ISSN 1977-0901

Επίσημη Εφημερίδα

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413
European flag  

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα

Ανακοινώσεις και Πληροφορίες

62ό έτος
9 Δεκεμβρίου 2019

Περιεχόμενα

Σελίδα

 

IV   Πληροφορίες

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2019/C 413/01

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

1

 

V   Γνωστοποιήσεις

 

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

 

Δικαστήριο

2019/C 413/02

Υπόθεση C-616/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Tribunal correctionnel de Foix (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Ποινική διαδικασία κατά Mathieu Blaise κ.λπ. (Προδικαστική παραπομπή – Περιβάλλον – Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά – Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 – Κύρος – Αρχή της προφυλάξεως – Προσδιορισμός της έννοιας της δραστικής ουσίας – Σώρευση δραστικών ουσιών – Αξιοπιστία της διαδικασίας αξιολογήσεως – Πρόσβαση του κοινού στον φάκελο – Έλεγχοι μακροπρόθεσμης τοξικότητας – Φυτοφάρμακα – Glyphosate)

2

2019/C 413/03

Υπόθεση C-621/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Kúria (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Gyula Kiss κατά CIB Bank Zrt., Emil Kiss, Gyuláné Kiss (Προδικαστική παραπομπή – Προστασία των καταναλωτών – Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα των συμβατικών ρητρών – Άρθρο 4, παράγραφος 2 – Άρθρο 5 – Υποχρέωση συντάξεως των συμβατικών ρητρών κατά τρόπο σαφή και κατανοητό – Ρήτρες με τις οποίες επιβάλλεται η καταβολή εξόδων για μη προσδιοριζόμενες υπηρεσίες)

3

2019/C 413/04

Υπόθεση C-673/17: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband eV κατά Planet49 GmbH (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 95/46/ΕΚ – Οδηγία 2002/58/ΕΚ – Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 – Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών – Cookies – Έννοια της συγκατάθεσης του υποκειμένου των δεδομένων – Δήλωση συγκατάθεσης μέσω προσυμπληρωμένου τετραγωνιδίου)

4

2019/C 413/05

Υπόθεση C-18/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Eva Glawischnig-Piesczek κατά Facebook Ireland Limited (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνία της πληροφορίας – Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών – Οδηγία 2000/31/ΕΕ – Ευθύνη των ενδιάμεσων παρόχων – Άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 3 – Πάροχος υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου – Δυνατότητα να αξιωθεί η εκ μέρους του παρόχου παύση ή πρόληψη προσβολής – Άρθρο 18, παράγραφος 1 – Προσωπικό, καθ’ ύλην και εδαφικό όριο ισχύος σχετικής αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων – Άρθρο 15, παράγραφος 1 – Δεν υφίσταται γενικού χαρακτήρα υποχρέωση ελέγχου)

5

2019/C 413/06

Υπόθεση C-42/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Finanzamt Trier κατά Cardpoint GmbH, διαδόχου της Moneybox Deutschland GmbH (Προδικαστική παραπομπή – Φορολογία – Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) – Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ – Απαλλαγές – Άρθρο 13, B, στοιχείο δ', σημείο 3 – Πράξεις που αφορούν τις πληρωμές – Υπηρεσίες παρεχόμενες από εταιρία σε τράπεζα, αφορώσες την εκμετάλλευση μηχανημάτων αυτόματης αναλήψεως μετρητών)

6

2019/C 413/07

Υπόθεση C-70/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid κατά A, B, P (Προδικαστική παραπομπή – Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας – Απόφαση 2/76 – Άρθρο 7 – Απόφαση 1/80 – Άρθρο 13 – Ρήτρες standstill – Νέος περιορισμός – Λήψη, καταχώριση και διατήρηση βιομετρικών δεδομένων Τούρκων υπηκόων σε κεντρικό αρχείο – Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος – Σκοπός της πρόληψης και καταπολέμησης της απάτης περί την ταυτότητα και τα έγγραφα – Άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής – Δικαίωμα στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Αναλογικότητα)

6

2019/C 413/08

Υπόθεση C-93/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Court of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Ermira Bajratari κατά Secretary of State for the Home Department (Προδικαστική παραπομπή – Ιθαγένεια της Ένωσης – Οδηγία 2004/38/ΕΚ – Δικαίωμα διαμονής υπηκόου τρίτου κράτους ανιόντος σε ευθεία γραμμή ανηλίκων πολιτών της Ένωσης – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Προϋπόθεση επαρκών πόρων – Πόροι αποτελούμενοι από εισοδήματα προερχόμενα από απασχόληση που ασκείται χωρίς τίτλο διαμονής και άδεια εργασίας)

7

2019/C 413/09

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-152/18 P και C-153/18 P: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Οκτωβρίου 2019 – Crédit Mutuel Arkéa (C-152/18 P) και Crédit Mutuel Arkéa (C-153/18 P) κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Αίτηση αναιρέσεως – Οικονομική και νομισματική πολιτική – Άρθρο 127, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ – Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 – Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ' – Προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση – Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 – Άρθρο 2, σημείο 21, στοιχείο γ' – Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 – Άρθρο 10 – Όμιλος υποκείμενος σε προληπτική εποπτεία – Ιδρύματα που συνδέονται μόνιμα με κεντρικό οργανισμό)

8

2019/C 413/10

Υπόθεση C-197/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο διαδικασίας η οποία κινήθηκε από τους Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, Gemeinde Zillingdorf (Προδικαστική παραπομπή – Περιβάλλον – Οδηγία 91/676/ΕΟΚ – Προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προελεύσεως – Σκοπός η μείωση της ρυπάνσεως – Ύδατα που πλήττονται από τη ρύπανση – Συγκέντρωση νιτρικών ιόντων ανερχόμενη σε 50 mg/l κατ’ ανώτατο όριο – Προγράμματα δράσεως των κρατών μελών – Δικαιώματα των ιδιωτών να απαιτήσουν την τροποποίηση ενός τέτοιου προγράμματος – Ενεργητική νομιμοποίηση ενώπιον των εθνικών αρχών και δικαστηρίων)

9

2019/C 413/11

Υπόθεση C-208/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Jana Petruchová κατά FIBO Group Holdings Limited (Προδικαστική παραπομπή – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 – Άρθρο 17, παράγραφος 1 – Διεθνής δικαιοδοσία σε συμβάσεις καταναλωτών – Έννοια του καταναλωτή – Φυσικό πρόσωπο το οποίο πραγματοποιεί συναλλαγές στη διεθνή αγορά συναλλάγματος μέσω χρηματομεσιτικής εταιρίας – Κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 (Ρώμη I) – Οδηγία 2004/39/ΕΚ – Έννοια του ιδιώτη πελάτη)

10

2019/C 413/12

Υπόθεση C-260/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Kamil Dziubak, Justyna Dziubak κατά Raiffeisen Bank International AG, prowadzący działalność w Polsce w formie oddziału pod nazwą Raiffeisen Bank International AG Oddział w Polsce, πρώην Raiffeisen Bank Polska SA (Προδικαστική παραπομπή – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Συμβάσεις συναπτόμενες με καταναλωτές – Καταχρηστικές ρήτρες – Ενυπόθηκο δάνειο με ρήτρα υπολογισμού σε αξία ξένου νομίσματος – Ρήτρα περί καθορισμού της συναλλαγματικής ισοτιμίας – Αποτελέσματα της αναγνωρίσεως του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας – Δυνατότητα του δικαστηρίου να αντικαταστήσει τις καταχρηστικές ρήτρες με γενικές ρήτρες του αστικού δικαίου – Εκτίμηση του συμφέροντος του καταναλωτή – Διατήρηση της συμβάσεως σε ισχύ χωρίς τις καταχρηστικές ρήτρες)

11

2019/C 413/13

Υπόθεση C-267/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Delta Antrepriză de Construcții și Montaj 93 SA κατά Compania Națională de Administrare a Infrastructurii Rutiere SA (Προδικαστική παραπομπή – Δημόσιες συμβάσεις – Διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως – Οδηγία 2014/24/ΕΕ – Άρθρο 57, παράγραφος 4 – Λόγοι προαιρετικού αποκλεισμού – Αποκλεισμός οικονομικού φορέα από τη συμμετοχή σε διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως – Καταγγελία προηγούμενης συμβάσεως λόγω μερικής ανάθεσης της συμβάσεως σε υπεργολάβο – Έννοια της σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης πλημμέλειας – Περιεχόμενο)

12

2019/C 413/14

Υπόθεση C-272/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Verein für Konsumenteninformation κατά TVP Treuhand- und Verwaltungsgesellschaft für Publikumsfonds mbH & Co KG (Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Εφαρμοστέο δίκαιο επί συμβατικών ενοχών – Εξαίρεση του δικαίου των εταιριών από το πεδίο εφαρμογής της Συμβάσεως της Ρώμης και του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 (Ρώμη I) – Καταπιστευτική σύμβαση μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή με αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση συμμετοχής σε ετερόρρυθμη εταιρία)

13

2019/C 413/15

Υπόθεση C-274/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Arbeits- und Sozialgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Minoo Schuch-Ghannadan κατά Medizinische Universität Wien (Προδικαστική παραπομπή – Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης – Ρήτρα 4 – Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων – Λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση των εργαζομένων με μερική απασχόληση σε σύγκριση με τους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης – Απαγόρευση – Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία καθορίζει μεγαλύτερη μέγιστη συνολική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου για τους εργαζομένους με μερική απασχόληση σε σχέση με τους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση – Αρχή pro rata temporis – Οδηγία 2006/54/ΕΚ – Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης – Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β' – Έννοια της έμμεσης διάκρισης λόγω φύλου – Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ' – Όροι απασχόλησης και εργασίας – Άρθρο 19 – Βάρος αποδείξεως)

14

2019/C 413/16

Υπόθεση C-285/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο της δίκης Kauno miesto savivaldybė, Kauno miesto savivaldybės administracija (Προδικαστική παραπομπή – Δημόσιες συμβάσεις – Οδηγία 2014/24/ΕΕ – Άρθρο 12, παράγραφος 1 – Διαχρονική εφαρμογή – Ελευθερία των κρατών μελών ως προς την επιλογή του τρόπου παροχής υπηρεσιών – Όρια – Δημόσιες συμβάσεις που αποτελούν αντικείμενο in house ανάθεσης – Εσωτερική ανάθεση – Αλληλεπικάλυψη μεταξύ δημόσιας σύμβασης και εσωτερικής ανάθεσης)

15

2019/C 413/17

Υπόθεση C-302/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – X κατά Belgische Staat (Προδικαστική παραπομπή – Μεταναστευτική πολιτική – Καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες – Οδηγία 2003/109/ΕΚ – Προϋποθέσεις χορηγήσεως του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος – Άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' – Σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς πόροι)

16

2019/C 413/18

Υπόθεση C-329/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Valsts ieņēmumu dienests κατά Altic SIA (Προδικαστική παραπομπή – Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) – Οδηγία 2006/112/ΕΚ – Αγορά τροφίμων – Έκπτωση του φόρου εισροών – Άρνηση αναγνωρίσεως του δικαιώματος εκπτώσεως – Ενδεχομένως εικονικός προμηθευτής – Απάτη περί τον ΦΠΑ – Απαιτήσεις σχετικά με τη γνώση εκ μέρους του αποκτώντος – Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 – Υποχρεώσεις ανιχνευσιμότητας των τροφίμων και ταυτοποιήσεως του προμηθευτή – Κανονισμοί (ΕΚ) 852/2004 και (ΕΚ) 882/2004 – Υποχρεώσεις καταχωρίσεως τις οποίες υπέχουν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων – Κρισιμότητα για το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ)

16

2019/C 413/19

Υπόθεση C-378/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Landwirtschaftskammer Niedersachsen κατά Reinhard Westphal (Προδικαστική παραπομπή – Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 – Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Προθεσμία παραγραφής – Κανονισμοί (ΕΟΚ) 3887/92 και (ΕΚ) 2419/2001 – Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων – Αναζήτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων – Εφαρμογή του επιεικέστερου κανόνα παραγραφής)

17

2019/C 413/20

Υπόθεση C-632/18: Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Conseil d’État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Fonds du Logement de la Région de Bruxelles-Capitale SCRL κατά Institut des Comptes nationaux (ICN) (Προδικαστική παραπομπή – Οικονομική και νομισματική πολιτική – Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 – Τομέας της γενικής κυβέρνησης – Θυγατρικός χρηματοοικονομικός οργανισμός – Έννοια – Εταιρία η οποία προσφέρει στα νοικοκυριά με μεσαία ή χαμηλά εισοδήματα ενυπόθηκα δάνεια υπό τον έλεγχο φορέα της γενικής κυβέρνησης)

18

2019/C 413/21

Γνωμοδότηση 1/19: Αίτηση γνωμοδότησης υποβαλλόμενη σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

19

2019/C 413/22

Υπόθεση C-522/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – DC κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

19

2019/C 413/23

Υπόθεση C-523/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – ED κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

20

2019/C 413/24

Υπόθεση C-527/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – HG και IH κατά Bankia S.A.

21

2019/C 413/25

Υπόθεση C-582/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουλίου 2019 η Holzer y Cia, SA de CV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 23 Μαΐου 2019 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-3/18 και T-4/18, Holzer y Cia κατά EUIPO – Annco

22

2019/C 413/26

Υπόθεση C-591/19 P: Αναίρεση που άσκησε την 1η Αυγούστου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της απόφασης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 11 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-138/18, De Esteban Alonso κατά Επιτροπής

23

2019/C 413/27

Υπόθεση C-613/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Αυγούστου 2019 η Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-209/18, Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

23

2019/C 413/28

Υπόθεση C-614/19 P: Αναίρεση που άσκησε στις 14 Αυγούστου 2019 η Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-210/18, Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

24

2019/C 413/29

Υπόθεση C-618/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 16 Αυγούστου 2019 – Ge.Fi.L. - Gestione Fiscalità Locale SpA κατά Regione Campania

24

2019/C 413/30

Υπόθεση C-649/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) στις 3 Σεπτεμβρίου 2019 – Ποινική διαδικασία κατά IR

25

2019/C 413/31

Υπόθεση C-674/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 – UAB Skonis ir kvapas κατά Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

26

2019/C 413/32

Υπόθεση C-684/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 17 Σεπτεμβρίου 2019 – mk advokaten GbR κατά MBK Rechtsanwälte GbR

27

2019/C 413/33

Υπόθεση C-704/19: Προσφυγή της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

27

2019/C 413/34

Υπόθεση C-708/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 25 Σεπτεμβρίου 2019 – Von Aschenbach & Voss GmbH κατά Hauptzollamt Duisburg

28

2019/C 413/35

Υπόθεση C-718/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 – Ordre des barreaux francophones et germanophone, Association pour le droit des Étrangers ASBL, Coordination et Initiatives pour et avec les Réfugiés et Étrangers ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, Vluchtelingenwerk Vlaanderen ASBL κατά Conseil des ministres

29

2019/C 413/36

Υπόθεση C-724/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) την 1η Οκτωβρίου 2019 – Ποινική διαδικασία κατά HP

30

2019/C 413/37

Υπόθεση C-735/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – Euromin Holdings (Cyprus) Limited κατά Finanšu un kapitāla tirgus komisija

31

2019/C 413/38

Υπόθεση C-736/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – ZS Plaukti κατά Lauku atbalsta dienests

32

2019/C 413/39

Υπόθεση C-737/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – Bank of China Limited κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

33

2019/C 413/40

Υπόθεση C-739/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – VK κατά An Bord Pleanála

34

2019/C 413/41

Υπόθεση C-741/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Paris (Γαλλία) στις 8 Οκτωβρίου 2019 – Δημοκρατία της Μολδαβίας κατά Εταιρίας Komstroy, που υπεισήλθε στα δικαιώματα της εταιρίας Energoalians

34

2019/C 413/42

Υπόθεση C-745/19: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 10 Οκτωβρίου 2019 – PH, OI κατά Еurobank Bulgaria АD

35

2019/C 413/43

Υπόθεση C-787/19: Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας

36

2019/C 413/44

Υπόθεση C-791/19: Προσφυγή της 25ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

36

 

Γενικό Δικαστήριο

2019/C 413/45

Υπόθεση T-586/14 RENV: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Xinyi PV Products (Anhui) Holdings κατά Επιτροπής (Ντάμπινγκ – Εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Κίνας – Άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 [νυν άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036] – Καθεστώς επιχειρήσεως δραστηριοποιούμενης υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς – Έννοια της μείζονος στρεβλώσεως του κόστους παραγωγής και της οικονομικής καταστάσεως των επιχειρήσεων – Φορολογικά πλεονεκτήματα – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

38

2019/C 413/46

Υποθέσεις T-755/15 και T-759/15: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Λουξεμβούργο και Fiat Chrysler Finance Europe κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις – Κρατική ενίσχυση που χορήγησε το Λουξεμβούργο – Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη και μη συμβατή με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της – Φορολογική απόφαση προέγκρισης (tax ruling) – Πλεονέκτημα – Αρχή του πλήρους ανταγωνισμού – Επιλεκτικός χαρακτήρας – Τεκμήριο – Περιορισμός του ανταγωνισμού – Ανάκτηση)

39

2019/C 413/47

Υποθέσεις T-760/15 και T-636/16: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Κάτω Χώρες κ.λπ. κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις – Κρατική ενίσχυση που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες – Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη και μη συμβατή με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της – Φορολογική απόφαση προέγκρισης (tax ruling) – Ενδοομιλική τιμολόγηση – Υπολογισμός της βάσης επιβολής του φόρου – Αρχή του πλήρους ανταγωνισμού – Πλεονέκτημα – Σύστημα αναφοράς – Φορολογική και διαδικαστική αυτονομία των κρατών μελών)

40

2019/C 413/48

Υπόθεση T-105/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – HSBC Holdings κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Τομέας παραγώγων επιτοκίου σε ευρώ – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ – Χειραγώγηση των διατραπεζικών επιτοκίων αναφοράς του Euribor – Ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών – Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού — Ενιαία και διαρκής παράβαση – Πρόστιμα – Βασικό ποσό – Αξία των πωλήσεων – Άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 – Υποχρέωση αιτιολόγησης)

41

2019/C 413/49

Υπόθεση T-217/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – FVE Holýšov I κ.λπ. κατά Επιτροπής (Κρατικές ενισχύσεις – Αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές – Μέτρα που θεσπίζουν ελάχιστη εγγυημένη τιμή αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ή πριμοδοτούν τους παραγωγούς αυτού του είδους ηλεκτρικής ενέργειας – Τροποποίηση των αρχικών μέτρων – Απόφαση που κηρύσσει το καθεστώς ενισχύσεων συμβατό με την εσωτερική αγορά κατά το πέρας του προκαταρκτικού σταδίου εξέτασης – Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ – Δικαιούχοι της ενίσχυσης και μέτοχοι των δικαιούχων – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Κρατικοί πόροι – Αρμοδιότητα της Επιτροπής να εξετάζει τη συμβατότητα των μέτρων με άλλες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης πέραν των σχετικών με τις κρατικές ενισχύσεις)

42

2019/C 413/50

Υπόθεση T-391/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Ρουμανία κατά Επιτροπής (Θεσμικό δίκαιο – Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών – Προστασία των εθνικών και γλωσσικών μειονοτήτων – Ενίσχυση της πολιτιστικής και της γλωσσικής πολυμορφίας – Μερική καταχώριση – Αρχή της κατ’ απονομήν αρμοδιότητας – Μη ύπαρξη πρόδηλης ελλείψεως νομοθετικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ – Άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 211/2011 – Άρθρο 296 ΣΛΕΕ)

43

2019/C 413/51

Υπόθεση T-466/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Printeos κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ανταγωνισμός – Συμπράξεις – Αγορά τυποποιημένων φακέλων βάσει καταλόγου και ειδικών τυπωμένων φακέλων – Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ – Μερική ακύρωση λόγω παράβασης της υποχρέωσης αιτιολόγησης – Τροποποιητική απόφαση – Διαδικασία διευθέτησης διαφορών – Πρόστιμα – Βασικό ποσό – Κατ’ εξαίρεση προσαρμογή – Ανώτατο όριο 10 % επί του συνολικού κύκλου εργασιών – Άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 – Αρχή non bis in idem – Ασφάλεια δικαίου – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Ίση μεταχείριση – Σώρευση κυρώσεων – Αναλογικότητα – Επιείκεια – Πλήρης δικαιοδοσία)

44

2019/C 413/52

Υπόθεση T-780/17: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – US κατά ΕΚΤ (Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό της ΕΚΤ – Έκθεση αξιολογήσεως 2016 – Διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ – Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

44

2019/C 413/53

Υπόθεση T-13/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Crédit mutuel Arkéa κατά EUIPO – Confédération nationale du Crédit mutuel (Crédit Mutuel) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Crédit Mutuel – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Περιγραφικός χαρακτήρας – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως – Αντίθετη προσφυγή – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Άρθρο 59, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001)

45

2019/C 413/54

Υπόθεση T-39/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – VF κατά ΕΚΤ (Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό της ΕΚΤ – Έκθεση αξιολογήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος – Διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ – Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως – Αρχή της χρηστής διοικήσεως)

46

2019/C 413/55

Υπόθεση T-68/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Fränkischer Weinbauverband κατά EUIPO (Σχήμα ελλειψοειδούς φιάλης) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχώρισης τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Σχήμα κυρτής ελλειψοειδούς φιάλης, πεπλατυσμένης στο εμπρός και στο πίσω μέρος – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

