6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/1

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/3

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/7

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/8

(1)

Στην απόφαση διαπιστώνεται ότι ο οργανισμός πληρωμών MasterCard και οι οντότητες που τον αντιπροσωπεύουν, ήτοι η MasterCard Incorporated, η MasterCard International Incorporated και η MasterCard Europe S.p.r.l., παρέβησαν το άρθρο 81 της συνθήκης και το άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ, καθορίζοντας ουσιαστικά μια ελάχιστη τιμή που οφείλουν να καταβάλλουν οι έμποροι στην αποδέκτρια τράπεζα για την αποδοχή καρτών πληρωμών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, μέσω των εναλλακτικών διατραπεζικών προμηθειών εντός του ΕΟΧ για καταναλωτική πίστη και χρεωστικές κάρτες με την επωνυμία της MasterCard καθώς και για χρεωστικές κάρτες με την επωνυμία της MasterCard ή της Maestro.

(2)

Η διαδικασία κινήθηκε βάσει καταγγελίας που υπεβλήθη στις 30 Μαρτίου 1992 από την British Retail Consortium (BRC), μια επαγγελματική ένωση που εκπροσωπεί τους λιανεμπόρους του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην καταγγελία της η BRC ισχυρίστηκε ότι η Europay International S.A. και η Visa περιόρισαν τον ανταγωνισμό με τις συμφωνίες τους σχετικά με τις διασυνοριακές διατραπεζικές προμήθειες.

(3)

Η καταγγελία της BRC αποσύρθηκε όταν η EuroCommerce, μία οργάνωση που αντιπροσωπεύει επιχειρήσεις λιανικού, χονδρικού και διεθνούς εμπορίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπέβαλε ανάλογη καταγγελία στις 23 Μαΐου 1997. Η εν λόγω καταγγελία αναφέρεται σε ορισμένες πρακτικές και ορισμένους κανόνες της MasterCard και της Visa, και ιδιαίτερα στις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες.

(4)

Στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της 22ας Μαΐου 1992 και της 1ης Ιουλίου 1995, η Europay κοινοποίησε τους κανόνες του δικτύου της ένωσης καρτών πληρωμών Europay, συμπεριλαμβανομένων όσων σχετίζονται με τις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες.

(5)

Στις 22 Νοεμβρίου 2002, η Επιτροπή ξεκίνησε αυτεπάγγελτη έρευνα σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες εντός του ΕΟΧ της Visa και της MasterCard, αντίστοιχα, όσον αφορά τις εταιρικές κάρτες.

(6)

Στις 25 Ιουλίου 2003, η MasterCard ενημέρωσε την Επιτροπή ότι επρόκειτο να κινήσει διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 232 της συνθήκης ΕΚ («παράλειψη απόφασης») εάν η Επιτροπή δεν λάμβανε επίσημη θέση σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες της MasterCard εντός του ΕΟΧ.

(7)

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2003 και στις 21 Ιουνίου 2006, η Επιτροπή απέστειλε δύο κοινοποιήσεις αιτιάσεων στη MasterCard Europe S.p.r.l, τη διάδοχο της Europay, καθώς και στη MasterCard International Inc. και στη MasterCard Incorporated, οι οποίες αναφέρονταν στους κανόνες του δικτύου του οργανισμού και στις αποφάσεις του σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες εντός του ΕΟΧ.

(8)

Στις 14 και 15 Νοεμβρίου 2006, η MasterCard άσκησε το δικαίωμα ακροάσεώς της. Στην ακρόαση παρέστησαν επίσης η EuroCommerce και εννέα τρίτα μέρη.

(9)

Στις 23 Μαρτίου 2007, η Επιτροπή απεύθυνε επιστολή στη MasterCard («επιστολή για τα πραγματικά περιστατικά») με την οποία της παρείχε πρόσβαση σε έγγραφα που είχαν συλλεχθεί από τη στιγμή που η MasterCard απέκτησε πρόσβαση στον φάκελο τον Ιούλιο και Αύγουστο του 2006 και της εξέθετε τα πιθανά συμπεράσματα στα οποία σκόπευε να καταλήξει η Επιτροπή στην απόφασή της επί τη βάσει των νέων περιστατικών.

