Άρθρο μόνο

Η αίτηση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος για την ονομασία «Valle d’Itria» (ΠΓΕ), σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, εμφαίνεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

Σύμφωνα με το άρθρο 98 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013, η δημοσίευση της παρούσας απόφασης παρέχει το δικαίωμα ένστασης κατά της τροποποίησης των προδιαγραφών του προϊόντος, η οποία αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο του παρόντος άρθρου, εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«VALLE d'ITRIA»

PGI-IT-A0604-AM04

Ημερομηνία αίτησης: 24.6.2016

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

1.   Κανόνες που διέπουν την τροποποίηση

Άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 — Μη ήσσονος σημασίας τροποποίηση

2.   Περιγραφή και αιτιολόγηση της τροποποίησης

2.1.   Ονομασία και οίνοι: προσθήκη νέων τύπων οίνων

Περιγραφή: Όλες οι κατηγορίες οίνων με τη γεωγραφική ένδειξη Valle d'Itria IGT που απαριθμούνταν προηγουμένως στο άρθρο 2 παράγραφος 1 («Bianco, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο, αφρώδη οίνο, οίνο από υπερώριμα σταφύλια και Passito· Rosso, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο, οίνο από υπερώριμα σταφύλια, Passito και Novello· Rosato, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο και Novello») παρατίθενται πλέον στο άρθρο 1 των προδιαγραφών του προϊόντος (Ονομασία και οίνοι).

Ο κατάλογος των τύπων έχει επίσης συμπληρωθεί με την προσθήκη ερυθρών και ερυθρωπών αφρωδών οίνων και με αναφορά στους τύπους που περιλαμβάνουν προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου.

Ο κατάλογος αυτός έχει ως εκ τούτου επικαιροποιηθεί και αναδιατυπωθεί ως εξής:

«α)	Bianco, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο, αφρώδη οίνο, οίνο από υπερώριμα σταφύλια και Passito·

β)	Rosso, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο, αφρώδη οίνο, οίνο από υπερώριμα σταφύλια, Passito και Novello·

γ)	Rosato, που περιλαμβάνει ημιαφρώδη οίνο, αφρώδη οίνο και Novello·

δ)	οίνος με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 2 κατωτέρω».

Αιτιολόγηση: Οι προδιαγραφές του προϊόντος έχουν αναθεωρηθεί ώστε όλοι οι παραγόμενοι οίνοι να αναφέρονται στο άρθρο 1 — Ονομασία και οίνοι.

Η προσθήκη ερυθρών και ερυθρωπών αφρωδών οίνων δικαιολογείται από την παραδοσιακή καταλληλότητα της περιοχής παραγωγής για αυτούς τους τύπους οίνων, από το έντονο ενδιαφέρον των αγορών για νέους οίνους, οι οποίοι παράγονται κυρίως από τοπικές ποικιλίες αμπέλου, και από τη συνεχή θετική τάση της αγοράς για τους αφρώδεις οίνους, και ιδιαίτερα για τους ελαφρείς ερυθρούς και ερυθρωπούς οίνους που παράγονται ήδη στην κατηγορία των ημιαφρωδών οίνων.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 1 των προδιαγραφών του προϊόντος και την ενότητα σχετικά με την «Περιγραφή των οίνων» του ενιαίου εγγράφου.

2.2.   Ονομασία και οίνοι

Περιγραφή: Η γενική αναφορά στον όρο «γλεύκος» έχει εξαλειφθεί.

Αιτιολόγηση: Διότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ, η ΠΓΕ δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για την κατηγορία «γλεύκος» αλλά μόνον για την κατηγορία «γλεύκος σταφυλιών που έχει υποστεί μερική ζύμωση» και η κατηγορία αυτή δεν ρυθμίζεται στις παρούσες προδιαγραφές προϊόντος.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 1 των προδιαγραφών του προϊόντος και δεν επηρεάζει το ενιαίο έγγραφο.

2.3.   Συνδυασμός ποικιλιών αμπέλου

Περιγραφή: Προσθήκη των τοπικών ποικιλιών αμπέλου Marchione, Maresco, Minutolo και Ottavianello στον κατάλογο του άρθρου 2 παράγραφος 2 των προδιαγραφών προϊόντος, ο οποίος αφορά τις ποικιλίες αμπέλου που μπορούν να αναφέρονται στις ετικέτες των οίνων με τη γεωγραφική ένδειξη «Valle d'Itria» IGT. Ο σχετικός κατάλογος ποικιλιών αμπέλου που είναι κατάλληλες για καλλιέργεια στις επαρχίες στις οποίες βρίσκεται η περιοχή παραγωγής προϊόντων που φέρουν τη γεωγραφική ένδειξη «Valle d'Itria» IGT, ο οποίος επισυνάπτεται στις προδιαγραφές του προϊόντος, έχει επικαιροποιηθεί.

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Η προτεινόμενη τροποποίηση κατέστη δυνατή έπειτα από την ανάκτηση, τον χαρακτηρισμό, την καταχώριση και την παραγωγική και οινολογική βελτίωση πολλών άλλων τοπικών ποικιλιών, οι οποίες επέζησαν κυρίως ως αραιά διάσπαρτα μη προσδιοριζόμενα φυτά, σε παλαιούς αμπελώνες μονής ποικιλίας στην περιοχή της Valle d'Itria, ιδιαίτερα των μικρών εκείνων τοπικών ποικιλιών που απαντούν παραδοσιακά στους παλαιούς αμπελώνες της Απουλίας όπου χρησιμοποιείται η μέθοδος κλαδέματος σε σχήμα κυπέλλου, σχεδόν πάντοτε παράλληλα με ευρύτερα καλλιεργούμενες ποικιλίες και άλλες μικρές ποικιλίες. Επιπλέον, η πρόσφατη εκ νέου ανακάλυψη και ενίσχυση των ποικιλιών, οι οποίες επελέγησαν και υπέστησαν βελτιώσεις από την άποψη της υγείας τους, έχει προσφέρει στους παραγωγούς της Απουλίας έναν νέο τρόπο να καθιερωθούν μέσω τοπικών οίνων με ιδιαίτερα και μοναδικά χαρακτηριστικά.

