Τελευταίες δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(2019/C 103/01)

Τελευταία δημοσίευση

ΕΕ C 93 της 11.3.2019

Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων

ΕΕ C 82 της 4.3.2019

ΕΕ C 72 της 25.2.2019

ΕΕ C 65 της 18.2.2019

ΕΕ C 54 της 11.2.2019

ΕΕ C 44 της 4.2.2019

ΕΕ C 35 της 28.1.2019

Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

της 12ης Φεβρουαρίου 2019

περί των επισήμων αργιών και των δικαστικών διακοπών

(2019/C 103/02)

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,

έχοντας υπόψη το άρθρο 24, παράγραφοι 2, 4 και 6, του Κανονισμού Διαδικασίας,

εκτιμώντας ότι, κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως αυτής, πρέπει να καταρτιστεί ο κατάλογος των επισήμων αργιών και να οριστούν οι ημερομηνίες των δικαστικών διακοπών,

ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Τοποθέτηση της Αντιπροέδρου σε πενταμελές τμήμα

(2019/C 103/03)

Κατά τη γενική συνέλευσή του της 10ης Οκτωβρίου 2018 το Δικαστήριο αποφάσισε να τοποθετήσει την Αντιπρόεδρο σε ένα πενταμελές τμήμα για όλες τις υποθέσεις στις οποίες αυτή ασκεί καθήκοντα εισηγητή δικαστή και οι οποίες παραπέμπονται από το Δικαστήριο σε τέτοιο δικαστικό σχηματισμό.

Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο αποφάσισε να τοποθετήσει την R. Silva de Lapuerta στο πρώτο τμήμα για την περίοδο από 10 Οκτωβρίου 2018 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2021.

Τοποθέτηση της Αντιπροέδρου και των προέδρων των πενταμελών τμημάτων στα τριμελή τμήματα

(2019/C 103/04)

Κατά τη γενική συνέλευσή του της 26ης Φεβρουαρίου 2019 το Δικαστήριο αποφάσισε επιπλέον να τοποθετήσει την Αντιπρόεδρο καθώς και τους προέδρους των πενταμελών τμημάτων στα τριμελή τμήματα για όλες τις υποθέσεις στις οποίες αυτοί ασκούν καθήκοντα εισηγητή δικαστή και οι οποίες παραπέμπονται από το Δικαστήριο σε τέτοιο δικαστικό σχηματισμό.

Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 11, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο αποφασίζει επομένως να τοποθετήσει την R. Silva de Lapuerta και τον J.-C. Bonichot στο έκτο τμήμα, τον A. Arabadjiev στο έβδομο τμήμα, την A. Prechal στο όγδοο τμήμα, τον Μ. Βηλαρά στο ένατο τμήμα και τον E. Regan στο δέκατο τμήμα, για την περίοδο από 26 Φεβρουαρίου 2019 μέχρι 6 Οκτωβρίου 2021.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

της 27ης Φεβρουαρίου 2019

σχετικά με τις δικαστικές διακοπές

(2019/C 103/05)

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

έχοντας υπόψη το άρθρο 41, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας,

ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 2018 — Électricité de France (EDF) κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γαλλική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-221/18) (1)

((Αίτηση αναιρέσεως - Άρθρο 181 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κρατικές ενισχύσεις - Πρώτη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - Μέτρο κρατικής ενισχύσεως ασυμβίβαστο με την εσωτερική αγορά - Ακύρωση από το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Επικύρωση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Δεύτερη απόφαση της Επιτροπής - Μέτρο κρατικής ενισχύσεως ασυμβίβαστο με την εσωτερική αγορά - Απόρριψη της προσφυγής ακυρώσεως - Άρθρο 266 ΣΛΕΕ - Παράβαση του δεδικασμένου της πρώτης αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου - Παραμόρφωση αποδεικτικών στοιχείων - Μη λήψη υπόψη, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, των υποχρεώσεων επιμελούς και αμερόληπτης έρευνας που υπέχει η Επιτροπή - Έλλειψη αιτιολογίας - Χαρακτηρισμός του μέτρου - Νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση))

(2019/C 103/06)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Électricité de France (EDF) (εκπρόσωπος: M. Debroux, δικηγόρος)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: É. Gippini Fournier, B. Stromsky και D. Recchia), Γαλλική Δημοκρατία

Διατακτικό

Το Δικαστήριο διατάσσει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.

2)	Καταδικάζει την Électricité de France (EDF) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (Γερμανία) στις 4 Σεπτεμβρίου 2018 — Solvay Chemicals GmbH κατά Bundesrepublik Deutschland

(Υπόθεση C-561/18)

(2019/C 103/07)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verwaltungsgericht Berlin

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Solvay Chemicals GmbH

Καθής: Bundesrepublik Deutschland

Με διάταξη της 6ης Φεβρουαρίου 2019 το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) διέταξε τα εξής:

«Οι διατάξεις του άρθρου 49, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΕ) 601/2012 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2012, για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), και οι διατάξεις του σημείου 20, B, του παραρτήματος IV του ίδιου κανονισμού είναι ανίσχυρες, στον βαθμό που συμπεριλαμβάνουν συστηματικά στις εκπομπές μιας εγκαταστάσεως παραγωγής ανθρακικού νατρίου το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) που μεταφέρεται σε άλλη εγκατάσταση ενόψει της παραγωγής ιζήματος ανθρακικού ασβεστίου, είτε το εν λόγω διοξείδιο του άνθρακα απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα είτε όχι.»

---

(1)  ΕΕ 2012, L 182, σ. 30.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 30 Οκτωβρίου 2018 — EM κατά TMD Friction GmbH

(Υπόθεση C-674/18)

(2019/C 103/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesarbeitsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων και νυν αναιρεσείων: EM

Εναγομένη και νυν αναιρεσίβλητη: TMD Friction GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Σε περίπτωση μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως μετά την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας σε βάρος της περιουσίας του μεταβιβάζοντος κατά το εθνικό δίκαιο, το οποίο προβλέπει ότι το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, εφαρμόζεται κατά γενικό κανόνα και επί των δικαιωμάτων των εργαζομένων για παροχές γήρατος ή αναπηρίας ή επιζώντων βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως στην περίπτωση της μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως, επιτρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ περιορισμό υπό την έννοια ότι ο διάδοχος δεν ευθύνεται για δικαιώματα προσδοκίας απορρέοντα από περιόδους απασχολήσεως οι οποίες ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο της κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Σε περίπτωση μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως μετά την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας σε βάρος της περιουσίας του μεταβιβάζοντος, πρέπει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τα κεκτημένα δικαιώματά τους ή εκείνα που πρόκειται να αποκτηθούν για παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, να καθορίζονται με βάση το επίπεδο προστασίας που επιβάλλει το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ την έννοια ότι τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τα κεκτημένα δικαιώματά τους ή εκείνα που πρόκειται να αποκτηθούν για παροχές γήρατος χορηγούμενες βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως θεωρείται ότι έχουν ληφθεί στην περίπτωση που το εθνικό δίκαιο προβλέπει ότι — η υποχρέωση προς μελλοντική καταβολή παροχών γήρατος βάσει συμπληρωματικού συστήματος επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως σε εργαζόμενο που θίγεται από τη μεταβίβαση εγκαταστάσεως τελούσας σε κατάσταση αφερεγγυότητας μεταβιβάζεται κατά γενικό κανόνα στον διάδοχο — ο διάδοχος ευθύνεται για μελλοντικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα στην έκταση που αυτά απορρέουν από περιόδους απασχολήσεως μεταγενέστερες της κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας, — ο κατά τις εσωτερικές διατάξεις φορέας ασφαλίσεως κατά της αφερεγγυότητας δεν οφείλει, σε μια τέτοια περίπτωση, να αναλάβει το μέρος εκείνο των μελλοντικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκε πριν από την κίνηση της διαδικασίας αφερεγγυότητας, και — ο εργαζόμενος δύναται, στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας που έχει κινηθεί κατά του μεταβιβάζοντος, να ζητήσει να του καταβληθεί η αξία του μέρους εκείνου των μελλοντικών συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων που αποκτήθηκε πριν από την κίνηση της διαδικασίας αφερεγγυότητας;

4)

Στην περίπτωση κατά την οποία το εθνικό δίκαιο ορίζει ότι, επί μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως, τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ εφαρμόζονται ακόμη και κατά τη διάρκεια διαδικασίας αφερεγγυότητας, είναι το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ εφαρμοστέο επί δικαιωμάτων προσδοκίας για παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως, τα οποία γεννήθηκαν μεν πριν από την κίνηση της διαδικασίας αφερεγγυότητας, πλην όμως θα θεμελιώσουν αξιώσεις των εργαζομένων για παροχές μόνο κατά τη συνδρομή των προϋποθέσεων ασκήσεως των δικαιωμάτων, άρα σε μεταγενέστερο χρόνο;

5)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ή στο τέταρτο ερώτημα: Περιλαμβάνει το ελάχιστο επίπεδο προστασίας που πρέπει να εγγυώνται τα κράτη μέλη κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, και την υποχρέωση προς διασφάλιση δικαιωμάτων προσδοκίας για συνταξιοδοτικές παροχές, τα οποία δυνάμει του εθνικού δικαίου δεν ήταν ακόμη κατά νόμον κατοχυρωμένα κατά τον χρόνο κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας και των οποίων η κατά νόμον κατοχύρωση οφείλεται μόνον στο ότι η λύση της σχέσεως εργασίας δεν συνδέεται με την αφερεγγυότητα;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο ερώτημα: Υπό ποιες συνθήκες μπορούν να θεωρηθούν προδήλως δυσανάλογες οι ζημίες που υπέστη ο πρώην εργαζόμενος στις παροχές επαγγελματικής ασφαλίσεως γήρατος λόγω της αφερεγγυότητας του εργοδότη, ώστε να οφείλουν τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ελάχιστο επίπεδο προστασίας κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ, ακόμη και αν ο εργαζόμενος πρόκειται να λάβει τουλάχιστον το ήμισυ των παροχών που θα απορρέουν από τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο ερώτημα: Εξασφαλίζεται η προστασία των δικαιωμάτων προσδοκίας των εργαζομένων για συνταξιοδοτικές παροχές, την οποία επιβάλλει το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ ή το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α’, της οδηγίας 2008/94/ΕΚ –και η οποία είναι ισοδύναμη προς εκείνη του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ– ακόμη και στην περίπτωση που η προστασία αυτή δεν απορρέει από το εθνικό δίκαιο αλλά από άμεση εφαρμογή του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ;

8)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έβδομο ερώτημα: Παράγει το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ άμεσο αποτέλεσμα, με συνέπεια να μπορεί ο μεμονωμένος εργαζόμενος να το επικαλεστεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, ακόμη και στην περίπτωση που ο εργαζόμενος αυτός λαμβάνει μεν το ήμισυ της αξίας των παροχών που προκύπτουν από τα κεκτημένα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα, πλην όμως οι ζημίες που έχει υποστεί λόγω της αφερεγγυότητας του εργοδότη κρίνονται προδήλως δυσανάλογες;

9)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο όγδοο ερώτημα: Αποτελεί δημόσιο φορέα κράτους μέλους ένας ιδιωτικού δικαίου οργανισμός, ο οποίος έχει ορισθεί από το κράτος μέλος ως –υποχρεωτικός για τους εργοδότες– φορέας ασφαλίσεως επαγγελματικών παροχών γήρατος κατά του κινδύνου της αφερεγγυότητας και ο οποίος υπόκειται σε δημόσια χρηματοπιστωτική εποπτεία, εισπράττει δε επίσης από τους εργοδότες, βάσει του δημοσίου δικαίου, τις αναγκαίες για την ασφάλιση κατά της αφερεγγυότητας εισφορές, και μπορεί να ορίσει, όπως μια δημόσια αρχή, τις προϋποθέσεις αναγκαστικής εκτελέσεως με διοικητική πράξη;

---

(1)  EE 2001, L 82, σ. 16.

(2)  EE 2008, L 283, σ. 36.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundesarbeitsgericht (Γερμανία) στις 30 Οκτωβρίου 2018 — FL κατά TMD Friction EsCo GmbH

(Υπόθεση C-675/18)

(2019/C 103/09)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundesarbeitsgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων και νυν αναιρεσείων: FL

Εναγομένη και νυν αναιρεσείουσα: TMD Friction EsCo GmbH

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Σε περίπτωση μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως μετά την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας σε βάρος της περιουσίας του μεταβιβάζοντος κατά το εθνικό δίκαιο, το οποίο προβλέπει ότι το άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 3, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, εφαρμόζεται κατά γενικό κανόνα και επί των δικαιωμάτων των εργαζομένων για παροχές γήρατος ή αναπηρίας ή επιζώντων βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως στην περίπτωση της μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως, επιτρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 4, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ περιορισμό υπό την έννοια ότι ο διάδοχος δεν ευθύνεται για δικαιώματα προσδοκίας απορρέοντα από περιόδους απασχολήσεως οι οποίες ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο της κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας;

2)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: Σε περίπτωση μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως μετά την κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας σε βάρος της περιουσίας του μεταβιβάζοντος, πρέπει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τα κεκτημένα δικαιώματά τους ή εκείνα που πρόκειται να αποκτηθούν για παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ, να καθορίζονται με βάση το επίπεδο προστασίας που επιβάλλει το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη;

3)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ την έννοια ότι τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των συμφερόντων των εργαζομένων όσον αφορά τα κεκτημένα δικαιώματά τους ή εκείνα που πρόκειται να αποκτηθούν για παροχές γήρατος χορηγούμενες βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως θεωρείται ότι έχουν ληφθεί στην περίπτωση που το εθνικό δίκαιο προβλέπει ότι — η υποχρέωση προς μελλοντική καταβολή παροχών γήρατος βάσει συμπληρωματικού συστήματος επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως σε εργαζόμενο που θίγεται από τη μεταβίβαση εγκαταστάσεως τελούσας σε κατάσταση αφερεγγυότητας μεταβιβάζεται κατά γενικό κανόνα στον διάδοχο, — ο διάδοχος ευθύνεται για μελλοντικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα –το ύψος των οποίων καθορίζεται, μεταξύ άλλων, με βάση τη διάρκεια της απασχολήσεως και τις αποδοχές κατά τον χρόνο συνδρομής των προϋποθέσεων ασκήσεως των δικαιωμάτων– στην έκταση που αυτά απορρέουν από περιόδους απασχολήσεως μεταγενέστερες της κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας, — ο κατά τις εσωτερικές διατάξεις φορέας ασφαλίσεως κατά της αφερεγγυότητας οφείλει, σε μια τέτοια περίπτωση, να αναλάβει το μέρος εκείνο των μελλοντικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που αποκτήθηκε πριν από την κίνηση της διαδικασίας αφερεγγυότητας, το ύψος του οποίου υπολογίζεται με βάση τις αποδοχές του εργαζομένου κατά τον χρόνο κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας, και — ούτε ο διάδοχος ούτε ο φορέας ασφαλίσεως κατά της αφερεγγυότητας ευθύνονται για δικαίωμα προσδοκίας σε αυξημένες παροχές το οποίο οφείλεται σε αυξήσεις αποδοχών που χορηγήθηκαν μεν κατόπιν της κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας, πλην όμως αφορούν περιόδους απασχολήσεως προγενέστερες του χρονικού αυτού σημείου, — ο εργαζόμενος όμως δύναται, στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας που έχει κινηθεί κατά του μεταβιβάζοντος, να ζητήσει να του καταβληθεί η διαφορά που αντιστοιχεί στο ως άνω δικαίωμα προσδοκίας;

4)

Στην περίπτωση κατά την οποία το εθνικό δίκαιο ορίζει ότι, επί μεταβιβάσεως εγκαταστάσεως, τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 2001/23/ΕΚ εφαρμόζονται ακόμη και κατά τη διάρκεια διαδικασίας αφερεγγυότητας, είναι το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ εφαρμοστέο επί δικαιωμάτων προσδοκίας για παροχές γήρατος βάσει συμπληρωματικών συστημάτων επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής συνταξιοδοτήσεως, τα οποία γεννήθηκαν μεν πριν από την κίνηση της διαδικασίας αφερεγγυότητας, πλην όμως θα θεμελιώσουν αξιώσεις των εργαζομένων για παροχές μόνο κατά τη συνδρομή των προϋποθέσεων ασκήσεως των δικαιωμάτων, άρα σε μεταγενέστερο χρόνο;

