ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/2

Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Vrhovno sodišče (Σλοβενία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jožef Grilc κατά Slovensko zavarovalno združenje GIZ

(Υπόθεση C-541/11) (1)

(Άρθρο 104, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Ασφάλιση έναντι της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων - Οδηγία 2000/26/ΕΚ - Οργανισμοί αποζημιώσεως - Αγωγή αποζημιώσεως ασκηθείσα ενώπιον εθνικού δικαστηρίου)

2013/C 79/02

Γλώσσα διαδικασίας: η σλοβενική

Αιτούν δικαστήριο

Vrhovno sodišče

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αναιρεσείων: Jožef Grilc

Αναιρεσίβλητη: Slovensko zavarovalno združenje GIZ

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Vrhovno sodišče — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου (τέταρτη οδηγία ασφαλίσεως αυτοκινήτων) (ΕΕ L 181, σ. 65) — Έννοιες της «αξιώσεως αποζημιώσεως» και του «υπεύθυνου να αποζημιώνει» — Παθητική νομιμοποίηση του οργανισμού αποζημιώσεως

Διατακτικό

Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Μαΐου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου (τέταρτη οδηγία ασφαλίσεως αυτοκινήτων), έχει την έννοια ότι, αφενός, ο ζημιωθείς μπορεί να ζητήσει από τον οργανισμό αποζημιώσεως αποζημίωση λόγω της ζημίας υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο οικείο άρθρο και, αφετέρου, το σχετικό αίτημα πρέπει να υποβληθεί αρχικώς στον ανωτέρω οργανισμό, υπό την επιφύλαξη της δυνατότητας του ζημιωθέντος να ασκήσει, ενώπιον του κατά τόπον αρμόδιου δικαστηρίου, αγωγή σε περίπτωση αρνήσεως του οικείου οργανισμού να ικανοποιήσει το αίτημά του.

(1) ΕΕ C 25 της 28.1.2012.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/2

Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 — Annunziata Del Prete κατά Giorgio Armani S.p.A, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

(Υπόθεση C-261/12) (1)

(Αίτηση αναίρεσης - Κοινοτικό σήμα - Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' - Κίνδυνος σύγχυσης - Φήμη - Εικονιστικό σημείο «AJ AMICI JUNIOR» - Ανακοπή του δικαιούχου του προγενέστερου εθνικού εικονιστικού σήματος AJ ARMANI JEANS και του προγενέστερου εθνικού λεκτικού σήματος ARMANI JUNIOR)

2013/C 79/03

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Annunziata Del Prete (εκπρόσωπος: R. Bocchini, avvocato)

Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Giorgio Armani SpA (εκπρόσωπος: M. Rapisardi, avvocato), Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: P. Bullock και F. Mattina)

Αντικείμενο

Αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 27ης Μαρτίου 2012, T-420/10, Armani κατά ΓΕΕΑ, με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 8ης Ιουλίου 2010, σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Giorgio Armani SpA και της Annunziata Del Prete (υπόθεση R 1360/2009-2) — Κίνδυνος σύγχυσης — Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (EE 1994, L 11, σ. 1)

Διατακτικό

Το Δικαστήριο:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Annunziata Del Prete στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 227 της 28.7.2012.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/5

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 7 Δεκεμβρίου 2012 — Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH) κατά Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda

(Υπόθεση C-574/12)

2013/C 79/09

Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική

Αιτούν δικαστήριο

Supremo Tribunal Administrativo

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Καθών και αναιρεσείουσες: Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH)

Προσφεύγουσα και αναιρεσίβλητη: Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda

Προδικαστικά ερωτήματα

Συμβαδίζει με το κοινοτικό δίκαιο περί συνάψεως συμβάσεων «in house» η εκ μέρους δημοσίου νοσοκομείου ανάθεση, χωρίς να τηρήσει τη διαδικασία την οποία ορίζει για την κατάρτιση μιας τέτοιας σύμβασης ο νόμος, σε ένα σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, του οποίου το ίδιο είναι εταίρος και το οποίο έχει ως σκοπό την εκπλήρωση αποστολής δημοσίας υπηρεσίας στον τομέα της υγείας μέσω βελτιώσεως της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας της λειτουργίας των εταίρων του, των παροχών νοσοκομειακής εστιάσεως της αρμοδιότητάς του, μεταβιβάζοντας στο σωματείο αυτό την ευθύνη των λειτουργιών του στον τομέα αυτόν, αν, σύμφωνα με το καταστατικό του, εταίροι του σωματείου αυτού δύνανται να είναι όχι μόνον φορείς ανήκοντες στον δημόσιο τομέα, αλλά και στον κοινωνικό τομέα, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι φορείς του κοινωνικού τομέα ήσαν 23 ιδιωτικοί οργανισμοί κοινωνικής αλληλεγγύης (IPSS), άπαντες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και μεταξύ αυτών φιλανθρωπικά ιδρύματα, επί συνόλου 88 εταίρων;

Μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ανάδοχος φορέας τελεί σε σχέση υπαγωγής έναντι των αποφάσεων που λαμβάνουν οι δημοσίου χαρακτήρα εταίροι του, με την έννοια ότι αυτοί ασκούν, μόνοι ή από κοινού, έλεγχο ανάλογο με εκείνον τον οποίον ασκούν επί των ιδικών τους υπηρεσιών, αν, σύμφωνα με το καταστατικό του, ο ανάδοχος φορέας υποχρεούται να μεριμνά ώστε η πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου να ανήκει στους εταίρους που ανήκουν και υπόκεινται στις εξουσίες διευθύνσεως, εποπτείας και επιτελικής ευθύνης του αρμοδίου για τον τομέα της Υγείας μέλους της Κυβερνήσεως, το δε Διοικητικό του Συμβούλιο επίσης απαρτίζεται κατά πλειοψηφία από εταίρους του δημόσιου τομέα;

Μπορεί να θεωρηθεί ότι συντρέχει η προϋπόθεση του «αναλόγου ελέγχου», υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου περί συμβάσεων «in house», αν, σύμφωνα με το καταστατικό του, ο ανάδοχος φορέας υπόκειται στις εξουσίες επιτελικής ευθύνης του αρμοδίου για τον τομέα της Υγείας μέλους της Κυβερνήσεως, το οποίο είναι αρμόδιο να διορίζει τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου, να κυρώνει τις αποφάσεις της Γενικής Συνελεύσεως περί της συνάψεως δανείων που συνεπάγονται καθαρό ύψος δανεισμού ίσο ή ανώτερο του 75 % των ιδίων κεφαλαίων που έχουν υπολογιστεί κατά την προηγούμενη οικονομική χρήση, να κυρώνει τις αποφάσεις περί τροποποιήσεως του καταστατικού, να κυρώνει τις αποφάσεις της ΓΣ περί διαλύσεως του αναδόχου φορέα, καθώς και να ορίζει τον προορισμό που θα δοθεί στην περιουσία του σε περίπτωση διαλύσεως;

Επιτρέπει το γεγονός ότι ο ανάδοχος φορέας αποτελεί οργανισμό μεγάλων διαστάσεων και πολύπλοκο, ο οποίος δρα σε ολόκληρη την πορτογαλική επικράτεια και έχει ως εταίρους όλες τις υπηρεσίες και οργανισμούς της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας, περιλαμβανομένων και των μεγαλυτέρων νοσοκομειακών μονάδων της χώρας, με προβλεπόμενο κύκλο εργασιών της τάξεως των 90 εκατομμυρίων ευρώ, με συναλλαγές που περιλαμβάνουν ποικίλους και σύνθετους τομείς δραστηριότητας, με πολύ εντυπωσιακούς δείκτες δραστηριότητας, με άνω των 3 300 εργαζομένους, που συμμετέχει σε δύο κοινοπραξίες επιχειρήσεων και σε δύο εμπορικές εταιρίες, να χαρακτηρίζονται οι σχέσεις μεταξύ αυτού και των δημοσίου χαρακτήρα εταίρων του ως απλή εσωτερική ή «in house» σύναψη συμβάσεως;

Επιτρέπει το γεγονός ότι ο ανάδοχος φορέας δύναται, σύμφωνα με το καταστατικό του, να παρέχει υπηρεσίες, υπό καθεστώς ανταγωνισμού, σε δημοσίους φορείς που δεν είναι εταίροι του ή σε ιδιωτικούς φορείς, ημεδαπούς ή αλλοδαπούς, (i) άπαξ δεν προκύπτει εξ αυτών καμία ζημία για τους εταίρους και είναι ευνοϊκή γι’ αυτούς και για τον ανάδοχο φορέα, τόσο από οικονομική άποψη, όσο και από άποψη τεχνολογικού εμπλουτισμού και εξελίξεως και (ii) άπαξ η παροχή των υπηρεσιών αυτών δεν αντιπροσωπεύει όγκο τιμολογήσεως υπερβαίνοντα 20 % του ολικού ετησίου κύκλου εργασιών της υπολογισθέντος κατά την προηγούμενη οικονομική χρήση, να θεωρηθεί ότι συντρέχει η προϋπόθεση της συμβάσεως «in house», η οποία αφορά τον «κύριο προορισμό της δραστηριότητας» τον οποίον απαιτεί το άρθρο 5, παράγραφος 2, b), του CCP (1);

Σε περίπτωση που η απάντηση σε κάποιο από τα προηγούμενα ερωτήματα δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να κριθεί αν πληρούνται ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του CCP, μπορεί, υπό το πρίσμα του κοινοτικού δικαίου περί συμβάσεων «in house», η συνεκτίμηση των απαντήσεων αυτών να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι υφίσταται σύμβαση τέτοιας φύσεως;

(1) Código dos contratos públicos [Κώδικας περί δημοσίων συμβάσεων]

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/6

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Antwerpen (Βέλγιο) στις 14 Δεκεμβρίου 2012 — Lyreco Belgium NV κατά Sophie Rogiers

(Υπόθεση C-588/12)

2013/C 79/11

Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική

Αιτούν δικαστήριο

Arbeidshof te Antwerpen

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Εφεσείουσα: Lyreco Belgium NV

Εφεσίβλητη: Sophie Rogiers

Προδικαστικό ερώτημα

Μήπως οι διατάξεις των ρητρών 1 και 2, σημείο 4, της συναφθείσας στις 14 Δεκεμβρίου 1995 από τις γενικού χαρακτήρα διεπαγγελματικές οργανώσεις UNICE, CEEP και CES συμφωνίας-πλαισίου για τη γονική άδεια, η οποία προσαρτάται στην οδηγία 96/34/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1996, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για τη γονική άδεια που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και τη CES, αποκλείουν τη δυνατότητα η αποζημίωση προστασίας που πρέπει να καταβληθεί στον εργαζόμενο, ο οποίος είχε συνάψει με τον εργοδότη του σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου κατά πλήρη απασχόληση και του οποίου η σύμβαση καταγγέλλεται μονομερώς από τον εργοδότη αυτόν χωρίς σοβαρό ή επαρκή λόγο κατά τη διάρκεια μειωμένης κατά 20 % ή κατά 50 % παροχής εργασίας λόγω της λήψεως γονικής άδειας, να υπολογιστεί με βάση τον μισθό που οφείλεται κατά την εν λόγω περίοδο της μειωμένης παροχής εργασίας, ενώ ο ίδιος εργαζόμενος θα είχε δικαίωμα να λάβει αποζημίωση προστασίας ανάλογη με τον πλήρη μισθό του αν είχε μειώσει κατά 100 % την παροχή της εργασίας του;

(1) EE L 145, σ. 4.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/6

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) στις 18 Δεκεμβρίου 2012 — Compañía Europea de Viajeros de España S.A. κατά Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economia y Hacienda)

(Υπόθεση C-592/12)

2013/C 79/12

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Αιτούν δικαστήριο

Tribunal Superior de Justicia de Madrid

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Compañía Europea de Viajeros España, S.A.

Καθού: Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economía y Hacienda)

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχει το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ (1) του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και, ειδικότερα, η προϋπόθεση των «ειδικών σκοπών» ενός συγκεκριμένου φόρου

α)	την έννοια ότι απαιτείται ο επιδιωκόμενος σκοπός να μην μπορεί να επιτευχθεί μέσω άλλου εναρμονισμένου φόρου;

β)

την έννοια ότι υπάρχει ένας καθαρά δημοσιονομικός σκοπός σε περίπτωση που ο ειδικός φόρος έχει καθιερωθεί ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση κάποιων αρμοδιοτήτων σε Αυτόνομες Περιφέρειες, στις οποίες, εξάλλου, μεταβιβάζονται οι εισπράξεις από τον φόρο με σκοπό να καλύπτονται, εν μέρει, οι δαπάνες που συνδέονται με τις μεταβιβασθείσες αρμοδιότητες, καθιστώντας δυνατή την καθιέρωση διαφορετικών φορολογικών συντελεστών, ανάλογα με το έδαφος κάθε Αυτόνομης Περιφέρειας;

γ)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, έχει την έννοια ο όρος «ειδικός σκοπός» ότι ο σκοπός πρέπει να είναι αποκλειστικός ή, αντιθέτως, ότι επιτρέπει την επίτευξη πλειόνων διαφορετικών σκοπών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται επίσης ο αποκλειστικά δημοσιονομικός σκοπός της χρηματοδοτήσεως ορισμένων αρμοδιοτήτων;

δ)

Αν η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι ότι επιτρέπεται η επίτευξη διαφορετικών σκοπών, πόσο σημαντικός πρέπει να είναι ορισμένος σκοπός, ενόψει του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/12, προκειμένου να πληρούται η προϋπόθεση ότι ο φόρος ανταποκρίνεται σε «ειδικό σκοπό» υπό την έννοια που δέχεται η νομολογία του Δικαστηρίου, και ποια θα ήταν τα κριτήρια για την οροθέτηση του κύριου σκοπού σε σχέση με τον επικουρικό;

Απαγορεύει το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης· και, ειδικότερα, η προϋπόθεση τηρήσεως των κανόνων φορολόγησης που ισχύουν για τις ανάγκες των ειδικών φόρων κατανάλωσης ή του ΦΠΑ για τον καθορισμό του απαιτητού,

α)

μη εναρμονισμένο έμμεσο φόρο (όπως ο IVMDH), ο οποίος καταβάλλεται κατά τον χρόνο της λιανικής πωλήσεως των καυσίμων στον τελικό καταναλωτή, αντίθετα προς τον εναρμονισμένο φόρο (φόρος επί των υδρογονανθράκων, που καταβάλλεται όταν τα προϊόντα εξέρχονται από την τελευταία φορολογική αποθήκη) ή τον ΦΠΑ (ο οποίος, αν και καταβάλλεται επίσης κατά τον χρόνο της τελικής λιανικής πωλήσεως, απαιτείται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας παραγωγής και διανομής), για τον λόγο ότι δεν τηρεί –κατά τη διατύπωση της αποφάσεως EKW και Wein & Co (2) (σκέψη 47)– την όλη οικονομία της μίας ή της άλλης από τις ανωτέρω αναφερθείσες τεχνικές φορολογήσεως, όπως τις έχει οργανώσει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση;

β)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο προηγούμενο ερώτημα, έχει η εν λόγω προϋπόθεση τηρήσεως την έννοια ότι πληρούται ήδη, χωρίς να χρειάζεται η ύπαρξη αντιστοιχιών ως προς το απαιτητό, απλώς και μόνον επειδή ο μη εναρμονισμένος έμμεσος φόρος (στην περίπτωση αυτή ο IVMDH) δεν έχει επιπτώσεις –υπό την έννοια ότι δεν την εμποδίζει ούτε τη δυσχεραίνει– στη συνήθη λειτουργία του απαιτητού των ειδικών φόρων κατανάλωσης ή του ΦΠΑ;

(1) EE L 76, σ. 1.

