 11, του κανονισμού της Επιτροπής 2015/1222 (2), και καθόσον διαπίστωσε ότι το άρθρο 6, παράγραφος 10, του κανονισμού 2019/942 (3)«απονέμει» στο ACER την αρμοδιότητά του.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόφαση του και, κατά συνέπεια, παρέβη το άρθρο 296 ΣΛΕΕ.

3.

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι η ανάλυση των ροών δεν αντιβαίνει προς τους ορισμούς που περιέχονται στο άρθρο 2 της μεθοδολογίας RDCTCS που θέσπισε το ACER.

4.

Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι η ανάλυση των ροών που περιέχεται στη μεθοδολογία RDCTCS που θέσπισε το ACER (υπερτίμηση των βροχοειδών ροών των ζωνών προσφοράς στις οποίες εισάγεται ενέργεια) δεν αντιβαίνει προς το άρθρο 74, παράγραφος 6, στοιχεία γ' και θ', του κανονισμού της Επιτροπής 2015/1222.

5.

Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε ότι το όριο 10 % για τις βροχοειδείς ροές που καθόρισε το ACER δεν είναι υπερτιμημένο, παραβιάζοντας, κατά τον τρόπο αυτόν, την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 13, του κανονισμού 2019/943.

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 19ης Ιουνίου 2013, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.28599 [C 23/10 (πρώην NN 36/10, πρώην CP 163/09)] που έχει χορηγηθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές (εκτός της Καστίλλης-Λα Μάντσα)·

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως της Ισπανίας, όπως αυτό προβλέπεται από το άρθρο 41, παράγραφος 2, του Χάρτη (1), καθώς και παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, σε σχέση με το άρθρο 6 του κανονισμού 2015/1589 (2), καθόσον το βάρος αποδείξεως όσον αφορά την επιλεξιμότητα μετατέθηκε στο Βασίλειο της Ισπανίας.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπερέβη τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας κατά την εκτέλεση της απόφασης της 20ής Δεκεμβρίου 2017, C-70/16 P, και προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και, ιδίως, της αρχής «reformatio in peius», καθώς και παράβαση του άρθρου 47 του Χάρτη.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοίκησης το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 41 του Χάρτη, λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης 3 ετών και 6 μηνών κατά την εκπλήρωση του καθήκοντος αιτιολόγησης της επιλεξιμότητας που εισάγεται με την απόφαση.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω πλημμελούς εξέτασης της επιλεξιμότητας με αντιστροφή του βάρος αποδείξεως.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 1, στοιχείο δ', του κανονισμού 2015/1589, λόγω χαρακτηρισμού του μέτρου ως «καθεστώτος ενισχύσεων».

6.

Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω εισαγωγής συγκεχυμένων και αντιφατικών κριτηρίων ποσοτικοποίησης όσον αφορά τον ορισμό του πλεονεκτήματος στην ίδια απόφαση.

7.

Με τον έβδομο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λόγω μη ύπαρξης πλεονεκτήματος των προσδιοριζόμενων δικαιούχων, καθώς και σφάλμα εκτιμήσεως κατά τον προσδιορισμό των δικαιούχων.

8.

Με τον όγδοο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση του άρθρου ΣΛΕΕ λόγω σφάλματος εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση του συμβατού με το δίκαιο της Ένωσης.

—

να ακυρώσει τη γνωστοποίηση που εξέδωσε το τμήμα «Επιχειρησιακές δραστηριότητες» στις 14 Ιουνίου 2021 στο πλαίσιο της διαδικασίας 50057C και σε όλους τους άλλους φακέλους στους οποίους ο αιτών ή ο δικαιούχος έχει την έδρα του εκτός της Ένωσης, δυνάμει της οποίας η προσφεύγουσα δεν είναι εξουσιοδοτημένη να εκπροσωπεί πελάτες που έχουν την έδρα τους εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