47

2019/C 413/56

Υπόθεση T-219/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Piaggio & C. κατά EUIPO – Zhejiang Zhongneng Industry Group (Μοτοσακό) (Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα – Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας – Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο αναπαριστά μοτοσακό – Προγενέστερο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα – Λόγος ακυρότητας – Ατομικός χαρακτήρας – Διαφορετική συνολική εντύπωση – Ενημερωμένος χρήστης – Άρθρο 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 – Σύμφωνη ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002 – Περίπτωση όπου δεν έχει γίνει, στο καταχωρισμένο σχέδιο ή υπόδειγμα, χρήση μη καταχωρισμένου προγενέστερου εθνικού τρισδιάστατου σήματος – Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 6/2002 – Περίπτωση όπου δεν έχει γίνει, στο καταχωρισμένο σχέδιο ή υπόδειγμα, μη επιτρεπόμενη χρήση έργου προστατευόμενου από τη νομοθεσία κράτους μέλους η οποία διέπει το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας – Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 6/2002)

47

2019/C 413/57

Υπόθεση T-255/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – US κατά ΕΚΤ (Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό της ΕΚΤ – Σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου – Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

48

2019/C 413/58

Υπόθεση T-356/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Volvo Trademark κατά EUIPO – Paalupaikka (V V-WHEELS) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία ανακοπής – Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης V V WHEELS – Προγενέστερα εικονιστικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εθνικά σήματα και μη καταχωρισμένα σήματα VOLVO – Σχετικός λόγος απαραδέκτου – Ομοιότητα των σημείων – Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

49

2019/C 413/59

Υπόθεση T-458/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Multifit κατά EUIPO (real nature) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης real nature – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Περιγραφικός χαρακτήρας – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

49

2019/C 413/60

Υπόθεση T-492/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Zhadanov κατά EUIPO (Scanner Pro) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Scanner Pro – Απόλυτος λόγος απαραδέκτου – Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως – Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

50

2019/C 413/61

Υπόθεση T-507/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Γαλλία κατά Επιτροπής (ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ – Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση – Δαπάνες που πραγματοποίησε η Γαλλία στο πλαίσιο του προγράμματος ειδικών μέτρων λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα (POSEI) – Ανακριβής λογιστική καταχώριση για ορισμένα φορτία μπανάνας (οικονομικά έτη 2013 έως 2016) – Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομική διόρθωση)

51

2019/C 413/62

Υπόθεση T-650/18: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Reaktor Group κατά EUIPO (REAKTOR) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης REAKTOR – Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου – Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα – Διακριτικός χαρακτήρας – Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 – Άμεση και συγκεκριμένη σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αφορά η αίτηση καταχώρισης σήματος)

52

2019/C 413/63

Υπόθεση T-553/16: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – von Blumenthal κ.λπ. κατά ΕΤΕπ (Υπαλληλική υπόθεση – Προσωπικό της ΕΤΕπ – Αποδοχές – Ετήσια αναπροσαρμογή της κλίμακας των βασικών μισθών – Μέθοδος υπολογισμού – Εξαφάνιση του αντικειμένου της διαφοράς – Κατάργηση της δίκης)

52

2019/C 413/64

Υπόθεση T-746/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor κατά EUIPO – Beats Electronics (i.Beat jump) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως – Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως – Κατάργηση της δίκης – Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί – Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου)

53

2019/C 413/65

Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-748/17 και T-770/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor et Beats Electronics κατά EUIPO – Beats Electronics και TrekStor (iBeat) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως – Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως – Κατάργηση της δίκης – Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί – Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου)

54

2019/C 413/66

Υπόθεση T-749/17: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor κατά EUIPO – Beats Electronics (i.Beat jess) (Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως – Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως – Κατάργηση της δίκης – Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου – Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί – Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου)

55

2019/C 413/67

Υπόθεση T-566/19 R: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2019 – Scandlines Danmark και Scandlines Deutschland κατά Επιτροπής (Αίτηση λήψης προσωρινών μέτρων – Κρατική ενίσχυση – Παράταση της προθεσμίας – Έλλειψη συμφέροντος)

56

2019/C 413/68

Υπόθεση T-613/19: Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2019 – ENIL Brussels Office κ.λπ. κατά Επιτροπής

56

2019/C 413/69

Υπόθεση T-648/19: Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2019 – Nike European Operations Netherlands και Converse Netherlands κατά Επιτροπής

57

2019/C 413/70

Υπόθεση T-663/19: Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2019 – Hasbro κατά EUIPO – Kreativni Dogadaji (MONOPOLY)

58

2019/C 413/71

Υπόθεση T-693/19: Προσφυγή της 9ης Οκτωβρίου 2019 – Kerry Luxembourg κατά EUIPO – Ornua (KERRYMAID)

59

2019/C 413/72

Υπόθεση T-696/19: Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2019 – Teva Pharmaceutical Industries κατά EUIPO (Moins de migraine pour vivre mieux)

60

2019/C 413/73

Υπόθεση T-697/19: Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2019 – Teva Pharmaceutical Industries κατά EUIPO (Weniger Migräne. Mehr vom Leben)

61

2019/C 413/74

Υπόθεση T-705/19: Προσφυγή-αγωγή της 15ης Οκτωβρίου 2019 – GV κατά Επιτροπής

61

2019/C 413/75

Υπόθεση T-707/19: Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2019 – FF&GB κατά EUIPO (ONE-OFF)

62

2019/C 413/76

Υπόθεση T-709/19: Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2019 – GW κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου

63

2019/C 413/77

Υπόθεση T-720/19: Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2019 – Ashworth κατά Κοινοβουλίου

64

2019/C 413/78

Υπόθεση T-675/18: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Trifolio-M κ.λπ. κατά EFSA

66

2019/C 413/79

Υπόθεση T-287/19: Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – BigBen Interactive κατά EUIPO – natcon7 (nacon)

66

2019/C 413/80

Υπόθεση T-494/19: Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – CupoNation κατά EUIPO (Cyber Monday)

66

EL

 

IV Πληροφορίες

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/1

Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 413/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 406 της 2.12.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 399 της 25.11.2019

ΕΕ C 383 της 11.11.2019

ΕΕ C 372 της 4.11.2019

ΕΕ C 363 της 28.10.2019

ΕΕ C 357 της 21.10.2019

ΕΕ C 348 της 14.10.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

V Γνωστοποιήσεις

ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Δικαστήριο

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/2

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Tribunal correctionnel de Foix (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Ποινική διαδικασία κατά Mathieu Blaise κ.λπ.

(Υπόθεση C-616/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά - Κανονισμός (ΕΚ) 1107/2009 - Κύρος - Αρχή της προφυλάξεως - Προσδιορισμός της έννοιας της «δραστικής ουσίας» - Σώρευση δραστικών ουσιών - Αξιοπιστία της διαδικασίας αξιολογήσεως - Πρόσβαση του κοινού στον φάκελο - Έλεγχοι μακροπρόθεσμης τοξικότητας - Φυτοφάρμακα - Glyphosate)

(2019/C 413/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal correctionnel de Foix

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Mathieu Blaise, Sabrina Dauzet, Alain Feliu, Marie Foray, Sylvestre Ganter, Dominique Masset, Ambroise Monsarrat, Sandrine Muscat, Jean-Charles Sutra, Blanche Yon, Kevin Leo-Pol Fred Perrin, Germain Yves Dedieu, Olivier Godard, Kevin Pao Donovan Schachner, Laura Dominique Chantal Escande, Nicolas Benoit Rey, Eric Malek Benromdan, Olivier Eric Labrunie, Simon Joseph Jeremie Boucard, Alexis Ganter, Pierre André Garcia

παρισταμένου του: Espace Émeraude

Διατακτικό

Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά και την κατάργηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ και 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

(1)  ΕΕ C 22 της 22.1.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/3

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Kúria (Ουγγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Gyula Kiss κατά CIB Bank Zrt., Emil Kiss, Gyuláné Kiss

(Υπόθεση C-621/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα των συμβατικών ρητρών - Άρθρο 4, παράγραφος 2 - Άρθρο 5 - Υποχρέωση συντάξεως των συμβατικών ρητρών κατά τρόπο σαφή και κατανοητό - Ρήτρες με τις οποίες επιβάλλεται η καταβολή εξόδων για μη προσδιοριζόμενες υπηρεσίες)

(2019/C 413/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Kúria

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Gyula Kiss

κατά

CIB Bank Zrt., Emil Kiss, Gyuláné Kiss

Διατακτικό

1)

Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, και του άρθρου 5 της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, η απαίτηση να είναι διατυπωμένες οι συμβατικές ρήτρες κατά τρόπο σαφή και κατανοητό δεν έχει την έννοια ότι συμβατικές ρήτρες που δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο ατομικής διαπραγματεύσεως και περιέχονται σε σύμβαση δανείου συναφθείσα με καταναλωτές, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι οποίες καθορίζουν επακριβώς το ποσό των εξόδων διαχειρίσεως και της προμήθειας εκταμιεύσεως που βαρύνουν τον καταναλωτή, τη μέθοδο υπολογισμού τους και τον χρόνο καταβολής τους, πρέπει επίσης να προσδιορίζουν αναλυτικώς όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται ως αντιπαροχή των συγκριμένων ποσών.

2)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι συμβατική ρήτρα, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, αφορώσα τα έξοδα διαχειρίσεως συμβάσεως δανείου η οποία δεν παρέχει τη δυνατότητα σαφούς προσδιορισμού των συγκεκριμένων υπηρεσιών που παρέχονται ως αντιπαροχή δεν δημιουργεί, κατ’ αρχήν, σημαντική ανισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των μερών που απορρέουν από τη σύμβαση εις βάρος του καταναλωτή, παρά την απαίτηση καλής πίστεως.

(1)  ΕΕ C 22 της 22.1.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/4

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 1ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband eV κατά Planet49 GmbH

(Υπόθεση C-673/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 95/46/ΕΚ - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 - Επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Cookies - Έννοια της συγκατάθεσης του υποκειμένου των δεδομένων - Δήλωση συγκατάθεσης μέσω προσυμπληρωμένου τετραγωνιδίου)

(2019/C 413/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband eV

κατά

Planet49 GmbH

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 2, στοιχείο στ', και το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο η', της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών καθώς και με το άρθρο 4, σημείο 11, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46 (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων), έχουν την έννοια ότι η κατά τις εν λόγω διατάξεις συγκατάθεση δεν δίδεται εγκύρως όταν η αποθήκευση πληροφοριών ή η πρόσβαση σε πληροφορίες ήδη αποθηκευμένες στον τερματικό εξοπλισμό του χρήστη ιστοτόπου, μέσω cookies, επιτρέπεται βάσει προσυμπληρωμένου τετραγωνιδίου το οποίο ο χρήστης αυτός πρέπει να αποεπιλέξει προκειμένου να αρνηθεί να δώσει τη συγκατάθεσή του.

2)

Το άρθρο 2, στοιχείο στ', και το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, στοιχείο η', της οδηγίας 95/46 καθώς και με το άρθρο 4, σημείο 11, και το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 2016/679, δεν πρέπει να ερμηνεύονται διαφορετικά ανάλογα με το αν οι πληροφορίες που αποθηκεύονται, ή στις οποίες υπάρχει πρόσβαση, στον τερματικό εξοπλισμό του χρήστη ιστοτόπου αποτελούν ή όχι δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, κατά την έννοια της οδηγίας 95/46 και του κανονισμού 2016/679.

3)

Το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας 2002/58, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/136, έχει την έννοια ότι οι πληροφορίες τις οποίες ο πάροχος υπηρεσιών πρέπει να δίδει στον χρήστη ιστοτόπου περιλαμβάνουν τη διάρκεια λειτουργίας των cookies καθώς και το ζήτημα αν τρίτοι μπορούν ή όχι να έχουν πρόσβαση στα cookies αυτά.

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/5

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Eva Glawischnig-Piesczek κατά Facebook Ireland Limited

(Υπόθεση C-18/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνία της πληροφορίας - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Οδηγία 2000/31/ΕΕ - Ευθύνη των ενδιάμεσων παρόχων - Άρθρο 14, παράγραφοι 1 και 3 - Πάροχος υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου - Δυνατότητα να αξιωθεί η εκ μέρους του παρόχου παύση ή πρόληψη προσβολής - Άρθρο 18, παράγραφος 1 - Προσωπικό, καθ’ ύλην και εδαφικό όριο ισχύος σχετικής αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων - Άρθρο 15, παράγραφος 1 - Δεν υφίσταται γενικού χαρακτήρα υποχρέωση ελέγχου)

(2019/C 413/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Eva Glawischnig-Piesczek

κατά

Facebook Ireland Limited

Διατακτικό

Η οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»), ιδίως δε το άρθρο της 15, παράγραφος 1, έχει την έννοια ότι δικαστήριο κράτους μέλους δύναται:

—

να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει πληροφορίες τις οποίες αποθηκεύει και των οποίων το περιεχόμενο είναι πανομοιότυπο με το περιεχόμενο πληροφορίας κριθείσας προγενέστερα ως παράνομης ή να αποκλείσει την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές, ανεξαρτήτως της ταυτότητας του αιτούντος την αποθήκευσή τους·

—

να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει πληροφορίες τις οποίες αποθηκεύει και των οποίων το περιεχόμενο είναι ανάλογο με το περιεχόμενο πληροφορίας κριθείσας προγενέστερα ως παράνομης ή να αποκλείσει την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές, εφόσον ο έλεγχος και η διερεύνησή τους που επιβάλλονται βάσει της σχετικής αποφάσεως περιορίζονται σε πληροφορίες που μεταφέρουν μήνυμα του οποίου το περιεχόμενο παραμένει, κατ’ ουσίαν, αμετάβλητο σε σχέση με εκείνο που διαπιστώθηκε ότι έχει παράνομο χαρακτήρα και περιέχουν ειδικά στοιχεία προσηκόντως προσδιορισμένα στην απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, και εφόσον οι διαφορές ως προς τη διατύπωση του ανάλογου αυτού περιεχομένου, σε σχέση με εκείνο που κρίθηκε προγενέστερα παράνομο, δεν δύνανται να υποχρεώσουν τον πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να προβεί σε αυτοτελή εκτίμηση του περιεχομένου αυτού, και

—

να διατάξει πάροχο υπηρεσιών φιλοξενίας διαδικτυακού περιεχομένου να διαγράψει τις πληροφορίες που αφορά η διατάσσουσα τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων απόφαση ή να αποκλείσει την πρόσβαση σε αυτές παγκοσμίως, στο πλαίσιο του εφαρμοστέου διεθνούς δικαίου.

(1)  ΕΕ C 104 της 19.3.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Finanzamt Trier κατά Cardpoint GmbH, διαδόχου της Moneybox Deutschland GmbH

(Υπόθεση C-42/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φορολογία - Φόρος προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) - Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ - Απαλλαγές - Άρθρο 13, B, στοιχείο δ', σημείο 3 - Πράξεις που αφορούν τις πληρωμές - Υπηρεσίες παρεχόμενες από εταιρία σε τράπεζα, αφορώσες την εκμετάλλευση μηχανημάτων αυτόματης αναλήψεως μετρητών)

(2019/C 413/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesfinanzhof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Finanzamt Trier

κατά

Cardpoint GmbH, διαδόχου της Moneybox Deutschland GmbH

Διατακτικό

Το άρθρο 13, B, στοιχείο δ', σημείο 3, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών – Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχει την έννοια ότι δεν αποτελεί πράξη που αφορά πληρωμές, απαλλασσόμενη του φόρου προστιθεμένης αξίας κατά τη διάταξη αυτή, η παροχή υπηρεσιών σε τράπεζα που εκμεταλλεύεται μηχανήματα αυτόματης αναλήψεως μετρητών, οι οποίες συνίστανται στη θέση και διατήρηση σε λειτουργία των μηχανημάτων αυτόματης αναλήψεως, στον εφοδιασμό των μηχανημάτων αυτών, στην εγκατάσταση στα μηχανήματα αυτά εξοπλισμού πληροφορικής και λογισμικών για την ανάγνωση των δεδομένων των καρτών αναλήψεως, στη διαβίβαση στην τράπεζα που εξέδωσε τη χρησιμοποιούμενη κάρτα αναλήψεως αιτήματος για έγκριση της αναλήψεως μετρητών, στη διανομή του ζητούμενου ποσού μετρητών και στην καταχώριση των πράξεων αναλήψεως.

(1)  ΕΕ C 152 της 30.4.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/6

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Raad van State (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid κατά A, B, P

(Υπόθεση C-70/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Απόφαση 2/76 - Άρθρο 7 - Απόφαση 1/80 - Άρθρο 13 - Ρήτρες «standstill» - Νέος περιορισμός - Λήψη, καταχώριση και διατήρηση βιομετρικών δεδομένων Τούρκων υπηκόων σε κεντρικό αρχείο - Επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος - Σκοπός της πρόληψης και καταπολέμησης της απάτης περί την ταυτότητα και τα έγγραφα - Άρθρα 7 και 8 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής - Δικαίωμα στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Αναλογικότητα)

(2019/C 413/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad van State

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

κατά

A, B, P

Διατακτικό

Το άρθρο 13 της απόφασης 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως, η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συστάθηκε βάσει της Συμφωνίας Συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα από την Τουρκική Δημοκρατία, αφενός, και από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ και την Κοινότητα, αφετέρου, και συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, έχει την έννοια ότι εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στις υποθέσεις των κύριων δικών, σύμφωνα με την οποία η χορήγηση άδειας προσωρινής διαμονής σε υπηκόους τρίτων κρατών, συμπεριλαμβανομένων Τούρκων υπηκόων, τελεί υπό την προϋπόθεση της λήψης, καταχώρισης και διατήρησης των βιομετρικών δεδομένων τους σε κεντρικό αρχείο, συνιστά «νέο περιορισμό» κατά την έννοια της διάταξης αυτής. Ο περιορισμός αυτός δικαιολογείται, ωστόσο, από τον σκοπό που συνίσταται στην πρόληψη και στην καταπολέμηση της απάτης περί την ταυτότητα και τα έγγραφα.

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/7

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Court of Appeal in Northern Ireland (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Ermira Bajratari κατά Secretary of State for the Home Department

(Υπόθεση C-93/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ιθαγένεια της Ένωσης - Οδηγία 2004/38/ΕΚ - Δικαίωμα διαμονής υπηκόου τρίτου κράτους ανιόντος σε ευθεία γραμμή ανηλίκων πολιτών της Ένωσης - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Προϋπόθεση επαρκών πόρων - Πόροι αποτελούμενοι από εισοδήματα προερχόμενα από απασχόληση που ασκείται χωρίς τίτλο διαμονής και άδεια εργασίας)

(2019/C 413/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal in Northern Ireland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ermira Bajratari

κατά

Secretary of State for the Home Department

παρισταμένου του:

Aire Centre

Διατακτικό

Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ανήλικος πολίτης της Ένωσης διαθέτει επαρκείς πόρους ώστε να μην επιβαρύνει υπέρμετρα το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας του κράτους μέλους υποδοχής κατά τη διάρκεια της διαμονής του, ακόμη και όταν οι πόροι αυτοί προέρχονται από εισοδήματα αντλούμενα από απασχόληση την οποία ασκεί παράνομα ο πατέρας του, υπήκοος τρίτου κράτους ο οποίος δεν διαθέτει τίτλο διαμονής και άδεια εργασίας στο εν λόγω κράτος μέλος.

(1)  ΕΕ C 152 της 30.4.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/8

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 2ας Οκτωβρίου 2019 – Crédit Mutuel Arkéa (C-152/18 P) και Crédit Mutuel Arkéa (C-153/18 P) κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-152/18 P και C-153/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Οικονομική και νομισματική πολιτική - Άρθρο 127, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ - Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 - Άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ' - Προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση - Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 - Άρθρο 2, σημείο 21, στοιχείο γ' - Κανονισμός (ΕΕ) 575/2013 - Άρθρο 10 - Όμιλος υποκείμενος σε προληπτική εποπτεία - Ιδρύματα που συνδέονται μόνιμα με κεντρικό οργανισμό)

(2019/C 413/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

(Υπόθεση C-152/18 P)

Αναιρεσείουσα: Crédit mutuel Arkéa (εκπρόσωπος: H. Savoie, avocat)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) (εκπρόσωποι: K. Lackhoff, R. Bax και C. Olivier, επικουρούμενοι από τον P. Honoré, avocat), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, K. -P. Wojcik και A. Steiblytė)

Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών: Confédération nationale du Crédit mutuel (εκπρόσωποι: M. Grégoire και C. De Jonghe, avocats)

(Υπόθεση C-153/19 P)

Αναιρεσείουσα: Crédit mutuel Arkéa (εκπρόσωπος: H. Savoie, avocat)

Λοιποί διάδικοι στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: K. Lackhoff, R. Bax και C. Olivier, επικουρούμενοι από τον P. Honoré, avocat), Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Di Bucci, K.-Ph. Wojcik και A. Steiblytė)

Παρεμβαίνουσα υπέρ των καθών: Confédération nationale du Crédit mutuel (εκπρόσωποι: C. De Jonghe και M. Grégoire, avocats)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναιρέσεως.

2)

Καταδικάζει την Crédit mutuel Arkéa στα δικαστικά έξοδα.