5)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο δεύτερο ή στο τέταρτο ερώτημα: Καλύπτει το ελάχιστο επίπεδο προστασίας που πρέπει να εγγυώνται τα κράτη μέλη κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, περί προστασίας των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, και το μέρος εκείνο του αποκτηθέντος κατά τον χρόνο κινήσεως της διαδικασίας αφερεγγυότητας δικαιώματος προσδοκίας, το οποίο γεννάται μόνο διότι η λύση της σχέσεως εργασίας δεν συνδέεται με τη διαδικασία αφερεγγυότητας;

6)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο ερώτημα: Υπό ποιες συνθήκες μπορούν να θεωρηθούν προδήλως δυσανάλογες οι ζημίες που υπέστη ο πρώην εργαζόμενος στις παροχές επαγγελματικής ασφαλίσεως γήρατος λόγω της αφερεγγυότητας του εργοδότη, ώστε να οφείλουν τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ελάχιστο επίπεδο προστασίας κατά το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ, ακόμη και αν ο πρώην εργαζόμενος λαμβάνει τουλάχιστον το ήμισυ των παροχών που απορρέουν από τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα;

7)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πέμπτο ερώτημα: Εξασφαλίζεται η προστασία των δικαιωμάτων προσδοκίας των εργαζομένων για συνταξιοδοτικές παροχές, την οποία επιβάλλει το άρθρο 3, παράγραφος 4, στοιχείο β’, της οδηγίας 2001/23/ΕΚ ή το άρθρο 5, παράγραφος 2, στοιχείο α’, της οδηγίας 2008/94/ΕΚ –και η οποία είναι ισοδύναμη προς εκείνη του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ– ακόμη και στην περίπτωση που η προστασία αυτή δεν απορρέει από το εθνικό δίκαιο αλλά από άμεση εφαρμογή του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ;

8)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο έβδομο ερώτημα: Παράγει το άρθρο 8 της οδηγίας 2008/94/ΕΚ άμεσο αποτέλεσμα, με συνέπεια να μπορεί ο μεμονωμένος εργαζόμενος να το επικαλεστεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, ακόμη και στην περίπτωση που ο εργαζόμενος αυτός λαμβάνει μεν το ήμισυ της αξίας των παροχών που προκύπτουν από τα κεκτημένα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα, πλην όμως οι ζημίες που έχει υποστεί λόγω της αφερεγγυότητας του εργοδότη κρίνονται προδήλως δυσανάλογες;

9)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο όγδοο ερώτημα: Αποτελεί δημόσιο φορέα κράτους μέλους ένας ιδιωτικού δικαίου οργανισμός, ο οποίος έχει ορισθεί από το κράτος μέλος ως –υποχρεωτικός για τους εργοδότες– φορέας ασφαλίσεως επαγγελματικών παροχών γήρατος κατά του κινδύνου της αφερεγγυότητας και ο οποίος υπόκειται σε δημόσια χρηματοπιστωτική εποπτεία, εισπράττει δε επίσης από τους εργοδότες, βάσει του δημοσίου δικαίου, τις αναγκαίες για την ασφάλιση κατά της αφερεγγυότητας εισφορές, και μπορεί να ορίσει, όπως μια δημόσια αρχή, τις προϋποθέσεις αναγκαστικής εκτελέσεως με διοικητική πράξη;

---

(1)  EE 2001, L 82, σ. 16.

(2)  EE 2008, L 283, σ. 36.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Ιταλία) στις 15 Νοεμβρίου 2018 — Vivendi SA κατά Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

(Υπόθεση C-719/18)

(2019/C 103/10)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Vivendi SA

Καθής: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Μολονότι απόκειται στα κράτη μέλη να διαπιστώσουν κατά πόσον οι επιχειρήσεις κατέχουν δεσπόζουσα θέση (με την επακόλουθη επιβολή συγκεκριμένων υποχρεώσεων σε βάρος τους), έχει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και, ειδικότερα, η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 63 ΣΛΕΕ, την έννοια ότι αντιτίθεται στο άρθρο 43, παράγραφος 11 του υπ’ αριθ. 177 ιταλικού νομοθετικού διατάγματος της 31ης Ιουλίου 2005, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το οποίο όριζε ότι «οι επιχειρήσεις που πραγματοποιούν έσοδα, ακόμα και μέσω ελεγχόμενων ή συνδεδεμένων εταιριών, στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως ορίζεται στο άρθρο 18 του υπ’ αριθ. 259 νομοθετικού διατάγματος της 1ης Αυγούστου 2003, τα οποία υπερβαίνουν το 40 % των συνολικών εσόδων του εν λόγω τομέα, δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν στο ολοκληρωμένο σύστημα επικοινωνιών έσοδα που υπερβαίνουν το 10 % [των συνολικών εσόδων] του ίδιου συστήματος», κατά το μέτρο που, μέσω της παραπομπής στο άρθρο 18 του ιταλικού κώδικα ηλεκτρονικών επικοινωνιών (Codice delle comunicazioni elettroniche), ο επίμαχος τομέας περιορίζεται στις αγορές που επιδέχονται εκ των προτέρων κανονιστική ρύθμιση, παρά το ότι, κατά την κοινή πείρα, οι πληροφορίες (η πολυφωνία των οποίων αποτελεί αντικείμενο προστασίας της εν λόγω ρυθμίσεως) διοχετεύονται με αυξανόμενο ρυθμό μέσω του διαδικτύου, των προσωπικών υπολογιστών και της κινητής τηλεφωνίας, σε σημείο που να κρίνεται παράλογος ο αποκλεισμός του τομέα των λιανικών υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας, απλώς και μόνο για τον λόγο ότι οι σχετικοί οικονομικοί φορείς δραστηριοποιούνται υπό όρους πλήρους ανταγωνισμού, τούτο δε, λαμβανομένου επίσης υπόψη του γεγονότος ότι η αρμόδια ρυθμιστική αρχή [στον τομέα των επικοινωνιών] οριοθέτησε το πεδίο του τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, για την εφαρμογή του ως άνω άρθρου 43, παράγραφος 11, περιλαμβάνοντας αποκλειστικά τις αγορές επί των οποίων έχει πραγματοποιηθεί τουλάχιστον μία ανάλυση από τη θέση σε ισχύ του κώδικα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ήτοι από το 2003 έως και σήμερα, και με βάση τα έσοδα που προκύπτουν από την τελευταία χρήσιμη διαπίστωση η οποία πραγματοποιήθηκε το 2015;

2)

Έχουν οι αρχές της προστασίας της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, οι οποίες κατοχυρώνονται στα άρθρα 49 και 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ (1)«υπηρεσίες οπτικοακουστικών και ραδιοφωνικών μέσων», τα οποία έχουν θεσπιστεί με σκοπό την προστασία της πολυφωνίας και της ελευθερίας της εκφράσεως, καθώς και η ενωσιακή αρχή της αναλογικότητας, την έννοια ότι αντιτίθενται στην εφαρμογή εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως στον τομέα των υπηρεσιών οπτικοακουστικών και ραδιοφωνικών μέσων, όπως η επίμαχη ιταλική ρύθμιση του άρθρου 43, παράγραφοι 11 και 14, σύμφωνα με την οποία στα έσοδα επιχειρήσεως που συνεκτιμώνται για τον υπολογισμό του δεύτερου κατώτατου ορίου του 10 % εμπίπτουν και τα έσοδα που πραγματοποίησαν επιχειρήσεις οι οποίες, καίτοι δεν ελέγχονται από αυτήν ούτε ασκείται σε αυτές καθοριστική επιρροή, αλλά είναι μόνο «συνδεδεμένες», υπό την έννοια του άρθρου 2359 του ιταλικού αστικού κώδικα (στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 43, παράγραφος 14), έστω και εάν δεν δύναται να ασκηθεί επιρροή σε αυτές αναφορικά με τις προς διάδοση πληροφορίες;

3)

Έχουν οι αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που κατοχυρώνονται στα άρθρα 49 και 56 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα άρθρα 15 και 16 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, καθώς και οι αρχές της προστασίας της πολυφωνίας των πηγών ενημέρωσης και του ανταγωνισμού στον ραδιοτηλεοπτικό τομέα που κατοχυρώνονται στην οδηγία 2010/13/ΕΕ (2), σχετικά με τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων, και στην οδηγία 2002/21/ΕΚ [σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική κανονιστική ρύθμιση, όπως το υπ’ αριθ. 177/2005 ιταλικό νομοθετικό διάταγμα, το οποίο, με το άρθρο 43, παράγραφοι 9 και 11, θεσπίζει πολύ διαφορετικά κατώτατα όρια (αντίστοιχα, 20 % και 10 %) ως προς τους «υπόχρεους εγγραφής στο μητρώο των παρόχων υπηρεσιών επικοινωνιών που συνεστήθη σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 6, στοιχείο a, σημείο 5, του υπ’ αριθ. 249 ιταλικού νόμου της 31ης Ιουλίου 1997» (ήτοι τους υποκείμενους στη χορήγηση άδειας ή εξουσιοδότησης με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, εκ μέρους της [ρυθμιστικής] αρχής ή άλλων αρμόδιων αρχών, καθώς και τις εταιρίες διανομής των διαφημίσεων που πράγματι αποκτήθηκαν, εκδοτικές επιχειρήσεις, κ.λπ., της παραγράφου 9) και τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως έχει οριστεί προηγουμένως (υπό τους όρους της παραγράφου 11);

---

(1)  Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία πλαίσιο) (ΕΕ 2002, L 108, σ. 33).

(2)  Οδηγία 2010/13/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2010, για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων (οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) (ΕΕ 2010, L 95, σ. 1).

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Μονομελές Πρωτοδικείου Λασιθίου (Ελλάδα) την 4η Δεκεμβρίου 2018 — Μ.Β. κ.λπ κατά Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) «Δήμος Αγίου Νικολάου»

(Υπόθεση C-760/18)

(2019/C 103/11)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Αιτούν δικαστήριο

Μονομελές Πρωτοδικείο Λασιθίου (Ελλάδα)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγοντες: Μ.Β. κ.λπ.

Εναγόμενος: Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) «Δήμος Αγίου Νικολάου»

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Θα διακύβευε τον σκοπό και την πρακτική αποτελεσματικότητα της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη την 18η.3.1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης.6.1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (EE 1999, L 175, σ. 43), μία ερμηνεία των διατάξεων του εθνικού δικαίου, που έχουν θεσπιστεί για την ενσωμάτωση της συμφωνίας-πλαισίου στην εθνική έννομη τάξη, η οποία θα εξαιρούσε από τον ορισμό των «διαδοχικών» συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, κατά την έννοια των ρητρών 1 και 5, σημείο 2, της συμφωνίας-πλαισίου, την αυτοδίκαιη παράταση των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, δυνάμει μίας ρητής νομοθετικής διάταξης του εθνικού δικαίου, όπως αυτής του άρθρου 167 του νόμου 4099/2012, με την αιτιολογία ότι δεν ενέχει την έγγραφη σύναψη νέας σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου, αλλά την επέκταση της διάρκειας ήδη υφιστάμενης σύμβασης εργασίας;

2)

Σε περίπτωση νομοθέτησης και εφαρμογής μίας πρακτικής, στον τομέα της απασχόλησης των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, αντίθετα προς τα μέτρα πρόληψης της κατάχρησης, που μπορεί να προκύψει από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, τα οποία προέβλεψε το μέτρο εναρμόνισης της εθνικής νομοθεσίας με τη ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου, η υποχρέωση σύμφωνης με το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας του εθνικού δικαίου από ένα εθνικό δικαστήριο θα περιελάμβανε και την εφαρμογή μίας διάταξης του εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 8, παράγραφος 3, του νόμου 2112/1920, ως προϋπάρχοντος και εισέτι ισχύοντος, ισοδύναμου νομοθετικού μέτρου, κατά την έννοια της ρήτρας 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου, η οποία θα καθιστούσε δυνατό τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στον τομέα της καθαριότητας, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου;

3)

Σε περίπτωση που η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι θετική, θα συνιστούσε υπέρμετρο περιορισμό της υποχρέωσης σύμφωνης με το δίκαιο της Ένωσης ερμηνείας του εθνικού δικαίου μία διάταξη συνταγματικής περιωπής, όπως αυτή του άρθρου 103, παράγραφοι 7 και 8, του ελληνικού Συντάγματος, έπειτα από την αναθεώρηση του έτους 2001, με την οποία απαγορεύεται απόλυτα, στον δημόσιο τομέα, η μετατροπή των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, που συνάπτονται υπό το κράτος ισχύος της πιο πάνω διάταξης, σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, καθιστώντας αδύνατη την εφαρμογή ενός προϋπάρχοντος και εισέτι ισχύοντος, ισοδύναμου νομοθετικού μέτρου του εθνικού δικαίου, κατά την έννοια της ρήτρας 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου, όπως είναι το άρθρο 8, παράγραφος 3, του νόμου 2112/1920, και αποστερώντας τη δυνατότητα εκτίμησης των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στον τομέα της καθαριότητας, κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό της έννομης σχέσης κατά τη δικαστική διαδικασία, ως συμβάσεων αόριστου χρόνου, ακόμα και στην περίπτωση που αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Amtsgericht Kamenz (Γερμανία) στις 24 Δεκεμβρίου 2018 — MC κατά ND

(Υπόθεση C-827/18)

(2019/C 103/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Amtsgericht Kamenz

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: MC

Εναγομένη: ND

Προδικαστικό ερώτημα

Συνιστά αγωγή κατά την έννοια του άρθρου 22 (1) της Συμβάσεως του Λουγκάνο η αγωγή που αφορά κύρια απαίτηση, ύψους 535 ευρώ, στηριζόμενη στη συμβολαιογραφική σύμβαση αγοράς διαμερίσματος στο Großröhrsdorf της 10.2.2016, για την εκδίκαση της οποίας έχει δικαιοδοσία το Amtsgericht Kamenz, και δη λόγω μεταβιβάσεως της κατοχής και της επικαρπίας στον ενάγοντα την 1.4.2016 σύμφωνα με την παράγραφο 6 της συμβολαιογραφικής πράξεως, υπό τη μορφή ήδη καταβαλλόμενου την 1.4.2016 μισθώματος στην εναγομένη από τον μισθωτή του μεταβιβασθέντος διαμερίσματος, η οποία αφορά υπόθεση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων και μισθώσεων ακινήτων, ή η διεθνή δικαιοδοσία των γερμανικών δικαστηρίων απορρέει από κάποια άλλη διάταξη της Συμβάσεως του Λουγκάνο ή θεμελιώνεται η διεθνή δικαιοδοσία του ελβετικού δικαστηρίου της κατοικίας της εναγομένης (άρθρο 2, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 5, σημείο 1, της Συμβάσεως του Λουγκάνο);

---

(1)  Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις της 30ής Οκτωβρίου 2007 (Σύμβαση Λουγκάνο II) (ΕΕ 2009, L 147, σ. 5).