—

να κηρύξει παράνομη την αλλαγή πρακτικής που εισήγαγαν οι κατευθυντήριες γραμμές του EUIPO σχετικά με την επαγγελματική εκπροσώπηση των Ισπανών δικηγόρων ενώπιον του EUIPO (παράρτημα 1, τμήμα 5, μέρος Α)·

—

να καταδικάσει το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση των Συνθηκών, καθόσον το EUIPO παραβίασε τις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητας και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, γνωστοποιώντας στην προσφεύγουσα παρατυπία σχετικά με την εξουσία εκπροσώπησης ενώπιον του EUIPO, με την αιτιολογία ότι στην Ισπανία οι «abogados» μπορούν να εκπροσωπούν μόνο τους πελάτες που κατοικούν μόνιμα στην Ένωση, εξαιρουμένων εκείνων που κατοικούν μόνιμα εκτός της Ένωσης, οι οποίοι πρέπει να εκπροσωπούνται από επαγγελματία δικαστικό πληρεξούσιο που κατέχει τον τίτλο του «Agente Oficial de la Propiedad Industrial».

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 120 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 (1).

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι το EUIPO δεν είναι αρμόδιο να στερήσει τους Ισπανούς δικηγόρους από το δικαίωμα, το οποίο απολαμβάνουν από το 1996, να παρίστανται πλήρως και άνευ όρων ενώπιον του EUIPO.

—

να ακυρώσει την απόφαση με την οποία η Επιτροπή απέρριψε την αίτηση του προσφεύγοντος για πρόσβαση σε έγγραφα της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2021, μέσω χορήγησης αντιγράφων όλων των πρακτικών, συνόψεων, σημειωμάτων, σημειώσεων, εγγράφων της αποκαλούμενης «Steering Committee» (διευθύνουσας επιτροπής) καθώς και της «Joint Negotiations Team» (κοινής ομάδας διαπραγματεύσεων) σχετικά με συνεδριάσεις, διαπραγματεύσεις, αποφάσεις, προτάσεις, εκθέσεις, ηλεκτρονική αλληλογραφία, επιστολική αλληλογραφία, σημειώσεις τηλεφωνικών κλήσεων –ιδίως όσον αφορά τις Advance Purchase Agreements (συμφωνίες προαγοράς)– και συγκεκριμένες συμβάσεις με φαρμακευτικές εταιρίες σχετικά με την παράδοση εμβολίων κατά της COVID-19 για την καταπολέμηση της επιδημίας του κορωνοϊού. Με τον όρο Advance Purchase Agreements (συμφωνίες προαγοράς) νοείται κάθε σύμβαση για την αγορά, την παράδοση, την εξασφάλιση, την κράτηση ή την ανάπτυξη εμβολίων κατά της COVID-19 για τα κράτη μέλη της Ένωσης,

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι έχει δικαίωμα πρόσβασης στα επίμαχα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1). Η απόρριψη εκ μέρους της Επιτροπής αντιβαίνει στη διάταξη αυτή.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι κανένας λόγος αποκλεισμού δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης του προσφεύγοντος. Ειδικότερα, δεν αντιτίθεται στην αίτηση του προσφεύγοντος ο λόγος αποκλεισμού που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Η διαβίβαση των ζητούμενων πληροφοριών είναι απαραίτητη για πολλούς σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Επομένως, επιτρέπεται τυχόν επέμβαση στην ιδιωτική ζωή και την ακεραιότητα του ατόμου. Περαιτέρω, ο κίνδυνος υπονόμευσης πρέπει να αποδεικνύεται με συγκεκριμένο και ουσιαστικό τρόπο. Η καθής δεν ανταποκρίθηκε, όμως, στο εν λόγω βάρος αποδείξεως.

—

να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή, συνοδευόμενη από όλα τα συνημμένα κείμενα και αντίστοιχα αντίτυπα·

—

να δεχθεί την προσφυγή, να ακυρώσει και να καταστήσει άνευ αποτελέσματος την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως επίσης και να κηρύξει την έκπτωση από τα δικαιώματα επί του επίμαχου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αριθ. 8 914 855 λόγω μη χρήσεως·

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

—

Δεν αποδεικνύεται ουσιαστική χρήση του επίμαχου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρα 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', και 58, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου).

