23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/1

1.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2005 και στις 29 Νοεμβρίου 2006, ο ΕΕΠΔ εξέδωσε δύο γνώμες (3) για την πρόταση απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τυγχάνουν επεξεργασίας στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, την οποία υπέβαλε η Επιτροπή. Στις γνώμες αυτές, ο ΕΕΠΔ επεσήμανε τη σημασία της πρότασης αυτής ως αποτελεσματικού μέσου για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πεδίο που καλύπτεται από τον Τίτλο VI της Συνθήκης ΕΕ. Συγκεκριμένα, στη δεύτερη γνώμη του, ο ΕΕΠΔ εξέφρασε τις ανησυχίες του ότι η πορεία των διαπραγματεύσεων οδηγεί σε επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα το οποίο όχι μόνον είναι χαμηλότερο από τα πρότυπα που θέτει η οδηγία 95/46/ΕΚ, αλλά και δεν συμβιβάζεται προς τη γενικότερα διατυπωμένη σύμβαση αριθ. 108 του Συμβουλίου της Ευρώπης (4).

2.

Τον Ιανουάριο του 2007, η Γερμανική Προεδρία καθόρισε ορισμένα βασικά σημεία για την αναθεώρηση της πρότασης, με στόχο την άρση των εκκρεμών επιφυλάξεων και τη βελτίωση της προστασίας των δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα (5). Το αναθεωρημένο σχέδιο πρότασης (6) υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για δεύτερη διαβούλευση στις 13 Απριλίου 2007.

3.

Λόγω των ουσιαστικών αλλαγών που περιέχονται στην αναθεωρημένη πρόταση, καθώς και της σημασίας της, απαιτείται νέα γνωμοδότηση του ΕΕΠΔ. Η παρούσα γνώμη επικεντρώνεται στις κυριότερες ανησυχίες του ΕΕΠΔ, χωρίς να επαναλαμβάνει όλα τα σημεία που επισημαίνονται στις προηγούμενες γνώμες του τα οποία εξακολουθούν να ισχύουν και για την αναθεωρημένη πρόταση.

4.

Ο ΕΕΠΔ εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η Γερμανική Προεδρία καταβάλλει ιδιαίτερες προσπάθειες για την προώθηση των διαπραγματεύσεων για την εν λόγω απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου. Είναι πασίγνωστο ότι οι διαπραγματεύσεις έχουν φθάσει σε αδιέξοδο στο Συμβούλιο λόγω των θεμελιωδών διαφορών απόψεων μεταξύ κρατών μελών για ουσιώδη θέματα. Συνεπώς, υπήρξε σοφή η απόφαση της Προεδρίας να δώσει νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις υποβάλλοντας νέο κείμενο.

5.

Το γεγονός ότι η Γερμανική Προεδρία έδωσε νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις είναι, αφ' εαυτού, πολύ θετικό. Ωστόσο, ύστερα από διεξοδική εξέταση του τελευταίου κειμένου, ο ΕΕΠΔ εκφράζει την απογοήτευσή του για το περιεχόμενο. Το κείμενο που υπέβαλε η Γερμανική Προεδρία δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες για τους εξής λόγους:

6.

Ο ΕΕΠΔ έχει πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι είναι δυσχερής η επίτευξη ομοφωνίας σε επίπεδο Συμβουλίου. Ωστόσο, η διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν μπορεί να αιτιολογήσει την προσέγγιση βάσει του ελάχιστου κοινού διαιρέτη η οποία θα παρεμπόδιζε τόσο την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ όσο και την αποτελεσματικότητα της επιβολής του νόμου. Εν προκειμένω, θα ήταν επιθυμητό να ληφθεί πλήρως υπόψη η εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα της προστασίας των δεδομένων καθώς και να ενσωματωθούν πλήρως οι συστάσεις που περιλαμβάνονται στα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (9).

7.

Μια οδηγία-πλαίσιο για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα είναι ουσιώδες στοιχείο για την ανάπτυξη του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Η αυξανόμενη σημασία της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις καθώς και οι δράσεις που απορρέουν από το Πρόγραμμα της Χάγης (10) προβάλλουν την ανάγκη για κοινά πρότυπα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα.

8.

Δυστυχώς, όπως τόνισαν επανειλημμένα τόσο ο ΕΕΠΔ όσο και άλλοι αρμόδιοι φορείς (11), τα υφιστάμενα μέσα ευρωπαϊκού επιπέδου δεν επαρκούν. Η σύμβαση 108 του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία είναι δεσμευτική για τα κράτη μέλη, ορίζει θεμελιώδεις γενικές αρχές για την προστασία των δεδομένων, αλλά, έστω και εάν πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, δεν παρέχει την απαιτούμενη ακρίβεια, όπως έχει τονίσει επανειλημμένα ο ΕΕΠΔ (12). Η οδηγία 95/46/EK, στην οποία ενσωματώνονται και διευκρινίζονται οι αρχές της σύμβασης 108 όσον αφορά την εσωτερική αγορά, εκδόθηκε ήδη το 1995. Η οδηγία αυτή δεν εφαρμόζεται σε δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του τρίτου πυλώνα. Για τις δραστηριότητες του τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, όλα τα κράτη μέλη έχουν προσυπογράψει τη σύσταση αριθ. R (87) 15 (13), η οποία προβλέπει τη σύμβαση 108 μέχρις ενός σημείου για τον αστυνομικό τομέα, αλλά η οποία δεν είναι δεσμευτική πράξη.

9.