(2) Απόφαση της 9ης Μαρτίου 2000 (C-437/97, Συλλογή 2000, σ. I-1157)

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/7

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verfassungsgerichtshof (Αυστρία) στις 19 Δεκεμβρίου 2012 — Kärntner Landesregierung κ.λπ.

(Υπόθεση C-594/12)

2013/C 79/13

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Verfassungsgerichtshof

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Αιτούντες: Kärntner Landesregierung, Michael Seitlinger, Christof Tschohl, Andreas Krisch, Albert Steinhauser, Jana Herwig, Sigrid Maurer, Erich Schweighofer, Hannes Tretter, Scheucher Rechtsanwalt GmbH, Maria Wittmann-Tiwald, Philipp Schmuck, Stefan Prochaska

Καθής: η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση

Προδικαστικά ερωτήματα

1) Επί του κύρους πράξεων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης:

Συνάδουν τα άρθρα 3 έως 9 της οδηγίας 2006/24/ΕΚ (1) προς τα άρθρα 7, 8 και 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

2) Επί της ερμηνείας των Συνθηκών:

2.1.

Πρέπει, υπό το φως των επεξηγήσεων επί του άρθρου 8 του Χάρτη, οι οποίες βάσει του άρθρου 52, παράγραφος 7, του Χάρτη έχουν εκπονηθεί με σκοπό την παροχή κατευθύνσεων για την ερμηνεία του Χάρτη και απαιτείται να λαμβάνονται δεόντως υπόψη από το Verfassungsgerichtshof [συνταγματικό δικαστήριο], η οδηγία 95/46/ΕΚ (2) καθώς και ο κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 (3) σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, να λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση της νομιμότητας επεμβάσεων στον ίδιο ακριβώς βαθμό που λαμβάνονται υπόψη οι προϋποθέσεις του άρθρου 8, παράγραφος 2, και του άρθρου 52, παράγραφος 1, του Χάρτη;

2.2.	Ποια είναι η σχέση μεταξύ του «δικαίου της Ένωσης» περί του οποίου κάνει μνεία το άρθρο 52, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, του Χάρτη και των οδηγιών που ισχύουν στον τομέα της προστασίας των δεδομένων;

2.3.

Πρέπει, ενόψει του γεγονότος ότι η οδηγία 95/46/ΕΚ και ο κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 περιλαμβάνουν προϋποθέσεις και περιορισμούς για την εφαρμογή του θεμελιώδους δικαιώματος της προστασίας των δεδομένων που κατοχυρώνει ο Χάρτης, να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία του άρθρου 8 του Χάρτη οι τυχόν μεταγενέστερες τροποποιήσεις του παράγωγου δικαίου;

2.4.	Συνεπάγεται η αρχή της διασφαλίσεως υψηλότερου επιπέδου προστασίας του άρθρου 53 του Χάρτη, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 52, παράγραφος 4, του Χάρτη, ότι τα κρίσιμα βάσει του Χάρτη όρια των νόμιμων περιορισμών που εισάγονται με το παράγωγο δίκαιο πρέπει να είναι στενότερα;

2.5.

Μπορούν σε σχέση με το άρθρο 52, παράγραφος 3, του Χάρτη, το πέμπτο εδάφιο του προοιμίου και τις επεξηγήσεις επί του άρθρου 7 του Χάρτη, δυνάμει των οποίων τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται σε αυτά αντιστοιχούν στα δικαιώματα του άρθρου 8 ΕΣΔΑ, να αντληθούν από την επί του άρθρου 8 ΕΣΔΑ νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στοιχεία τα οποία επηρεάζουν την ερμηνεία του άρθρου 8 του Χάρτη;

(1) Οδηγία 2006/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/58/ΕΚ (EE L 105, σ. 54).

(2) Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE L 281, σ. 31).

(3) Κανονισμός (ΕΚ) 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (EE 2001, L 8, σ. 1).

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/8

Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας

(Υπόθεση C-598/12)

2013/C 79/14

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: P. Hetsch, O. Beynet και Κ. Herrmann)

Καθής: Δημοκρατία της Πολωνίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—

να διαπιστώσει ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας, μη λαμβάνοντας και, σε κάθε περίπτωση, μη κοινοποιώντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές ρυθμίσεις για να συμμορφωθεί προς το άρθρο 2, σημεία 1, 22, 32 και 33, το άρθρο 3, παράγραφοι 7, 8 και 13, το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, το άρθρο 9, καθώς και προς τα άρθρα 13, 14 και 17 έως 23, τα άρθρα 10 και 11, το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, το άρθρο 26, παράγραφος 2, στοιχεία β', γ' και δ', τρίτο και τέταρτο εδάφιο, το άρθρο 29, το άρθρο 38, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 39, παράγραφοι 1 έως 4, το άρθρο 40, παράγραφοι 1 έως 3 και 5 έως 7, καθώς και προς τα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος I της οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2003/54/ΕΚ (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 49, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής·

—

να επιβάλει στη Δημοκρατία της Πολωνίας, δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χρηματική ποινή ύψους 84 378,24 ευρώ ημερησίως, από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως στην υπό κρίση υπόθεση, λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεώς της να κοινοποιήσει τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη της οδηγίας 2009/72/ΕΚ·

—	να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας 2009/72/ΕΚ στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 3 Μαρτίου 2011.

(1) ΕΕ L 211, σ. 55.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/9

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia (Βουλγαρία) στις 10 Ιανουαρίου 2013 — Gena Ivanova Cholakova κατά Osmo rayonno upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti

(Υπόθεση C-14/13)

2013/C 79/16

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen sad Sofia

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Gena Ivanova Cholakova

Καθού: Osmo rayonno upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti

Προδικαστικά ερωτήματα

Έχουν το άρθρο 21, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα άρθρα 67 και 72 της ίδιας Συνθήκης την έννοια ότι, υπό το πρίσμα των επιτρεπόμενων από το δίκαιο της Ένωσης περιορισμών της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών της Ένωσης στο έδαφος των κρατών μελών, δεν αντιβαίνει σε αυτά εθνική διάταξη κράτους μέλους, όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης άρθρο 63, παράγραφος 1, σημείο 5, του Zakon za ministerstvoto na vatreshnite raboti (νόμου περί Υπουργού Εσωτερικών), δυνάμει του οποίου οι αστυνομικές αρχές έχουν την εξουσία να διατάξουν την κράτηση πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έως 24 ώρες, προκειμένου να εξακριβωθεί η ταυτότητά του στο πλαίσιο ελέγχου, που δεν παραπέμπει στην προβλεπόμενη από τη νομοθεσία του κράτους αυτού περίπτωση διεξαγωγής ελέγχου από αστυνομική αρχή για την εξακρίβωση ταυτότητας και επιπλέον δεν στηρίζεται ρητώς στη διαπίστωση ή την πρόληψη εγκλήματος ή διοικητικής παραβάσεως ούτε στην προστασία της δημόσιας τάξεως ή της εσωτερικής ασφάλειας;

Προκύπτει από το άρθρο 52, παράγραφος 1, του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με τον περιορισμό των δικαιωμάτων που παρέχει το άρθρο 6 και το άρθρο 45, παράγραφος 1, του εν λόγω Χάρτη και σύμφωνα με την αρχή της προστασίας από αυθαίρετες ή δυσανάλογες προσβολές στη σφαίρα της ιδιωτικής δραστηριότητας των φυσικών προσώπων που κατοχυρώνει το δίκαιο της Ένωσης, ότι μπορεί να εφαρμοστεί εθνική ρύθμιση, όπως το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης άρθρο 63, παράγραφος 1, σημείο 5, του Zakon za ministerstvoto na vatreshnite raboti περί κρατήσεως από την αστυνομία έως 24 ώρες — οσάκις η ταυτότητα πολίτη κράτους μέλους δεν προκύπτει βάσει των νομοθετικώς προβλεπόμενων κανόνων — δυνάμει του οποίου διατάξεως η κράτηση επιτρέπεται εφόσον συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:

Α.	η επιβολή του μέτρου εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της αστυνομικής αρχής σε περίπτωση που η ταυτότητα δεν μπορεί να εξακριβωθεί ούτε βάσει εγγράφου ταυτότητας ούτε από άλλο πρόσωπο του οποίου η ταυτότητα έχει εξακριβωθεί ούτε με κάποιο άλλο αξιόπιστο μέσο,

Β.

η διάταξη δεν απαιτεί να αξιολογείται η ανάγκη εξακριβώσεως της ταυτότητας· ακόμη δεν απαιτεί να αξιολογείται η συμπεριφορά του ατόμου ή το ζήτημα αν, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων της εκάστοτε περιπτώσεως, είναι επιτακτική η άσκηση της νομοθετικώς προβλεπόμενης εξουσίας της αστυνομικής αρχής,

Γ.	η εξακρίβωση της ταυτότητας δεν συναρτάται ρητώς με περιπτώσεις στις οποίες ο νόμος επιτρέπει τη λήψη μέτρων για την ταυτοποίηση ενός προσώπου· η εξακρίβωση είναι επίσης δυνατή μέσω απλής προσβάσεως σε σύστημα πληροφοριών ή με άλλους αξιόπιστους τρόπους πλην των μέτρων για την ταυτοποίηση προσώπου,

Δ.	ο έλεγχος από το αιτούν δικαστήριο της νόμιμης εφαρμογής της διατάξεως περιορίζεται στις προβλεπόμενες από αυτήν προϋποθέσεις, στον βαθμό που πρόκειται για αρμοδιότητα ασκούμενη κατά διακριτική ευχέρεια;

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/10

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen Sad Sofia-grad (Βουλγαρία), στις 14 Ιανουαρίου 2013 — «Max Pen» EOOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto» Sofia

(Υπόθεση C-18/13)

2013/C 79/17

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Administrativen Sad Sofia-grad (Βουλγαρία)

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα:«Max Pen» EOOD

Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto»

Προδικαστικά ερωτήματα

Πρέπει, κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να αντιμετωπισθούν ως συνδεόμενα με «φοροδιαφυγή» προς τον σκοπό της εκπτώσεως του φόρου πραγματικά περιστατικά, κατά τα οποία ο αναγραφόμενος στο τιμολόγιο πάροχος ή ο υπεργολάβος του δεν διαθέτει το προσωπικό, τα υλικά μέσα και τα στοιχεία ενεργητικού, τα οποία θα ήσαν αναγκαία για την παροχή των υπηρεσιών, το κόστος για την πραγματική παροχή των υπηρεσιών δεν τεκμηριώνεται και στα λογιστικά βιβλία του δεν καταχωρίζεται το κόστος αυτό, επιπλέον δε εκδόθηκαν πλαστά έγγραφα όσον αφορά την ιδιότητα εκδοτών των προσώπων που τα υπέγραψαν στο όνομα του παρόχου, υπό τη μορφή συμβάσεως και πρωτοκόλλου αποδοχής και παραδόσεως, τα οποία προσκομίσθηκαν ως απόδειξη για τις οφειλόμενες αμοιβαίες παροχές και για την παροχή της υπηρεσίας, για την οποία εκδόθηκε τιμολόγιο ΦΠΑ και για την οποία ασκήθηκε το δικαίωμα εκπτώσεως;

Συνάγεται από την απορρέουσα από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρέωση του δικαστηρίου να μην αναγνωρίσει το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου στην περίπτωση φοροδιαφυγής και η υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να διαπιστώσει αυτεπαγγέλτως την ύπαρξη φοροδιαφυγής υπό τις συνθήκες της διαφοράς της κύριας δίκης, αφενός, με το να εκτιμήσει πραγματικούς ισχυρισμούς που προβλήθηκαν για πρώτη φορά ενώπιον του δικαστηρίου, λαμβανομένης υπόψη της υποχρεώσεως του δικαστηρίου κατά το εθνικό δίκαιο να κρίνει τη διαφορά επί της ουσίας, να τηρήσει την απαγόρευση της χειροτερεύσεως της θέσεως της προσφεύγουσας και να σεβασθεί τις αρχές του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου και της ασφάλειας δικαίου καθώς και να εφαρμόσει αυτεπαγγέλτως τις σχετικές διατάξεις, και, αφετέρου, με το να εκτιμήσει όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, μεταξύ αυτών και εκείνα που αφορούν εικονικές συναλλαγές, πλαστά έγγραφα και έγγραφα με εσφαλμένο περιεχόμενο;

Συνάγεται από το άρθρο 178, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ЕΕ (1) του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, ενόψει της υποχρεώσεως του δικαστηρίου να μην αναγνωρίσει το δικαίωμα εκπτώσεως του φόρου στην περίπτωση φοροδιαφυγής, ότι για την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου πρέπει η υπηρεσία να έχει πράγματι παρασχεθεί από τον αναγραφόμενο στο τιμολόγιο πάροχο ή από τον υπεργολάβο του;

Έχει η κατά το άρθρο 242 της οδηγίας 2006/112/ΕΕ απαίτηση για την τήρηση επαρκώς λεπτομερούς λογιστικής εν όψει ελέγχου του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου την έννοια ότι πρέπει να τηρείται και η αντίστοιχη εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους περί αποδόσεως λογαριασμών, η οποία προβλέπει συμφωνία με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ή έχει απλώς την έννοια της υποχρεώσεως τηρήσεως των προβλεπομένων στην οδηγία αυτή εγγράφων για την απόδοση λογαριασμών όσον αφορά τον ΦΠΑ: τιμολογίων, δηλώσεων ΦΠΑ και ανακεφαλαιωτικών πινάκων;

Εάν αληθεύει η δεύτερη εκδοχή, θα πρέπει να δοθεί απάντηση και στο ακόλουθο ερώτημα:

Πρέπει, λαμβανομένων υπόψη των επιταγών του άρθρου 226, πρώτο εδάφιο, σημείο 6, της οδηγίας 2006/112/ΕΕ, κατά το οποίο τα τιμολόγια πρέπει να περιέχουν την «έκταση και το είδος των παρεχόμενων υπηρεσιών», να συναχθεί το συμπέρασμα ότι τα τιμολόγια ή ένα εκδιδόμενο σε συνδυασμό με αυτά έγγραφο στην περίπτωση παροχής υπηρεσιών πρέπει να περιέχουν ενδείξεις περί της πραγματικής παροχής των υπηρεσιών, ήτοι δυνάμενα να ελεγχθούν αντικειμενικά στοιχεία, τόσον ως απόδειξη περί του ότι η υπηρεσία πράγματι παρασχέθηκε όσο και ως απόδειξη περί του ότι αυτή παρασχέθηκε από τον αναγραφόμενο στο τιμολόγια πάροχο;

Έχει το άρθρο 242 της οδηγίας 2006/112/ΕΕ, το οποίο θέτει την απαίτηση της τηρήσεως επαρκώς λεπτομερούς λογιστικής ενόψει ελέγχου του δικαιώματος προς έκπτωση του φόρου, σε συνδυασμό με το άρθρο 63 και το άρθρο 273 της οδηγίας αυτής, την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνικό κανόνα δικαίου κατά τον οποίο η υπηρεσία θεωρείται ότι παρασχέθηκε κατά την ημερομηνία κατά την οποία γεννήθηκαν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση των εσόδων από αυτή, σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομοθεσία περί αποδόσεως λογαριασμών, η οποία προβλέπει συμφωνία με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τις αρχές της αποδείξεως μέσω λογιστικών στοιχείων, της υπεροχής του περιεχομένου έναντι του τύπου καθώς και της αντιστοιχίας εσόδων και κόστους;

(1) ΕΕ L 347, σ. 1.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/11

Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας

(Υπόθεση C-23/13)

2013/C 79/18

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-P. Keppenne και E. Manhaeve)

Καθής: Γαλλική Δημοκρατία

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

—

να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη εξασφαλίζοντας τη συλλογή και επεξεργασία των αστικών λυμάτων σε οκτώ οικισμούς με ισοδύναμο πληθυσμό άνω των 15 000 ευρισκόμενους σε μη ευαίσθητες περιοχές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις των άρθρων 3 και 4 της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (1)·

—	να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με την προσφυγή της, η Επιτροπή προσάπτει στη Γαλλία ότι δεν εφάρμοσε ορθώς, σε οκτώ οικισμούς, την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.

Δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, και του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ, οι οικισμοί με ισοδύναμο πληθυσμό (ι.π.) άνω των 15 000 έπρεπε να διαθέτουν συστήματα αποχετεύσεως και να υποβάλλουν σε δευτεροβάθμια επεξεργασία ή σε ισοδύναμη επεξεργασία τα αστικά λύματα το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

Όσον αφορά τις υποχρεώσεις επεξεργασίας των αστικών λυμάτων, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μεριμνούν ώστε τα αστικά λύματα που διοχετεύονται σε αποχετευτικά δίκτυα να υποβάλλονται, πριν από την απόρριψή τους, σε δευτεροβάθμια ή σε ισοδύναμη επεξεργασία.

Τέλος, οι διαδικασίες ελέγχου που προβλέπονται στο παράρτημα Ι, σημείο Δ, της οδηγίας επιτρέπουν την εξακρίβωση του κατά πόσον οι σταθμοί επεξεργασίας των αστικών λυμάτων πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας ως προς την απόρριψη των λυμάτων.

(1) ΕΕ L 135, σ. 40

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/12

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2013 — Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-494/10) (1)

(Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας - Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα κατά του Ιράν, με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων - Δέσμευση κεφαλαίων - Υποχρέωση αιτιολογήσεως - Δικαιώματα άμυνας - Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας - Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)

2013/C 79/20

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bank Saderat Iran (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: αρχικώς, S. Gadhia και S. Ashley, solicitors, D. Anderson, QC, και R. Blakeley, barrister, στη συνέχεια, S. Gadhia, S. Ashley, R. Blakeley και D. Wyatt, QC, και τέλος, S. Ashley, R. Blakeley, D. Wyatt, S. Jeffrey και A. Irvine, solicitors)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκπρόσωποι: M. Bishop και R. Liudvinaviciute-Cordeiro)

Παρεμβαίνουσα υπέρ του καθού: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Boelaert και και Μ. Κωνσταντινίδης)

Αντικείμενο

Προσφυγή ακυρώσεως κατά της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 195, σ. 25), της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 (ΕΕ L 281, σ. 81), του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού 423/2007 (ΕΕ L 281, σ. 1), της αποφάσεως 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413 (ΕΕ L 319, σ. 71), του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 961/2010 (ΕΕ L 319, σ. 11) και του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1), καθόσον οι πράξεις αυτές αφορούν την προσφεύγουσα.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

Ακυρώνει, στο μέτρο που αφορούν την Bank Saderat Iran:

—	το σημείο 7 του πίνακα B του παραρτήματος II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ·

—	το σημείο 5 του πίνακα B του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 668/2010 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για την εφαρμογή του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 423/2007 σχετικά με ορισμένα περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν·

—	το σημείο 7 του πίνακα B, τίτλος I, του παραρτήματος της αποφάσεως 2010/644/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413·

—	το σημείο 7 του πίνακα B του παραρτήματος VIII του κανονισμού (ΕΕ) 961/2010 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού 423/2007·

—	την απόφαση 2011/783/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413·

—	τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 1245/2011 του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του κανονισμού 961/2010·

—	το σημείο 7 του πίνακα B, τίτλος I, του παραρτήματος IX του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού 961/2010.

2)	Τα αποτελέσματα της αποφάσεως 2010/413, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2010/644 και με την απόφαση 2011/783, διατηρούνται ως προς την Bank Saderat Iran, έως ότου αρχίσει να παράγει αποτελέσματα η ακύρωση του κανονισμού 267/2012.

3)	Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.

4)	Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρει, εκτός των δικαστικών εξόδων του, και τα έξοδα της Bank Saderat Iran.

5)	Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.

(1) EE C 328 της 4.12.2010.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/13

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-540/10) (1)

(Ταμείο Συνοχής - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας από το Ταμείο χρηματοδοτικής συνδρομής σε τέσσερα στάδια του σχεδίου κατασκευής ορισμένων τμημάτων της γραμμής υψηλής ταχύτητας μεταξύ Μαδρίτης και γαλλικών συνόρων - Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως - Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 - Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2002 - Συμπληρωματικά έργα ή υπηρεσίες - Έννοια της «απρόβλεπτης περιστάσεως» - Άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχείο στ', της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ)

2013/C 79/21

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγον: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Muñoz Pérez, στη συνέχεια A. Rubio González, abogados del Estado)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και D. Recchia)

Αντικείμενο

Κυρίως, αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2010) 6154 της Επιτροπής, της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, περί μειώσεως της αρχικής χρηματοδοτικής ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια έργου «Línea de Alta Velocidad Madrid Zaragoza Barcelona Frontera francesa. Tramo Lleida Martorell (Plataforma). Subtramo IX-A» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.005), «Línea de Alta Velocidad Madrid Zaragoza Barcelona Frontera francesa. Tramo Lleida Martorell (Plataforma). Subtramo X B (Avinyonet del Penedés Sant Sadurní d’Anoia)» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.008), «Línea de Alta Velocidad Madrid Zaragoza Barcelona Frontera francesa. Tramo Lleida Martorell (Plataforma). Subtramos XI-A y XI B (Sant Sadurní d’Anoia-Gelida)» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.009) και «Línea de Alta Velocidad Madrid-Zaragoza-Barcelona-Frontera francesa. Tramo Lleida-Martorell (Plataforma). Subtramo IX-C» (CCI No 2001.ES.16.C.PT.010) και, επικουρικώς, αίτημα μερικής ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως, όσον αφορά τις επιβληθείσες διορθώσεις σχετικά με τις τροποποιήσεις που επήλθαν λόγω της υπερβάσεως των ορίων θορύβου (υποτμήμα IX-A.), της τροποποιήσεως του γενικού χωροταξικού σχεδίου του Δήμου της Santa Oliva (Ισπανία) (υποτμήμα IX-A) και των μεταβολών των γεωτεχνικών συνθηκών (υποτμήματα X-B, XI-A και XI-B και IX-C), με μείωση κατά 2 348 201,96 ευρώ του ποσού των διορθώσεων που αποφάσισε η Επιτροπή.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/13

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Present-Service Ullrich κατά ΓΕΕΑ — Punt Nou (babilu)

(Υπόθεση T-66/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος babilu - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα BABIDU - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Ομοιότητα των υπηρεσιών - Ομοιότητα των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/22

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Present-Service Ullrich GmbH & Co. KG (Erlangen, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A Graf von Kalckreuth και I. Stein, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: P. Bullock)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Punt Nou, SL (Βαλένθια, Ισπανία) (εκπρόσωπος: I. Sempere Massa, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 19ης Νοεμβρίου 2010 (υπόθεση R 773/2010-2), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Punt-Nou, SL και της Present-Service Ullrich GmbH & Co. KG.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Present-Service Ullrich GmbH & Co. KG στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 89 της 19.3.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/14

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Ferrari κατά ΓΕΕΑ (PERLE')

(Υπόθεση T-104/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διεθνής καταχώριση στην οποία αναφέρεται η Ευρωπαϊκή Κοινότητα - Εικονιστικό σήμα PERLE' - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Περιγραφικός χαρακτήρας - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα - Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/23

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ferrari F.lli Lunelli SpA (Trente, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και G. Ghisletti, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς G. Mannucci, στη συνέχεια L. Rampini και F. Mattina)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 8ης Δεκεμβρίου 2010 (υπόθεση R 1249/2010-2), σχετικά με την αναφέρουσα την Ευρωπαϊκή Κοινότητα διεθνή καταχώριση του εικονιστικού σήματος PERLE'.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Ferrari F.lli Lunelli SpA στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 113 της 9.4.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/14

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2013 — Marszałkowski κατά ΓΕΕΑ — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO)

(Υπόθεση T-159/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος WALICHNOWY MARKO - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα MAR-KO - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/24

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Marek Marszałkowski (Sokolniki, Πολωνία) (εκπρόσωπος: C. Sadkowski, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: K. Zajfert και D. Walicka)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, παρεμβαίνουσα ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου: Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG (Blankenheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: O. Ruhl, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Ιανουαρίου 2011 (υπόθεση R 760/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG και M. Marek Marszałkowski.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τον Marek Marszałkowski στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 145 της 14.5.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/14

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-235/11) (1)

(Ταμείο συνοχής - Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας από το Ταμείο χρηματοδοτικής συνδρομής σε πέντε σχέδια σχετικά με την κατασκευή ορισμένων γραμμών του σιδηροδρομικού δικτύου υψηλής ταχύτητας στην Ισπανία - Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως - Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 - Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2002 - Συμπληρωματικές παραδόσεις - Συμπληρωματικά έργα ή υπηρεσίες - Έννοια της «απρόβλεπτης περιστάσεως» - Άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ)

2013/C 79/25

Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: αρχικώς M. Muñoz Pérez και N. Díaz Abad, στη συνέχεια N. Díaz Abad και A. Rubio González, abogados del Estado)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Adserá Ribera και D. Recchia)

Αντικείμενο

Αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως C(2011) 1023 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Φεβρουαρίου 2011, περί μειώσεως της χρηματοδοτικής ενισχύσεως του Ταμείου Συνοχής για τα στάδια του έργου «Προμήθεια και εγκατάσταση σιδηροδρομικού εξοπλισμού στη γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγώσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Γραμμή Madrid-Lérida» (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη. Γραμμή Lérida Martorell (πλατφόρμα, πρώτη φάση)» (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Σαραγώσα-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Σιδηροδρομική πρόσβαση στον νέο σταθμό της Σαραγώσας» (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), «Γραμμή υψηλής ταχύτητας Μαδρίτη-Βαρκελώνη-γαλλικά σύνορα. Γραμμή Lérida-Martorell. Υποτμήμα X-A (Olérdola Avinyonet del Penedés)» (CCI 2001.ES.16.C.PT.007), «Νέα σιδηροδρομική πρόσβαση στη γραμμή υψηλής ταχύτητας στο Levante. Υποτμήμα La Gineta-Albacete (πλατφόρμα)» (CCI 2004.ES.16.C.PT.014) και, επικουρικώς, αίτημα μερικής ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως όσον αφορά τις επιβληθείσες από την Επιτροπή διορθώσεις.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 186 της 25.6.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/15

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Bopp κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση οκταγώνου με πράσινο περίγραμμα)

(Υπόθεση T-263/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος το οποίο απεικονίζει οκτάγωνο με πράσινο περίγραμμα - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Διακριτικός χαρακτήρας - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Προσκόμιση αποδεικτικού στοιχείου για πρώτη φορά στο υπόμνημα απαντήσεως - Άρθρο 48, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου - Αποστολή εγγράφου στο ΓΕΕΑ με τηλεομοιοτυπία - Εφαρμοστέοι κανόνες)

2013/C 79/26

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Carsten Bopp (Glashütten, Γερμανία) (εκπρόσωπος: C. Russ, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: αρχικώς K. Klüpfel και D. Walicka, στη συνέχεια K. Klüpfel και A. Pohlmann)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 11ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 605/2010-4), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού σήματος το οποίο απεικονίζει οκτάγωνο με πράσινο περίγραμμα ως εικονιστικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Ακυρώνει την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 11ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 605/2010-4).

2)	Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 238 της 13.8.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/15

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Coin κατά ΓΕΕΑ — Δυναμική Ζωή (Fitcoin)

(Υπόθεση T-272/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Fitcoin - Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά, κοινοτικά και διεθνή σήματα coin - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Κίνδυνος συγχύσεως - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/27

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Coin SpA (Βενετία, Ιταλία) (εκπρόσωποι: P. Perani και G. Ghisletti, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: O. Mondéjar Ortuño)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Δυναμική Ζωή AE (Αθήνα, Ελλάδα)

Αντικείμενο

Προσφυγή ασκηθείσα κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 21ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1836/2010-2), αφορώσας διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Coin SpA και της Δυναμική Ζωή ΑΕ.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 21ης Φεβρουαρίου 2011 (υπόθεση R 1836/2010-2), καθόσον με αυτήν απορρίπτεται η ανακοπή όσον αφορά τα «ενδύματα, καθώς και υποδήματα και παντόφλες», που εμπίπτουν στην κλάση 25.

2)	Απορρίπτει κατά τα λοιπά την προσφυγή.

3)	Υποχρεώνει το ΓΕΕΑ να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και το ένα τρίτο των δικαστικών εξόδων της Coin SpA.

4)	Η Coin φέρει τα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων της.

(1) EE C 226 της 30.7.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/16

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Polyelectrolyte Producers Group κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-368/11) (1)

(REACH - Μεταβατικά μέτρα αφορώντα τους περιορισμούς που επιβάλλονται στη θέση σε κυκλοφορία και στη χρήση του ακρυλαμιδίου σε όλες τις εφαρμογές ρευστών κονιαμάτων - Παράρτημα XVII του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 - Αναλογικότητα - Υποχρέωση αιτιολογήσεως)

2013/C 79/28

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Polyelectrolyte Producers Group (Βρυξέλλες, Βέλγιο), SNF SAS (Andrezieux-Boutheon, Γαλλία) και Travetanche Injection SPRL (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και R. Cana, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: Ευρωπαϊκή Επιτροπή)

Παρεμβαίνουσα υπέρ της καθής: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: C. Wissels, M. Noort και B. Koopman)

Αντικείμενο

Προσφυγή ακυρώσεως κατά του κανονισμού (ΕΕ) 366/2011 της Επιτροπής, της 14ης Απριλίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (ακρυλαμίδιο) (ΕΕ L 101, σ. 12).