(10)

Στις 13 Δεκεμβρίου 2007, η Συμβουλευτική Επιτροπή εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη σχετικά με το σχέδιο απόφασης της Επιτροπής.

(11)

Η MasterCard εκμεταλλεύεται ένα διεθνές «ανοιχτό» ή «τετραμερές» σύστημα πληρωμών στα σημεία πώλησης («POS»). Το σύστημα των καρτών πληρωμών της MasterCard δίνει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν πλαστικές κάρτες για τις συναλλαγές πληρωμών τους στα σημεία πώλησης, τα οποία συνήθως είναι τερματικά πληρωμής σε κάποιο εμπορικό κατάστημα λιανικής πώλησης. Το εν λόγω σύστημα περιλαμβάνει πέντε κύριες ομάδες ενδιαφερομένων: i) τους κατόχους καρτών, ii) τους εμπόρους, iii) τον κάτοχο του συστήματος (εν προκειμένω: τη MasterCard), iv) τις τράπεζες που εκδίδουν κάρτες, και v) τις αποδέκτριες τράπεζες. Οι εκδότριες εκδίδουν κάρτες στους κατόχους καρτών και οι αποδέκτριες αναζητούν εμπόρους για την αποδοχή καρτών πληρωμών.

(12)

Η Απόφαση αφορά τους κανόνες του δικτύου της MasterCard και τις αποφάσεις των εκπροσώπων των τραπεζών που αποτελούν μέλη της και της διοίκησης του οργανισμού σχετικά με τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός ΕΟΧ και εντός SEPA. Οι εν λόγω πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες (ΠΔΠ) παρακρατούνται σε κάθε συναλλαγή μέσω κάρτας πληρωμών. Σύμφωνα με τους κανόνες του δικτύου του οργανισμού της MasterCard, οι αποδέκτριες τράπεζες καταβάλλουν διατραπεζικές προμήθειες στις εκδότριες τράπεζες. Όταν ο κάτοχος της κάρτας την χρησιμοποιεί για να αγοράσει από τον έμπορο, ο έμπορος λαμβάνει από την αποδέκτρια τράπεζα την τιμή λιανικής μείον την επιβάρυνση του εμπόρου για την παρεχόμενη υπηρεσία. Η εκδότρια τράπεζα καταβάλλει στην αποδέκτρια τράπεζα τη λιανική τιμή μείον μια διατραπεζική προμήθεια. Εκτός από την διατραπεζική προμήθεια που εισπράττει από την αποδέκτρια τράπεζα, η εκδότρια τράπεζα λαμβάνει από τον πελάτη την αξία της πληρωμής συν την τυχόν ετήσια προμήθεια, τυχόν τόκους για ανεξόφλητο χρέος, επιβάρυνση για καθυστέρηση της πληρωμής κ.λπ.

(13)

Οι εναλλακτικές διατραπεζικές πληρωμές εντός του ΕΟΧ και του SEPA αφορούν τις διασυνοριακές πληρωμές με κάρτα στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) και τις εγχώριες πληρωμές με κάρτα εντός ορισμένων κρατών μελών του ΕΟΧ με κάρτες πληρωμών με την επωνυμία MasterCard ή Maestro. Οι προμήθειες είναι «εναλλακτικές», με την έννοια ότι καταβάλλονται μόνο εφόσον δεν υφίστανται ειδικές διμερείς συμφωνίες μεταξύ εκδότριας και αποδέκτριας τράπεζας σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες.

(14)

Η ΠΔΠ στο σύστημα της MasterCard περιορίζει τον ανταγωνισμό μεταξύ των αποδεκτριών τραπεζών καθώς διογκώνει τη βάση επί της οποίας οι αποδέκτριες τράπεζες ορίζουν τις χρεώσεις των εμπόρων και συνεπώς δημιουργεί ένα κατώτατο όριο για την επιβάρυνση των εμπόρων. Εάν δεν υπήρχε η πολυμερής διατραπεζική προμήθεια, η επιβάρυνση του εμπόρου που ορίζουν οι αποδέκτριες τράπεζες θα ήταν χαμηλότερη.