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/9

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Verwaltungsgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο διαδικασίας η οποία κινήθηκε από τους Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, Gemeinde Zillingdorf

(Υπόθεση C-197/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 91/676/ΕΟΚ - Προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προελεύσεως - Σκοπός η μείωση της ρυπάνσεως - Ύδατα που πλήττονται από τη ρύπανση - Συγκέντρωση νιτρικών ιόντων ανερχόμενη σε 50 mg/l κατ’ ανώτατο όριο - Προγράμματα δράσεως των κρατών μελών - Δικαιώματα των ιδιωτών να απαιτήσουν την τροποποίηση ενός τέτοιου προγράμματος - Ενεργητική νομιμοποίηση ενώπιον των εθνικών αρχών και δικαστηρίων)

(2019/C 413/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Wien

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Wasserleitungsverband Nördliches Burgenland, Robert Prandl, Gemeinde Zillingdorf

παρισταμένου του: Bundesministerium für Nachhaltigkeit und Tourismus, πρώην Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

Διατακτικό

Το άρθρο 288 ΣΛΕΕ καθώς και το άρθρο 5, παράγραφοι 4 και 5, και το παράρτημα I, A, σημείο 2, της οδηγίας 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης, έχουν την έννοια ότι, εφόσον η απόρριψη αζωτούχων ενώσεων γεωργικής προελεύσεως συμβάλλει σημαντικά στη ρύπανση των επίμαχων υπόγειων υδάτων, φυσικά και νομικά πρόσωπα όπως οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης πρέπει να μπορούν να απαιτήσουν από τις αρμόδιες εθνικές αρχές την τροποποίηση υφιστάμενου προγράμματος δράσεως ή τη λήψη συμπληρωματικών μέτρων ή την ανάληψη ενισχυμένων δράσεων που προβλέπονται στο άρθρο 5, παράγραφος 5, της οδηγίας αυτής, στο μέτρο που η περιεκτικότητα των υπόγειων υδάτων σε νιτρικά ιόντα υπερβαίνει ή υπάρχει κίνδυνος να υπερβεί, εάν δεν ληφθούν τα μέτρα αυτά, τα 50 mg/l σε ένα ή σε περισσότερα σημεία μετρήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 6, της εν λόγω οδηγίας.

(1)  ΕΕ C 268 της 30.7.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/10

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Nejvyšší soud České republiky (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Jana Petruchová κατά FIBO Group Holdings Limited

(Υπόθεση C-208/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Άρθρο 17, παράγραφος 1 - Διεθνής δικαιοδοσία σε συμβάσεις καταναλωτών - Έννοια του «καταναλωτή» - Φυσικό πρόσωπο το οποίο πραγματοποιεί συναλλαγές στη διεθνή αγορά συναλλάγματος μέσω χρηματομεσιτικής εταιρίας - Κανονισμός (ΕΚ) 593/2008 (Ρώμη I) - Οδηγία 2004/39/ΕΚ - Έννοια του «ιδιώτη πελάτη»)

(2019/C 413/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Nejvyšší soud České republiky

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Jana Petruchová

κατά

FIBO Group Holdings Limited

Διατακτικό

Το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι φυσικό πρόσωπο το οποίο, δυνάμει σύμβασης όπως η σύμβαση επί διαφορών που έχει συναφθεί με χρηματομεσιτική εταιρία, πραγματοποιεί συναλλαγές στη διεθνή αγορά συναλλάγματος FOREX (Foreign Exchange) μέσω της εταιρίας αυτής πρέπει να χαρακτηρισθεί «καταναλωτής», κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, αν η σύναψη της σύμβασης δεν εμπίπτει στην επαγγελματική δραστηριότητα του προσώπου αυτού, πράγμα που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να επαληθεύσει. Για τον χαρακτηρισμό αυτόν, αφενός, παράγοντες όπως η αξία των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν δυνάμει συμβάσεων όπως οι συμβάσεις επί διαφορών, το μέγεθος του κινδύνου χρηματοπιστωτικών απωλειών που συνδέεται με τη σύναψη τέτοιων συμβάσεων, τυχόν γνώσεις και πείρα του προσώπου αυτού στον τομέα των χρηματοπιστωτικών μέσων και η ενεργός συμπεριφορά του στο πλαίσιο τέτοιων συναλλαγών δεν ασκούν καταρχήν αφεαυτών καμία επιρροή και, αφετέρου, το γεγονός ότι τα χρηματοπιστωτικά μέσα δεν εμπίπτουν στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), και το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό αποτελεί «ιδιώτη πελάτη», κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο 12, της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου, δεν ασκούν καταρχήν αφεαυτών καμία επιρροή.

(1)  ΕΕ C 200 της 11.6.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/11

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Kamil Dziubak, Justyna Dziubak κατά Raiffeisen Bank International AG, prowadzący działalność w Polsce w formie oddziału pod nazwą Raiffeisen Bank International AG Oddział w Polsce, πρώην Raiffeisen Bank Polska SA

(Υπόθεση C-260/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 93/13/ΕΟΚ - Συμβάσεις συναπτόμενες με καταναλωτές - Καταχρηστικές ρήτρες - Ενυπόθηκο δάνειο με ρήτρα υπολογισμού σε αξία ξένου νομίσματος - Ρήτρα περί καθορισμού της συναλλαγματικής ισοτιμίας - Αποτελέσματα της αναγνωρίσεως του καταχρηστικού χαρακτήρα ρήτρας - Δυνατότητα του δικαστηρίου να αντικαταστήσει τις καταχρηστικές ρήτρες με γενικές ρήτρες του αστικού δικαίου - Εκτίμηση του συμφέροντος του καταναλωτή - Διατήρηση της συμβάσεως σε ισχύ χωρίς τις καταχρηστικές ρήτρες)

(2019/C 413/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Sąd Okręgowy w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Kamil Dziubak, Justyna Dziubak

κατά

Raiffeisen Bank International AG, prowadzący działalność w Polsce w formie oddziału pod nazwą Raiffeisen Bank International AG Oddział w Polsce, πρώην Raiffeisen Bank Polska SA

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει σε εθνικό δικαστήριο, αφού διαπιστώσει τον καταχρηστικό χαρακτήρα ορισμένων ρητρών συμβάσεως δανείου συνδεδεμένου με ξένο νόμισμα και με επιτόκιο το οποίο συνδέεται άμεσα με το διατραπεζικό επιτόκιο του οικείου ξένου νομίσματος, να κρίνει, σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, ότι η σύμβαση αυτή δεν μπορεί να εξακολουθήσει να υφίσταται χωρίς τις ρήτρες αυτές για τον λόγο ότι η απάλειψή τους θα είχε ως συνέπεια τη μεταβολή της φύσεως του κυρίου αντικειμένου της εν λόγω συμβάσεως.

2)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι, αφενός, οι συνέπειες επί της καταστάσεως του καταναλωτή που προκαλούνται από την ακύρωση συμβάσεως στο σύνολό της, όπως αυτές εξετάσθηκαν στην απόφαση της 30ής Απριλίου 2014, Kásler και Káslerné Rábai (C 26/13, EU:C:2014:282), πρέπει να εκτιμώνται με γνώμονα τις υφιστάμενες ή δυνάμενες να προβλεφθούν κατά τον χρόνο της διαφοράς περιστάσεις και ότι, αφετέρου, στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής, η βούληση που εξέφρασε συναφώς ο καταναλωτής έχει καθοριστική σημασία.

3)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στη συμπλήρωση των κενών συμβάσεως, τα οποία προκαλούνται λόγω της απαλείψεως των καταχρηστικών ρητρών που περιέχονται σε αυτή, αποκλειστικώς και μόνον βάσει εθνικών διατάξεων γενικού χαρακτήρα που προβλέπουν ότι οι έννομες συνέπειες δικαιοπραξίας συμπληρώνονται, ιδίως, από τις έννομες συνέπειες που απορρέουν από την αρχή της επιεικείας ή από τα συναλλακτικά ήθη και οι οποίες δεν αποτελούν διατάξεις ενδοτικού δικαίου ούτε διατάξεις που εφαρμόζονται σε περίπτωση συμφωνίας των συμβαλλομένων.

4)

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στη διατήρηση σε ισχύ καταχρηστικών ρητρών οι οποίες περιέχονται σε σύμβαση, σε περίπτωση κατά την οποία η απάλειψή τους θα οδηγούσε στην ακύρωση της συμβάσεως αυτής, το δε δικαστήριο κρίνει ότι η ακύρωση αυτή θα είχε δυσμενείς συνέπειες για τον καταναλωτή, εφόσον ο καταναλωτής δεν έχει συναινέσει στη διατήρησή τους.

(1)  ΕΕ C 259 της 23.7.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/12

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Curtea de Apel București (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Delta Antrepriză de Construcții și Montaj 93 SA κατά Compania Națională de Administrare a Infrastructurii Rutiere SA

(Υπόθεση C-267/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως - Οδηγία 2014/24/ΕΕ - Άρθρο 57, παράγραφος 4 - Λόγοι προαιρετικού αποκλεισμού - Αποκλεισμός οικονομικού φορέα από τη συμμετοχή σε διαδικασία συνάψεως δημοσίας συμβάσεως - Καταγγελία προηγούμενης συμβάσεως λόγω μερικής ανάθεσης της συμβάσεως σε υπεργολάβο - Έννοια της «σοβαρής ή επαναλαμβανόμενης πλημμέλειας» - Περιεχόμενο)

(2019/C 413/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Αιτούν δικαστήριο

Curtea de Apel București

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Delta Antrepriză de Construcții și Montaj 93 SA

κατά

Compania Națională de Administrare a Infrastructurii Rutiere SA

Διατακτικό

Το άρθρο 57, παράγραφος 4, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, έχει την έννοια ότι η ανάθεση σε υπεργολάβο, από οικονομικό φορέα, μέρους των έργων στο πλαίσιο προγενέστερης δημόσιας συμβάσεως, η οποία αποφασίστηκε χωρίς την έγκριση της αναθέτουσας αρχής και είχε ως αποτέλεσμα την καταγγελία της συμβάσεως αυτής, συνιστά σοβαρή ή επαναλαμβανόμενη πλημμέλεια διαπιστωθείσα κατά την εκτέλεση ουσιώδους υποχρέωσης σχετικής με τη σύμβαση αυτή, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως και μπορεί επομένως να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό του εν λόγω οικονομικού φορέα από τη συμμετοχή του σε διαδικασία σύναψης μεταγενέστερης δημόσιας σύμβασης, εάν η αναθέτουσα αρχή που οργανώνει την εν λόγω διαδικασία σύναψης της μεταγενέστερης σύμβασης, αφού προβεί στη δική της αξιολόγηση όσον αφορά την ακεραιότητα και την αξιοπιστία του οικονομικού φορέα για τον οποίον είχε αποφασισθεί η καταγγελία της προγενέστερης δημόσιας συμβάσεως, κρίνει ότι μια τέτοια υπεργολαβία συνεπάγεται τον κλονισμό της σχέσεως εμπιστοσύνης με τον συγκεκριμένο οικονομικό φορέα. Πριν αποφασίσει τον αποκλεισμό αυτό, η αναθέτουσα αρχή οφείλει, εντούτοις, σύμφωνα με το άρθρο 57, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 102 της εν λόγω οδηγίας, να παράσχει στον εν λόγω οικονομικό φορέα τη δυνατότητα να εκθέσει τα διορθωτικά μέτρα που έλαβε κατόπιν της καταγγελίας της προγενέστερης δημόσιας συμβάσεως.

(1)  ΕΕ C 249 της 16.7.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/13

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Oberster Gerichtshof (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Verein für Konsumenteninformation κατά TVP Treuhand- und Verwaltungsgesellschaft für Publikumsfonds mbH & Co KG

(Υπόθεση C-272/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Εφαρμοστέο δίκαιο επί συμβατικών ενοχών - Εξαίρεση του δικαίου των εταιριών από το πεδίο εφαρμογής της Συμβάσεως της Ρώμης και του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 (Ρώμη I) - Καταπιστευτική σύμβαση μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή με αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση συμμετοχής σε ετερόρρυθμη εταιρία)

(2019/C 413/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberster Gerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Verein für Konsumenteninformation

κατά

TVP Treuhand- und Verwaltungsgesellschaft für Publikumsfonds mbH & Co KG

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο ε', της Συμβάσεως σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, και το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΚ) 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), έχουν την έννοια ότι δεν εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω Συμβάσεως και του εν λόγω κανονισμού συμβατικές ενοχές, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι οποίες απορρέουν από καταπιστευτική σύμβαση με αντικείμενο τη διαχείριση συμμετοχής σε ετερόρρυθμη εταιρία.

2)

Το άρθρο 5, παράγραφος 4, στοιχείο β', της Συμβάσεως σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές και το άρθρο 6, παράγραφος 4, στοιχείο α', του κανονισμού 593/2008 έχουν την έννοια ότι δεν εμπίπτει στην εξαίρεση που προβλέπεται στις διατάξεις αυτές καταπιστευτική σύμβαση κατ’ εφαρμογήν της οποίας οι οφειλόμενες στον καταναλωτή υπηρεσίες πρέπει να παρέχονται, εξ αποστάσεως, στη χώρα της συνήθους διαμονής του από το έδαφος άλλης χώρας.

3)

Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, έχει την έννοια ότι ρήτρα καταπιστευτικής συμβάσεως αφορώσας τη διαχείριση συμμετοχής σε ετερόρρυθμη εταιρία και συναφθείσας μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή, όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης συμβάσεις, η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο ατομικής διαπραγματεύσεως και βάσει της οποίας το εφαρμοστέο δίκαιο είναι εκείνο του κράτους μέλους της έδρας της ετερόρρυθμης εταιρίας είναι καταχρηστική, κατά τη διάταξη αυτή, εφόσον περιάγει τον καταναλωτή σε πλάνη, παρέχοντάς του την εντύπωση ότι μόνον το δίκαιο του κράτους μέλους αυτού έχει εφαρμογή στη σύμβαση, χωρίς να τον ενημερώνει ότι απολαύει επίσης, δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 2, της Συμβάσεως σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές και του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού 593/2008, της προστασίας που του εξασφαλίζουν οι αναγκαστικού χαρακτήρα διατάξεις του εθνικού δικαίου που θα ήταν εφαρμοστέο ελλείψει της ρήτρας αυτής.

(1)  ΕΕ C 221 της 25.6.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/14

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Arbeits- und Sozialgericht Wien (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Minoo Schuch-Ghannadan κατά Medizinische Universität Wien

(Υπόθεση C-274/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης - Ρήτρα 4 - Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων - Λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση των εργαζομένων με μερική απασχόληση σε σύγκριση με τους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση όσον αφορά τις συνθήκες απασχόλησης - Απαγόρευση - Εθνική νομοθετική ρύθμιση η οποία καθορίζει μεγαλύτερη μέγιστη συνολική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου για τους εργαζομένους με μερική απασχόληση σε σχέση με τους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση - Αρχή pro rata temporis - Οδηγία 2006/54/ΕΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Έννοια της «έμμεσης διάκρισης» λόγω φύλου - Άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Όροι απασχόλησης και εργασίας - Άρθρο 19 - Βάρος αποδείξεως)

(2019/C 413/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeits- und Sozialgericht Wien

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Minoo Schuch-Ghannadan

κατά

Medizinische Universität Wien

Διατακτικό

1)

Η ρήτρα 4, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη στις 6 Ιουνίου 1997, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχόλησης που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και την CES, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία ορίζει, όσον αφορά τους εργαζομένους με σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, ότι η μέγιστη διάρκεια της σχέσης εργασίας για τους εργαζομένους με μερική απασχόληση είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι για τους συγκρίσιμους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση, εκτός εάν η διαφορετική αυτή μεταχείριση δικαιολογείται από αντικειμενικούς λόγους και είναι ανάλογη προς τους λόγους αυτούς, όπερ εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. Η ρήτρα 4, σημείο 2, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία μερικής απασχόλησης έχει την έννοια ότι η εκεί προβλεπόμενη αρχή pro rata temporis δεν έχει εφαρμογή σε μια τέτοια κανονιστική ρύθμιση.

2)

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία ορίζει, όσον αφορά τους εργαζομένους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, ότι η μέγιστη διάρκεια της σχέσης εργασίας για τους εργαζομένους με μερική απασχόληση είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι για τους συγκρίσιμους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση, εφόσον διαπιστωθεί ότι η ρύθμιση αυτή επηρεάζει αρνητικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό γυναικών εργαζομένων απ’ ό,τι ανδρών εργαζομένων και εφόσον δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς από νόμιμο σκοπό ή τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού δεν είναι πρόσφορα και αναγκαία. Το άρθρο 19, παράγραφος 1, της ως άνω οδηγίας έχει την έννοια ότι δεν επιβάλλει στον διάδικο που κρίνει ότι θίγεται από τέτοια διάκριση να επικαλεστεί, προκειμένου να στοιχειοθετήσει τεκμήριο διάκρισης, συγκεκριμένες στατιστικές ή συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ειδικά για τους εργαζομένους τους οποίους αφορά η επίμαχη εθνική κανονιστική ρύθμιση, εάν ο διάδικος αυτός δεν έχει πρόσβαση σε τέτοιες στατιστικές ή πραγματικά περιστατικά ή η πρόσβασή του σε αυτά είναι δυσχερής.

(1)  ΕΕ C 285 της 13.8.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/15

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – στο πλαίσιο της δίκης Kauno miesto savivaldybė, Kauno miesto savivaldybės administracija

(Υπόθεση C-285/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Δημόσιες συμβάσεις - Οδηγία 2014/24/ΕΕ - Άρθρο 12, παράγραφος 1 - Διαχρονική εφαρμογή - Ελευθερία των κρατών μελών ως προς την επιλογή του τρόπου παροχής υπηρεσιών - Όρια - Δημόσιες συμβάσεις που αποτελούν αντικείμενο «in house» ανάθεσης - Εσωτερική ανάθεση - Αλληλεπικάλυψη μεταξύ δημόσιας σύμβασης και εσωτερικής ανάθεσης)

(2019/C 413/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Kauno miesto savivaldybė, Kauno miesto savivaldybės administracija

παρισταμένων των:UAB «Irgita», UAB «Kauno švara»,

Διατακτικό

1)

Μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, όπου δημόσια σύμβαση ανατέθηκε από αναθέτουσα αρχή σε νομικό πρόσωπο επί του οποίου η ίδια ασκεί έλεγχο ανάλογο προς εκείνο που ασκεί επί των δικών της υπηρεσιών, στο πλαίσιο διαδικασίας η οποία κινήθηκε ενώ ίσχυε ακόμη η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, και κατέληξε στη σύναψη σύμβασης μετά την κατάργηση της εν λόγω οδηγίας στις 18 Απριλίου 2016, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18, εφόσον η αναθέτουσα αρχή έλαβε μετά την ως άνω ημερομηνία την οριστική της απόφαση ως προς το ζήτημα αν όφειλε να προκηρύξει διαγωνισμό για την ανάθεση δημόσιας σύμβασης.

2)

Το άρθρο 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/24 έχει την έννοια ότι επιτρέπει εθνικό κανόνα με τον οποίο κράτος μέλος εξαρτά την πραγματοποίηση εσωτερικής ανάθεσης, μεταξύ άλλων, από την προϋπόθεση ότι η σύναψη δημόσιας σύμβασης δεν καθιστά δυνατή τη διασφάλιση της καλής ποιότητας, της διαθεσιμότητας και της αδιάλειπτης παροχής των υπηρεσιών, εφόσον η επιλογή που γίνεται υπέρ συγκεκριμένου τρόπου παροχής υπηρεσιών και προηγείται χρονικώς της διαδικασίας σύναψης δημόσιας σύμβασης συνάδει με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της απαγόρευσης των διακρίσεων, της αμοιβαίας αναγνώρισης, της αναλογικότητας και της διαφάνειας.

3)

Το άρθρο 12 παράγραφος 1, της οδηγίας 2014/24, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της διαφάνειας, έχει την έννοια ότι οι προϋποθέσεις από τις οποίες τα κράτη μέλη εξαρτούν την πραγματοποίηση εσωτερικών αναθέσεων πρέπει να ορίζονται με ακριβείς και σαφείς κανόνες του θετικού δικαίου των δημοσίων συμβάσεων, οι οποίοι πρέπει να είναι επαρκώς προσβάσιμοι και προβλέψιμοι στην εφαρμογή τους προκειμένου να αποτρέπεται κάθε κίνδυνος αυθαιρεσίας, πράγμα που εναπόκειται, εν προκειμένω, στο αιτούν δικαστήριο να ελέγξει.

4)

Η πραγματοποίηση εσωτερικής ανάθεσης που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 12, παράγραφος 1, στοιχεία α' έως γ', της οδηγίας 2014/24 δεν είναι αυτή καθ’ εαυτήν σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης.

(1)  ΕΕ C 276 της 6.8.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/16

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – X κατά Belgische Staat

(Υπόθεση C-302/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Μεταναστευτική πολιτική - Καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες - Οδηγία 2003/109/ΕΚ - Προϋποθέσεις χορηγήσεως του καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος - Άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' - Σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς πόροι)

(2019/C 413/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

X

κατά

Belgische Staat

Διατακτικό

Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 2003/109/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες, έχει την έννοια ότι ο περιεχόμενος στη διάταξη αυτή όρος «πόροι» δεν αφορά αποκλειστικώς τους «ιδίους πόρους» του αιτούντος το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, αλλά μπορεί επίσης να καλύπτει τους πόρους που τίθενται στη διάθεση του εν λόγω αιτούντος από τρίτον, εφόσον, λαμβανομένης υπόψη της ατομικής καταστάσεως του συγκεκριμένου αιτούντος, οι πόροι αυτοί κρίνονται σταθεροί, τακτικοί και επαρκείς.