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Οι Producers Group, SNF SAS και Travetanche Injection SPRL φέρουν, πέραν των εξόδων τους που αφορούν τη δίκη επί της κύριας προσφυγής, και τα έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

3)	Η Travetanche Injection φέρει τα έξοδα που αφορούν τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

4)	Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών φέρει τα δικαστικά έξοδά του.

(1) EE C 282 της 24.9.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/16

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Maharishi Foundation κατά ΓΕΕΑ (TRANSCENDENTAL MEDITATION)

(Υπόθεση T-412/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος TRANSCENDENTAL MEDITATION - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απόφαση του τμήματος προσφυγών με την οποία η υπόθεση αναπέμπεται στον εξεταστή - Άρθρο 65, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Παραδεκτό - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό)

2013/C 79/29

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Maharishi Foundation Ltd (Saint-Hélier, Jersey) (εκπρόσωπος: A. Meijboom, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: A. Folliard-Monguiral)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 24ης Μαρτίου 2011 (υπόθεση R 1293/2010-2), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου TRANSCENDENTAL MEDITATION ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Maharishi Foundation Ltd στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/17

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Maharishi Foundation κατά ΓΕΕΑ (MÉDITATION TRANSCENDANTALE)

(Υπόθεση T-426/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος MÉDITATION TRANSCENDANTALE - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Απόφαση του τμήματος προσφυγών με την οποία η υπόθεση αναπέμπεται στον εξεταστή - Άρθρο 65, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 - Παραδεκτό - Περιγραφικός χαρακτήρας - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 - Ενδιαφερόμενο κοινό)

2013/C 79/30

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Maharishi Foundation Ltd (Saint-Hélier, Jersey) (εκπρόσωπος: A. Meijboom, δικηγόρος)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 6ης Απριλίου 2011 (υπόθεση R 1294/2010-2), σχετικά με την αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σημείου MÉDITATION TRANSCENDANTALE ως κοινοτικού σήματος.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει τη Maharishi Foundation Ltd στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 282 της 24.9.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/17

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2013 — Hartmann κατά ΓΕΕΑ — Protecsom (DIGNITUDE)

(Υπόθεση T-504/11) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος DIGNITUDE - Προγενέστερο εθνικό και προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα Dignity - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως - Δεν υπάρχει ομοιότητα των προϊόντων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/31

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Paul Hartmann AG (Heidenheim, Γερμανία) (εκπρόσωπος: N. Aicher, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωπος: J. Crespo Carrillo)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Protecsom SAS (Valognes, Γαλλία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 28ης Ιουλίου 2011 (υπόθεση R 1197/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ της Paul Hartmann AG και της Protecsom SAS.

Διατακτικό

Το Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την Paul Hartmann AG στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 340 της 19.11.2011.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/18

Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — K2 Sports Europe κατά ΓΕΕΑ — Karhu Sport Iberica (SPORT)

(Υπόθεση T-54/12) (1)

(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SPORT - Προγενέστερo λεκτικό διεθνές και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα K2 SPORTS - Σχετικός λόγος απαραδέκτου - Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των σημείων - Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009)

2013/C 79/32

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: K2 Sports Europe GmbH (Penzberg, Γερμανία) (εκπρόσωπος: J. Güell Serra, δικηγόρος)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (εκπρόσωποι: A. Folliard-Monguiral και I. Harrington)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: Karhu Sport Iberica, SL (Κόρδοβα, Ισπανία)

Αντικείμενο

Προσφυγή κατά της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 29ης Νοεμβρίου 2011 (υπόθεση R 986/2010-4), σχετικά με διαδικασία ανακοπής μεταξύ K2 Sports Europe GmbH και Karhu Sport Iberica, SL.

Διατακτικό

Το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει:

1)	Απορρίπτει την προσφυγή.

2)	Καταδικάζει την K2 Sports Europe GmbH στα δικαστικά έξοδα.

(1) ΕΕ C 109 της 14.4.2012.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/18

Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2012 — Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων

(Υπόθεση T-560/12)

2013/C 79/33

Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej (Brzesko, Πολωνία) (εκπρόσωπος: T. Dobrzyński, νομικός σύμβουλος)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει την απόφαση SME (2012) 3538 του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ΕΟΧΠ), της 15ης Οκτωβρίου 2012, περί επιβολής στην προσφεύγουσα διοικητικού προστίμου, ύψους 20 700 ευρώ,

—	προληπτικώς, να ακυρώσει την απόφαση MB/D/29/2010 του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΟΧΠ, της 12ης Νοεμβρίου 2010, περί κατηγοριοποιήσεως των υπηρεσιών που οδηγούν σε επιβολή διοικητικής κυρώσεως,

—	να καταδικάσει τον καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα επικαλείται τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

Πρώτος λόγος σχετικά με τη μη τήρηση του κανονισμού (ΕΚ) 340/2008 της Επιτροπής και του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, καθώς και της παραβιάσεως της αρχής της δοτής αρμοδιότητας.

—

Η επίμαχη απόφαση παραβαίνει τον κανονισμό για τα τέλη, διότι ο καθού έχει την εξουσία να επιβάλει απλώς διοικητικές κυρώσεις, ενώ η επιβολή αποτρεπτικών προστίμων εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το εύρος των δραστηριοτήτων του ΕΟΧΠ. Η επιβολή διοικητικής κυρώσεως ύψους 20 700 ευρώ εξαιτίας της υποβολής ανακριβούς δηλώσεως του μεγέθους της επιχειρήσεως επέχει θέση κυρώσεως και προσομοιάζει με πρόστιμο. Το καθού σφετερίστηκε επομένως τις αρμοδιότητες των κρατών μελών, παραβιάζοντας την αρχή της δοτής αρμοδιότητας του άρθρου 5 ΣΕΕ και όσον αφορά τους όρους αναρμοδιότητας κατά την έννοια του άρθρου 263 ΣΛΕΕ.

Δεύτερος λόγος σχετικά με την προσβολή της αρχής της ισότητας

—

Η εξάρτηση του ύψους διοικητικής κυρώσεως από το μέγεθος της επιχειρήσεως συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας που κατοχυρώνει το άρθρο 5 του ευρωπαϊκού κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς και το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι οι διοικητικές κυρώσεις που εξ ορισμού προορίζονται να καλύψουν τις δαπάνες των υπηρεσιών που παρέχει η διοίκηση η διάκριση αναλόγως του μεγέθους των καταχωρισμένων επιχειρήσεων δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς. Ειδικότερα, το εύρος των σχετικών με τον έλεγχο του μεγέθους των επιχειρήσεων δραστηριοτήτων είναι παρεμφερές. Στο πλαίσιο αυτό, οι μεγάλες επιχειρήσεις που δηλώνονται εσφαλμένως ως ΜΜΕ καταβάλλουν τέλος που καλύπτει όχι μόνον τα έξοδα που σχετίζονται με τη διαδικασία ελέγχου του μεγέθους τους, αλλά και με τα έξοδα που σχετίζονται με τον έλεγχο του μεγέθους άλλων επιχειρήσεων, ακόμη και του κόστους άλλων παροχών του ΕΟΧΠ.

Τρίτος λόγος σχετικά με την προσβολή της ασφάλειας δικαίου

—

Κατά τον χρόνο που η προσφεύγουσα δήλωσε ότι η επιχείρηση της ήταν μικρή, η προσφεύγουσα πίστεψε εσφαλμένως, χωρίς να υπάρχει πταίσμα εκ μέρους της, ότι ήταν ορθός ο χαρακτηρισμός του μεγέθους της επιχειρήσεως. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που εμφαίνονται στην καρτέλα «τέλη» του ιστοτόπου της εθνικής υπηρεσίας τεχνικής βοήθειας για ζητήματα σχετικά με το REACH, η εθνική νομοθεσία περί ελευθερίας εγκαταστάσεως ορίζει το μέγεθος της επιχειρήσεως. Κατά τον νόμο αυτό, η μετοχική δομή είναι άνευ σημασίας όσον αφορά τον προσδιορισμό του μεγέθους της επιχειρήσεως· αντιθέτως, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των εργαζομένων και του ετήσιου καθαρού κύκλου εργασιών, το οποίο και έπραξε η προσφεύγουσα. Η υποχρέωση συνεκτιμήσεως, προς τον σκοπό του προσδιορισμού του μεγέθους της επιχειρήσεως, της συστάσεως (2003/361/ΕΚ) της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, δεν είχε γνωστοποιηθεί κατά τρόπο ορθό στους ενδιαφερομένους. Εξάλλου, ο ΕΟΧΠ δεν ενημέρωσε τις επιχειρήσεις σχετικά με το ύψος των διοικητικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν σε περίπτωση εσφαλμένου χαρακτηρισμού του μεγέθους της επιχειρήσεως, κατά παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου.

Τέταρτος λόγος σχετικά με την κατάχρηση εξουσίας

—

Ο καθού διέπραξε κατάχρηση εξουσίας, στον βαθμό που επέβαλε, στην απόφαση MB/D/29/2010, προδήλως υψηλές τιμές, αλλά και αναθέτοντάς του ευρύτατες αρμοδιότητες μέσω της παροχής σε αυτό της δυνατότητας να χρησιμοποιήσει κάθε είδους ένδικο βοήθημα για την είσπραξη των τελών και της αδυναμίας αποφυγής της καταβολής των τελών αυτών. Το άρθρο 13, παράγραφος 4, του κανονισμού 340/2008 δεν μπορεί να δικαιολογήσει τέτοιου είδους αρμοδιότητες. Η επιβολή διοικητικών κυρώσεων στην πραγματικότητα αποβλέπει στην επίτευξη σκοπού διαφορετικού από τον προβλεπόμενο στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 340/2008 (κάλυψη των εξόδων των παρεχόμενων υπηρεσιών) και δεν αντιστοιχεί στο εύρος των δραστηριοτήτων που ασκεί ο καθού, αλλά συνιστά παρανόμως επιβληθέν πρόστιμο στην προσφεύγουσα.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/19

Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-577/12)

2013/C 79/35

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: National Iranian Oil Company PTE Ltd (NIOC) (Σιγκαπούρη, Σιγκαπούρη), National Iranian Oil Company International Affairs Ltd (NIOC International Affairs) (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο), Iran Fuel Conservation Organization (IFCO) (Τεχεράνη, Ιράν), Karoon Oil & Gas Production Co. (Ahwaz, Ιράν), Petroleum Engineering & Development Co. (PEDEC) (Τεχεράνη), Khazar Exploration and Production Co. (KEPCO) (Τεχεράνη), National Iranian Drilling Co. (NIDC) (Ahwaz), South Zagros Oil & Gas Production Co. (Shiraz, Ιράν), Maroun Oil & Gas Co. (Ahwaz), Masjed-Soleyman Oil & Gas Co. (MOGC) (Khouzestan, Ιράν), Gachsaran Oil & Gas Co. (Ahmad, Ιράν), Aghajari Oil & Gas Production Co. (AOGPC) (Omidieh, Ιράν), Arvandan Oil & Gas Co. (AOGC) (Khoramshar, Ιράν), West Oil & Gas Production Co. (Kermanshah, Ιράν), East Oil & Gas Production Co. (EOGPC) (Mashhad, Ιράν), Iranian Oil Terminals Co. (IOTC) (Τεχεράνη), Pars Special Economic Energy Zone (PSEEZ) (Boushehr, Ιράν) και Iran Liquefied Natural Gas Co. (Τεχεράνη) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες·

—	να ακυρώσει την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες ·

—	να κηρύξει ανεφάρμοστο ως προς αυτές τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012·

—	να κηρύξει ανεφάρμοστη ως προς αυτές την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ·

—	να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους.

1)	Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη αιτιολογίας κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, στο μέτρο που ο εκτελεστικός κανονισμός για την εγγραφή των προσφευγουσών στον κατάλογο των υποκείμενων στα μέτρα οντοτήτων δεν αναφέρει ρητώς τη νομική βάση στην οποία στηρίχθηκε η έκδοσή του.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως, στο μέτρο που η νομική βάση για τον εκτελεστικό κανονισμό 945/2012 (1) είναι ο κανονισμός 267/2012 (2), ο οποίος θα έπρεπε να κριθεί μη εφαρμοστέος στις προσφεύγουσες καθόσον, αφενός, εκδόθηκε κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 215 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, το άρθρο 23, παράγραφος 2, στοιχείο δ' αυτού, το οποίο συνιστά τη νομική βάση για την εγγραφή των προσφευγουσών στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού 267/2012, αντιβαίνει στις συνθήκες και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο τρίτος, ο τέταρτος, ο πέμπτος και ο έκτος λόγος που προσβάλλονται προς στήριξη της ακυρότητας της εγγραφής των προσφευγουσών στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΧ του κανονισμού 267/2012 και του παραρτήματος της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ (3) αντλούνται i) από πλάνη περί το δίκαιο, ii) από πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά, iii) από το γεγονός ότι η εν λόγω εγγραφή προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας, το δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση και το δικαίωμα σε αποτελεσματική δικαστική προστασία, καθώς και iv) από το γεγονός ότι η εν λόγω εγγραφή αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας.

Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από μη δυνατότητα εφαρμογής στις προσφεύγουσες του άρθρου 1, σημείο 8), της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ, η οποία συνιστά τη νομική βάση της εγγραφής τους στους καταλόγους των υποκείμενων στα περιοριστικά μέτρα οντοτήτων, καθότι η διάταξη αυτή αντιβαίνει στις συνθήκες, στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και στην αρχή της αναλογικότητας.

(1) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16).

(2) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 267/2012 του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 2012, σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 961/2010 (ΕΕ L 88, σ. 1).

(3) Απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 58).