(15)

Οι αποφάσεις του ευρωπαϊκού συμβουλίου της MasterCard (...) (2) ή/και του παγκόσμιου συμβουλίου (...) (2) σχετικά με το επίπεδο και την δομή των πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών εντός ΕΟΧ και οι σχετικοί κανόνες του δικτύου που έχουν εκδοθεί από το παγκόσμιο συμβούλιο της MasterCard International Inc. αποτελούν αποφάσεις ένωσης επιχειρήσεων κατά την έννοια του άρθρου 81 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Οι εν λόγω αποφάσεις παραμένουν αποφάσεις ένωσης ακόμα και μετά την αρχική εισαγωγή στο χρηματιστήριο (IPO) της MasterCard Incorporated στις 25 Μαΐου 2006 και τις σχετικές αλλαγές στη διοίκηση του οργανισμού πληρωμών στην Ευρώπη όσον αφορά την εξουσία καθορισμού του επιπέδου των πολυμερών εναλλακτικών διατραπεζικών προμηθειών. Οι τράπεζες μέλη του οργανισμού πληρωμών MasterCard συμφώνησαν σχετικά με την IPO και τις συνεπακόλουθες αλλαγές στη διοίκηση του οργανισμού προκειμένου να διαιωνιστεί η ΠΔΠ ως μέρος του επιχειρηματικού μοντέλου κατά τρόπο που θεώρησαν λιγότερο εκτεθειμένο σε αντιμονοπωλιακές διαδικασίες. Ακόμα και μετά την αρχική εισαγωγή στο χρηματιστήριο της MasterCard Incorporated, οι διατραπεζικές προμήθειες του οργανισμού πληρωμών MasterCard δεν «επιβάλλονται μονόπλευρα.» Οι τράπεζες μέλη της MasterCard έχουν ακόμα κοινά συμφέροντα όσον αφορά την ΠΔΠ, καθώς αποφέρει εγγυημένα έσοδα για τις εκδοτικές τους δραστηριότητες. Συνεπώς, η ύπαρξη κοινών συμφερόντων των τραπεζών σε σχέση με την ΠΔΠ συνεχίζεται μετά την αρχική εισαγωγή στο χρηματιστήριο, γεγονός που αντικατοπτρίζεται επίσης από τον καθορισμό του ύψους των διατραπεζικών προμηθειών της MasterCard (...) (2). Κατά τον καθορισμό του ύψους των διατραπεζικών προμηθειών, το παγκόσμιο συμβούλιο δεν μπορεί να αγνοεί τα εμπορικά συμφέροντα των τραπεζών, χωρίς τις οποίες δεν θα λειτουργούσε το σύστημα, γιατί αποφέρει εγγυημένα έσοδα για τις εκδοτικές τους δραστηριότητες.

(16)

Ένα ανοιχτό σύστημα καρτών πληρωμών, όπως αυτό της MasterCard, είναι δυνατόν να λειτουργήσει χωρίς ΠΔΠ, όπως αποδεικνύεται από την ύπαρξη ανάλογων ανοιχτών συστημάτων καρτών πληρωμών χωρίς ΠΔΠ.

(17)

Οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 81 παράγραφος 3 ΕΚ για την εξαίρεση από την απαγόρευση του άρθρου 81 παράγραφος 1 ΕΚ δεν πληρούνται.

(18)

Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 81 παράγραφος 3 (συμβολή στην τεχνική ή οικονομική πρόοδο), η MasterCard δεν κατάφερε να αποδείξει την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ΠΔΠ και αντικειμενικής βελτίωσης της αποτελεσματικότητας. Η MasterCard ισχυρίζεται ότι το βασικό πλεονέκτημα της ΠΔΠ είναι ότι βοηθά στη μεγιστοποίηση της απόδοσης του συστήματος εξισορροπώντας τη ζήτηση των κατόχων κάρτας και των εμπόρων.