—

Η ποικιλία Marchione, χάρη στην έντονη οξύτητά της και στα αρωματικά συστατικά της, είναι κατάλληλη για την παραγωγή ξηρών οίνων και αφρωδών οίνων, καθώς και για ανάμειξη με σκοπό την αύξηση/τη διαφοροποίηση της αρωματικής πολυπλοκότητας και τη βελτίωση των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των λευκών οίνων από την περιοχή της Valle d'Itria.

—	Η ποικιλία Maresco παρουσιάζει υψηλά επίπεδα σακχάρων και υψηλή οξύτητα, στοιχεία που την καθιστούν κατάλληλη για αφρώδη οίνο.

—	Η ποικιλία Ottavianello παρουσιάζει εξαιρετικά φυσικά χαρακτηριστικά και, ως εκ τούτου, είναι κατάλληλη για την παραγωγή τόσο ερυθρών όσο και ερυθρωπών οίνων, συμπεριλαμβανομένων ημιαφρωδών και αφρωδών τύπων, και οδηγεί σε ελαφρείς και έτοιμους προς κατανάλωση οίνους.

—

Η οξύτητα και τα αρώματα της ποικιλίας Minutolo την καθιστούν ιδανική βάση για την παραγωγή αφρώδους οίνου και ιδιαίτερων οίνων. Η πρόσφατη εκ νέου ανακάλυψη και ανάκτηση της ποικιλίας αμπέλου Minutolo, η οποία επελέγη και υπέστη βελτιώσεις που συνέβαλαν στην ευρωστία της, πρόσφερε στους παραγωγούς της Απουλίας μια νέα ευκαιρία να καθιερωθούν στην αγορά τοπικών λευκών οίνων. Οι βασικές εργασίες σχετικά με την ενίσχυση των μικρών τοπικών ποικιλιών, ήτοι εργασίες για τη βελτίωση της υγείας του φυτού, τον προσδιορισμό θεωρούμενων κλώνων και επόμενες διαδικασίες πιστοποίησης, καθώς και αναλύσεις καταλληλότητας μέσω της οινοποίησης μικρής κλίμακας, εκτελέστηκαν από το κέντρο γεωργικής έρευνας, πειραματισμού και κατάρτισης (CRSFA) «Basile Caramia» στο Locorotondo.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 2 των προδιαγραφών του προϊόντος και την ενότητα σχετικά με την «Περιγραφή των οίνων» του ενιαίου εγγράφου.

2.4.   Δεσμός με το γεωγραφικό περιβάλλον

Περιγραφή της τροποποίησης των προδιαγραφών του προϊόντος και του ενιαίου εγγράφου: Έχουν προστεθεί λεπτομέρειες σχετικά με τον δεσμό με το περιβάλλον, με περιγραφή ανά κατηγορία προϊόντος. Έχουν επίσης προστεθεί περαιτέρω πληροφορίες όσον αφορά τη γεωγραφική περιοχή που έχει σημασία ως προς τον δεσμό, την ποιότητα, τη φήμη ή άλλα χαρακτηριστικά που μπορούν να αποδοθούν στην εν λόγω γεωγραφική προέλευση και την αιτιώδη αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων αυτών. Παρέχονται επεξηγήσεις σχετικά με τη βάση για τη γεωγραφική ένδειξη όσον αφορά τη συγκεκριμένη ποιότητα, φήμη και χαρακτηριστικά των προϊόντων.

Αιτιολόγηση: Εξασφάλιση της συμμόρφωσης των προδιαγραφών με τις ισχύουσες νομικές απαιτήσεις.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 8 των προδιαγραφών του προϊόντος και την ενότητα σχετικά με τον «Δεσμό με τη γεωγραφική περιοχή» του ενιαίου εγγράφου.

2.5.   Φορέας ελέγχου

Περιγραφή: Τυπική τροποποίηση των προδιαγραφών του προϊόντος για την επικαιροποίηση της νομικής παραπομπής: Η φράση «άρθρο 13 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 61/2010» αντικαταστάθηκε από τη φράση «άρθρο 64 του νόμου αριθ. 238/2016». Το παράρτημα 2 του τεχνικού φακέλου επικαιροποιήθηκε επίσης αντιστοίχως.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 9 των προδιαγραφών του προϊόντος και δεν επηρεάζει το ενιαίο έγγραφο.

2.6.   Πρότυπα αμπελοκαλλιέργειας

Περιγραφή: Παράγραφος 4, «Τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των ημιαφρωδών και των αφρωδών τύπων μπορούν, κατά παρέκκλιση, να παρέχουν ελάχιστο φυσικό κατ' όγκο αλκοολικό τίτλο κατά 0,5 % χαμηλότερο», αντικαθίσταται από τα εξής: «Τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των ημιαφρωδών και των αφρωδών τύπων πρέπει να εξασφαλίζουν ελάχιστο φυσικό κατ' όγκο αλκοολικό τίτλο 9,5 %».

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Ο ελάχιστος φυσικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος έχει οριστεί σε 9,5 % για τους ημιαφρώδεις και αφρώδεις τύπους και με τον τρόπο αυτόν καταργείται η δυνατότητα κατά παρέκκλιση μείωσής του κατά 0,5 %· στόχος είναι η παροχή σαφών οδηγιών στους παραγωγούς.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 4 των προδιαγραφών του προϊόντος και δεν επηρεάζει το ενιαίο έγγραφο.

2.7.   Πρότυπα οινοποιίας

Το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 5 διαγράφηκε: «Αυτό ισχύει με την επιφύλαξη της παρέκκλισης που προβλέπεται στην ισχύουσα νομοθεσία η οποία επιτρέπει να ασκούνται οινοποιητικές δραστηριότητες εκτός της οριοθετημένης περιοχής παραγωγής έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012».

Αιτιολόγηση: Πρόκειται για τυπική τροποποίηση λόγω της ακύρωσης της διάταξης παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 της Επιτροπής (1), καθώς δεν ισχύει πλέον.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 5 των προδιαγραφών του προϊόντος και δεν επηρεάζει το ενιαίο έγγραφο.