(1)  ΕΕ C 276 της 6.8.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/16

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Valsts ieņēmumu dienests κατά «Altic» SIA

(Υπόθεση C-329/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Αγορά τροφίμων - Έκπτωση του φόρου εισροών - Άρνηση αναγνωρίσεως του δικαιώματος εκπτώσεως - Ενδεχομένως εικονικός προμηθευτής - Απάτη περί τον ΦΠΑ - Απαιτήσεις σχετικά με τη γνώση εκ μέρους του αποκτώντος - Κανονισμός (ΕΚ) 178/2002 - Υποχρεώσεις ανιχνευσιμότητας των τροφίμων και ταυτοποιήσεως του προμηθευτή - Κανονισμοί (ΕΚ) 852/2004 και (ΕΚ) 882/2004 - Υποχρεώσεις καταχωρίσεως τις οποίες υπέχουν οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων - Κρισιμότητα για το δικαίωμα εκπτώσεως του ΦΠΑ)

(2019/C 413/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Valsts ieņēmumu dienests

κατά

«Altic» SIA

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, έχει την έννοια ότι αντιτίθεται στην άρνηση αναγνωρίσεως του δικαιώματος εκπτώσεως του καταβληθέντος φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) επί των εισροών σε υποκείμενο στον φόρο που συμμετέχει στην τροφική αλυσίδα, απλώς και μόνο λόγω του ότι ο εν λόγω υποκείμενος στον φόρο δεν τήρησε τις υποχρεώσεις ταυτοποιήσεως των προμηθευτών του, οι οποίες αποσκοπούν στην ανιχνευσιμότητα των τροφίμων και τις οποίες υπέχει από το άρθρο 18, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων, αν υποτεθεί ότι η μη τήρηση αυτή έχει αποδειχθεί προσηκόντως, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει. Ωστόσο, η μη τήρηση των υποχρεώσεων αυτών μπορεί να αποτελεί ένα από τα στοιχεία τα οποία από κοινού συγκλίνουν ώστε να αποδειχθεί ότι ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι συμμετείχε σε πράξη η οποία διενεργήθηκε στο πλαίσιο απάτης περί τον ΦΠΑ, πράγμα που εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει.

2)

Το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45, έχει την έννοια ότι η παράλειψη ελέγχου, από υποκείμενο στον φόρο που συμμετέχει στην τροφική αλυσίδα, του αν οι προμηθευτές του έχουν καταχωριστεί στους καταλόγους των αρμόδιων αρχών, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την υγιεινή των τροφίμων, και το άρθρο 31, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων, δεν είναι κρίσιμη προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο υποκείμενος στον φόρο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι συμμετείχε σε πράξη η οποία διενεργήθηκε στο πλαίσιο απάτης περί τον ΦΠΑ.

(1)  ΕΕ C 276 της 6.8.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/17

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Bundesverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Landwirtschaftskammer Niedersachsen κατά Reinhard Westphal

(Υπόθεση C-378/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 - Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρο 3, παράγραφος 1 - Προθεσμία παραγραφής - Κανονισμοί (ΕΟΚ) 3887/92 και (ΕΚ) 2419/2001 - Ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων - Αναζήτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων - Εφαρμογή του επιεικέστερου κανόνα παραγραφής)

(2019/C 413/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesverwaltungsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Landwirtschaftskammer Niedersachsen

κατά

Reinhard Westphal

Διατακτικό

Το άρθρο 49, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΚ) 2419/2001 της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2001, [για] τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου για ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 [του Συμβουλίου], όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/2004 της Επιτροπής, της 23ης Ιανουαρίου 2004, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο χρόνος ενάρξεως της προβλεπόμενης στη διάταξη αυτή προθεσμίας παραγραφής καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και αντιστοιχεί, για τις διαρκείς ή επαναλαμβανόμενες παρατυπίες, στην ημέρα κατά την οποία έπαυσε η παρατυπία.

(1)  ΕΕ C 301 της 27.8.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/18

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Οκτωβρίου 2019 [αίτηση του Conseil d’État (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] – Fonds du Logement de la Région de Bruxelles-Capitale SCRL κατά Institut des Comptes nationaux (ICN)

(Υπόθεση C-632/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οικονομική και νομισματική πολιτική - Ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΕ) 549/2013 - Τομέας της γενικής κυβέρνησης - Θυγατρικός χρηματοοικονομικός οργανισμός - Έννοια - Εταιρία η οποία προσφέρει στα νοικοκυριά με μεσαία ή χαμηλά εισοδήματα ενυπόθηκα δάνεια υπό τον έλεγχο φορέα της γενικής κυβέρνησης)

(2019/C 413/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Conseil d’État

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Fonds du Logement de la Région de Bruxelles-Capitale SCRL

κατά

Institut des Comptes nationaux (ICN)

Διατακτικό

1)

Οι διατάξεις του παραρτήματος A του κανονισμού (ΕΕ) 549/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για το ευρωπαϊκό σύστημα εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν την έννοια ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί αν χωριστή θεσμική μονάδα, η οποία έχει τεθεί υπό τον έλεγχο φορέα της γενικής κυβέρνησης, υπάγεται στον τομέα της γενικής κυβέρνησης, κατά την έννοια του αναθεωρημένου ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών λογαριασμών που θεσπίσθηκε με τον εν λόγω κανονισμό, εφόσον φέρει τα χαρακτηριστικά θυγατρικού χρηματοοικονομικού οργανισμού, είναι αναγκαίο να εξεταστεί το κριτήριο της έκθεσής της σε οικονομικό κίνδυνο κατά την άσκηση της δραστηριότητάς της.

2)

Θεσμική μονάδα, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, της οποίας ο βαθμός ανεξαρτησίας έναντι φορέα της γενικής κυβέρνησης περιορίζεται από την εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία η εν λόγω θεσμική μονάδα δεν ασκεί πλήρη διαχειριστικό έλεγχο επί των στοιχείων του ενεργητικού και επί των υποχρεώσεών της, στο μέτρο που ο φορέας της γενικής κυβέρνησης, αφενός, ασκεί έλεγχο επί των στοιχείων του ενεργητικού της θεσμικής μονάδας και, αφετέρου, αναλαμβάνει μέρος του συνδεόμενου με τις υποχρεώσεις της κινδύνου, μπορεί να χαρακτηριστεί «θυγατρικός χρηματοοικονομικός οργανισμός», κατά την έννοια του παραρτήματος Α, σημεία 2.21 έως 2.23, του κανονισμού 549/2013, εφόσον τα προβλεπόμενα από την εν λόγω εθνική νομοθεσία μέτρα ελέγχου μπορούν να ερμηνευθούν από τον εθνικό δικαστή υπό την έννοια ότι έχουν ως αποτέλεσμα ότι η οικεία θεσμική μονάδα δεν μπορεί να ενεργεί ανεξάρτητα από τον εν λόγω φορέα της γενικής κυβέρνησης, καθόσον ο φορέας αυτός επιβάλλει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η θεσμική μονάδα οφείλει να ενεργεί, χωρίς αυτή να έχει τη δυνατότητα να τις τροποποιεί ουσιωδώς με δική της πρωτοβουλία.

(1)  ΕΕ C 4 της 7.1.2019.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/19

Αίτηση γνωμοδότησης υποβαλλόμενη σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 11, ΣΛΕΕ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

(Γνωμοδότηση 1/19)

(2019/C 413/21)

Γλώσσα διαδικασίας: όλες οι επίσημες γλώσσες

Αιτών

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: D. Warin, O. Hrstková Šolcová, A. Neergaard)

Ερωτήματα που έχουν υποβληθεί στο Δικαστήριο

—

Συνιστούν το άρθρο 82, παράγραφος 2, και το άρθρο 84 ΣΛΕΕ τις κατάλληλες νομικές βάσεις για την πράξη του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ένωσης, της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης ή η πράξη αυτή πρέπει να βασιστεί στο άρθρο 78, παράγραφος 2, στο άρθρο 82, παράγραφος 2, και στο άρθρο 83, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, και είναι απαραίτητος ή εφικτός ο διαχωρισμός των αποφάσεων περί υπογραφής και σύναψης της σύμβασης, συνεπεία της εν λόγω επιλογής νομικής βάσης;

—

Είναι η σύναψη της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από την Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 6, ΣΛΕΕ, συμβατή με τις Συνθήκες ελλείψει κοινής συμφωνίας όλων των κρατών μελών όσον αφορά τη συγκατάθεσή τους να δεσμευθούν από την εν λόγω σύμβαση;

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/19

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – DC κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

(Υπόθεση C-522/19)

(2019/C 413/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: DC

Εναγόμενη: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ο καθορισμός από το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), στις αποφάσεις του 44 έως 49 της 23.1.2019, απαρέγκλιτου κριτηρίου κατά το οποίο, στις συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές, είναι καταχρηστική η ρήτρα η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η οποία προβλέπει ότι όλα τα έξοδα κατάρτισης της πράξης ενυπόθηκου δανείου πρέπει να βαρύνουν τον δανειολήπτη, τα δε διάφορα έξοδα που περιλαμβάνονται στην εν λόγω καταχρηστική και κηρυχθείσα άκυρη ρήτρα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ του τραπεζικού ιδρύματος που έθεσε στη σύμβαση την προκαθορισμένη ρήτρα και του δανειολήπτη καταναλωτή, προκειμένου να περιοριστεί η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας;

Επιπλέον, για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, οδηγίας αυτής, συμπληρωματική ερμηνεία από το Ανώτατο Δικαστήριο ρήτρας κηρυχθείσας άκυρης ως καταχρηστικής όταν η κατάργηση της ως άνω ρήτρας και τα αποτελέσματα της κατάργησης αυτής δεν θίγουν τη διατήρηση σε ισχύ της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου;

2)

Επίσης, σε σχέση με το άρθρο 394 του LEC (Ley de Enjuiciamiento Civil, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας), το οποίο θεσπίζει το κριτήριο της αντικειμενικής ήττας σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εάν καταχρηστική ρήτρα περί εξόδων κηρυχθεί άκυρη πλην όμως τα αποτελέσματα της ακυρότητας αυτής περιορίζονται στην προμνησθείσα κατανομή των εξόδων, τούτο παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αποτελεσματικότητας και μη δεσμευτικού χαρακτήρα των καταχρηστικών ρητρών, στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή, και μπορεί να κριθεί ότι τούτο παράγει αντίστροφο αποτρεπτικό αποτέλεσμα με τη συνακόλουθη πλημμελή προστασία των θεμιτών συμφερόντων καταναλωτών και χρηστών;

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/20

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – ED κατά Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

(Υπόθεση C-523/19)

(2019/C 413/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγουσα: ED

Εναγόμενη: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ο καθορισμός από το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), στις αποφάσεις του 44 έως 49 της 23.1.2019, απαρέγκλιτου κριτηρίου κατά το οποίο, στις συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές, είναι καταχρηστική η ρήτρα η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η οποία προβλέπει ότι όλα τα έξοδα κατάρτισης της πράξης ενυπόθηκου δανείου πρέπει να βαρύνουν τον δανειολήπτη, τα δε διάφορα έξοδα που περιλαμβάνονται στην εν λόγω καταχρηστική και κηρυχθείσα άκυρη ρήτρα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ του τραπεζικού ιδρύματος που έθεσε στη σύμβαση την προκαθορισμένη ρήτρα και του δανειολήπτη καταναλωτή, προκειμένου να περιοριστεί η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας;

Επιπλέον, για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, οδηγίας αυτής, συμπληρωματική ερμηνεία από το Ανώτατο Δικαστήριο ρήτρας κηρυχθείσας άκυρης ως καταχρηστικής όταν η κατάργηση της ως άνω ρήτρας και τα αποτελέσματα της κατάργησης αυτής δεν θίγουν τη διατήρηση σε ισχύ της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου;

2)

Επίσης, σε σχέση με το άρθρο 394 του LEC (Ley de Enjuiciamiento Civil, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας), το οποίο θεσπίζει το κριτήριο της αντικειμενικής ήττας σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εάν καταχρηστική ρήτρα περί εξόδων κηρυχθεί άκυρη πλην όμως τα αποτελέσματα της ακυρότητας αυτής περιορίζονται στην προμνησθείσα κατανομή των εξόδων, τούτο παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αποτελεσματικότητας και μη δεσμευτικού χαρακτήρα των καταχρηστικών ρητρών, στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή, και μπορεί να κριθεί ότι τούτο παράγει αντίστροφο αποτρεπτικό αποτέλεσμα με τη συνακόλουθη πλημμελή προστασία των θεμιτών συμφερόντων καταναλωτών και χρηστών;

(1)  ΕΕ 1993 L 95, σ. 29.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/21

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta (Ισπανία) στις 9 Ιουλίου 2019 – HG και IH κατά Bankia S.A.

(Υπόθεση C-527/19)

(2019/C 413/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 6 de Ceuta

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: HG και IH

Εναγόμενη: Bankia S.A.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ο καθορισμός από το Tribunal Supremo (Ανώτατο Δικαστήριο), στις αποφάσεις του 44 έως 49 της 23.1.2019, απαρέγκλιτου κριτηρίου κατά το οποίο, στις συμβάσεις ενυπόθηκου δανείου που συνάπτονται με καταναλωτές, είναι καταχρηστική η ρήτρα η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και η οποία προβλέπει ότι όλα τα έξοδα κατάρτισης της πράξης ενυπόθηκου δανείου πρέπει να βαρύνουν τον δανειολήπτη, τα δε διάφορα έξοδα που περιλαμβάνονται στην εν λόγω καταχρηστική και κηρυχθείσα άκυρη ρήτρα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ του τραπεζικού ιδρύματος που έθεσε στη σύμβαση την προκαθορισμένη ρήτρα και του δανειολήπτη καταναλωτή, προκειμένου να περιοριστεί η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μέσω εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας;

Επιπλέον, για τη διασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών και την τήρηση της ενωσιακής νομολογίας περί της εφαρμογής της, συνάδει προς το δίκαιο της Ένωσης, κατά την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, και ειδικότερα κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, οδηγίας αυτής, συμπληρωματική ερμηνεία από το Ανώτατο Δικαστήριο ρήτρας κηρυχθείσας άκυρης ως καταχρηστικής όταν η κατάργηση της ως άνω ρήτρας και τα αποτελέσματα της κατάργησης αυτής δεν θίγουν τη διατήρηση σε ισχύ της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου;

2)

Επίσης, σε σχέση με το άρθρο 394 του LEC (Ley de Enjuiciamiento Civil, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας), το οποίο θεσπίζει το κριτήριο της αντικειμενικής ήττας σε σχέση με τα δικαστικά έξοδα, πρέπει να θεωρηθεί ότι, εάν καταχρηστική ρήτρα περί εξόδων κηρυχθεί άκυρη πλην όμως τα αποτελέσματα της ακυρότητας αυτής περιορίζονται στην προμνησθείσα κατανομή των εξόδων, τούτο παραβιάζει τις αρχές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί αποτελεσματικότητας και μη δεσμευτικού χαρακτήρα των καταχρηστικών ρητρών, στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι η αγωγή γίνεται εν μέρει δεκτή, και μπορεί να κριθεί ότι τούτο παράγει αντίστροφο αποτρεπτικό αποτέλεσμα με τη συνακόλουθη πλημμελή προστασία των θεμιτών συμφερόντων καταναλωτών και χρηστών;

(1)  ΕΕ1993 L 95, σ. 29.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/22

Αναίρεση που άσκησε στις 30 Ιουλίου 2019 η Holzer y Cia, SA de CV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 23 Μαΐου 2019 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-3/18 και T-4/18, Holzer y Cia κατά EUIPO – Annco

(Υπόθεση C-582/19 P)

(2019/C 413/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Holzer y Cia, SA de CV (εκπρόσωπος: N.A. Fernández Fernández-Pacheco, abogado)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Annco, Inc.

Με διάταξη της 22ας Οκτωβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η Holzer y Cia, SA de CV, φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/23

Αναίρεση που άσκησε την 1η Αυγούστου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της απόφασης που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 11 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-138/18, De Esteban Alonso κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-591/19 P)

(2019/C 413/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin και J. Baquero Cruz)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Fernando De Esteban Alonso

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—

Να αναιρέσει την απόφαση της 11ης Ιουνίου 2019 (T-138/18)·

—

Να απορρίψει την αγωγή που ασκήθηκε σε πρώτο βαθμό·

—

Να καταδικάσει τον De Esteban στο σύνολο των δικαστικών εξόδων και των δύο βαθμών.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, με τον οποίον προβάλλεται εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών υπό το πρίσμα του άρθρου 4 της απόφασης της Επιτροπής 1999/396, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν έπρεπε να κρίνει ότι ο F. De Esteban έπρεπε να «τύχει της ίδιας μεταχείρισης» με τα πρόσωπα που αναφέρονται ονομαστικώς στο σημείωμα της OLAF προς τις γαλλικές αρχές της 19ης Μαρτίου 2003 ή, τουλάχιστον, να θεωρηθεί ότι είχε εμπλακεί προσωπικώς στα πραγματικά περιστατικά, ενώ ο ενδιαφερόμενος δεν ενέπιπτε σε καμία από τις κατηγορίες αυτές.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο ως προς την ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 1073/1999, σύμφωνα με το οποίο τα θεσμικά όργανα οφείλουν να δίνουν στις εκθέσεις που υποβάλλει η OLAF «τη συνέχεια, ιδίως πειθαρχική και δικαστική, την οποία απαιτούν τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών…». Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η διάταξη αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί a contrario υπό την έννοια ότι περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια την οποία διαθέτει η ίδια κατά την προάσπιση των συμφερόντων της Ένωσης και, ειδικότερα, ότι της απαγορεύει να παρίσταται ως πολιτική αγωγή και να υποβάλλει μήνυση ενώπιον των εθνικών αρχών όποτε το κρίνει σκόπιμο υπό το πρίσμα των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της, ακόμη και κατά το στάδιο πριν την κατάρτιση έκθεσης από την OLAF.