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/20

Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-578/12)

2013/C 79/36

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: National Iran Oil Co. (NIOC) (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπος: J.-M. Thouvenin, δικηγόρος)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

—	να ακυρώσει την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα·

—	να κηρύξει ανεφάρμοστο ως προς αυτήν τον κανονισμό (ΕΕ) 267/2012 του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2012·

—	να κηρύξει ανεφάρμοστη ως προς αυτήν την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ·

—	να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους που είναι βασικώς πανομοιότυποι με εκείνους που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως Τ-577/12, NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/21

Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — Yaqub κατά ΓΕΕΑ — Turkey (ATATURK)

(Υπόθεση T-580/12)

2013/C 79/37

Γλώσσα στην οποία ασκήθηκε η προσφυγή: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: J. Yaqub (Nottingham, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωπος: J. Jenkins, Solicitor)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Δημοκρατία της Τουρκίας

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	Να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών της 17ης Σεπτεμβρίου 2012.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Το λεκτικό σήμα «ATATURK» για προϊόντα των κλάσεων 3, 5, 25, 29, 30 και 32 (κοινοτικό σήμα υπ. αριθ. 4 633 434)

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Δημοκρατία της Τουρκίας

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: η αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας στηρίχθηκε στους λόγους απαραδέκτου του άρθρου 52, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και στ', του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απορρίπτει την αίτηση ακυρώσεως

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του κανονισμού 207/2009 του Συμβουλίου.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/21

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — CFE-CGC France Télécom-Orange κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-2/13)

2013/C 79/38

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: CFE-CGC France Télécom-Orange (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: Α.-L. Lefort des Ylouses και A.-S. Gay, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή της συνδικαλιστικής οργανώσεως·

—	να κηρύξει άκυρη την απόφαση·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Με το δικόγραφό της, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως C(2011) 9403 τελικό της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, με την οποία κηρύχθηκε συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η κρατική ενίσχυση την οποία χορήγησε η Γαλλική Δημοκρατία στην France Télécom για τη μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδότησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν υπαχθεί στην France Télécom [κρατική ενίσχυση αριθ. C 25/2008 (ex NN 23/2008)] (1).

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

Πρώτος και κύριος λόγος, αντλούμενος από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στο μέτρο που η προσβαλλομένη απόφαση χαρακτηρίζει ως κρατική ενίσχυση τη μεταρρύθμιση του τρόπου χρηματοδότησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν υπαχθεί στην France Télécom, εισαχθείσα με τον νόμο αριθ. 96-660 της 26ης Ιουλίου 1996. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ:

—	εκτιμώντας ότι ο νόμος του 1996 μπορούσε να χαρακτηριστεί ως οικονομικό πλεονέκτημα·

—	συνάγοντας τον επιλεκτικό χαρακτήρα της μεταρρύθμισης, παρ’ όλον ότι η απουσία εξωγενούς πλαισίου αναφοράς απέκλειε οποιαδήποτε επιλεκτικότητα·

—

εκτιμώντας ότι ο νόμος του 1996 μπορεί να προκαλέσει στρεβλώσεις ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, της ΣΛΕΕ, παρ’ όλον ότι η καταβολή εξαιρετικής εισφοράς από την France Télécom θα είχε εγκύρως εξουδετερώσει τα βλαπτικά αποτελέσματα που περιείχε ο νόμος του 1990 για την France Télécom.

2)	Δεύτερος λόγος αντλούμενος, επικουρικώς, από νομικά σφάλματα και σφάλματα εκτιμήσεως καθόσον η συμβατότητα του νόμου του 1996 με την εσωτερική αγορά εξαρτάται από τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως.

3)	Τρίτος λόγος αντλούμενος από παραβίαση πλειόνων θεμελιωδών αρχών του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι της αρχής της ισότητας των όπλων, του δικαιώματος των ενδιαφερομένων μερών να τύχουν ακροάσεως, της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και του δικαιώματος τηρήσεως εύλογης προθεσμίας.

Τέταρτος λόγος αντλούμενος από κατάχρηση εξουσίας, δεδομένου ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν αποσκοπούσε στην ανάκτηση κρατικής ενισχύσεως ασυμβίβαστης με την εσωτερική αγορά αλλά στη μελλοντική επιβολή στην France Télécom επιπλέον επιβαρύνσεων που θα είχαν ως αποτέλεσμα την αναχαίτιση της αναπτύξεώς της στις αγορές των τηλεπικοινωνιών.

(1) ΕΕ 2012, L 279, σ. 1.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/22

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — Ronja κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-3/13)

2013/C 79/39

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ronja s.r.o. (Znojmo, Δημοκρατία της Τσεχίας) (εκπρόσωπος: E. Engin-Deniz, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να διεξαγάγει συζήτηση επ' ακροατηρίου,

—	να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής στη διαδικασία Gestdem 2012/3329 και να παράσχει πλήρη πρόσβαση στα έγγραφα,

—	να διαπιστώσει παράβαση της Επιτροπής καθόσον δεν κίνησε διαδικασία παραβάσεως κράτους μέλους κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας για παράβαση του άρθρου 13 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ (1) και του άρθρου 34 ΣΛΕΕ λόγω του άρθρου § 7a του αυστριακού νόμου περί καπνού,

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και στα έξοδα εκπροσωπήσεως.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

Παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (2)

Ως προς τούτο, η προσφεύγουσα προβάλλει, ουσιαστικώς, ότι η Επιτροπή δεν παρέσχε πλήρη πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα (αλληλογραφία μεταξύ της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Επιτροπής σε σχέση με την υπ’ αριθ. 2008/4340 καταγγελία λόγω υποτιθέμενης μη συμφωνίας του αυστριακού νόμου περί καπνού προς την οδηγία 2001/37) βασιζόμενη κυρίως στα επιχειρήματα των αυστριακών αρχών των οποίων το περιεχόμενο δεν εξέτασε. Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, δεν ήταν ωστόσο η πρόσβαση στα έγγραφα, αλλά η άρνηση παροχής προσβάσεως που επέδρασε αρνητικώς στη διαδικασία ευθύνης του δημοσίου, την οποία αυτή κίνησε ενώπιον του Αυστριακού Συνταγματικού Δικαστηρίου. Προσθέτει ότι η εξαίρεση που εισάγει το άρθρο 4, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση του κανονισμού 1049/2001 απαιτεί, αντιθέτως, την παροχή προσβάσεως στα επίμαχα έγραφα.

Μη κίνηση διαδικασίας παραβάσεως κράτους μέλους κατά της Δημοκρατίας της Αυστρίας για παράβαση του άρθρου 13 της οδηγίας 2001/37/ΕΚ και του άρθρου 34 ΣΛΕΕ λόγω του άρθρου § 7a του αυστριακού νόμου περί καπνού.

Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι αν είχε κινηθεί διαδικασία λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, το Αυστριακό Συνταγματικό Δικαστήριο δεν θα είχε καταλήξει, στην απόφασή του για την αξίωση αποζημιώσεως της προσφεύγουσας εξ αστικής ευθύνης του Δημοσίου, στο συμπέρασμα ότι η οδηγία 2001/37 απονέμει δικαιώματα όχι σε επιχειρήσεις, αλλά μόνον σε καταναλωτές.

(1) Οδηγία 2001/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2001 για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραγωγή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού (ΕΕ L 194, σ. 26).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/22

Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — ADΕΑS κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-7/13)

2013/C 79/40

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Association pour la Défence de l'Épargne et de l'Actionnariat des Salariés de France Télécom-Orange (Παρίσι, Γαλλία) (εκπρόσωποι: A.-L. Lefort des Ylouses και A.-S. Gay, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή της ADEAS·

—	να κηρύξει άκυρη την απόφαση·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή σε όλα τα δικαστικά έξοδα.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους οι οποίοι είναι κατ’ ουσίαν παρόμοιοι ή πανομοιότυποι με αυτούς που προβλήθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως T-2/13, CFE-CGC France Télécom-Orange κατά Επιτροπής.

(1) ΕΕ 2012, L 279, σ. 1.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/23

Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2013 — National Iranian Gas Company κατά Συμβουλίου

(Υπόθεση T-9/13)

2013/C 79/41

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: The National Iranian Gas Company (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωπoι: E. Glaser και S. Perrotet, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει το άρθρο 1, περίπτωση 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον τροποποίησε το άρθρο 20, παράγραφος γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ·

—	να ακυρώσει την απόφαση 2012/635/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον περιέλαβε την εταιρία NIGC στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, περί επιχειρήσεων των οποίων δεσμεύονται τα κεφάλαια·

—	να ακυρώσει επίσης τον εκτελεστικό κανονισμό 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον περιέλαβε την εταιρία NIGC στον κατάλογο του παραρτήματος IX του κανονισμού 267/2012, περί επιχειρήσεων των οποίων δεσμεύονται τα κεφάλαια·

—

να κρίνει ότι δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση της National Iranian Gas Company ο κανονισμός 267/2012, η απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με τις αποφάσεις 2012/35/ΚΕΠΠΑ και 2012/635/ΚΕΠΠΑ και συγκεκριμένα με τις διατάξεις τους που εισήγαγαν και ακολούθως τροποποίησαν την παράγραφο γ' του άρθρου 20 της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ και περιέλαβαν την προσφεύγουσα στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ·

—	και, επικουρικώς, σε περίπτωση μη ακυρώσεως του άρθρου 1, περίπτωση 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον τροποποίησε το άρθρο 20, παράγραφος γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, να κρίνει ότι δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση της National Iranian Gas Company.

—	να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους ακυρώσεως.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από το ότι δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση της προσφεύγουσας το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ (1), όπως εισήχθη και τροποποιήθηκε με τις αποφάσεις 2012/35/PESC (2) και 2012/635/ΚΕΠΠΑ (3), καθώς και από τον παράνομο χαρακτήρα του άρθρου 1, περίπτωση 8), της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ περί τροποποιήσεως του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, δεδομένου ότι οι αποφάσεις αυτές στηρίζονται σε ασαφείς και μη καθορισμένες έννοιες, αντίθετες προς το δικαίωμα ιδιοκτησίας και την αρχή της αναλογικότητας.

2)	Ο δεύτερος λόγος αντλείται από διαδικαστική παρατυπία και αναρμοδιότητα του Συμβουλίου να ενεργήσει μεμονωμένα βάσει του άρθρου 215 ΣΛΕΕ.

3)	Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον το Συμβούλιο στηρίχθηκε σε ασαφή και ανακριβή στοιχεία μη επιδεχόμενα διακρίβωση.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι αυτή στερείται του δικαιώματός της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και του δικαιώματός της ιδιοκτησίας, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογήθηκε επαρκώς, στοιχείο που δεν καθιστά δυνατό στη μεν προσφεύγουσα να αμυνθεί λυσιτελώς, στο δε Γενικό Δικαστήριο να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχό του. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι δεν απέκτησε πρόσβαση στα στοιχεία του φακέλλου της ενώπιον του Συμβουλίου.

5)	Ο πέμπτος λόγος αντλείται από ότι δεν αποδείχθηκαν οι κατά της προσφεύγουσας αιτιάσεις, καθόσον το Συμβούλιο στηρίχθηκε σε απλές εικασίες.

6)	Ο έκτος λόγος αντλείται από πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον το Συμβούλιο συνήγαγε από το ότι η προσφεύγουσα ήταν δημόσια επιχείρηση το συμπέρασμα ότι παρείχε οικονομική στήριξη στην ιρανική κυβέρνηση.

7)	Ο έβδομος λόγος αντλείται από το ότι τα πραγματικά περιστατικά αποδόθηκαν ανακριβώς, καθόσον η προσφεύγουσα δεν είναι εταιρία που ανήκει στο Δημόσιο και της οποίας τη διαχείριση ασκεί το Δημόσιο και καθόσον δεν παρείχε οικονομική στήριξη στην Ιρανική Κυβέρνηση.

Ο όγδοος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κι από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν όσον αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας της προσφεύγουσας και το δικαίωμά της να ασκεί οικονομική δραστηριότητα είναι δυσανάλογοι προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η δέσμευση των κεφαλαίων της δεν ανταποκρίνεται στον επιδιωκόμενο σκοπό, καθόσον δεν εμπλέκεται στην εφαρμογή του προγράμματος πυρηνικής ενέργειας το οποίο προσάπτεται στην ιρανική κυβέρνηση.

9)	Ο ένατος λόγος αντλείται από έλλειψη νομικής βάσεως του εκτελεστικού κανονισμού 945/2012 (4).

10)	Ο δέκατος λόγος αντλείται από το ότι ο εκτελεστικός κανονισμός 945/2012 εκδόθηκε αναρμοδίως και άνευ επαρκούς αιτιολογήσεως.

(1) Απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν και για την κατάργηση της κοινής θέσης 2007/140/ΚΕΠΠΑ (ΕΕ L 195, σ. 39), όπως διορθώθηκε.

(2) Απόφαση 2012/35/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Ιανουαρίου 2012, για τροποποίηση της απόφασης 2010/413/ΚΕΠΠΑ για περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 19, σ. 22), όπως διορθώθηκε.

(4) Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) 267/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά του Ιράν (ΕΕ L 282, σ. 16).

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/24

Προσφυγή της Bank of Industry and Mine κατά του Συμβουλίου, που ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2013

(Υπόθεση T-10/13)

2013/C 79/42

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Bank of Industry and Mine (Τεχεράνη, Ιράν) (εκπρόσωποι: E. Glaser και S. Perrotet, δικηγόροι)

Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει το άρθρο 1, στοιχείο 8, της αποφάσεως του Συμβουλίου 2012/635/ΚΕΠΠΑ, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον τροποποίησε το άρθρο 20, παράγραφος γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ·

—	να ακυρώσει την απόφαση του Συμβουλίου 2012/635/ΚΕΠΠΑ, της 15ης Οκτωβρίου 2012, καθόσον ενέγραψε την εταιρία BIM στον κατάλογο των οντοτήτων οι οποίες πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων, τον οποίο αφορά το παράρτημα II της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ·

—	να ακυρώσει, επίσης, τον εκτελεστικό κανονισμό 945/2012 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου, καθόσον ενέγραψε την εταιρία BIM στον κατάλογο των οντοτήτων οι οποίες πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο μέτρων δεσμεύσεως κεφαλαίων στο παράρτημα IX του κανονισμού 267/2012·

—

να κρίνει μη εφαρμοστέους ως προς την BIM, τον κανονισμό 267/2012, την απόφαση 2010/413/ΚΕΠΠΑ, όπως τροποποιήθηκε με τις αποφάσεις 2012/35/ΚΕΠΠΑ και 2012/635/ΚΕΠΠΑ στις διατάξεις τους περί προσθήκης και κατόπιν τροποποιήσεως της παραγράφου γ' του άρθρου 20 της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ και περί εγγραφής της προσφεύγουσας στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ·

—	και, επικουρικώς, στην περίπτωση κατά την οποία δεν ακυρωθεί το άρθρο 1, στοιχείο 8, της αποφάσεως 2012/635/ΚΕΠΠΑ της 15ης Οκτωβρίου 2012 καθόσον τροποποίησε το άρθρο 20, παράγραφος γ', της αποφάσεως 2010/413/ΚΕΠΠΑ, να το κρίνει μη εφαρμοστέο ως προς την ΒΙΜ·

—	να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει δέκα λόγους οι οποίοι είναι, κατ’ ουσίαν, ταυτόσημοι ή παρεμφερείς με τους προβληθέντες στο πλαίσιο της υποθέσεως T-9/13, National Iranian Gas Company κατά Συμβουλίου, λόγους.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/24

Αγωγή της 11ης Ιανουαρίου 2013 — ANKO κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-17/13)

2013/C 79/43

Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Ενάγουσα: ANKO AE Αντιπροσωπειών, Εμπορίου και Βιομηχανίας (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: Β. Χριστιανός, δικηγόρος)

Εναγομένη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της ενάγουσας

Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	Να αναγνωρισθεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να επιστρέψει ως αχρεωστήτως καταβληθέν το ποσό που η Επιτροπή της κατέβαλε για το έργο POCΕΜΟΝ·

—	Να αναγνωρισθεί ότι η ενάγουσα δεν οφείλει να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπή αποζημίωση για το έργο POCΕΜΟΝ·

—	Να αναγνωρισθεί ότι η Επιτροπή αβασίμως προέβη σε συμψηφισμό ποσού που όφειλε να καταβάλει στην ΑΝΚΟ· και

—	Να καταδικασθεί η Επιτροπή στη δικαστική δαπάνη της ενάγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η προκειμένη αγωγή αφορά ευθύνη της Επιτροπής από την υπ’ αριθ. 216088 σύμβαση για την εκτέλεση του έργου «Point Of CarE MONitoring and Diagnostics for Autoimmune Diseases» (POCEMON), δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι, παρόλο που εκτέλεσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η Επιτροπή, κατά παράβαση της ως άνω συμβάσεως, της αρχής της καλής πίστης, της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και της αναλογικότητας, ζήτησε επιστροφή των καταβληθέντων στην ΑΝΚΟ ποσών. Περαιτέρω, η Επιτροπή επεδίωξε το συμψηφισμό απαιτήσεων που δεν ήταν βέβαιες, εκκαθαρισμένες και απαιτητές.

