Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 305/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 295 της 2.9.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 288 της 26.8.2019

ΕΕ C 280 της 19.8.2019

ΕΕ C 270 της 12.8.2019

ΕΕ C 263 της 5.8.2019

ΕΕ C 255 της 29.7.2019

ΕΕ C 246 της 22.7.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας

(Υπόθεση C-377/17) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά - Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Άρθρο 15 - Άρθρο 49 ΣΛΕΕ - Ελευθερία εγκαταστάσεως - Αμοιβές αρχιτεκτόνων και μηχανικών για τις υπηρεσίες σχεδιασμού - Κατώτατες και ανώτατες αμοιβές)

(2019/C 305/02)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: W. Mölls, L. Malferrari και Ε. Τσερέπα-Lacombe)

Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: T. Henze και D. Klebs)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M.Z. Fehér, G. Koós και M. M. Tátrai)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, διατηρώντας υποχρεωτικές αμοιβές για τις υπηρεσίες σχεδιασμού των αρχιτεκτόνων και των μηχανικών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15, παράγραφος 1, παράγραφος 2, στοιχείο ζ', και παράγραφος 3, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.

2)	Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταδικάζεται στα δικαστικά της έξοδα, καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

3)	Η Ουγγαρία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.

---

(1)  EE C 269 της 14.8.2017.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Hof van beroep te Antwerpen (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Freddy Lucien Magdalena Kirschstein, Thierry Frans Adeline Kirschstein

(Υπόθεση C-393/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 2005/29/ΕΚ - Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές - Πεδίο εφαρμογής - Έννοια των «εμπορικών πρακτικών» - Οδηγία 2006/123/ΕΚ - Υπηρεσίες εντός της εσωτερικής αγοράς - Ποινικό δίκαιο - Συστήματα χορηγήσεως αδείας - Τριτοβάθμια εκπαίδευση - Μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών «master» - Απαγόρευση χορηγήσεως ορισμένων τίτλων σπουδών χωρίς εξουσιοδότηση προς τούτο)

(2019/C 305/03)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hof van beroep te Antwerpen

Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Freddy Lucien Magdalena Kirschstein, Thierry Frans Adeline Kirschstein

παρισταμένης της: Vlaamse Gemeenschap

Διατακτικό

1)

Η οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές»), έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει την επιβολή ποινικών κυρώσεων σε όσους χορηγούν μεταπτυχιακό τίτλο «master» χωρίς να έχουν εξουσιοδοτηθεί προς τούτο από την αρμόδια αρχή.

2)

Το άρθρο 1, παράγραφος 5, της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, σε συνδυασμό με τα άρθρα 9 και 10 της οδηγίας αυτής, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία προβλέπει την επιβολή ποινικών κυρώσεων σε όσους χορηγούν μεταπτυχιακό τίτλο «master» χωρίς να έχουν εξουσιοδοτηθεί προς τούτο από την αρμόδια αρχή, εφόσον όμως οι προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η παροχή εξουσιοδοτήσεως για τη χορήγηση του εν λόγω μεταπτυχιακού τίτλου συμβιβάζονται προς το άρθρο 10, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας, πράγμα το οποίο εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει.

---

(1)  ΕΕ C 300 της 11.9.2017.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 8ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου

(Υπόθεση C-543/17) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρο 258 ΣΛΕΕ - Μέτρα μειώσεως του κόστους εγκαταστάσεως υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών - Οδηγία 2014/61/ΕΕ - Παράλειψη μεταφοράς ή/και ανακοινώσεως των μέτρων μεταφοράς στην εσωτερική έννομη τάξη - Άρθρο 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ - Αίτημα επιβολής ημερησίας χρηματικής ποινής - Υπολογισμός του ύψους της χρηματικής ποινής)

(2019/C 305/04)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux, C. Cattabriga, L. Nicolae, G. von Rintelen και R. Troosters)

Καθού: Βασίλειο του Βελγίου (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Cottin, C. Pochet, J. Van Holm και L. Cornelis, στη συνέχεια P. Cottin και C. Pochet, επικουρούμενοι από τους P. Vernet, S. Depré και M. Lambert de Rouvroit, δικηγόρους, A. Van Acker και M. N. Lollo, εμπειρογνώμονες)

Παρεμβαίνοντες υπέρ του καθού: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς T. Henze και S. Eisenberg, στη συνέχεια S. Eisenberg), Δημοκρατία της Εσθονίας (εκπρόσωπος: N. Grünberg), Ιρλανδία (εκπρόσωποι: M. Browne, G. Hodge και A. Joyce, επικουρούμενοι από την G. Gilmore, BL, και τον P. McGarry, SC), Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς A. Gavela Llopis και A. Rubio González, στη συνέχεια A. Rubio González), Γαλλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: E. de Moustier, C. David, A.-L. Desjonquères, I. Cohen, B. Fodda και D. Colas), Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον S. Fiorentino, avvocato dello Stato), Δημοκρατία της Λιθουανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Taluntytė, L. Bendoraitytė και D. Kriaučiūnas, στη συνέχεια L. Bendoraitytė), Ουγγαρία (εκπρόσωποι: M. Z. Fehér, G. Koós και Z. Wagner), Δημοκρατία της Αυστρίας (εκπρόσωποι: G. Hesse, G. Eberhard και C. Drexel), Ρουμανία (εκπρόσωποι: C.- R. Canțăr, R. I. Hațieganu και L. Lițu)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει, κατά το πέρας της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη της 30ής Σεπτεμβρίου 2016 προθεσμίας, όπως αυτή παρατάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2014/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, και, κατά μείζονα λόγο, παραλείποντας να ανακοινώσει στην Επιτροπή τέτοια μέτρα μεταφοράς της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 13 της οδηγίας αυτής.

2)

Η παράβαση του Βασιλείου του Βελγίου συνεχίστηκε εν μέρει, δεδομένου ότι αυτό εξακολούθησε να μην έχει λάβει, κατά τον χρόνο εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών από το Δικαστήριο, τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στο εσωτερικό του δίκαιο, όσον αφορά την Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτευούσης, του άρθρου 2, παράγραφοι 7 έως 9 και 11, του άρθρου 4, παράγραφος 5, καθώς και του άρθρου 8 της οδηγίας 2014/61 και, κατά μείζονα λόγο, να μην έχει ανακοινώσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τέτοια μέτρα μεταφοράς.

3)

Σε περίπτωση που η διαπιστωθείσα στο σημείο 2 παράβαση εξακολουθεί ακόμη να υφίσταται κατά την ημερομηνία δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως, υποχρεώνει το Βασίλειο του Βελγίου να καταβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από της ημερομηνίας αυτής και μέχρι τερματισμού της παραβάσεως, ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 5 000 ευρώ.

4)	Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.

5)	Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, η Ουγγαρία, η Δημοκρατία της Αυστρίας και η Ρουμανία φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  EE C 374 της 6.11.2017.

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Vilniaus apygardos administracinis teismas (Λιθουανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Baltic Media Alliance Ltd. κατά Lietuvos radijo ir televizijos komisija

(Υπόθεση C-622/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Οδηγία 2010/13/ΕΕ - Υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων - Τηλεοπτική εκπομπή - Άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2 - Ελευθερία λήψης και αναμετάδοσης - Υποκίνηση εθνικού μίσους - Μέτρα του κράτους μέλους λήψης - Προσωρινή υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων και των λοιπών προσώπων που παρέχουν, μέσω διαδικτύου, υπηρεσίες μετάδοσης προγράμματος τηλεοπτικών καναλιών ή τηλεοπτικών εκπομπών να μη μεταδίδουν ή αναμεταδίδουν εντός του κράτους μέλους αυτού το πρόγραμμα συγκεκριμένου καναλιού παρά μόνο στο πλαίσιο πακέτων με πρόσθετη χρέωση)

(2019/C 305/05)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Αιτούν δικαστήριο renvoi

Vilniaus apygardos administracinis teismas

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Baltic Media Alliance Ltd.

κατά

Lietuvos radijo ir televizijos komisija

Διατακτικό

Το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2010/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων), έχει την έννοια ότι δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης αυτής ένα μέτρο δημόσιας τάξης που έχει ληφθεί από κράτος μέλος και συνίσταται στην επιβολή υποχρέωσης, στους παρόχους υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων των οποίων οι εκπομπές προορίζονται για το συγκεκριμένο κράτος μέλος, καθώς και στα λοιπά πρόσωπα που παρέχουν, μέσω διαδικτύου, στους καταναλωτές του εν λόγω κράτους μέλους υπηρεσία μετάδοσης προγράμματος τηλεοπτικών καναλιών ή τηλεοπτικών εκπομπών, να μη μεταδίδουν ή αναμεταδίδουν εντός του ίδιου αυτού κράτους μέλους, για περίοδο δώδεκα μηνών, το πρόγραμμα τηλεοπτικού καναλιού από άλλο κράτος μέλος παρά μόνο στο πλαίσιο πακέτων με πρόσθετη χρέωση, χωρίς όμως να εμποδίζεται η καθ’ εαυτήν αναμετάδοση, εντός του πρώτου κράτους μέλους, των τηλεοπτικών εκπομπών του προαναφερθέντος καναλιού.

---

(1)  ΕΕ C 52 της 12.2.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Gerechtshof Den Haag (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική διαδικασία κατά Tronex BV

(Υπόθεση C-624/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Απόβλητα - Μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 1013/2006 - Άρθρο 2, σημείο 1 - Οδηγία 2008/98/ΕΚ - Άρθρο 3, σημείο 1 - Έννοιες της «μεταφοράς αποβλήτων» και των «αποβλήτων» - Παρτίδα προϊόντων προοριζόμενων αρχικώς για λιανική πώληση, τα οποία επιστράφηκαν από τους καταναλωτές ή κατέστησαν περιττά στη σειρά προϊόντων του πωλητή)

(2019/C 305/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Gerechtshof Den Haag

Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά

Tronex BV

Διατακτικό

Η μεταφορά προς τρίτη χώρα παρτίδας ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, οι οποίες προορίζονταν αρχικά για λιανική πώληση αλλά επιστράφηκαν από τον καταναλωτή ή οι οποίες, για διάφορους λόγους, επιστράφηκαν από τον έμπορο στον προμηθευτή του, πρέπει να θεωρηθεί «μεταφορά αποβλήτων» κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων, σε συνδυασμό με το άρθρο του 2, σημείο 1, και με το άρθρο 3, σημείο 1, της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών, όταν η παρτίδα αυτή περιλαμβάνει συσκευές των οποίων δεν διαπιστώθηκε προηγουμένως η καλή λειτουργία ή οι οποίες δεν προστατεύθηκαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο από τις ζημίες κατά τη μεταφορά. Αντιθέτως, τέτοια προϊόντα που κατέστησαν περιττά στη σειρά προϊόντων του πωλητή, τα οποία βρίσκονται μέσα στην αρχική συσκευασία τους που δεν έχει ανοιχθεί, δεν πρέπει, ελλείψει αντίθετων ενδείξεων, να θεωρηθούν απόβλητα.

---

(1)  ΕΕ C 32 της 29.1.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] –Διαδικασία που κίνησε η Eurobolt BV

(Υπόθεση C-644/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 267 ΣΛΕΕ - Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής - Έκταση του εθνικού δικαστικού ελέγχου πράξεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 15, παράγραφος 2 - Κοινοποίηση στα κράτη μέλη, το αργότερο δέκα εργάσιμες ημέρες πριν από τη συνεδρίαση της συμβουλευτικής επιτροπής, όλων των σχετικών πληροφοριών - Έννοια των «σχετικών πληροφοριών» - Ουσιώδης τύπος - Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011 - Επέκταση του δασμού αντιντάμπινγκ ο οποίος επιβάλλεται στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα καταγωγής Κίνας στις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Μαλαισία - Κύρος)

(2019/C 305/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διαδικασία που κίνησε η

Eurobolt BV

παρισταμένου του: Staatssecretaris van Financiën

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 267 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι, προκειμένου να αμφισβητηθεί το κύρος πράξεως του παράγωγου δικαίου, διάδικος μπορεί να επικαλεστεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου τις αιτιάσεις που ενδέχεται να προβληθούν στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των αιτιάσεων με τις οποίες προβάλλεται μη τήρηση των όρων εκδόσεως τέτοιας πράξεως.

2)

Το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, έχει την έννοια ότι εθνικό δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να απευθυνθεί, προτού υποβάλει ερώτημα στο Δικαστήριο, στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμμετείχαν στη διαδικασία εκδόσεως πράξεως του παράγωγου δικαίου της Ένωσης το κύρος της οποίας αμφισβητείται ενώπιόν του, προκειμένου να λάβει από αυτά συγκεκριμένες πληροφορίες και στοιχεία τα οποία θεωρεί απαραίτητα ώστε να άρει κάθε αμφιβολία του ως προς το κύρος της σχετικής πράξεως της Ένωσης και να αποφύγει να υποβάλει στο Δικαστήριο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως για την εκτίμηση του κύρους της πράξεως αυτής.

3)

Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 723/2011 του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 2011, για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, είναι ανίσχυρος, καθόσον εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

---

(1)  ΕΕ C 52 της 12.2.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V. κατά Amazon EU Sàrl

(Υπόθεση C-649/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Προστασία των καταναλωτών - Οδηγία 2011/83/ΕΕ - Άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Υποχρεώσεις πληροφορήσεως στο πλαίσιο συμβάσεων εξ αποστάσεως και συμβάσεων που συνάπτονται εκτός εμπορικού καταστήματος - Υποχρέωση του εμπόρου να γνωστοποιεί, «εάν υπάρχει», αριθμό τηλεφώνου και αριθμό τηλεομοιοτυπίας - Περιεχόμενο)

(2019/C 305/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände — Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.

κατά

Amazon EU Sàrl

Διατακτικό

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών, την τροποποίηση της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 97/7/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι, αφενός, αντιτίθεται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία επιβάλλει στον έμπορο την υποχρέωση, πριν συνάψει με τον καταναλωτή σύμβαση εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος, κατά την έννοια του άρθρου 2, σημεία 7 και 8, της οδηγίας αυτής, να του παράσχει, σε κάθε περίπτωση, τον αριθμό τηλεφώνου του. Αφετέρου, η εν λόγω διάταξη δεν συνεπάγεται υποχρέωση του εμπόρου να εγκαταστήσει νέα σύνδεση τηλεφώνου ή τηλεομοιοτυπίας ή να δημιουργήσει λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ώστε να μπορούν οι καταναλωτές να επικοινωνήσουν με αυτόν, και του επιβάλλει να γνωστοποιεί τον ως άνω αριθμό τηλεφώνου ή τηλεομοιοτυπίας ή τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μόνο στις περιπτώσεις που διαθέτει ήδη αυτά τα μέσα επικοινωνίας με τους καταναλωτές.

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 2011/83 έχει την έννοια ότι η διάταξη αυτή, μολονότι επιβάλλει στον έμπορο την υποχρέωση να θέτει στη διάθεση των καταναλωτών μέσο επικοινωνίας που να πληροί τα κριτήρια της γρήγορης και αποτελεσματικής επικοινωνίας, εντούτοις δεν απαγορεύει στον εν λόγω έμπορο να παρέχει άλλα μέσα επικοινωνίας επιπλέον εκείνων που απαριθμούνται στη διάταξη αυτή, προς εκπλήρωση των ως άνω κριτηρίων.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2019 — Viridis Pharmaceutical Ltd. κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Hecht-Pharma GmbH

(Υπόθεση C-668/17 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη εκπτώσεως - Λεκτικό σήμα Boswelan - Ουσιαστική χρήση - Δεν υφίσταται - Χρήση του σήματος στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής πριν από την κατάθεση αιτήσεως για άδεια κυκλοφορίας στην αγορά ενός φαρμάκου - Εύλογη αιτία για τη μη χρήση - Έννοια)

(2019/C 305/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Viridis Pharmaceutical Ltd. (εκπρόσωποι: C. Spintig, S. Pietzcker και M. Prasse, Rechtsanwälte)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (εκπρόσωπος: S. Hanne), Hecht-Pharma GmbH (εκπρόσωποι: J. Sachs και C. Sachs, Rechtsanwälte)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Η Viridis Pharmaceutical Ltd φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και η Hecht-Pharma GmbH.