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος προβάλλεται επικουρικώς, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως δέχθηκε την αγωγή αποζημίωσης ελλείψει αιτιώδους συνδέσμου. Το Γενικό Δικαστήριο απέστη ως μη όφειλε από τη νομολογία του, σύμφωνα με την οποία δεν υφίσταται αρκούντως άμεσος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της διαβίβασης στοιχείων από την OLAF στις εθνικές αρχές και της προβαλλόμενης ζημίας.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/23

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Αυγούστου 2019 η Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-209/18, Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

(Υπόθεση C-613/19 P)

(2019/C 413/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (εκπρόσωπος: C. Klawitter, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής, Autec AG

Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 2019, το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/24

Αναίρεση που άσκησε στις 14 Αυγούστου 2019 η Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 6 Ιουνίου 2019 στην υπόθεση T-210/18, Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-614/19 P)

(2019/C 413/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (εκπρόσωπος: C. Klawitter, Rechtsanwalt)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Autec AG

Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 2019 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αναιρέσεων) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι η αναιρεσείουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/24

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Consiglio di Stato (Ιταλία) στις 16 Αυγούστου 2019 – Ge.Fi.L. - Gestione Fiscalità Locale SpA κατά Regione Campania

(Υπόθεση C-618/19)

(2019/C 413/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Ge.Fi.L. - Gestione Fiscalità Locale SpA

Εφεσίβλητη: Regione Campania

Προδικαστικό ερώτημα

Αντιτίθεται το δίκαιο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] και, ειδικότερα, οι αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών και του ευρύτερου δυνατού ανταγωνισμού στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών σε διάταξη θεσπισθείσα σε επίπεδο περιφέρειας, όπως το άρθρο 1, παράγραφος 121, του νόμου 16 της Περιφέρειας Καμπανίας της 7ης Αυγούστου 2014, η οποία επιτρέπει την απευθείας ανάθεση από την Περιφέρεια Καμπανίας στην ACI συμβάσεως παροχής υπηρεσιών, άνευ προσκλήσεως υποβολής προσφορών, για τη διαχείριση του τέλους κατοχής αυτοκινήτου;

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/25

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) στις 3 Σεπτεμβρίου 2019 – Ποινική διαδικασία κατά IR

(Υπόθεση C-649/19)

(2019/C 413/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Spetsializiran nakazatelen sad

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

IR

Προδικαστικό ερώτημα

Αναγνωρίζονται και στον κατηγορούμενο ο οποίος συνελήφθη δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης τα δικαιώματα που προβλέπονται στο άρθρο 4 (ιδίως το δικαίωμα του άρθρου 4, παράγραφος 3), στο άρθρο 6, παράγραφος 2, και στο άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ (1);

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως: έχει το άρθρο 8 της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ την έννοια ότι επιτρέπει τροποποίηση του περιεχομένου του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης όσον αφορά το έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα, ιδίως την προσθήκη νέου κειμένου σχετικά με τα δικαιώματα του εκζητουμένου έναντι των δικαστικών αρχών του κράτους μέλους έκδοσης όσον αφορά προσφυγή κατά του εθνικού εντάλματος σύλληψης και του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης;

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: συνάδει με την αιτιολογική σκέψη 12 και τις διατάξεις του άρθρου 1, παράγραφος 3, της απόφασης-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ, του άρθρου 4, του άρθρου 6, παράγραφος 2, και του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ και των άρθρων 6 και 47 του Χάρτη η έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης με ακριβή τήρηση του εντύπου, όπως αυτό παρατίθεται στο παράρτημα (ήτοι χωρίς ενημέρωση του εκζητουμένου σχετικά με τα δικαιώματά του έναντι της δικαστικής αρχής έκδοσης), όταν η δικαστική αρχή έκδοσης αμέσως μόλις πληροφορείται τη σύλληψη του εκζητουμένου τον ενημερώνει για τα δικαιώματα που έχει και του αποστέλλει τα σχετικά έγγραφα;

Είναι ισχυρή η απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ στην περίπτωση που δεν υφίστανται άλλα νομικά μέσα για την εγγύηση των δικαιωμάτων που απολαύει ο συλληφθείς δυνάμει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης κατά το άρθρο 4, ιδίως κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, το άρθρο 6, παράγραφος 2, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 2012/13/ΕΕ;

(1)  Οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (ΕΕ 2012, L 142, σ. 1).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/26

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Λιθουανία) στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 – UAB «Skonis ir kvapas» κατά Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

(Υπόθεση C-674/19)

(2019/C 413/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο

Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: UAB «Skonis ir kvapas»

Καθού: Muitinės departamentas prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ (1) του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2011, για τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα βιομηχανοποιημένα καπνά, την έννοια ότι ο καπνός ναργιλέ (πίπας νερού), όπως ο επίμαχος στην κρινόμενη υπόθεση [δηλαδή ο αποτελούμενος από καπνό (έως 24 %), σιρόπι ζάχαρης, γλυκερίνη, αρωματικές ουσίες και συντηρητικά] πρέπει να θεωρηθεί ως «αποτελούμεν[ος] […] εν μέρει από ουσίες άλλες πλην του καπνού», για τους σκοπούς της εφαρμογής της διάταξης αυτής;

2)

Έχει το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων στις οποίες ισχύει σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι, στην περίπτωση στην οποία ο καπνός που περιέχεται σε μείγμα προοριζόμενο για κάπνισμα –εν προκειμένω ο καπνός ναργιλέ (πίπας καπνού) (το επίμαχο προϊόν στην υπό κρίση υπόθεση)– πληροί τα κριτήρια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ, το μείγμα πρέπει να θεωρείται στο σύνολό του ως καπνός καπνίσματος, ανεξαρτήτως των λοιπών ουσιών που περιέχονται σε αυτό;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, έχει το άρθρο 2, παράγραφος 2, ή/και το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/64/ΕΕ την έννοια ότι ολόκληρο το επίμαχο προϊόν, όπως αυτό στην κύρια δίκη, το οποίο αποτελείται από λεπτοκομμένο καπνό αναμεμειγμένο με άλλες υγρές και σε φυσιολογική μορφή λεπτές ουσίες (σιρόπι ζάχαρης, γλυκερίνη, αρωματικές ύλες και συντηρητικά), πρέπει να θεωρείται ως καπνός καπνίσματος για τους σκοπούς της εφαρμογής της οδηγίας αυτής;

4)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα και καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο και στο τρίτο ερώτημα, έχουν οι διατάξεις της κλάσεως 2403 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 (2) του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο, όπως έχει τροποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) 1006/2011 της Επιτροπής, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 927/2012 της Επιτροπής, της 9ης Οκτωβρίου 2012, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1001/2013 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2013, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1101/2014 της Επιτροπής, της 16ης Οκτωβρίου 2014, την έννοια ότι τα εν λόγω συστατικά του καπνού ναργιλέ (πίπας νερού), όπως (1) το σιρόπι ζάχαρης, (2) οι αρωματικές ύλες ή/και (3) η γλυκερίνη δεν θεωρούνται «υποκατάστατα καπνού»;

(1)  ΕΕ 2011, L 176, σ. 24.

(2)  ΕΕ 1987, L 256, σ. 1.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/27

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Oberlandesgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 17 Σεπτεμβρίου 2019 – mk advokaten GbR κατά MBK Rechtsanwälte GbR

(Υπόθεση C-684/19)

(2019/C 413/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberlandesgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: mk advokaten GbR

Εφεσίβλητη: MBK Rechtsanwälte GbR

Προδικαστικό ερώτημα

Πρέπει να θεωρηθεί ότι τρίτος, ο οποίος μνημονεύεται σε καταχώριση που έχει δημοσιευθεί σε ιστότοπο και περιέχει σημείο ταυτόσημο με σήμα, χρησιμοποιεί το εν λόγω σήμα κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/95/ΕΚ (1), στην περίπτωση που η καταχώριση δεν αναρτήθηκε από τον ίδιο, αλλά από τον διαχειριστή του ιστοτόπου ο οποίος την έλαβε από άλλη καταχώριση την οποία είχε αναρτήσει ο τρίτος κατά τρόπο που συνιστούσε προσβολή του σήματος;

(1)  Οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ 2008, L 299, σ. 25).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/27

Προσφυγή της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας

(Υπόθεση C-704/19)

(2019/C 413/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Stromsky και P. Němečková)

Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—

να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, στο μέτρο που παρέλειψε να λάβει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση από τον κύριο δικαιούχο, την Telecom Castilla-La Mancha S.A., της κρατικής ενισχύσεως η οποία κρίθηκε παράνομη και ασύμβατη προς την εσωτερική αγορά με το άρθρο 1 της αποφάσεως (ΕΕ) 2016/1385 της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2014, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.27408 (C 24/10) (πρώην NN 37/10, πρώην CP 19/09) που έχει χορηγηθεί από τις αρχές της Καστίλλης-Λα Μάντσα για την ανάπτυξη της επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης σε απομακρυσμένες και λιγότερο αστικοποιημένες περιοχές της Καστίλλης-Λα Μάντσα (1) (ΕΕ L 222, 17 Αυγούστου 2016, σ. 52), να αποδείξει την ακύρωση όλων των εκκρεμών πληρωμών της εν λόγω ενισχύσεως και να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, τα ληφθέντα σε συμμόρφωση προς την απόφαση αυτή μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 288, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ και από τα άρθρα 3 και 4 της αποφάσεως, και

—

να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Το Βασίλειο της Ισπανίας παρέλειψε να εκτελέσει την επίμαχη απόφαση εντός των προθεσμιών του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, της αποφάσεως.

Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει ακόμη ανακτήσει το συνολικό ποσό της ενισχύσεως από τον κύριο δικαιούχο της ενισχύσεως, ήτοι από την Telecom Castilla-La Mancha, S.A. Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν έχει αποδείξει εάν, μετά την έκδοση της αποφάσεως, έχουν διακοπεί όλες οι εκκρεμείς πληρωμές της ενισχύσεως. Η μη πλήρης ανάκτηση των ποσών της χορηγηθείσας στην Telecom CLM ενισχύσεως, ποσά τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της αποφάσεως, και η απουσία αξιόπιστων αποδείξεων σχετικά με την ακύρωση όλων των εκκρεμών πληρωμών συνιστά αθέτηση από την Ισπανία της υποχρεώσεως που υπέχει από το άρθρο 3 της αποφάσεως.

Επιπλέον, το Βασίλειο της Ισπανίας δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με την εκτέλεση της αποφάσεως, όπως επιτάσσει το άρθρο 4, παράγραφοι 3 και 4, της αποφάσεως αυτής.

(1)  ΕΕ 2016, L 222, σ. 52.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/28

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Finanzgericht Düsseldorf (Γερμανία) στις 25 Σεπτεμβρίου 2019 – Von Aschenbach & Voss GmbH κατά Hauptzollamt Duisburg

(Υπόθεση C-708/19)

(2019/C 413/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Finanzgericht Düsseldorf

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Von Aschenbach & Voss GmbH

Καθής: Hauptzollamt Duisburg

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Είναι άκυρο το άρθρο 1, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/271 της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 2017, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 925/2009 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εισαγωγές ορισμένων ελαφρώς τροποποιημένων ειδών αλουμινόχαρτου (1) (στο εξής: εκτελεστικός κανονισμός 2017/271), διότι αντιβαίνει στο άρθρο 13, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2), καθόσον ο δασμός αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί στο αλουμινόχαρτο οικιακής χρήσης βάσει του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2384 της Επιτροπής, της 17ης Δεκεμβρίου 2015, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της διαδικασίας όσον αφορά τις εισαγωγές ορισμένων ειδών αλουμινόχαρτου καταγωγής Βραζιλίας ύστερα από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (3), επεκτάθηκε με την εν λόγω διάταξη και στα φύλλα αλουμινίου προς μεταποίηση και η διάταξη προβλέπει απαλλαγή των φύλλων αλουμινίου προς μεταποίηση από τον δασμό αντιντάμπινγκ μόνο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 1, παράγραφος 4, του εκτελεστικού κανονισμού 2017/271;

2)

Είναι το άρθρο 1, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 2017/271 άκυρο, διότι η Επιτροπή προέβη σε προδήλως εσφαλμένη κρίση κατά την έκδοση του εκτελεστικού κανονισμού 2017/271, καθόσον δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη η παραδοχή της ότι ποσοστό 80 % των προϊόντων που εξετάστηκαν είναι ελαφρώς τροποποιημένα προϊόντα;

3)

Είναι το άρθρο 1, παράγραφος 1, του εκτελεστικού κανονισμού 2017/271 άκυρο, διότι η Επιτροπή προέβη σε προδήλως εσφαλμένη κρίση κατά την έκδοση του εκτελεστικού κανονισμού 2017/271, καθόσον δεν έλεγξε την τελική χρήση των εισαγομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλουμινόχαρτων;

(1)  ΕΕ 2017, L 40, σ. 51.

(2)  ΕΕ 2016, L 176, σ. 21.

(3)  ΕΕ 2015, L 332, σ. 63.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/29

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 – Ordre des barreaux francophones et germanophone, Association pour le droit des Étrangers ASBL, Coordination et Initiatives pour et avec les Réfugiés et Étrangers ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, Vluchtelingenwerk Vlaanderen ASBL κατά Conseil des ministres

(Υπόθεση C-718/19)

(2019/C 413/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour constitutionnelle

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγοντες: Ordre des barreaux francophones et germanophone, Association pour le droit des Étrangers ASBL, Coordination et Initiatives pour et avec les Réfugiés et Étrangers ASBL, Ligue des Droits de l’Homme ASBL, Vluchtelingenwerk Vlaanderen ASBL

Καθού: Conseil des ministres

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το δίκαιο της Ένωσης, και συγκεκριμένα τα άρθρα 20 και 21 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ (1), την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση με βάση την οποία εφαρμόζονται στους πολίτες της Ένωσης και στα μέλη της οικογένειάς τους παρεμφερείς διατάξεις με εκείνες που μεταφέρουν το άρθρο 7, παράγραφος 3, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ήτοι διατάξεις που υποχρεώνουν τον πολίτη της Ένωσης ή μέλος της οικογένειάς του να συμμορφώνεται προς τα προληπτικά μέτρα για την αποφυγή παντός κινδύνου διαφυγής κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος που του έχει χορηγηθεί για την εγκατάλειψη της επικράτειας κατόπιν αποφάσεως περί άρσεως του δικαιώματος διαμονής για λόγους δημόσιας τάξεως ή κατά την παράταση του εν λόγω χρονικού διαστήματος;

2)

Έχει το δίκαιο της Ένωσης, και συγκεκριμένα τα άρθρα 20 και 21 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την κατάργηση των οδηγιών 64/221/ΕΟΚ, 68/360/ΕΟΚ, 72/194/ΕΟΚ, 73/148/ΕΟΚ, 75/34/ΕΟΚ, 75/35/ΕΟΚ, 90/364/ΕΟΚ, 90/365/ΕΟΚ και 93/96/ΕΟΚ, την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθετική ρύθμιση με βάση την οποία εφαρμόζεται στους πολίτες της Ένωσης και στα μέλη της οικογένειάς τους που δεν συμμορφώθηκαν προς απόφαση περί άρσεως του δικαιώματος διαμονής για λόγους δημόσιας τάξεως ή δημόσιας ασφαλείας παρεμφερής διάταξη με αυτήν που εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών που τελούν στην ίδια κατάσταση όσον αφορά το ανώτατο επιτρεπόμενο χρονικό διάστημα κρατήσεως, ήτοι οκτώ μήνες, με σκοπό την απομάκρυνσή τους;

(1)  EE 2004, L 158, σ. 77.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/30

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Spetsializiran nakazatelen sad (Βουλγαρία) την 1η Οκτωβρίου 2019 – Ποινική διαδικασία κατά HP

(Υπόθεση C-724/19)

(2019/C 413/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Spetsializiran nakazatelen sad

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

HP

Προδικαστικό ερώτημα

Συνάδει προς το άρθρο 2, στοιχείο γ', περίπτωση i, της οδηγίας 2014/41 (1), καθώς και προς την αρχή της ισοδυναμίας, εθνική νομοθετική διάταξη (άρθρο 5, παράγραφος 1, σημείο 1, του Zakon za Evropeyskata zapoved za razsledvane [νόμου περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας]), κατά την οποία στο στάδιο της προδικασίας της ποινικής δίκης ο εισαγγελέας είναι η αρμόδια αρχή για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σχετικά με τη διαβίβαση δεδομένων κινήσεως και θέσεως ως προς τις τηλεπικοινωνίες, ενώ σε παρόμοιες εγχώριες υποθέσεις η αρμόδια προς τούτο αρχή είναι ο δικαστής;

Αντικαθιστά η αναγνώριση μια τέτοιας ευρωπαϊκής εντολής έρευνας από την αρμόδια αρχή του κράτους εκτελέσεως (εισαγγελέας ή ανακριτής) την εντολή από δικαστική αρχή, η οποία απαιτείται κατά το εθνικό δίκαιο του κράτους εκδόσεως;

(1)  Οδηγία 2014/41/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις (ΕΕ 2014, L 130, σ. 1).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/31

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – Euromin Holdings (Cyprus) Limited κατά Finanšu un kapitāla tirgus komisija

(Υπόθεση C-735/19)

(2019/C 413/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa (Senāts)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα και αναιρεσείουσα: Euromin Holdings (Cyprus) Limited

Καθής και αναιρεσείουσα: Finanšu un kapitāla tirgus komisija

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αντιβαίνει στην ορθή εφαρμογή του άρθρου 5 της οδηγίας 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς (1), εθνική ρύθμιση που προβλέπει ότι η τιμή της μετοχής σε περίπτωση υποχρεωτικής προσφοράς εξαγοράς υπολογίζεται με βάση τη διαίρεση της αξίας των καθαρών στοιχείων του ενεργητικού της υπό εξαγορά εταιρίας (συμπεριλαμβανομένων των μη ελεγχουσών –μειοψηφικών– συμμετοχών) δια του αριθμού των εκδοθεισών μετοχών;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ήτοι σε περίπτωση που δεν πρέπει να συμπεριληφθούν στα καθαρά στοιχεία του ενεργητικού της υπό εξαγορά εταιρίας οι μη ελέγχουσες ή μειοψηφικές συμμετοχές, μπορεί να θεωρηθεί σαφώς προσδιορισμένη, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς, μια μέθοδος καθορισμού της τιμής της μετοχής για την κατανόηση της οποίας είναι αναγκαία η εφαρμογή μιας από τις μεθόδους νομολογιακής διάπλασης του δικαίου, η τελολογική συστολή;

3)

Είναι συμβατή με το άρθρο 5, παράγραφος 4, της οδηγίας 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς, ήτοι με τον καθορισμό δίκαιης τιμής, ρύθμιση που προβλέπει ότι πρέπει να επιλεγεί η υψηλότερη τιμή μεταξύ των κάτωθι τριών δυνατών επιλογών:

3.1)

η τιμή στην οποία ο προσφέρων ή πρόσωπα που ενεργούν σε συνεννόηση με αυτόν αγόρασαν τις μετοχές της υπό εξαγορά εταιρίας τους δώδεκα προηγούμενους μήνες. Σε περίπτωση αγοράς των μετοχών σε διαφορετικές τιμές, τιμή εξαγοράς είναι η υψηλότερη από τις τιμές αγοράς των μετοχών κατά τους δώδεκα μήνες που προηγήθηκαν της δημιουργίας νομικής υποχρέωσης για την υποβολή προσφοράς εξαγοράς·

3.2)

η σταθμισμένη μέση τιμή της μετοχής στην οργανωμένη αγορά ή στον πολυμερή μηχανισμό διαπραγμάτευσης με τον μεγαλύτερο όγκο συναλλαγών των υπό εξαγορά μετοχών κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Η σταθμισμένη μέση τιμή της μετοχής υπολογίζεται με βάση την τιμή των δώδεκα μηνών που προηγήθηκαν της δημιουργίας νομικής υποχρέωσης για την υποβολή προσφοράς εξαγοράς·

3.3)

η αξία της μετοχής που προκύπτει από τη διαίρεση των καθαρών στοιχείων του ενεργητικού της υπό εξαγορά εταιρίας δια του αριθμού των εκδοθεισών μετοχών. Η αξία των καθαρών στοιχείων του ενεργητικού υπολογίζεται με την αφαίρεση των ιδίων μετοχών και των υποχρεώσεων από τη συνολική αξία των στοιχείων του ενεργητικού της υπό εξαγορά εταιρίας. Εάν η υπό εξαγορά εταιρία διαθέτει μετοχές διαφόρων ονομαστικών αξιών, για τον υπολογισμό της αξίας της μετοχής, τα καθαρά στοιχεία του ενεργητικού διαιρούνται ανάλογα με το ποσοστό του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου που αντιπροσωπεύει η ονομαστική αξία κάθε μετοχής;

4)

Εάν με τη μέθοδο υπολογισμού που προβλέπει το εθνικό δίκαιο, κάνοντας χρήση του περιθωρίου εκτιμήσεως που παρέχει [στα κράτη μέλη] το άρθρο 5, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς, προκύπτει υψηλότερη τιμή από αυτήν του άρθρου 5, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, συνάδει προς τον σκοπό της οδηγίας το να επιλέγεται πάντοτε η υψηλότερη τιμή;

5)

Σε περίπτωση που προκληθεί ζημία σε ιδιώτη λόγω της εσφαλμένης εφαρμογής του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί το εθνικό δίκαιο να προβλέψει περιορισμό στην αποκατάσταση της εν λόγω ζημίας, εάν ο περιορισμός αυτός εφαρμόζεται τόσο στις ζημίες που προκαλούνται λόγω της εσφαλμένης εφαρμογής του εθνικού δικαίου όσο και σε εκείνες που προκαλούνται λόγω της εσφαλμένης εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης;

6)

Απονέμουν οι εφαρμοστέες στην κρινόμενη υπόθεση διατάξεις της οδηγίας 2004/25/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με τις δημόσιες προσφορές εξαγοράς, δικαιώματα στους ιδιώτες, ήτοι πληρούται η αντίστοιχη προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση ευθύνης του κράτους;

(1)  ΕΕ 2004, L 142, σ. 12.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/32

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Augstākā tiesa (Senāts) (Λεττονία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – ZS «Plaukti» κατά Lauku atbalsta dienests

(Υπόθεση C-736/19)

(2019/C 413/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa (Senāts)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσα: ZS «Plaukti»

Αναιρεσίβλητη: Lauku atbalsta dienests

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 16, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 65/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιανουαρίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου όσον αφορά την εφαρμογή διαδικασιών ελέγχου καθώς και την πολλαπλή συμμόρφωση σε σχέση με μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης (1), εφαρμογή σε περίπτωση κατά την οποία, καίτοι ο αιτών την ενίσχυση δεν έχει τηρήσει τις απαιτήσεις κοπής της χορτονομής στην έκταση ως προς την οποία είχε αιτηθεί την ενίσχυση για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στους βοσκοτόπους (απαίτηση υπερβαίνουσα τις υποχρεωτικές ελάχιστες απαιτήσεις του άρθρου 39, παράγραφος 3, του κανονισμού 1698/2005 (2)), δεν διαπιστώνεται, εντούτοις, κάποια μεταβολή στην καλλιεργητική ομάδα;

2)

Είναι δυνατή η επιβολή, για μία και μόνη παράβαση, τόσο της κυρώσεως του άρθρου 16, παράγραφος 5, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 65/2011 της Επιτροπής, της 27ης Ιανουαρίου 2011, όσο και της κυρώσεως του άρθρου 18, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 65/2011;

3)

Αντιτίθενται τα άρθρα 4 και 6 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 (3) του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 39, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, σε εθνική ρύθμιση κατά την οποία η ίδια απαίτηση μπορεί να συνιστά ταυτοχρόνως υποχρεωτική ελάχιστη απαίτηση (πρότυπο) και απαίτηση υπερβαίνουσα τις υποχρεωτικές ελάχιστες απαιτήσεις (προϋπόθεση για την καταβολή γεωργοπεριβαλλοντικής ενισχύσεως);

(1)  ΕΕ 2011, L 25, σ. 8.