—

Για τους λόγους αυτούς, η ενάγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι δεν οφείλει να επιστρέψει ως αχρεωστήτως καταβληθέν το σύνολο του ποσού που η Επιτροπή της κατέβαλε για το έργο POCEMON. Δεύτερον, ότι δεν οφείλει να καταβάλει στην Επιτροπή κατ’ αποκοπή αποζημίωση (liquidated damages) για το έργο POCEMON. Τρίτον, ότι η Επιτροπή δεν δικαιούτο να προβεί σε συμψηφισμό ποσών τα οποία οφείλει στην ενάγουσα και τα οποία δεν είναι βέβαια, εκκαθαρισμένα και απαιτητά.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/25

Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2013 — Ekologický právní servis κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-19/13)

2013/C 79/44

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Ekologický právní servis (Μπρνο, Τσεχική Δημοκρατία) (εκπρόσωπος: P. Černý, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση C(2012) 8382 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2012, με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η αίτηση της προσφεύγουσας περί εσωτερικής επανεξετάσεως της αποφάσεως C(2012) 4576 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την αίτηση που υπέβαλε η Τσεχική Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 10γ, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας·

—

να ακυρώσει την απόφαση C(2012) 4576 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2012, σχετικά με την αίτηση που υπέβαλε η Τσεχική Δημοκρατία, σύμφωνα με το άρθρο 10γ, παράγραφος 5, της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη μεταβατική δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, και

—	να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από τον παράνομο, κατά την προσφεύγουσα, χαρακτήρα της αποφάσεως C(2012) 8382 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 12ης Νοεμβρίου 2012, καθόσον η απόφαση αυτή αντιβαίνει στο άρθρο 17 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο άρθρο 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 (2).

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από τον παράνομο, κατά την προσφεύγουσα, χαρακτήρα της αποφάσεως C(2012) 4576 της Επιτροπής, της 6ης Ιουλίου 2012, καθόσον η απόφαση αυτή αντιβαίνει στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ, στην οδηγία 2003/87/ΕΚ, για τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2009/29/ΕΚ (3), στην ανακοίνωση της Επιτροπής — Έγγραφο κατευθύνσεων σχετικά με την προαιρετική εφαρμογή του άρθρου 10γ της οδηγίας 2003/87/ΕΚ (2011/C 99/03) και στην οδηγία 2001/42/ΕΚ (4), σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων.

(1) Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275, σ. 32).

(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ L 264, σ. 13).

(3) Οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας (ΕΕ L 140, σ. 63).

(4) Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (ΕΕ L 197, σ. 30).

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/26

Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — ECC Couture κατά ΓΕΕΑ — Ball Wholesale (Culture)

(Υπόθεση T-28/13)

2013/C 79/45

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η ολλανδική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ECC Couture BV (Oldenzaal, Κάτω Χώρες) (εκπρόσωποι: M. A. S. M. van Leent και I. de Jonge, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Ball Wholesale ApS (Billund, Δανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Οκτωβρίου 2012, στην υπόθεση R 290/2012-1, καθόσον με την απόφαση αυτή δεν γίνονται δεκτά τα αιτήματα της προσφεύγουσας και καθόσον η προσφεύγουσα καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα·

—	να κρίνει ότι η υπ’ αριθμόν 993 511 καταχώριση του εικονιστικού κοινοτικού σήματος «Culture», είναι έγκυρη ως προς όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αποτελούν αντικείμενο της διαδικασίας ενώπιον του τμήματος προσφυγών·

—	να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Καταχωρισμένο κοινοτικό σήμα του οποίου ζητείται να κηρυχθεί η ακυρότητα: Διεθνής καταχώριση, αφορώσα την Ευρωπαϊκή Ένωση, του εικονιστικού σήματος «Culture» για προϊόντα των κλάσεων 14, 18 και 25 — Κοινοτικό σήμα υπ’ αριθ. 993 511

Δικαιούχος του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Αιτούσα την κήρυξη της ακυρότητας του κοινοτικού σήματος: Η Ball Wholesale ApS

Αιτιολογία της αιτήσεως κηρύξεως της ακυρότητας: Εθνικό λεκτικό σήμα «CULTURE» για προϊόντα των κλάσεων 14, 25 και 26

Απόφαση του τμήματος ακυρώσεως: Απορρίπτει την αίτηση κηρύξεως της ακυρότητας

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Δέχεται εν μέρει την προσφυγή

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφοι 1, στοιχείο β', και 2, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/26

Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2013 — AbbVie κ.λπ. κατά EMA

(Υπόθεση T-29/13)

2013/C 79/46

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Applicants: AbbVie, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) και AbbVie Ltd (Maidenhead, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Bogaert, G. Berrisch, δικηγόροι, και B. Kelly, Solicitor)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων

Αιτήματα των προσφευγουσών

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	Να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/685471/2012, της 5ης Νοεμβρίου 2012, που επιτρέπει την πρόσβαση σε έγγραφα του φακέλου της άδειας κυκλοφορίας ενός φαρμακευτικού προϊόντος· και

—	να καταδικάσει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα προσφυγή αφορά αίτηση ακυρώσεως, δυνάμει του άρθρου 263, παράγραφος 4, ΣΛΕΕ, της απόφασης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/685471/2012, της 5ης Νοεμβρίου 2012, που επιτρέπει την πρόσβαση σε έγγραφα του φακέλου της άδειας κυκλοφορίας ενός φαρμακευτικού προϊόντος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν τέσσερις λόγους ακυρώσεως.

1)	Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας και προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών για την προστασία του επιχειρηματικού απόρρητου.

2)	Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας.

3)	Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στην οδηγία 2001/29/ΕΚ (1) για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων του δημιουργού, και παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, στον βαθμό που επιτρέπει την πρόσβαση με τη χορήγηση αντιγράφου των εγγράφων.

(1) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/27

Προσφυγή της 22ας Ιανουαρίου 2013 — GRE κατά ΓΕΕΑ — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)

(Υπόθεση T-30/13)

2013/C 79/47

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Γερμανία) (εκπρόσωποι: I. Memmler και S. Schulz, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Γερμανία)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει της απόφαση του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), της 15ης Νοεμβρίου 2012, στην υπόθεση R 731/2012-1,

—	να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτούσα την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Η προσφεύγουσα

Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «LIBERTE american blend», για προϊόντα της κλάσεως 34 — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 7 481 252

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η Villiger Söhne GmbH

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Το λεκτικό και το εικονιστικό σήμα που περιέχουν τα λεκτικά στοιχεία «La LIBERTAD», για προϊόντα των κλάσεων 14 και 34

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Αποδοχή της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/27

Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — Meta Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-34/13)

2013/C 79/48

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group Srl (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A Bartolini, V. Colcelli καιi A. Formica, δικηγόροι)

Καθής-Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—	να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της Γενικής Διευθύνσεως Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας της 11.12.2012 με αριθ. πρωτ. 1687862·

—	να ακυρώσει την Έκθεση Οικονομικού Ελέγχου αριθ. S12.16817·

και, καθόσον παρίσταται ανάγκη,:

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 12.11.2012, για την «Πληρωμή διά συμψηφισμού των απαιτήσεων της Επιτροπής», με το οποίο κοινοποιήθηκε από την Επιτροπή ο πραγματοποιηθείς συμψηφισμός απαιτήσεως ύψους 69 061,80 ευρώ της META GROUP έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση Take-it-Up (αριθ. 245637) με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 αριθ. πρωτ. 1380282, για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της Meta Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative (αριθ. 245599), με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

—	να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 αριθ. πρωτ. 1380323, για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative με την αντίστοιχη ισόποση οφειλή·

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22.11.2012 αριθ. πρωτ. 1387638, για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 220 518,25 ευρώ της META GROUP έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τις συμβάσεις Take-it-Up (αριθ. 245637) και Ecolink+ (αριθ. 256224) με το ποσό των 209 108,92 ευρώ όπως προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

—	και, κατά συνέπεια, να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει στην προσφεύγουσα το ποσό των 424 787,9 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας·

—	να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Η υπό κρίση προσφυγή-αγωγή αφορά τις συμβάσεις επιδοτήσεως που συνάφθηκαν μεταξύ της προσφεύγουσας και της Επιτροπής στο πλαίσιο του «Προγράμματος-πλαισίου για την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα (CIP) (2007-2013)».

Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών, από αθέτηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την υπ’ αριθ. 1 τροποποίηση της συμβάσεως ECOLINK+ της 14.10.2011, από παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και από παραβίαση των αρχών της προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων, της ασφάλειας δικαίου και του καθήκοντος επιμέλειας.

—	Υποστηρίζεται συναφώς ότι η συμπεριφορά της Επιτροπής στοιχειοθετεί αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων που ανέλαβε έναντι της META, ειδικότερα όσον αφορά την αποδοχή της μεθόδου υπολογισμού που πρότεινε η προσφεύγουσα.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 11 των Συμβάσεων Επιδοτήσεως για το Πρόγραμμα CIP (BCreative, Take-IT-Up, Ecolink+), από παραβίαση της αρχής του ευλόγου, καθώς και από πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι η εταιρία απέδειξε ότι η αμοιβή των παρεχόντων υπηρεσίες εταίρων της συνάδουν πλήρως με τις τιμές της αγοράς, καθώς και με την αμοιβή των αυτοαπασχολούμενων υπαλλήλων («in house consultants») και των υπαλλήλων που ασκούν παρόμοιες δραστηριότητες. Σύμφωνα με την εσωτερική νομοθεσία, αυτές οι ελάχιστες αμοιβές μπορούν να αυξηθούν μέχρι και 100 % σε περίπτωση «εξαιρετικής σημασίας, πολυπλοκότητας ή δυσκολίας» της προβλεπόμενης παροχής (βλ. άρθρο 6, παράγραφος 1, της υπουργικής αποφάσεως 169 της 2ας Σεπτεμβρίου 2010). Η απασχόληση διεθνών εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται με δραστηριότητες σχετιζόμενες με τα εν λόγω σχέδια, οι οποίοι προσλήφθηκαν από την META Group με σύμβαση «συντονισμένης και συνεχούς συνεργασίας», είναι, εξάλλου, όλως νόμιμη.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας που πρέπει να διέπει τη διοικητική δράση και από παραβίαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως, της διαφάνειας και του προκαθορισμού των κριτηρίων.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι, λόγω της υπάρξεως πλειόνων κριτηρίων δυνάμενων να χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό των μεθόδων υπολογισμού των αμοιβών, η διοίκηση θα έπρεπε να υιοθετήσει το πλέον ευνοϊκό για τον ιδιώτη αντισυμβαλλόμενο κριτήριο. Λαμβανομένης υπόψη της υπάρξεως στην ιταλική και ευρωπαϊκή αγορά σημαντικών διαφορών μεταξύ των τιμών που καταβάλλονται για τις ίδιες υπηρεσίες, θα ήταν σκόπιμο να υιοθετηθεί από τη διοίκηση μια λύση που να προκαλεί τη μικρότερη δυνατή ζημία στην προσφεύγουσα.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, από αθέτηση των οριζομένων στην υπ’ αριθ. 1 τροποποίηση της συμβάσεως ECOLINK+ της 14.10.2011 και από παραβίαση των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της καλής πίστης, της προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων, της ασφάλειας δικαίου και του καθήκοντος επιμέλειας.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι οι πράξεις συμψηφισμού είναι παράνομες διότι τα αναφερόμενα ως απαιτήσεις της META ποσά, όσον αφορά τις ως άνω συμβάσεις, είναι αισθητώς κατώτερα από τα πράγματι οφειλόμενα. Ειδικότερα, η Επιτροπή, σύμφωνα με τα πορίσματα της προσβαλλόμενης με την παρούσα προσφυγή τελικής εκθέσεως οικονομικού ελέγχου (final audit report), εφήρμοσε αυθαιρέτως, όσον αφορά τον υπολογισμό των επιλέξιμων δαπανών για τους παρέχοντες υπηρεσίες εταίρους, ωριαία τιμή αισθητώς χαμηλότερη σε σχέση με την προταθείσα από τη META.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, καθώς και από έλλειψη αιτιολογίας.

—

Υποστηρίζεται συναφώς ότι οι πράξεις συμψηφισμού είναι όλως αναιτιολόγητες, και δη όσον αφορά τα κριτήρια και τις παραμέτρους υπολογισμού που χρησιμοποιήθηκαν. Συνεπώς, η Επιτροπή, καθόσον κατά τον χρόνο γνωστοποιήσεως των αμφισβητούμενων μέτρων συμψηφισμού δεν είχε ακόμη γνωρίσει στη META τα τελικά πορίσματα της εκθέσεως οικονομικού ελέγχου (audit report), όφειλε να επεξηγήσει τις εκτιμήσεις που αποτέλεσαν τη βάση της αποφάσεώς της να χρησιμοποιήσει μεθοδολογία υπολογισμού των επιλέξιμων δαπανών διαφορετική από τη συμβατικώς προβλεπόμενη.

Ο έκτος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά τους υπολογισμούς για τον καθορισμό των οφειλομένων στην προσφεύγουσα ποσών.