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Γαλλία) στις 10 Ιανουαρίου 2019 — Bouygues travaux publics, Elco construct Bucarest, Welbond armatures

(Υπόθεση C-17/19)

(2019/C 103/13)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείουσες-κατηγορούμενες: Bouygues travaux publics, Elco construct Bucarest, Welbond armatures

Προδικαστικό ερώτημα

Έχουν το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (1), όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (EΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996 (2), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005 (3), και το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (4), την έννοια ότι ένα έντυπο Ε 101, το οποίο εκδίδεται από τον φορέα που έχει καθοριστεί από την αρμόδια αρχή κράτους μέλους, δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, στοιχείο β' του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 118/97, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, ή ένα έντυπο Α1, το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 13 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, δεσμεύει τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποία παρέχεται η εργασία να καθορίσουν την εφαρμοστέα νομοθεσία, όχι μόνον αναφορικά με το ισχύον καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και ως προς το ισχύον εργατικό δίκαιο, σε περίπτωση που η συγκεκριμένη νομοθεσία καθορίζει τις υποχρεώσεις των εργοδοτών και τα δικαιώματα των εργαζομένων, κατά τρόπο ώστε μετά το πέρας της κατ’ αντιδικία διαδικασίας, τα δικαστήρια αυτά μπορούν να απορρίψουν τα εν λόγω έντυπα μόνον εάν, με βάση την εξέταση συγκεκριμένων στοιχείων τα οποία προσκομίστηκαν κατά τη διαδικασία, διαπιστώθηκε ότι τα έντυπα αυτά είχαν εκδοθεί ή είχε γίνει επίκλησή τους με δόλιο τρόπο και ότι η εκδούσα αρχή δεν έλαβε υπόψη της τα στοιχεία αυτά, οπότε στην περίπτωση αυτή τα δικαστήρια, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, αποφαίνονται ότι στοιχειοθετείται το αδίκημα της απάτης, ως προς το αντικειμενικό στοιχείο του, μέσω της μη εκπληρώσεως των προϋποθέσεων που ορίζονται σε μία από τις δύο προεκτεθείσες διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, και του κανονισμού (ΕΟΚ) 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και ως προς το υποκειμενικό στοιχείο, διά της πρόθεσης του προσώπου που διώκεται να αντιπαρέλθει ή να παρακάμψει την εφαρμογή των προϋποθέσεων εκδόσεως του εν λόγω εντύπου προκειμένου να αποκτήσει το εξ αυτού απορρέον πλεονέκτημα;

---

(1)  ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 138.

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 118/97 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 1996, για τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ L 28, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (ΕΕ L 117, σ. 1).

(4)  ΕΕ L 284, σ. 1.

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour de cassation (Βέλγιο) στις 11 Ιανουαρίου 2019 — État belge κατά Pantochim SA, υπό εκκαθάριση

(Υπόθεση C-19/19)

(2019/C 103/14)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Cour de cassation

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείον: État belge

Αναιρεσίβλητη: Pantochim SA, υπό εκκαθάριση

Προδικαστικά ερωτήματα

—

Έχει η διάταξη κατά την οποία η απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο αιτήσεως εισπράξεως «εξετάζεται ως απαίτηση του κράτους μέλους όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της», όπως τούτο προβλέπεται από το άρθρο 6 [δεύτερο εδάφιο] της οδηγίας 2008/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2008, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (1), το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (2), την έννοια ότι η απαίτηση του αιτούντος κράτους εξομοιώνεται με απαίτηση του κράτους αποδέκτη της αιτήσεως, με αποτέλεσμα η απαίτηση του αιτούντος κράτους να αποκτά την ιδιότητα της απαιτήσεως του κράτους αποδέκτη της αιτήσεως;

—

Πρέπει ο όρος «προνόμιο», ο οποίος απαντά στο άρθρο 10 της οδηγίας 2008/55/EK του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2008, και, πριν από την κωδικοποίηση, στο άρθρο 10 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, να νοηθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται σε δικαίωμα προνομιακής ικανοποιήσεως της απαιτήσεως, η οποία ως εκ τούτου ικανοποιείται κατά προτεραιότητα σε περίπτωση συρροής έναντι των άλλων απαιτήσεων, ή υπό την έννοια ότι αναφέρεται σε κάθε μηχανισμό ο οποίος σε περίπτωση συρροής καταλήγει σε προνομιακή ικανοποίηση της απαιτήσεως;

—	Δύναται να θεωρηθεί προνόμιο, υπό την έννοια του άρθρου 10 των προαναφερθεισών οδηγιών, η δυνατότητα της φορολογικής διοικήσεως να προβαίνει, υπό τους όρους που προβλέπει το άρθρο 334 του προγραμματικού νόμου της 27ης Νοεμβρίου 2004, σε συμψηφισμό σε περίπτωση συρροής;

---

(1)  EE L 150, σ. 28.

(2)  ΕΕ L 73, σ. 18. Η οδηγία 2008/55/ΕΚ αναφέρει (υποσημείωση 3) ότι ο αρχικός τίτλος της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ τροποποιήθηκε με την οδηγία 79/1071/ΕΟΚ (ΕΕ L 331, σ. 10), την οδηγία 92/12/ΕΟΚ (ΕΕ L 76, σ. 1) και την οδηγία 2001/44/ΕΚ (ΕΕ L 175, σ. 17).

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Bundessozialgericht (Γερμανία) στις 16 Ιανουαρίου 2019 — ZP κατά Bundesagentur für Arbeit

(Υπόθεση C-29/19)

(2019/C 103/15)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Bundessozialgericht

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγων, αναιρεσίβλητος και αναιρεσείων: ZP

Καθής, αναιρεσείουσα και αναιρεσίβλητη: Bundesagentur für Arbeit

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 62, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 62, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, την έννοια ότι, σε περίπτωση ανεργίας εργαζομένου, ο αρμόδιος φορέας του κράτους μέλους κατοικίας οφείλει να υπολογίζει τις σχετικές παροχές με βάση τον «μισθό» που «εισέπραττε» ο ενδιαφερόμενος για την τελευταία του απασχόληση στην περιοχή του εν λόγω φορέα, ακόμη και αν κατά την εθνική νομοθεσία που εφαρμόζεται από τον αρμόδιο φορέα σχετικά με τη στήριξη των ανέργων ο μισθός αυτός δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, διότι η περίοδος καταβολής του δεν είχε τη δέουσα διάρκεια, και αντί αυτού προβλέπεται πλασματικός υπολογισμός των παροχών;

2)

Έχει το άρθρο 62, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, σε συνδυασμό με το άρθρο 62, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004, την έννοια ότι, σε περίπτωση ανεργίας εργαζομένου, ο αρμόδιος φορέας του κράτους μέλους κατοικίας οφείλει να υπολογίζει τις σχετικές παροχές με βάση τον «μισθό» που «εισέπραττε» ο ενδιαφερόμενος για την τελευταία του απασχόληση στην περιοχή του εν λόγω φορέα, ακόμη και αν κατά την εθνική νομοθεσία που εφαρμόζεται από τον αρμόδιο φορέα σχετικά με τη στήριξη των ανέργων ο μισθός αυτός δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στην περίοδο αναφοράς ως βάση υπολογισμού των παροχών, διότι δεν εκκαθαρίσθηκε εγκαίρως, και αντί αυτού προβλέπεται πλασματικός υπολογισμός των παροχών;

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ 2004, L 166, σ. 1).

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Högsta domstolen (Σουηδία) στις 10 Ιανουαρίου 2019 — Diskrimineringsombudsmannen κατά Braathens Regional Aviation AB

(Υπόθεση C-30/19)

(2019/C 103/16)

Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική

Αιτούν δικαστήριο

Högsta domstolen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Diskrimineringsombudsmannen

Αναιρεσίβλητη: Braathens Regional Aviation AB

Προδικαστικό ερώτημα

Σε υπόθεση αφορώσα παραβίαση της προβλεπόμενης από την οδηγία 2000/43/ΕΕ (1) απαγορεύσεως, όπου ο ζημιωθείς ζητεί αποζημίωση λόγω δυσμενούς διακρίσεως, πρέπει ένα κράτος μέλος, αν το ζητεί ο ζημιωθείς, να εξετάζει πάντοτε αν έλαβε χώρα δυσμενής διάκριση –και, αν έλαβε χώρα τέτοια διάκριση, να διαπιστώσει την ύπαρξη της διακρίσεως αυτής– ανεξάρτητα από το αν το πρόσωπο στο οποίο προσάπτεται η δυσμενής διάκριση αποδέχθηκε ή όχι την ύπαρξη της δυσμενούς αυτής διακρίσεως, ώστε να θεωρείται ότι ικανοποιείται η απαίτηση του άρθρου 15 για αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις;

---

(1)  Οδηγία 2000/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής (ΕΕ 2000, L 180, σ. 22).

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το tribunal de première instance de Liège (Βέλγιο) στις 21 Ιανουαρίου 2019 — BU κατά État belge

(Υπόθεση C-35/19)

(2019/C 103/17)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal de première instance de Liège

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: BU

Καθού: État belge

Προδικαστικό ερώτημα

Παραβαίνει το άρθρο 38, παράγραφος 1, 4o, του CIR 92 τα άρθρα 45 επ. (αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων) και τα άρθρα 56 επ. (αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το ότι απαλλάσσει από τη φορολογία τα επιδόματα αναπηρίας μόνον αν τα επιδόματα αυτά καταβάλλονται από το δημόσιο ταμείο, δηλαδή από το Βελγικό Δημόσιο, δυνάμει της βελγικής νομοθεσίας, δημιουργώντας έτσι διάκριση μεταξύ του φορολογουμένου, κατοίκου Βελγίου, ο οποίος λαμβάνει επιδόματα αναπηρίας τα οποία καταβάλλει το Βελγικό Δημόσιο δυνάμει της νομοθεσίας του και τα οποία απαλλάσσονται από τη φορολογία, και του φορολογουμένου, κατοίκου Βελγίου, ο οποίος λαμβάνει επιδόματα που προορίζονται για την αντιστάθμιση αναπηρίας και καταβάλλονται από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία δεν απαλλάσσονται από τη φορολογία;

Αναίρεση που άσκησε στις 25 Ιανουαρίου 2019 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο πενταμελές τμήμα) στις 15 Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-316/14, Kurdistan Workers’ Party (PKK) κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση C-46/19 P)

(2019/C 103/18)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείον: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: B. Driessen, S. Van Overmeire)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Kurdistan Workers’ Party (PKK), Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

Αιτήματα

Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:

—	να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου·

—	να αποφανθεί οριστικώς επί των ζητημάτων που εγείρονται με την παρούσα αίτηση αναιρέσεως και να απορρίψει την προσφυγή του PKK· και

—	να καταδικάσει το PKK στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου στην αναιρετική διαδικασία και στην πρωτόδικη διαδικασία (υπόθεση T-316/14).

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Το Συμβούλιο προβάλλει ότι στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη ως προς τα ακόλουθα σημεία:

—	πρώτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως χαρακτήρισε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις απλώς ως αποφάσεις κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 6 (1)·

—	δεύτερος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αποφάσεις των ΗΠΑ δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για την αρχική καταχώριση·

—

τρίτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως διαπίστωσε ότι το Συμβούλιο δεν είχε εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο θεωρούσε ότι οι αποφάσεις των ΗΠΑ και το Order of the UK Home Secretary συνιστούσαν απόφαση αρμόδιας αρχής υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931·

—	τέταρτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου που απορρέει από την υπόθεση LTTE (2), σκέψη 55, στην υπό κρίση υπόθεση·

—	πέμπτος λόγος αναιρέσεως: το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως τη νομολογία του Γενικού Δικαστηρίου που απορρέει από την υπόθεση LTTE, σκέψη 71, στην υπό κρίση υπόθεση·

—	έκτος λόγος: το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 1, παράγραφος 4, της κοινής θέσεως 2001/931 και τη νομολογία που απορρέει από τη σκέψη 55 της αποφάσεως LTTE·

—	έβδομος λόγος: το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι το Συμβούλιο δεν μπορούσε να απαντήσει στο έγγραφο του PKK με το δικό του έγγραφο της 27ης Μαρτίου 2015.

---

(1)  Κοινή θέση του Συμβουλίου της 27ης Δεκεμβρίου 2001, για την εφαρμογή ειδικών μέτρων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ 2001, L 344, σ. 93).

(2)  Υπόθεση C-599/14 P, Συμβούλιο κατά LTTE, EU:C2017:583

Αναίρεση που άσκησε στις 29 Ιανουαρίου 2019 η Credito Fondiario SpA κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 19 Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση T-661/16, Credito Fondiario κατά ΕΣΕ

(Υπόθεση C-69/19 P)

(2019/C 103/19)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Credito Fondiario SpA (εκπρόσωποι: F. Sciaudone, F. Iacovone, S. Frazzani, A. Neri, δικηγόροι)

Αναιρεσίβλητο: Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Παρεμβαίνουσες: Ιταλική Δημοκρατία, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—	να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,

—	να καταδικάσει το ΕΣΕ στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας και σε αυτά της υποθέσεως T-661/16,

—	επικουρικώς, να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη καθ’ ό μέρος καταδικάζει την Credito Fondiario στα δικαστικά έξοδα του ΕΣΕ, και να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων της πρωτοβάθμιας διαδικασίας κατά δίκαιη κρίση.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη σε πλάνη περί το δίκαιο σχετικά με πλείονα ζητήματα, τα οποία αφορούν τόσο πλημμέλειες ως προς την κρίση όσο και δικονομικές πλημμέλειες.

I.   Εσφαλμένος νομικός χαρακτηρισμός των πραγματικών περιστατικών. Έλλειψη αιτιολογίας.

Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κατά την εκτίμησή του περί των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υποθέσεως επί τη βάσει νομολογίας, η οποία εκθέτει ότι ελλείψει δημοσιεύσεως ή κοινοποιήσεως, η προθεσμία ασκήσεως προσφυγής εκκινεί από τη στιγμή κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος έχει ακριβή γνώση του περιεχομένου και της αιτιολογίας της πράξεως, εφόσον έχει ζητήσει το σχετικό κείμενο εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.

Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η αναιρεσείουσα είχε λάβει γνώση των δύο αποφάσεων του ΕΣΕ μέσω των δύο επιστολών της Τράπεζας της Ιταλίας της 3ης Μαΐου 2016 και της 27ης Μαΐου 2016. Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η αναιρεσείουσα δεν κινητοποιήθηκε εντός εύλογου χρονικού διαστήματος προκειμένου να λάβει τις δύο αποφάσεις του ΕΣΕ. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του δεόντως το πλαίσιο νομικής αβεβαιότητας. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη δεδομένων των ειδικών περιστάσεων της υπό κρίση υποθέσεως.

II.   Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της νομολογίας περί «εύλογου χρονικού διαστήματος»

Η εκτίμηση περί εκπρόθεσμης προσφυγής του Γενικού Δικαστηρίου είναι επίσης πλημμελής λόγω εσφαλμένης ερμηνείας (και επακόλουθης εσφαλμένης εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση) της νομολογίας σχετικά με την εύλογη διάρκεια της προθεσμίας εντός της οποίας ο ενδιαφερόμενος οφείλει να κινητοποιηθεί προκειμένου να λάβει την απόφαση κατά της οποίας πρόκειται να προσφύγει.

III.   Προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας. Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 126 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου

Μολονότι το Γενικό Δικαστήριο διέταξε τη λήψη πλειόνων μέτρων στο πλαίσιο της διεξαγωγής αποδείξεων και μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, εντούτοις, δεν παρέσχε στους διαδίκους τη δυνατότητα να διατυπώσουν παρατηρήσεις όσον αφορά το εμπρόθεσμο της προσφυγής. Το Γενικό Δικαστήριο έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα του εκπροθέσμου στη διάταξη, ανάγοντάς το σε βασικό λόγο απορρίψεως της προσφυγής, χωρίς να έχει δώσει τη δυνατότητα στους διαδίκους και ειδικότερα στην αναιρεσείουσα να επιχειρηματολογήσει και να διατυπώσει αντιρρήσεις επί του εν λόγω ζητήματος.

Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε τη διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 126 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, μολονότι ήταν προφανές, για διάφορους λόγους, ότι ο λόγος απαραδέκτου που οδήγησε στην απόρριψη δεν ήταν πρόδηλος.

Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας.

IV.   Εσφαλμένη εκτίμηση περί απαραδέκτου της προσφυγής που ασκήθηκε κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 277 ΣΛΕΕ

Οι εσφαλμένες εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου περί του απαραδέκτου του αιτήματος ακυρώσεως συνεπάγονται, αυτομάτως, την έλλειψη νομιμότητας της διατάξεως, όσον αφορά την κρίση του Γενικού Δικαστηρίου περί του απαραδέκτου του αιτήματος της αναιρεσείουσας περί κηρύξεως της ελλείψεως νομιμότητας του κανονισμού 2015/63 (1). Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δεύτερο αίτημα ήταν κατ’ ανάγκην παρεπόμενο σε σχέση με το κύριο αίτημα ακυρώσεως και ότι, ως εκ τούτου, το προδήλως απαράδεκτο της προσφυγής ακυρώσεως οδήγησε αυτομάτως στο προδήλως απαράδεκτο του αιτήματος περί κηρύξεως της ελλείψεως νομιμότητας του κανονισμού 2015/63.