—

να ακυρώσει, για τους λόγους που εκτίθενται κατωτέρω, την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2021/988 της Επιτροπής της 16ης Ιουνίου 2021 για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1) (Απόφαση ad hoc αριθ. 66) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2021) 4118]·

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού (ΕΕ) 1383/2015 (2) (αιτιολογική σκέψη 5) και του άρθρου 53, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 (3), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1383/2015, καθώς και σε παράβαση του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΕ) 1383/2015 και παραβίαση των αρχών της εύλογης κρίσης, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, όσον αφορά την επεξεργασία εκπρόθεσμων κοινοποιήσεων στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων σε σχέση με μέτρα τα οποία προβλέπουν περίοδο υποχρεωτικής κατοχής.

2.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού (ΕΕ) 1383/2015 (αιτιολογική σκέψη 5) και του άρθρου 53, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 639/2014, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 1383/2015, καθώς και σε παραβίαση των αρχών της εύλογης κρίσης, της απαγορεύσεως των διακρίσεων και της αναλογικότητας, όσον αφορά την επεξεργασία εκπρόθεσμων κοινοποιήσεων στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων σε σχέση με μέτρα τα οποία δεν προβλέπουν περίοδο υποχρεωτικής κατοχής.

3.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως στηρίζεται σε εσφαλμένη εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 1760/2000 (4) (άρθρο 7) όσον αφορά την προθεσμία κοινοποιήσεως στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων.

—

να ακυρώσει, σύμφωνα με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2021/1002 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2021, για την εφαρμογή της απόφασης 2012/642/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα εν όψει της κατάστασης στη Λευκορωσία (ΕΕ 2021, L 219I, σ. 70) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2021/997 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2021, για την εφαρμογή του άρθρου 8α παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2006 σχετικά με περιοριστικά μέτρα όσον αφορά τη Λευκορωσία (ΕΕ 2021, L 219I, σ. 3), κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα·

—

να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2021 περί απόρριψης της αίτησης του προσφεύγοντος για εξέταση εγγράφων της Επιτροπής, μέσω κατάρτισης αντιγράφων όσον αφορά το σύνολο της επικοινωνίας της Επιτροπής με την εταιρία AstraZeneca plc ή με τις θυγατρικές της, με την Ομοσπονδιακή Καγκελαρία της Γερμανίας ή με το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Υγείας σχετικά με την εταιρία Astra Zeneca plc ή τις θυγατρικές της, η οποία καλύπτει το διάστημα από 1ης Απριλίου 2020 και εφεξής και αφορά ιδίως την ποσότητα των προσφερόμενων από την AstraZeneca plc εμβολίων κατά της Covid-19 και τους χρόνους παράδοσής τους·

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

1.

Πρώτος λόγος: Ο προσφεύγων έχει δικαίωμα πρόσβασης στα επίμαχα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1). Η απόρριψη εκ μέρους της Επιτροπής αντιβαίνει στη διάταξη αυτή.

2.

Δεύτερος λόγος: Δεν αντιτίθεται στο δικαίωμα πρόσβασης του προσφεύγοντος ο λόγος αποκλεισμού που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001. Ο συγκεκριμένος λόγος αποκλεισμού υπόκειται σε χρονικό περιορισμό και ισχύει μόνο για τρέχουσες ένδικες διαδικασίες και διαβουλεύσεις. Η εν εξελίξει διαδικασία στο Βέλγιο κατά της AstraZeneca με αριθμό 2021/48/C αφορά εντελώς διαφορετική περίπτωση και έχει ήδη περατωθεί με την απόφαση της 18ης Ιουνίου 2021. Επίσης, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις περί υπονόμευσης της αρχής της ισότητας των όπλων και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, καθώς όλες οι τυχόν σχετικές διαδικασίες έχουν ήδη περατωθεί.