(19)

Η Επιτροπή σε γενικές γραμμές δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι τα συστήματα πληρωμών χαρακτηρίζονται από έμμεσες εξωτερικότητες δικτύου και ότι θεωρητικά η μεταφορά εσόδων μεταξύ των εκδοτριών και των αποδεκτριών τραπεζών ενδέχεται να συμβάλλει στη βελτίωση της χρησιμότητας του δικτύου για τους χρήστες του. Εντούτοις, το αν μια διατραπεζική προμήθεια που καθορίζεται συλλογικά πρέπει να καταβάλλεται από τους αποδέκτες στους εκδότες ή το αντίστροφο, και σε ποιο επίπεδο πρέπει να καθοριστεί δεν μπορεί να προσδιοριστεί με γενικό τρόπο βάσει μόνο της οικονομικής θεωρίας, γιατί οι θεωρίες πάντα βασίζονται σε υποθέσεις που ενδέχεται να μην αντιπροσωπεύουν επαρκώς την πραγματική εικόνα της αγοράς. Αντιθέτως, οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι μια ΠΔΠ επιφέρει βελτίωση της αποτελεσματικότητας σύμφωνα με την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 81 παράγραφος 3 της Συνθήκης πρέπει να βασίζεται σε λεπτομερή, βάσιμη και αδιαμφισβήτητη ανάλυση, η οποία στηρίζει τις υποθέσεις και τα συμπεράσματά της σε εμπειρικά δεδομένα και γεγονότα. Συγκεκριμένα, η MasterCard δεν παρείχε εμπειρικά δεδομένα που να αποδεικνύουν τον βασικό της ισχυρισμό ότι η ΠΔΠ μεγιστοποιεί την «απόδοση» του συστήματος καθώς και την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας με άλλη υποτιθέμενη αντικειμενική βελτίωση της αποτελεσματικότητας. Κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε ότι τα περιοριστικά αποτελέσματα της ΠΔΠ στις αποδέκτριες αγορές αντισταθμίζονται δεόντως από αντικειμενική βελτίωση της αποτελεσματικότητας. Παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις της Επιτροπής, η MasterCard δεν υπέβαλε εμπειρικά στοιχεία σχετικά με τις θετικές επιδράσεις της ΠΔΠ της στην απόδοση του συστήματος και στη σχετική αποτελεσματικότητα.

(20)

Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την άποψη της MasterCard ότι η διαδικασία του ανταγωνισμού και οι δυνάμεις της αγοράς οδηγούν αυτομάτως σε μια ΠΔΠ που μπορεί να θεωρηθεί με ασφάλεια ότι ενισχύει την αποτελεσματικότητα. Ούτε οι δυνάμεις ανταγωνισμού μεταξύ συστημάτων ούτε οι αποδέκτριες τράπεζες ή οι έμποροι ασκούν επαρκείς περιορισμούς στον φορέα που είναι αρμόδιος για τον καθορισμό της ΠΔΠ στον οργανισμό MasterCard.

(21)

Το ειδικό πλαίσιο που διέπει την ΠΔΠ της MasterCard είναι ένα μοντέλο που συνέταξε ο William Baxter το 1983. Ωστόσο, το εν λόγω μοντέλο περιορίζεται σημαντικά από το γεγονός ότι θεωρεί δεδομένη τη ζήτηση του καταναλωτή και του εμπόρου, με την έννοια ότι κανείς εκ των δύο δεν αντιδρά σημαντικά σε ενδεχόμενες ενέργειες του άλλου. Επιπλέον, το μοντέλο του Baxter στηρίζεται στη μη ρεαλιστική υπόθεση ότι δεν υπάρχει διαφοροποίηση στα οφέλη που αποκομίζουν οι έμποροι από την αποδοχή καρτών, με άλλα λόγια θεωρεί τους εμπόρους ως ένα ομοιογενές σύνολο. Το συμπέρασμα του Baxter τελικά βασίζεται στη μη ρεαλιστική υπόθεση ενός τέλεια ανταγωνιστικού τραπεζικού τομέα.