---

(1)  ΕΕ C 83 της 5.3.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Telecom Italia SpA κατά Ministero dello Sviluppo Economico, Infrastrutture e telecomunicazioni per l’Italia SpA (Infratel Italia SpA)

(Υπόθεση C-697/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμηθειών και έργων - Οδηγία 2014/24/ΕΕ - Άρθρο 28, παράγραφος 2 - Κλειστή διαδικασία - Οικονομικοί φορείς κληθέντες να υποβάλουν προσφορά - Ανάγκη να διατηρείται η νομική και ουσιαστική ταύτιση του προεπιλεγέντος υποψηφίου με τον υποβάλλοντα την προσφορά - Αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των προσφερόντων)

(2019/C 305/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Telecom Italia SpA

κατά

Ministero dello Sviluppo Economico, Infrastrutture e telecomunicazioni per l’Italia SpA (Infratel Italia SpA)

παρισταμένης της: OpEn Fiber SpA

Διατακτικό

Το άρθρο 28, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, λαμβανομένης υπόψη της απαιτήσεως να υπάρχει νομική και ουσιαστική ταύτιση μεταξύ των προεπιλεγέντων οικονομικών φορέων και των υποβαλλόντων τις προσφορές, δεν αποκλείει τη δυνατότητα υποβολής προσφοράς, στο πλαίσιο κλειστής διαδικασίας συνάψεως δημόσιας συμβάσεως, εκ μέρους προεπιλεγέντος υποψηφίου ο οποίος αναλαμβάνει τη δέσμευση να απορροφήσει έναν άλλο προεπιλεγέντα υποψήφιο, βάσει συμφωνίας συγχωνεύσεως που έχει συναφθεί μεταξύ του σταδίου προεπιλογής και του σταδίου υποβολής προσφορών και που εκτελείται μετά το στάδιο υποβολής προσφορών.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Δίκη που κίνησε ο A

(Υπόθεση C-716/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Περιορισμοί - Κίνηση διαδικασίας διαγραφής χρεών - Προϋπόθεση κατοικίας - Επιτρέπεται - Άρθρο 45 ΣΛΕΕ - Άμεσο αποτέλεσμα)

(2019/C 305/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου που κίνησε ο

A

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι αντίκειται σε κανόνα διεθνούς δικαιοδοσίας προβλεπόμενο από ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία εξαρτά τη χορήγηση διαγραφής χρεών από την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης έχει την κατοικία του ή τη διαμονή του εντός του οικείου κράτους μέλους.

2)

Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι υποχρεώνει το εθνικό δικαστήριο να μην εφαρμόσει την προϋπόθεση κατοικίας που ορίζει εθνικός κανόνας διεθνούς δικαιοδοσίας όπως ο επίμαχος στην κύρια δίκη, ανεξαρτήτως του αν η διαδικασία διαγραφής χρεών, η οποία επίσης προβλέπεται στη ρύθμιση αυτή, θα είχε ενδεχομένως ως συνέπεια να θιγούν οι απαιτήσεις ιδιωτών δυνάμει της ρυθμίσεως αυτής.

---

(1)  ΕΕ C 83 της 5.3.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Bezirksgericht Villach (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Norbert Reitbauer κ.λπ. κατά Enrico Casamassima

(Υπόθεση C-722/17) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης - Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 - Διεθνής δικαιοδοσία σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις - Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία - Άρθρο 24, σημεία 1 και 5 - Διαφορές σχετικές με εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων και με την εκτέλεση αποφάσεων - Διαδικασία δικαστικού πλειστηριασμού ακινήτου - Ανακοπή κατά της διανομής του προϊόντος του εν λόγω πλειστηριασμού)

(2019/C 305/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bezirksgericht Villach

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Norbert Reitbauer, Dolinschek GmbH, B.T.S. Trendfloor Raumausstattungs-GmbH, Elektrounternehmen K. Maschke GmbH, Klaus Egger, Architekt DI Klaus Egger Ziviltechniker GmbH

κατά

Enrico Casamassima

Διατακτικό

Το άρθρο 24, σημεία 1 και 5, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, έχει την έννοια ότι η ανακοπή την οποία ασκεί πιστωτής κατά της διανομής του προϊόντος δικαστικού πλειστηριασμού ακινήτου και με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί, αφενός, η απόσβεση ορισμένης ανταπαίτησης μέσω συμψηφισμού και, αφετέρου, η αδυναμία πραγματοποίησης αναγκαστικής εκτέλεσης με βάση την εμπράγματη ασφάλεια που έχει συσταθεί για την ασφάλιση της τελευταίας αυτής απαίτησης δεν εμπίπτει στην αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου ή των δικαστηρίων του τόπου της αναγκαστικής εκτέλεσης.

---

(1)  ΕΕ C 268 της 30.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 — VG, διάδοχος του MS, κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-19/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Αγωγή περί χρηματικής ικανοποιήσεως κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Απόφαση της Επιτροπής να θέσει τέρμα σε συνεργασία στο πλαίσιο του δικτύου Team Europe - Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης - Ένσταση απαραδέκτου την οποία προέβαλε η Επιτροπή - Συμβατικός ή αδικοπρακτικός χαρακτήρας της διαφοράς)

(2019/C 305/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: VG, διάδοχος του MS (εκπρόσωπος: L. Levi, avocate)

Έτερος διάδικος στη διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: I. Martínez del Peral, C. Ehrbar και B. Mongin)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Καταδικάζει τη VG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 83 της 5.3.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 (αίτηση προδικαστικής αποφάσεως του Hessisches Finanzgericht — Γερμανία) — Federal Express Corporation Deutsche Niederlassung κατά Hauptzollamt Frankfurt am Main

(Υπόθεση C-26/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακή ένωση - Κανονισμός (EOK) 2913/92 - Άρθρα 202 και 203 - Εισαγωγικοί δασμοί - Γένεση τελωνειακής οφειλής λόγω παραβάσεων της τελωνειακής νομοθεσίας - Φορολογία - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και άρθρο 30 - ΦΠΑ κατά την εισαγωγή - Γενεσιουργός αιτία του φόρου - Έννοια της «εισαγωγής» αγαθού - Απαίτηση εισόδου του αγαθού στο κύκλωμα οικονομικών συναλλαγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Προώθηση του αγαθού αυτού σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο γεννήθηκε η τελωνειακή οφειλή)

(2019/C 305/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Hessisches Finanzgericht

Διάδικοι της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Federal Express Corporation Deutsche Niederlassung

Καθού: Hauptzollamt Frankfurt am Main

Διατακτικό

Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ', και το άρθρο 30 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι, όταν ένα αγαθό εισέρχεται στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν αρκεί να έχουν διαπραχθεί σε σχέση με αυτό παραβάσεις της τελωνειακής νομοθεσίας σε συγκεκριμένο κράτος μέλος, οι οποίες να έχουν προκαλέσει τη γένεση, στο κράτος αυτό, τελωνειακής οφειλής κατά την εισαγωγή, προκειμένου να θεωρηθεί ότι το εν λόγω αγαθό εισήλθε στο κύκλωμα οικονομικών συναλλαγών της Ένωσης στο κράτος μέλος αυτό, όταν αποδεικνύεται ότι το ίδιο αγαθό προωθήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, το οποίο αποτελούσε τον τελικό προορισμό του και στο οποίο καταναλώθηκε, οπότε η οφειλή φόρου προστιθέμενης αξίας κατά την εισαγωγή σε σχέση με το αγαθό αυτό γεννάται μόνον στο εν λόγω άλλο κράτος μέλος.

---

(1)  ΕΕ C 152 της 30.4.2018

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά NEX International Limited, πρώην Icap plc, Icap Management Services Ltd, Icap New Zealand Ltd

(Υπόθεση C-39/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Τομέας παραγώγων επιτοκίου σε ιαπωνικά γιεν - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Ευθύνη επιχείρησης για τον ρόλο της ως μεσολαβητή στη σύμπραξη - Υπολογισμός του προστίμου - Υποχρέωση αιτιολόγησης)

(2019/C 305/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Mongin, M. Farley, Θ. Χριστοφόρου και V. Bottka)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: NEX International Limited, πρώην Icap plc, Icap Management Services Ltd, Icap New Zealand Ltd (εκπρόσωποι: C. Riis-Madsen, advokat και S. Frank, avocat)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 142 της 23.4.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — A κατά Udlændinge- og Integrationsministeriet

(Υπόθεση C-89/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Απόφαση 1/80 - Άρθρο 13 - Ρήτρα «standstill» - Οικογενειακή επανένωση συζύγων - Νέος περιορισμός - Επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος - Επιτυχής ένταξη - Αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών - Αναλογικότητα)

(2019/C 305/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η δανική

Αιτούν δικαστήριο

Østre Landsret

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

A

κατά

Udlændinge- og Integrationsministeriet

Διατακτικό

Το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την προώθηση της συνδέσεως, η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο Συνδέσεως που συστάθηκε βάσει της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα από την Τουρκική Δημοκρατία, αφενός, και από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ και την Κοινότητα, αφετέρου, και η οποία συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, έχει την έννοια ότι εθνικό μέτρο το οποίο εξαρτά την οικογενειακή επανένωση μεταξύ Τούρκου εργαζομένου που διαμένει νομίμως στο συγκεκριμένο κράτος μέλος και της συζύγου του από την προϋπόθεση ότι οι δεσμοί του με το εν λόγω κράτος μέλος είναι ισχυρότεροι από εκείνους που έχει με τρίτη χώρα συνιστά «νέο περιορισμό» κατά την έννοια της διάταξης αυτής. Ο περιορισμός αυτός δεν δικαιολογείται.

---

(1)  ΕΕ C 142 της 23.4.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-91/18) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ειδικοί φόροι κατανάλωσης για την αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά - Άρθρο 110 ΣΛΕΕ - Οδηγία 92/83/ΕΟΚ - Οδηγία 92/84/ΕΟΚ - Κανονισμός (ΕΚ) 110/2008 - Εφαρμογή χαμηλότερου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στην παραγωγή των εγχώριων προϊόντων με την ονομασία τσίπουρο και τσικουδιά)

(2019/C 305/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Κυρατσού και F. Tomat)

Καθής: Ελληνική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: Μ. Τασσοπούλου και Δ. Τσαγκαράκη)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ελληνική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει: — από τα άρθρα 19 και 21 της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, σε συνδυασμό με το άρθρο 23, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας, καθόσον θέσπισε και διατήρησε σε ισχύ νομοθεσία η οποία προβλέπει την εφαρμογή συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης μειωμένου κατά 50 % σε σχέση με τον κανονικό εθνικό συντελεστή στο τσίπουρο και την τσικουδιά που παράγονται από τις επιχειρήσεις απόσταξης, τους αποκαλούμενους «συστηματικούς αποσταγματοποιούς», και — από τα άρθρα 19 και 21 της οδηγίας 92/83, σε συνδυασμό με το άρθρο 22, παράγραφος 1, της ίδιας οδηγίας και με το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για την αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, καθόσον θέσπισε και διατήρησε σε ισχύ νομοθεσία η οποία προβλέπει, υπό τις προϋποθέσεις που η ίδια καθορίζει, την εφαρμογή σημαντικά μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο τσίπουρο και την τσικουδιά που παράγονται από τους μικρούς αποσταγματοποιούς, τους αποκαλούμενους «διήμερους».

2)	Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 142 της 23.4.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2019 — FTI Touristik GmbH κατά Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), Harald Prantner, Daniel Giersch

(Υπόθεση C-99/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 - Διαδικασία ανακοπής - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «Fl» - Ανακοπή ασκηθείσα από τον δικαιούχο του εικονιστικού σήματος που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «fly.de» - Απόρριψη - Ομοιότητα των σημείων - Ονομασία με τυποποιημένους χαρακτήρες στο Δελτίο Σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κίνδυνος συγχύσεως)

(2019/C 305/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: FTI Touristik GmbH (εκπρόσωπος: A. Parr, Rechtsanwältin)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) (εκπρόσωποι: D. Walicka και Δ. Μπότης), Harald Prantner, Daniel Giersch (εκπρόσωπος: S. Eble, Rechtsanwalt)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Υποχρεώνει την FTI Touristik GmbH να φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

3)	Οι Harald Prantner και Daniel Giersch φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Rechtbank Noord-Nederland (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — HQ, IP, νομίμως εκπροσωπούμενος από την HQ, JO κατά Aegean Airlines SA

(Υπόθεση C-163/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Κοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης - Ματαίωση της πτήσης - Παροχή βοήθειας - Αξίωση για επιστροφή του αντιτίμου του αεροπορικού εισιτηρίου από τον αερομεταφορέα - Άρθρο 8, παράγραφος 2 - Οργανωμένο ταξίδι - Οδηγία 90/314/ΕΟΚ - Πτώχευση του διοργανωτή ταξιδίων)

(2019/C 305/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Rechtbank Noord-Nederland

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

HQ, IP, νομίμως εκπροσωπούμενος από την HQ, JO

κατά

Aegean Airlines SA

Διατακτικό

Το άρθρο 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι επιβάτης ο οποίος, δυνάμει της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις, έχει έναντι του διοργανωτή του ταξιδίου του δικαίωμα επιστροφής του αντιτίμου του αεροπορικού εισιτηρίου του παύει για τον λόγο αυτό να έχει τη δυνατότητα να αξιώσει, επί τη βάσει του εν λόγω κανονισμού, την επιστροφή του αντιτίμου του εισιτηρίου από τον αερομεταφορέα, ακόμη και στην περίπτωση που ο διοργανωτής ταξιδίων δεν είναι από οικονομικής απόψεως σε θέση να επιστρέψει το αντίτιμο του εισιτηρίου και δεν έχει λάβει μέτρα για να εξασφαλίσει την επιστροφή αυτή.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (δέκατο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 [αιτήσεις του Consiglio di Stato (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Agrenergy Srl (C-180/18 και C-286/18), Fusignano Due Srl (C-287/18) κατά Ministero dello Sviluppo Economico

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-180/18, C-286/18 και C-287/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Περιβάλλον - Οδηγία 2009/28/ΕΚ - Άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α' - Προώθηση της χρήσεως ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές - Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκές ηλιακές εγκαταστάσεις - Τροποποίηση καθεστώτος στηρίξεως - Αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)

(2019/C 305/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Consiglio di Stato

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Agrenergy Srl (C-180/18 και C-286/18), Fusignano Due Srl (C-287/18)

κατά

Ministero dello Sviluppo Economico

Διατακτικό

Με την επιφύλαξη των εξακριβώσεων που απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να διενεργήσει λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία, το άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο α', της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, έχει την έννοια ότι δεν αποκλείει εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία επιτρέπει σε κράτος μέλος να επιβάλει τη μείωση, ή ακόμη και την κατάργηση, των τιμών ενθαρρύνσεως για την παραγόμενη από τις φωτοβολταϊκές ηλιακές εγκαταστάσεις ενέργεια οι οποίες είχαν καθοριστεί προηγουμένως.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

ΕΕ C 249 της 16.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση της Schienen-Control Kommission (Αυστρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — WESTbahn Management GmbH κατάhttp://172.25.136.226/cmdm/index.phpÖBB-Infrastruktur AG

(Υπόθεση C-210/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορές - Ενιαίος ευρωπαϊκός σιδηροδρομικός χώρος - Οδηγία 2012/34/ΕΕ - Άρθρο 3 - Έννοια της «σιδηροδρομικής υποδομής» - Παράρτημα II - Ελάχιστη δέσμη πρόσβασης - Περιλαμβάνει τη χρήση των κρηπιδωμάτων επιβατών)

(2019/C 305/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Schienen-Control Kommission

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

WESTbahn Management GmbH

κατά

ÖBB-Infrastruktur AG

Διατακτικό

Το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα «κρηπιδώματα επιβατών», για τα οποία γίνεται λόγος στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής, αποτελούν στοιχείο της σιδηροδρομικής υποδομής της οποίας η χρήση εμπίπτει στην ελάχιστη δέσμη πρόσβασης, σύμφωνα με το σημείο 1, στοιχείο γ', του εν λόγω παραρτήματος II.