Στη συνάρτηση αυτήν, το άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχείο β) της ΣΕΕ ορίζει ότι η από κοινού δράση στον τομέα της αστυνομικής συνεργασίας, η οποία συνεπάγεται την επεξεργασία πληροφοριών από αρχές επιβολής του νόμου, υπόκειται σε «κατάλληλες διατάξεις για την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Ελλείψει απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου με ικανοποιητικό περιεχόμενο, αυτές οι κατάλληλες διατάξεις δεν υπάρχουν.

10.

Είναι δυνατόν να γίνει παραλληλισμός με την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς, κατά την οποία κρίθηκε ότι ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε ολόκληρη την Κοινότητα αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την εξάλειψη των παραγόντων που εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων και προσώπων, και η οποία οδήγησε στην έκδοση της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Κατ' αναλογίαν, για τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, εντός του οποίου οι πληροφορίες κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο, απαιτείται υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε όλα τα κράτη μέλη.

11.

Τα μελήματα αυτά είναι αντίθετα προς την επικρατούσα κατάσταση, στην οποία δεν υπάρχει τέτοιο γενικό πλαίσιο και οι διατάξεις για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα είναι «ειδικές ανά τομέα» και διάσπαρτες σε διάφορες νομικές πράξεις (14). Ορισμένες πρόσφατες πρωτοβουλίες (15) επιβεβαιώνουν και επιτείνουν την ήδη υπάρχουσα κατάτμηση των διατάξεων περί προστασίας δεδομένων στον τομέα αυτόν και υποσκάπτουν τη συνεκτικότητά τους. Εξάλλου, η έλλειψη γενικού πλαισίου επηρεάζει την ταχεία έγκριση πολλών προτάσεων στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας.

12.

Για τους λόγους αυτούς, ο ΕΕΠΔ υποστήριξε σθεναρά με τις προηγούμενες γνώμες του την πρόταση της Επιτροπής και διατύπωσε κατάλληλες συστάσεις για τη βελτίωσή της, οι οποίες ήταν αναγκαίες για να εξασφαλιστεί κατάλληλο επίπεδο προστασίας του πολίτη. Ο ΕΕΠΔ τόνιζε ανέκαθεν ότι ένα γενικό πλαίσιο για την προστασία των δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα πρέπει να εξασφαλίζει υψηλό και συνεκτικό επίπεδο προστασίας δεδομένων, βασιζόμενα στις αρχές προστασίας δεδομένων που κατοχυρώνονται με τη σύμβαση 108 και την οδηγία 95/46/EK, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη, εφόσον απαιτείται, τις ιδιαιτερότητες των δραστηριοτήτων επιβολής του νόμου.

13.

Η συνεκτικότητα του γενικού αυτού πλαισίου αρχών για την προστασία των δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα είναι ακόμη σημαντικότερο σε μια συνάρτηση στην οποία η αυξανόμενη σύμπραξη του ιδιωτικού τομέα στην επιβολή του νόμου συνεπάγεται διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τον πρώτο στον τρίτο πυλώνα (όπως στην περίπτωση των PNR) ή αντιστρόφως. Είναι εύκολο να παρατεθούν σχετικά παραδείγματα: η χρήση «no fly lists», δηλαδή καταλόγων ατόμων των οποίων απαγορεύεται η επιβίβαση σε αεροσκάφη, τους οποίους οι αερομεταφορείς καταρτίζουν για τις αρχές επιβολής του νόμου για σκοπούς που εμπίπτουν στον πρώτο πυλώνα (εμπορικοί σκοποί και ασφάλεια πτήσεων), καθώς και η πρόταση για την πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου στη βάση δεδομένων VIS, η οποία καταρτίστηκε ως μέσο μιας κοινής πολιτικής θεωρήσεων (16). Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ τονίζει ότι οι αρχές προστασίας δεδομένων του πρώτου πυλώνα πρέπει να εφαρμόζονται και στον τρίτο πυλώνα. Ωστόσο, λόγω των ιδιαιτεροτήτων των δραστηριοτήτων επιβολής του νόμου ενδέχεται να απαιτούνται πρόσθετες ή εξαιρετικές διατάξεις (17).

14.

Οι κατάλληλες και συνεπείς διασφαλίσεις ευρείας εφαρμογής για την προστασία των δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα έχουν ουσιώδη σημασία όχι μόνον για την εξασφάλιση του θεμελιώδους δικαιώματος προστασίας των δεδομένων που αφορούν συγκεκριμένα άτομα, αλλά και για την προαγωγή της αποτελεσματικότητας της συνεργασίας στο πεδίο επιβολής του νόμου εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

15.

Κατά συνέπεια, στην παρούσα γνώμη εξετάζεται το κατά πόσον η σημερινή αναθεωρημένη πρόταση θεσπίζει κατάλληλες διατάξεις για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχείο β) ΣΕΕ. Κατά την εξέταση αυτήν, ο ΕΕΠΔ παραπέμπει σε ορισμένες συστάσεις που διατύπωσε στις προηγούμενες γνώμες του. Η παρούσα γνώμη εξετάζει επίσης το εάν η αναθεωρημένη πρόταση σέβεται τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών μελών οι οποίες απορρέουν από τη σύμβαση 108 του Συμβουλίου της Ευρώπης και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, καθώς και τις αρχές που καθορίζονται στη σύσταση αριθ. R (87) 15 όσον αφορά τη χρήση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στον αστυνομικό τομέα. Επίσης, ο ΕΕΠΔ θα εξετάσει το κατά πόσον οι διατάξεις της πρότασης θα έχουν αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας.