2.8.   Χαρακτηριστικά κατά την κατανάλωση

1.	Για τον οίνο «Valle d'Itria» Rosso Frizzante, η λέξη «ροζ» αντικαταστάθηκε από τη λέξη «κόκκινο» στην περιγραφή του χρώματος.

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Τυπική διόρθωση τυπογραφικού λάθους για λόγους συνέπειας με τα χαρακτηριστικά κατά την κατανάλωση όσον αφορά το χρώμα του οίνου «Valle d'Itria» Rosso Frizzante.

2.	Για τους οίνους «Valle d'Itria» Rosso και Bianco από υπερώριμα σταφύλια, ο ελάχιστος αποκτημένος κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος μετατράπηκε από «11,0 %» σε «12,0 %».

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης των προδιαγραφών με τις τιμές που ορίζονται στην ισχύουσα νομοθεσία για την κατηγορία (16) «Οίνος από υπερώριμα σταφύλια», όπως προβλέπεται στο παράρτημα VII μέρος II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013.

3.	Έχουν προστεθεί τα χαρακτηριστικά κατά την κατανάλωση για τους οίνους «Valle d'Itria» Rosso Spumante και Rosato Spumante.

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Επειδή προστέθηκαν ερυθροί και ερυθρωποί οίνοι στην κατηγορία των ημιαφρωδών οίνων, η οποία υπήρχε ήδη στη γεωγραφική ένδειξη Valle d'Itria IGT, έπρεπε να προστεθούν οι σχετικές παράμετροι περιγραφής.

4.	Για τους οίνους «Valle d'Itria» Rosso Frizzante και Rosato Frizzante, ο ελάχιστος κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος μετατράπηκε από «9,5 %» σε «10,5 %».

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Η αύξηση συνάδει με τις πραγματικές μετρήσεις για τους οίνους αυτούς στην περιοχή παραγωγής Valle d'Itria IGT· σκοπός είναι συνεπώς η προώθηση του επιπέδου ποιότητας που επιτυγχάνεται για τους οίνους αυτούς.

5.	Για τους οίνους «Valle d'Itria» Rosso Novello, προστέθηκε στα χαρακτηριστικά κατά την κατανάλωση η τιμή «5,0 g/l» για την ελάχιστη ολική οξύτητα.

Αιτιολόγηση της τροποποίησης: Πρόκειται για τυπική τροποποίηση· η ανωτέρω τιμή δεν είχε συμπεριληφθεί στις προηγούμενες προδιαγραφές και για τον λόγο αυτόν προστέθηκε.

Η παρούσα τροποποίηση αφορά το άρθρο 6 των προδιαγραφών του προϊόντος και την ενότητα σχετικά με την «Περιγραφή των οίνων» του ενιαίου εγγράφου.

ΕΝΙΑΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

1.   Ονομασία προϊόντος

Valle d'Itria

2.   Τύπος γεωγραφικής ένδειξης

ΠΓΕ — Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη

3.   Κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων

1.

Οίνος

4.

Αφρώδης οίνος

8.

Ημιαφρώδης οίνος

16.

Οίνος από υπερώριμα σταφύλια

4.   Περιγραφή του/των οίνου/-ων

Οίνος (κατηγορία 1) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Bianco, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: κίτρινο του άχυρου λιγότερο ή περισσότερο έντονο, πιθανώς με πρασινωπές ανταύγειες λιγότερο ή περισσότερο έντονες.

Άρωμα: ευχάριστο, λεπτό, φρουτώδες, συχνά με νότες λευκόσαρκων φρούτων, πιθανώς με αρώματα εσπεριδοειδών ή λουλουδιών, τα οποία ποικίλλουν ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: δροσερή, από ξηρή έως ημίξηρη.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 10,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος από υπερώριμα σταφύλια (κατηγορία 16) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Bianco, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: από κίτρινο του άχυρου έως χρυσαφί.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, λεπτό, που διαρκεί, ενίοτε με αρώματα ώριμων λευκόσαρκων φρούτων, ζαχαρωμένων φρούτων ή με άλλες χαρακτηριστικές νότες, η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως γλυκιά, χαρακτηριστική, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 15,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 22,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)	12
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Ημιαφρώδης οίνος (κατηγορία 8) «Valle d'Itria» IGT Bianco, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Αφρός: λεπτός και μικρής διάρκειας.

Χρώμα: κίτρινο του άχυρου, λιγότερο ή περισσότερο έντονο, ενίοτε με πράσινες ανταύγειες η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Άρωμα: λεπτό και φρουτώδες, συχνά με αρώματα λευκόσαρκων φρούτων, ενίοτε με αρώματα εσπεριδοειδών ή λουλουδιών, η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως ημίγλυκη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 9,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος (κατηγορία 1) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Bianco «Passito», και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: από κίτρινο του άχυρου έως χρυσαφί.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, λεπτό, που διαρκεί· λεπτό άρωμα ώριμων φρούτων, ενίοτε με νότες μελιού και βερίκοκου, η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως γλυκιά, χαρακτηριστική, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 15,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 22,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)	11
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Αφρώδης οίνος (κατηγορία 4) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Bianco Spumante, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Αφρός: λεπτός και μακράς διαρκείας.

Χρώμα: κίτρινο του άχυρου λιγότερο ή περισσότερο έντονο, πιθανώς με χρυσαφιές ανταύγειες.

Άρωμα: γλυκιά μυρωδιά, πολύπλοκο, με αρώματα ώριμων φρούτων, ενίοτε με νότες λευκών λουλουδιών ή εσπεριδοειδών ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου και με τις χαρακτηριστικές νότες που προκύπτουν από τη δεύτερη ζύμωση.

Γεύση: δροσερή, με πλούσιο σώμα, λεπτή, αρμονική, έως ημίγλυκη.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 9,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 14,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος (κατηγορία 1) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: κόκκινο του ρουμπινιού έως κόκκινο του γρανάτη.

Άρωμα: ευχάριστο, με χαρακτηριστικά αρώματα κόκκινων φρούτων, και ενδεχομένως με πικάντικες νότες λόγω παλαίωσης.