V.   Εσφαλμένη εκτίμηση όσον αφορά την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα. Παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 134 και 135 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου

Επικουρικώς, η αναιρεσείουσα βάλλει κατά της διατάξεως, όσον αφορά την καταδίκη της από το Γενικό Δικαστήριο στα δικαστικά έξοδα του ΕΣΕ.

Κατά την αναιρεσείουσα, για λόγους επιείκειας, το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε να εφαρμόσει το άρθρο 135 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου και να συμψηφίσει τα δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 135, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου ή, αν κριθεί σκόπιμο, να διατάξει το ΕΣΕ να καταβάλει τουλάχιστον μέρος των εξόδων της αναιρεσείουσας, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

---

(1)  Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής, της 21ης Οκτωβρίου 2014, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης (EE 2015, L 11, σ. 44).

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2018 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X κατά Staatssecretaris van Financiën, παρισταμένων των: Nederlandse Orde van Belastingadviseurs, Loyens Loeff NV

(Υπόθεση C-157/17) (1)

(2019/C 103/20)

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 168 της 29.5.2017.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας, υποστηριζόμενης από: τη Γαλλική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-76/18) (1)

(2019/C 103/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας, υποστηριζόμενης από: τη Γαλλική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-77/18) (1)

(2019/C 103/22)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας, υποστηριζόμενης από: τη Γαλλική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-79/18) (1)

(2019/C 103/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 26.3.2018.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας, υποστηριζόμενης από: το Βασίλειο του Βελγίου, τη Γαλλική Δημοκρατία

(Υπόθεση C-206/18) (1)

(2019/C 103/24)

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 182 της 28.5.2018.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 2018 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Αυστρίας

(Υπόθεση C-487/18) (1)

(2019/C 103/25)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 328 της 17.9.2018.

Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 21ης Δεκεμβρίου 2018 [αίτηση του High Court (Ιρλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Minister for Justice and Equality κατά ND

(Υπόθεση C-685/18) (1)

(2019/C 103/26)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 16 της 14.1.2019.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2019 — Mema κατά OCVV [Braeburn 78 (11078)]

(Υπόθεση T-177/16) (1)

([Φυτικές ποικιλίες - Αίτηση για τη χορήγηση κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για τη φυτική ποικιλία Braeburn 78 (11078) - Ανάθεση σε άλλο γραφείο εξέτασης - Έκταση του ελέγχου που οφείλει να ασκήσει το τμήμα προσφυγών - Υποχρέωση αιτιολογήσεως])

(2019/C 103/27)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Mema GmbH LG (Terlan, Ιταλία) (εκπρόσωποι: B. Breitinger και S. Kirschstein Freund, δικηγόροι)

Καθού: Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) (εκπρόσωποι: M. Ekvad, F. Mattina, O. Lamberti και U. Braun Mlodecka, επικουρούμενοι από τους A. von Mühlendahl και H. Hartwig, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τμήματος προσφυγών του ΚΓΦΠ, της 15ης Δεκεμβρίου 2015 (υπόθεση A 001/2015), σχετικά με αίτηση χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας για τη φυτική ποικιλία Braeburn 78.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του τμήματος προσφυγών του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) της 15ης Δεκεμβρίου 2015 (υπόθεση A 001/2015), σχετικά με αίτηση χορηγήσεως κοινοτικού δικαιώματος για τη φυτική ποικιλία Braeburn 78.

2)	Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

3)	Καταδικάζει το ΚΓΦΠ στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 211 της 13.6.2016.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Arango Jaramillo κ.λπ. κατά ΕΤΕπ

(Υπόθεση T-487/16) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Προσωπικό της ΕΤΕπ - Συντάξεις - Μεταρρύθμιση του 2008 - Αύξηση του συντελεστή των ασφαλιστικών εισφορών - Μεταγενέστερα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας - Έλλειψη βλαπτικής πράξεως - Απαράδεκτο))

(2019/C 103/28)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες-ενάγοντες: Oscar Orlando Arango Jaramillo (Λουξεμβούργο, Λουξεμβούργο), και οι 33 λοιποί προσφεύγοντες το όνομα των οποίων παρατίθεται στο παράρτημα της αποφάσεως (εκπρόσωποι: B. Cortese, C. Cortese και F. Spitaleri, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Gómez de la Cruz, T. Gilliams και G. Nuvoli, στη συνέχεια T. Gilliams, G. Faedo και J. Klein, επικουρούμενοι από P.-E. Partsch)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 50α του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αίτημα, αφενός, την ακύρωση των «αποφάσεων» της ΕΤΕπ, οι οποίες περιέχονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα μισθοδοσίας των προσφευγόντων-εναγόντων του μηνός Φεβρουαρίου 2011, με τις οποίες αυξάνεται ο συντελεστής των εισφορών στο συνταξιοδοτικό καθεστώς από 9 σε 10 % και, αφετέρου, την καταδίκη της ΕΤΕπ στην καταβολή του συμβολικού ποσού του ενός ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης την οποία υποστηρίζουν ότι υπέστησαν οι προσφεύγοντες-ενάγοντες.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή ως απαράδεκτη.

2)	O Oscar Orlando Arango Jaramillo και οι λοιποί υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ), των οποίων τα ονόματα παρατίθενται στο παράρτημα φέρουν, εκτός των δικών τους δικαστικών εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η ΕΤΕπ.

---

(1)  EE C 211 της 16.7.2011 (υπόθεση αρχικώς καταχωρισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον αριθ. F-58/11 η οποία μεταφέρθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1.9.2016)

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — RK κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-11/17) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Άρθρο 42γ του ΚΥΚ - Απομάκρυνση από τη θέση προς το συμφέρον της υπηρεσίας - Ίση μεταχείριση - Απαγόρευση διακρίσεων λόγω ηλικίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Δικαίωμα ακροάσεως - Καθήκον μέριμνας - Ευθύνη))

(2019/C 103/29)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: RK (εκπρόσωποι: αρχικώς L. Levi και A. Tymen, στη συνέχεια L. Levi, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και R. Meyer)

Παρεμβαίνον υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: Α. Τρουπιώτης και J. A. Steele)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα, αφενός, την ακύρωση της μη φέρουσας ημερομηνία αποφάσεως του Συμβουλίου περί απομακρύνσεως της προσφεύγουσας-ενάγουσας από τη θέση της προς το συμφέρον της υπηρεσίας βάσει του άρθρου 42γ του ΚΥΚ των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, στο μέτρο που είναι αναγκαίο, της αποφάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 2016 περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα-ενάγουσα και, αφετέρου, την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)	Η RK φέρει το 80 % των δικαστικών εξόδων της.

3)	Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του και το 20 % των εξόδων της RK.

4)	Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 95 της 27.3.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Ιανουαρίου 2019 — Proximus κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-117/17) (1)

((Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών - Διαδικασία με διαπραγμάτευση - Πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά - Απόρριψη της προσφοράς διαγωνιζόμενου - Περιθώριο εκτιμήσεως της αναθέτουσας αρχής - Νομιμότητα της μεθόδου αξιολογήσεως - Αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης))

(2019/C 103/30)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Proximus SA/NV (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: B. Schutyser, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Jaume και S. Cholakova, επικουρούμενες από τους P. de Bandt, P. Teerlinck και M. Gherghinaru, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της από 23 Δεκεμβρίου 2016 αποφάσεως του Συμβουλίου να αναθέσει σε άλλον διαγωνιζόμενο τη σύμβαση-πλαίσιο για την παροχή υπηρεσιών στον τομέα της κυβερνοασφάλειας [εμπιστευτικό].

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Proximus SA/NV στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.

---

(1)  EE C 151 της 15.5.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 — ΕΚΕΤΑ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-166/17) (1)

((Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση Sensation συναφθείσα στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου - Επιλέξιμες δαπάνες - Χρεωστικό σημείωμα εκδοθέν από την εναγομένη για την ανάκτηση των προκαταβληθέντων ποσών - Αξιοπιστία των φύλλων καταγραφής χρόνου απασχόλησης - Σύγκρουση συμφερόντων))

(2019/C 103/31)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγον: Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Σ. Παλιού, δικηγόροι)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: αρχικώς Α. Κατσιμέρου, O. Verheecke και J. Estrada de Solà, εν συνεχεία Α. Κατσιμέρου, A. Κυρατσού και O. Verheecke)

Αντικείμενο

Αγωγή δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με αίτημα να αναγνωρισθεί, αφενός, ότι η απαίτηση που αποτυπώνεται στο χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241615291 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2016, σύμφωνα με το οποίο το ενάγον πρέπει να της επιστρέψει το ποσό των 197 799,52 ευρώ από την επιχορήγηση που έλαβε για μια μελέτη σχετικά με ένα ερευνητικό πρόγραμμα με την ονομασία Sensation, είναι αβάσιμη κατά το ποσό των 179 101,34 ευρώ και, αφετέρου, ότι το επίδικο ποσό αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες τις οποίες το ενάγον δεν οφείλει να επιστρέψει.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταβάλει στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), πρώτον, το ποσό των 19 522,57 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε επιλέξιμη δαπάνη προσωπικού, προσαυξημένο με τις συνδεόμενες προς αυτό έμμεσες δαπάνες και τόκους υπερημερίας επί του ποσού αυτού με επιτόκιο 3,50 %, από τις 12 Μαΐου 2017 έως και την πλήρη καταβολή του ποσού αυτού, δεύτερον, τόκους υπερημερίας επί του ποσού των 2 950 ευρώ, υπολογιζόμενους, με επιτόκιο 3,50 %, από τις 12 Μαΐου 2017 έως τις 28 Νοεμβρίου 2017 και, τρίτον, τόκους υπερημερίας επί του ποσού των 8 988,21 ευρώ υπολογιζόμενους, με επιτόκιο 3,50 %, από τις 12 Μαΐου 2017 έως την καταβολή του ποσού αυτού στις 2 Οκτωβρίου 2017.

2)	Απορρίπτει την αγωγή κατά τα λοιπά.

3)	Το ΕΚΕΤΑ φέρει τα δικαστικά έξοδά του και τα εννέα δέκατα των εξόδων της Επιτροπής, η οποία φέρει το ένα δέκατο των εξόδων της.

---

(1)  EE C 151 της 15.5.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 2019 — ΕΚΕΤΑ κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-198/17) (1)

((Ρήτρα διαιτησίας - Σύμβαση Actibio συναφθείσα στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου - Επιλέξιμες δαπάνες - Χρεωστικό σημείωμα εκδοθέν από την εναγομένη για την ανάκτηση των προκαταβληθέντων ποσών - Αξιοπιστία των φύλλων καταγραφής χρόνου απασχόλησης - Σύγκρουση συμφερόντων))

(2019/C 103/32)

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγον: Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) (Θεσσαλονίκη, Ελλάδα) (εκπρόσωποι: Β. Χριστιανός και Σ. Παλιού, δικηγόροι)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Α. Κατσιμέρου, Α. Κυρατσού και O. Verheecke)

Αντικείμενο

Αγωγή δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ, με αίτημα να αναγνωρισθεί, αφενός, ότι η απαίτηση που αποτυπώνεται στο χρεωστικό σημείωμα αριθ. 3241615335 της Επιτροπής, της 29ης Νοεμβρίου 2016, σύμφωνα με το οποίο το ενάγον πρέπει να της επιστρέψει το ποσό των 38 241 ευρώ από την επιχορήγηση που έλαβε για μια μελέτη σχετικά με ένα ερευνητικό πρόγραμμα με την ονομασία Actibio, είναι αβάσιμη κατά το ποσό των 9 353,56 ευρώ και, αφετέρου, ότι το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε επιλέξιμες δαπάνες τις οποίες το ενάγον δεν οφείλει να επιστρέψει.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 151 της 15.5.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — Pear Technologies κατά EUIPO

(Υπόθεση T-215/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης PEAR - Προγενέστερο εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναπαριστά μήλο - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται ομοιότητα μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 103/33)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Pear Technologies Ltd (Μακάο, Κίνα) (εκπρόσωποι: J. Coldham, Solicitor και E. Himsworth, QC)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Fischer και H. O’Neil)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Apple Inc. (Cupertino, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωποι: J. Olsen και P. Andreottola, solicitors, και G. Tritton, barrister)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 18ης Ιανουαρίου 2017 (υπόθεση R 860/2016-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Apple και Pear Technologies.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 18ης Ιανουαρίου 2017 (υπόθεση R 860/2016-5).

2)	To EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Pear Technologies Ltd.

3)	H Apple Inc. φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Pear Technologies.

---

(1)  EE C 168 της 29.5.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Swemac Innovation κατά EUIPO — SWEMAC Medical Appliances (SWEMAC)

(Υπόθεση T-287/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης SWEMAC - Εταιρική επωνυμία ή προγενέστερη εθνική εμπορική ονομασία SWEMAC Medical Appliances AB - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απώλεια δικαιώματος λόγω ανοχής - Άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 54, παράγραφος 2, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 61, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001) - Άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού 2017/1001) - Αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίσθηκαν το πρώτον ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου})

(2019/C 103/34)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Swemac Innovation AB (Linköping, Σουηδία) (εκπρόσωπος: G. Nygren, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: SWEMAC Medical Appliances AB (Täby, Σουηδία) (εκπρόσωπος: P. Jonsell, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 24ης Φεβρουαρίου 2017 (υπόθεση R 3000/2014-5), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ της Swemac Innovation και της SWEMAC Medical Appliances.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Swemac Innovation AB στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων των αναγκαίων εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η SWEMAC Medical Appliances AB, για τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO).

---

(1)  EE C 213 της 3.7.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2019 — Stavytskyi κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-290/17) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα λόγω της καταστάσεως στην Ουκρανία - Δέσμευση κεφαλαίων - Κατάλογος των προσώπων, οντοτήτων και φορέων κατά των οποίων ισχύει η δέσμευση των κεφαλαίων και των οικονομικών πόρων - Διατήρηση του ονόματος του προσφεύγοντος στον κατάλογο - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας - Αρχή της αναλογικότητας - Νομική βάση - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή ne bis in idem))

(2019/C 103/35)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Edward Stavytskyi (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey και D. Rovetta, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και J.-P. Hix)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Paasivirta και L. Baumgart)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2017/381 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2017, L 58, σ. 34), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/374 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία (ΕΕ 2017, L 58, σ. 1), στο μέτρο που το όνομα του προσφεύγοντος εξακολούθησε να περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων κατά των οποίων ισχύουν τα περιοριστικά αυτά μέτρα

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/381 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2014/119/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων λόγω της κατάστασης στην Ουκρανία, και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/374 του Συμβουλίου, της 3ης Μαρτίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 208/2014 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά ορισμένων προσώπων, οντοτήτων και φορέων ενόψει της κατάστασης στην Ουκρανία, στο μέτρο που το όνομα του Edward Stavytskyi εξακολούθησε να περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων κατά των οποίων ισχύουν τα περιοριστικά αυτά μέτρα.

2)	Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του, καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο E. Stavytskyi.