---

(1)  ΕΕ C 231 της 2.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — «UniCredit Leasing» EAD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (NAP)

(Υπόθεση C-242/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Βάση επιβολής του φόρου - Μείωση - Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας - Καταγγελία συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως λόγω μη καταβολής ληξιπρόθεσμων μισθωμάτων - Διορθωτική πράξη επιβολής φόρου - Πεδίο εφαρμογής - Πράξεις υποκείμενες στον φόρο - Παράδοση αγαθών εξ επαχθούς αιτίας - Καταβολή «αποζημιώσεως» λόγω καταγγελίας έως τη λήξη της ισχύος της συμβάσεως - Αρμοδιότητα του Δικαστη ρίου)

(2019/C 305/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Varhoven administrativen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

«UniCredit Leasing» EAD

κατά

Direktor na Direktsia «Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika» — Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (NAP)

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 90, παράγραφος 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχει την έννοια ότι επιτρέπει, σε περίπτωση καταγγελίας συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως, μείωση της βάσεως επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας ο οποίος υπολογίστηκε κατ’ αποκοπήν με διορθωτική πράξη επί του συνόλου των μισθωμάτων που οφείλονταν για ολόκληρη τη συμφωνημένη διάρκεια ισχύος της συμβάσεως, μολονότι η διορθωτική αυτή πράξη τέθηκε σε ισχύ και συνιστά, ως εκ τούτου, «οριστική διοικητική πράξη» που βεβαιώνει φορολογική οφειλή κατ’ εφαρμογήν του εθνικού δικαίου.

2)

Το άρθρο 90 της οδηγίας 2006/112 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η μη καταβολή μέρους των οφειλόμενων δυνάμει συμβάσεως χρηματοδοτικής μισθώσεως μισθωμάτων για το χρονικό διάστημα από την παύση των καταβολών έως τη μη αναδρομική λύση της συμβάσεως λόγω καταγγελίας, αφενός, και η μη καταβολή αποζημιώσεως προβλεφθείσας για την περίπτωση πρόωρης λύσεως της συμβάσεως λόγω καταγγελίας και αντιστοιχούσας στο άθροισμα όλων των μισθωμάτων που δεν καταβλήθηκαν έως τη συμφωνημένη ημερομηνία λήξεως της ισχύος της συμβάσεως, αφετέρου, συνιστούν περίπτωση μη καταβολής δυνάμενη να εμπίπτει στην προβλεπόμενη με την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού παρέκκλιση από την υποχρέωση μειώσεως της βάσεως επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας, εκτός αν ο υποκείμενος στον φόρο ευλόγως πιθανολογεί ότι η οφειλή δεν θα εξοφληθεί, στοιχείο το οποίο οφείλει να ελέγξει το αιτούν δικαστήριο.

---

(1)  ΕΕ C 211 της 18.6.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Staatssecretaris van Financiën κατά CEVA Freight Holland BV

(Υπόθεση C-249/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Τελωνειακός κώδικας - Τελωνειακή διασάφηση - Εσφαλμένη δήλωση της δασμολογικής διακρίσεως της Συνδυασμένης Ονοματολογίας - Διορθωτική πράξη επιβολής δασμών - Άρθρο 78 του κώδικα αυτού - Επανεξέταση της διασαφήσεως - Τροποποίηση της συναλλακτικής αξίας - Άρθρο 221 του εν λόγω κώδικα - Προθεσμία παραγραφής του δικαιώματος εισπράξεως της τελωνειακής οφειλής - Διακοπή)

(2019/C 305/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Hoge Raad der Nederlanden

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Staatssecretaris van Financiën

κατά

CEVA Freight Holland BV

Διατακτικό

1)

Το άρθρο 78 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχει την έννοια ότι, όταν ο διασαφιστής έχει την ευχέρεια να επιλέξει την τιμή των εμπορευμάτων που πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας τους και από εκ των υστέρων έλεγχο προκύπτει ότι η υποβληθείσα τελωνειακή διασάφηση περιέχει σφάλμα όσον αφορά τη δασμολογική διάκριση των σχετικών εμπορευμάτων το οποίο συνεπάγεται την επιβολή υψηλότερου δασμού, μπορεί να ζητήσει, βάσει αυτού του άρθρου 78, την επανεξέταση της διασαφήσεως προκειμένου να επιτύχει την υποκατάσταση της αρχικώς δηλωθείσας τιμής από χαμηλότερη συναλλακτική τιμή με σκοπό τη μείωση του ύψους της τελωνειακής οφειλής του.

2)

Το άρθρο 221, παράγραφοι 1 και 3, του κανονισμού 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2700/2000, έχει την έννοια ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν, τηρουμένων των αρχών της αποτελεσματικότητας και της ισοδυναμίας, την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να διενεργείται η γνωστοποίηση του ποσού των δασμών στον οφειλέτη προκειμένου να διακοπεί η τριετής προθεσμία παραγραφής από την παρέλευση της οποίας αποσβέννυται η τελωνειακή οφειλή.

---

(1)  ΕΕ C 276 της 6.8.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Augstākā tiesa (Λεττονία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SIA «Kuršu zeme» κατά Valsts ieņēmumu dienests

(Υπόθεση C-273/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος ΦΠΑ εισροών - Άρθρο 168 - Αλυσίδα παραδόσεων αγαθών - Μη αναγνώριση του δικαιώματος εκπτώσεως λόγω της αλυσίδας αυτής - Υποχρέωση της αρμόδιας φορολογικής αρχής να αποδείξει την ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής)

(2019/C 305/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η λεττονική

Αιτούν δικαστήριο

Augstākā tiesa

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

SIA «Kuršu zeme»

κατά

Valsts ieņēmumu dienests

Διατακτικό

Το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, έχει την έννοια ότι, για τη μη αναγνώριση του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) επί των εισροών, το γεγονός ότι η απόκτηση αγαθών πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αλυσίδας διαδοχικών πράξεων πωλήσεως μεταξύ περισσότερων προσώπων και ότι ο υποκείμενος στον φόρο απέκτησε υλικά τη νομή των επίμαχων αγαθών στις εγκαταστάσεις ενός προσώπου που συμμετέχει στην αλυσίδα αυτή, διαφορετικού από το πρόσωπο που αναγράφεται ως προμηθευτής στο τιμολόγιο, δεν αρκεί για να διαπιστωθεί η ύπαρξη καταχρηστικής πρακτικής διαπραχθείσης εκ μέρους του υποκειμένου ή άλλων προσώπων που συμμετέχουν στην εν λόγω αλυσίδα, η δε αρμόδια φορολογική αρχή οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη αδικαιολόγητου φορολογικού πλεονεκτήματος από το οποίο ο υποκείμενος στον φόρο ή τα άλλα αυτά πρόσωπα επωφελήθηκαν.

---

(1)  ΕΕ C 259 της 23.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-304/18) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Ίδιοι πόροι - Τελωνειακοί δασμοί - Βεβαίωση τελωνειακής οφειλής - Καταχώριση σε χωριστά λογιστικά βιβλία - Υποχρέωση απόδοσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εκπροθέσμως κινηθείσα διαδικασία είσπραξης - Τόκοι υπερημερίας)

(2019/C 305/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά Z. Malůšková, M. Owsiany-Hornung και F. Tomat, στη συνέχεια Z. Malůšková και F. Tomat)

Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον G. Albenzio, avvocato dello Stato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ιταλική Δημοκρατία, μην αποδίδοντας παραδοσιακούς ιδίους πόρους ύψους 2 120 309,50 ευρώ, οι οποίοι μνημονεύονται στην γνωστοποίηση διαγραφής ΙΤ(07) 08-917, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου 1994, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2000/597/ΕΚ, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 2007, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και από το άρθρο 8 της αποφάσεως 2014/335/ΕΕ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2014, για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και από τα άρθρα 10, 11 και 17 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων, και από τα άρθρα 10, 11 και 17 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 94/728, και από τα άρθρα 10, 12 και 13 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) 609/2014 του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2014, για τις μεθόδους και τη διαδικασία απόδοσης των παραδοσιακών ιδίων πόρων και των ιδίων πόρων που βασίζονται στον ΦΠΑ και το ΑΕΕ και για τα μέτρα αντιμετώπισης των ταμειακών αναγκών.

2)	Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)	Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα τέσσερα πέμπτα των δικαστικών εξόδων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στα δικά της δικαστικά έξοδα.

4)	Η Επιτροπή φέρει το ένα πέμπτο των δικαστικών εξόδων της.

---

(1)  ΕΕ C 221 της 25.06.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs κατά The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge

(Υπόθεση C-316/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) - Έκπτωση του φόρου εισροών - Έξοδα διαχείρισης ταμείου δωρεών το οποίο πραγματοποιεί επενδύσεις με σκοπό την κάλυψη του κόστους του συνόλου των πράξεων εκροών που πραγματοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο - Γενικά έξοδα)

(2019/C 305/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Αιτούν δικαστήριο

Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

κατά

The Chancellor, Masters and Scholars of the University of Cambridge

Διατακτικό

Το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι υποκείμενος στον φόρο ασκών τόσο δραστηριότητες υποκείμενες στον φόρο προστιθέμενης αξίας όσο και δραστηριότητες απαλλασσόμενες από τον εν λόγω φόρο, ο οποίος επενδύει τις δωρεές και τις χορηγίες που λαμβάνει τοποθετώντας τες σε ταμείο και χρησιμοποιεί τα έσοδα που παράγονται από το εν λόγω ταμείο για την κάλυψη του κόστους του συνόλου των δραστηριοτήτων αυτών, δεν έχει δικαίωμα να εκπέσει, ως γενικά έξοδα, τον καταβληθέντα φόρο προστιθέμενης αξίας εισροών που βαρύνει τα έξοδα που αφορούν την εν λόγω τοποθέτηση.

---

(1)  ΕΕ C 249 της 16.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 — Caviro Distillerie Srl, Distillerie Bonollo SpA, Distillerie Mazzari SpA, Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-345/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Εμπορική πολιτική - Ντάμπινγκ - Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2016/176 - Εισαγωγή τρυγικού οξέος καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και παραγωγής της εταιρίας Hangzhou Bioking Biochemical Engineering Co., Ltd - Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 - Άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3 και 5 - Μη ύπαρξη σημαντικής ζημίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Προσδιορισμός της ζημίας - Αξιολόγηση όλων των συναφών οικονομικών παραμέτρων και των δεικτών που έχουν σημασία για την κατάσταση τουενωσιακού κλάδου παραγωγής - Μερίδιο αγοράς)

(2019/C 305/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: Caviro Distillerie Srl, Distillerie Bonollo SpA, Distillerie Mazzari SpA, Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA (εκπρόσωπος: R. MacLean, Solicitor)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland και A. Demeneix)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Καταδικάζει τις Caviro Distillerie Srl, Distillerie Bonollo SpA, Distillerie Mazzari SpA και Industria Chimica Valenzana (ICV) SpA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 259 της 23.7.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 3ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (Πολωνία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Delfarma Sp. z o.o. κατά Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

(Υπόθεση C-387/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρα 34 και 36 ΣΛΕΕ - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό - Προστασία της υγείας και της ζωής των ανθρώπων - Παράλληλη εισαγωγή φαρμάκων - Φάρμακα αναφοράς και γενόσημα φάρμακα - Προϋπόθεση κατά την οποία το εισαγόμενο φάρμακο και εκείνο που έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας στην αγορά του κράτους μέλους εισαγωγής πρέπει να είναι αμφότερα φάρμακα αναφοράς ή αμφότερα γενόσημα φάρμακα)

(2019/C 305/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Αιτούν δικαστήριο

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Delfarma Sp. z o.o.

κατά

Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Διατακτικό

Τα άρθρα 34 και 36 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε ρύθμιση κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, η οποία απαιτεί, προκειμένου να χορηγηθεί άδεια για την παράλληλη εισαγωγή φαρμάκου, το φάρμακο αυτό και το φάρμακο που έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας στην αγορά αυτού του κράτους μέλους να είναι αμφότερα φάρμακα αναφοράς ή αμφότερα γενόσημα φάρμακα και η οποία, συνεπώς, απαγορεύει τη χορήγηση οιασδήποτε άδειας για την παράλληλη εισαγωγή φαρμάκου, όταν το φάρμακο αυτό είναι γενόσημο ενώ το ήδη εγκεκριμένο στο εν λόγω κράτος μέλος φάρμακο είναι φάρμακο αναφοράς.

---

(1)  ΕΕ C 294 της 20.8.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 10ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Tribunal administratif (Λουξεμβούργο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Nicolas Aubriet κατά Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche

(Υπόθεση C-410/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ίση μεταχείριση - Κοινωνικά πλεονεκτήματα - Κανονισμός (ΕΕ) 492/2011 - Άρθρο 7, παράγραφος 2 - Οικονομικό βοήθημα για ανώτατες και μεταλυκειακές σπουδές - Σπουδαστές μη διαμένοντες στην ημεδαπή - Προϋπόθεση αφορώσα τη διάρκεια εργασίας των γονέων τους στο εν λόγω κράτος μέλος - Ελάχιστη διάρκεια πέντε ετών - Περίοδος αναφοράς επτά ετών - Τρόπος υπολογισμού της περιόδου αναφοράς - Ημερομηνία υποβολής της αίτησης για χορήγηση οικονομικού βοηθήματος - Έμμεση διάκριση - Δικαιολόγηση - Αναλογικότητα)

(2019/C 305/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal administratif

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Nicolas Aubriet

κατά

Ministre de l’Enseignement supérieur et de la Recherche

Διατακτικό

Το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αποκλείουν νομοθεσία κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία εξαρτά τη χορήγηση οικονομικού βοηθήματος για ανώτατες και μεταλυκειακές σπουδές στους σπουδαστές που δεν διαμένουν στο οικείο κράτος μέλος από την προϋπόθεση, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για τη χορήγηση οικονομικού βοηθήματος, ο ένας εκ των γονέων του σπουδαστή να έχει απασχοληθεί ή ασκήσει δραστηριότητα στο εν λόγω κράτος μέλος επί χρονικό διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών εντός περιόδου αναφοράς επτά ετών υπολογιζόμενης αναδρομικώς από την ημερομηνία υποβολής της εν λόγω αίτησης για χορήγηση οικονομικού βοηθήματος, στον βαθμό που η νομοθεσία αυτή δεν παρέχει τη δυνατότητα να εκτιμηθεί κατά τρόπο αρκούντως ευρύ η ύπαρξη τυχόν επαρκούς δεσμού με την αγορά εργασίας του εν λόγω κράτους μέλους.

---

(1)  ΕΕ C 301 της 27.8.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 — Mykola Yanovych Azarov κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-416/18 P) (1)

(Αίτηση αναιρέσεως - Περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Κατάλογος των προσώπων, οντοτήτων και φορέων επί των οποίων εφαρμόζεται η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων - Διατήρηση του ονόματος του αναιρεσείοντος - Απόφαση αρχής τρίτου κράτους - Υποχρέωση του Συμβουλίου να εξακριβώσει ότι η απόφαση αυτή ελήφθη υπό συνθήκες σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και του δικαιώματος αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας)

(2019/C 305/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Mykola Yanovych Azarov (εκπρόσωποι: A. Egger και G. Lansky, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J.-P. Hix και J. Bauerschmidt)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Αναιρεί την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Απριλίου 2018, Azarov κατά Συμβουλίου (T-190/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:232).

2)

Ακυρώνει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/318 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/311 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 2016, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, στο μέτρο που αφορούν τον Mykola Yanovych Azarov.

3)	Καταδικάζει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα δικαστικά έξοδα τόσο της πρωτόδικης όσο και της παρούσας αναιρετικής διαδικασίας.