16.

Η πρόταση περιλαμβάνει πλέον αιτιολογική παράγραφο στην οποία δηλώνεται ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους κανόνες της απόφασης-πλαισίου και για την εσωτερική τους επεξεργασία δεδομένων, ούτως ώστε κατά τη συλλογή των δεδομένων να δημιουργούνται ταυτόχρονα και οι προϋποθέσεις διαβίβασής τους (αιτιολογική παράγραφος 6α). Με την αιτιολογική αυτήν παράγραφο επιδιώκεται η αντιμετώπιση ανησυχιών τις οποίες εξέφρασαν όχι μόνον ο ΕΕΠΔ στις προηγούμενες γνώμες του αλλά και πολλοί άλλοι ενδιαφερόμενοι. Όντως, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Διάσκεψη Αρχών Προστασίας Δεδομένων, και ακόμη και η Συμβουλευτική Επιτροπή T-PD του Συμβουλίου της Ευρώπης —η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για θέματα προστασίας δεδομένων— κατέστησαν επανειλημμένα σαφές ότι η δυνατότητα εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου στην ενδοκρατική επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αποτελεί ουσιώδη προϋπόθεση όχι μόνον για να εξασφαλίζεται επαρκής προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αλλά και για να είναι δυνατή η αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου (18).

17.

Ωστόσο, η αιτιολογική αυτή σκέψη, αφ' εαυτής, δεν μπορεί να επιβάλει υποχρέωση η οποία δεν προβλέπεται ρητά στο διατακτικό. Δυστυχώς, το άρθρο 1 (Σκοπός και πεδίο εφαρμογής) περιορίζει ρητά τη δυνατότητα εφαρμογής της πρότασης στα δεδομένα που ανταλλάσσονται μεταξύ κρατών μελών ή οργανισμών της ΕΕ, εξασφαλίζοντας ότι «τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες, ιδίως δε η ιδιωτική ζωή του υποκειμένου των δεδομένων, διαφυλάσσονται στο σύνολό τους, οσάκις δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα διαβιβάζονται […]».

18.

Συνεπώς, το σημερινό σχέδιο παρέχει στα κράτη μέλη πλήρη διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή των ομοιόμορφων αρχών προστασίας δεδομένων στην ενδοκρατική επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τους ίδιους κοινούς κανόνες προστασίας δεδομένων, πάντοτε εντός ενός χώρου πολιτικής και δικαστικής συνεργασίας στον οποίον πρέπει να καταργηθούν τα εσωτερικά σύνορα. Κατά συνέπεια, ο ΕΕΠΔ τονίζει και πάλι ότι η δυνατότητα ύπαρξης διαφορετικών επιπέδων προστασίας των δεδομένων στα διάφορα κράτη μέλη στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα:

19.

Ο ΕΕΠΔ καλεί επίμονα το νομοθέτη να διευρύνει το πεδίο της δυνατότητας εφαρμογής υποχρεώνοντας —και όχι καλώντας— τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την οδηγία-πλαίσιο στην ενδοκρατική επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Εξάλλου, δεν υπάρχουν επιτακτικά νομικά επιχειρήματα προς υποστήριξη της άποψης ότι η εφαρμογή στα εγχώρια δεδομένα δεν επιτρέπεται από το άρθρο 34 ΣΕΕ.

20.

Η αρχή του περιορισμού του σκοπού είναι μια από τις βασικές αρχές της προστασίας δεδομένων. Συγκεκριμένα η σύμβαση 108 ορίζει ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα «αποθηκεύονται για συγκεκριμένους και θεμιτούς σκοπούς και δεν χρησιμοποιούνται κατά τρόπο ασυμβίβαστο προς τους σκοπούς αυτούς» [άρθρο 5 στοιχείο β)]. Παρεκκλίσεις από την αρχή αυτήν επιτρέπονται μόνον στο βαθμό που προβλέπονται από το νόμο και συνιστούν αναγκαίο μέτρο σε μια δημοκρατική κοινωνία, μεταξύ άλλων, για την «καταστολή αξιόποινων πράξεων» (άρθρο 9). Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων καθιστά σαφές ότι οι παρεκκλίσεις αυτές πρέπει να είναι αναλογικές, ακριβείς και προβλεπτές, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της Ευρωπαϊκής σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (20).

21.

Στην υπό εξέταση πρόταση, οι διατάξεις για τον περιορισμό του σκοπού περιέχονται στα άρθρα 3 και 12. Το άρθρο 3 επιτρέπει την περαιτέρω επεξεργασία για σκοπούς που συνάδουν προς τον σκοπό για τον οποίο έχουν συλλεγεί τα δεδομένα, και, συνεπώς, είναι σύμφωνο με τις βασικές αρχές προστασίας δεδομένων.

22.

Ωστόσο, το άρθρο 3 είναι υπερβολικά ευρύ και δεν καλύπτει έναν κατάλληλο περιορισμό των σκοπών για την αποθήκευση των δεδομένων, ο οποίος απαιτείται και σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο 5 σημείο β) της σύμβασης 108. Η γενική παραπομπή στους σκοπούς του Τίτλου VI της Συνθήκης ΕΕ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συγκεκριμένος και θεμιτός σκοπός. Ο σκοπός της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας δεν είναι εκ φύσεως θεμιτός (21), και οπωσδήποτε δεν είναι συγκεκριμένος.

23.