3)	Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

---

(1)  EE C 231 της 17.7.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιανουαρίου 2019 — The GB Foods κατά EUIPO — Yatecomeré (YATEKOMO)

(Υπόθεση T-336/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης YATEKOMO - Εικονιστικό εθνικό σήμα yatecomeré - Παραδεκτό νέων στοιχείων που προβάλλονται προς τεκμηρίωση της ορθότητας ενός πασίγνωστου γεγονότος - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και άρθρο 60, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001]})

(2019/C 103/36)

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: The GB Foods, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Ισπανία) (εκπρόσωποι: M. C. Buganza González και E. Torner Lasalle, abogadas)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Yatecomeré, SL (Ribadumia, Ισπανία) (εκπρόσωποι: J. C. Erdozain López, V. Arnaiz Medina και L. Montoya Terán, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Μαρτίου 2017 (υπόθεση R 1506/2016-5), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Yatecomeré και The GB Foods.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την GB Foods, SA, στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 318 της 25.9.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2019 — TN κατά ENISA

(Υπόθεση T-461/17) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Έκτακτοι υπάλληλοι - Πρόσληψη - Ανακοίνωση κενής θέσεως - Θέση προϊσταμένου μονάδας - Εγγραφή στον πίνακα επιτυχόντων - Αποδοχή της προτάσεως προσλήψεως - Ανάκληση της προτάσεως προσλήψεως - Όροι προσλήψεως - Εχέγγυα ήθους - Άρθρο 12 του ΚΛΠ - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων - Δικαίωμα ακροάσεως - Ευθύνη))

(2019/C 103/37)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: TN (εκπρόσωποι: L. Levi και A. Blot, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (εκπρόσωποι: A. Ryan, επικουρούμενος από τους D. Waelbroeck και A. Duron, δικηγόρους)

Αντικείμενο

Αίτημα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, αφενός, για την ακύρωση της αποφάσεως της 25ης Νοεμβρίου 2016 με την οποία ο ENISA ανακάλεσε την πρόταση προσλήψεως για τη θέση του προϊσταμένου μονάδας «Διοικητικές υπηρεσίες» που απηύθυνε στον προσφεύγοντα-ενάγοντα, καθώς και για την ακύρωση της αποφάσεως της 20ής Απριλίου 2017 σχετικά με την απόρριψη της ενστάσεώς του και, αφετέρου, για την καταδίκη του ENISA σε αποζημίωση για την υλική ζημία και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη τις οποίες υποστηρίζει ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων λόγω, μεταξύ άλλων, της παράνομης ανακλήσεως της προτάσεως αυτής.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)	Καταδικάζει τον TN στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 347 της 16.10.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Duym κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-549/17) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Υπάλληλοι - Διαδικασία διορισμού σε θέση προϊσταμένου μονάδας - Ανακοίνωση κενής θέσεως - Απόρριψη υποψηφιότητας - Διορισμός άλλου υποψηφίου - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Αρχή της χρηστής διοικήσεως - Συμφέρον της υπηρεσίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων))

(2019/C 103/38)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Frederik Duym (Οστάνδη, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: M. Velardo, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bauer και R. Meyer)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της συμβουλευτικής επιτροπής επιλογής, η οποία κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 7ης Οκτωβρίου 2016, περί απορρίψεως της υποψηφιότητάς του στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής του προϊσταμένου μονάδας της ολλανδικής γλώσσας της μεταφραστικής υπηρεσίας του Συμβουλίου, καθώς και της επακόλουθης αποφάσεως της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2016, περί διορισμού της A. στην εν λόγω θέση.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Ο Frederik Duym φέρει, πέραν των δικών του δικαστικών εξόδων, και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

---

(1)  EE C 347 της 16.10.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — Abdulkarim κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-559/17) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Πλάνη εκτιμήσεως - Καθορισμός των διαχρονικών αποτελεσμάτων της ακυρώσεως))

(2019/C 103/39)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Mouhamad Wael Abdulkarim (Ντουμπάι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Veiga και Ι. Πουλή, στη συνέχεια Ι. Πουλή και V. Piessevaux)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2017/917 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2017, L 139, σ. 62), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/907 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2017, L 139, σ. 15), της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2018/778 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (ΕΕ 2018, L 131, σ. 16), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2018/774 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2018, L 131, σ. 1), κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον προσφεύγοντα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/917 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/778 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας και τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2017/907 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/774 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν τον Mouhamad Wael Abdulkarim.

2)	Τα αποτελέσματα των αποφάσεων 2017/917 και 2018/778 διατηρούνται σε ισχύ έναντι του M. W. Abdulkarim έως την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας ασκήσεως αναιρέσεως ή, σε περίπτωση εμπρόθεσμης ασκήσεως αναιρέσεως, έως την ενδεχόμενη απόρριψη της αναιρέσεως.

3)	Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο M. W. Abdulkarim.

---

(1)  EE C 347 της 16.10.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2019 — Karp κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-580/17) (1)

((Υπαλληλική υπόθεση - Συμβασιούχοι υπάλληλοι - Κατάταξη - Άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ - Πρόωρη ένσταση - Παρατυπία της διαδικασίας προ της ασκήσεως προσφυγής - Απαράδεκτο - Αυτοτέλεια των μέσων παροχής έννομης προστασίας - Μη ανανέωση της συμβάσεως συμβασιούχου υπαλλήλου επιφορτισμένου με επικουρικά καθήκοντα σχετιζόμενη με άδεια μητρότητας - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου - Κατάχρηση δικαιώματος - Δικαίωμα ακροάσεως - Ευθύνη))

(2019/C 103/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: Kevin Karp (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: N. Lambers και R. Ben Ammar, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: Í. Ní Riagáin Düro και M. Windisch)

Αντικείμενο

Προσφυγή-αγωγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου με την οποία ο προσφεύγων-ενάγων κατατάχθηκε στην ομάδα καθηκόντων II, βαθμός 4, κλιμάκιο 1, στο πλαίσιο της συμβάσεως συμβασιούχου υπαλλήλου που συνήφθη στις 12 Μαΐου 2016 και έληξε στις 11 Νοεμβρίου 2016 και, αφετέρου, την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την καταβολή χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη την οποία ο προσφεύγων-ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της κατατάξεώς του και της μη ανανεώσεως της συμβάσεώς του.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή.

2)	Καταδικάζει τον Kevin Karp στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 412 της 4.12.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — Thun κατά EUIPO (Σχήμα ψαριού)

(Υπόθεση T-604/17) (1)

((Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Μη υποβολή αιτήσεως για την ανανέωση της καταχωρίσεως - Διαγραφή του υποδείγματος κατόπιν της λήξεως ισχύος της καταχωρίσεως - Αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση - Σωρευτικές προϋποθέσεις - Καθήκον επιμέλειας - Εξουσιοδότηση - Απώλεια δικαιώματος))

(2019/C 103/41)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Thun SpA (Bolzano, Ιταλία) (εκπρόσωπος: B. Giordano, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 9ης Ιουνίου 2017 (υπόθεση R 1680/2016-3), σχετικά με αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Thun SpA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 369 της 30.10.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Sumol + Compal Marcas κατά EUIPO — Jacob (Dr. Jacob’s essentials)

(Υπόθεση T-656/17) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dr. Jacob’s essentials - Προγενέστερο διεθνές λεκτικό σήμα COMPAL ESSENCIAL - Προγενέστερα διεθνή και εθνικά εικονιστικά σήματα FRUTA essencial και Compal FRUTA essencial - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 (νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001)])

(2019/C 103/42)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Sumol + Compal Marcas, SA (Carnaxide, Πορτογαλία) (εκπρόσωπος: A. De Sampaio, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Söder και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Ludwig Manfred Jacob (Heidesheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: W. Berlit, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 11ης Ιουλίου 2017 (υπόθεση R 2067/2016-5), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Sumol + Compal Marcas και του L. Jacob.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 11ης Ιουλίου 2017 (υπόθεση R 2067/2016-5).

2)	To EUIPO φέρει, εκτός των δικών του δικαστικών εξόδων, τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Sumol + Compal Marcas, SA.

3)	Ο Ludwig Manfred Jacob φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 402 της 27.11.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — Alkarim for Trade and Industry κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-667/17) (1)

((Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας - Περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας - Δέσμευση κεφαλαίων - Πλάνη εκτιμήσεως - Καθορισμός των διαχρονικών αποτελεσμάτων της ακυρώσεως))

(2019/C 103/43)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Alkarim for Trade and Industry LLC (Tal Kurdi, Συρία) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: V. Piessevaux και A. Limonet)

Αντικείμενο

Προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2017/1245 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (EE 2017, L 178, σ. 13), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2017/1241, του Συμβουλίου, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (EE 2017, L 178, σ. 1), της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2018/778, του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (EE 2018, L 131, σ. 16), και του εκτελεστικού κανονισμού (EE) 2018/774 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία (ΕΕ 2018, L 131, σ. 1) κατά το μέτρο που οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την εκτελεστική απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/1245 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/778, του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, και τον κανονισμό (ΕΕ) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) 442/2011, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον εκτελεστικό κανονισμό (EE) 2017/1241 του Συμβουλίου, της 10ης Ιουλίου 2017, για την εφαρμογή του κανονισμού 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, και με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/774 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, κατά το μέτρο που αφορούν την Alkarim for Trade and Industry LLC.

2)	Τα αποτελέσματα της εκτελεστικής αποφάσεως 2017/1245 και της αποφάσεως 2018/778 διατηρούνται έναντι της Alkarim for Trade and Industry μέχρι την ημερομηνία εκπνοής της προθεσμίας για την άσκηση αναιρέσεως ή, εάν ασκηθεί εμπροθέσμως αναίρεση, μέχρι την ενδεχόμενη απόρριψη της αναιρέσεως.

3)	Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Alkarim for Trade and Industry.

---

(1)  EE C 437 της 18.12.2017.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Eglo Leuchten κατά EUIPO — Di-Ka (λάμπα)

(Υπόθεση T-766/17) (1)

(«Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που αναπαριστά φωτιστικό - Λόγος ακυρότητας - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Ατομικός χαρακτήρας - Ενημερωμένος χρήστης - Βαθμός ελευθερίας του δημιουργού - Άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002»)

(2019/C 103/44)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eglo Leuchten GmbH (Pill, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. Lauf, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Söder)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Di-Ka Vertriebs GmbH & Co. KG (Arnsberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-H. Hoffmann, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 738/2016-3), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Eglo Leuchten και Di-Ka Vertriebs.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Eglo Leuchten GmbH στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — Eglo Leuchten κατά EUIPO — Briloner Leuchten (λάμπα)

(Υπόθεση T-767/17) (1)

([Κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Καταχωρισμένο κοινοτικό σχέδιο ή υπόδειγμα που αναπαριστά φωτιστικό - Λόγος ακυρότητας - Προγενέστερο σχέδιο ή υπόδειγμα - Ατομικός χαρακτήρας - Ενημερωμένος χρήστης - Βαθμός ελευθερίας του δημιουργού - Άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) 6/2002])

(2019/C 103/45)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Eglo Leuchten GmbH (Pill, Αυστρία) (εκπρόσωπος: H. Lauf, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: A. Söder)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Briloner Leuchten GmbH & Co. KG, πρώην Briloner Leuchten GmbH (Brilon, Γερμανία) (εκπρόσωπος: M.-H. Hoffmann, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 746/2016-3), σχετικά με διαδικασία για κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Eglo Leuchten και Briloner Leuchten.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Eglo Leuchten GmbH στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 22 της 22.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2019 — Ilhan κατά EUIPO — Time Gate (BIG SAM SPORTSWEAR COMPANY)

(Υπόθεση T-785/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Εικονιστικό σήμα BIG SAM SPORTSWEAR COMPANY - Προγενέστερο λεκτικό σήμα SAM - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Απώλεια δικαιώματος λόγω ανοχής - Αποδεικτικά στοιχεία προσκομιζόμενα για πρώτη φορά ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου - Άρθρο 54, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 61, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001]})

(2019/C 103/46)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ercan Ilhan (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) (εκπρόσωπος: S. Can, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: H. O’Neill και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Time Gate GmbH (Κολωνία, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Kunz-Hallstein, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 13ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 974/2016-5), σχετικά με διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας μεταξύ Time Gate και Ε. Ilhan.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον Ercan Ilhan στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 32 της 29.1.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Φεβρουαρίου 2019 — TecAlliance κατά EUIPO — Siemens (TecDocPower)

(Υπόθεση T-789/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TecDocPower - Προγενέστερα εικονιστικά και λεκτικά σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης TECDOC και TecDoc - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Ομοιότητα προϊόντων και υπηρεσιών - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων - Άρθρο 42, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 47, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού 2017/1001})

(2019/C 103/47)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: TecAlliance GmbH (Ismaning, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Engemann, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: S. Hanne)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Siemens AG (Μόναχο, Γερμανία) (εκπρόσωποι: V. Von Bomhard και J. Fuhrmann, δικηγόροι)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 14ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2433/2016-1), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της TecAlliance και της Siemens.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την TecAlliance GmbH στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 42 της 5.2.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2019 — Brown Street Holdings κατά EUIPO — Enesan (FIGHT LIFE)

(Υπόθεση T-800/17) (1)

({Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Διεθνής καταχώριση με ισχύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση - Λεκτικό σήμα FIGHT LIFE - Προγενέστερο λεκτικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης FIGHT FOR LIFE - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001] - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Άρθρο 75 του κανονισμού 207/2009 (νυν άρθρο 94 του κανονισμού 2017/1001)})

(2019/C 103/48)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Brown Street Holdings Ltd (Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία) (εκπρόσωποι: αρχικώς C. Hufnagel, M. Kleespies, J. Clayton-Chen, και A. Bender, στη συνέχεια M. Kleespies και A. Bender, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: D. Walicka και M. Fischer)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO: Enesan AG (Ζυρίχη, Ελβετία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 26ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 36/2017-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Brown Street Holdings και Enesan.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)

Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) της 26ης Σεπτεμβρίου 2017 (υπόθεση R 36/2017-2) κατά το μέρος που απέρριψε την ανακοπή κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως του προς καταχώριση σήματος για τα προϊόντα που εμπίπτουν στην κλάση 5 κατά την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας για τη διεθνή ταξινόμηση των προϊόντων και των υπηρεσιών με σκοπό την καταχώριση σημάτων, της 15ης Ιουνίου 1957, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί.

2)	To EUIPO φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και εκείνα στα οποία υποβλήθηκε η Brown Street Holdings Ltd.

---

(1)  EE C 42 της 5.2.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2019 — Bekat κατά EUIPO — Borbet (ARBET)

(Υπόθεση T-79/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ARBET - Προγενέστερο εθνικό λεκτικό σήμα BORBET - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος σύγχυσης - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001])

(2019/C 103/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Arif Oliver Bekat (Esslingen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Kohl, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Eberl, D. Hanf και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Borbet GmbH (Hallenberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Krenzel, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του τέταρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 6ης Δεκεμβρίου 2017 (υπόθεση R 1117/2017-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Borbet και του Bekat.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον Arif Oliver Bekat στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 134 της 16.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2019 — Gruppo Armonie κατά EUIPO (ARMONIE)

(Υπόθεση T-88/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ARMONIE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001])

(2019/C 103/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Gruppo Armonie SpA (Casalgrande, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Medri, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: L. Rampini)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 15ης Δεκεμβρίου 2017 (υπόθεση R 2063/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου ARMONIE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Gruppo Armonie SpA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 134 της 16.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — DeepMind Technologies κατά EUIPO (STREAMS)

(Υπόθεση T-97/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχώρισης λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης STREAMS - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Προηγούμενη πρακτική του EUIPO])

(2019/C 103/51)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: DeepMind Technologies Ltd (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: T. St Quintin, barrister, K. Gilbert και G. Lodge, solicitors)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: αρχικά V. Ruzek και D. Walicka, στη συνέχεια V. Ruzek και H. O’Neill)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Νοεμβρίου 2017 (υπόθεση R 35/2017-1), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του λεκτικού σημείου STREAMS ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την DeepMind Technologies Ltd στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 134 της 16.4.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2019 — Multifit κατά EUIPO (TAKE CARE)

(Υπόθεση T-181/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης TAKE CARE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001])

(2019/C 103/52)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Multifit Tiernahrungs GmbH (Krefeld, Γερμανία) (εκπρόσωποι: N. Weber και L. Thiel, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Eberl και M. Fischer)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 4ης Ιανουαρίου 2018 (υπόθεση R 845/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου TAKE CARE ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Multifit Tiernahrungs GmbH στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 161 της 7.5.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2019 — Arezzo Indústria e Comércio κατά EUIPO (SCHUTZ)

(Υπόθεση T-256/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SCHUTZ - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 [νυν άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001])

(2019/C 103/53)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Arezzo Indústria e Comércio, SA (Belo Horizonte, Βραζιλία) (εκπρόσωποι: A. Sebastião και J. Μ. Pimenta, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 12ης Φεβρουαρίου 2018 (υπόθεση R 661/2017-4), σχετικά με την καταχώριση του λεκτικού σημείου SCHUTZ ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Arezzo Indústria e Comércio, SA στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 231 της 2.7.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2019 — Marry Me Group κατά EUIPO (MARRY ME)

(Υπόθεση T-332/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης MARRY ME - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 103/54)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Marry Me Group AG (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωπος: G. Theado, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 806/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MARRY ME ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Marry Me Group AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 259 της 23.7.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2019 — Marry Me Group κατά EUIPO (marry me)

(Υπόθεση T-333/18) (1)

(«Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης marry me - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001»)

(2019/C 103/55)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Marry Me Group AG (Zug, Ελβετία) (εκπρόσωπος: G. Theado, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: J. Schäfer και D. Walicka)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 5ης Μαρτίου 2018 (υπόθεση R 807/2017-5), σχετικά με αίτηση καταχωρίσεως του εικονιστικού σημείου marry me ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Marry Me Group AG στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 259 της 23.7.2018.