Γεύση: από ξηρή έως ημίξηρη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 20,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Αφρώδης οίνος (κατηγορία 4) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso Spumante

Αφρός: λεπτός και μακράς διαρκείας.

Χρώμα: κόκκινο, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: λεπτό, φρουτώδες, συχνά με αρώματα ώριμων κόκκινων φρούτων και με τις χαρακτηριστικές νότες που προκύπτουν από τη δεύτερη ζύμωση.

Γεύση: από ξηρή έως ημίγλυκη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	5,0 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος από υπερώριμα σταφύλια (κατηγορία 16) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: κόκκινο του ρουμπινιού, που με την παλαίωση τείνει προς το κόκκινο του γρανάτη.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, λεπτό, με αρώματα κόκκινων φρούτων που διαρκούν, ενίοτε μαρμελάδας, και πιθανώς με πικάντικες νότες λόγω παλαίωσης.

Γεύση: από γλυκιά έως ξηρή, χαρακτηριστική, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 15,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 24,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)	12
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Ημιαφρώδης οίνος (κατηγορία 8) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso Frizzante, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Αφρός: λεπτός και μικρής διάρκειας.

Χρώμα: κόκκινο, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: λεπτό, φρουτώδες· με αρώματα ώριμων φρούτων, ενίοτε κόκκινων φρούτων και με άλλες χαρακτηριστικές νότες ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως ημίγλυκη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 10,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso Novello, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: κόκκινο του ρουμπινιού, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: έντονο, ευχάριστο, ενίοτε με χαρακτηριστικά αρώματα κόκκινων φρούτων και νότες προερχόμενες από ανθρακική διαβροχή· χαρακτηριστικά αρώματα των χρησιμοποιούμενων ποικιλιών αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως ημίξηρη, χαρακτηριστική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 16,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosso Passito, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: κόκκινο του ρουμπινιού, που με την παλαίωση τείνει προς το κόκκινο του γρανάτη.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, λεπτό, που διαρκεί, ενίοτε με αρώματα ώριμων κόκκινων φρούτων ή μαρμελάδας και με χαρακτηριστικές νότες ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου.

Γεύση: από γλυκιά έως ξηρή, χαρακτηριστική, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 15,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 24,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)	11
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosato, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: ροζ, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, φρουτώδες, συχνά με αρώματα κόκκινων φρούτων.

Γεύση: από ξηρή έως ημίξηρη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 16,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Αφρώδης οίνος (κατηγορία 4) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosato Spumante

Αφρός: λεπτός και μακράς διαρκείας.

ελαφρώς έντονος.

ροζ, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: λεπτό, φρουτώδες, ενίοτε με αρώματα κόκκινων φρούτων και με τις χαρακτηριστικές νότες που προκύπτουν από τη δεύτερη ζύμωση.

Γεύση: από ξηρή έως ημίγλυκη, αρμονική, χαρακτηριστική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	5,0 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Ημιαφρώδης οίνος (κατηγορία 8) ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosato Frizzante, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Αφρός: λεπτός και μικρής διάρκειας.

Χρώμα: ροζ, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: λεπτό, φρουτώδες, συχνά με αρώματα κόκκινων φρούτων.

Γεύση: από ξηρή έως ημίγλυκη, αρμονική, χαρακτηριστική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 10,5 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 15,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	4,5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

Οίνος ΠΓΕ «Valle d'Itria» Rosato Novello, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

Χρώμα: ροζ, περισσότερο ή λιγότερο έντονο.

Άρωμα: χαρακτηριστικό, φρουτώδες, ενίοτε με αρώματα κόκκινων φρούτων, με νότες προερχόμενες από ανθρακική διαβροχή, με χαρακτηριστικά αρώματα των χρησιμοποιούμενων ποικιλιών αμπέλου.

Γεύση: από ξηρή έως ημίξηρη, αρμονική.

Ελάχιστος ολικός κατ' όγκο αλκοολικός τίτλος: 11,0 %.

Ελάχιστο στέρεο υπόλειμμα χωρίς σάκχαρα: 14,0 g/l.

Γενικά αναλυτικά χαρακτηριστικά
Μέγιστος ολικός αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστος αποκτημένος αλκοολικός τίτλος (σε % vol)
Ελάχιστη ολική οξύτητα	5 σε γραμμάρια ανά λίτρο, εκφραζόμενη σε τρυγικό οξύ
Μέγιστη πτητική οξύτητα (σε χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο)
Μέγιστο ολικό διοξείδιο του θείου (σε χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο)

Όπου δεν αναφέρονται τιμές, ισχύουν τα όρια που προβλέπονται στην εθνική και την ενωσιακή νομοθεσία.

5.   Οινοποιητικές πρακτικές

α.   Ουσιώδεις οινολογικές πρακτικές

Καμία

β.   Μέγιστες αποδόσεις

Οίνοι «Valle d'Itria» IGT Bianco, Rosso και Rosato, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

22 000 χιλιόγραμμα σταφυλιών ανά εκτάριο

Οίνοι «Valle d'Itria» IGT Bianco, Rosso και Rosato, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

176 εκατόλιτρα ανά εκτάριο

Οίνοι από υπερώριμα σταφύλια «Valle d'Itria» IGT Bianco, Rosso και Rosato, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

22 000 χιλιόγραμμα σταφυλιών ανά εκτάριο

Οίνοι από υπερώριμα σταφύλια «Valle d'Itria» IGT Bianco, Rosso και Rosato, και με προσδιορισμό της ποικιλίας αμπέλου

110 εκατόλιτρα ανά εκτάριο

6.   Οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή

Η περιοχή παραγωγής των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των οίνων που μπορούν να χρησιμοποιούν τη γεωγραφική ένδειξη «Valle d'Itria» περιλαμβάνει το σύνολο της διοικητικής περιοχής των δήμων Alberobello και Locorotondo στην επαρχία του Bari· Ceglie Messapica, Cisternino, Fasano και Ostuni στην επαρχία του Brindisi· Crispiano και Martina Franca στην επαρχία του Taranto.

7.   Κύρια/-ες οινοποιήσιμη/-ες ποικιλία/-ες αμπέλου

Marchione B.