(22)

Επιπλέον, οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιεί η MasterCard για την εφαρμογή αυτού του πλαισίου στην πράξη δεν είναι πειστικές, γιατί δεν αντικατοπτρίζουν με ικανοποιητικό τρόπο την υποκείμενη θεωρία. Οι μεθοδολογίες πάσχουν από σημαντικές ελλείψεις, καθώς δημιουργούν μια ανισορροπία μεταξύ της έκδοσης καρτών και της αποδοχής των εμπόρων αποκλειστικά βάσει του κόστους, ενώ δεν λαμβάνουν υπόψη τους και τα έσοδα των τραπεζών. Παράλληλα, εν αντιθέσει με την ανάλυση της ζήτησης των εμπόρων, η MasterCard δεν επιχειρεί καν να εκφράσει ποσοτικά την προθυμία πληρωμής των κατόχων καρτών και απλά υποθέτει τη σχετική απροθυμία πληρωμής της εν λόγω ομάδας πελατών για την ευκολία χρήσης καρτών πληρωμών. Υπάρχουν επίσης αμφιβολίες όσον αφορά τη χρησιμότητα του μοντέλου αναγωγής που εφαρμόζει η MasterCard για να ποσοτικοποιεί την προθυμία πληρωμής των εμπόρων στο τμήμα των πιστωτικών καρτών.

(23)

Σύμφωνα με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 81 παράγραφος 3 της Συνθήκης, οι καταναλωτές (ήτοι οι έμποροι και όσοι αγοράζουν από αυτούς) πρέπει να εξασφαλίζουν δίκαιο τμήμα από το όφελος που προκύπτει από τα πλεονεκτήματα μιας ΠΔΠ. Παρότι οι έμποροι επωφελούνται ενδεχομένως από την ενισχυμένη αποτελεσματικότητα του δικτύου από εκδοτικής άποψης, τα οφέλη αυτά δεν αντισταθμίζουν απαραίτητα τις απώλειές τους που προκύπτουν από την καταβολή διογκωμένων προμηθειών. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εξέτασε την μεθοδολογία της MasterCard για τον καθορισμό ανωτάτου ορίου στις διατραπεζικές της προμήθειες. Ωστόσο, τα σημεία αναφοράς βάσει κόστους της MasterCard περιλαμβάνουν στοιχεία κόστους που δεν είναι εγγενή στην λειτουργικότητα της πληρωμής μιας κάρτας ούτε σχετίζονται με υπηρεσίες που αποφέρουν σαφή οφέλη για τους πελάτες που επιβαρύνονται από αυτή την ΠΔΠ. Συνεπώς, χωρίς την παροχή περαιτέρω αποδείξεων, που δεν υπέβαλε η MasterCard, δεν μπορεί να υποτεθεί με ασφάλεια ότι, μεγιστοποιώντας την απόδοση του συστήματος, η MasterCard ωφελεί εξίσου και τους πελάτες των τραπεζών μελών της. Η MasterCard δεν κατάφερε να αποδείξει ότι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας αντισταθμίζει τους περιορισμούς στους εμπόρους (καθώς και στους επακόλουθους αγοραστές).

(24)

Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 81 παράγραφος 3 της Συνθήκης, η MasterCard δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό ότι η τρέχουσα ΠΔΠ της είναι απαραίτητη για τη μεγιστοποίηση της απόδοσης του συστήματος.

(25)

Λόγω των μη ρεαλιστικών υποθέσεων στις οποίες βασίζεται η νοητική βάση της ΠΔΠ της MasterCard, λόγω της έλλειψης αποδείξεων για την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της εν λόγω ΠΔΠ και της υποτιθέμενης αντικειμενικής βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και λόγω του γεγονότος ότι η μεθοδολογία της MasterCard δεν αντικατοπτρίζει ικανοποιητικά το υποκείμενο πλαίσιο, ενώ βασίζεται σε διογκωμένα σημεία αναφοράς κόστους, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω ΠΔΠ δεν πληροί τις τρεις πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 81 παράγραφος 3 της Συνθήκης.