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2005, L 277, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ 2009, L 30, σ. 16).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/33

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal administratif de Montreuil (Γαλλία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – Bank of China Limited κατά Ministre de l’Action et des Comptes publics

(Υπόθεση C-737/19)

(2019/C 413/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal administratif de Montreuil

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Bank of China Limited

Καθού: Ministre de l’Action et des Comptes publics

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μπορούν να εφαρμοστούν οι λύσεις που δόθηκαν από το Δικαστήριο με την απόφαση της 24ης Ιανουαρίου 2019, Morgan Stanley & Co International plc κατά Ministre de l’Économie et des Finances, C-165/17, στην περίπτωση κατά την οποία υποκατάστημα, αφενός, διενεργεί εντός κράτους μέλους πράξεις που υπόκεινται στον ΦΠΑ και, αφετέρου, παρέχει υπηρεσίες προς όφελος του κεντρικού καταστήματος και υποκαταστημάτων εγκατεστημένων σε τρίτη χώρα;

2)

Εφόσον το υποκατάστημα που είναι εγκατεστημένο σε κράτος μέλος προβάλλει δικαίωμα έκπτωσης βάσει των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από αυτό προκειμένου να παρασχεθούν υπηρεσίες προς όφελος του κεντρικού καταστήματος που είναι εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα, δηλαδή βάσει εξαγωγών χρηματοοικονομικών και τραπεζικών υπηρεσιών, μπορεί το υποκείμενο στον φόρο προστιθέμενης αξίας υποκατάστημα να εκπέσει από τον φόρο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 169, στοιχείο α', ή κατ’ εφαρμογή του στοιχείου γ' του ίδιου άρθρου της οδηγίας 2006/112 (1);

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και εφόσον το υποκατάστημα μπορεί να ζητήσει έκπτωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου 169, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112, υπό ποιες προϋποθέσεις οι τραπεζικές πράξεις που διενεργήθηκαν από το κεντρικό κατάστημα το οποίο είναι εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα μπορούν να θεωρηθούν ως πράξεις που θα παρείχαν δικαίωμα έκπτωσης εάν είχαν διενεργηθεί στο κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιήθηκαν οι δαπάνες που βαρύνονται με φόρο προστιθέμενης αξίας; Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα και εφόσον το υποκατάστημα μπορεί να ζητήσει έκπτωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου 169, στοιχείο γ', της οδηγίας 2006/112, υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί ο αποκτών να θεωρηθεί ως εγκατεστημένος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν το υποκατάστημα βρίσκεται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνιστά μία ενιαία νομική οντότητα με το κεντρικό κατάστημα;

(1)  Οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (EE 2006, L 347, σ. 1)

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/34

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Supreme Court (Ιρλανδία) στις 7 Οκτωβρίου 2019 – VK κατά An Bord Pleanála

(Υπόθεση C-739/19)

(2019/C 413/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Supreme Court

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλών: VK

Εφεσίβλητο: An Bord Pleanála

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Αποκλείεται η προβλεπόμενη στο άρθρο 5 της οδηγίας 77/249/ΕΟΚ (1) της 22ας Μαρτίου 1977, όπως έχει τροποποιηθεί, δυνατότητα κράτους μέλους να επιβάλλει σε δικηγόρο ο οποίος αναλαμβάνει την εκπροσώπηση και υπεράσπιση πελάτη ενώπιον δικαστηρίου «να ενεργεί κατόπιν συμφωνίας με δικηγόρο που ασκεί την δραστηριότητά του ενώπιον του δικαστηρίου που επελήφθη της υποθέσεως», σε κάθε περίπτωση στην οποία προβλέπεται δικαίωμα αυτοεκπροσωπήσεως ενώπιον του οικείου δικαστηρίου του διαδίκου τον οποίο προτίθεται να εκπροσωπήσει ο δικηγόρος της αλλοδαπής;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, βάσει ποιων κριτηρίων θα πρέπει το εθνικό δικαστήριο να κρίνει αν επιτρέπεται η επιβολή προϋποθέσεως ενέργειας «κατόπιν συμφωνίας με» δικηγόρο της ημεδαπής;

3)

Ειδικότερα, αποτελεί η επιβολή περιορισμένης υποχρεώσεως ενέργειας «κατόπιν συμφωνίας με» δικηγόρο της ημεδαπής, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα στην παρούσα διάταξη περί παραπομπής, αναλογικό περιορισμό στην ελευθερία παροχής υπηρεσιών εκ μέρους των δικηγόρων ούτως ώστε να δικαιολογείται, λαμβανομένου υπόψη του γενικού συμφέροντος, το οποίο συνίσταται αφενός, στην ανάγκη προστασίας των χρηστών νομικών υπηρεσιών και, αφετέρου, στην ανάγκη διασφαλίσεως της ορθής απονομής της δικαιοσύνης;

4)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, εφαρμόζεται η εν λόγω θεώρηση σε κάθε περίπτωση, και αν όχι, βάσει ποιων κριτηρίων θα πρέπει το εθνικό δικαστήριο να κρίνει αν επιτρέπεται η επιβολή της οικείας προϋποθέσεως σε συγκεκριμένη περίπτωση;

(1)  Οδηγία 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1977, περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 249).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/34

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το cour d’appel de Paris (Γαλλία) στις 8 Οκτωβρίου 2019 – Δημοκρατία της Μολδαβίας κατά Εταιρίας Komstroy, που υπεισήλθε στα δικαιώματα της εταιρίας Energoalians

(Υπόθεση C-741/19)

(2019/C 413/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour d’appel de Paris

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εκκαλούσα: Δημοκρατία της Μολδαβίας

Εφεσίβλητη: Εταιρία Komstroy, που υπεισήλθε στα δικαιώματα της εταιρίας Energoalians

Προδικαστικά ερωτήματα

—

Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 6, της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας την έννοια ότι μια απαίτηση που απορρέει από σύμβαση πωλήσεως ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία δεν συνεπάγεται καμία εισφορά εκ μέρους του επενδυτή στο κράτος υποδοχής, μπορεί να συνιστά «επένδυση» κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου;

—

Έχει το άρθρο 26, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας την έννοια ότι συνιστά επένδυση η απόκτηση από επενδυτή ενός συμβαλλομένου μέρους μιας απαιτήσεως προερχομένης από οικονομικό φορέα ξένο προς τα συμβαλλόμενα κράτη;

—

Έχει το άρθρο 26, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας την έννοια ότι απαίτηση επενδυτή, η οποία απορρέει από σύμβαση πωλήσεως ηλεκτρικής ενέργειας που παραδίδεται στα σύνορα του κράτους υποδοχής, μπορεί να αποτελέσει επένδυση, πραγματοποιούμενη εντός της επικράτειας άλλου συμβαλλομένου μέρους, ελλείψει οποιασδήποτε οικονομικής δραστηριότητας εκ μέρους του επενδυτή επί του εδάφους του κράτους αυτού;

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/35

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sofiyski rayonen sad (Βουλγαρία) στις 10 Οκτωβρίου 2019 – PH, OI κατά «Еurobank Bulgaria» АD

(Υπόθεση C-745/19)

(2019/C 413/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Sofiyski rayonen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: PH, OI

Εναγομένη: «Еurobank Bulgaria» АD

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μπορεί το εθνικό δικαστήριο, σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η ρήτρα περί μονομερούς μεταβολής του επιτοκίου σε σύμβαση δανείου συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή είναι καταχρηστική, να θεωρήσει ότι ο οφειλόμενος βάσει της συμβάσεως τόκος ανέρχεται στο ύψος που καθορίστηκε κατά τον χρόνο αποπληρωμής του δανείου (παρά την ύπαρξη αντίθετης συμφωνίας στην αρχική σύμβαση);

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: μπορεί το εθνικό δικαστήριο να επιδικάσει τόκους ακόμη και αν υπάρχει καταχρηστική ρήτρα η οποία δεν καθορίζει το συμβατικό κυμαινόμενο επιτόκιο με νόμιμη μέθοδο;

3)

Κατά πόσον επηρεάζει την απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα το γεγονός ότι, ενόσω η διαδικασία αποπληρωμής του δανείου ήταν εν εξελίξει, ο καταναλωτής συμφώνησε να εφαρμοστεί για τον καθορισμό του επιτοκίου μέθοδος που δεν περιέχει καταχρηστικές ρήτρες;

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/36

Προσφυγή της 23ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας

(Υπόθεση C-787/19)

(2019/C 413/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Jokubauskaitė και M. Wasmeier)

Καθής: Δημοκρατία της Αυστρίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—

να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Αυστρίας, αποκλείοντας από το ειδικό καθεστώς του φόρου προστιθέμενης αξίας που ισχύει για τα πρακτορεία ταξιδίων τις ταξιδιωτικές υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι τις χρησιμοποιούν για λογαριασμό της επιχειρήσεώς τους, και επιτρέποντας στα πρακτορεία ταξιδίων, στον βαθμό που υπόκεινται στο εν λόγω καθεστώς, να καθορίζουν τη βάση επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας συνολικά για ομάδες υπηρεσιών ή για το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται κατά τη διάρκεια μιας φορολογικής περιόδου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 73 καθώς και από τα άρθρα 306 έως 310 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και

—

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Αυστρίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προβλεπόμενη στην Αυστρία ρύθμιση για τον υπολογισμό του φόρου προστιθέμενης αξίας για ταξιδιωτικές υπηρεσίες δεν συνάδει προς την οδηγία 2006/112. Η οδηγία αυτή περιέχει, στα άρθρα 306 έως 310, ειδικό καθεστώς, κατά το οποίο οι ταξιδιωτικές υπηρεσίες που παρέχονται από πρακτορείο ταξιδίων σε πελάτη αποτελούν ενιαία υπηρεσία. Το αυστριακό δίκαιο αποκλίνει κατά αθέμιτο τρόπο από τη ρύθμιση αυτή.

Πρώτον, δεν επιτρέπεται να αποκλείονται από το εν λόγω ειδικό καθεστώς υποκείμενοι στον φόρο οι οποίοι χρησιμοποιούν ταξιδιωτικές υπηρεσίες για λογαριασμό της επιχειρήσεώς τους. Ήδη στην απόφασή του της 26ης Σεπτεμβρίου 2013, Επιτροπή κατά Ισπανίας (C-189/11, EU:C:2013:587), το Δικαστήριο έκρινε ότι το εν λόγω ειδικό καθεστώς έχει εφαρμογή όχι μόνο σε παροχές σε ιδιώτες τελικούς καταναλωτές, αλλά και σε παροχές σε υποκείμενους στον φόρο επιχειρηματίες. Τα κράτη μέλη δεν είναι ελεύθερα να περιορίζουν την εφαρμογή του στους πρώτους. Αυτό επιβεβαίωσε εκ νέου το Δικαστήριο στην απόφασή του της 8ης Φεβρουαρίου 2018, Επιτροπή κατά Γερμανίας (C-380/16, EU:C:2018:76).

Δεύτερον, η προβλεπόμενη στην αυστριακή νομοθεσία περί φόρου κύκλου εργασιών μέθοδος υπολογισμού δεν συνάδει προς την οδηγία 2006/112. Σύμφωνα με το άρθρο 73 και τα άρθρα 306 έως 310, η βάση επιβολής του φόρου πρέπει να καθορίζεται χωριστά για κάθε ταξίδι. Αντιθέτως, το αυστριακό δίκαιο επιτρέπει συνολικό καθορισμό του περιθωρίου κέρδους για «ομάδες υπηρεσιών» ή για το σύνολο των ταξιδίων σε ορισμένο χρονικό διάστημα. Το Δικαστήριο έκρινε επίσης, στις ανωτέρω παρατεθείσες αποφάσεις, ότι ένας τέτοιος συνολικός καθορισμός δεν συνάδει προς το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.

(1)  EE 2006, L 347, σ. 1.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/36

Προσφυγή της 25ης Οκτωβρίου 2019 – Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-791/19)

(2019/C 413/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: K. Banks, H. Krämer, S. L. Kalėda)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

1)

Να διαπιστώσει ότι:

—

επιτρέποντας τον χαρακτηρισμό του περιεχομένου των δικαστικών αποφάσεων ως πειθαρχικού παραπτώματος όσον αφορά τους δικαστές των τακτικών δικαστηρίων (άρθρο 107, παράγραφος 1, του νόμου περί της οργάνωσης των τακτικών δικαστηρίων, και άρθρο 97, παράγραφοι 1 και 3, του νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου),

—

μη εξασφαλίζοντας την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει ο έλεγχος των αποφάσεων που εκδίδονται επί πειθαρχικών διαδικασιών κατά δικαστών (άρθρο 3, σημείο 5, άρθρο 27 και άρθρο 73, παράγραφος 1, του νόμου περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 9a του νόμου περί του Εθνικού Δικαστικού Συμβουλίου),

—

αναγνωρίζοντας στον πρόεδρο του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου διακριτική ευχέρεια κατά τον προσδιορισμό του αρμόδιου πρωτοβάθμιου πειθαρχικού δικαστηρίου σε υποθέσεις δικαστών των τακτικών δικαστηρίων (άρθρο 110, παράγραφος 3, και άρθρο 114, παράγραφος 7, του νόμου περί της οργάνωσης των τακτικών δικαστηρίων), και, κατά συνέπεια, μη εξασφαλίζοντας την εκδίκαση της πειθαρχικής υπόθεσης από δικαστήριο «που έχει συσταθεί νομίμως» και

—

αναγνωρίζοντας στον Υπουργό Δικαιοσύνης αρμοδιότητα διορισμού Υπευθύνου πειθαρχικών διαδικασιών παρά τω Υπουργώ Δικαιοσύνης (άρθρο 112b του νόμου περί της οργάνωσης των τακτικών δικαστηρίων), και, κατά συνέπεια, μη εξασφαλίζοντας την εντός εύλογης προθεσμίας εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων, και επίσης προβλέποντας ότι οι πράξεις που συναρτώνται με τον διορισμό εκπροσώπου ή με την ανάληψη από αυτόν των καθηκόντων εκπροσώπησης δεν αναστέλλουν την πειθαρχική διαδικασία (άρθρο 113a του νόμου περί της οργάνωσης των τακτικών δικαστηρίων) και ότι το πειθαρχικό δικαστήριο διεξάγει τη διαδικασία παρά τη δικαιολογημένη απουσία του πειθαρχικά διωκόμενου δικαστή που ειδοποιήθηκε σχετικά ή του εκπροσώπου του (άρθρο 115a, παράγραφος 3, του νόμου περί της οργάνωσης των τακτικών δικαστηρίων), και, κατά συνέπεια, μη εξασφαλίζοντας τα δικαιώματα άμυνας των πειθαρχικώς διωκόμενων δικαστών των τακτικών δικαστηρίων,

η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη της υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, και επίσης ότι:

—

επιτρέποντας, μέσω της δυνατότητας κίνησης πειθαρχικής διαδικασίας, τον περιορισμό του δικαιώματος των δικαστηρίων να υποβάλουν στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης,

η Δημοκρατία της Πολωνίας παρέβη της υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 267, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

2)

να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Πρώτον, όσον αφορά την παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο ΣΕΕ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι επίμαχες εθνικές διατάξεις (i) επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό του περιεχομένου των δικαστικών αποφάσεων ως πειθαρχικού παραπτώματος (ii) δεν εξασφαλίζουν την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει ο έλεγχος των αποφάσεων που εκδίδονται επί πειθαρχικών διαδικασιών (iii) αναγνωρίζουν στον πρόεδρο του πειθαρχικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου διακριτική ευχέρεια κατά τον προσδιορισμό του αρμόδιου πρωτοβάθμιου πειθαρχικού δικαστηρίου σε υποθέσεις δικαστών των τακτικών δικαστηρίων, και, κατά συνέπεια, δεν εξασφαλίζουν την εκδίκαση της πειθαρχικής υπόθεσης από δικαστήριο «που έχει συσταθεί νομίμως» (iv) δεν εξασφαλίζουν την εντός εύλογης προθεσμίας εξέταση των πειθαρχικών υποθέσεων κατά δικαστών των τακτικών δικαστηρίων ούτε τα δικαιώματα άμυνας των πειθαρχικά διωκόμενων δικαστών.

Δεύτερον, όσον αφορά την παράβαση του άρθρου 267, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι επίμαχες εθνικές διατάξεις επιτρέπουν, μέσω της δυνατότητας κίνησης πειθαρχικής διαδικασίας, τον περιορισμό του δικαιώματος των δικαστηρίων να υποβάλουν στο Δικαστήριο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης.

Γενικό Δικαστήριο

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/38

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Xinyi PV Products (Anhui) Holdings κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-586/14 RENV) (1)

(«Ντάμπινγκ - Εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Κίνας - Άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 [νυν άρθρο 2, παράγραφος 7, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036] - Καθεστώς επιχειρήσεως δραστηριοποιούμενης υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς - Έννοια της “μείζονος στρεβλώσεως του κόστους παραγωγής και της οικονομικής καταστάσεως των επιχειρήσεων” - Φορολογικά πλεονεκτήματα - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως»)

(2019/C 413/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd (Anhui, Κίνα) (εκπρόσωπος: Y. Melin, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Flynn και T. Maxian Rusche)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH (Tschernitz, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. MacLean, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 470/2014 της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2014, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ 2014, L 142, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 470/2014 της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2014, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ηλιακών υαλοπινάκων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

2)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd, πλην των εξόδων που συνδέονται με την παρέμβαση.

3)

Η GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Xinyi PV Products (Anhui) Holdings που συνδέονται με την παρέμβασή της.

(1)  EE C 372 της 20.10.2014.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/39

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Λουξεμβούργο και Fiat Chrysler Finance Europe κατά Επιτροπής

(Υποθέσεις T-755/15 και T-759/15) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Κρατική ενίσχυση που χορήγησε το Λουξεμβούργο - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη και μη συμβατή με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Φορολογική απόφαση προέγκρισης (tax ruling) - Πλεονέκτημα - Αρχή του πλήρους ανταγωνισμού - Επιλεκτικός χαρακτήρας - Τεκμήριο - Περιορισμός του ανταγωνισμού - Ανάκτηση)

(2019/C 413/46)

Γλώσσες διαδικασίας: η γαλλική και η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγον στην υπόθεση T-755/15: Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (εκπρόσωποι: αρχικώς D. Holderer και T. Uri, στη συνέχεια T. Uri, επικουρούμενοι αρχικώς από τους D. Waelbroeck, S. Naudin και A. Steichen, στη συνέχεια από τους D. Waelbroeck και A. Steichen, δικηγόρους)

Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-759/15: Fiat Chrysler Finance Europe (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: J. Rodríguez, solicitor, G. Maisto και M. Engel, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P.-J. Loewenthal και B. Stromsky)

Παρεμβαίνουσα υπέρ των προσφευγόντων: Ιρλανδία (εκπρόσωποι στην υπόθεση T-755/15: αρχικώς E. Creedon, G. Hodge και A. Joyce, στη συνέχεια G. Hodge, M. Browne και A. Joyce, και τέλος A. Joyce και J. Quaney, επικουρούμενοι από τους P. Gallagher, M. Collins, SC, B. Doherty και S. Kingston, barristers, και, στην υπόθεση T-759/15: αρχικώς E. Creedon, G. Hodge, K. Duggan και A. Joyce, στη συνέχεια G. Hodge, K. Duggan, M. Browne και A. Joyce, και τέλος A. Joyce και J. Quaney, επικουρούμενοι από τους M. Collins, P. Gallagher, SC, S. Kingston και B. Doherty, barristers)

Αντικείμενο

Προσφυγές βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2016/2326 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38375 (2014/C πρώην 2014/NN), την οποία έθεσε σε εφαρμογή το Λουξεμβούργο υπέρ της Fiat (ΕΕ 2016, L 351, σ. 1).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-755/15 και T-759/15 προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

2)

Απορρίπτει τις προσφυγές.

3)

Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην υπόθεση T-755/15.

4)

Η Fiat Chrysler Finance Europe φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα έξοδα της Επιτροπής στην υπόθεση T-759/15.

5)

Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1)  EE C 59 της 15.2.2016.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/40

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Κάτω Χώρες κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υποθέσεις T-760/15 και T-636/16) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Κρατική ενίσχυση που χορήγησαν οι Κάτω Χώρες - Απόφαση κηρύσσουσα την ενίσχυση παράνομη και μη συμβατή με την εσωτερική αγορά και διατάσσουσα την ανάκτησή της - Φορολογική απόφαση προέγκρισης (tax ruling) - Ενδοομιλική τιμολόγηση - Υπολογισμός της βάσης επιβολής του φόρου - Αρχή του πλήρους ανταγωνισμού - Πλεονέκτημα - Σύστημα αναφοράς - Φορολογική και διαδικαστική αυτονομία των κρατών μελών)

(2019/C 413/47)

Γλώσσες διαδικασίας: η ολλανδική και η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγον στην υπόθεση T-760/15: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Bulterman, B. Koopman, M. de Ree και M. Noort, στη συνέχεια M. Bulterman, M. de Ree και M. Noort)

Προσφεύγουσες στην υπόθεση T-636/16: Starbucks Corp. (Σιάτλ, Ουάσινγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες), Starbucks Manufacturing Emea BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: S. Verschuur, M. Petite και M. Stroungi, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι στην υπόθεση T-760/15: αρχικώς P-J. Loewenthal και B. Stromsky, στη συνέχεια P-J. Loewenthal και F. Tomat, και, στην υπόθεση T-636/16: P-J. Loewenthal και F. Tomat)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του προσφεύγοντος στην υπόθεση T-760/15: Ιρλανδία (εκπρόσωποι: αρχικώς E. Creedon, G. Hodge, K. Duggan και A. Joyce, στη συνέχεια G. Hodge, A. Joyce, K. Duggan, M. Browne και J. Quaney, επικουρούμενοι από τους M. Collins, P. Gallagher, SC, και B. Doherty και S. Kingston, barristers)

Αντικείμενο

Προσφυγές βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2017/502 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38374 (2014/C πρώην 2014/NN) την οποία έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ της Starbucks (ΕΕ 2017, L 83, σ. 38).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T-760/15 και T-636/16 προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

2)

Ακυρώνει την απόφαση (ΕΕ) 2017/502 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38374 (2014/C πρώην 2014/NN) που χορηγήθηκε από τις Κάτω Χώρες στη Starbucks.