—	Υποστηρίζεται συναφώς ότι οι υπολογισμοί της Επιτροπής στο πλαίσιο του συμψηφισμού είναι, επίσης, εσφαλμένοι. Συγκεκριμένα, ακόμη και αν εφαρμοστούν τα «flate rate» του προγράμματος «Marie Curie» δεν προκύπτουν ορθοί υπολογισμοί.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/29

Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — Meta Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση T-35/13)

2013/C 79/49

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα-ενάγουσα: Meta Group (Ρώμη, Ιταλία) (εκπρόσωποι: A. Bartolini, V. Colcelli και A. Formica, δικηγόροι)

Καθής-εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας-ενάγουσας

Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 12.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1328694), για την «Πληρωμή μέσω συμψηφισμού απαιτήσεων και οφειλών της Επιτροπής», με το οποίο κοινοποιήθηκε από την Επιτροπή o συμψηφισμός απαιτήσεως ύψους 69 061,89 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση Take-it-Up (αριθ. 245637) με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1380282), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative (αριθ. 245599), με την αντίστοιχη οφειλή που προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 21.11.2012 (αριθ. πρωτ. 1380323), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 16 772,36 ευρώ της META Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τη σύμβαση BCreative με την αντίστοιχη ισόποση οφειλή·

—

να ακυρώσει το χρεωστικό σημείωμα της D.G. Budget execution (general budget and EDF) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 22.11.2012 (αριθ πρωτ. 1387638), για τον συμψηφισμό απαιτήσεως ύψους 220 518,25 ευρώ της Meta Group έναντι της Επιτροπής όσον αφορά τις συμβάσεις Take-it-UP (αριθ. 245637) και Ecolink+ (αριθ. 256224) ύψους 209 180,92 ευρώ, όπως προκύπτει από το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 32412078833·

και κατά συνέπεια:

—	να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει στην προσφεύγουσα το ποσό των 424 787 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας·

—	να υποχρεώσει τη διοίκηση να καταβάλει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη η προσφεύγουσα·

—	να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως-ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Οι λόγοι ακυρώσεως, οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι όμοιοι με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση T-34/13.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/29

Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2013 — Erreà Sport κατά ΓΕΕΑ και Facchinelli (ANTONIO BACIONE)

(Υπόθεση T-36/13)

2013/C 79/50

Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: ιταλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Erreà Sport SpA (Torrile, Ιταλία) (εκπρόσωποι: D. Caneva και G. Fucci, δικηγόροι)

Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)

Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Antonio Facchinelli (Dalang, Κίνα)

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει την απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 2012 του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) στην υπόθεση R 1561/2011-1 και, ως εκ τούτου, να απορρίψει την αίτηση καταχωρίσεως που δημοσιεύθηκε στο Δελτίο κοινοτικών σημάτων αριθ. 117/2010 την οποία υπέβαλε ο Antonio Facchinelli για όλα τα προϊόντα·

—	να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα στα οποία προέβη η Errèa Sport S.p.A. στο πλαίσιο της υπό κρίση υποθέσεως.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Αιτών την καταχώριση του κοινοτικού σήματος: Antonio Facchinelli

Σήμα προς καταχώριση: Εικονιστικό σήμα που περιέχει τα λεκτικά στοιχεία «ANTONIO BACIONE», για προϊόντα των κλάσεων 3, 14, 18 και 25 — υπ’ αριθ. 9 056 037 αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος

Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή σημείου: Η προσφεύγουσα

Αντιταχθέν σήμα ή σημείο: Εικονιστικό σήμα που περιέχει το λεκτικό στοιχείο «erreà» και εικονιστικό σήμα που ενσωματώνει δύο ρόμβους που ενώνονται μεταξύ τους, για προϊόντα των κλάσεων 3, 9, 14, 16, 18, 25, 28, 35 και 41

Απόφαση του τμήματος ανακοπών: Απόρριψη της ανακοπής

Απόφαση του τμήματος προσφυγών: Απόρριψη της προσφυγής

Προβαλλόμενοι λόγοι: Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 και του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού 207/2009

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/30

Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2013 — 1. garantovaná κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-42/13)

2013/C 79/51

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: 1. garantovaná a.s. (Μπρατισλάβα, Σλοβακία) (εκπρόσωποι: M. Powell, Solicitor, G. Forwood, Barrister, M. Staroň και P. Hodál, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να ακυρώσει το έγγραφο της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2012, στην υπόθεση COMP/39.396 — Ανθρακασβέστιο, καθόσον:

—

εφαρμόζει επιτόκιο 4,5 % στις περιόδους κατά τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, ανέστειλε την εφαρμογή του άρθρου 2 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2009) 5791 τελικό, της 22ας Ιουλίου 2009, στην υπόθεση COMP/39.396 — Αντιδραστήρια με βάση το ανθρακασβέστιο και το μαγνήσιο για τη χαλυβουργία και τη βιομηχανία φυσικού αερίου, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα, και, αφετέρου, ανέστειλε την υποχρέωση της προσφεύγουσας να συστήσει τραπεζική εγγύηση προκειμένου να αποφύγει την άμεση καταβολή του προστίμου που της είχε επιβληθεί με το άρθρο 2 της αποφάσεως αυτής,

—	καθορίζει το οφειλόμενο την 25η Ιανουαρίου 2013 υπόλοιπο, το οποίο καλύπτει το πρόστιμο και τόκους υπερημερίας, στο ποσό των 20 293 586,60 ευρώ,

—	γνωστοποιεί στην προσφεύγουσα ότι οφείλει, το αργότερο έως τις 25 Ιανουαρίου 2013, είτε να καταβάλει προσωρινώς το ποσό των 20 293 586,60 ευρώ είτε να συστήσει αποδεκτή τραπεζική εγγύηση καλύπτουσα το ποσό αυτό,

—	να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.

Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή δεν στηριζόταν σε καμία νομική βάση για την επιβολή τόκων, κατά την περίοδο την οποία κάλυπτε η διάταξη ασφαλιστικών μέτρων που εκδόθηκε ex parte στις 20 Οκτωβρίου 2009, καθόσον η διάταξη αυτή ανέστειλε την εφαρμογή του άρθρου 2 της αποφάσεως C(2009) 5791 στο μέτρο που αφορούσε την προσφεύγουσα. Κατά συνέπεια, το πρόστιμο δεν κατέστη «ληξιπρόθεσμο», κατά την έννοια του άρθρου 79, στοιχείο γ', των κανόνων εφαρμογής (1). Δυνάμει της αρχής ότι το παρεπόμενο ακολουθεί το κύριο, τόκοι επί του ποσού του προστίμου μπορούν να οφείλονται μόνον από την ημερομηνία κατά την οποία το πρόστιμο καθίσταται απαιτητό.

Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι, κατά την περίοδο που καλύπτει η διάταξη ασφαλιστικών μέτρων, η επιβολή τόκων υπερημερίας με επιτόκιο 4,5 % παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης της προσφεύγουσας, στο μέτρο που η διάταξη ασφαλιστικών μέτρων της 2ας Μαρτίου 2011 ανέστειλε την υποχρέωση της προσφεύγουσας να συστήσει τραπεζική εγγύηση προκειμένου να αποφύγει την άμεση καταβολή του προστίμου που της είχε επιβληθεί με το άρθρο 2 της αποφάσεως C(2009) 5791. Με τον τρόπο αυτό η προσφεύγουσα περιήλθε στην ίδια θέση στην οποία θα βρισκόταν εάν είχε συστήσει την τραπεζική εγγύηση. Συνεπώς, η προσφεύγουσα δικαιούνταν να επικαλεστεί τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που της προκάλεσε το έγγραφο της Επιτροπής της 24ης Ιουλίου 2009, με το οποίο της κοινοποιήθηκε η απόφαση C(2009) 5791, ότι οι τόκοι επί του ποσού του προστίμου θα καταβάλλονταν βάσει του επιτοκίου που προβλέπει το άρθρο 86, παράγραφος 5, των κανόνων εφαρμογής.

Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η επιβολή τόκων υπερημερίας με επιτόκιο 4,5 %, κατά τις καλυπτόμενες από τις διατάξεις ασφαλιστικών μέτρων περιόδους, καταλύει την πρακτική αποτελεσματικότητα των διατάξεων αυτών, στο μέτρο που σκοπός των δύο επιτοκίων που προβλέπει το άρθρο 86, παράγραφοι 2, στοιχείο β', και 5, των κανόνων εφαρμογής είναι, αφενός, η παροχή κινήτρων στις επιχειρήσεις να συστήσουν τραπεζική εγγύηση και, αφετέρου, η επιβολή κυρώσεων στις επιχειρήσεις που αρνούνται να καταβάλουν το πρόστιμο όταν αυτό καθίσταται απαιτητό ή να συστήσουν κατάλληλη τραπεζική εγγύηση. Δεν έπρεπε να επιβληθούν σε βάρος της προσφεύγουσας κυρώσεις διά της εφαρμογής ενός επιτοκίου κυρωτικού χαρακτήρα για τον λόγο ότι δεν παρέσχε τραπεζική εγγύηση, υπό περιστάσεις κατά τις οποίες το Γενικό Δικαστήριο, αφενός, είχε αναστείλει την εκτέλεση του προστίμου και, αφετέρου, είχε κρίνει ότι ήταν αντικειμενικώς αδύνατο για την προσφεύγουσα να συστήσει τραπεζική εγγύηση.

Με τον τέταρτο λόγο, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η επιβολή τόκων υπερημερίας με επιτόκιο 4,5 %, κατά τις καλυπτόμενες από τις διατάξεις ασφαλιστικών μέτρων περιόδους, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Θα ήταν δυσανάλογη η επιβολή κυρώσεων σε βάρος της προσφεύγουσας, διά της επιβολής τόκων βάσει του προβλεπομένου στο άρθρο 86, παράγραφος 2, στοιχείο β', των κανόνων εφαρμογής επιτοκίου, υπό περιστάσεις κατά τις οποίες, αφενός, το πρόστιμο δεν ήταν απαιτητό και, αφετέρου, ο δικαστής της Ένωσης είχε αποφανθεί ότι η προσφεύγουσα δεν ήταν σε θέση να καταβάλει το πρόστιμο ή να συστήσει κατάλληλη τραπεζική εγγύηση.

(1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 357, σ. 1), όπως έχει τροποποιηθεί.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/31

Αγωγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — Donnici κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-43/13)

2013/C 79/52

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Ενάγων: Beniamino Donnici (Castrolibero, Ιταλία) (εκπρόσωποι: V. Vallefuoco και J. Van Gyseghem, δικηγόροι)

Εναγόμενο: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα του ενάγοντος

Ο ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

—

να αναγνωρίσει το σοβαρό παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσον αφορά την απόφαση που εξέδωσε την 24η Μαΐου 2007 εις βάρος του ενάγοντος, η οποία ακολούθως ακυρώθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 2009, και, κατά συνέπεια, να υποχρεώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε αποκατάσταση των υλικών ζημιών και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη και θα υποστεί λόγω της προαναφερθείσας παράνομης αποφάσεως και, εφόσον κριθεί σκόπιμο, να επιδικάσει εύλογη αποζημίωση ανερχόμενη σε 1 720 470 ευρώ, ή σε άλλο μικρότερο ποσό οριζόμενο από το δικαστήριο·

—	να καταδικάσει το εναγόμενο στα δικαστικά έξοδα και στις αμοιβές της υπό κρίση υποθέσεως.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Ο ενάγων στην υπό κρίση υπόθεση, προσφεύγων στις υποθέσεις T-215/07 και C-9/08, Donnici κατά Κοινοβουλίου, αξιώνει αποζημίωση για τις ζημίες τις οποίες υπέστη κατόπιν της αρνήσεως του εναγομένου να αναγνωρίσει ως έγκυρη την ανακήρυξή του ως ευρωβουλευτή, απόφαση η οποία ακολούθως ακυρώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προς στήριξη της αγωγής ο ενάγων προβάλλει ότι συντρέχουν εν προκειμένω όλες οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία σχετικά με την αναγνώριση της εξωσυμβατικής ευθύνης των θεσμικών οργάνων της Ένωσης και ειδικότερα:

—	η έλλειψη νομιμότητας της προσαπτόμενης συμπεριφοράς·

—	το υποστατό της ζημίας·

—	η αιτιώδης συνάφεια, καθώς και

—	η υπαιτιότητα της Ένωσης ή ο βαθμός σοβαρότητας της διαπραχθείσας παραβάσεως. Υποστηρίζεται συναφώς ότι, με την απόφαση που οδήγησε στην υπό κρίση υπόθεση, το εναγόμενο παρέβη προδήλως και σοβαρώς κανόνα δικαίου ο οποίος αποσκοπεί στην παροχή δικαιωμάτων στους ιδιώτες.

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/31

Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — AbbVie κατά EMA

(Υπόθεση T-44/13)

2013/C 79/53

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: AbbVie, Inc. (Wilmington, Ηνωμένες Πολιτείες) και AbbVie Ltd (Maidenhead, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: P. Bogaert, G. Berrisch, δικηγόροι, και B. Kelly, Solicitor)

Καθού: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων

Αιτήματα των προσφευγουσών

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

—	Να ακυρώσει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων EMA/748792/2012 της 14ης Ιανουαρίου 2013 που επιτρέπει την πρόσβαση σε έγγραφα του φακέλου της άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος· και

—	να καταδικάσει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων στα δικαστικά έξοδα των προσφευγουσών.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής οι προσφεύγουσες προβάλλουν πέντε λόγους ακυρώσεως.

1)	Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας (1) και προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα των προσφευγουσών για την προστασία του επιχειρηματικού απόρρητου.

2)	Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού περί διαφάνειας και παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης.

3)	Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση συνιστά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού περί διαφάνειας.

4)	Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης

Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται ότι η απόφαση αντιβαίνει στην οδηγία 2001/29/ΕΚ (2), προσβάλλει τα θεμελιώδη δικαιώματα προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων του δημιουργού, και παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, στον βαθμό που επιτρέπει την πρόσβαση με τη χορήγηση αντιγράφου των εγγράφων.

(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ 2001, L 145, σ. 43)

(2) Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (ΕΕ L 167, σ. 10)

Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

16.3.2013

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 79/33

Προσφυγή της 3ης Ιανουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ

(Υπόθεση F-1/13)

2013/C 79/56

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: ΖΖ (εκπρόσωπος: J.-J. Ghosez, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ)

Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς

Ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπόλ περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως της προσφεύγουσας για αόριστο χρόνο και αίτημα να υποχρεωθεί η Ευρωπόλ να καταβάλει τη διαφορά μεταξύ των αμοιβών που θα είχε εξακολουθήσει να εισπράττει η προσφεύγουσα στην Ευρωπόλ και κάθε άλλης αποζημιώσεως που πράγματι εισέπραξε.

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:

—	να ακυρώσει την απόφαση της καθής της 29ης Φεβρουαρίου 2012, με την οποία η καθής πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι δεν επρόκειτο να ανανεώσει τη σύμβασή της αορίστου χρόνου η ισχύς της οποίας έληγε στις 31 Μαΐου 2012·

—

να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα τη διαφορά μεταξύ, αφενός, του ποσού των αμοιβών που θα μπορούσε να απαιτήσει αν είχε παραμείνει στην υπηρεσία και, αφετέρου, του ποσού των πάσης φύσεως αποδοχών, των επιδομάτων ανεργίας ή κάθε άλλης αντισταθμιστικής αποζημιώσεως που πράγματι εισέπραξε από την 1η Ιουνίου 2012 αντί των αμοιβών που εισέπραττε υπό την ιδιότητα του έκτακτου υπαλλήλου·

—	να καταδικάσει την Ευρωπόλ στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.