Το άρθρο 3 δεν προβλέπει παρεκκλίσεις, όπως θα ήταν δυνατόν σύμφωνα με το άρθρο 9 της σύμβασης 108. Ωστόσο, το άρθρο 12 της πρότασης καθορίζει μια πολύ ευρεία και όχι σαφώς καθορισμένη σειρά παρεκκλίσεων από την αρχή του περιορισμού του σκοπού για τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που λαμβάνονται ή διατίθενται από άλλο κράτος μέλος. Συγκεκριμένα, το άρθρο αυτό δεν προβλέπει σαφώς την προϋπόθεση να είναι οι παρεκκλίσεις αναγκαίες Δεύτερον, δεν είναι σαφές ποιες είναι οι «άλλες […] διοικητικές διαδικασίες» για τις οποίες το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που έχουν συλλεχθεί και διαβιβαστεί για διαφορετικό σκοπό. Εξάλλου, το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) επιτρέπει την επεξεργασία για «κάθε άλλον σκοπό» υπό τη μόνη προϋπόθεση τη συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής που διαβίβασε τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. Σημειωτέον, εν προκειμένω, ότι η συγκατάθεση της διαβιβάζουσας αρχής δεν μπορεί να θεωρηθεί, σε καμία περίπτωση, ότι αντικαθιστά τη συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων ή ότι παρέχει νομική βάση για παρέκκλιση από την αρχή του περιορισμού του σκοπού. Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ επιθυμεί να τονίσει ότι αυτή η ευρεία και ανοικτή παρέκκλιση δεν ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις για κατάλληλη προστασία των δεδομένων και, μάλιστα, αντιφάσκει προς τις βασικές αρχές της σύμβασης 108. Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ συνιστά στο νομοθέτη να αναδιατυπώσει τις σχετικές διατάξεις.

24.

Μια τελευταία παρατήρηση αφορά το άρθρο 12 παράγραφος 2 το οποίο επιτρέπει τη δυνατότητα οι αποφάσεις που λαμβάνει το Συμβούλιο στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα να υπερισχύουν της παραγράφου 1 όταν προβλέπονται κατάλληλες προϋποθέσεις για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ο ΕΕΠΔ παρατηρεί ότι η διατύπωση της παραγράφου αυτής είναι πολύ γενική και δεν ανταποκρίνεται στη φύση της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου ως γενικού νόμου για την αστυνομική και τη δικαστική συνεργασία. Ο γενικός αυτός νόμος θα πρέπει να εφαρμόζεται σε κάθε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

25.

Ο ΕΕΠΔ κρίνει ότι οι σημερινές διατάξεις για την περαιτέρω επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα θίγουν τη βασική αρχή του περιορισμού του σκοπού και μάλιστα υπολείπονται των υφιστάμενων κανόνων που θεσπίζει η σύμβαση 108. Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ συνιστά στο νομοθέτη να αναδιατυπώσει τις σχετικές διατάξεις βάσει των ισχυόντων διεθνών κανόνων προστασίας δεδομένων και της σχετικής νομολογίας.

26.

Η σύμβαση 108 πραγματεύεται και τις διαβιβάσεις σε τρίτες χώρες. Το πρόσθετο πρωτόκολλο για τις αρχές ελέγχου και τις διασυνοριακές ροές δεδομένων θεσπίζει τη γενική αρχή —με ορισμένες παρεκκλίσεις— ότι η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτους επιτρέπεται μόνον εάν ο τρίτος αυτός «εξασφαλίζει κατάλληλο επίπεδο προστασίας για την προβλεπόμενη διαβίβαση δεδομένων». Η αρχή της «κατάλληλης προστασίας» έχει εφαρμοστεί και διευκρινιστεί στο πλαίσιο διαφόρων νομικών πράξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνον σε νομικές πράξεις του πρώτου πυλώνα που αφορούν την προστασία των δεδομένων, όπως η οδηγία 95/46/ΕΚ (22), αλλά και σε νομικές πράξεις του τρίτου πυλώνα, όπως οι νομικές πράξεις για την ίδρυση της Ευρωπόλ και της Eurojust.

27.

Η αιτιολογική παράγραφος 12 της σημερινής πρότασης ορίζει ότι, σε περίπτωση διαβίβασης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς, «τα δεδομένα αυτά θα πρέπει καταρχήν να τυγχάνουν του κατάλληλου επιπέδου προστασίας». Εξάλλου, το άρθρο 14 επιτρέπει τη διαβίβαση, σε τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς, δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που έχουν διαβιβαστεί από άλλο κράτος μέλος όταν η διαβιβάζουσα αρχή έχει συγκατατεθεί στη διαβίβαση σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία. Συνεπώς, οι διατάξεις της πρότασης δεν θεσπίζουν καμιά ανάγκη κατάλληλης προστασίας, ούτε προβλέπουν κοινά κριτήρια ή μηχανισμούς για την αξιολόγηση της καταλληλότητας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κράτος μέλος αξιολογεί, κατά τη διακριτική του ευχέρεια, το επίπεδο καταλληλότητας που παρέχει η τρίτη χώρα ή ο διεθνής οργανισμός. Κατά συνέπεια, ο κατάλογος κατάλληλων χωρών και διεθνών οργανισμών —προς τους οποίους επιτρέπεται διαβίβαση— θα διαφέρει σημαντικά μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών.

28.