3)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Starbucks Corp. και της Starbucks Manufacturing Emea BV.

4)

Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1)  EE C 59 της 15.2.2016.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/41

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – HSBC Holdings κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-105/17) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας παραγώγων επιτοκίου σε ευρώ - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Χειραγώγηση των διατραπεζικών επιτοκίων αναφοράς του Euribor - Ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών - Εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού — Ενιαία και διαρκής παράβαση - Πρόστιμα - Βασικό ποσό - Αξία των πωλήσεων - Άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Υποχρέωση αιτιολόγησης)

(2019/C 413/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: HSBC Holdings plc (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), HSBC Bank plc (Λονδίνο), HSBC France (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: K. Bacon, QC, D. Bailey, barrister, M. Simpson, solicitor, και Y. Anselin και C. Angeli, avocats)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: M. Farley, B. Mongin και F. van Schaik, επικουρούμενοι από B. Lask, barrister)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα, αφενός, τη μερική ακύρωση της απόφασης C(2016) 8530 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση AT.39914 – Παράγωγα Επιτοκίου σε Ευρώ), και, αφετέρου, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει το άρθρο 2, στοιχείο β', της απόφασης C(2016) 8530 τελικό της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση AT.39914 – Παράγωγα Επιτοκίου σε Ευρώ).

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Η HSBC Holdings plc, η HSBC Bank plc και η HSBC France φέρουν εκάστη τα δικαστικά έξοδά της.

4)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1)  EE C 112 της 10.4.2017.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/42

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – FVE Holýšov I κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-217/17) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές - Μέτρα που θεσπίζουν ελάχιστη εγγυημένη τιμή αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ή πριμοδοτούν τους παραγωγούς αυτού του είδους ηλεκτρικής ενέργειας - Τροποποίηση των αρχικών μέτρων - Απόφαση που κηρύσσει το καθεστώς ενισχύσεων συμβατό με την εσωτερική αγορά κατά το πέρας του προκαταρκτικού σταδίου εξέτασης - Άρθρο 107, παράγραφος 3, στοιχείο γ', ΣΛΕΕ - Δικαιούχοι της ενίσχυσης και μέτοχοι των δικαιούχων - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Κρατικοί πόροι - Αρμοδιότητα της Επιτροπής να εξετάζει τη συμβατότητα των μέτρων με άλλες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης πέραν των σχετικών με τις κρατικές ενισχύσεις)

(2019/C 413/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγoντες: FVE Holýšov I s. r. o. (Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία) και οι 27 λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της απόφασης (εκπρόσωποι: A. Reuter, H. Wendt, C. Bürger, T. Christner, W. Schumacher, A. Compes και T. Herbold, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Armati, P. Němečková και T. Maxian Rusche)

Παρεμβαίνοντες υπέρ της καθής: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller, O. Serdula και L. Dvořáková), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Gavela Llopis, στη συνέχεια A. Rubio González και S. Centeno Huerta), Κυπριακή Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. Συμεωνίδου και E. Ζαχαριάδου), Σλοβακική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: B. Ricziová και M. Kianička)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για τη μερική ακύρωση της απόφασης C(2016) 7827 τελικό της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2016, για την κρατική ενίσχυση SA.40171 (2015/NN), σχετικά με την προώθηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, περίληψη της οποίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, C 69, σ. 2).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η FVE Holýšov I s. r. o. και οι 27 λοιποί προσφεύγοντες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της απόφασης, φέρουν, πέραν των δικών τους εξόδων, τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3)

Η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Κυπριακή Δημοκρατία και η Σλοβακική Δημοκρατία φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.

(1)  EE C 202 της 26.6.2017.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/43

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Ρουμανία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-391/17) (1)

(Θεσμικό δίκαιο - Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών - Προστασία των εθνικών και γλωσσικών μειονοτήτων - Ενίσχυση της πολιτιστικής και της γλωσσικής πολυμορφίας - Μερική καταχώριση - Αρχή της κατ’ απονομήν αρμοδιότητας - Μη ύπαρξη πρόδηλης ελλείψεως νομοθετικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 5, παράγραφος 2, ΣΕΕ - Άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 211/2011 - Άρθρο 296 ΣΛΕΕ)

(2019/C 413/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ρουμανία (εκπρόσωποι: αρχικώς R. Radu, C.-M. Florescu, E. Gane και L. Lițu, στη συνέχεια C.-M. Florescu, E. Gane, L. Lițu και C.-R. Canțăr)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: H. Krämer, L. Radu Bouyon και H. Stancu)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Fehér, G. Koós και G. Tornyai)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2017/652 της Επιτροπής, της 29ης Μαρτίου 2017, σχετικά με την πρόταση πρωτοβουλίας πολιτών με τίτλο «Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe» (ΕΕ 2017, L 92, σ. 100).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Η Ρουμανία φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

3)

Η Ουγγαρία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

(1)  ΕΕ C 269 της 14.8.2017.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/44

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Printeos κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-466/17) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά τυποποιημένων φακέλων βάσει καταλόγου και ειδικών τυπωμένων φακέλων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Μερική ακύρωση λόγω παράβασης της υποχρέωσης αιτιολόγησης - Τροποποιητική απόφαση - Διαδικασία διευθέτησης διαφορών - Πρόστιμα - Βασικό ποσό - Κατ’ εξαίρεση προσαρμογή - Ανώτατο όριο 10 % επί του συνολικού κύκλου εργασιών - Άρθρο 23, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 - Αρχή non bis in idem - Ασφάλεια δικαίου - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Ίση μεταχείριση - Σώρευση κυρώσεων - Αναλογικότητα - Επιείκεια - Πλήρης δικαιοδοσία)

(2019/C 413/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Printeos, SA (Alcalá de Henares, Ισπανία), Printeos Cartera Industrial, SL (Alcalá de Henares), Tompla Scandinavia AB (Στοκχόλμη, Σουηδία), Tompla France (Fleury-Mérogis, Γαλλία), Tompla Druckerzeugnisse Vertriebs GmbH (Leonberg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: H. Brokelmann και P. Martínez-Lage Sobredo, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: F. Castilla Contreras, F. Jimeno Fernández και C. Urraca Caviedes)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα τη μερική ακύρωση της απόφασης C(2017) 4112 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης C(2014) 9295 τελικό, της 10ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 [ΣΛΕΕ] και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (AT.39780 – Φάκελοι) και, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 318 της 25.9.2017.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/44

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – US κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-780/17) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Έκθεση αξιολογήσεως 2016 - Διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ - Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

(2019/C 413/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: US (εκπρόσωποι L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. von Lindeiner και M. Rötting, επικουρούμενοι από τον B. Wagenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 50α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της εκθέσεως αξιολογήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος για το έτος 2016 και της αποφάσεως σχετικά με τη διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ για το έτος 2016 και, αφετέρου, στην αποκατάσταση της ζημίας την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία των πράξεων αυτών.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)

Καταδικάζει τον US στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 52 της 12.2.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/45

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Crédit mutuel Arkéa κατά EUIPO – Confédération nationale du Crédit mutuel (Crédit Mutuel)

(Υπόθεση T-13/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Crédit Mutuel - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα διά της χρήσεως - Αντίθετη προσφυγή - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Άρθρο 59, παράγραφος 1, στοιχείο α', και παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001»)

(2019/C 413/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Crédit Mutuel Arkéa (Le Relecq Kerhuon, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A. Casalonga, L. Codevelle και C. Bercial Arias, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Confédération nationale du Crédit mutuel (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: B. Moreau-Margotin και M. Merli, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 8ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1724/2016-5), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Crédit Mutuel Arkéa και της Confédération nationale du Crédit mutuel.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 8ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1724/2016-5), καθόσον με την απόφαση αυτή το τμήμα προσφυγών αποφάνθηκε ότι το επίμαχο σήμα απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα διά της χρήσεως όσον αφορά τις υπηρεσίες και τα προϊόντα για τα οποία είχε περιγραφικό και όχι διακριτικό χαρακτήρα.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Απορρίπτει την αντίθετη προσφυγή.

4)

Η Crédit Mutuel Arkéa φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της και το ένα τρίτο των σχετικών με την κύρια προσφυγή δικαστικών εξόδων του EUIPO και της Confédération nationale du Crédit mutuel.

5)

Το EUIPO φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων του και τα δύο τρίτα των σχετικών με την κύρια προσφυγή δικαστικών εξόδων της προσφεύγουσας.

6)

Η Confédération nationale du Crédit mutuel φέρει τα δύο τρίτα των σχετικών με την κύρια προσφυγή δικαστικών εξόδων της, καθώς και τα σχετικά με την αντίθετη προσφυγή δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 94 της 12.3.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/46

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – VF κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-39/18) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Έκθεση αξιολογήσεως του προσφεύγοντος-ενάγοντος - Διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ - Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως)

(2019/C 413/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: VF (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. von Lindeiner και D. Camilleri Podestà, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 50α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία ζητείται, κατ’ ουσίαν, αφενός, η ακύρωση πρώτον, της αποφάσεως σχετικά με τη διαδικασία ετήσιας αναθεωρήσεως των μισθών και των πριμ για το έτος 2016 και, δεύτερον, της αποφάσεως περί μη μετατροπής της συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου του προσφεύγοντος-ενάγοντος σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και, αφετέρου, η αποκατάσταση της ζημίας που ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία των πράξεων αυτών.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)

Καταδικάζει τον VF στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 112 της 26.3.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/47

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Fränkischer Weinbauverband κατά EUIPO (Σχήμα ελλειψοειδούς φιάλης)

(Υπόθεση T-68/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχώρισης τρισδιάστατου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Σχήμα κυρτής ελλειψοειδούς φιάλης, πεπλατυσμένης στο εμπρός και στο πίσω μέρος - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 413/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Fränkischer Weinbauverband eV (Würzburg, Γερμανία) (εκπρόσωποι: L. Petri και M. Gilch, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: W. Schramek, M. Fischer και D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Δεκεμβρίου 2017 (υπόθεση R 413/2017-4), σχετικά με αίτηση καταχώρισης τρισδιάστατου σημείου συνιστάμενου στο σχήμα κυρτής ελλειψοειδούς φιάλης, πεπλατυσμένης στο εμπρός και στο πίσω μέρος, ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Fränkischer Weinbauverband eV στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 112 της 26.3.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/47

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Piaggio & C. κατά EUIPO – Zhejiang Zhongneng Industry Group (Μοτοσακό)

(Υπόθεση T-219/18) (1)

(Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο αναπαριστά μοτοσακό - Προγενέστερο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Λόγος ακυρότητας - Ατομικός χαρακτήρας - Διαφορετική συνολική εντύπωση - Ενημερωμένος χρήστης - Άρθρο 6 και άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 - Σύμφωνη ερμηνεία του άρθρου 6 του κανονισμού 6/2002 - Περίπτωση όπου δεν έχει γίνει, στο καταχωρισμένο σχέδιο ή υπόδειγμα, χρήση μη καταχωρισμένου προγενέστερου εθνικού τρισδιάστατου σήματος - Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 6/2002 - Περίπτωση όπου δεν έχει γίνει, στο καταχωρισμένο σχέδιο ή υπόδειγμα, μη επιτρεπόμενη χρήση έργου προστατευόμενου από τη νομοθεσία κράτους μέλους η οποία διέπει το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας - Άρθρο 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 6/2002)

(2019/C 413/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Piaggio & C. SpA (Pontedera, Ιταλία) (εκπρόσωποι: F. Jacobacci, B. La Tella και B. Lucchetti, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: L. Rampini και J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Zhejiang Zhongneng Industry Group Co. Ltd (Taizhou, Κίνα) (εκπρόσωποι: M. Spolidoro, M. Gurrado, S. Verea και M. Balestriero, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Ιανουαρίου 2018 (υπόθεση R 1496/2015-3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας, μεταξύ της Piaggio & C. και της Zhejiang Zhongneng Industry Group.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει την Piaggio & C. SpA στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 182 της 28.5.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/48

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – US κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-255/18) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΚΤ - Σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου - Άρνηση μετατροπής συμβάσεως εργασίας ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

(2019/C 413/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: US (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: F. von Lindeiner και M. Rötting, επικουρούμενοι από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 50α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία ζητείται, αφενός, η ακύρωση της αποφάσεως της ΕΚΤ περί μη μετατροπής της συμβάσεως εργασίας του προσφεύγοντος-ενάγοντος σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και, αφετέρου, η αποκατάσταση της ζημίας την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία της αποφάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)

Καταδικάζει τον US στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 231 της 2.7.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/49

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Volvo Trademark κατά EUIPO – Paalupaikka (V V-WHEELS)

(Υπόθεση T-356/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης V V WHEELS - Προγενέστερα εικονιστικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εθνικά σήματα και μη καταχωρισμένα σήματα VOLVO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 413/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Volvo Trademark Holding AB (Γκέτεμποργκ, Σουηδία) (εκπρόσωποι: T. Dolde, δικηγόρος, και M. Hawkins, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: S. Bonne και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Paalupaikka Oy (Iisalmi, Φινλανδία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 21ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 1852/2017-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ των Volvo Trademark Holding και Paalupaikka.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 21ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 1852/2017-4).

2)

Καταδικάζει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Volvo Trademark Holding AB στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.

(1)  EE C 268 της 30.7.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/49

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Multifit κατά EUIPO (real nature)

(Υπόθεση T-458/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης real nature - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 413/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Weber και P. Gentili, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Walicka και M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 28ης Μαΐου 2018 (υπόθεση R 2650/2017-2), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου real nature ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 28ης Μαΐου 2018 (υπόθεση R 2650/2017-2), καθόσον, με την απόφαση αυτή, απορρίφθηκε η αίτηση καταχώρισης ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης του λεκτικού σημείου real nature για τις υπηρεσίες «διαφήμιση· μάρκετινγκ· οργανωτικές και επαγγελματικές συμβουλές για σχέδια δικαιόχρησης· μεσιτεία οικονομικής τεχνογνωσίας (δικαιόχρηση)», οι οποίες εμπίπτουν στην κλάση 35 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση των σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.

2)

Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)

Η Multifit Tiernahrungs GmbH φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα δύο τρίτα των εξόδων του EUIPO. Το τελευταίο φέρει το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων του.

(1)  EE C 319 της 10.9.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/50

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Zhadanov κατά EUIPO (Scanner Pro)

(Υπόθεση T-492/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Scanner Pro - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 413/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Igor Zhadanov (Οδησσός, Ουκρανία) (εκπρόσωπος: P. Olson, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: G. Sakalaitė-Orlovskienė, S. Palmero Cabezas και H. O’Neill)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Ιουνίου 2018 (υπόθεση R 1812/2017-2), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου Scanner Pro ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τον Igor Zhadanov στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 352 της 1.10.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/51

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – Γαλλία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-507/18) (1)

(ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ - Δαπάνες που αποκλείονται από τη χρηματοδότηση - Δαπάνες που πραγματοποίησε η Γαλλία στο πλαίσιο του προγράμματος ειδικών μέτρων λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα (POSEI) - Ανακριβής λογιστική καταχώριση για ορισμένα φορτία μπανάνας (οικονομικά έτη 2013 έως 2016) - Κατ’ αποκοπήν δημοσιονομική διόρθωση)

(2019/C 413/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: F. Alabrune, D. Colas, S. Horrenberger, A.-L. Desjonquères, A. Alidière και C. Mosser)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Lewis και J. Aquilina)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ για την ακύρωση της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2018/873 της Επιτροπής, της 13ης Ιουνίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (ΕΕ 2018, L 152, σ. 29), κατά το μέρος που εφαρμόζει στη Γαλλική Δημοκρατία δημοσιονομική διόρθωση 5 %, η οποία ισοδυναμεί με συνολικό ποσό 1 945 435,39 ευρώ, όσον αφορά τα μέτρα που τιτλοφορούνται «Άλλες άμεσες ενισχύσεις – POSEI», λόγω «[α]νακριβ[ούς] λογιστική[ς] καταχώριση[ς] για ορισμένα φορτία μπανάνας» για τα οικονομικά έτη 2013 έως 2016.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Απορρίπτει την προσφυγή.

2)

Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 392 της 29.10.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/52

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Reaktor Group κατά EUIPO (REAKTOR)

(Υπόθεση T-650/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης REAKTOR - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Έλλειψη περιγραφικού χαρακτήρα - Διακριτικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Άμεση και συγκεκριμένη σχέση με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αφορά η αίτηση καταχώρισης σήματος»)

(2019/C 413/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Reaktor Group Oy (Ελσίνκι, Φινλανδία) (εκπρόσωπος: L. Laaksonen, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: K. Kompari)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Αυγούστου 2018 (υπόθεση R 2626/2017-2), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου REAKTOR ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 27ης Αυγούστου 2018 (υπόθεση R 2626/2017-2), στο μέτρο που με την απόφαση αυτή το τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή της προσφεύγουσας βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 2017/1001.

2)

Καταδικάζει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Reaktor Group Oy στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

(1)  EE C 16 της 14.1.2019.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/52

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – von Blumenthal κ.λπ. κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-553/16) (1)

(Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Αποδοχές - Ετήσια αναπροσαρμογή της κλίμακας των βασικών μισθών - Μέθοδος υπολογισμού - Εξαφάνιση του αντικειμένου της διαφοράς - Κατάργηση της δίκης)

(2019/C 413/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Henry von Blumenthal (Bergem, Λουξεμβούργο) και 369 λοιποί προσφεύγοντες-ενάγοντες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της διατάξεως (εκπρόσωπος: L. Levi, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: T. Gilliams, G. Faedo και J. Klein, επικουρούμενοι από τον A. Dal Ferro, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 50α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αίτημα, αφενός, την ακύρωση των αποφάσεων οι οποίες περιέχονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας του Φεβρουαρίου 2015 και των επόμενων μηνών και βάσει των οποίων εφαρμόστηκε στους προσφεύγοντες-ενάγοντες η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΤΕπ της 16ης Δεκεμβρίου 2014 και η απόφαση της διευθύνουσας επιτροπής της ΕΤΕπ της 4ης Φεβρουαρίου 2015, καθώς και του άρθρου που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο στις 6 Φεβρουαρίου 2015 και του ενημερωτικού σημειώματος της 10ης Φεβρουαρίου 2015 με το οποίο γνωστοποιήθηκε στο προσωπικό η έκδοση της τελευταίας αυτής απόφασης και, αφετέρου, την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που οι προσφεύγοντες-ενάγοντες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Λαμβάνει υπόψη την παραίτηση του Dominique Courbin.

2)

Καταργεί τη δίκη επί της προσφυγής-αγωγής του Henry von Blumenthal και των λοιπών προσφευγόντων-εναγόντων, πλην του D. Courbin, των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα.

3)

Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) στα δικαστικά έξοδα.

(1)  EE C 279 της 24.8.2015 (υπόθεση η οποία καταχωρίστηκε αρχικώς στο πρωτόκολλο του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθμό F-78/15) και μεταφέρθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/53

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor κατά EUIPO – Beats Electronics (i.Beat jump)

(Υπόθεση T-746/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης - Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί - Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου»)

(2019/C 413/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: TrekStor Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: O. Spieker, M. Alber και A. Schönfleisch, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: Ε. Μαρκάκης και D. Walicka, στη συνέχεια Ε. Μαρκάκης, A. Söder και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Beats Electronics LLC (Culver City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Petersenn, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2236/2016-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Beats Electronics και TrekStor.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Καταργεί τη δίκη.

2)

Η TrekStor Ltd και η Beats Electronics LLC φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

3)

Καταδικάζει την TrekStor και την Beats Electronics να καταβάλουν στο Γενικό Δικαστήριο, εκάστη, το ποσό των 2 500 ευρώ βάσει του άρθρου 139, στοιχείο α', του Κανονισμού του Διαδικασίας.

(1)  EE C 32 της 29.1.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/54

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor et Beats Electronics κατά EUIPO – Beats Electronics και TrekStor (iBeat)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-748/17 και T-770/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης - Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί - Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου»)

(2019/C 413/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-748/17: TrekStor Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: O. Spieker, M. Alber και A. Schönfleisch, δικηγόροι)

Προσφεύγουσα στην υπόθεση T-770/17: Beats Electronics LLC (Culver City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Petersenn, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι στην υπόθεση T-748/17: αρχικώς Ε. Μαρκάκης και D. Walicka, στη συνέχεια Ε. Μαρκάκης, A. Söder και H. O’Neill, και στην υπόθεση T-770/17: αρχικώς A. Söder και D. Walicka, στη συνέχεια A. Söder και Ε. Μαρκάκης και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-748/17: Beats Electronics LLC (Culver City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Petersenn, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-770/17: TrekStor Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: O. Spieker, M. Alber και A. Schönfleisch, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγές κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 (συνεκδικασθείσες υποθέσεις R 2175/2016-4 και R 2213/2016-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Beats Electronics και TrekStor.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Καταργεί τη δίκη.