		ISSN 1977-0901 doi:10.3000/19770901.C_2013.079.ell
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης		C 79

Έκδοση στην ελληνική γλώσσα	Ανακοινώσεις και Πληροφορίες	56ό έτος 16 Μαρτίου 2013

Ανακοίνωση αριθ	Περιεχόμενα	Σελίδα
	IV Πληροφορίες
	ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
	Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
2013/C 079/01	Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςEE C 71 της 9.3.2013	1

	V Γνωστοποιήσεις
	ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
	Δικαστήριο
2013/C 079/02	Υπόθεση C-541/11: Διάταξη του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Vrhovno sodišče (Σλοβενία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Jožef Grilc κατά Slovensko zavarovalno združenje GIZ (Άρθρο 104, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας — Ασφάλιση έναντι της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων — Οδηγία 2000/26/ΕΚ — Οργανισμοί αποζημιώσεως — Αγωγή αποζημιώσεως ασκηθείσα ενώπιον εθνικού δικαστηρίου)	2

2013/C 079/03	Υπόθεση C-261/12: Διάταξη του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Ιανουαρίου 2013 — Annunziata Del Prete κατά Giorgio Armani S.p.A, Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) [Αίτηση αναίρεσης — Κοινοτικό σήμα — Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β' — Κίνδυνος σύγχυσης — Φήμη — Εικονιστικό σημείο AJ AMICI JUNIOR — Ανακοπή του δικαιούχου του προγενέστερου εθνικού εικονιστικού σήματος AJ ARMANI JEANS και του προγενέστερου εθνικού λεκτικού σήματος ARMANI JUNIOR]	2

2013/C 079/04	Υπόθεση C-488/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Nagy Sándor κατά Hajdú-Bihar megyei Kormányhivatal	3

2013/C 079/05	Υπόθεση C-489/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Lajos Tiborné Böszörményi κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal	3

2013/C 079/06	Υπόθεση C-490/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Róbert Gálóczhi-Tömösváry κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal	3

2013/C 079/07	Υπόθεση C-491/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 31 Οκτωβρίου 2012 — Magdolna Margit Szabadosné Bay κατά Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal	4

2013/C 079/08	Υπόθεση C-526/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Debreceni Munkaügyi Bíróság (Ουγγαρία) στις 20 Νοεμβρίου 2012 — Józsefné Ványai κατά Nagyrábé Község Polgármesteri Hivatal	4

2013/C 079/09	Υπόθεση C-574/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Supremo Tribunal Administrativo (Πορτογαλία) στις 7 Δεκεμβρίου 2012 — Centro Hospitalar de Setúbal, EPE, Serviço de Utilização Comum dos Hospitais (SUCH) κατά Eurest Portugal — Sociedade Europeia de Restaurantes Lda	5

2013/C 079/10	Υπόθεση C-577/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Unabhängiger Finanzsenat, Außenstelle Wien (Αυστρία) στις 10 Δεκεμβρίου 2012 — Michaela Hopfgartner	6

2013/C 079/11	Υπόθεση C-588/12: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Antwerpen (Βέλγιο) στις 14 Δεκεμβρίου 2012 — Lyreco Belgium NV κατά Sophie Rogiers	6

2013/C 079/12	Υπόθεση C-592/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Ισπανία) στις 18 Δεκεμβρίου 2012 — Compañía Europea de Viajeros de España S.A. κατά Tribunal Económico Administrativo Regional de Madrid (Ministerio de Economia y Hacienda)	6

2013/C 079/13	Υπόθεση C-594/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Verfassungsgerichtshof (Αυστρία) στις 19 Δεκεμβρίου 2012 — Kärntner Landesregierung κ.λπ.	7

2013/C 079/14	Υπόθεση C-598/12: Προσφυγή της 20ής Δεκεμβρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Πολωνίας	8

2013/C 079/15	Υπόθεση C-605/12: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Naczelny Sąd Administracyjny (Πολωνία) στις 24 Δεκεμβρίου 2012 — Welmory Sp. z o.o κατά Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku	8

2013/C 079/16	Υπόθεση C-14/13: Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia (Βουλγαρία) στις 10 Ιανουαρίου 2013 — Gena Ivanova Cholakova κατά Osmo rayonno upravlenie pri Stolichna direktsia na vatreshnite raboti	9

2013/C 079/17	Υπόθεση C-18/13: Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen Sad Sofia-grad (Βουλγαρία), στις 14 Ιανουαρίου 2013 — Max Pen EOOD κατά Direktor na Direktsia Obzhalvane i izpalnenie na proizvodstvoto Sofia	10

2013/C 079/18	Υπόθεση C-23/13: Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2013 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας	11

2013/C 079/19	Υπόθεση C-666/11: Διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 7ης Ιανουαρίου 2013 [αίτηση του Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — M, N, O, p, Q κατά Bundesamt für Migration und Flüchtlinge	11

	Γενικό Δικαστήριο
2013/C 079/20	Υπόθεση T-494/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Φεβρουαρίου 2013 — Bank Saderat Iran κατά Συμβουλίου (Κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας — Περιοριστικά μέτρα ληφθέντα κατά του Ιράν, με σκοπό την παρεμπόδιση της διαδόσεως των πυρηνικών όπλων — Δέσμευση κεφαλαίων — Υποχρέωση αιτιολογήσεως — Δικαιώματα άμυνας — Δικαίωμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως)	12

2013/C 079/21	Υπόθεση T-540/10: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής [Ταμείο Συνοχής — Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας από το Ταμείο χρηματοδοτικής συνδρομής σε τέσσερα στάδια του σχεδίου κατασκευής ορισμένων τμημάτων της γραμμής υψηλής ταχύτητας μεταξύ Μαδρίτης και γαλλικών συνόρων — Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως — Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 — Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2002 — Συμπληρωματικά έργα ή υπηρεσίες — Έννοια της απρόβλεπτης περιστάσεως — Άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχείο στ', της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ]	13

2013/C 079/22	Υπόθεση T-66/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Present-Service Ullrich κατά ΓΕΕΑ — Punt Nou (babilu) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος babilu — Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα BABIDU — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Ομοιότητα των υπηρεσιών — Ομοιότητα των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	13

2013/C 079/23	Υπόθεση T-104/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Ferrari κατά ΓΕΕΑ (PERLE') [Κοινοτικό σήμα — Διεθνής καταχώριση στην οποία αναφέρεται η Ευρωπαϊκή Κοινότητα — Εικονιστικό σήμα PERLE' — Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου — Περιγραφικός χαρακτήρας — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα — Έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα αποκτηθέντος με τη χρήση — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', και παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	14

2013/C 079/24	Υπόθεση T-159/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2013 — Marszałkowski κατά ΓΕΕΑ — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος WALICHNOWY MARKO — Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα MAR-KO — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	14

2013/C 079/25	Υπόθεση T-235/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — Ισπανία κατά Επιτροπής [Ταμείο συνοχής — Μείωση της αρχικώς χορηγηθείσας από το Ταμείο χρηματοδοτικής συνδρομής σε πέντε σχέδια σχετικά με την κατασκευή ορισμένων γραμμών του σιδηροδρομικού δικτύου υψηλής ταχύτητας στην Ισπανία — Προθεσμία για τη λήψη αποφάσεως — Άρθρο H, παράγραφος 2, του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) 1164/94 — Άρθρο 18, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1386/2002 — Συμπληρωματικές παραδόσεις — Συμπληρωματικά έργα ή υπηρεσίες — Έννοια της απρόβλεπτης περιστάσεως — Άρθρο 20, παράγραφος 2, στοιχεία ε' και στ', της οδηγίας 93/38/ΕΟΚ]	14

2013/C 079/26	Υπόθεση T-263/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Bopp κατά ΓΕΕΑ (Απεικόνιση οκταγώνου με πράσινο περίγραμμα) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος το οποίο απεικονίζει οκτάγωνο με πράσινο περίγραμμα — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Διακριτικός χαρακτήρας — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Προσκόμιση αποδεικτικού στοιχείου για πρώτη φορά στο υπόμνημα απαντήσεως — Άρθρο 48, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου — Αποστολή εγγράφου στο ΓΕΕΑ με τηλεομοιοτυπία — Εφαρμοστέοι κανόνες]	15

2013/C 079/27	Υπόθεση T-272/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Coin κατά ΓΕΕΑ — Δυναμική Ζωή (Fitcoin) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος Fitcoin — Προγενέστερα εικονιστικά εθνικά, κοινοτικά και διεθνή σήματα coin — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Κίνδυνος συγχύσεως — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	15

2013/C 079/28	Υπόθεση T-368/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 2013 — Polyelectrolyte Producers Group κ.λπ. κατά Επιτροπής [REACH — Μεταβατικά μέτρα αφορώντα τους περιορισμούς που επιβάλλονται στη θέση σε κυκλοφορία και στη χρήση του ακρυλαμιδίου σε όλες τις εφαρμογές ρευστών κονιαμάτων — Παράρτημα XVII του κανονισμού (ΕΚ) 1907/2006 — Αναλογικότητα — Υποχρέωση αιτιολογήσεως]	16

2013/C 079/29	Υπόθεση T-412/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Maharishi Foundation κατά ΓΕΕΑ (TRANSCENDENTAL MEDITATION) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος TRANSCENDENTAL MEDITATION — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Απόφαση του τμήματος προσφυγών με την οποία η υπόθεση αναπέμπεται στον εξεταστή — Άρθρο 65, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Παραδεκτό — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 — Ενδιαφερόμενο κοινό]	16

2013/C 079/30	Υπόθεση T-426/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Φεβρουαρίου 2013 — Maharishi Foundation κατά ΓΕΕΑ (MÉDITATION TRANSCENDANTALE) [Κοινοτικό σήμα — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος MÉDITATION TRANSCENDANTALE — Απόλυτος λόγος απαραδέκτου — Απόφαση του τμήματος προσφυγών με την οποία η υπόθεση αναπέμπεται στον εξεταστή — Άρθρο 65, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009 — Παραδεκτό — Περιγραφικός χαρακτήρας — Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 207/2009 — Ενδιαφερόμενο κοινό]	17

2013/C 079/31	Υπόθεση T-504/11: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4ης Φεβρουαρίου 2013 — Hartmann κατά ΓΕΕΑ — Protecsom (DIGNITUDE) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού λεκτικού σήματος DIGNITUDE — Προγενέστερο εθνικό και προγενέστερο κοινοτικό λεκτικό σήμα Dignity — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Δεν υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως — Δεν υπάρχει ομοιότητα των προϊόντων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	17

2013/C 079/32	Υπόθεση T-54/12: Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2013 — K2 Sports Europe κατά ΓΕΕΑ — Karhu Sport Iberica (SPORT) [Κοινοτικό σήμα — Διαδικασία ανακοπής — Αίτηση καταχωρίσεως εικονιστικού κοινοτικού σήματος SPORT — Προγενέστερo λεκτικό διεθνές και προγενέστερο λεκτικό εθνικό σήμα K2 SPORTS — Σχετικός λόγος απαραδέκτου — Έλλειψη ομοιότητας μεταξύ των σημείων — Άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009]	18

2013/C 079/33	Υπόθεση T-560/12: Προσφυγή της 17ης Δεκεμβρίου 2012 — Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej κατά Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων	18

2013/C 079/34	Υπόθεση T-572/12: Προσφυγή της 21ης Δεκεμβρίου 2012 — Nissan Jidosha κατά ΓΕΕΑ (CVTC)	19

2013/C 079/35	Υπόθεση T-577/12: Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κ.λπ. κατά Συμβουλίου	19

2013/C 079/36	Υπόθεση T-578/12: Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — NIOC κατά Συμβουλίου	20

2013/C 079/37	Υπόθεση T-580/12: Προσφυγή της 27ης Δεκεμβρίου 2012 — Yaqub κατά ΓΕΕΑ — Turkey (ATATURK)	21

2013/C 079/38	Υπόθεση T-2/13: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — CFE-CGC France Télécom-Orange κατά Επιτροπής	21

2013/C 079/39	Υπόθεση T-3/13: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — Ronja κατά Επιτροπής	22

2013/C 079/40	Υπόθεση T-7/13: Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2013 — ADΕΑS κατά Επιτροπής	22

2013/C 079/41	Υπόθεση T-9/13: Προσφυγή της 8ης Ιανουαρίου 2013 — National Iranian Gas Company κατά Συμβουλίου	23

2013/C 079/42	Υπόθεση T-10/13: Προσφυγή της Bank of Industry and Mine κατά του Συμβουλίου, που ασκήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2013	24

2013/C 079/43	Υπόθεση T-17/13: Αγωγή της 11ης Ιανουαρίου 2013 — ANKO κατά Επιτροπής	24

2013/C 079/44	Υπόθεση T-19/13: Προσφυγή της 11ης Ιανουαρίου 2013 — Ekologický právní servis κατά Επιτροπής	25

2013/C 079/45	Υπόθεση T-28/13: Προσφυγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — ECC Couture κατά ΓΕΕΑ — Ball Wholesale (Culture)	26

2013/C 079/46	Υπόθεση T-29/13: Προσφυγή της 17ης Ιανουαρίου 2013 — AbbVie κ.λπ. κατά EMA	26

2013/C 079/47	Υπόθεση T-30/13: Προσφυγή της 22ας Ιανουαρίου 2013 — GRE κατά ΓΕΕΑ — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)	27

2013/C 079/48	Υπόθεση T-34/13: Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — Meta Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής	27

2013/C 079/49	Υπόθεση T-35/13: Προσφυγή-αγωγή της 23ης Ιανουαρίου 2013 — Meta Group κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής	29

2013/C 079/50	Υπόθεση T-36/13: Προσφυγή της 21ης Ιανουαρίου 2013 — Erreà Sport κατά ΓΕΕΑ και Facchinelli (ANTONIO BACIONE)	29

2013/C 079/51	Υπόθεση T-42/13: Προσφυγή της 28ης Ιανουαρίου 2013 — 1. garantovaná κατά Επιτροπής	30

2013/C 079/52	Υπόθεση T-43/13: Αγωγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — Donnici κατά Κοινοβουλίου	31

2013/C 079/53	Υπόθεση T-44/13: Προσφυγή της 29ης Ιανουαρίου 2013 — AbbVie κατά EMA	31

	Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης
2013/C 079/54	Υπόθεση F-27/11: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 15ης Ιανουαρίου 2013 — BO κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Κοινωνική ασφάλιση — Κάλυψη των εξόδων μεταφοράς λόγω ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως — Έξοδα μεταφοράς για γλωσσικούς λόγους)	33

2013/C 079/55	Υπόθεση F-25/12: Απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (πρώτο τμήμα) της 5ης Φεβρουαρίου 2013 — Presset κατά Επιτροπής (Υπαλληλική υπόθεση — Αποδοχές — Ημερήσια αποζημίωση — Προϋπόθεση χορηγήσεως)	33

2013/C 079/56	Υπόθεση F-1/13: Προσφυγή της 3ης Ιανουαρίου 2013 — ΖΖ κατά Ευρωπόλ	33