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — Geske κατά EUIPO (SATISFYERMEN)

(Υπόθεση T-427/18) (1)

([Σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αίτηση καταχώρισης εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης SATISFYERMEN - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 2017/1001 - Υποχρέωση αιτιολόγησης - Άρθρο 94, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 2017/1001])

(2019/C 103/56)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: André Geske (Lübbecke, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Albrecht, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: A. Sesma Merino και S. Hanne)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της απόφασης του πρώτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 10ης Μαΐου 2018 (υπόθεση R 2603/2017-1), σχετικά με αίτηση καταχώρισης του εικονιστικού σημείου SATISFYERMEN ως σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον André Geske στα δικαστικά έξοδα.

---

(1)  EE C 301 της 27.8.2018.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 2019 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-149/16) (1)

((Προσφυγή ακυρώσεως - Χρηματοδοτική συνδρομή στο πλαίσιο της διευκολύνσεως «Συνδέοντας την Ευρώπη» - Τομέας μεταφορών για την περίοδο 2014-2020 - Εκκρεμοδικία - Απαράδεκτο))

(2019/C 103/57)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (Άμστερνταμ, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: αρχικώς P. Glazener, στη συνέχεια Y. de Vries και D. Coumans και τέλος Y. de Vries και J. de Kok, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J. Hottiaux και J. Samnadda)

Αντικείμενο

Προσφυγή δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της εκτελεστικής αποφάσεως C(2015) 5274 τελικό της Επιτροπής, της 31ης Ιουλίου 2015, σχετικά με την κατάρτιση του καταλόγου των προτάσεων που επελέγησαν για τη χορήγηση δημοσιονομικής ενισχύσεως από την ΕΕ στο πλαίσιο της Διευκολύνσεως «Συνδέοντας την Ευρώπη» (ΔΣΕ) — τομέας μεταφορών κατόπιν των προσκλήσεων υποβολής προτάσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2014 και βάσει του πολυετούς προγράμματος εργασίας.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2)	Η Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.

---

(1)  EE C 211 της 13.6.2016.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Ιανουαρίου 2019 — L’Huillier κατά Gollnisch και Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-624/16 TO) (1)

((Τριτανακοπή - Απόρριψη της αιτήσεως παρεμβάσεως του τριτανακόπτοντος - Απαράδεκτο))

(2019/C 103/58)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Τριτανακόπτων: Guillaume L’Huillier (Etterbeek, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: A. Varaut, δικηγόρος)

Προσφεύγων-ενάγων στην κύρια διαφορά: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Γαλλία) (εκπρόσωπος: B. Bonnefoy-Claudet, δικηγόρος)

Καθού-εναγόμενο στην κύρια διαφορά: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: M. Ecker και L. Vétillard)

Αντικείμενο

Τριτανακοπή κατά της αποφάσεως της 7ης Μαρτίου 2018, Gollnisch κατά Κοινοβουλίου (T-624/16, μη δημοσιευθείσα, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2018:121).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο διατάσσει:

1)	Απορρίπτει την τριτανακοπή.

2)	Ο Guillaume L’Huillier φέρει, πέραν των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

3)	Ο Bruno Gollnisch φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

---

(1)  EE C 383 της 17.10.2016.

Διάταξη του Προέδρου του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2019 — Pilatus Bank κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-687/18 R)

((Ασφαλιστικά μέτρα - Οικονομική και νομισματική πολιτική - Προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων - Αίτηση αναστολής εκτελέσεως - Έλλειψη επείγοντος))

(2019/C 103/59)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Pilatus Bank plc (Ta'Xbiex, Μάλτα) (εκπρόσωποι: O. Η. Behrends, M. Kirchner και L. Feddern, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (εκπρόσωποι: E. Yoo, M. Puidokas και A. Karpf)

Αντικείμενο

Αίτηση δυνάμει των άρθρων 278 και 279 ΣΛΕΕ για την αναστολή εκτελέσεως πράξεως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περιεχόμενης σε ηλεκτρονικό μήνυμα της 10ης Σεπτεμβρίου 2018, σύμφωνα με την οποία η ΕΚΤ απαίτησε κάθε επικοινωνία εκ μέρους της προσφεύγουσας με την ΕΚΤ να πραγματοποιείται μέσω του προσώπου που έχει διοριστεί από την Αρχή Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών της Μάλτας ή με την έγκριση του προσώπου αυτού.

Διατακτικό

Ο Πρόεδρος του Γενικού Δικαστηρίου διατάσσει:

1)	Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

2)	Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.

Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2018 — Aquind κατά ACER

(Υπόθεση T-735/18)

(2019/C 103/60)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Aquind Ltd (Wallsend, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: S. Goldberg, E. White και C. Davis, Solicitors)

Καθού: Οργανισμός Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση A-001-2018, της 17ης Οκτωβρίου 2018, του τμήματος προσφυγών του καθού και την απόφαση 5/2018, της 19ης Ιουνίου 2018, του καθού, η οποία επικυρώνεται από την πρώτη απόφαση·

—

να αποφανθεί επί των βασικών νομικών ζητημάτων που προβάλλονται στην προσφυγή, τα οποία αφορούν: (i) το γεγονός ότι ο καθού και το τμήμα προσφυγών του καθού εσφαλμένως έκριναν ότι η προσφεύγουσα όφειλε να υποβάλει προηγουμένως αίτηση και να επιτύχει την έκδοση αποφάσεως διασυνοριακού επιμερισμού του κόστους προτού μπορέσει να ληφθεί απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1) (τέταρτος λόγος προσφυγής)· και (ii) το γεγονός ότι ο καθού και το τμήμα προσφυγών του καθού δεν έλαβαν υπόψη ότι ήταν νομικά αδύνατο για την προσφεύγουσα να λειτουργήσει τη σχεδιαζόμενη γραμμή διασυνδέσεως στη Γαλλία χωρίς τη χορήγηση απαλλαγής (έκτος λόγος προσφυγής)·

—	να αποφανθεί χωριστά επί ενός εκάστου των εκτιθέμενων στην προσφυγή λόγων ακυρώσεως προς αποφυγή περαιτέρω αντιδικιών σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα όταν ο καθού εξετάσει εκ νέου την αίτηση χορηγήσεως απαλλαγής· και

—	να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει εννέα λόγους ακυρώσεως.

1.

Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009, στο μέτρο που έγινε δεκτό ότι το καθού διαθέτει διακριτική ευχέρεια κατά την αξιολόγηση αιτήσεως απαλλαγής. Βάσει των αντικειμενικών κριτηρίων του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009, η διακριτική ευχέρεια του καθού πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του αν πληρούνται ή όχι οι όροι που προβλέπονται σε αυτό το άρθρο.

2.	Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 714/2009, στο μέτρο που κρίθηκε ότι η αίτηση απαλλαγής πρέπει να γίνεται δεκτή μόνο ως ύστατο μέτρο. Δεν υφίσταται κανένα έρεισμα για τη θέση ότι η χορήγηση απαλλαγής αποτελεί ύστατο μέτρο.

3.	Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αφορά σφάλμα κατά την εκτίμηση του βάρους και του βαθμού αποδείξεως που απαιτείται για τη χορήγηση απαλλαγής κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009. Ο καθού φαίνεται να επιβάλλει μια probatio diabolica στην προσφεύγουσα.

4.

Με τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται σφάλμα κατά την ερμηνεία της σχέσεως μεταξύ του άρθρου 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 714/2009 και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΕ) 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), λόγω του οποίου ο καθού στηρίχθηκε στη δυνατότητα η γραμμή διασυνδέσεως να είναι επιλέξιμη για τη διαδικασία διασυνοριακού επιμερισμού του κόστους, καθώς ότι δεν ελήφθησαν υπόψη ζητήματα που συνδέονται με μια τέτοια διαδικασία. — Δεν είναι δυνατόν η απαλλαγή να μπορεί να χορηγηθεί μόνο αφού προηγουμένως αποδειχθεί ότι δεν είναι διαθέσιμο το ρυθμιστικό καθεστώς του άρθρου 12 του κανονισμού 347/2013. Το εν λόγω καθεστώς πρέπει να είναι προαιρετικό και να μην εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που χορηγείται απαλλαγή. — Η προσέγγιση που υιοθέτησε ο καθού ενδεχομένως δεν έλαβε υπόψη τους κινδύνους που συνεπάγεται η εφαρμογή ενός ρυθμιζόμενου καθεστώτος.

5.

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αφορά παραβίαση της θεμελιώδους αρχής της ασφάλειας δικαίου, που καθιερώνει το δίκαιο της Ένωσης, και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω μη λήψεως υπόψη πάγιας νομολογίας για τον καθορισμό της ορθής ερμηνείας του κανονισμού 714/2009 καθώς και λόγω υιοθετήσεως μιας ριζικά διαφορετικής προσεγγίσεως. — Σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση των αιτήσεων απαλλαγής, η προσφεύγουσα θα πρέπει να μπορεί να βασιστεί στις ρυθμιστικές πρακτικές και στις αρχές που έχουν καθιερωθεί στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

6.

Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αφορά σφάλμα κατά την εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 714/2009 λόγω μη συνεκτιμήσεως των περιορισμών που ισχύουν στη Γαλλία βάσει της γαλλικής νομοθεσίας για τους φορείς υλοποιήσεως γραμμών διασυνδέσεως ηλεκτρικής ενέργειας εκτός του διευρωπαϊκού δικτύου. — Δεδομένου ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι περιορισμοί της γαλλικής νομοθεσίας είναι ασύμβατοι με το δίκαιο της Ένωσης, οι περιορισμοί αυτοί έπρεπε να ληφθούν υπόψη από τον καθού κατά την εκτίμηση του κατά πόσον η επένδυση θα πραγματοποιούνταν χωρίς τη χορήγηtση απαλλαγής. — Δεν υπάρχει περιορισμός ως προς τα είδη κινδύνου που μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την αξιολόγηση του όρου του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 714/2009.

7.

Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αφορά σφάλμα κατά την εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 714/2009, λόγω του ότι δεν ελήφθη υπόψη η ανάγκη να υφίσταται βεβαιότητα για μακροπρόθεσμα έσοδα προκειμένου να εξασφαλισθεί χρηματοδότηση για τη γραμμή διασυνδέσεως της προσφεύγουσας. Οι κίνδυνοι του έργου ενδέχεται να αποτρέψουν την ανάληψη δεσμεύσεως για την απαιτούμενη χρηματοδότηση. Ως εκ τούτου, έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη ο αντίκτυπος των κινδύνων αυτών στη δυνατότητα της προσφεύγουσας να εξασφαλίσει χρηματοδότηση.

8.

Ο όγδοος λόγος ακυρώσεως αφορά σφάλμα κατά την εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 714/2009, λόγω μη συνεκτιμήσεως του συνολικού αντίκτυπου των μεμονωμένων κινδύνων στη γραμμή διασυνδέσεως της προσφεύγουσας. Η συνολική στάθμιση κινδύνου/οφέλους καθορίζει αν θα υλοποιηθεί μια επένδυση. Για τον λόγο αυτό, η μεμονωμένη εξέταση κάθε είδους κινδύνου δεν είναι επαρκής.

9.	Με τον ένατο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται ότι το τμήμα προσφυγών του καθού δεν άσκησε επαρκή έλεγχο επί της αποφάσεως του καθού. Λαμβανομένων υπόψη των αρμοδιοτήτων του και της σοβαρότητας των υπό εξέταση ζητημάτων, το τμήμα προσφυγών του καθού έπρεπε να ελέγξει πιο διεξοδικά την απόφαση του καθού.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003 (ΕΕ L 211, 14.8.2009, σ. 15).

(2)  Κανονισμός (ΕΕ) 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ L 115, 25.4.2013, σ. 39).

Προσφυγή της 18ης Δεκεμβρίου 2018 — ZZ κατά ΕΚΤ

(Υπόθεση T-741/18)

(2019/C 103/61)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: ZZ (εκπρόσωποι: M. Δημητρίου, QC, D. Piccinin, Barrister, E. Poulton, L. Carlisle και R. Molesworth, Solicitors)

Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της ΕΚΤ της 10ης Οκτωβρίου 2018 που αφορά το σχέδιο αποκτήσεως εκ μέρους του προσφεύγοντος ειδικής συμμετοχής στην Τράπεζα A (ECB-SSM-2018-LV-2)·

—	να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι δεν αποδείχθηκε η έλλειψη διαφάνειας κατά τις επαφές του προσφεύγοντος με τις αρμόδιες αρχές. — Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία στήριξε η ΕΚΤ την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αποδεικνύουν και δεν θεμελιώνουν δεόντως τη διαπίστωση της ΕΚΤ ότι ο προσφεύγων ενήργησε αδιαφανώς ούτως ώστε να κλονίζεται η ακεραιότητά του.

2.

Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται πλάνη περί το δίκαιο ως προς τη διαπίστωση ότι οι αθώες συναλλαγές του προσφεύγοντος με τρίτον εγείρουν αμφιβολίες σχετικά με την ακεραιότητα του προσφεύγοντος. — Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ότι οι συναλλαγές του προσφεύγοντος με τρίτον εγείρουν αμφιβολίες σχετικά με την ακεραιότητά του, υπό περιστάσεις κατά τις οποίες η ΕΚΤ δέχεται ότι ο προσφεύγων δεν γνώριζε καμία παρανομία του εν λόγω τρίτου κατά τον χρόνο εκείνο και υπό περιστάσεις κατά τις οποίες ο προσφεύγων υπήρξε αθώο θύμα της συγκεκριμένης παρανομίας.

Προσφυγή της 30ής Δεκεμβρίου 2018 — Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-763/18)

(2019/C 103/62)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Lazarus Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Lazarus Kft.) (Békés, Ουγγαρία) (εκπρόσωπος: L. Szabó, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

Κυρίως, να διαπιστώσει την ακυρότητα της αποφάσεως της Επιτροπής που εκδόθηκε την 20ή Ιουλίου 2011 στην υπόθεση SA. 29432 — CP 290/2009 — Ουγγαρία — «Ενίσχυση για την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία φερόμενη ως αντίθετη με το δίκαιο λόγω του εισάγοντος δυσμενείς διακρίσεις χαρακτήρα της ρυθμίσεως» (στο εξής: κυρίως προσβαλλόμενη απόφαση).

—

Επικουρικώς, να διαπιστώσει την ακυρότητα της αποφάσεως της Επιτροπής που εκδόθηκε την 25η Ιανουαρίου 2017 στην υπόθεση SA. 45498 (FC/2016) — «Καταγγελία της OPS Újpest-lift Kft. σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ 2006 και 2012 σε επιχειρήσεις που απασχολούν εργαζομένους με αναπηρία» (στο εξής: επικουρικώς προσβαλλόμενη απόφαση).

—	Να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει ένα λόγο για κάθε αίτημα.