Maresco B.

Minutolo B.

Ottavianello N.

Barbera N.

Aleatico N.

Aglianico N. — Ellenica

Bombino Bianco B. — Bombino

Bombino Nero N. — Bombino

Cabernet Franc N. — Cabernet

Cabernet Sauvignon N. — Cabernet

Chardonnay B.

Falanghina B.

Fiano B.

Greco B.

Greco Bianco B. — Greco

Lambrusco Maestri N. — Lambrusco

Malbech N.

Malvasia Nera di Brindisi N. — Malvasia

Malvasia Nera di Lecce N. — Malvasia

Merlot N.

Montonico Bianco B. — Montonico

Moscatello Selvatico B.

Negro Amaro N. — Negroamaro

Pampanuto B. - Verdeca

Moscato Bianco B. — Moscato

Negroamaro Precoce N.

Notardomenico N.

Petit Verdot N

Pinot Bianco B. — Pinot

Pinot Grigio — Pinot

Pinot Nero N. — Pinot

Primitivo N. — Zinfadel

Refosco dal Peduncolo Rosso N. — Refosco

Riesling Italico B. — Riesling

Sangiovese N. — Sangioveto

Sauvignon B. — Sauvignon Blanc

Semillon B.

Susumaniello N. — Sussumariello

Sylvaner Verde B. — Silvaner

Syrah N. — Shiraz

Uva di Troia N. — Nero di Troia

Verdeca B.

Verdicchio Bianco B. — Verdicchio

Vermentino B. — Favorita B.

Manzoni Bianco B. — Incrocio Manzoni 6.0.13 B.

Aglianicone N.

Bianco d'Alessano B.

Malvasia Bianca Lunga B. — Malvasia

Malvasia Nera di Basilicata N. — Malvasia

Montepulciano N.

Piedirosso N. — Palombina

Piedirosso N. — Per' e Palummo

Piedirosso N. — Piede di Colombo

Piedirosso N. — Piede di Palumbo

Traminer Aromatico Rs. — Gewürztraminer

Trebbiano Toscano B. — Trebbiano

Cococciola B.

Greco Nero N. — Greco

Grillo B.

Lacrima N.

Malvasia Bianca B. — Malvasia

Mostosa B.

Trebbiano Giallo B. — Trebbiano

Asprino Bianco B. — Asprinio

Antinello B.

Somarello Rosso N.

Riesling Renano B. — Riesling

Francavidda B. — Francavilla

Impigno B.

Malvasia Bianca di Candia B. — Malvasia

8.   Περιγραφή του/των δεσμού/-ών

A)   Οίνοι «Valle d Itria» IGT — Λεπτομερή στοιχεία για τη γεωγραφική περιοχή.

Φυσικοί παράγοντες που συμβάλλουν στον δεσμό

Η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στις προδιαγραφές του προϊόντος είναι γνωστή ως «Valle d'Itria» και ανήκει στην ευρύτερη περιοχή «Murgia dei Trulli». Στον χάρτη η περιοχή τοποθετείται στο νοτιοανατολικό μέρος της επαρχίας του Bari. Από την άποψη της πεδολογίας, το έδαφος αποτελείται από τυπικά κοκκινόχρωμα εδάφη που προκύπτουν από τη διάλυση ασβεστόλιθου και τα οποία συνίστανται στα αδιάλυτα υπολείμματα που αποτελούνται από οξείδια και υδροξείδια σιδήρου και αργιλίου. Τα εδάφη είναι πλούσια σε κάλιο ενώ παρουσιάζουν χαμηλή περιεκτικότητα σε οργανική ύλη και, ως εκ τούτου, διαμορφώνουν ένα ιδανικό υπόστρωμα για την καλλιέργεια ποικιλιών αμπέλου που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή λευκών οίνων υψηλής ποιότητας. Τα αργιλώδη και ιλυοαργιλώδη εδάφη έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λίθους, που αποτελούν περίπου το 60 % του συνόλου των συστατικών. Οι περιοχές στις οποίες καλλιεργούνται τα αμπέλια βρίσκονται σε υψόμετρο μεταξύ 280 και 418 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και, συνεπώς, παρουσιάζουν εύρος υψομέτρου 138 μέτρων. Οι πλαγιές είναι ομαλές και ο προσανατολισμός τους είναι κατά κύριο λόγο νοτιοανατολικός. Το κλίμα είναι θερμό και ξηρό με έντονα μεταβαλλόμενα ποσοστά βροχόπτωσης· ανάλογα με το έτος, ο υετός κυμαίνεται από 400 mm έως 800 mm, και το 70 % αυτού παρατηρείται το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Όσον αφορά την περίοδο καλλιέργειας της αμπέλου, η οποία διαρκεί από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, τα επίπεδα υετού είναι πολύ χαμηλά, καθώς ανέρχονται σε περίπου 300 mm. Τα καλοκαίρια χωρίς καθόλου βροχόπτωση δεν είναι σπάνια. Σύμφωνα με πολυετή στοιχεία, οι μέσες θερμοκρασίες είναι υψηλές αλλά σπανίως υπερβαίνουν τους 30 °C ή πέφτουν κάτω από τους 0 °C. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι ελάχιστες θερμοκρασίες σπανίως είναι κάτω από 18 °C.

Ανθρώπινοι παράγοντες που συμβάλλουν στον δεσμό: οι παράγοντες που καθορίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός οίνου είναι η ποικιλία της αμπέλου και το περιβάλλον, όπου το δεύτερο νοείται σε σχέση τόσο με τη φύση (κλίμα και έδαφος) όσο και με τους ανθρώπους (παραδόσεις, τεχνικές, δεξιότητες). Οι ανθρώπινοι παράγοντες στην περιοχή παραγωγής που έχουν επηρεάσει τα χαρακτηριστικά του οίνου είναι συνεπώς θεμελιώδους σημασίας. Η περιοχή στην οποία παράγονται οι οίνοι «Valle d'Itria» παρουσιάζουν ένα γεωργικό τοπίο που χαρακτηρίζεται από δάση βελανιδιάς και αριάς αναμεμειγμένα με αυτοφυή μεσογειακή βλάστηση η οποία αποτελούσε τη φυσική φυτοκάλυψη της περιοχής προτού εγκατασταθούν οι άνθρωποι. Το έδαφος έχει υποστεί βαθιές αλλαγές ανά τους αιώνες, από τον χρόνο της πρώτης εγκατάστασης ανθρώπων που ανάγεται χρονικά στην εποχή των Μεσσαπίων και των Πευκέτιων. Σήμερα, το αγροτικό τοπίο χαρακτηρίζεται από κομψά και γραμμικά τείχη από ξερολιθιά που οριοθετούν και υποστηρίζουν τη γεωργική γη, η οποία έχει σταδιακά διαμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου και στην οποία έχουν φυτευτεί οι αμπελώνες που παράγουν τους οίνους που καλύπτονται από τις παρούσες προδιαγραφές. Η πέτρα, που συμβιώνει με τους αμπελώνες, αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της περιοχής Valle d'Itria και διαμορφώνει την εικόνα της σε συνδυασμό με τα διάσημα σπίτια «Trulli». Οι ανθρώπινοι παράγοντες έχουν, καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας, διαδραματίσει ιδιαίτερο ρόλο στον ακριβή καθορισμό των ακόλουθων τεχνικών πτυχών της παραγωγής:

—	Ο συνδυασμός ποικιλιών στους αμπελώνες. Οι ποικιλίες αμπέλου που είναι κατάλληλες για την παραγωγή του συγκεκριμένου οίνου είναι οι ποικιλίες που ανέκαθεν καλλιεργούνταν παραδοσιακά στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή.

—

Συστήματα διαμόρφωσης των πρέμνων, αποστάσεις φύτευσης και μέθοδοι κλαδέματος. Τα στοιχεία αυτά είναι επίσης παραδοσιακά και έχουν ως στόχο να διασφαλίσουν ότι οι αμπελώνες είναι διευθετημένοι στη γη με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο ώστε να διευκολύνουν την εκτέλεση των καλλιεργητικών εργασιών και την ορθολογική διαχείριση των φυλλωμάτων, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν ότι υπάρχει επαρκής και ορθά εκτεθειμένη επιφάνεια φυλλώματος και ότι τηρούνται τα όρια που θεσπίζονται στις προδιαγραφές όσον αφορά τις αποδόσεις οινοπαραγωγής. Ειδικότερα, τα συστήματα διαμόρφωσης των πρέμνων που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο στην περιοχή είναι η κυπελλοειδής διάταξη, η τροποποιημένη κυπελλοειδής διάταξη με σπαλιέρα και η κατακόρυφη υποστήλωση με πλέγμα: το πρώτο σύστημα αντιστοιχεί στο 20 % του συνόλου, το δεύτερο στο 50 % και το τρίτο στο 30 %.

Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι κλαδέματος είναι οι εξής: βραχύ κλάδεμα για τη μέθοδο της κυπελλοειδούς διάταξης (μετά το κλάδεμα μένουν 2 κεφαλές με 3 ή 4 οφθαλμούς για καθέναν από τους 2 ή 3 βραχίονες) και μεικτό κλάδεμα για τις μεθόδους της τροποποιημένης κυπελλοειδούς διάταξης και της κατακόρυφης υποστήλωσης με πλέγμα (κεφαλή και αμολυτή με περίπου 8-10 οφθαλμούς). Η οινοποιία πραγματοποιείται με παραδοσιακές πρακτικές που χρησιμοποιούνται παλαιόθεν στην περιοχή για την παραγωγή μη αφρωδών οίνων, με κατάλληλο διαχωρισμό του αφρώδους τύπου, ο οποίος πρέπει να λαμβάνεται με φυσική δεύτερη ζύμωση. Σήμερα, οι δραστηριότητες του ερευνητικού κέντρου CRSFA (Centro di Ricerche Sperimentazione e Formazione in Agricoltura, Κέντρο γεωργικής έρευνας, πειραματισμού και κατάρτισης), το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής, έχουν δώσει ισχυρή ώθηση στην αμπελουργία. Επί δεκαετίες, το κέντρο αυτό εκτελεί το σημαντικό έργο της επιλογής και της βελτίωσης κλώνων, επιπλέον της ενίσχυσης των μικρών τοπικών ποικιλιών. Οι δραστηριότητες κατάρτισης που απευθύνονται σε νέους γεωργούς και αμπελουργούς είναι επίσης σημαντικές, κυρίως χάρη στην ιστορική παρουσία της γεωργικής σχολής «Basile Caramia» στο Locorotondo, η οποία αποτελεί μία από τις λίγες σχολές της Ιταλίας που ειδικεύονται στην αμπελουργία και την οινολογία και στην οποία έχουν εκπαιδευτεί οι περισσότεροι οινολόγοι της περιοχής καθώς και πολλοί αμπελουργοί.

Β)   Λεπτομέρειες για την ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά του προϊόντος που μπορούν να αποδοθούν, ουσιαστικά ή αποκλειστικά, στο γεωγραφικό περιβάλλον.

Σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες και τους διαφορετικούς τύπους, οι οίνοι «Valle d'Itria» IGT παρουσιάζουν εξισορροπημένες χημικές και φυσικές ιδιότητες και η γεύση και το άρωμά τους αντικατοπτρίζουν κυρίως τα χαρακτηριστικά αρώματα των χρησιμοποιούμενων ποικιλιών αμπέλου.

Τα οργανοληπτικά και αναλυτικά χαρακτηριστικά συνιστούν άμεσες συνέπειες των ασβεστολιθικών/αργιλωδών εδαφών στα οποία καλλιεργούνται τα αμπέλια, και της ιδιαιτέρως εύφορης γης και των ευνοϊκών κλιματικών συνθηκών. Τα εδάφη αυτά ευνοούν τη σύνθεση αρωματικών ουσιών που εμπλουτίζουν την αρωματική ποιότητα των οίνων, την περιεκτικότητα των σταφυλιών σε σάκχαρα και, κατά συνέπεια, τον δυνητικό αλκοολικό τίτλο των μελλοντικών οίνων. Τα αργιλώδη και ιλυοαργιλώδη εδάφη έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λίθους, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν περίπου το 60 % του συνόλου των συστατικών. Το τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό βοηθά στην κατάλληλη αποστράγγιση του πλεονάζοντος ύδατος, περιορίζοντας με τον τρόπο αυτόν το ενδεχόμενο προσβολής του φυτικού υλικού και των ίδιων των σταφυλιών από κρυπτογαμικές ασθένειες.

Οι περιοχές στις οποίες έχουν φυτευτεί οι αμπελώνες βρίσκονται σε υψόμετρο μεταξύ 280 και 418 από την επιφάνεια της θάλασσας και, ως εκ τούτου, με το καλό αυτό εύρος υψομέτρου, τις πλαγιές που έχουν κατά κύριο λόγο νοτιοανατολικό προσανατολισμό και τη σημαντική διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας –με ήπιες θερμοκρασίες κατά την περίοδο ωρίμανσης– δημιουργούνται οι ιδανικές συνθήκες για την παραγωγή οίνων με σώμα, δομή και καλή αρωματική ένταση.

Πιο συγκεκριμένα, οι οίνοι (κατηγορία 1) έχουν κατά κανόνα φρουτώδες προφίλ, με αρώματα κόκκινων φρούτων στους ερυθρούς οίνους ή με νότες εσπεριδοειδών, μελιού ή λευκών λουλουδιών στους λευκούς οίνους, αλλά σε κάθε περίπτωση με καλή ισορροπία μεταξύ οξύτητας και σακχάρων.

Οι ερυθρωποί οίνοι παρουσιάζουν νότες ενίοτε ώριμων κόκκινων φρούτων ή μαρμελάδας που διαρκούν, καθώς και χαρακτηριστικές νότες των χρησιμοποιούμενων ποικιλιών αμπέλου.

Οι οίνοι Novello έχουν το κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού ή ροζ χρώμα, λιγότερο ή περισσότερο έντονο, με φρουτώδες άρωμα, ενίοτε κόκκινων φρούτων και με νότες που προκύπτουν από ανθρακική διαβροχή, καθώς και τα χαρακτηριστικά αρώματα των χρησιμοποιούμενων ποικιλιών αμπέλου. Η γεύση ποικίλλει από ξηρή έως ημίξηρη με καλή οξύτητα και πρωτογενή αρώματα λόγω της προτίμησης για μαύρα σταφύλια των οποίων ο τρύγος πραγματοποιείται λίγο νωρίτερα από το κανονικό.

Οι οίνοι Passito είναι από γλυκοί έως ξηροί αλλά η γεύση τους είναι σε κάθε περίπτωση αρμονική. Έχουν χαρακτηριστικό, λεπτό άρωμα που διαρκεί, ενίοτε άρωμα ώριμων κόκκινων φρούτων στους ερυθρούς οίνους, ή λεπτό άρωμα μαρμελάδας ώριμου φρούτου, ενίοτε με νότες μελιού και βερίκοκου στους λευκούς οίνους, με καλό αλκοολικό τίτλο και είναι πλούσιοι σε εκχυλίσματα λόγω του ότι οι καλλιεργητές αφήνουν τα σταφύλια που βρίσκονται στις σειρές που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στον ήλιο και στον αέρα να ξεραθούν πάνω στο φυτό ή τα ξεραίνουν κρεμώντας τα ή τοποθετώντας σε πλέγματα σε δροσερούς και καλά αεριζόμενους χώρους.

Το χρώμα των αφρωδών οίνων (κατηγορία 4), σε όλους τους διαφορετικούς τύπους, κυμαίνεται από κίτρινο του άχυρου, λιγότερο ή περισσότερο έντονο, πιθανώς με χρυσαφιές ανταύγειες, έως ροζ λιγότερο ή περισσότερο έντονο, ενώ το άρωμά τους είναι λεπτό και φρουτώδες, ενίοτε με αρώματα κόκκινων φρούτων ή με νότες λευκών λουλουδιών ή εσπεριδοειδών και με τις χαρακτηριστικές νότες που προκύπτουν από τη δεύτερη ζύμωση· οι οίνοι είναι ξηροί έως ημίγλυκοι και η γεύση τους είναι αρμονική. Παράγονται κυρίως από σταφύλια που καλλιεργούνται σε περιοχές πιο δροσερές και λιγότερο εκτεθειμένες στον ήλιο, προκειμένου να επιτυγχάνεται υψηλότερη οξύτητα στα σταφύλια και μεγαλύτερη φρεσκάδα στον οίνο. Επιπλέον, οι κατάλληλες εδαφικές συνθήκες και η υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο εγγυώνται ιδανική περιεκτικότητα σε σάκχαρα.

Το χρώμα των ημιαφρωδών οίνων (κατηγορία 8) είναι το κίτρινο του άχυρου, λιγότερο ή περισσότερο έντονο, ενίοτε με πράσινες ανταύγειες η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου· το άρωμα είναι λεπτό και φρουτώδες, συχνά από λευκόσαρκα φρούτα, ενίοτε με αρώματα εσπεριδοειδών ή λουλουδιών, η ένταση των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες ποικιλίες αμπέλου· οι οίνοι είναι ξηροί έως ημίγλυκοι και η γεύση τους είναι αρμονική, φρουτώδης, με αρώματα ώριμων ή κόκκινων φρούτων. Οι οίνοι αυτοί αναδύουν έντονη φρεσκάδα λόγω της οξύτητας που οφείλεται στα πλούσια σε κάλιο εδάφη και στις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες. Η κατηγορία αυτή κατάγεται από την αρχαία παράδοση της εμφιάλωσης οίνου από τον τελευταίο τρύγο ήδη από τα τέλη Οκτωβρίου όταν ο οίνος περιέχει ακόμη υπολειμματικά αζύμωτα σάκχαρα. Καθώς οι οίνοι εμφιαλώνονταν χωρίς προηγούμενη διήθηση —υφίσταντο μόνο φυσική διαύγαση— διατηρούσαν ζύμες που εξακολουθούσαν να είναι ενεργές. Υπό τις συνθήκες αυτές, υποβάλλονταν σε δεύτερη ζύμωση στη φιάλη η οποία τους εμπλούτιζε με διοξείδιο του άνθρακα και τους μετέτρεπε σε αφρώδεις.

Οι οίνοι από υπερώριμα σταφύλια (κατηγορία 16) λαμβάνονται από σταφύλια που καλλιεργούνται στις λοφώδεις περιοχές που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στον ήλιο και στον αέρα, όπου υπήρχε παλαιόθεν η ευρέως διαδεδομένη συνήθεια των καλλιεργητών να αφήνουν τα πιο υγιή σταφύλια να υπερωριμάζουν πάνω στο φυτό, λαμβάνοντας με τον τρόπο αυτόν πιο γλυκούς, ήπιους και βελούδινους οίνους χάρη στο θερμό και ξηρό κλίμα. Οι εδαφικές και κλιματικές συνθήκες έχουν ως αποτέλεσμα οι οίνοι αυτοί να παρουσιάζουν λεπτά αρώματα κόκκινων φρούτων, ενίοτε μαρμελάδας, με ενδεχομένως πικάντικες νότες που αναπτύσσονται με την παλαίωση στην περίπτωση των ερυθρών οίνων, και με αρώματα ώριμων λευκόσαρκων φρούτων ή ζαχαρωμένων φρούτων στην περίπτωση των λευκών οίνων, διατηρώντας μια καλή ισορροπία μεταξύ της οξύτητας και των σακχάρων.

Περιγραφή της αιτιώδους αλληλεπίδρασης μεταξύ των λεπτομερειών που αναφέρονται στο στοιχείο Α) και εκείνων που αναφέρονται στο στοιχείο Β).

Το λοφώδες τοπίο και οι πλαγιές με νοτιοανατολικό προσανατολισμό συμβάλλουν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος το οποίο χαρακτηρίζεται από ηλιοφάνεια και καλό αερισμό και όπου το νερό αποστραγγίζεται με φυσικό τρόπο από το έδαφος, και το οποίο είναι ιδιαιτέρως πρόσφορο για την καλλιέργεια αμπελιών κατάλληλων για την παραγωγή των οίνων «Valle d'Itria» IGT.

Η υφή και η χημική και φυσική σύνθεση των εδαφών διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη φυσιολογία του οίνου και βοηθούν στη δημιουργία των φυσικών, χημικών και οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των οίνων «Valle d'Itria».

Το θερμό και ξηρό κλίμα της περιοχής παραγωγής, το οποίο χαρακτηρίζεται από τα χαμηλά επίπεδα υετού, με σπάνιες βροχοπτώσεις το καλοκαίρι και ξηρές περιόδους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, καθώς και από έντονη ηλιοφάνεια ακόμη και τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη, επιτρέπει στα σταφύλια να ωριμάζουν πλήρως και με αργό ρυθμό, στοιχείο που συμβάλει σημαντικά στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των οίνων «Valle d'Itria».

Η έντονη δραστηριότητα του αγροτικού πληθυσμού έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία των αμπελουργικών χαρακτηριστικών της περιοχής. Κατά την περίοδο της Magna Graecia, οι οίνοι της Απουλίας είχαν εξαιρετική εμπορική φήμη. Ειδικότερα, στην κεντρική περιοχή της Απουλίας, γύρω από τον ελληνικό, και μετέπειτα ρωμαϊκό, οικισμό της Εγνατίας, στην οποία περιλαμβανόταν επίσης η περιοχή της Valle d'Itria, αναπτύχθηκε μια χωριστή αμπελουργική παράδοση, στην οποία η χρήση της ποικιλίας αμπέλου Bianco d'Alessano ήταν διαδεδομένη. Η αρχαιολογική έρευνα έχει εντοπίσει δεξαμενές σε διάφορους λιμένες της περιοχής που χρησιμοποιούνταν για τον οίνο, ο οποίος στη συνέχεια τοποθετούνταν σε αμφορείς που αποστέλλονταν σε διάφορους προορισμούς σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.

Η χρήση της λέξης «mir» που ανήκει σε διάλεκτο που χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά στην Απουλία, αποτελεί σημάδι προϋπάρχοντος αμπελουργικού πληθυσμού· η λέξη αυτή μεταφράστηκε με τον όρο «merum» από τους λατινικούς πληθυσμούς οι οποίοι τον χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν τον γνήσιο, πραγματικό και αληθινό οίνο, ενώ χρησιμοποιούσαν τον όρο «vinum» για άλλους τύπους οίνου οι οποίοι, αντιθέτως, δεν παρουσίαζαν αυτά τα χαρακτηριστικά. Επομένως, η λέξη «mir» χρησιμοποιούνταν ήδη από τους αρχαίους πληθυσμούς των Ιαπύγων και των Μεσσαπίων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη νότια Απουλία τον 11ο αιώνα π.Χ. Η ιστορία της οινοποιίας στην Απουλία, η οποία ξεκινά χιλιάδες χρόνια πριν στην εν λόγω περιοχή και τεκμηριώνεται από πολυάριθμα κείμενα, συνιστά γενική και θεμελιώδη απόδειξη του στενού δεσμού και της αλληλεπίδρασης μεταξύ των ανθρώπινων παραγόντων και των ποιοτικών χαρακτηριστικών των οίνων «Valle d'Itria». Καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η ανθρώπινη παρέμβαση στον συγκεκριμένα τομέα, διαμέσου των αιώνων, κληροδότησε παραδοσιακές αμπελουργικές και οινολογικές τεχνικές, οι οποίες βελτιώθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν στη σύγχρονη εποχή, χάρη στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, προκειμένου να δημιουργηθούν οι φημισμένοι οίνοι «Valle d'Itria».

9.   Άλλες ουσιώδεις προϋποθέσεις

—

Σύνδεσμος προς τις προδιαγραφές προϊόντος

https://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/13251

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 607/2009 της Επιτροπής, της 14ης Ιουλίου 2009, για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, τις παραδοσιακές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα (ΕΕ L 193 της 24.7.2009, σ. 60).