Αυτό το νομικό πλαίσιο θα παρεμποδίζει επίσης την αστυνομική και δικαστική συνεργασία. Όντως, όταν αποφασίζουν σχετικά με ένα αίτημα τρίτης χώρας για διαβίβαση ποινικού φακέλου, οι αρχές επιβολής του νόμου ενός κράτους μέλος δεν θα πρέπει να εξετάζουν μόνον την καταλληλότητα της χώρας αυτής αλλά να λαμβάνουν υπόψη τους και το εάν το καθένα από τα άλλα (μέχρι 26) κράτη μέλη που έχουν συνεισφέρει στο φάκελο έχει συγκατατεθεί σύμφωνα με τη δική του αξιολόγηση της καταλληλότητας της συγκεκριμένης τρίτης χώρας.

29.

Εν προκειμένω, το άρθρο 27 της πρότασης (Σχέσεις προς συμβάσεις με τρίτα κράτη) επιτείνει την αβεβαιότητα, ορίζοντας ότι η οδηγία-πλαίσιο δεν θίγει τυχόν υποχρεώσεις και δεσμεύσεις των κρατών μελών ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απορρέουν από διμερείς και/ή πολυμερείς συμφωνίες με τρίτα κράτη. Ο ΕΕΠΔ κρίνει ότι η διάταξη αυτή θα πρέπει να περιορίζεται σαφώς στις ισχύουσες συμφωνίες και θα πρέπει να ορίζει ότι οι μελλοντικές συμφωνίες θα πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις της εξεταζόμενης πρότασης.

30.

Ο ΕΕΠΔ πιστεύει ότι οι σημερινές διατάξεις για τις διαβιβάσεις δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς δεν θα είναι κατάλληλες για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, παράλληλα δε θα είναι δυσεφάρμοστες για τις αρχές επιβολής του νόμου. Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ επαναλαμβάνει (23) ότι πρέπει να εξασφαλίζεται κατάλληλο επίπεδο προστασίας όταν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα διαβιβάζονται προς τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς, και ότι πρέπει να θεσπιστούν μηχανισμοί που να εξασφαλίζουν κοινά πρότυπα και συντονισμένες αποφάσεις όσον αφορά την καταλληλότητα. Την ίδια άποψη έχουν διατυπώσει τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και η Επιτροπή T-PD του Συμβουλίου της Ευρώπης.

31.

Το άρθρο 5 της σύμβασης 108 ορίζει τις αρχές για την εξασφάλιση της ποιότητας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Περισσότερες λεπτομέρειες περιέχονται σε άλλες μη δεσμευτικές πράξεις, όπως η σύσταση αριθ. R (87) 15 και οι μέχρι σήμερα τρεις αξιολογήσεις της.

32.

Από τη σύγκριση της υπό εξέταση πρότασης με τις προαναφερόμενες νομικές πράξεις, είναι σαφές ότι η αναθεωρημένη μορφή στερείται ορισμένων σημαντικών εγγυήσεων, από τις οποίες μερικές υπήρχαν ήδη στην πρόταση της Επιτροπής:

33.

Κατά συνέπεια, ο ΕΕΠΔ κρίνει ότι οι διατάξεις της παρούσας πρότασης που αφορούν την ποιότητα των δεδομένων δεν είναι ούτε κατάλληλες ούτε πλήρεις —λαμβάνοντας ειδικά υπόψη τη σύσταση αριθ. R (87) 15 την οποία έχουν προσυπογράψει όλα τα κράτη μέλη— και μάλιστα υστερούν σε σχέση με το επίπεδο προστασίας που απαιτείται δυνάμει της σύμβασης 108. Δεν είναι επίσης άσκοπο να υπενθυμισθεί και πάλι ότι η ακρίβεια των προσωπικών δεδομένων εξυπηρετεί τα συμφέροντα τόσο της ίδιας της επιβολής του νόμου όσο και του ατόμου (27).

34.

Σύμφωνα με την αρχή 5 (Κοινοποίηση δεδομένων) της σύστασης αριθ. R (87) 15, η κοινοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αρχές επιβολής του νόμου σε άλλους δημόσιους ή σε ιδιωτικούς φορείς θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον υπό ειδικές και αυστηρές προϋποθέσεις. Οι διατάξεις αυτές, οι οποίες προβλέπονταν στην αρχική πρόταση της Επιτροπής και είχαν γίνει δεκτές με ικανοποίηση από τον ΕΕΠΔ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν υπάρχουν πλέον στο αναθεωρημένο κείμενο. Επομένως, το νέο κείμενο δεν προβλέπει ειδικές εγγυήσεις για τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς ιδιωτικούς φορείς ή αρχές που δεν ασχολούνται με την επιβολή του νόμου.

35.

Επιπλέον, η πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που ελέγχονται από ιδιωτικούς φορείς και η περαιτέρω χρήση των δεδομένων αυτών θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον βάσει σαφέστατων προϋποθέσεων και περιορισμών. Συγκεκριμένα, όπως ο ΕΕΠΔ είχε ήδη αναφέρει στις προηγούμενες γνωμοδοτήσεις του, η πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον κατά περίπτωση, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, για συγκεκριμένους σκοπούς και να υπόκειται στο δικαστικό έλεγχο των κρατών μελών. Πρόσφατες εξελίξεις, όπως η οδηγία 2006/24/ΕΚ (28) για τη φύλαξη δεδομένων, η συμφωνία PNR με τις Ηνωμένες Πολιτείες (29) και η πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου σε δεδομένα που φυλάσσει η SWIFT (30) επιβεβαιώνουν τη θεμελιώδη σημασία των εγγυήσεων αυτών. Η παρούσα πρόταση δυστυχώς δεν προβλέπει ειδικές εγγυήσεις για την πρόσβαση των αρχών επιβολής του νόμου σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που ελέγχονται από ιδιωτικούς φορείς και για την περαιτέρω χρήση των δεδομένων αυτών.