---

(1)  ΕΕ C 301 της 27.08.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-434/18) (1)

(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ - Υπεύθυνη και ασφαλής διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων - Εθνικό πρόγραμμα - Υποχρέωση διαβιβάσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή)

(2019/C 305/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά G. Gattinara και Μ. Πατακιά, στη συνέχεια G. Gattinara και R. Tricot)

Καθής: Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: G. Palmieri, επικουρούμενη από τον G. Palatiello, avvocato dello Stato)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας κοινοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το εθνικό της πρόγραμμα εφαρμογής της πολιτικής σχετικά με τη διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15, παράγραφος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/70/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 2011, η οποία θεσπίζει κοινοτικό πλαίσιο για την υπεύθυνη και ασφαλή διαχείριση αναλωμένων καυσίμων και ραδιενεργών αποβλήτων.

2)	Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 285 της 13.8.2018.

Απόφαση του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 11ης Ιουλίου 2019 [αίτηση του Městský soud v Praze (Τσεχική Δημοκρατία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — CS κ.λπ. κατά České aerolinie a.s.

(Υπόθεση C-502/18) (1)

(Προδικαστική παραπομπή - Μεταφορές - Κοινοί κανόνες αποζημιώσεως των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαιώσεως ή μεγάλης καθυστερήσεως της πτήσεως - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ' - Άρθρο 7, παράγραφος 1 - Δικαίωμα αποζημιώσεως - Πτήση με ανταποκρίσεις - Πτήση που αποτελείται από δύο επιμέρους πτήσεις εκτελούμενες από διαφορετικούς αερομεταφορείς - Μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε κατά τη δεύτερη επιμέρους πτήση τα σημεία αναχωρήσεως και αφίξεως της οποίας βρίσκονται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η οποία εκτελείται από μεταφορέα εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα)

(2019/C 305/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Αιτούν δικαστήριο

Městský soud v Praze

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

CS, DR, EQ, FP, GO, HN, IM, JL, KK, LJ, MI

κατά

České aerolinie a.s.

Διατακτικό

Το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 295/91, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 5, του κανονισμού 261/2004, έχουν την έννοια ότι, στο πλαίσιο πτήσεως με ανταπόκριση, η οποία αποτελείται από δύο επιμέρους πτήσεις και για την οποία έγινε μία ενιαία κράτηση, με σημείο αναχωρήσεως αερολιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος κράτους μέλους και προορισμό αερολιμένα ευρισκόμενο σε τρίτη χώρα με ενδιάμεση στάση σε αερολιμένα άλλης τρίτης χώρας, ο επιβάτης ο οποίος έφθασε στον τελικό του προορισμό με τρεις ή περισσότερες ώρες καθυστέρηση οφειλόμενη στη δεύτερη επιμέρους πτήση, που πραγματοποιήθηκε, δυνάμει συμφωνίας πτήσεως με κοινό κωδικό, από αερομεταφορέα εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα, μπορεί να ασκήσει την αγωγή αποζημιώσεως βάσει του κανονισμού αυτού κατά του κοινοτικού αερομεταφορέα που πραγματοποίησε την πρώτη επιμέρους πτήση.

---

(1)  ΕΕ C 341 της 24.9.2018.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Krajský súd v Prešove (Σλοβακία) στις 25 Ιουνίου 2019 — LH κατά PROFI CREDIT Slovakia, s.r.o.

(Υπόθεση C-485/19)

(2019/C 305/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβακική

Αιτούν δικαστήριο

Krajský súd v Prešove

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: LH

Εναγομένη: PROFI CREDIT Slovakia, s.r.o.

Προδικαστικά ερωτήματα

Α.

1. Έχει το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: άρθρο 47 του Χάρτη) και, εμμέσως, το δικαίωμα του καταναλωτή σε αποτελεσματική ένδικη προσφυγή, την έννοια ότι αντίκειται προς αυτό νομοθετική ρύθμιση –όπως το άρθρο 107, παράγραφος 2, του Občianský zákonník (σλοβακικού αστικού κώδικα) περί παραγραφής του δικαιώματος του καταναλωτή εντός τριετούς προθεσμίας παραγραφής στηριζόμενης σε αντικειμενικά δεδομένα– σύμφωνα με την οποία το δικαίωμα του καταναλωτή στην απόδοση παροχής που απορρέει από καταχρηστική συμβατική ρήτρα παραγράφεται επίσης στην περίπτωση που ο ίδιος ο καταναλωτής δεν είναι σε θέση να εξετάσει την καταχρηστική συμβατική ρήτρα και η εν λόγω προθεσμία παραγραφής αρχίζει επίσης στην περίπτωση που ο καταναλωτής δεν γνώριζε ότι η συμβατική ρήτρα είναι καταχρηστική; 2. Εάν ήθελε κριθεί ότι η νομοθεσία περί παραγραφής του δικαιώματος του καταναλωτή εντός τριετούς προθεσμίας στηριζόμενης σε αντικειμενικά δεδομένα, παρά την έλλειψη γνώσης του καταναλωτή, είναι συμβατή με το άρθρο 47 του Χάρτη και την αρχή της αποτελεσματικότητας, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει το ακόλουθο ερώτημα: Αντιβαίνει στο άρθρο 47 του Χάρτη και στην αρχή της αποτελεσματικότητας εθνική πρακτική κατά την οποία ο καταναλωτής φέρει το βάρος αποδείξεως ενώπιον του δικαστηρίου ότι τα πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό του πιστωτικού ιδρύματος γνώριζαν ότι το ίδρυμα προσβάλλει τα δικαιώματα του καταναλωτή, εν προκειμένω ότι το πιστωτικό ίδρυμα, καθόσον δεν αναφέρει το ακριβές συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο (ΣΕΠΕ), παραβιάζει κανόνα δικαίου, και επίσης να αποδείξει τη γνώση του ότι, στην περίπτωση αυτή, το δάνειο είναι άτοκο και ότι το πιστωτικό ίδρυμα, καθόσον εισέπραξε τόκους, αποκόμισε αδικαιολόγητο πλουτισμό; 3. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα που διατυπώνεται στο άρθρο Α, σημείο ΙΙ, σχετικά με ποια πρόσωπα, μεταξύ των διαχειριστών, εταίρων ή εμπορικών αντιπροσώπων του πιστωτικού ιδρύματος, πρέπει ο καταναλωτής να αποδείξει τη γνώση για την οποία γίνεται λόγος στο ερώτημα του άρθρου Α, σημείο ΙΙ; 4. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο ερώτημα που διατυπώνεται στο άρθρο Α.II., ποιος βαθμός γνώσης επαρκεί για την επίτευξη του σκοπού, ήτοι της απόδειξης της πρόθεσης του προμηθευτή να παραβιάσει την εν λόγω νομοθεσία σχετικά με τη χρηματοπιστωτική αγορά;

Β.

1. Αποκλείουν τα αποτελέσματα των οδηγιών και η συναφής νομολογία του Δικαστηρίου, όπως οι αποφάσεις Rasmussen, C-441/14, EU:C:2016:278· Pfeiffer, C-397/01 έως C-403/01, EU:C:2004:584, σκέψεις 113 και 114· Kücükdeveci, C-555/07, ΕU:C:2010: 21, σκέψη 48· Impact, C-268/06, EU:C:2008:223, σκέψη 100· Dominguez, C-282/10, σκέψεις 25 και 27, και Association de médiation sociale, C-176/12, ΕU:C:2014:2, σκέψη 38, εθνική πρακτική, βάσει της οποίας το εθνικό δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα περί σύμφωνης με το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας χωρίς να χρησιμοποιήσει ερμηνευτικές μεθόδους και χωρίς προσήκουσα αιτιολογία; 2. Στην περίπτωση κατά την οποία, μετά την εφαρμογή ερμηνευτικών μεθόδων, όπως, ιδίως, της τελεολογικής ερμηνείας, της αυθεντικής ερμηνείας, της ιστορικής ερμηνείας, της συστηματικής ερμηνείας, της λογικής ερμηνείας (η μέθοδος a contrario, η μέθοδος της εις άτοπον απαγωγής) και μετά την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στο σύνολό της, προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχεία η' και θ' της οδηγίας 2008/48/ΕΚ (1) (στο εξής: οδηγία), το δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η σύμφωνη με το δίκαιο της Ένωσης ερμηνεία οδηγεί σε κατάσταση contra legem, είναι δυνατόν –προβαίνοντας, παραδείγματος χάριν, σε σύγκριση με τις σχέσεις στην περίπτωση διακρίσεων ή προστασίας των εργαζομένων– να αναγνωριστεί άμεσο αποτέλεσμα στην προαναφερθείσα διάταξη της οδηγίας, προκειμένου να προστατευθούν οι επιχειρήσεις έναντι των καταναλωτών στις πιστωτικές σχέσεις και να μην εφαρμοστεί διάταξη νόμου αντιβαίνουσα στο δίκαιο της Ένωσης;

---

(1)  Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2008, L 133, σ. 66).

Αναίρεση που άσκησε στις 17 Ιουλίου 2019 η ABLV Bank AS κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 6 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-281/18, ABLV Bank κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)

(Υπόθεση C-551/19 P)

(2019/C 305/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: ABLV Bank AS (εκπρόσωποι: O.H. Behrends, M. Kirchner, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—	να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-281/18·

—	να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως·

—	να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως· και

—	να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα και στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους αναιρέσεως:

1)	Ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παρέβη το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν στήριξε τη διάταξή του στην απόφαση την οποία η ΕΚΤ πράγματι εξέδωσε.

2)	Ότι η αναιρεσιβαλλομένη διάταξη στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού SRMR (1).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

Αναίρεση που άσκησαν στις 17 Ιουλίου 2019 οι Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 6 Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-283/18, Bernis κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)

(Υπόθεση C-552/19 P)

(2019/C 305/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείοντες: Ernests Bernis, Oļegs Fiļs, OF Holding SIA, Cassandra Holding Company SIA (εκπρόσωποι: O.H. Behrends, M. Kirchner, Rechtsanwälte)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

Αιτήματα

Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:

—	να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση T-283/18·

—	να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως·

—	να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως· και

—	να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείοντες και στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν δύο λόγους αναιρέσεως:

1)	Ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και παρέβη το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθόσον δεν στήριξε τη διάταξή του στην απόφαση την οποία η ΕΚΤ πράγματι εξέδωσε.

2)	Ότι η αναιρεσιβαλλομένη διάταξη στηρίζεται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού SRMR (1).

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

Προσφυγή της 26ης Ιουλίου 2019 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-573/19)

(2019/C 305/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Gattinara, E. Manhaeve)

Καθής: Ιταλική Δημοκρατία

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο να κρίνει ότι,

1)

λόγω της συστηματικής και συνεχούς υπερβάσεως των ετήσιων ανωτάτων ορίων συγκεντρώσεως διοξειδίου του αζώτου (NO2) — από το 2010 και αδιαλείπτως στις ζώνες IT0118 (οικισμός του Τορίνου), IT0306 (οικισμός του Μιλάνου), IT0307 (οικισμός του Μπέργκαμο), IT0308 (οικισμός της Μπρέσια), IT0309 (ζώνη A — πεδινή έκταση αυξημένης αστικοποιήσεως), IT0906 (οικισμός της Φλωρεντίας), IT0711 (δήμος Γένοβας), IT1215 (οικισμός της Ρώμης), — από το 2010 έως το 2012 και έπειτα εκ νέου από το 2014 αδιαλείπτως στις ζώνες IT1912 (οικισμός της Κατάνης) και IT1914 (βιομηχανικές ζώνες), υπερβάσεως η οποία διαρκεί έως της σήμερον, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη την υποχρέωση που υπέχει δυνάμει του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το παράρτημα XV της οδηγίας 2008/50/ΕΚ, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (1)·

2)

λόγω του ότι δεν έλαβε, από τις 11 Ιουνίου 2010, πρόσφορα μέτρα για να διασφαλίσει την τήρηση των ανωτάτων ορίων διοξειδίου του αζώτου (NO2) στις ζώνες που μνημονεύονται στο σημείο 1, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη συστηματικώς και αδιαλείπτως και τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/50, και καθεαυτό και σε συνδυασμό με το παράρτημα XV, σημείο Α, της προαναφερθείσας οδηγίας, παράβαση η οποία διαρκεί έως της σήμερον·

3)	η Ιταλική Δημοκρατία πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Με τον πρώτο λόγο της προσφυγής της , η Επιτροπή προβάλλει ότι τα στοιχεία που έχουν συλλεγεί σχετικά με τη συγκέντρωση διοξειδίου του αζώτου στην ατμόσφαιρα αποδεικνύουν την ύπαρξη συστηματικής και συνεχούς παραβάσεως του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το παράρτημα XI της οδηγίας 2008/50. Κατά τη συνδυασμένη ερμηνεία αυτών των διατάξεων, το επίπεδο συγκεντρώσεως των προαναφερομένων ουσιών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει συγκεκριμένα ετήσια ανώτατα όρια συγκεντρώσεως. Σε ορισμένες ζώνες, έχει γίνει υπέρβαση των ορίων αυτών αδιαλείπτως για περισσότερα από δέκα έτη.

Με τον δεύτερο λόγο της προσφυγής της , η Επιτροπή προβάλλει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 23, παράγραφος 1, της οδηγίας, και καθεαυτό και σε συνδυασμό με το παράρτημα XV, σημείο A, της οδηγίας 2008/50. Ειδικότερα, πρώτον, τα μέτρα για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα τα οποία θεσπίστηκαν κατόπιν της υπερβάσεως των ανωτάτων ορίων διοξειδίου του αζώτου (NO2), δεν επιτρέπουν ούτε την τήρηση των προαναφερθέντων ανωτάτων ορίων, ούτε τη μείωση της υπερβάσεώς τους στον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Δεύτερον, πολλά από αυτά τα μέτρα δεν περιλαμβάνουν στοιχεία τα οποία απαιτούνται βάσει του σημείου Α του παραρτήματος XV της οδηγίας, στοιχεία των οποίων η μνεία είναι υποχρεωτική βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας.

---

(1)  Οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη (ΕΕ 2008, L 152, σ. 1).

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Binca Seafoods κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-94/15 RENV) (1)

(Παραγωγή και επισήμανση βιολογικών προϊόντων - Κανονισμός (ΕΚ) 834/2007 - Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 - Εκτελεστικός Κανονισμός (ΕΕ) 1358/2014 - Απαγόρευση χορήγησης ορμονών - Μη παράταση της μεταβατικής περιόδου σχετικά με τα ζώα υδατοκαλλιέργειας, την οποία προβλέπει το άρθρο 95, παράγραφος 11, του κανονισμού 889/2008 - Τρόποι αναπαραγωγής - Εξαιρετικές περιπτώσεις όπου επιτρέπεται η συλλογή άγριων ιχθυδίων για σκοπούς εκτροφής - Ίση μεταχείριση)

(2019/C 305/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Binca Seafoods GmbH (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: H. Schmidt, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Lewis, G. von Rintelen και K. Walkerová)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1358/2014 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 889/2008 σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 834/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την καταγωγή των ζώων βιολογικής υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτεχνικές πρακτικές υδατοκαλλιέργειας, τις ζωοτροφές για τα ζώα βιολογικής υδατοκαλλιέργειας και τα προϊόντα και τις ουσίες των οποίων η χρήση επιτρέπεται στη βιολογική υδατοκαλλιέργεια (ΕΕ 2014, L 365, σ. 97).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Binca Seafoods GmbH στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.

---

(1)  EE C 155 της 11.5.2015.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 2019 — Silver Plastics και Johannes Reifenhäuser κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-582/15) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των συσκευασιών τροφίμων για λιανική πώληση - Απόφαση διαπιστώνουσα παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ - Απόδειξη της συμμετοχής στη σύμπραξη - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Αρχή της ισότητας των όπλων - Δικαίωμα «αντιπαράστασης» - Ανακοίνωση του 2006 περί συνεργασίας - Σημαντική προστιθέμενη αξία - Καταλογισμός της παραβατικής συμπεριφοράς - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τον υπολογισμό του ύψους των προστίμων - Ίση μεταχείριση - Ανώτατο όριο του προστίμου)

(2019/C 305/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Silver Plastics GmbH & Co. KG (Troisdorf, Γερμανία) και Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG (Troisdorf) (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Wirtz, S. Möller και W. Carstensen, εν συνεχεία M. Wirtz, S. Möller και C. Karbaum, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Biolan, G. Meessen, I. Zaloguin και L. Wildpanner)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 4336 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση AT.39563 — Συσκευασία τροφίμων για λιανική πώληση), και, επικουρικώς, τη μείωση των προστίμων που επιβλήθηκαν στις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Silver Plastics GmbH & Co. KG και τη Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 16 της 18.1.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Sony και Sony Electronics κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-762/15) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των οδηγών οπτικών δίσκων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες σύμπραξης σε διαγωνισμούς με αντικείμενο οδηγούς οπτικών δίσκων για φορητούς και επιτραπέζιους υπολογιστές - Παράβαση εκ του αντικειμένου - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρχή της χρηστής διοίκησης - Πρόστιμα - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων)

(2019/C 305/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγoυσες: Sony Corporation (Τόκιο, Ιαπωνία) και Sony Electronics, Inc (Σαν Ντιέγκο, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Snelders, δικηγόρος, N. Levy και E. Kelly, solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά M. Farley, A. Biolan, C. Giolito, F. van Schaik και L. Wildpanner, στη συνέχεια M. Farley, F. van Schaik, L. Wildpanner και A. Dawes)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ολική ή μερική ακύρωση της απόφασης C(2015) 7135 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ (υπόθεση AT.39639· οδηγοί οπτικών δίσκων), και, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η Sony Corporation και η Sony Electronics, Inc. φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Sony Optiarc και Sony Optiarc America κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-763/15) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των οδηγών οπτικών δίσκων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες σύμπραξης σε διαγωνισμούς με αντικείμενο οδηγούς οπτικών δίσκων για φορητούς και επιτραπέζιους υπολογιστές - Παράβαση εκ του αντικειμένου - Δικαιώματα άμυνας - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρχή της χρηστής διοίκησης - Πρόστιμα - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων)

(2019/C 305/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Sony Optiarc, Inc (Atsugi, Ιαπωνία) και Sony Optiarc America, Inc (San Jose, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: R. Snelders, δικηγόρος, N. Levy και E. Kelly, solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά M. Farley, A. Biolan, C. Giolito, F. van Schaik και L. Wildpanner, στη συνέχεια M. Farley, F. van Schaik, L. Wildpanner και A. Dawes)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα τη μερική ακύρωση της απόφασης C(2015) 7135 τελικό της Επιτροπής, της 21 ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση AT.39639 — οδηγοί οπτικών δίσκων), και, επικουρικώς, τη μείωση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε στις προσφεύγουσες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Οι Sony Optiarc, Inc. και Sony Optiarc America, Inc. φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Quanta Storage κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-772/15) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των οδηγών οπτικών δίσκων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες σύμπραξης σε διαγωνισμούς που αφορούν οδηγούς οπτικών δίσκων για φορητούς και επιτραπέζιους υπολογιστές - Δικαιώματα υπεράσπισης - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Αρχή της χρηστής διοίκησης - Πρόστιμα - Ενιαία και διαρκής παράβαση - Κατευθυντήριες γραμμές του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων)

(2019/C 305/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Quanta Storage, Inc. (Taoyuan City, Ταϊβάν) (εκπρόσωποι: O. Geiss, δικηγόρος, B. Hartnett, barrister και W. Sparks, solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: C. Giolito και F. van Schaik, επικουρούμενοι από τον C. Thomas, δικηγόρο)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα τη μερική ακύρωση της απόφασης C(2015) 7135 τελικό της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση AT.39639 — οδηγοί οπτικών δίσκων), και, επικουρικώς, τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Απορρίπτει το αίτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί αύξησης του προστίμου που επιβλήθηκε στην Quanta Storage, Inc.

3)	Η Quanta Storage φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα τέσσερα πέμπτα των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Hitachi-LG Data Storage και Hitachi-LG Data Storage Korea κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-1/16) (1)

(Ανταγωνισμός - Συμπράξεις - Αγορά των οδηγών οπτικών δίσκων - Απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ - Συμφωνίες σύμπραξης σε διαγωνισμούς που οργανώνονται από δύο κατασκευαστές υπολογιστών - Πλήρης δικαιοδοσία - Παραβίαση της αρχής της χρηστής διοίκησης - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Σημείο 37 των κατευθυντήριων γραμμών του 2006 για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων - Ειδικές περιστάσεις - Νομική πλάνη)

(2019/C 305/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Hitachi-LG Data Storage, Inc. (Τόκιο, Ιαπωνία) και Hitachi-LG Data Storage Korea, Inc. (Σεούλ, Νότια Κορέα) (εκπρόσωποι: L. Gyselen και N. Ersbøll, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικά, A. Biolan, M. Farley, C. Giolito και F. van Schaik, στη συνέχεια A. Biolan, M. Farley και F. van Schaik)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα τη μείωση του προστίμου που επιβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις προσφεύγουσες με την απόφαση C(2015) 7135 τελικό, της 21ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση AT.39639 — οδηγοί οπτικών δίσκων).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η Hitachi-LG Data Storage, Inc. και η Hitachi-LG Data Storage Korea φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπή.

---

(1)  EE C 98 της 14.3.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2019 — L’Oréal κατά EUIPO — Guinot (MASTER SMOKY)

(Υπόθεση T-179/16 RENV) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MASTER SMOKY - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MASTERS COLORS PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2019/C 305/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Guinot (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2905/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guinot και L’Oréal.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την L’Oréal στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 222 της 20.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2019 — L’Oréal κατά EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE)

(Υπόθεση T-180/16 RENV) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MASTER SHAPE - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MASTERS COLORS PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2019/C 305/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Guinot (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2907/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guinot και L’Oréal.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την L’Oréal στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 222 της 20.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2019 — L’Oréal κατά EUIPO — Guinot (MASTER PRECISE)

(Υπόθεση T-181/16 RENV) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MASTER PRECISE - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MASTERS COLORS PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2019/C 305/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Guinot (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2911/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guinot και L’Oréal.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την L’Oréal στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 222 της 20.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2019 — L’Oréal κατά EUIPO — Guinot (MASTER DUO)

(Υπόθεση T-182/16 RENV) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MASTER DUO - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MASTERS COLORS PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2019/C 305/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Guinot (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2916/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guinot και L’Oréal.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την L’Oréal στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 222 της 20.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 19ης Ιουνίου 2019 — L’Oréal κατά EUIPO — Guinot (MASTER DRAMA)

(Υπόθεση T-183/16 RENV) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MASTER DRAMA - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα MASTERS COLORS PARIS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]»)

(2019/C 305/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: L’Oréal (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: T. de Haan και P. Péters, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Guinot (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωπος: A. Sion, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Φεβρουαρίου 2016 (υπόθεση R 2500/2014-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Guinot και L’Oréal.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την L’Oréal στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 222 της 20.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Keolis CIF κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-289/17) (1)

(Κρατικές ενισχύσεις - Καθεστώς ενισχύσεων που εφάρμοσε η Γαλλία μεταξύ 1994 και 2008 - Επιδοτήσεις επενδύσεων που χορηγήθηκαν από την Περιφέρεια Île-de-France - Απόφαση κηρύσσουσα το καθεστώς ενισχύσεων συμβατό με την εσωτερική αγορά - Έννοια των όρων «υφιστάμενη ενίσχυση» και «νέα ενίσχυση» - Άρθρο 107 ΣΛΕΕ - Άρθρο 108 ΣΛΕΕ - Άρθρο 1, στοιχείο β', σημεία i και v, του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 - Προθεσμία παραγραφής - Άρθρο 17 του κανονισμού 2015/1589)

(2019/C 305/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Keolis CIF (Le Mesnil-Amelot, Γαλλία) και 7 λοιπές προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: R. Sermier και D. Epaud, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: L. Armati, C. Georgieva-Kecsmar και T. Maxian Rusche)

Αντικείμενο

Προσφυγή βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως (ΕΕ) 2017/1470 της Επιτροπής, της 2ας Φεβρουαρίου 2017, σχετικά με τα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων SA.26763 2014/C (πρώην 2012/NN) που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ των επιχειρήσεων μεταφορών με λεωφορεία στην Περιφέρεια Île-de-France (ΕΕ 2017, L 209, σ. 24).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η Keolis CIF και οι λοιπές προσφεύγουσες των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους, καθώς και αυτά στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

---

(1)  EE C 239 της 24.7.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — MAN Truck & Bus κατά EUIPO — Halla Holdings (MANDO)

(Υπόθεση T-698/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MANDO - Προγενέστερa διεθνή και εθνικό εικονιστικά σήματα MAN - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Man - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 305/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: MAN Truck & Bus (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Röhl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά J. Ivanauskas και D. Walicka, στη συνέχεια J Ivanauskas και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Halla Holdings Corp. (Yongin-si, Νότια Κορέα) (εκπρόσωποι: M. R. Hirsch και C. de Haas, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Ιουλίου 2017 (υπόθεση R 1919/2016-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Man Truck & Bus και Halla Holdings.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 13ης Ιουλίου 2017 (υπόθεση R 1919/2016-1) στο μέτρο που με αυτήν κρίθηκε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του εικονιστικού σήματος MANDO και της προγενέστερης διεθνούς καταχωρίσεως αριθ. 863 418 του εικονιστικού σήματος MAN.

2)	Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)	Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 437 της 18.12.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Café del Mar κ.λπ. κατά EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar)

(Υπόθεση T-772/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Café del Mar - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 305/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Café del Mar, SC (Sant Antoni de Portmany, Ισπανία), José Les Viamonte (Sant Antoni de Portmany) και Carlos Andrea González (Sant Josep de sa Talaia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. Miazzetto και J. Gracia Albero, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ramón Guiral Broto (Marbella, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. de Castro Hermida, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1540/2015-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Café del Mar και J. Les Viamonte και C. A. González, αφενός, και R. Guiral Broto, αφετέρου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1540/2015-5).

2)	Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar SC και οι José Les Viamonte και Carlos Andrea González κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

3)	Ο Ramón Guiral Broto φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar και οι Les Viamonte και Andrea González στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών.

---

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Café del Mar κ.λπ. κατά EUIPO — Guiral Broto (Café del Mar)

(Υπόθεση T-773/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Café del Mar - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 305/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Café del Mar, SC (Sant Antoni de Portmany, Ισπανία), José Les Viamonte, (Sant Antoni de Portmany) και Carlos Andrea González (Sant Josep de sa Talaia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. Miazzetto και J. Gracia Albero, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ramón Guiral Broto (Marbella, Espagne) (εκπρόσωπος: J. de Castro Hermida, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1542/2015-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Café del Mar και J. Les Viamonte και C. A. González, αφενός, και R. Guiral Broto, αφετέρου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1542/2015-5).

2)	Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar, SC και οι José Les Viamonte και Carlos Andrea González στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

3)	Ο Ramón Guiral Broto φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar και οι Les Viamonte και Andrea González στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.

---

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Café del Mar κ.λπ. κατά EUIPO — Guiral Broto (C del M)

(Υπόθεση T-774/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C del M - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Κακή πίστη - Άρθρο 52, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 59, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 305/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Café del Mar, SC (Sant Antoni de Portmany, Ισπανία), José Les Viamonte (Sant Antoni de Portmany) και Carlos Andrea González (Sant Josep de sa Talaia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: F. Miazzetto και J. Gracia Albero, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ramón Guiral Broto (Marbella, Ισπανία) (εκπρόσωπος: J. de Castro Hermida, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1618/2015-5), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ Café del Mar και J. Les Viamonte και C. A. González, αφενός, και R. Guiral Broto, αφετέρου.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 4ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1618/2015-5).

2)	Το EUIPO φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar, SC και οι José Les Viamonte και Carlos Andrea González στην ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.

3)	Ο Ramón Guiral Broto φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Café del Mar και οι Les Viamonte και Andrea González στην ενώπιον του τμήματος προσφυγών διαδικασία.

---

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — MAN Truck & Bus κατά EUIPO — Halla Holdings (MANDO)

(Υπόθεση T-792/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MANDO - Προγενέστερα διεθνή και εθνικό εικονιστικά σήματα MAN - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα Man - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απουσία κινδύνου συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 305/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: MAN Truck & Bus (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Röhl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά J. Ivanauskas και D. Walicka, στη συνέχεια J. Ivanauskas και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Halla Holdings Corp. (Yongin-si, Νότια Κορέα) (εκπρόσωποι: M. R. Hirsch και C. de Haas, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1677/2016-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Man Truck & Bus και Halla Holdings.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 14ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1677/2016-1) στο μέτρο που με αυτήν κρίθηκε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ του εικονιστικού σήματος MANDO και της προγενέστερης διεθνούς καταχωρίσεως αριθ. 863 418 του εικονιστικού σήματος MAN.

2)	Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)	Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.

---

(1)  EE C 42 της 5.2.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Fashion Energ κατά EUIPO — Retail Royalty (1st AMERICAN)

(Υπόθεση T-54/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1st AMERICAN - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά έναν αετό - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως - Άρθρο 95, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001 - Αντίθετη προσφυγή)

(2019/C 305/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Fashion Energy Srl (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: T. Müller, F. Togo, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: L. Rampini και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Retail Royalty Co. (Λας Βέγκας, Νεβάδα, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: M. Dick και J. Bogatz δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 693/2017-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Retail Royalty και Fashion Energy.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 15ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 693/2017-2).

2)	Απορρίπτει την αντίθετη προσφυγή ως απαράδεκτη.

3)	Όσον αφορά την κύρια προσφυγή, το EUIPO και η Retail Royalty Co. φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα καθώς και, έκαστος εξ αυτών, το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Fashion Energy Srl.

4)	Όσον αφορά την αντίθετη προσφυγή, η Retail Royalty φέρει τα δικαστικά της έξοδα, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Fashion Energy και το EUIPO.

---

(1)  EE C 123 της 9.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Miles-Bramwell Executive Services κατά EUIPO (FREE)

(Υπόθεση T-113/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FREE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2019/C 305/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικά J. Mellor, QC, G. Parsons και A. Zapalowski, solicitors, στη συνέχεια J. Mellor, G. Parsons και F. McConnell, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και H. O’Neill)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2164/2016-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FREE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η Miles-Bramwell Executive Services Ltd φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων, τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 152 της 30.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Miles-Bramwell Executive Services κατά EUIPO (FREE)

(Υπόθεση T-114/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης FREE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2019/C 305/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Miles-Bramwell Executive Services Ltd (Alfreton, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: αρχικά J. Mellor, QC, G. Parsons και A. Zapalowski, solicitors, στη συνέχεια J. Mellor, G. Parsons και F. McConnell, solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και H. O’Neill)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος του EUIPO της 27ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2166/2016-1), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου FREE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η Miles-Bramwell Executive Services Ltd φέρει, πέραν των δικών της δικαστικών εξόδων και τα έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 152 της 30.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Ιουνίου 2019 — Agencja Wydawnicza Technopol κατά EUIPO (200 PANORAMICZNYCH)

(Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/18 έως T-121/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αιτήσεις καταχωρίσεως λεκτικών σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης 200 PANORAMICZNYCH, 300 PANORAMICZNYCH, 400 PANORAMICZNYCH, 500 PANORAMICZNYCH και 1000 PANORAMICZNYCH - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα κτηθέντος διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 - Απουσία καταχρήσεως εξουσίας)

(2019/C 305/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o. o. (Częstochowa, Πολωνία) (εκπρόσωπος: C. Rogula, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγές κατά πέντε αποφάσεων του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Δεκεμβρίου 2017 (υποθέσεις R 2194/2016-5, R 2195/2016-5, R 2200/2016-5, R 2201/2016-5 και R 2208/2016-5), σχετικά με αιτήσεις καταχωρίσεως των λεκτικών σημείων 200 PANORAMICZNYCH, 300 PANORAMICZNYCH, 400 PANORAMICZNYCH, 500 PANORAMICZNYCH και 1000 PANORAMICZNYCH ως σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει τις προσφυγές.

2)	Καταδικάζει την Agencja Wydawnicza Technopol sp. zo. o. στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε το Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 142 της 23.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Gruppo Armonie κατά EUIPO (mo.da)

(Υπόθεση T-264/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης mo·da - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου που υφίσταται σε τμήμα της Ένωσης - Άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα που να έχει αποκτηθεί διά της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001)

(2019/C 305/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gruppo Armonie SpA (Casalgrande, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Medri, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Φεβρουαρίου 2018 (υπόθεση R 2065/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου mo·da ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Gruppo Armonie SpA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 221 της 25.6.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2019 — Sandrone κατά EUIPO — J. García Carrión (Luciano Sandrone)

(Υπόθεση T-268/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Luciano Sandrone - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης DON LUCIANO - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 47, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001 - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος αποτελούμενου από κύριο όνομα και επώνυμο - Προγενέστερο λεκτικό σήμα αποτελούμενο από τίτλο και κύριο όνομα - Ουδετερότητα της εννοιολογικής συγκρίσεως - Έλλειψη κινδύνου συγχύσεως»)

(2019/C 305/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Luciano Sandrone (Barolo, Ιταλία) (εκπρόσωπος: A. Borra, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: K. Kompari και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: J. García Carrión, SA (Jumilla, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δεύτερου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Φεβρουαρίου 2018 (υπόθεση R 1207/2017-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ J. García Carrión και Luciano Sandrone.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 26ης Φεβρουαρίου 2018 (υπόθεση R 1207/2017-2).

2)	Καταδικάζει το EUIPO τόσο στα δικά του δικαστικά έξοδα όσο και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε o Luciano Sandrone.

---

(1)  EE C 231 της 2.7.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 27ης Ιουνίου 2019 — Aldi κατά EUIPO — Crone (CRONE)

(Υπόθεση T-385/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης CRONE - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης crane και προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CRANE - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2019/C 305/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen και M. Minkner, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Crawcour και D. Hanf)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Christoph Michael Crone (Krefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: M. van Maele και H. Y. Cho, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 1100/2017-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Aldi και C. M. Crone.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Aldi GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 285 της 13.8.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουνίου 2019 — Nonnemacher κατά EUIPO — Ingram (WKU)

(Υπόθεση T-389/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης WKU - Προγενέστερα λεκτικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης WKA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Μη απώλεια δικαιώματος λόγω ανοχής - Άρθρο 61, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001»)

(2019/C 305/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Klaus Nonnemacher (Καρλσρούη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Zierhut, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Paul Ingram (Μπέρμιγχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: A. Haberl, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Απριλίου 2018 (υπόθεση R 399/2017-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ P. Ingram και K. Nonnemacher.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον Klaus Nonnemacher στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 285 της 13.8.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Ιουνίου 2019 — Nonnemacher κατά EUIPO — Ingram (WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION)

(Υπόθεση T-390/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης WKU WORLD KICKBOXING AND KARATE UNION - Προγενέστερα λεκτικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης WKA - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Μη απώλεια δικαιώματος λόγω ανοχής - Άρθρο 61, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001»)

(2019/C 305/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Klaus Nonnemacher (Καρλσρούη, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Zierhut, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Paul Ingram (Μπέρμινχαμ, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: A. Haberl, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Απριλίου 2018 (υπόθεση R 409/2017-1), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ P. Ingram και K. Nonnemacher.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον Klaus Nonnemacher στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 285 της 13.8.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — mobile.de κατά EUIPO — Droujestvo S Ogranichena Otgovornost «Rezon» (mobile.ro)

(Υπόθεση T-412/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας - Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης mobile.ro - Προγενέστερο εθνικό εικονιστικό σήμα mobile - Ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος - Άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001)

(2019/C 305/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: mobile.de GmbH (Dreilinden, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Lührig, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Droujestvo S Ogranichena Otgovornost «Rezon» (Σόφια, Βουλγαρία) (εκπρόσωποι: M. Yordanova-Harizanova και V. Grigorova, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 29ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 111/2015-1), σχετικά με διαδικασία κηρύξεως ακυρότητας μεταξύ των Droujestvo S Ogranichena Otgovornost «Rezon» και mobile.de.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Η mobile.de GmbH, φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων της, και τα δικαστικά έξοδα του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) και της Droujestvo S Ogranichena Otgovornost «Rezon».

---

(1)  EE C 294 της 20.8.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2019 — Audimas κατά EUIPO — Audi (AUDIMAS)

(Υπόθεση T-467/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εικονιστικό σήμα AUDIMAS - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της AUDI - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2019/C 305/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Audimas AB (Kaunas, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: G. Domkutė-Lukauskienė, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 22ας Μαΐου 2018 (υπόθεση R 2425/2017-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Audi και Audimas.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Audimas AB στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 341 της 24.9.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Ιουνίου 2019 — Balani Balani κ.λπ. κατά EUIPO — Play Hawkers (HAWKERS)

(Υπόθεση T-651/18) (1)

(Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης HAWKERS - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης HAWKERS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001)

(2019/C 305/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Sonu Gangaram Balani Balani (Las Palmas de Gran Canaria, Ισπανία), Anup Suresh Balani Shivdasani (Las Palmas de Gran Canaria) και Amrit Suresh Balani Shivdasani (Las Palmas de Gran Canaria) (εκπρόσωπος: A. Díaz Marrero, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Crespo Carrillo και H. O’Neill)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Play Hawkers, SL (Elche, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 2ας Αυγούστου 2018 (υπόθεση R 396/2018-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Play Hawkers και των Balani Balani, Balani Shivdasani και Balani Shivdasani.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τους Sonu Gangaram Balani Balani, Anup Suresh Balani Shivdasani και Amrit Suresh Balani Shivdasani στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 4 της 7.1.2019.

Προσφυγή της 15ης Ιουνίου 2019 — UI κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-362/19)

(2019/C 305/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: UI (εκπρόσωπος: J. Diaz Cordova, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της 27ης Αυγούστου 2018 του Γραφείου Διαχείρισης και Εκκαθάρισης των Ατομικών Δικαιωμάτων της Επιτροπής, με την οποία δεν του χορηγήθηκε επίδομα αποδημίας·

—	να αποφανθεί κατά νόμο επί των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής ο προσφεύγων προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως ο προσφεύγων υποστηρίζει, επικαλούμενος τη σκέψη 48 της απόφασης της 14ης Δεκεμβρίου 1995 στην υπόθεση T-72/94, Διαμαντάρας κατά Επιτροπής (EU:T:1995:212) και τη σκέψη 57 της απόφασης της 9ης Μαρτίου 2010 στην υπόθεση F-33/09, Tzvetanova κατά Επιτροπής (EU:F:2010:18), ότι δεν είχε την κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα/τη μόνιμη διαμονή του στο Βέλγιο καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς. Ως εκ τούτου, δικαιούται το πλήρες επίδομα αποδημίας.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως ο προσφεύγων υποστηρίζει, επικαλούμενος τη διάταξη της 26ης Σεπτεμβρίου 2007 στην υπόθεση F-129/06, Rocío Salvador Roldán κατά Επιτροπής (EU:F:2007:166), ότι η δημιουργία εταιρίας και η αγορά ακινήτου σε μια χώρα αποτελούν σαφή ένδειξη για την ύπαρξη σταθερών δεσμών με τη χώρα αυτή (εν προκειμένω τη Ρουμανία). Δεδομένου ότι στην περίπτωσή του ισχύει κάτι τέτοιο, ο προσφεύγων δικαιούται το πλήρες επίδομα αποδημίας.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως ο προσφεύγων υποστηρίζει, επικαλούμενος την προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση F-33/09 Tzvetanova κατά Επιτροπής, ότι οι πληροφορίες του βελγικού Δήμου στις οποίες στηρίχθηκε η καθής στην απάντησή της ήταν τυπικής φύσεως και δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς απόδειξη της συνήθους διαμονής. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων δικαιούται το πλήρες επίδομα αποδημίας.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως ο προσφεύγων, επικαλούμενος τις σκέψεις 32 και 33 της απόφασης της 24ης Απριλίου 2001 στην υπόθεση T-37/99, Miranda κατά Επιτροπής (EU:T:2001:122), τη νομολογία Del Vaglio (που ολοκληρώθηκε με τη διάταξη της 12ης Οκτωβρίου στην υπόθεση C-352/03 P, Del Vaglio κατά Επιτροπής, EU:C:2004:613) και την απόφαση της 15ης Μαρτίου 2011 στην υπόθεση F-28/10, Gaëtan Barthélémy Maxence Mioni κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EU:F:2011:23), υποστηρίζει ότι η πρόθεσή του να προσδώσει σταθερό χαρακτήρα στο κέντρο των ενδιαφερόντων του, παραδείγματος χάριν να έχει εκεί μόνιμη διαμονή, δεν αφορούσε το Βέλγιο, δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς είχε προβεί σε «δήλωση Limosa». Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων δικαιούται το πλήρες επίδομα αποδημίας. Περαιτέρω, υπογραμμίζει ότι η καθής στην απάντησή της κακώς δίνει έμφαση μόνο στη φυσική παρουσία του προσφεύγοντος στο Βέλγιο.

Προσφυγή της 9ης Ιουλίου 2019 — BASF κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-472/19)

(2019/C 305/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BASF AS (Όσλο, Νορβηγία) (εκπρόσωποι: E. Wright, Barrister-at-law, A. Rusanov και H. Boland, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει, στο σύνολό της ή κατά το μέρος που αφορά την προσφεύγουσα, την εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής C(2019) 4336 τελικό, της 6ης Ιουνίου 2019, που αφορά, στο πλαίσιο του άρθρου 31 της οδηγίας 2001/83/EC του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, τις άδειες κυκλοφορίας των φαρμακευτικών προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση και περιέχουν «Αιθυλεστέρες ωμέγα-3-λιπαρών οξέων» που λαμβάνονται από το στόμα, για δευτερογενή πρόληψη μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου·

—	να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στηρίζεται σε καμία έγκυρη νομική βάση. — Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η προσφεύγουσα δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που της επιβάλλονται από το άρθρο 116 της οδηγίας 2001/83/ΕΚ (1)· — Ειδικότερα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το φαρμακευτικό προϊόν Omacor είναι επιβλαβές, ότι δεν έχει θεραπευτική αποτελεσματικότητα, ότι η σχέση κινδύνου-οφέλους δεν είναι ευνοϊκή ή ότι δεν έχει τη δηλωθείσα ποιοτική και ποσοτική σύνθεση. — Η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προβάλλεται περαιτέρω, δεν λαμβάνει υπόψη την αρχή που κατοχυρώνεται με τη νομολογία του Δικαστηρίου ότι τεκμαίρονται η ευνοϊκή σχέση κινδύνου οφέλους και η αποτελεσματικότητα του Omacor και ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να αποδείξει ότι τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα υποστηρίζουν την ανατροπή του τεκμηρίου αυτού.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι η καθής, με την έκδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, παρέβλεψε τη γενική αρχή της αναλογικότητας που απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης. — Με τον λόγο αυτόν, προβάλλεται και πάλι ότι η καθής δεν απέδειξε ότι το Omacor δεν έχει θεραπευτική αποτελεσματικότητα ή ότι η σχέση κινδύνου-οφέλους δεν είναι πλέον ευνοϊκή. Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν τηρεί την αρχή της αναλογικότητας. — Ακόμη και αν, πράγμα που δεν ισχύει, δεν υπήρχαν αιτιολογημένες ανησυχίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα ή τη σχέση κινδύνου-οφέλους του Omacor, η καθής θα έπρεπε να εξετάσει μέτρα για να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες αυτές, τα οποία θα ήταν λιγότερο περιοριστικά από την προσβαλλόμενη απόφαση.

---

(1)  Οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2001, περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση (ΕΕ 2001, L 311, σ. 67).

Προσφυγή της 5ης Ιουλίου 2019 — NRW. Bank κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-478/19)

(2019/C 305/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: NRW. Bank (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Flore και J. Seitz, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 16ης Απριλίου 2019 καθώς και το παράρτημά της περί του υπολογισμού των εκ των προτέρων συνεισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το 2019 καθώς και περί των λεπτομερειών του υπολογισμού, κατά το μέρος που έχουν σημασία για την προσφεύγουσα με τον αναγνωριστικό κωδικό ιδρύματος DE05740·

—	να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης της 16ης Απριλίου 2019 (SRB/ES/SRF/2019/10) καθώς και κατά του παραρτήματός της περί του υπολογισμού των εκ των προτέρων συνεισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το 2019 καθώς και περί των λεπτομερειών του υπολογισμού, κατά το μέρος που έχουν σημασία για την προσφεύγουσα με τον αναγνωριστικό κωδικό ιδρύματος DE05740.

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους ακυρώσεως.

1.

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: ακυρότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως ελλείψει επαρκούς αιτιολογίας — Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, κατά το άρθρο 263, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι άκυρη ήδη εκ του λόγου ότι το καθού κατά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως υπέπεσε σε παράβαση ουσιώδους τύπου. H προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει επαρκή αιτιολογία η οποία εντούτοις είναι υποχρεωτική βάσει του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ.

2.

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: αντίθεση της προσβαλλομένης αποφάσεως προς τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/63 (1) ο οποίος πρέπει να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα κανόνων δικαίου υπέρτερης ισχύος — Στη συνάφεια αυτή η προσφεύγουσα προβάλλει ότι από την επιβαλλόμενη ερμηνεία του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 υπό το πρίσμα της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2) και του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (3) συνάγεται ότι ο καθορισμός της συνεισφοράς από το καθού πρέπει υποχρεωτικά να λαμβάνει υπόψη το προφίλ κινδύνου, πράγμα που δεν έπραξε συννόμως το καθού. Πέραν τούτου, το καθού πρέπει να λαμβάνει υπόψη στο πλαίσιο της ερμηνείας του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 τον επιδιωκόμενο από την οδηγία 2014/59/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σκοπό της προστασίας των δημοσίων οικονομικών, πράγμα που δεν έπραξε το καθού. Η προσβαλλόμενη απόφαση αντιβαίνει επίσης στη γενική αρχή της ισότητας. Περαιτέρω, και η εφαρμογή της μεθοδολογίας υπολογισμού στην περίπτωση δανείων μέσω διαδικτυακής τραπεζικής από το καθού αντιβαίνει στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/63 και στον κανονισμό (ΕΕ) 806/2014.

3.

Τρίτος, επικουρικώς προβαλλόμενος, λόγος ακυρώσεως: αντίθεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 σε κανόνες δικαίου υπέρτερης ισχύος — Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, εάν τυχόν δεν είναι δυνατή η ερμηνεία του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 κατά τρόπο σύμφωνο προς κανόνες δικαίου υπέρτερης ισχύος, ήτοι προς τον κανονισμό (ΕΕ) 806/2014, την οδηγία 2014/59/ΕΕ και προς τη γενική αρχή της ισότητας, τότε το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 αντιβαίνει σε υπέρτερης ισχύος κανόνες δικαίου, στερείται νομίμου βάσεως και δεν θα έπρεπε να εφαρμοσθεί από το καθού.

4.

Τέταρτος, επικουρικώς προβαλλόμενος, λόγος ακυρώσεως: αντίθεση της μεθοδολογίας υπολογισμού του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 προς κανόνες δικαίου υπέρτερης ισχύος — Η προσφεύγουσα προβάλλει ότι, εάν η εφαρμογή της μεθοδολογίας υπολογισμού από το καθού έχει γίνει κατά τρόπο σύμφωνο προς τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/63, τότε η ίδια η προσδιοριζόμενη στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2015/63 μεθοδολογία υπολογισμού αντιβαίνει σε κανόνες δικαίου υπέρτερης ισχύος. Η μεθοδολογία υπολογισμού του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 δεν πληροί τις απαιτήσεις της γενικής αρχής της ισότητας καθώς και της υποχρεωτικώς επιβαλλόμενης βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ συνεκτιμήσεως του προφίλ κινδύνου.

5.

Πέμπτος λόγος ακυρώσεως: αντίθεση της προσβαλλομένης αποφάσεως προς το άρθρο 8, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 (4) — Στο πλαίσιο του πέμπτου λόγου ακυρώσεως η προσφεύγουσα προβάλλει ότι βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 το καθού θα έπρεπε να έχει αφαιρέσει, λόγω του αποκλεισμού της προσφεύγουσας από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014, το σύνολο της εισέτι ανεξόφλητης συνεισφοράς η οποία καταβλήθηκε από την προσφεύγουσα το 2015 και έχει ήδη αποδοθεί στο Single Resolution Fund (SRF).

---

(1)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).

(2)  Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

(4)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/81 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2014, περί ενιαίων όρων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 15, σ. 1).

Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2019 — Hypo Vorarlberg Bank κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-479/19)

(2019/C 305/69)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Hypo Vorarlberg Bank AG (Bregenz, Αυστρία) (εκπρόσωποι: G. Eisenberger και A. Brenneis, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης της 16ης Απριλίου 2019 περί του υπολογισμού των εκ των προτέρων συνεισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το 2019 (SRB/ES/SRF/2019/10) («Decision of the Single Resolution Board of 16 Απριλίου2019 on the calculation of the 2019 ex-ante contributions to the Single Resolution Fund (SRB/ES/SRF/2019/10)») καθώς και το παράρτημά της, τουλάχιστον κατά το μέρος κατά το οποίο η απόφαση αυτή, από κοινού με το παράρτημά της, αφορά την καταβλητέα από την προσφεύγουσα συνεισφορά, καθώς και

—	να καταδικάσει το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

1.

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω μη πλήρους κοινοποιήσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως — Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν κοινοποιήθηκε πλήρως στην προσφεύγουσα κατά παράβαση του άρθρου 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΕΕ, των άρθρων 15, 296 και 298 ΣΛΕΕ καθώς και των άρθρων 42 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης). Η γνώση των μη κοινοποιηθέντων στοιχείων είναι, ως μέρος της αποφάσεως με βαρύνουσα σημασία, αναγκαία για την κατανόηση και τον έλεγχο των υπολογισμών περί της συνεισφοράς.

2.

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως — Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν πληροί τις απαιτήσεις που απορρέουν από την υποχρέωση αιτιολογήσεως βάσει του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ καθώς και των άρθρων 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο γ', του Χάρτη, διότι δεν γνωστοποιήθηκαν ούτε οι βασικές αρχές ούτε οι λεπτομέρειες των υπολογισμών. Σε σχέση με τη διακριτική ευχέρεια του καθού δεν διευκρινίσθηκε σε ποιες εκτιμήσεις προέβη το καθού και για ποιους λόγους.

3.

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση ουσιώδους τύπου λόγω ελλείψεως ακροάσεως και προσβολής του δικαιώματος ακροάσεως — Δεν επετράπη στην προσφεύγουσα κατά παράβαση του άρθρου 41, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', του Χάρτη να ασκήσει το δικαίωμά της ακροάσεως ούτε πριν την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως ούτε πριν την έκδοση της επ’ αυτής ερειδόμενης ειδοποιήσεως περί καταβολής της συνεισφοράς.

4.

Τέταρτος λόγος ακυρώσεως: έλλειψη νομιμότητας του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63 (1) ως εξουσιοδοτικής βάσεως για την προσβαλλόμενη απόφαση — Στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι τα άρθρα 4 έως 7 και 9 καθώς και το παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2015/63 — επί του οποίου στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση– δημιουργούν ένα αδιαφανές σύστημα καθορισμού των συνεισφορών, το οποίο αντιβαίνει στα άρθρα 16, 17 και 47 του Χάρτη και με το οποίο δεν διασφαλίζεται η τήρηση των άρθρων 20 και 21 του Χάρτη καθώς και η διαφύλαξη των αρχών της αναλογικότητας και της ασφάλειας δικαίου. Ο παρών λόγος προσφυγής προβαλλεται επικουρικώς και σε σχέση με εκείνες τις διατάξεις της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (2) και του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (3) οι οποίες επιβάλλουν ως υποχρεωτικό το –μη συνάδον κατά την άποψη της προσφεύγουσας προς τα ως άνω θεμελιώδη δικαιώματα και τις θεμελιώδεις αξίες του δικαίου της Ένωσης– σύστημα συνεισφορών που τίθεται σε εφαρμογή με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2015/63.

---

(1)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).

(2)  Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, σ. 190).

(3)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2019 — Portigon κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση T-481/19)

(2019/C 305/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Portigon AG (Ντίσελντορφ, Γερμανία) (εκπρόσωποι: D. Bliesener, V. Jungkind και F. Geber, δικηγόροι)

Καθού: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (ΕΣΕ)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση του καθού της 16ης Απριλίου 2019 περί του υπολογισμού των εκ των προτέρων συνεισφορών στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης για το 2019 (SRB/ES/SRF/2019/10), κατά το μέρος κατά το οποίο η απόφαση αυτή αφορά την προσφεύγουσα·

—	να αναστείλει τη διαδικασία βάσει του άρθρου 69, στοιχεία γ' και δ', του κανονισμού διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, μέχρις ότου οι προσφυγές στις υποθέσεις T-365/16, T-420-17 και T-413/18 κριθούν τελεσιδίκως ή οι συναφείς δίκες περατωθούν κατ’ άλλον τρόπο·

—	να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει οκτώ λόγους ακυρώσεως.

1.

Πρώτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, πρώτο έως τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/81 (2), το άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ (3), το άρθρο 114 ΣΛΕΕ — Το καθού επέβαλε εσφαλμένως στην προσφεύγουσα την υποχρέωση καταβολής συνεισφορών, δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 και η οδηγία 2014/59/ΕΕ δεν προβλέπουν την υποχρέωση καταβολής συνεισφορών από ιδρύματα που έχουν τεθεί υπό καθεστώς εξυγιάνσεως. Το άρθρο 114 ΣΛΕΕ απαγορεύει την είσπραξη συνεισφορών από ιδρύματα όπως η προσφεύγουσα. — Ο νομοθέτης δεν μπορούσε να στηρίξει την υποχρέωση καταβολής συνεισφορών επί του άρθρου 114 ΣΛΕΕ εκ του λόγου ότι δεν συντρέχει το στοιχείο της συνάφειας προς την εσωτερική αγορά. Η ισχύς εναρμονισμένων κανόνων περί συνεισφορών σε ολόκληρη την Ένωση ούτε καθιστά ευχερέστερη την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών ούτε αίρει τις αισθητές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού σε σχέση με ιδρύματα που αποσύρονται από την αγορά. — Το καθού επέβαλε εσφαλμένως στην προσφεύγουσα την υποχρέωση καταβολής συνεισφορών, δεδομένου ότι το ίδρυμα δεν είναι εκτεθειμένο σε κινδύνους, ότι τυχόν εξυγίανση βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 αποκλείεται και ότι το ίδρυμα δεν έχει σημασία για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος. — Ήδη από τις αρχές του έτους 2012 η προσφεύγουσα έπαυσε πλέον να αναλαμβάνει νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες και έχει τεθεί υπό καθεστώς εξυγιάνσεως λόγω αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με κρατικές ενισχύσεις. Διακρατεί το μεγαλύτερο τμήμα των λοιπών υποχρεώσεών της καταπιστευματικώς υπέρ ενός άλλου φορέα. — Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 (4) αντιβαίνει στο άρθρο 114 ΣΛΕΕ καθώς και στο άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ ως ουσιώδες στοιχείο του υπολογισμού των συνεισφορών (άρθρο 290, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ).

2.

Δεύτερος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), δεδομένου ότι η μέθοδος υπολογισμού δεν επιτρέπει την πλήρη αιτιολόγηση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Καθό μέτρο ο υπολογισμός ερείδεται επί του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63, δεν μπορεί να εφαρμοσθεί.

3.

Τρίτος λόγος ακυρώσεως: παράβαση των άρθρων 16 και 20 του Χάρτη, δεδομένου ότι, λόγω της ιδιαίτερης καταστάσεως της προσφεύγουσας, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει τη γενική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Η προσβαλλόμενη απόφαση παρεμβαίνει επίσης δυσανάλογα στην επιχειρηματική ελευθερία της προσφεύγουσας.

4.

Τέταρτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 103, παράγραφος 7, της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, δεδομένου ότι το καθού κατά τον υπολογισμό του ύψους της συνεισφοράς έπρεπε να εξαιρέσει τις ασφαλείς υποχρεώσεις από τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την καταβολή συνεισφορών.

5.

Πέμπτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφοι 3 και 4, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63, δεδομένου ότι το καθού εσφαλμένως υπολόγισε τις συνεισφορές της προσφεύγουσας λαμβάνοντας ως βάση τη μικτή αξία των συμβάσεων παραγώγων.

6.

Έκτος λόγος ακυρώσεως (επικουρικώς προβαλλόμενος): παράβαση του άρθρου 70, παράγραφος 6, του κανονισμού (ΕΕ) 806/2014 σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 8, στοιχείο α', του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2015/63, δεδομένου ότι το καθού εσφαλμένως θεώρησε την προσφεύγουσα ως ίδρυμα υπό αναδιοργάνωση

7.	Έβδομος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο α', του Χάρτη, δεδομένου ότι το καθού υπεχρεούτο να παράσχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα ακροάσεως προ της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως

8.	Όγδοος λόγος ακυρώσεως: παράβαση του άρθρου 41, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο γ', του Χάρτη καθώς και του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι το καθού αιτιολόγησε ανεπαρκώς την προσβαλλόμενη απόφαση

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 2014, περί θεσπίσεως ενιαίων κανόνων και διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης και τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 (ΕΕ 2014, L 225, σ. 1).

(2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2015/81 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2014, περί ενιαίων όρων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων εισφορές στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 15, σ. 1).

(3)  Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ 2014, L 173, S. 190).

(4)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (ΕΕ 2015, L 11, σ. 44).

Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2019 — CV κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-496/19)

(2019/C 305/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: CV, CW και CY (εκπρόσωπος: J.-N. Louis, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της από 4 Ιουνίου 2018 αιτήσεώς τους·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής που αφορά απόρριψη της αιτήσεώς τους να ληφθούν μέτρα που να αίρουν την παραβίαση της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των υπαλλήλων ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο υπηρετούν, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.

1.

Πρώτος λόγος, που αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από παραβίαση της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των υπαλλήλων, ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο υπηρετούν. Πρώτον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει πλήρη έλλειψη αιτιολογίας, πράγμα το οποίο τους εμποδίζει να αντιληφθούν το βάσιμο της αποφάσεως αυτής και δεν παρέχει τη δυνατότητα στο Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον δικαιοδοτικό του έλεγχο. Δεύτερον, οι προσφεύγοντες φρονούν ότι ασκούν τα καθήκοντά τους υπό τις ίδιες συνθήκες με τους συναδέλφους τους που υπηρετούν στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Παρίσι και ότι, επομένως, πρέπει να λαμβάνουν, όπως και εκείνοι, κατ’ αποκοπήν αποζημίωση εξόδων παραστάσεως. Τέλος, εκτιμούν ότι ο σεβασμός της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης είναι ασυμβίβαστος με την ύπαρξη του ίδιου διορθωτικού συντελεστή για τους υπαλλήλους που υπηρετούν στο Παρίσι, στο Στρασβούργο, στη Μασσαλία και στη Valenciennes.

2.

Δεύτερος λόγος, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον οι προσφεύγοντες δεν λαμβάνουν κατ’ αποκοπήν αποζημίωση εξόδων παραστάσεως, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους που υπηρετούν στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Παρίσι, ενώ ασκούν τα καθήκοντά τους υπό τις ίδιες συνθήκες με εκείνους.

3.	Τρίτος λόγος, που αντλείται από παράβαση του καθήκοντος αρωγής το οποίο επιβάλλει στην αρμόδια αρχή να εκθέτει, στην αιτιολογία της οικείας αποφάσεως, τους λόγους που την οδήγησαν να θεωρήσει ότι προέχει το συμφέρον της υπηρεσίας.

Προσφυγή της 8ης Ιουλίου 2019 — CZ κ.λπ. κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-497/19)

(2019/C 305/72)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: CZ, DB, DC και DD (εκπρόσωπος: J.-N. Louis, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της ΕΥΕΔ περί απορρίψεως της από 4 Ιουνίου 2018 αιτήσεώς τους·

—	να καταδικάσει την ΕΥΕΔ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της ΕΥΕΔ που αφορά απόρριψη της αιτήσεώς τους να ληφθούν μέτρα που να αίρουν την παραβίαση της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των υπαλλήλων ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο υπηρετούν, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.

1.

Πρώτος λόγος, που αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως και από παραβίαση της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των υπαλλήλων, ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο υπηρετούν. Πρώτον, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει πλήρη έλλειψη αιτιολογίας, πράγμα το οποίο τους εμποδίζει να αντιληφθούν το βάσιμο της αποφάσεως αυτής και δεν παρέχει τη δυνατότητα στο Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον δικαιοδοτικό του έλεγχο. Δεύτερον, οι προσφεύγοντες φρονούν ότι ασκούν τα καθήκοντά τους υπό τις ίδιες συνθήκες με τους συναδέλφους τους που υπηρετούν στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Παρίσι και ότι, επομένως, πρέπει να λαμβάνουν, όπως και εκείνοι, κατ’ αποκοπήν αποζημίωση εξόδων παραστάσεως. Τέλος, εκτιμούν ότι ο σεβασμός της αρχής της ισοδυναμίας της αγοραστικής δύναμης είναι ασυμβίβαστος με την ύπαρξη του ίδιου διορθωτικού συντελεστή για τους υπαλλήλους που υπηρετούν στο Παρίσι, στο Στρασβούργο, στη Μασσαλία και στη Valenciennes.

2.

Δεύτερος λόγος, που αντλείται από παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον οι προσφεύγοντες δεν λαμβάνουν κατ’ αποκοπήν αποζημίωση εξόδων παραστάσεως, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους που υπηρετούν στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Παρίσι, ενώ ασκούν τα καθήκοντά τους υπό τις ίδιες συνθήκες με εκείνους.

3.	Τρίτος λόγος, που αντλείται από παράβαση του καθήκοντος αρωγής το οποίο επιβάλλει στην αρμόδια αρχή να εκθέτει, στην αιτιολογία της οικείας αποφάσεως, τους λόγους που την οδήγησαν να θεωρήσει ότι προέχει το συμφέρον της υπηρεσίας.

Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2019 — DE κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-505/19)

(2019/C 305/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: DE (εκπρόσωπος: T. Oeyen, δικηγόρος)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 30ής Οκτωβρίου 2018 με την οποία απερρίφθη το αίτημα του προσφεύγοντος να του χορηγηθεί ειδική άδεια προκειμένου να φροντίσει τα νεογέννητα δίδυμα τέκνα που απέκτησε μέσω παρένθετης μητέρας.

—	να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει πέντε λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων. — Λόγω της μη χορηγήσεως στον προσφεύγοντα γονικής άδειας ισοδύναμης με την άδεια μητρότητας ή την άδεια υιοθεσίας, η προσβαλλόμενη απόφαση προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα ίσης μεταχειρίσεως και απαγορεύσεως των διακρίσεων, τα οποία κατοχυρώνονται στο άρθρο 21, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), και στο άρθρο 1, στοιχείο δ', του ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι τα ομοφυλόφιλα άτομα είναι η κύρια ομάδα γονέων που προσφεύγουν στην παρένθετη μητρότητα, πλήττονται δυσανάλογα αρνητικά από την ερμηνεία των διατάξεων του ΚΥΚ σχετικά με την άδεια μητρότητας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

2.

Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων προβάλλει προσβολή του δικαιώματος προστασίας της οικογενειακής του ζωής. — Λόγω της μη χορηγήσεως στον προσφεύγοντα της προσήκουσας ειδικής άδειας προκειμένου να φροντίσει τα νεογέννητα τέκνα του, η οποία ισοδυναμεί με άδεια μητρότητας και/ή άδεια υιοθεσίας, η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα του προσφεύγοντα στο σεβασμό της οικογενειακής του ζωής, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ.

3.	Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοικήσεως. — Ειδικότερα, προβάλλεται ότι το καθού (i) προσέβαλε το δικαίωμα ακροάσεως του προσφεύγοντος· και (ii) δεν αιτιολόγησε δεόντως την απόφασή του.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει ότι ο τρόπος ερμηνείας των διατάξεων περί ειδικής άδειας του ΚΥΚ από το καθού στην προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομος. — Για τους ίδιους λόγους με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ανωτέρω, υποστηρίζεται ότι είναι παράνομη η ερμηνεία του άρθρου 57 του ΚΥΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 6 του παραρτήματος V στην οποία προέβη το καθού στην προσβαλλόμενη απόφαση, βάσει της οποίας οι μόνιμοι υπάλληλοι ή το λοιπό προσωπικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που γίνονται γονείς μέσω παρένθετης μητρότητας δεν δικαιούνται να λάβουν ειδική άδεια ισοδύναμη της άδειας μητρότητας και/ή της άδειας υιοθεσίας.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, ο προσφεύγων προβάλλει πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 6 του παραρτήματος 2 του ΚΥΚ και των εσωτερικών κανόνων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου περί αδείας. — Στην περίπτωση που το Δικαστήριο αποφανθεί ότι ο προσφεύγων δεν δικαιούται να λάβει γονική άδεια ισοδύναμη με εκείνη που χορηγείται ως άδεια μητρότητας ή άδεια υιοθεσίας, ο προσφεύγων προβάλλει ότι, ως πατέρας διδύμων, δικαιούται 20 ημερών αδείας. Το δικαίωμα αυτό ισχύει, κατά τον προσφεύγοντα, ανεξαρτήτως του νομικού μηχανισμού μέσω του οποίου ο ίδιος απέκτησε γονική μέριμνα.

Προσφυγή της 19ης Ιουλίου 2019 — Lego κατά EUIPO — Delta Sport Handelskontor (τουβλάκια από συναρμολογούμενο παιχνίδι)

(Υπόθεση T-515/19)

(2019/C 305/74)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lego A/S (Billund, Δανία) (εκπρόσωποι: V. Von Bomhard και J. Fuhrmann, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Delta Sport Handelskontor GmbH (Αμβούργο, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σχεδίου: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σχέδιο: υπ’ αριθ. 1664 368-0006 καταχωρισθέν κοινοτικό σχέδιο

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Απριλίου 2019 στην υπόθεση R 31/2018-3

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—	να διατηρήσει σε ισχύ την απόφαση του τμήματος ακυρότητας σχεδίων και υποδειγμάτων του EUIPO της 30ής Οκτωβρίου 2017 με την οποία απερρίφθη η προσφυγή για κήρυξη της ακυρότητας του υπ’ αριθ. 1664 368-0006 καταχωρισθέντος κοινοτικού σχεδίου·

—	να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το EUIPO και την παρεμβαίνουσα, σε περίπτωση που παρέμβει η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 62 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2019 — Sipcam Oxon κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-518/19)

(2019/C 305/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sipcam Oxon SpA (Μιλάνο, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Mereu, P. Sellar, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να κρίνει την παρούσα προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη·

—	να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/677 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2019·

—	να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.

1.	Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.

2.	Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός προκύπτει από διαδικασία κατά την οποία δεν τηρήθηκαν τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας.

3.	Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θεσπίστηκε κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου λόγω εσφαλμένης εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών.

4.	Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θεσπίστηκε κατά παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

5.	Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θεσπίστηκε κατά παραβίαση της αρχής της προφύλαξης.

Προσφυγή της 22ας Ιουλίου 2019 — Forte κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-519/19)

(2019/C 305/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Mario Forte (Νάπολη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: C. Forte και G. Forte, δικηγόροι)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	κυρίως, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη·

—	κυρίως, να ακυρώσει κάθε πράξη προγενέστερη, συναφή και μεταγενέστερη της προσβαλλομένης πράξεως η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι του προσφεύγοντος·

—	να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή βάλλει κατά της αποφάσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου D(2019)20777 η οποία φέρει την υπογραφή του Sune Hansen, προϊσταμένου της μονάδας «Μισθοδοσία και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των βουλευτών», της Διευθύνσεως οικονομικών και κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για τον επαναπροσδιορισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων λόγω γήρατος κατόπιν της ενάρξεως ισχύος, την 1η Ιανουαρίου 2019, της αποφάσεως αριθ. 14/2018 του Ufficio di Presidenza della Camera dei Deputati (Προεδρείου της Βουλής των Αντιπροσώπων, Ιταλία) και για την ανάκτηση του αδικαιολογήτως καταβληθέντος ποσού.

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρόμοιοι προς τα όσα προβάλλονται στις υποθέσεις T-345/19, Santini κατά Κοινοβουλίου· T-347/19, Falqui κατά Κοινοβουλίου· και T-389/19, Coppo Gavazzi κατά Κοινοβουλίου.

Ο προσφεύγων προβάλλει ειδικότερα έλλειψη λογικής ακολουθίας στην αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, απουσία ελέγχου της νομιμότητας της αποφάσεως αριθ. 14/2018 υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης και, συγκεκριμένα, των αρχών του ευλόγου, της αναλογικότητας, της ασφάλειας, της προβλεψιμότητας, και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και της προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων, παράβαση του άρθρου 6 ΣΕΕ; παράβαση των μέτρων εφαρμογής του καθεστώτος των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, παράβαση του δημοσιονομικού κανονισμού, παραβίαση των αρχών της ισότητας και μη αναδρομικής ισχύος των κανόνων, καθώς και παραβίαση της αρχής της προσβάσεως σε προστασία και στη δικαιοσύνη.

Προσφυγή-αγωγή της 19ης Ιουλίου 2019 — Haswani κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-521/19)

(2019/C 305/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: George Haswani (Yabroud, Συρία) (εκπρόσωπος: G. Karouni, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2016/850 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2016, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2016/840 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2016, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—	να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/917 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/907 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—	να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/1245 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/1241 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—	να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/778 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/774 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—	να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/806 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2019, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας·

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/798 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2019, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία·

—

κατά συνέπεια, — να διατάξει τη διαγραφή του ονόματος του George Haswani από τα παραρτήματα των ανωτέρω πράξεων· — να υποχρεώσει το Συμβούλιο να καταβάλει το ποσό των 100 000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων· — να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδά του, καθώς και στα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος, τα οποία ο τελευταίος επιφυλάσσεται να δικαιολογήσει κατά τη διαδικασία.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής του, ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τέσσερις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση της απορρέουσας από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ υποχρέωσης αιτιολογήσεως. Ο προσφεύγων-ενάγων προσάπτει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι περιορίστηκε σε γενικές και αόριστες διατυπώσεις χωρίς να αναφέρει, συγκεκριμένα και ειδικά, τους λόγους για τους οποίους εκτιμά, στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας, ότι πρέπει να επιβληθούν τα επίμαχα περιοριστικά μέτρα στον προσφεύγοντα-ενάγοντα. Ως εκ τούτου, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων-ενάγων, το Συμβούλιο δεν παρέθεσε κανένα συγκεκριμένο και αντικειμενικό στοιχείο δυνάμενο να προσαφθεί σε αυτόν και να δικαιολογήσει τα επίμαχα μέτρα.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας κατά την προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων. Ο προσφεύγων-ενάγων υποστηρίζει ότι το επίδικο μέτρο πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον είναι δυσανάλογο προς τον δηλωθέντα σκοπό και αποτελεί υπέρμετρη επέμβαση στην επιχειρηματική ελευθερία και στο δικαίωμα ιδιοκτησίας που κατοχυρώνονται, αντίστοιχα, στα άρθρα 16 και 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δυσαναλογία προκύπτει, κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, λόγω του ότι το μέτρο αφορά κάθε σημαντική οικονομική δραστηριότητα, χωρίς κανένα άλλο κριτήριο.

3.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και έλλειψη προσκόμισης αποδείξεων. Κατά πάγια νομολογία, η αποτελεσματικότητα του δικαστικού ελέγχου, τον οποίο εγγυάται το άρθρο 47 του Χάρτη, επιβάλλει, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας των λόγων στους οποίους στηρίζεται απόφαση περί καταχωρίσεως ή διατηρήσεως του ονόματος συγκεκριμένου προσώπου στον κατάλογο των προσώπων εις βάρος των οποίων επιβάλλονται κυρώσεις, να διακριβώνει το δικαιοδοτικό όργανο της Ένωσης ότι η απόφαση αυτή στηρίζεται σε αρκούντως βάσιμα πραγματικά στοιχεία. Κατά τον προσφεύγοντα-ενάγοντα, οι ισχυρισμοί του Συμβουλίου τόσο σχετικά με τους «στενούς δεσμούς με το καθεστώς» όσο και εκείνοι που του αποδίδουν υποτιθέμενο ρόλο μεσάζοντος, στο πλαίσιο των πετρελαϊκών συναλλαγών μεταξύ του καθεστώτος και του ISIL, πρέπει να απορριφθούν οριστικά, διότι, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων-ενάγων, είναι πλήρως αθεμελίωτοι και στερούνται οποιασδήποτε πραγματικής βάσης.

4.

Με τον τέταρτο λόγο, σχετικά με το αίτημα επιδίκασης χρηματικής ικανοποίησης, προβάλλεται ότι η απόδοση στον προσφεύγοντα-ενάγοντα ορισμένων σοβαρών μη αποδεδειγμένων γεγονότων θέτει τον ίδιο και την οικογένειά του σε κίνδυνο, στοιχείο που αποτελεί ένδειξη για τη σημασία της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί και το οποίο δικαιολογεί το αίτημά του για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης.

Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2019 — Aldi κατά EUIPO (BBQ BARBECUE SEASON)

(Υπόθεση T-522/19)

(2019/C 305/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen και M. Minkner, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης BBQ BARBECUE SEASON σε μαύρο, γκρι, άσπρο, πορτοκαλί, ανοικτό πορτοκαλί και σκούρο πορτοκαλί χρώμα — Υπ’ αριθ. 17 879 203 αίτηση καταχωρίσεως

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 17ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 1359/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—	να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—	Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 23ης Ιουλίου 2019 — Sky κατά EUIPO — Safran Electronics & Defense (SKYNAUTE by SAGEM)

(Υπόθεση T-523/19)

(2019/C 305/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sky Ltd (Isleworth, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: A. Zalewska, δικηγόρος, και A. Brackenbury, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Safran Electronics & Defense (Boulogne-Billancourt, Γαλλία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SKYNAUTE by SAGEM — Υπ’ αριθ. 14 821 334 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 23ης Μαΐου 2019 στην υπόθεση R 919/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να κάνει δεκτή την προσφυγή·

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—	να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του EUIPO.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ' του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 25ης Ιουλίου 2019 — Nord Stream 2 κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου

(Υπόθεση T-526/19)

(2019/C 305/80)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Nord Stream 2 AG (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωποι: L. Van den Hende, J. Penz, δικηγόροι, και M. Schonberg, Solicitor)

Καθών: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την οδηγία (ΕΕ) 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 στο σύνολό της·

—	να καταδικάσει τα καθών στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της γενικής αρχής του δικαίου της Ένωσης περί ίσης μεταχείρισης, καθόσον η τροποποιητική οδηγία δεν παρέχει στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να παρεκκλίνει από την εφαρμογή των κανόνων της οδηγίας 2009/73/ΕΚ (1), παρά το πολύ μεγάλο μέγεθος της επένδυσης που ήδη πραγματοποιήθηκε κατά τον χρόνο έκδοσης της τροποποιητικής οδηγίας και πριν ακόμη την πρόταση της οδηγίας, ενώ οι λοιποί υπεράκτιοι αγωγοί εισαγωγής είναι επιλέξιμοι για παρέκκλιση.

2.

Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της ισχύουσας στο δίκαιο της Ένωσης γενικής αρχής της αναλογικότητας, καθόσον η τροποποιητική οδηγία δεν είναι ικανή να επιτύχει τους καθορισμένους σκοπούς της και η συμβολή της στην επίτευξη των σκοπών αυτών δεν είναι επαρκώς ουσιώδης ώστε να εξισορροπηθεί η επιβάρυνση που συνεπάγεται.

3.

Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παραβίαση της γενικής αρχής του δικαίου της Ένωσης περί ασφάλειας δικαίου, καθόσον η τροποποιητική οδηγία δεν περιλαμβάνει τις κατάλληλες προσαρμογές σε σχέση με την περίπτωση της προσφεύγουσας, αλλά αντιθέτως, έχει καταρτιστεί με σκοπό να την επηρεάσει αρνητικά.

4.	Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται κατάχρηση εξουσίας, καθόσον η τροποποιητική οδηγία θεσπίστηκε για σκοπό άλλον από τον σκοπό για τον οποίον χορηγήθηκαν εξουσίες για την έγκρισή της.

5.

Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον η τροποποιητική οδηγία θεσπίστηκε κατά παράβαση των απαιτήσεων που προβλέπονται από το Πρωτόκολλο 1 στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ, σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από το πρωτόκολλο 2 στη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και από τη διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.

6.	Με τον έκτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ελλιπής αιτιολογία κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ.

---

(1)  Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211, 14.8.2009, σ. 94-136).

Αγωγή της 24ης Ιουλίου 2019 — Arranz de Miguel κ.λπ. κατά ΕΚΤ και ΕΣΕ

(Υπόθεση T-528/19)

(2019/C 305/81)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Ενάγοντες: Ricardo Arranz de Miguel (Μαδρίτη, Ισπανία), Alejandro Arranz Padierna de Villapadierna (Μαδρίτη), Felipe Arranz Padierna de Villapadierna (Μαδρίτη), Ricardo Arranz Padierna de Villapadierna (Μαδρίτη), Nicolás Arranz Padierna de Villapadierna (Μαδρίτη) (εκπρόσωποι: R. Pelayo Jiménez και A. Muñoz Aranguren, δικηγόροι)

Εναγόμενοι: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Αιτήματα

Οι ενάγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να διαπιστώσει την εξωσυμβατική ευθύνη της ΕΚΤ και του ΕΣΕ λόγω των παραβάσεων που εκτίθενται στην αγωγή και να τους υποχρεώσει να αποζημιώσουν τους ενάγοντες για τις ζημίες που υπέστησαν, αποτιμώμενες στην περιουσιακή αξία των μετοχών τους, επικουρικώς δε να υποχρεώσει τους εναγομένους να καταβάλουν αποζημίωση ύψους 0,8442 ευρώ ανά μετοχή.

—

να αυξήσει το ποσό της αποζημιώσεως κατά τους αντισταθμιστικούς τόκους, υπολογιζόμενους βάσει του ετήσιου ποσοστού πληθωρισμού που διαπιστώνεται από την EUROSTAT όσον αφορά την Ισπανία, από τις 6 Ιουνίου 2017 έως την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως, πλέον τόκων υπερημερίας υπολογιζόμενων από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως που αναγνωρίζει την υποχρέωση αποζημιώσεως μέχρις ότου το ποσό της αποζημιώσεως καταβληθεί πράγματι.

—	να καταδικάσει τους εναγομένους στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι και τα κύρια επιχειρήματα είναι παρεμφερή προς εκείνα των οποίων έγινε επίκληση στην υπόθεση T-659/17, Vallina Fonseca κατά Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης (ΕΕ 2017, C 424, σ. 42).

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προβάλλεται μεταξύ άλλων παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και παράβαση της υποχρεώσεως δέουσας επιμέλειας και χρηστής διοικήσεως.