(26)

Δεδομένου ότι η ΠΔΠ της MasterCard περιορίζει τον ανταγωνισμό των τιμών μεταξύ των αποδεκτριών τραπεζών χωρίς να πληροί τις τρεις πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 81 παράγραφος 3 της Συνθήκης, ο οργανισμός πληρωμών MasterCard και οι νομικές οντότητες που τον αντιπροσωπεύουν υποχρεούνται να θέσουν τέλος στην παράβαση εντός έξι μηνών από την κοινοποίηση της Απόφασης της Επιτροπής, καταργώντας τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός ΕΟΧ καθώς και τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός SEPA/Ευρωζώνης.

(27)

Το παρόν μέτρο δεν ισχύει για την ΠΔΠ της MasterCard για τις εταιρικές κάρτες, τις οποίες θα ερευνήσει περαιτέρω η Επιτροπή.

(28)

Επειδή η ΠΔΠ της MasterCard κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή και λόγω των ειδικών περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, δεν επιβάλλεται κανένα πρόστιμο.

(29)

Εάν η MasterCard δεν συμμορφωθεί με το διορθωτικό μέτρο μετά την πάροδο της μεταβατικής περιόδου των έξι μηνών, η Επιτροπή επιβάλλει προσωρινές περιοδικές χρηματικές ποινές που αντιστοιχούν στο 3,5 % του ημερήσιου ενοποιημένου συνολικού κύκλου εργασιών της MasterCard Incorporated κατά την προηγούμενη οικονομική χρήση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003.

(30)

Από τις 22 Μαΐου 1992 έως τις 19 Δεκεμβρίου 2007, ο οργανισμός πληρωμών MasterCard και οι νομικές οντότητες που τον αντιπροσωπεύουν (MasterCard Incorporated, MasterCard International Incorporated και MasterCard Europe S.p.r.l.) παρέβησαν το άρθρο 81 της Συνθήκης και, από 1ης Ιανουαρίου 1994 έως τις 19 Δεκεμβρίου 2007, το άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ, ορίζοντας ουσιαστικά μια ελάχιστη τιμή που οφείλουν να πληρώνουν οι έμποροι στην αποδέκτρια τράπεζα για την αποδοχή καρτών πληρωμών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, μέσω των εναλλακτικών διατραπεζικών προμηθειών εντός του ΕΟΧ για καταναλωτική πίστη και χρεωστικές κάρτες με την επωνυμία της MasterCard καθώς και για χρεωστικές κάρτες με την επωνυμία της MasterCard ή της Maestro.

(31)

Ο οργανισμός πληρωμών MasterCard κα οι νομικές οντότητες που τον αντιπροσωπεύουν θα θέσουν τέλος στην παράβαση καταργώντας επίσημα τις εναλλακτικές διατραπεζικές τους προμήθειες εντός ΕΟΧ και εντός SEPA/Ευρωζώνης εντός έξι μηνών από την κοινοποίηση της Απόφασης. Επιπλέον, θα τροποποιήσουν τους κανόνες δικτύου της ένωσης προκειμένου να συνάδουν με την Απόφαση της Επιτροπής. Θα καταργήσουν όλες τις αποφάσεις που έλαβαν το ευρωπαϊκό συμβούλιο της MasterCard ή/και το παγκόσμιο συμβούλιο της MasterCard (...) (2) σχετικά με τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός ΕΟΧ, τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός SEPA και τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός Ευρωζώνης.

(32)

Ο οργανισμός πληρωμών MasterCard και οι νομικές οντότητες που τον αντιπροσωπεύουν δεν θα επαναλάβουν την παράβαση μέσω τυχόν ενέργειας ή συμπεριφοράς τους με το ίδιο ή αντίστοιχο αντικείμενο ή αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα δεν θα εφαρμόσουν τις εναλλακτικές διατραπεζικές προμήθειες εντός SEPA/Ευρωζώνης.