36.

Με βάση τα προαναφερθέντα, ο ΕΕΠΔ σημειώνει ότι, όσον αφορά τις ανταλλαγές δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με ιδιωτικούς φορείς και μη αρμόδιες αρχές, η υπό εξέταση πρόταση δεν συνάδει προς τις αρχές των συστάσεων αριθ. R (87) 15, ούτε επιλύει το βασικό ζήτημα της πρόσβασης των αρχών επιβολής του νόμου σε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που ελέγχονται από ιδιωτικούς φορείς και της περαιτέρω χρήσης των δεδομένων αυτών.

37.

Πέραν των προαναφερόμενων βασικών ανησυχιών, ο ΕΕΠΔ θα ήθελε να επισημάνει στον νομοθέτη τα ακόλουθα σημεία τα οποία, στις περισσότερες περιπτώσεις, έχουν ήδη εξετασθεί αναλυτικά στις προηγούμενες γνώμες του:

38.

Η αναθεωρημένη πρόταση περιλαμβάνει ένα εντελώς νέο στοιχείο, σε σύγκριση με την πρόταση της Επιτροπής. Καλύπτει δραστηριότητες των ευρωπαϊκών οργάνων και οργανισμών στον τρίτο πυλώνα (άρθρο 1 παράγραφος 2 της πρότασης). Σύμφωνα με την 20ή αιτιολογική παράγραφο, αυτό περιλαμβάνει την επεξεργασία δεδομένων από την Ευρωπόλ, την Eurojust και το Τελωνειακό Σύστημα Πληροφοριών του τρίτου πυλώνα. Η παράγραφος 2 του άρθρου 1 δεν αναφέρει απλώς ευρωπαϊκούς οργανισμούς αλλά και όργανα, πράγμα που σημαίνει, φερ' ειπείν, ότι η επεξεργασία δεδομένων στο πλαίσιο του Συμβουλίου θα πρέπει να διέπεται από την απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου. Δεν είναι σαφές αν οι συντάκτες της πράξης επεδίωκαν τόσο ευρύ πεδίο εφαρμογής, ή αν είχαν σκοπό να περιορίσουν την εφαρμογή στους τρεις οργανισμούς που αναφέρονται στην 20ή αιτιολογική παράγραφο. Εν πάση περιπτώσει, είναι σκόπιμη η διευκρίνιση του κειμένου, προς αποφυγή νομικής αβεβαιότητας.

39.

Αυτό οδηγεί σε μία γενικότερη παρατήρηση. Κατά τον ΕΕΠΔ, είναι πρωτίστης σημασίας να εξασφαλισθεί το κατάλληλο επίπεδο προστασίας σε ολόκληρο τον τρίτο πυλώνα, δεδομένου ότι μόνο με αυτή την προϋπόθεση διευκολύνεται επαρκώς η ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών μέσα σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς εσωτερικά σύνορα. Αυτό συμπεριλαμβάνει την εφαρμογή του γενικού πλαισίου για την προστασία δεδομένων στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς του τρίτου πυλώνα. Ο ΕΕΠΔ υπογράμμισε την ανάγκη αυτή προηγουμένως στο Τμήμα IV της γνώμης του σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την Ευρωπόλ.

40.

Εν τούτοις, για λόγους αποτελεσματικής νομοθεσίας ο ΕΕΠΔ έχει σοβαρές αμφιβολίες αν η εξεταζόμενη απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου θα πρέπει να καλύπτει τις δραστηριότητες των ευρωπαϊκών οργανισμών που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα. Το πρώτο επιχείρημα κατά του εκτενούς αυτού πεδίου άπτεται της νομοθετικής πολιτικής. Ο ΕΕΠΔ φοβάται ότι αν συμπεριληφθούν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί στο παρόν κείμενο, υπάρχει ο κίνδυνος να εστιασθούν οι συζητήσεις στο Συμβούλιο στο νέο αυτό στοιχείο, και όχι στις ουσιώδεις διατάξεις περί προστασίας των δεδομένων, πράγμα που θα καταστήσει περιπλοκότερη τη νομοθετική διαδικασία. Το δεύτερο επιχείρημα είναι νομικής φύσεως. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι μια απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου —πράξη ανάλογη προς οδηγία σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ— δεν αποτελεί το κατάλληλο νομικό μέσο για τη ρύθμιση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των ευρωπαϊκών οργανισμών. Το άρθρο 34 ΣΕΕ προβλέπει την πράξη αυτή για την προσέγγιση των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων των κρατών μελών. Εν πάση περιπτώσει, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αμφισβήτησης της νομικής βάσης κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, ή κατόπιν.

41.

Ανάλογη είναι η άποψη του ΕΕΠΔ, όσον αφορά την επιλογή της νομικής πράξης, για το άρθρο 26 του σχεδίου το οποίο προβλέπει τη σύσταση νέας κοινής αρχής ελέγχου, η οποία θα αντικαταστήσει τις υπάρχουσες αρχές που επιβλέπουν την επεξεργασία των δεδομένων στο πλαίσιο των οργανισμών του τρίτου πυλώνα. Η ίδια η πρόθεση σύστασης της αρχής αυτής φαίνεται λογική. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακόμη αποτελεσματικότερο σύστημα ελέγχου, και να εξασφαλίσει περαιτέρω τη συνοχή του επιπέδου προστασίας στους οργανισμούς του τρίτου πυλώνα.

42.