2)

Η TrekStor Ltd και η Beats Electronics LLC φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

3)

Καταδικάζει την TrekStor και την Beats Electronics να καταβάλουν στο Γενικό Δικαστήριο, εκάστη, το ποσό των 2 500 ευρώ βάσει του άρθρου 139, στοιχείο α', του Κανονισμού του Διαδικασίας.

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/55

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – TrekStor κατά EUIPO – Beats Electronics (i.Beat jess)

(Υπόθεση T-749/17) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Ανάκληση της αιτήσεως για την κήρυξη εκπτώσεως - Κατάργηση της δίκης - Άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Δικαστικά έξοδα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί - Άρθρο 139, στοιχείο α', του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου»)

(2019/C 413/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: TrekStor Ltd (Χονγκ Κονγκ, Κίνα) (εκπρόσωποι: O. Spieker, M. Alber και A. Schönfleisch, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς Ε. Μαρκάκης και D. Walicka, στη συνέχεια Ε. Μαρκάκης, A. Söder και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Beats Electronics LLC (Culver City, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Petersenn, δικηγόρος, και I. Fowler, solicitor)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2236/2016-4), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως μεταξύ Beats Electronics και TrekStor.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)

Καταργεί τη δίκη.

2)

Η TrekStor Ltd και η Beats Electronics LLC φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και, εκάστη, το ήμισυ των δικαστικών εξόδων του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

3)

Καταδικάζει την TrekStor και την Beats Electronics να καταβάλουν στο Γενικό Δικαστήριο, εκάστη, το ποσό των 2 500 ευρώ βάσει του άρθρου 139, στοιχείο α', του Κανονισμού του Διαδικασίας.

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/56

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2019 – Scandlines Danmark και Scandlines Deutschland κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-566/19 R)

(Αίτηση λήψης προσωρινών μέτρων - Κρατική ενίσχυση - Παράταση της προθεσμίας - Έλλειψη συμφέροντος)

(2019/C 413/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αιτούσες: Scandlines Danmark ApS (Κοπεγχάγη, Δανία), Scandlines Deutschland GmbH (Αμβούργο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: L. Sandberg-Mørch, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Georgieva-Kecsmar και S. Noë)

Αντικείμενο

Αίτηση δυνάμει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ για την αναστολή της επίσημης διαδικασίας εξέτασης στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης SA.39078 (2019/C) (πρώην 2014/N) – Δανία – Χρηματοδότηση του σχεδίου μόνιμης ζεύξης Fehmarn Belt (ΕΕ 2019, C 226, σ. 5).

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

1)

Απορρίπτει την αίτηση λήψης προσωρινών μέτρων.

2)

Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/56

Προσφυγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2019 – ENIL Brussels Office κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-613/19)

(2019/C 413/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: European Network on Independent Living Brussels Office (ENIL Brussels Office) (Βρυξέλλες, Βέλγιο), Validity Foundation (Βουδαπέστη, Ουγγαρία), Center for Independent Living - Sofia (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: B. Van Vooren και Ł. Gorywoda, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει πράξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την οποία το εν λόγω θεσμικό όργανο αρνήθηκε να διακόψει τις προθεσμίες πληρωμής ή να αναστείλει πληρωμές σχετικές με την πρόσκληση υποβολής προτάσεων BG16RFOP001-5 002«Στήριξη για την αποϊδρυματοποίηση υπηρεσιών για ηλικιωμένους και για άτομα με ειδικές ανάγκες» του άξονα προτεραιότητας 5 «Περιφερειακές κοινωνικές υποδομές» του επιχειρησιακού προγράμματος «Περιφέρειες υπό Ανάπτυξη»·

—

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι οι κανόνες σχετικά με το έννομο συμφέρον που απαιτείται για την άσκηση ένδικης προσφυγής κατά παράνομης πράξεως των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισάγουν διάκριση λόγω αναπηρίας, σε συνδυασμό με το θεμελιώδες δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας.

—

Οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα άτομα με αναπηρία προβλέπει τη δυνατότητα προσφυγής τρίτου, και ότι οι προσφεύγοντες έχουν επαρκή αντιπροσωπευτικότητα ώστε να δύνανται να ασκήσουν προσφυγή προκειμένου να προασπισθούν πρόσωπα τα οποία αδυνατούν να υπερασπιστούν εαυτά κατά των διακρίσεων που απορρέουν από την απόφαση της Επιτροπής να μη διακόψει τις προθεσμίες πληρωμής ή να μην αναστείλει πληρωμές σχετικές με την επίμαχη πρόσκληση υποβολής προτάσεων.

2.

Με τον δεύτερο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη επηρεάζει το νομικό καθεστώς μίας σαφώς προσδιορισμένης ομάδας προσώπων τα οποία δεν είναι δυνατόν να ασκήσουν ένδικη προσφυγή. Ο συγκεκριμένος λόγος έχει τα ακόλουθα δύο σκέλη:

—

Η προσβαλλόμενη πράξη αφορά άμεσα και ατομικά μια ομάδα 1020 έγκλειστων προσώπων τα οποία βρίσκονται στη Βουλγαρία·

—

Η ανωτέρω ομάδα προσώπων αδυνατεί να ασκήσει ένδικη προσφυγή.

3.

Με τον τρίτο λόγο, οι προσφεύγοντες προβάλλουν ότι, με την προσβαλλόμενη πράξη, η καθής παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει, πρώτον, του κανονισμού (ΕΕ) 1303/2013 (1) και, δεύτερον, της Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για τα άτομα με αναπηρία και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΕ 2013, L 347, σ. 320).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/57

Προσφυγή της 26ης Σεπτεμβρίου 2019 – Nike European Operations Netherlands και Converse Netherlands κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-648/19)

(2019/C 413/69)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Nike European Operations Netherlands BV (Hilversum, Κάτω Χώρες) και Converse Netherlands BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: R. Martens και D. Colgan, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει, στο σύνολό της, την προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή την από 10 Ιανουαρίου 2019 απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία έρευνας στο πλαίσιο της υποθέσεως Κρατική ενίσχυση SA.51284 (2018/NN) – Κάτω Χώρες – Πιθανή κρατική ενίσχυση υπέρ της Nike (1)· και

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων της παρούσας διαδικασίας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, τα άρθρα 1, στοιχεία δ' και ε' και 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015 (2), περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, καθώς και το άρθρο 41, παράγραφοι 1 και 2, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επίσης και ότι παραβίασε την αρχή της χρηστής διοικήσεως και την αρχή της ίσης μεταχείρισης, διότι υπέπεσε σε νομικό σφάλμα στην προσωρινή εκτίμησή της ότι τα προσβαλλόμενα μέτρα είχαν τον χαρακτήρα κρατικής ενισχύσεως.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το άρθρο 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, διότι δεν αιτιολόγησε επαρκώς τη διαπίστωση ότι τα προσβαλλόμενα μέτρα πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως και, ειδικότερα, δεν εξήγησε γιατί τα μέτρα αυτά πρέπει να θεωρηθούν ως επιλεκτικά.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, το άρθρο 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, διότι, παρ’ όλο που η προκαταρκτική έρευνα μπορούσε να συνεχιστεί ανεμπόδιστα, η Επιτροπή επέλεξε να κινήσει πρόωρα την επίσημη διαδικασία έρευνας χωρίς να αιτιολογήσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους στοιχειοθετείται η ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως.

(1)  ΕΕ 2019, C 226, σ. 31.

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2015, L 248, σ. 9).

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/58

Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2019 – Hasbro κατά EUIPO – Kreativni Dogadaji (MONOPOLY)

(Υπόθεση T-663/19)

(2019/C 413/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hasbro, Inc. (Pawtucket, Rhode Island, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: J. Moss, Barrister)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Kreativni Dogadaji d.o.o. (Ζάγκρεμπ, Κροατία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης MONOPOLY – Υπ’ αριθ. 9 071 961 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Ιουλίου 2019 στην υπόθεση R 1849/2017-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—

Μη προσήκουσα εφαρμογή του άρθρου 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—

Προσβολή του δικαιώματος της προσφεύγουσας σε δίκαιη δίκη.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/59

Προσφυγή της 9ης Οκτωβρίου 2019 – Kerry Luxembourg κατά EUIPO – Ornua (KERRYMAID)

(Υπόθεση T-693/19)

(2019/C 413/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Kerry Luxembourg Sàrl (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο) (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ornua Co-operative Ltd (Δουβλίνο, Ιρλανδία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος KERRYMAID της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Υπ’ αριθ. 10 083 251 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Ιουλίου 2019 στην υπόθεση R 2473/2013-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στον βαθμό που απορρίπτει την προσφυγή που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών της 22ας Οκτωβρίου 2013 στην υπόθεση B 1 938 417.

—

να απορρίψει την ανακοπή που άσκησε η Ornua Co-operative Ltd κατά της καταχώρισης του υπ’ αριθ. 10083251 σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, KERRYMAID·

—

να καταδικάσει το EUIPO και την Ornua Co-operative Ltd, εάν παρέμβει στη διαδικασία, στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

—

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/60

Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2019 – Teva Pharmaceutical Industries κατά EUIPO (Moins de migraine pour vivre mieux)

(Υπόθεση T-696/19)

(2019/C 413/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ) (εκπρόσωποι: J. Bogatz και Y. Stone, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Moins de migraine pour vivre mieux – Υπ’ αριθ. 17 942 393 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Αυγούστου 2019 στην υπόθεση R 778/2019-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/61

Προσφυγή της 14ης Οκτωβρίου 2019 – Teva Pharmaceutical Industries κατά EUIPO (Weniger Migräne. Mehr vom Leben)

(Υπόθεση T-697/19)

(2019/C 413/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Ιερουσαλήμ, Ισραήλ) (εκπρόσωποι: J. Bogatz και Y. Stone, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Weniger Migräne. Mehr vom Leben – Υπ’ αριθ. 17 942 400 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Αυγούστου 2019 στην υπόθεση R 779/2019-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η προσφεύγουσα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/61

Προσφυγή-αγωγή της 15ης Οκτωβρίου 2019 – GV κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-705/19)

(2019/C 413/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: GV (εκπρόσωπος: B.-H. Vincent, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση κατά προτεραιότητα·

—

να ακυρώσει την υπ’ αριθ. R/213/19 απόφαση της 26ης Ιουλίου 2019 με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή του αρωγής·

—

να υποχρεώσει την ΑΔΑ να λάβει κάθε μέτρο μεταθέσεως προκειμένου να απομακρύνει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα από τη ΓΔ Εκπαίδευσης και Πολιτισμού (EAC), διατηρώντας τον βαθμό του και την τοποθέτησή του στις Βρυξέλλες, προκειμένου να αποτραπεί κάθε οικογενειακή ή προσωπική βλάβη·

—

να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει ποσό προσωρινώς εκτιμώμενο σε 13 018 ευρώ ως αποζημίωση προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και ποσό 250 ευρώ για κάθε ημέρα από την 1η Φεβρουαρίου 2018 έως την ημέρα της δημοσιεύσεως της εκδοθησόμενης αποφάσεως προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης·

—

να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων σύμφωνα με τον Κανονισμό Διαδικασίας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 24 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως και παράβαση του καθήκοντος μέριμνας. Ο προσφεύγων-ενάγων διατείνεται συναφώς ότι η Επιτροπή απέρριψε την αίτησή του αρωγής, δεν έλαβε κανένα μέτρο για τη διενέργεια έρευνας και εξέτασε την αίτησή του κατά τρόπο αργό, γραφειοκρατικό και απρόσφορο.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 12α του ΚΥΚ, καθόσον η Επιτροπή όφειλε να χαρακτηρίσει ως παρενόχληση τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η αίτηση αρωγής.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 7 του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν τήρησε την αναγκαία ισορροπία μεταξύ του συμφέροντος της υπηρεσίας και του συμφέροντος του οικείου υπαλλήλου.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 91 του ΚΥΚ. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει συναφώς ότι η Ένωση υποχρεούται να αποκαταστήσει τις ζημίες που προκλήθηκαν στο προσωπικό της από κάθε παρανομία που διέπραξε υπό την ιδιότητα του εργοδότη χωρίς να είναι αναγκαίο να αποδειχθεί η ύπαρξη κατάφωρης παραβιάσεως του δικαίου. Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η αίτηση αρωγής συνιστούν παρανομίες που διαπράχθηκαν υπό την ιδιότητα του εργοδότη και υποχρεώνουν, κατά συνέπεια, την Ένωση να αποκαταστήσει τις υλικές και μη περιουσιακές ζημίες, δηλαδή τις δαπάνες ιατρικής και νομικής αρωγής καθώς και την ταλαιπωρία που προκλήθηκε κατά την επίμαχη περίοδο.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το αιτιολογικό ότι οι διαδικασίες που αφορούν αίτηση μεταθέσεως απαιτούν, εκ φύσεως, ταχεία έκδοση αποφάσεως.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/62

Προσφυγή της 16ης Οκτωβρίου 2019 – FF&GB κατά EUIPO (ONE-OFF)

(Υπόθεση T-707/19)

(2019/C 413/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: FF&GB Srl (Mantova, Ιταλία) (εκπρόσωπος: M. Locatelli, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ONE-OFF – Υπ’ αριθ. 17 933 041 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Αυγούστου 2019 στην υπόθεση R 239/2019-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—

να διαπιστώσει ότι το σήμα ONE-OFF μπορεί να καταχωρισθεί ως σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για προϊόντα των κλάσεων 18 και 25 όπως αυτά αναφέρονται στην υπ’ αριθ. 17 933 041 αίτηση καταχωρίσεως·

—

να καταδικάσει το EUIPO στα έξοδα της παρούσας δίκης.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—

Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—

Παραβίαση των αρχών της συνοχής και της ίσης μεταχειρίσεως.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/63

Προσφυγή της 21ης Οκτωβρίου 2019 – GW κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου

(Υπόθεση T-709/19)

(2019/C 413/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: GW (εκπρόσωπος: J.-N. Louis, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου της 22ας Μαΐου 2019, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα περί συγκλίσεως της επιτροπής αναπηρίας προκειμένου να διαπιστωθεί η εξέλιξη της καταστάσεως της υγείας της και να καθοριστούν οι όροι των ιατρικών ελέγχων μετά τη διαπίστωση αναπηρίας·

—

να καταδικάσει το Ελεγκτικό Συνέδριο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 15 του παραρτήματος VIII του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τον λόγο ότι το άρθρο αυτό προβλέπει απλώς και μόνον τη δυνατότητα, και όχι την υποχρέωση, του θεσμικού οργάνου, να υποβάλλει σε περιοδικό έλεγχο υπάλληλο ο οποίος λαμβάνει επίδομα αναπηρίας, προκειμένου το οικείο θεσμικό όργανο να βεβαιώνεται ότι εξακολουθούν να συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως του εν λόγω επιδόματος.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση του συμπεράσματος αριθ. 273/15, της 25ης Φεβρουαρίου 2016, του σώματος των προϊσταμένων διοικήσεως σχετικά με τον ιατρικό έλεγχο μετά τη διαπίστωση αναπηρίας, καθόσον προβλέπεται ότι ο ιατρός του θεσμικού οργάνου δύναται, κατ’ εξαίρεση, να κάνει δεκτή έκθεση συνταχθείσα από τον θεράποντα ιατρό ή να αναστέλλει τον έλεγχο εάν η φύση της καταστάσεως από την οποία προέκυψε η αναπηρία δεν δικαιολογεί έλεγχο με σκοπό την αξιολόγηση της δυνατότητας εκ νέου αναλήψεως καθηκόντων.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος μέριμνας. Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το καθού θεσμικό όργανο είχε την υποχρέωση να λάβει υπόψη τις γνωματεύσεις του θεράποντος ιατρού και του ιατρικού συμβουλίου της 23ης και 24ης Αυγούστου 2017, της γνωματεύσεως του ψυχολόγου της 26ης Σεπτεμβρίου 2019 και της γνωματεύσεως του θεράποντος ιατρού της 11ης Οκτωβρίου 2019.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/64

Προσφυγή της 18ης Οκτωβρίου 2019 – Ashworth κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-720/19)

(2019/C 413/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Richard Ashworth (Lingfield, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Schmitt και A. Waisse, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να κρίνει παραδεκτή την υπό κρίση προσφυγή·

—

εφόσον παρίσταται ανάγκη, ως μέτρο οργανώσεως της διαδικασίας ή ως αποδεικτικό μέσο στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως, να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να προσκομίσει τις γνωμοδοτήσεις που εξέδωσε η νομική υπηρεσία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 16 Ιουλίου 2018 και στις 3 Δεκεμβρίου 2018, με επιφύλαξη ως προς την ακριβή ημερομηνία, πλην όμως, εν πάση περιπτώσει, πριν από την έκδοση της αποφάσεως που έλαβε το Προεδρείο του Κοινοβουλίου στις 10 Δεκεμβρίου 2018, περί τροποποιήσεως των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2018/C 466/02, Επίσημη Εφημερίδα 28 Δεκεμβρίου 2018, C 466/8)·

—

να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, την προσβαλλόμενη ατομική απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα από τη μονάδα «Μισθοδοσία και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των βουλευτών» της Γενικής Διευθύνσεως Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όσον αφορά τα δικαιώματα του προσφεύγοντος στην επικουρική (προαιρετική) σύνταξή του για τον Σεπτέμβριο του 2019, καθόσον με την απόφαση αυτή τέθηκε σε εφαρμογή η ειδική εισφορά ύψους 5 % του ονομαστικού ποσού της οφειλόμενης στον προσφεύγοντα επικουρικής (προαιρετικής) συντάξεως, όπως προβλέφθηκε με την προμνημονευθείσα απόφαση του Προεδρείου της 10ης Δεκεμβρίου 2018·

—

να κρίνει μη εφαρμοστέα, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, την προμνημονευθείσα απόφαση που έλαβε το Προεδρείο του Κοινοβουλίου στις 10 Δεκεμβρίου 2018, καθόσον τροποποιεί το άρθρο 76 των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ειδικότερα δε καθόσον καθιερώνει ειδική εισφορά ύψους ίσου με ποσοστό 5 % του ονομαστικού ποσού των επικουρικών (προαιρετικών) συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2019·

—

να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται έλλειψη καθ’ ύλην αρμοδιότητας του Προεδρείου.

—

αφενός, η απόφαση του Προεδρείου της 10ης Δεκεμβρίου 2018 (στο εξής: απόφαση του Προεδρείου) ελήφθη κατά παράβαση του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το οποίο θεσπίσθηκε με απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 2005, 2005/684/ΕΚ, Ευρατόμ (ΕΕ 2005, L 262, σ. 1) (στο εξής: καθεστώς). Η απόφαση του Προεδρείου αντιβαίνει ιδίως στο άρθρο 27 του καθεστώτος, το οποίο επιβάλλει τη διατήρηση των «κεκτημένων δικαιωμάτων» και των «προσδοκιών δικαιωμάτων».

—

αφετέρου, η απόφαση του Προεδρείου καθιερώνει φόρο επιβάλλοντας ειδική εισφορά ύψους ίσου με ποσοστό 5 % του ονομαστικού ποσού της συντάξεως, μολονότι η επιβολή φόρου δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Προεδρείου κατά το άρθρο 223, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου.

—

αφενός, προσάπτεται στο Προεδρείο ότι εξέδωσε την απόφασή του χωρίς να τηρήσει τους κανόνες που επιβάλλονται βάσει του άρθρου 223 ΣΛΕΕ.

—

αφετέρου, η απόφαση του Προεδρείου δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη, αντιθέτως προς την υποχρέωση αιτιολογήσεως κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων και των προσδοκιών δικαιωμάτων, καθώς και παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

—

αφενός, η απόφαση του Προεδρείου συνιστά προσβολή των κεκτημένων δικαιωμάτων και των προσδοκιών δικαιωμάτων τόσο εκ των γενικών αρχών του δικαίου όσο και εκ του καθεστώτος, το οποίο προβλέπει ρητώς ότι τα εν λόγω δικαιώματα και προσδοκίες δικαιώματος διατηρούνται «πλήρως» (άρθρο 27).

—

αφετέρου, η απόφαση του Προεδρείου παραβιάζει την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

4.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

—

αφενός, οι προσβολές των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος στερούνται αναλογικότητας σε σχέση με τους σκοπούς που επιδιώκονται με την απόφαση του Προεδρείου.

—

αφετέρου, η απόφαση του Προεδρείου πρέπει να κριθεί μη εφαρμοστέα λόγω παραβιάσεως των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

5.

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθώς και έλλειψη μεταβατικών μέτρων.

—

αφενός, η απόφαση του Προεδρείου παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου καθόσον συνοδεύεται παρατύπως από αναδρομικά αποτελέσματα.

—

αφετέρου, η απόφαση του Προεδρείου παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου καθόσον δεν προβλέπει μεταβατικά μέτρα.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/66

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – Trifolio-M κ.λπ. κατά EFSA

(Υπόθεση T-675/18) (1)

(2019/C 413/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του τετάρτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

(1)  ΕΕ C 25 της 21.1.2019.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/66

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2019 – BigBen Interactive κατά EUIPO – natcon7 (nacon)

(Υπόθεση T-287/19) (1)

(2019/C 413/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

(1)  ΕΕ C 220 της 1.7.2019.

9.12.2019   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 413/66

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2019 – CupoNation κατά EUIPO (Cyber Monday)

(Υπόθεση T-494/19) (1)

(2019/C 413/80)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

(1)  ΕΕ C 288 της 26.8.2019.