(33)

Εντός έξι μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης οι νομικές οντότητες που αντιπροσωπεύουν τον οργανισμό πληρωμών MasterCard θα κοινοποιήσουν όλες τις αλλαγές των κανόνων δικτύου της ένωσης και την κατάργηση των αποφάσεων σε όλα τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα που διαθέτουν άδεια για έκδοση ή/και αποδοχή σε συνεργασία με τον οργανισμό πληρωμών MasterCard στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και σε όλα τα γραφεία συμψηφισμού και τις τράπεζες διακανονισμών που συμψηφίζουν ή/και διακανονίζουν τις συναλλαγές καρτών πληρωμών POS στον οργανισμό πληρωμών MasterCard στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

(34)

Εάν οι νομικές οντότητες που αντιπροσωπεύουν τον οργανισμό πληρωμών MasterCard δεν συμμορφωθούν με οποιαδήποτε από τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η Απόφαση, η Απόφαση επιβάλλει στις νομικές οντότητες που αντιπροσωπεύουν τον οργανισμό πληρωμών MasterCard ημερήσια χρηματική ποινή ύψους 3,5 % του ημερήσιου ενοποιημένου συνολικού κύκλου εργασιών της MasterCard Incorporated κατά την προηγούμενη οικονομική χρήση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003. Η εν λόγω ποινή υπολογίζεται από την πρώτη ημέρα μετά την θέση σε ισχύ της διαταγής που παραβιάστηκε.

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/12

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/15

1.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 ορίζει ότι η τιμή μετατροπής σε ένα νόμισμα ποσών εκφραζομένων σε άλλο νόμισμα υπολογίζεται από την Επιτροπή και βασίζεται στο μηνιαίο μέσο όρο των τιμών συναλλάγματος των νομισμάτων που δημοσιεύονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς που καθορίζεται στην παράγραφο 2.

2.

Η περίοδος αναφοράς είναι:

Οι τιμές μετατροπής των νομισμάτων θα δημοσιευθούν στη δεύτερη Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά «C») των μηνών Φεβρουαρίου, Μαΐου, Αυγούστου και Νοεμβρίου.

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/17

1)

Οι ενισχύσεις για επενδύσεις στον γεωργικό τομέα μπορούν να χορηγηθούν υπό μορφή επιχορήγησης, επιδότησης επιτοκίου για ένα δάνειο ή συνδυασμού των δύο.

Η μέγιστη ένταση της ενίσχυσης για επενδύσεις στον γεωργικό τομέα ανέρχεται:

Το ανώτατο ποσό ενίσχυσης που χορηγείται σε μεμονωμένη επιχείρηση δεν πρέπει να υπερβαίνει 400 000 EUR για οποιαδήποτε περίοδο τριών δημοσιονομικών ετών, ή 500 000 EUR εάν η επιχείρηση βρίσκεται σε μειονεκτική περιοχή ή σε περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 36 στοιχείο α) σημεία i), ii) και iii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, όπως αυτή καθορίζεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα 50 και 94 του εν λόγω κανονισμού.

2)

Οι ενισχύσεις για την εκπόνηση ενός επιχειρησιακού σχεδίου παρέχονται υπό μορφή επιχορήγησης. Η μέγιστη ένταση της ενίσχυσης ανέρχεται σε 100 %. Αυτή η ενίσχυση αφορά τις αμοιβές για υπηρεσίες συμβούλων και χορηγείται σε είδος μέσω επιδοτούμενων υπηρεσιών· δεν περιλαμβάνει άμεσες χρηματικές πληρωμές σε παραγωγούς. Αποτελεί τεχνική υποστήριξη η οποία παρέχεται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού.

Οι ενισχύσεις στο πλαίσιο του καθεστώτος επιτρέπεται να χορηγηθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Οι ενισχύσεις στο πλαίσιο του καθεστώτος καταβάλλονται έως το 2017, στην περίπτωση των επιχορηγήσεων, και έως το 2035, στην περίπτωση των επιδοτήσεων επιτοκίου.

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/20

6.11.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 264/s3