Ωστόσο, προς το παρόν, δεν υπάρχει άμεση ανάγκη νέας αρχής ελέγχου. Ο ίδιος ο έλεγχος διενεργείται ικανοποιητικά. Επιπλέον, ο πρόεδρος της Eurojust έχει προβάλει αντιρρήσεις κατά της εφαρμογής του εν λόγω συστήματος ελέγχου στην Eurojust. Χωρίς ουσιαστική εξέταση των αντιρρήσεων αυτών, είναι σαφές ότι αν προστεθεί το θέμα του ελέγχου των οργανισμών της ΕΕ στην απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου, η νομοθετική διαδικασία καθίσταται ακόμη δυσχερέστερη. Επιπλέον, η προσέγγιση αυτή δεν συνάδει με άλλες προτάσεις στον τομέα αυτόν οι οποίες εξετάζονται (31) ή έχουν ήδη εγκριθεί (32).

43.

Εν ολίγοις, ο ΕΕΠΔ συνιστά να μην προστεθούν διατάξεις σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων από τους οργανισμούς της ΕΕ στο κείμενο της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου. Η συμβουλή αυτή του ΕΕΠΔ παρέχεται με γνώμονα την ουσιαστική νομοθεσία. Είναι σημαντικό να εστιάσει το Συμβούλιο τις προσπάθειές του στις ουσιώδεις διατάξεις της προστασίας δεδομένων προκειμένου να εξασφαλισθεί η αναγκαία προστασία του πολίτη.

44.

Ο ΕΕΠΔ εκφράζει την ικανοποίησή του για τη νέα ώθηση που έδωσε η Γερμανική Προεδρία στο φάκελο αυτόν. Η θέσπιση γενικού πλαισίου για την επεξεργασία δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα είναι ουσιώδης, όπως έχουν ήδη τονίσει επανειλημμένα τόσο ο ΕΕΠΔ όσο και άλλοι αρμόδιοι φορείς, για να υποστηριχθεί η δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης εντός του οποίου εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη προστασία του δικαιώματος του πολίτη για προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και η συνεργασία μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου μπορεί να πραγματοποιείται ανεξάρτητα από τα εθνικά σύνορα.

45.

Ωστόσο, η αναθεωρημένη πρόταση δεν καλύπτει κανέναν από τους στόχους αυτούς. Αντιθέτως, ελλείψει υψηλού επιπέδου προστασίας των δεδομένων ευρείας εφαρμογής, η πρόταση εξακολουθεί να εξαρτά την ανταλλαγή πληροφοριών από διαφορετικούς εθνικούς «κανόνες καταγωγής» και «δύο μέτρα και δύο σταθμά» που επηρεάζουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας στον τομέα της επιβολής του νόμου χωρίς να βελτιώνουν την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

46.

Ως συγκεκριμένο παράδειγμα, αυτό σημαίνει ότι ένας εθνικός ή ενωσιακός φορέας επιβολής του νόμου, όταν χειρίζεται έναν ποινικό φάκελο —ο οποίος περιέχει πληροφορίες προερχόμενες από διάφορες αρχές του ίδιου κράτους μέλους, άλλου κράτους μέλους, ή της ΕΕ— θα πρέπει να εφαρμόζει διαφορετικούς κανόνες επεξεργασίας για τις διάφορες πληροφορίες ανάλογα με το: εάν τα δεδομένα προσωπικού έχουν συλλεχθεί εντός του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή όχι· εάν κάθε ένας από τους διαβιβάζοντες φορείς έχει δώσει τη συγκατάθεσή του για τον προβλεπόμενο σκοπό· εάν η αποθήκευση τηρεί τις προθεσμίες που προβλέπει η εφαρμοστέα νομοθεσία των διαβιβαζόντων φορέων· εάν οι περιορισμοί περαιτέρω επεξεργασίας τους οποίους ζητά καθένας από τους διαβιβάζοντες φορείς δεν απαγορεύουν αυτήν την επεξεργασία· σε περίπτωση διαβίβασης από τρίτη χώρα, εάν κάθε ένας από τους διαβιβάζοντες φορείς έχει δώσει τη συγκατάθεσή του με βάση την οικεία αξιολόγηση καταλληλότητας ή/και τις οικείες διεθνείς υποχρεώσεις. Επιπλέον, η προστασία και τα δικαιώματα των πολιτών θα ποικίλλουν πολύ σημαντικά και θα υπόκεινται σε διαφορετικές ευρείες παρεκκλίσεις ανάλογα με το κράτος μέλος στο οποίο πραγματοποιείται η επεξεργασία.

47.

Εξάλλου, ο ΕΕΠΔ εκφράζει την απογοήτευσή του για το μη ικανοποιητικό χαρακτήρα της νομοθετικής ποιότητας του κειμένου καθώς και για το γεγονός ότι η πρόταση περιπλέκει ακόμη περισσότερο το φάκελο, διευρύνοντας το πεδίο εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου στην Ευρωπόλ, την Eurojust και το Τελωνειακό Σύστημα Πληροφοριών του τρίτου πυλώνα και προτείνοντας τη δημιουργία Κοινής Αρχής Ελέγχου βάσει ακατάλληλης νομικής πράξης.

48.