1.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του κύριου αιτήματος: πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένη εκτίμηση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων Οι ουγγρικές αρχές χορήγησαν κρατική ενίσχυση κατά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ σε 21 επιχειρήσεις, ανταγωνίστριες της προσφεύγουσας. Οι ενισχύσεις αυτές δεν κάλυπταν αποκλειστικά το επιπρόσθετο κόστος που προκύπτει λόγω της απασχολήσεως εργαζόμενων με αναπηρία, αλλά επιπλέον χρηματοδοτούσαν τα γενικά έξοδα των δικαιούχων επιχειρήσεων και, με τον τρόπο αυτό, νόθευαν τον ανταγωνισμό. Με την κυρίως προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι οι χορηγηθείσες στις δικαιούχους επιχειρήσεις ενισχύσεις δεν υπερβαίνουν, στο σύνολό τους, το συνολικό ποσό της δυνάμενης να χορηγηθεί ενισχύσεως βάσει των άρθρων 41 και 42 του γενικού κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορίες (1), οπότε η αμφισβητούμενη ενίσχυση είναι καταρχήν συμβατή με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ. Η κυρίως προσβαλλόμενη απόφαση διατηρεί σε βάρος της προσφεύγουσας τις επιβλαβείς συνέπειες των εθνικών μέτρων με τα οποία χορηγείται η ενίσχυση και, ως εκ τούτου, προσβάλλει τα διαδικαστικά δικαιώματα τα οποία αυτή αντλεί από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

2.

Προβαλλόμενος λόγος προς στήριξη του επικουρικού αιτήματος: πλάνη περί το δίκαιο και πρόδηλη παραμόρφωση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων Η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε πρόδηλη παραμόρφωση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων διαπιστώνοντας, με την επικουρικώς προσβαλλόμενη απόφαση, ότι η καταγγελία της OPS Újpest-lift Kft. δεν περιλαμβάνει νέα νομικά και πραγματικά στοιχεία δυνάμενα να μεταβάλουν την εκτίμηση της Επιτροπής στην υπόθεση SA. 29432 — CP 290/2009. Η επικουρικώς προσβαλλόμενη απόφαση διατηρεί σε βάρος της προσφεύγουσας τις επιβλαβείς συνέπειες των εθνικών μέτρων με τα οποία χορηγείται η ενίσχυση και, ως εκ τούτου, προσβάλλει τα διαδικαστικά δικαιώματα τα οποία αυτή αντλεί από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.

---

(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 800/2008 της Επιτροπής, της 6ης Αυγούστου 2008, για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων [107 ΣΛΕΕ] και [108 ΣΛΕΕ] (ΕΕ 2008, L 214, σ. 3).

Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2019 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-13/19)

(2019/C 103/63)

Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek, J. Vláčil και O. Serdula)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να διαπιστώσει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθόσον παρέλειψε, σε σχέση με την εκ μέρους της Τσεχικής Δημοκρατίας υπό όρους διάθεση παραδοσιακών ίδιων πόρων ποσού 40 482 255 τσεχικών κορωνών (CZK), είτε να ασκήσει προσφυγή λόγω παραβάσεως κατά της Τσεχικής Δημοκρατίας είτε να επιστρέψει στην τελευταία το ως άνω ποσό, και

—	να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν και μοναδικό λόγο.

Η Τσεχική Δημοκρατία είναι της γνώμης ότι η υποχρέωση που υπέχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προβεί στις προαναφερθείσες ενέργειες απορρέει από την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνδυασμό με το δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας του άρθρου 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λαμβανομένου υπόψη ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου (1), μόνον το Δικαστήριο μπορεί, στο πλαίσιο διαδικασίας λόγω παραβάσεως, να επιλύσει κατά τρόπο δεσμευτικό μια διαφορά μεταξύ κράτους μέλους και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα των παραδοσιακών ίδιων πόρων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει, σε σχέση με την πραγματοποίηση της επίμαχης καταβολής υπό όρους, είτε να κινήσει αμελλητί διαδικασία λόγω παραβάσεως είτε να επιστρέψει το σχετικό ποσό, εφόσον θα έχει διαπιστώσει ότι δεν συντρέχει λόγος κίνησης της εν λόγω διαδικασίας.

Η Τσεχική Δημοκρατία κατέβαλε το επίμαχο ποσό στον λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήδη κατά το έτος 2015. Παρά ταύτα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει κινήσει διαδικασία λόγω παραβάσεως στην υπόθεση αυτή ούτε έχει επιστρέψει το επίμαχο ποσό που της καταβλήθηκε υπό όρους, τούτο δε μολονότι η Τσεχική Δημοκρατία την κάλεσε επισήμως να το πράξει. Ως εκ τούτου, κατά την Τσεχική Δημοκρατία, πληρούνται οι προϋποθέσεις για να διαπιστωθεί παράλειψη της Επιτροπής να ενεργήσει.

---

(1)  Βλ. αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 2017, Σλοβακία κατά Επιτροπής (C-593/15 P και C-594/15 P, EU:C:2017:800) και της 25ης Οκτωβρίου 2017, Ρουμανία κατά Επιτροπής (C-599/15 P, EU:C:207:801).

Προσφυγή-αγωγή της 11ης Ιανουαρίου 2019 — AD κατά ECHA

(Υπόθεση T-25/19)

(2019/C 103/64)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: AD (εκπρόσωποι: L. Levi και N. Flandin, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA)

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση του καθού-εναγομένου της 28ης Μαρτίου 2018 περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας της προσφεύγουσας-ενάγουσας με τον ECHA·

—

να ακυρώσει την ανακοίνωση κενής θέσεως την οποία δημοσίευσε στις 9 Μαρτίου 2018 ο ECHA για μια θέση συμβασιούχου υπαλλήλου της ομάδας καθηκόντων II, κατά το μέρος που με την εν λόγω ανακοίνωση προσφέρεται μια θέση η οποία αφορά πανομοιότυπα καθήκοντα με εκείνα που ασκούσε η προσφεύγουσα-ενάγουσα στο πλαίσιο της συμβάσεώς της ως έκτακτης υπαλλήλου·

—

εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ακυρώσει επίσης την απόφαση του καθού-εναγομένου της 1ης Οκτωβρίου 2018, η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα στις 2 Οκτωβρίου 2018 και η οποία απορρίπτει τη διοικητική ένσταση της προσφεύγουσας-ενάγουσας κατά της αποφάσεως περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εργασίας·

—	να διατάξει την αποκατάσταση τόσο της υλικής ζημίας όσο και της ηθικής βλάβης που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα·

—	να καταδικάσει τον καθού-εναγόμενο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει πέντε λόγους.

1.	Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του υπηρεσιακού οδηγού που έχει θεσπισθεί από τον ECHA σχετικά με τη διαδικασία ανανεώσεως ή μη ανανεώσεως των συμβάσεων εργασίας και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως και της απαγορεύσεως των διακρίσεων.

2.	Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.

3.	Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας και, ειδικότερα, του δικαιώματος ακροάσεως.

4.	Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται παράβαση του καθήκοντος μέριμνας.

5.	Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι οι λόγοι που παρέθεσε ο ECHA προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη ανανέωση της συμβάσεως εργασίας είναι προδήλως εσφαλμένοι και καταδεικνύουν την ύπαρξη καταχρήσεως εξουσίας.

Προσφυγή-αγωγή της 15ης Ιανουαρίου 2019 — AF κατά FRA

(Υπόθεση T-31/19)

(2019/C 103/65)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων-ενάγων: AF (εκπρόσωποι: L. Levi και N. Flandin, δικηγόροι)

Καθού-εναγόμενος: Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA)

Αιτήματα

Ο προσφεύγων-ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την από 9 Μαΐου 2018 απόφαση του καθού με την οποία καταρτίστηκε κατάλογος επιλέξιμων συμβασιούχων υπαλλήλων προτεινόμενος στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακατάταξης για το έτος 2017, στον οποίο δεν περιελήφθη το όνομα του προσφεύγοντος·

—	εν ανάγκη, να ακυρώσει επίσης την απόφαση του FRA που παρελήφθη από τον προσφεύγοντα στις 5 Οκτωβρίου 2018, με την οποία απορρίφθηκε η ένσταση του προσφεύγοντος κατά της ανωτέρω απόφασης του FRA·

—	να διατάξει την αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων·

—	να καταδικάσει τον καθού-εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 54 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΛΠ), καθώς και του άρθρου 30 του παραρτήματος XIII του ΚΥΚ και του άρθρου 3 της υπ’ αριθ. 2016/01 απόφασης του διοικητικού συμβουλίου του FRA για τη θέσπιση γενικών εκτελεστικών διατάξεων για το άρθρο 54 του ΚΛΠ.

2.	Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοίκησης που κατοχυρώνεται στο άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3.	Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2019 — Harrington Padrón κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-32/19)

(2019/C 103/66)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Katherine Nayarith Harrington Padrón (Καράκας, Βενεζουέλα) (εκπρόσωποι: L. Giuliano και F. Di Gianni, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1656 του Συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 2018 (1) και τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1653 του Συμβουλίου της 6ης Νοεμβρίου 2018 (2), καθόσον οι διατάξεις τους αφορούν την προσφεύγουσα· και

—	να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται ένα μόνο λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον έκρινε ότι το όνομά της έπρεπε να διατηρηθεί στους καταλόγους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της αποφάσεως (ΚΕΠΠΑ) 2017/2074 του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2017 (3) και στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΕ) 2017/2063 του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2017 (4), παρά το γεγονός ότι δεν είναι πλέον Αναπληρώτρια Γενική Εισαγγελέας και δεν συνδέεται με τις αρχές της Βενεζουέλας.

---

(1)  Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/1656 του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης (ΚΕΠΠΑ) 2017/2074 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Βενεζουέλα (ΕΕ L 276, 7.11.2018, σ. 10).

(2)  Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2018/1653 του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 2018, για την εφαρμογή του κανονισμού (EE) 2017/2063 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Βενεζουέλα (ΕΕ L 276, 7.11.2018, σ. 1).

(3)  Απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2017/2074 του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2017, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Βενεζουέλα (ΕΕ L 295, 14.11.2017, σ. 60).

(4)  Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2063 του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2017, σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Βενεζουέλα (ΕΕ L 295, 14.11.2017, σ. 21).

Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2019 — Πορτογαλία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-38/19)

(2019/C 103/67)

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Πορτογαλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: L. Inez Fernandes, P. Barros da Costa, P. Estêvão και J. Saraiva de Almeida)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η Πορτογαλική Δημοκρατία ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2018) 7424, της 16ης Νοεμβρίου 2018, κοινοποιηθείσα στις 19 Νοεμβρίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) (1), κατά το μέρος που αποκλείει από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ποσό των 8 703 417,29 ευρώ σε σχέση με δαπάνες που δηλώθηκαν από την Πορτογαλική Δημοκρατία στο πλαίσιο της πολλαπλής συμμόρφωσης, κατά τα οικονομικά έτη 2014 έως 2016,

—	να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο κύριους και έναν επικουρικό λόγο ακυρώσεως.

Πρώτος λόγος: πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κρίθηκε ότι το πορτογαλικό σύστημα είναι υπερβολικά επιεικές — παράβαση του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΚ) 73/2009 (2) και παράβαση του άρθρου 54, παράγραφος 1, στοιχείο γ', δεύτερο εδάφιο, και του άρθρου 71 του κανονισμού (ΕΚ) 1122/2009 (3).

Δεύτερος λόγος:

1)	«Υπολογισμός της δημοσιονομικής διόρθωσης» — Πλάνη περί το δίκαιο, παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής της αναλογικότητας και παράβαση του άρθρου 52 του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 εκ μέρους της Επιτροπής.

2)	Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

Επικουρικός λόγος

Μέτρια κύρωση και τεχνική ανακρίβεια του ίδιου του εγγράφου C(2015) 3675 της Επιτροπής (παράρτημα A.5) — πλάνη περί το δίκαιο και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.

---

(1)  Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/1841 της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2018, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2018) 7424] (ΕΕ 2018, L 298, σ. 34).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ 2009, L 30, σ. 16).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 1122/2009 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση, τη διαφοροποίηση και το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου, στο πλαίσιο των καθεστώτων άμεσης στήριξης για τους γεωργούς που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και λεπτομερών διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά την πολλαπλή συμμόρφωση στο πλαίσιο του καθεστώτος στήριξης που προβλέπεται για τον αμπελοοινικό τομέα (ΕΕ 2009, L 316, σ. 65).

Προσφυγή-αγωγή της 24ης Ιανουαρίου 2019 — WV κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-43/19)

(2019/C 103/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: WV (εκπρόσωπος: É. Boigelot, δικηγόρος)

Καθής-εναγομένη: Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της 28ης Μαρτίου 2018 με την οποία η Αρμόδια για τους Διορισμούς Αρχή απέρριψε το αίτημα περί αποζημιώσεως, καθώς και, εφόσον παρίσταται ανάγκη, την απόφαση περί απορρίψεως της από 26 Ιουνίου 2018 διοικητικής ενστάσεως, η οποία εκδόθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2018·

—

κατά συνέπεια, δεχόμενο το αίτημα περί αποζημιώσεως όπως υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα-ενάγουσα δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ και όπως εξετέθη στο υπόμνημα της 29ης Νοεμβρίου 2017, να αναγνωρίσει και να επιδικάσει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα την εκ μέρους της ΕΥΕΔ καταβολή αποζημιώσεως, υπολογιζομένης, με την επιφύλαξη προσαυξήσεως κατά τη διάρκεια της δίκης, στο ποσό των 690 000 ευρώ, καθοριζόμενο την 31η Ιανουαρίου 2019 κατά ορθή και δίκαιη κρίση προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και λόγω προσβολής της φήμης και λόγω επαγγελματικής ζημίας, και υπό την επιφύλαξη προσαυξήσεων κατά τη διάρκεια της δίκης και του ενδεχομένου να αξιωθεί αποζημίωση λόγω απώλειας μελλοντικών εισοδημάτων, λόγω πιθανής αποχωρήσεως από τα θεσμικά όργανα·

—	να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 134 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής της, η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει έναν μόνο λόγο, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση, μεταξύ άλλων, των άρθρων 12, 12α, 22β, 24, 25 και 26 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ), του άρθρου 1 και 2 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, και του κανονισμού (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 2001, L 8, σ. 1).

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα προβάλλει επίσης, αφενός, με τον λόγο αυτό, παράβαση, μεταξύ άλλων, των άρθρων 41, 47 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράβαση της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, παραβίαση της αρχής της κατ’ αντιπαράθεση διαδικασίας και παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ.

Αφετέρου, φρονεί ότι η διοίκηση υπέπεσε επίσης σε κατάχρηση δικαιώματος και καταστρατήγηση διαδικασίας, εκτός της πρόδηλης παραβιάσεως της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ισότητας των όπλων. Η προσφεύγουσα-ενάγουσα φρονεί ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει παραβίαση της αρχής βάσει της οποίας επιβάλλεται στη διοίκηση η υποχρέωση να εκδίδει απόφαση μόνον βάσει σκεπτικού παραδεκτού εκ του νόμου, δηλαδή σχετικού με την υπόθεση και μη ενέχοντος (άπαξ ή σε πλείονες περιπτώσεις) πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, πλάνη περί το δίκαιο ή περί τα πραγματικά περιστατικά, καθώς και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας, του καθήκοντος αρωγής και μέριμνας, της εύλογης προθεσμίας και της αρχής της χρηστής διοικήσεως.

Κατά την προσφεύγουσα-ενάγουσα, η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται ως εκ τούτου σε μεροληπτική, προκατειλημμένη και εξεζητημένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου.

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι υφίσταται αδιαμφισβήτητα αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των πταισμάτων της ΑΔΑ και των ζημιών που υπέστη η προσφεύγουσα-ενάγουσα, δεδομένου ότι η υπαίτια συμπεριφορά αυτή προσέβαλε σοβαρά την επαγγελματική, ηθική και οικονομική ακεραιότητα της προσφεύγουσας-ενάγουσας. Συγκεκριμένα, τα πταίσματα στα οποία υπέπεσε η ΑΔΑ αμαύρωσαν, ενδεχομένως δε και εξαφάνισαν, τη φήμη της προσφεύγουσας-ενάγουσας έναντι των εσωτερικών και εξωτερικών συνομιλητών της, της προκάλεσαν δε πράγματι απώλεια ευκαιρίας επαγγελματικής εξελίξεως, περιάγοντάς την, κατά συνέπεια, σε θέση αδυναμίας, στην οποία οφείλεται άγχος και/ή κατάσταση διαρκούς ανησυχίας και αβεβαιότητας για το μέλλον.

Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2019 — Dansk Erhverv κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-47/19)

(2019/C 103/69)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Dansk Erhverv (Κοπεγχάγη, Δανία) (εκπρόσωπος: T. Mygind, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής C(2018) 6315 τελικό της 4ης Οκτωβρίου 2018 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.44865 (2016/FC) — Γερμανία– Φερόμενη κρατική ενίσχυση προς τα γερμανικά καταστήματα πώλησης ποτών που βρίσκονται πλησίον των συνόρων·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έναν λόγο ακυρώσεως, επικαλούμενη ότι η Επιτροπή παραβίασε τα δικονομικά της δικαιώματα ως ενδιαφερόμενου μέρους τα οποία έλκει από το άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και τα άρθρα 4, παράγραφος 4, 12, παράγραφος 1, και 24, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας (1), καθόσον δεν κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ, παρά τις σοβαρές δυσχέρειες που ανέκυψαν κατά την αξιολόγηση των ζητημάτων κρατικών ενισχύσεων που τέθηκαν στο πλαίσιο καταγγελίας σχετικά με τη διοικητική πρακτική «διασάφησης εξαγωγής», και ειδικότερα ως προς την απαλλαγή από την υποχρέωση παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής της συσκευασίας -και συνεπώς από την καταβολή του οικείου ΦΠΑ για το ποσό της επιστροφής αυτής- καθώς και ως προς την μη επιβολή προστίμων στα γερμανικά καταστήματα που βρίσκονται πλησίον των συνόρων για παραβιάσεις των υποχρεώσεων παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής της συσκευασίας βάσει του γερμανικού συστήματος παρακράτησης ποσού για τα ποτά σε συσκευασία αλουμινίου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και σε πρόδηλη πλάνη εκτίμησης των πραγματικών περιστατικών, πρώτον, καθόσον αφορά τη συμβατότητα της πρακτικής της «διασάφησης εξαγωγής» προς τις υποχρεώσεις που υπέχει η Γερμανία βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, της οδηγίας για τις συσκευασίες (2) και της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» καθώς και προς τις απαιτήσεις περί παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής της συσκευασίας βάσει της γερμανικής νομοθεσίας για τις συσκευασίες. Δεύτερον, η Επιτροπή έσφαλε όσον αφορά τα αποτελέσματα κρατικής ενίσχυσης των μη εισπραχθέντων από τη Γερμανία εσόδων από ΦΠΑ, λόγω της πρακτικής της «διασάφησης εξαγωγής».

---

(1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2015, περί λεπτομερών κανόνων για την εφαρμογή του άρθρου 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ L 248, 24.9.2015, σ. 9).

(2)  Οδηγία (ΕΕ) 2018/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για τροποποίηση της οδηγίας 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (ΕΕ L 150, 14.6.2018, σ. 141).

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2019 — smart things solutions κατά EUIPO — Samsung Electronics (smart:)things)

(Υπόθεση T-48/19)

(2019/C 103/70)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: smart things solutions GmbH (Seefeld, Γερμανία) (εκπρόσωπος: R. Dissmann, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Samsung Electronics GmbH (Schwalbach am Taunus, Γερμανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Εικονιστικό σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης smart:)things μαύρου και πράσινου χρώματος — Υπ’ αριθ. 10 914 836 σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 20ής Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 835/2018-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—	να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—	Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 95, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2019 — View κατά EUIPO (CREATE DELIGHTFUL HUMAN ENVIRONMENTS)

(Υπόθεση T-49/19)

(2019/C 103/71)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: View, Inc. (Milpitas, Delaware, Ηνωμένες Πολιτείες) (εκπρόσωπος: G. Tritton, Barrister)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Επίδικο σήμα: Αίτηση επέκτασης της προστασίας της διεθνούς καταχώρισης του λεκτικού σήματος CREATE DELIGHTFUL HUMAN ENVIRONMENTS στην Ευρωπαϊκή Ένωση — Υπ’ αριθ. 1 381 213 αίτηση επέκτασης της προστασίας διεθνούς καταχώρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 27ης Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 1625/2018-2

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

—	να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας.

Προβαλλόμενοι λόγοι

—	Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·

—	Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2019 — Casual Dreams κατά EUIPO — López Fernández (Dayaday)

(Υπόθεση T-50/19)

(2019/C 103/72)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Casual Dreams, SLU (Manresa, Ισπανία) (εκπρόσωπος: A. Tarí Lázaro, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Miguel Ángel López Fernández (Fuensalida, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτών: Ο αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Dayaday — Υπ’ αριθ. 13 243 563 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του πέμπτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 16ης Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 2097/2018-5

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	Να ακυρώσει εν μέρει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών της 27ης Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 2097/2018-5, με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει η προσφυγή κατά της απόφασης του τμήματος ανακοπών του EUIPO αριθ. B 2 469 545 της 17ης Δεκεμβρίου 2015.

—	Να ακυρώσει εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση, βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το μέρος που επικύρωσε την απόρριψη της ανακοπής και της προσφυγής για τα προϊόντα των κλάσεων 9, 16 και 24.

—

Να απορρίψει την αίτηση καταχώρισης του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αριθ. 13 243 563 η οποία υποβλήθηκε από τον παρεμβαίνοντα για τα ακόλουθα προϊόντα: Κλάση 9 «Οπτικές συσκευές, ενισχυτές και διορθωτές· Οπτικοί ενισχυτές· Οπτικές (συσκευές και όργανα)· Γυαλί οπτικό· Φακοί με τη δυνατότητα της μεταξύ τους αντικατάστασης· Αντιανακλαστικοί φακοί· Πλαστικοί φακοί· Οφθαλμικοί φακοί· Οπτικοί φακοί· Φακοί· Γυαλιά ηλίου· Γυαλιά διόρθωσης όρασης· Θήκες γυαλιών ηλίου· Διορθωτικοί φακοί [οπτικά]· Γυάλινοι οφθαλμικοί φακοί· Σκελετοί για γυαλιά οράσεως και γυαλιά ηλίου· Αλυσίδες για γυαλιά ηλίου· Πρόσθετοι ηλιακοί φακοί για γυαλιά οράσεως· Λουράκια για γυαλιά ηλίου· Φακοί για γυαλιά ηλίου· Οπτικοί φακοί για χρήση με γυαλιά ηλίου· Σκελετοί για γυαλιά ηλίου· Οπτικά είδη που χορηγούνται με ιατρική συνταγή· Αλυσίδες για γυαλιά οράσεως· Κορδόνια γυαλιών επιρρίνιων· Φακοί για γυαλιά οράσεως· Οπτικά γυαλιά· Δοχεία για φακούς επαφής· Θήκες για φακούς επαφής· Θήκες επιρρίνιων γυαλιών οράσεως· Θήκες για φακούς· Θήκες φακών επαφής· Διόπτρες· Γυαλιά ανάγνωσης· Γυαλιά όρασης για παιδιά· Πολαριζέ γυαλιά όρασης· Σκελετοί γυαλιών· Απλαισίωτοι σκελετοί γυαλιών όρασης· Ράβδοι [βραχίονες] για γυαλιά όρασης· Προστατευτικά για τα γυαλιά οράσεως· Θήκες γυαλιών οράσεως· Διόπτρες· Διόπτρες [φακοί]· Γυαλιά διόρθωσης όρασης· Θήκες για γυαλιά οράσεως· Προστατευτικά γυαλιά για το χιόνι· Γυαλιά για ποδηλάτες· Σκελετοί για γυαλιά· Γυαλιών αλυσίδες· Γυαλιά προστατευτικά για αθλήματα· Επιρρίνιων γυαλιών οράσεως θήκες· Σκελετοί για γυαλιά ηλίου· Προστατευτικά γυαλιά για το χιόνι· Γυαλιά για κολύμβηση· Γυαλιά προστατευτικά για αθλήματα· Ειδικά γυαλιά για αθλήματα». Κλάση 16 «Κολλητικές ύλες για γραφική ύλη ή για οικιακούς σκοπούς· Έργα τέχνης και φιγούρες από χαρτί και χαρτόνι, και αρχιτεκτονικές μακέτες· Γραφική ύλη· Κλιπ για χαρτονομίσματα· Κόλλες για χαρτικά· Χάρτινες τσάντες και σακούλες· Ατζέντες· Κατάλογοι· Δερμάτινες θήκες για ατζέντες· Έντυπες διαφημίσεις· Υποστηρίγματα για φωτογραφίες· Εξοπλισμός εκτύπωσης και βιβλιοδεσίας· Εργαλεία γραψίματος και σφράγισης· Εκπαιδευτικό υλικό· Χαρτοκόπτες [είδη γραφείου]· Ημερολόγια· Ραφάκια οργάνωσης γραφείου· Είδη χαρτικών· Είδη γραφείου, εκτός από έπιπλα· Γραφική ύλη· Είδη γραφικής· Γραφική ύλη γραφείου· Είδη σχολικά· Αναλόγια· Δίσκοι για στυλογράφους». Κλάση 24 «Υφάσματα· Κουρτίνες· Καλύμματα για έπιπλα· Υφάσματα οικιακής χρήσης· Υφασμάτινα είδη οικιακής χρήσης από μη υφασμένα υλικά· Λευκά είδη· Τάπητες· Υφασμάτινα είδη επίπλωσης· Μη υφασμένα είδη κλωστοϋφαντουργίας· Εσωτερικές επενδύσεις από μη υφασμένα υφάσματα· Φόδρες για καπέλα τυποποιημένες· Φόδρες· Μαντήλια τσέπης [υφασμάτινα]· Υφασμάτινα μαντιλάκια· Υφασμάτινα είδη μη υπαγόμενα σε άλλες κλάσεις· Μαντήλια από ύφασμα· Υφάσματα από λινό· Υφάσματα από φανέλα· Υφάσματα για διακόσμηση· Πετσέτες μπάνιου· Πετσέτες κουζίνας [υφασμάτινες]· Υφάσματα μη υπαγόμενα σε άλλες κλάσεις· Υφασμάτινες εσωτερικές επενδύσεις· Φλις από πολυπροπυλένιο· Φλις από πολυεστέρα· Υφασμάτινες φόδρες για ενδύματα· Φουλάρι (ύφασμα)· Είδη υφαντουργίας τυποποιημένων διαστάσεων από βαμβάκι· Συνθετικά είδη υφαντουργίας τυποποιημένων διαστάσεων· Υφαντικές ύλες σε τόπια· Λινάτσα· Υλικά για υφασμάτινα είδη επίπλωσης· Υλικά για χρήση στην κατασκευή ενδυμάτων· Υλικά για κοστούμια [Υφάσματα]· Υφάσματα για τη δημιουργία ειδών ένδυσης· Υφάσματα για την κατασκευή ειδών υφαντουργίας οικιακής χρήσης· Υφάσματα για χρήση στην κατασκευή αθλητικών ενδυμάτων· Υφάσματα για την κατασκευή ενδυμάτων· Ύφασμα για χρήση στην κατασκευή πορτοφολιών· Υφάσματα απομίμησης δέρματος ζώων· Υφάσματα για την κατασκευή γυναικείων εξωτερικών ενδυμάτων· Ύφασμα ντένιμ· Ύφασμα για χρήση σε ορθωτικές διατάξεις· Αδιάβροχα υφάσματα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή παντελονιών· Αδιάβροχα υφάσματα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή μπουφάν· Αδιάβροχα υφάσματα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καπέλων· Αδιάβροχα υφάσματα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή γαντιών· Υφάσματα για χρήση ως φόδρες σε ενδύματα· Υφάσματα ενδυμάτων· Επιστρωμένα υφάσματα για χρήση στην κατασκευή δερμάτινων ειδών· Επιστρωμένα υφάσματα για χρήση στην κατασκευή αδιάβροχων ενδυμάτων· Υφασμένα υφάσματα απομιμήσεις δέρματος· Υφάσματα αδιαπέραστα από το νερό αλλά διαπερατά από την υγρασία· Είδη υφαντουργίας τυποποιημένων διαστάσεων για την κατασκευή πετσετών».

—	να καταδικάσει το EUIPO στα δικαστικά έξοδα, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του EUIPO.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2019 — Laboratorios Ern κατά EUIPO — SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret (apiheal)

(Υπόθεση T-51/19)

(2019/C 103/73)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Laboratorios Ern, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία) (εκπρόσωπος: S. Correa Rodríguez, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης apiheal — Υπ’ αριθ. 14 411 557 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO της 19ης Νοεμβρίου 2018 στην υπόθεση R 1725/2017-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

Να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τη μερική παραχώρηση άδειας χρήσεως για τα ακόλουθα προϊόντα: «Προϊόντα αρωματισμού· Καλλυντικά· Αρωματικά [κολόνιες, αρώματα, και σχετικά είδη]· Αποσμητικά για προσωπική χρήση ή για ζώα· Σαπούνια· Βότανα για το μπάνιο (όχι για ιατρική χρήση)· Προϊόντα για τη φροντίδα των δοντιών, οδοντόκρεμες, παρασκευάσματα για τη στίλβωση οδοντοστοιχιών, παρασκευάσματα για τη λεύκανση των δοντιών, στοματικά διαλύματα μη προοριζόμενα για ιατρική χρήση» στην κλάση 3 και «Σκευάσματα για την καταστροφή επιβλαβών ζώων· Μυκητοκτόνα, ζιζανιοκτόνα» στην κλάση 5.

—

Να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως του σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρ. 14 411 557 apiheal σε σχέση με τα ως άνω «Προϊόντα αρωματισμού· Καλλυντικά· Αρωματικά [κολόνιες, αρώματα, και σχετικά είδη]· Αποσμητικά για προσωπική χρήση ή για ζώα· Σαπούνια· Βότανα για το μπάνιο (όχι για ιατρική χρήση)· Προϊόντα για τη φροντίδα των δοντιών, οδοντόκρεμες, παρασκευάσματα για τη στίλβωση οδοντοστοιχιών, παρασκευάσματα για τη λεύκανση των δοντιών, στοματικά διαλύματα μη προοριζόμενα για ιατρική χρήση» στην κλάση 3 και «Σκευάσματα για την καταστροφή επιβλαβών ζώων· Μυκητοκτόνα, ζιζανιοκτόνα» στην κλάση 5.

—	Να καταδικάσει το EUIPO και την αντίδικο ενώπιον του τμήματος προσφυγών, εάν παρέμβει στην υπό κρίση υπόθεση, στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Προσφυγή της 31ης Ιανουαρίου 2019 — SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret κατά EUIPO — Laboratorios Ern (apiheal)

(Υπόθεση T-53/19)

(2019/C 103/74)

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: SBS Bilimsel Bio Çözümler Sanayi Ve Ticaret AŞ (Κωνσταντινούπολη, Τουρκία) (εκπρόσωπος: M. López Camba, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Laboratorios Ern, SA (Βαρκελώνη, Ισπανία)

Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του EUIPO

Αιτούσα: Η προσφεύγουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου

Επίδικο σήμα: Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης apiheal — Υπ’ αριθ. 14 411 557 αίτηση καταχωρίσεως

Διαδικασία ενώπιον του EUIPO: Διαδικασία ανακοπής

Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του EUIPO, της 19ης Νοεμβρίου 2018, στην υπόθεση R 1725/2017-4

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης του σήματος για προϊόντα των κλάσεων 30 και 5 (πρώτο και τέταρτο σημείο του διατακτικού της εν λόγω απόφασης).

—	να καταδικάσει το EUIPO και την Laboratorios Ern, SA. στα δικαστικά έξοδα.

Προβαλλόμενος λόγος

Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', και παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — PO κ.λπ. κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-56/17) (1)

(2019/C 103/75)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 112 της 10.4.2017.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — PO κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-479/17) (1)

(2019/C 103/76)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 347 της 16.10.2017.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — PP κ.λπ. κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-727/17) (1)

(2019/C 103/77)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 22 της 22.1.2018.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — VJ κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-180/18) (1)

(2019/C 103/78)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 161 της 7.5.2018.

Διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2019 — PO κατά ΕΥΕΔ

(Υπόθεση T-494/18) (1)

(2019/C 103/79)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως.

---

(1)  ΕΕ C 381 της 22.10.2018.