Ο ΕΕΠΔ ανησυχεί διότι το σημερινό κείμενο δεν περιλαμβάνει ουσιώδεις διατάξεις για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα οι οποίες υπήρχαν στην πρόταση της Επιτροπής. Με τον τρόπο αυτόν, η υπό εξέταση πρόταση αποδυναμώνει σημαντικά το επίπεδο προστασίας του πολίτη. Πρώτον, δεν παρέχει προστιθέμενη αξία στη σύμβαση 108 η οποία θα καθιστούσε τις διατάξεις της κατάλληλες από άποψη προστασίας των δεδομένων, όπως επιβάλλεται από το άρθρο 30 παράγραφος 1 ΣΕΕ. Δεύτερον, δεν τηρεί, από πολλές απόψεις, το επίπεδο προστασίας που επιβάλλει η σύμβαση 108. Συνεπώς, ο ΕΕΠΔ θεωρεί ότι η πρόταση αυτή πρέπει να βελτιωθεί σημαντικά για να μπορέσει να αποτελέσει τη βάση συζήτησης για ένα κατάλληλο γενικό πλαίσιο για την προστασία των δεδομένων στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα. Με τις βελτιώσεις αυτές θα πρέπει να εξασφαλίζεται ότι το γενικό αυτό πλαίσιο:

49.

Ο ΕΕΠΔ έχει σαφή επίγνωση των δυσχερειών για την επίτευξη ομοφωνίας στο Συμβούλιο. Ωστόσο, η διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν μπορεί να αιτιολογήσει μια προσέγγιση ελάχιστου κοινού διαιρέτη η οποία θα εμπόδιζε την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ και θα περιόριζε την αποτελεσματικότητα της επιβολής του νόμου.

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/11

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/16

—

από τον δικτυακό τόπο του Europa για τον ανταγωνισμό (http://ec.europa.eu/comm/competition/mergers/cases/). Στον τόπο αυτό προσφέρονται διάφορα εργαλεία για τον εντοπισμό των μεμονωμένων υποθέσεων συγκεντρώσεων, όπως ευρετήρια με τις εταιρείες, τους αριθμούς υποθέσεων, τις ημερομηνίες και τους διάφορους κλάδους,

—

σε ηλεκτρονική μορφή στον δικτυακό τόπο του EUR-Lex με τον αριθμό εγγράφου 32007M4613. Το EUR-Lex είναι δικτυακός τόπος που δίνει πρόσβαση στην κοινοτική νομοθεσία (http://eur-lex.europa.eu).

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/17

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/18

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/35

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/38

1.

Στις 15 Ιουνίου 2007, η Επιτροπή έλαβε γνωστοποίηση μιας προτεινόμενης συγκέντρωσης σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (EK) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (1) με την οποία η επιχείρηση Nordic Capital VI Limited («Nordic Capital», Αγγλονορμανδικές Νήσοι) αποκτά με την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού του Συμβουλίου έλεγχο του συνόλου της επιχείρησης Thule AB («Thule», Σουηδία) με αγορά μετοχών.

2.

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των εν λόγω επιχειρήσεων είναι:

3.

Κατά την προκαταρκτική εξέταση, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η γνωστοποιηθείσα συναλλαγή θα μπορούσε να εμπέσει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (EK) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου. Εντούτοις, επιφυλάσσεται να λάβει τελική απόφαση επί του σημείου αυτού.

4.

Η Επιτροπή καλεί τους ενδιαφερόμενους τρίτους να υποβάλουν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις για την προτεινόμενη συγκέντρωση στην Επιτροπή.

Οι παρατηρήσεις πρέπει να φθάσουν στην Επιτροπή το αργότερο εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης, με την αναφορά COMP/M.4757 — Nordic Capital/Thule. Οι παρατηρήσεις μπορούν να σταλούν στην Eπιτροπή με φαξ [αριθμός (32-2) 296 43 01 ή 296 72 44] ή ταχυδρομικά στην ακόλουθη διεύθυνση:

23.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 139/39

1.

Στις 18 Ιουνίου 2007, η Επιτροπή έλαβε γνωστοποίηση μιας προτεινόμενης συγκέντρωσης σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (EK) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (1) με την οποία οι επιχειρήσεις Halder-GIMV Investering 2004 B.V. («Halder», Κάτω Χώρες), που ελέγχεται από την GIMV N.V., και NPM Capital N.V. («NPM Capital», Κάτω Χώρες), που ελέγχεται από την SHV Holdings N.V., αποκτούν με την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού του Συμβουλίου κοινό έλεγχο της επιχείρησης ANP Holding B.V. («ANP», Κάτω Χώρες) με αγορά μετοχών σε νεοδημιουργηθείσα εταιρεία που αποτελεί κοινή επιχείρηση.

2.

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες των εν λόγω επιχειρήσεων είναι:

3.

Κατά την προκαταρκτική εξέταση, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η γνωστοποιηθείσα συναλλαγή θα μπορούσε να εμπέσει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (EK) αριθ. 139/2004. Εντούτοις, επιφυλάσσεται να λάβει τελική απόφαση επί του σημείου αυτού. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με μια απλοποιημένη διαδικασία αντιμετώπισης ορισμένων συγκεντρώσεων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου (2) σημειώνεται ότι η παρούσα υπόθεση είναι υποψήφια για να αντιμετωπιστεί βάσει της διαδικασίας που προβλέπεται στην ανακοίνωση.

4.

Η Επιτροπή καλεί τους ενδιαφερόμενους τρίτους να υποβάλουν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις για την προτεινόμενη συγκέντρωση στην Επιτροπή.

Οι παρατηρήσεις πρέπει να φθάσουν στην Επιτροπή το αργότερο εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης, με την αναφορά COMP/M.4739 — Halder/NPM Capital/ANP. Οι παρατηρήσεις μπορούν να σταλούν στην Eπιτροπή με φαξ [αριθμός (32-2) 296 43 01 ή 296 72 44] ή ταχυδρομικά στην ακόλουθη διεύθυνση: