ISSN 1725-2415 |
||
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19 |
|
![]() |
||
Έκδοση στην ελληνική γλώσσα |
Ανακοινώσεις και Πληροφορίες |
48ό έτος |
Ανακοίνωση αριθ |
Περιεχόμενα |
Σελίδα |
|
I Ανακοινώσεις |
|
|
Δικαστήριο |
|
|
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ |
|
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
|
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ |
|
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
2005/C 019/0 |
||
2005/C 019/1 |
||
2005/C 019/2 |
||
2005/C 019/3 |
||
2005/C 019/4 |
||
2005/C 019/5 |
||
2005/C 019/6 |
||
2005/C 019/7 |
||
2005/C 019/8 |
||
2005/C 019/9 |
||
|
III Πληροφορίες |
|
2005/C 019/0 |
Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΕΕ C 6 της 8.1.2005 |
|
|
Διορθωτικά |
|
2005/C 019/1 |
Διορθωτικό στην ΕΕ C 273 της 6.11.2004(ΕΕ C 273 της 6.11.2004) |
|
2005/C 019/2 |
Διορθωτικό στην ΕΕ C 284 της 20.11.2004(ΕΕ C 284 της 20.11.2004) |
|
EL |
|
I Ανακοινώσεις
Δικαστήριο
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/1 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(δεύτερο τμήμα)
της 28ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-164/01 P: G. Van den Berg κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Αγωγή αποζημιώσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη - Γάλα - Συμπληρωματική εισφορά - Ποσότητα αναφοράς - Παραγωγοί που ανέλαβαν δέσμευση περί μη εμπορίας - Παραγωγοί SLOM - Αλλαγή εκμεταλλεύσεως - Άρνηση χορηγήσεως ειδικής ποσότητας αναφοράς)
(2005/C 19/01)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Στην υπόθεση C-164/01 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, η οποία ασκήθηκε στις 13 Απριλίου 2001, ο G. Van den Berg, κάτοικος Dalfsen (Κάτω Χώρες), (δικηγόρος: E. H. Pijnacker Hordijk), όπου οι λοιποί διάδικοι ήταν: το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωπος: A.-Μ. Colaert) και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: T. van Rijn), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει τον G. Van den Berg στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/1 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τρίτο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-41/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ) - Τρόφιμα στα οποία έχουν προστεθεί βιταμίνες και ανόργανα άλατα - Εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη διάθεσή τους στο εμπόριο από την ύπαρξη διατροφικής ανάγκης - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος - Δικαιολόγηση - Δημόσια υγεία - Αναλογικότητα)
(2005/C 19/02)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Στην υπόθεση C-41/02, με αντικείμενο προσφυγή του άρθρου 226 ΕΚ λόγω παραβάσεως, ασκηθείσα στις 13 Φεβρουαρίου 2002, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. van Lier και H. M. H. Speyart) κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H. G. Sevenster και S. Terstal) το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. A. Rosas, πρόεδρο τμήματος, A. Borg Barthet, J.-P. Puissochet, J. Malenovský (εισηγητή) και U. Lõhmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1. |
Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εφαρμόζοντας διοικητική πρακτική σύμφωνα με την οποία τρόφιμα καθημερινής καταναλώσεως εμπλουτισμένα με βιταμίνη Α (υπό μορφή ρετινοειδών), με βιταμίνη Δ, με φολικό οξύ, με σελήνιο, με χαλκό ή με ψευδάργυρο τα οποία έχουν νομίμως παραχθεί ή διατεθεί στο εμπόριο σε άλλα κράτη μέλη μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο στις Κάτω Χώρες, όταν δεν είναι υποκατάστατα ή ανασυστημένα τρόφιμα υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχεία γ' και δ', του Warenwetbesluit Toevoeging micro-voedingsstoffen aan levensmiddelen (διατάγματος εφαρμογής του Warenwet περί προσθήκης ιχνοστοιχείων στα τρόφιμα), της 24ης Μαΐου 1996, μόνον αν ο εμπλουτισμός αυτός ανταποκρίνεται σε διατροφική ανάγκη του ολλανδικού πληθυσμού, χωρίς περαιτέρω να εξακριβώνεται αν τα εμπλουτισμένα αυτά τρόφιμα μπορούν να υποκαταστήσουν ήδη διατεθέμενα στο εμπόριο τρόφιμα για τα οποία είναι υποχρεωτική η προσθήκη των ιδίων αυτών θρεπτικών ουσιών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 28 ΕΚ). |
2. |
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/2 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(πρώτο τμήμα)
της 11ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-372/02 [αίτηση του Bundessozialgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]: Roberto Adanez-Vega κατά Bundesanstalt für Arbeit (1)
(Κανονισμός (EΟΚ) 1408/71 - Προσδιορισμός της εφαρμοστέας νομοθεσίας - Παροχές ανεργίας - Προϋποθέσεις συνυπολογισμού των περιόδων ασφαλίσεως ή απασχολήσεως - Εθνικό μέτρο το οποίο δεν λαμβάνει υπόψη περίοδο υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας που εκπληρώθηκε σε άλλο κράτος μέλος)
(2005/C 19/03)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση C-372/02, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Bundessozialgericht (Γερμανία), με απόφαση της 15ης Αυγούστου 2002, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Οκτωβρίου 2002, στο πλαίσιο της διαδικασίας Roberto Adanez-Vega κατά Bundesanstalt für Arbeit, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas και S. von Bahr, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 11 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, και τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2195/91 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1991, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ένα πρόσωπο το οποίο κατοικεί σε κράτος μέλος και το οποίο ευρίσκεται σε ανεργία στο εν λόγω κράτος μέλος αφού εκπλήρωσε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία του σε άλλο κράτος μέλος υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας. Το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο ii, του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αποτελεί ειδική διάταξη σχετικά με τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας στο πεδίο των παροχών ανεργίας, κατά τρόπο ώστε, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της εν λόγω διατάξεως, η εφαρμοστέα νομοθεσία είναι εκείνη που προβλέπεται από τη διάταξη αυτή. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να καθορίσει αν, στην υπόθεση της κύριας δίκης, συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο ii. Αν, στην υπόθεση της κύριας δίκης, πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', σημείο ii, του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί, η εφαρμοστέα νομοθεσία επί ενός προσώπου το οποίο κατοικεί σε κράτος μέλος και το οποίο ευρίσκεται σε ανεργία στο εν λόγω κράτος μέλος αφού εκπλήρωσε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία του σε άλλο κράτος μέλος θα ήταν, δυνάμει της ως άνω διατάξεως, επίσης η νομοθεσία του κράτους μέλους κατοικίας. |
2) |
Μια περίοδος υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας σε άλλο κράτος μέλος αποτελεί «[περίοδο απασχολήσεως που πραγματοποιήθηκε] υπό την ιδιότητα μισθωτού υπό τη νομοθεσία [του ως άνω] άλλου κράτους μέλους» κατά την έννοια του άρθρου 67, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71, όπως ενημερώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2195/91, εφόσον, αφενός, η ανωτέρω περίοδος καθορίζεται ή αναγνωρίζεται ως τέτοια από τη νομοθεσία του ως άνω άλλου κράτους μέλους ή εξομοιώνεται και αναγνωρίζεται από την εν λόγω νομοθεσία ως περίοδος που ισοδυναμεί με περίοδο απασχολήσεως και, αφετέρου, ο ενδιαφερόμενος ήταν ασφαλισμένος κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', του εν λόγω κανονισμού κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του. Ο όρος ότι «ο ενδιαφερόμενος έχει πραγματοποιήσει τελευταία […] περιόδους ασφαλίσεως […] κατά τις διατάξεις της νομοθεσίας δυνάμει της οποίας ζητούνται οι παροχές» κατά την έννοια του άρθρου 67, παράγραφος 3, του κανονισμού 1408/71, όπως έχει τροποποιηθεί, αντιτίθεται στην υποχρέωση συνυπολογισμού των περιόδων απασχολήσεως μόνον στην περίπτωση που μια περίοδος ασφαλίσεως πραγματοποιήθηκε σε άλλο κράτος μέλος μετά την τελευταία περίοδο ασφαλίσεως που πραγματοποιήθηκε υπό τη νομοθεσία δυνάμει της οποίας ζητούνται οι παροχές. |
3) |
Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, το άρθρο 3 του κανονισμού 1408/71, όπως ενημερώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2195/91, δεν απαγορεύει το να μη λαμβάνει υπόψη ένας αρμόδιος φορέας, για την εξέταση της υπάρξεως δικαιώματος επί παροχών ανεργίας, κατά τον υπολογισμό των περιόδων ασφαλίσεως που πραγματοποιήθηκαν, περίοδο υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας που εκπληρώθηκε σε άλλο κράτος μέλος. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/3 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τμήμα μείζονος συνθέσεως)
της 30ής Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-16/03 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Hovrätten över Skåne och Blekinge): Peak Holding AB κατά Axolin-Elinor AB (1)
(Σήματα - Οδηγία 89/104/ΕΟΚ - Άρθρο 7, παράγραφος 1 - Ανάλωση των δικαιωμάτων επί του σήματος - Διάθεση προϊόντων στο εμπόριο εντός του ΕΟΧ από τον δικαιούχο του σήματος - Έννοια - Προσφερόμενα προς πώληση στους καταναλωτές προϊόντα, τα οποία εν συνεχεία αποσύρονται - Πώληση σε επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός του ΕΟΧ με απαγόρευση διαθέσεως των προϊόντων στο εμπόριο εκτός του ΕΟΧ - Μεταπώληση των προϊόντων σε έτερο επιχειρηματία εγκατεστημένο εντός του ΕΟΧ - Εμπορία εντός του ΕΟΧ)
(2005/C 19/04)
Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Hovrätten över Skåne och Blekinge (Σουηδία), με απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2002 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Ιανουαρίου 2003, στη διαδικασία Peak Holding AB κατά Axolin-Elinor AB, πρώην Handelskompaniet Factory Outlet i Löddeköpinge AB, το Δικαστήριο (τμήμα μείζονος συνθέσεως), συγκείμενο από τους Β. Σκουρή, Πρόεδρο, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas και R. Silva de Lapuerta, προέδρους τμήματος, C. Gulmann (εισηγητή), J.-P. Puissochet, R. Schintgen και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενική εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 30 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
1) |
Το άρθρο 7, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, όπως τροποποιήθηκε με τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, της 2ας Μαΐου 1992, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι προϊόντα φέροντα ορισμένο σήμα δεν θεωρείται ότι έχουν διατεθεί στο εμπόριο εντός του ΕΟΧ όταν ο δικαιούχος του σήματος τα έχει εισαγάγει στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο με σκοπό την εκεί πώλησή τους ή όταν τα έχει προσφέρει προς πώληση στους καταναλωτές εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, στα καταστήματά του ή στα καταστήματα εταιρίας ανήκουσας στον ίδιο όμιλο, χωρίς όμως να προβεί τελικώς στην πώλησή τους. |
2) |
Υπό περιστάσεις όπως αυτές της διαφοράς της κύριας δίκης, μια ρήτρα περιλαμβανόμενη σε σύμβαση πωλήσεως μεταξύ του δικαιούχου του σήματος και επιχειρηματία εγκατεστημένου εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και προβλέπουσα απαγόρευση μεταπωλήσεως εντός αυτού δεν αποκλείει, σε περίπτωση μεταπωλήσεως κατά παράβαση της απαγορεύσεως, την ύπαρξη διαθέσεως στο εμπόριο εντός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/104, όπως τροποποιήθηκε με τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και, επομένως, δεν εμποδίζει την ανάλωση του αποκλειστικού δικαιώματος του δικαιούχου. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/3 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τρίτο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-42/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας (1)
(Παράβαση κράτoυς μέλους - Αλιεία - Διατήρηση και διαχείριση των πόρων - Μέτρα ελέγχου της αλιευτικής δραστηριότητας)
(2005/C 19/05)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Στην υπόθεση C-42/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. Van Rijn και S. Padro Quintillán), κατά Βασιλείου της Ισπανίας (εκπρόσωπος: N. Díaz Abad), το Δικαστήριο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. A. Rosas, προέδρου τμήματος, J.-P. Puissochet (εισηγητή), S. Von Bahr, J. Malenovský και U. Lõmus, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Για καθεμιά από τις αλιευτικές περιόδους από το 1990 έως το 1997, παραλείποντας:
το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 170/83 του Συμβουλίου, της 25ης Ιανουαρίου 1983, περί θεσπίσεως κοινοτικού καθεστώτος διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών πόρων, από το άρθρο 9, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3760/92 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια, από τα άρθρα 1 και 11, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες, καθώς και από τα άρθρα 2, 21, παράγραφοι 1 και 2, και 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2847/93 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1993, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής. |
2) |
Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/4 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(πρώτο τμήμα)
της 25ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-109/03 (αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως College van beroep voor het bedrijfsleven): KPN Telecom BV κατά Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) (1)
(Τηλεπικοινωνίες - Οδηγία 98/10/EΚ - Ανοικτό δίκτυο στη φωνητική τηλεφωνία - Παροχή πληροφοριών σχετικών με τους συνδρομητές - Καθορισμός των τιμών)
(2005/C 19/06)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Στην υπόθεση C-109/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, ασκηθείσα από το College van Beroep voor het bedrijfsleven (Κάτω Χώρες), με απόφαση της 8ης Ιανουαρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Μαρτίου 2003, στο πλαίσιο της δίκης KPN Telecom BV κατά Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), στην οποία παρέστησαν οι: Denda Multimedia BV, Denda Directory Services BV, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. P. Jann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, A. Rosas, K. Lenaerts, S. von Bahr και K. Schiemann, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 25 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
1) |
Στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 1998, για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον πρέπει να δοθεί η ερμηνεία ότι η έννοια των «σχετικών πληροφοριών» αφορά αποκλειστικώς τα στοιχεία που σχετίζονται με τους συνδρομητές που δεν προέβαλαν αντίρρηση στην καταχώρισή τους σε δημοσιευμένο κατάλογο και τα οποία εξασφαλίζουν, αφ' εαυτών, στους χρήστες ενός καταλόγου τη δυνατότητα να προσδιορίσουν την ταυτότητα των συνδρομητών που αναζητούν. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν, καταρχήν, το όνομα των συνδρομητών και τη διεύθυνσή τους, συμπεριλαμβανομένου του ταχυδρομικού κωδικού, καθώς και τον/τους αριθμό/ούς τηλεφώνου που τους παραχώρησε ο οικείος φορέας. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν νομίμως να προβλέπουν ότι άλλα στοιχεία θα τεθούν στη διάθεση των χρηστών, εφόσον, ενόψει ειδικών εθνικών συνθηκών, κρίνονται αναγκαία για τον εντοπισμό των συνδρομητών. |
2) |
Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 98/10, στον βαθμό που προβλέπει ότι οι σχετικές πληροφορίες παρέχονται σε τρίτους υπό δίκαιους, κοστοστρεφείς και αμερόληπτους όρους, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι:
|
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/5 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(δεύτερο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-226/03 P: José Martí Peix SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Αίτηση αναιρέσεως - Αλιεία - Κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή - Μείωση της συνδρομής - Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου - Άρθρα 1 και 3 - Παραγραφή)
(2005/C 19/07)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Στην υπόθεση C-226/03 P, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, ασκηθείσα στις 22 Μαΐου 2003, José Martí Peix SA, με έδρα την Huelva (Ισπανία), (δικηγόροι: J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier και D. Domínguez Pérez), όπου ο έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: S. Pardo Quintillán και J. Guerra Fernández), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans, πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και N. Colneric (εισηγήτρια), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: A. Tizzano, γραμματέας: M. Múgica Arzamendi, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει την José Martí Peix SA στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/5 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(πέμπτο τμήμα)
της 17ης Ιουνίου 2004
στην υπόθεση C-255/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Μέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος - Σήμα ποιότητας και προελεύσεως - «Label de qualité wallon»)
(2005/C 19/08)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση C-255/03, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C.-F. Durand και F. Simonetti) κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: E. Dominkovits) που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειo τoυ Βελγίoυ, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ κανονιστική ρύθμιση η οποία παρέχει τη δυνατότητα χορηγήσεως του «label de qualité wallon» [βαλλονικού σήματος ποιότητας] σε προϊόντα συγκεκριμένης ποιότητας που κατασκευάζονται ή μεταποιούνται στη Βαλλονία, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr και R. Silva de Lapuerta, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε, στις 17 Ιουνίου 2004, απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1. |
Το Βασίλειο του Βελγίου, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ κανονιστική ρύθμιση η οποία παρέχει τη δυνατότητα χορηγήσεως του «label de qualité wallon» [βαλλονικού σήματος ποιότητας] σε προϊόντα συγκεκριμένης ποιότητας που κατασκευάζονται ή μεταποιούνται στη Βαλλονία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 28 ΕΚ. |
2. |
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/5 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-398/03 (αίτηση του Helsingin hallinto-oikeus για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως): E. Gavrielides Oy (1)
(Οδηγία 90/642/ΕΟΚ - Ανώτατες τιμές περιεκτικότητας σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων - Αμπελόφυλλα)
(2005/C 19/09)
Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
Στην υπόθεση C-398/03, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, την οποία υπέβαλε το Helsingin hallinto-oikeus (Φινλανδία), με απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 24 Σεπτεμβρίου 2003, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κίνησε η εταιρία E. Gavrielides Oy, το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J. N. Cunha Rodrigues και K. Schiemann δικαστές, γενική εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
Η οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2000/42/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2000, δεν έχει εφαρμογή στα αμπελόφυλλα.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/6 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(πέμπτο τμήμα)
της 25ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-447/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
(Παράβαση κράτoυς μέλους - Περιβάλλον - Διαχείριση αποβλήτων - Εγκαταστάσεις και χωματερές στην επαρχία Foggia - Οδηγία 75/442/ΕΟΚ όπως τρoπoπoιήθηκε με την oδηγία 91/156/ΕΟΚ - Άρθρα 4 και 8))
(2005/C 19/10)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Στην υπόθεση C-447/03, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2003, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Amorosi και Κ. Κωνσταντινίδης), κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: M. Braguaglia, επικουρούμενου από τον M. Fiorilli), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους M. C. Gulmann, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του πέμπτου τμήματος, Γ. Αρέστη και J. Klučka (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: C. Stix-Hackl, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 25 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
H Iταλική Δημoκρατία, μη θεσπίζoντας τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι τα στερεά απόβλητα, πoυ ευρίσκoντo απoθηκευμένα ή απoτεθειμένα σε χωματερή στις εγκαταστάσεις της πρώην ENICHEM στη Manfredonia (επαρχία Foggia) και στη χωματερή Pariti I (στη ζώνη Manfredonia), θα διετίθεντo ή θα αξιoπoιoύντo χωρίς να τίθεται σε κίνδυνo η υγεία τoυ ανθρώπoυ και χωρίς να χρησιμoπoιoύνται διαδικασίες ή μέθoδoι πoυ ενδέχεται να βλάψoυν τo περιβάλλoν, και μη θεσπίζoντας τα αναγκαία μέτρα ώστε o κάτoχoς των στερεών απoβλήτων πoυ ευρίσκoντo απoθηκευμένα ή απoτεθειμένα σε χωματερή στις εγκαταστάσεις της ENICHEM στη Manfredonia και o κάτoχoς των απoβλήτων πoυ ευρίσκoντo στις χωματερές αστικών απoβλήτων Pariti I και Conte di Troia, να παραδίδει τα απόβλητα αυτά σε ιδιωτικό ή δημόσιo φoρέα συλλoγής ή σε επιχείρηση διεξάγoυσα τις εργασίες πoυ πρoβλέπoνται στo παράρτημα II Α ή Β της oδηγίας, ή να φρoντίζει o ίδιoς για την αξιoπoίηση ή τη διάθεσή τoυς, παρέβη τις υπoχρεώσεις των άρθρων 4 και 8 της oδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τρoπoπoιήθηκε με την oδηγία 91/156/ΕΟΚ. |
2) |
Καταδικάζει την Iταλική Δημoκρατία στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/6 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(έκτο τμήμα)
της 28ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-16/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 89/654/ΕΟΚ - Προστασία εργαζομένων - Ασφάλεια και υγεία των εργαζομένων στον τόπο εργασίας - Θύρες κινδύνου, παράθυρα και φεγγίτες - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/11)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση C-16/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: H. Kreppel και D. Martin), κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (εκπρόσωποι: C.-D. Quassowski και M. Lumma), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Borg Barthet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, J.-P. Puissochet και J. Malenovský, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 28 Οκτωβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανoνιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί πλήρως προς την οδηγία 89/654/ΕΟΚ τoυ, της 30ής Νοεμβρίου 1989 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας (Πρώτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή. |
2) |
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/7 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-48/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2000/76/ΕΚ - Αποτέφρωση των αποβλήτων - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/12)
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
Στην υπόθεση C-48/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: A. Caeiros και Μ. Κωνσταντινίδης), κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: L. Fernandes και F. Andrade), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric και E. Levits (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Η Πορτογαλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανoνιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2000/76/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ και τoυ Συμβoυλίoυ, της 4ης Δεκεμβρίoυ 2000, για την αποτέφρωση των αποβλήτων, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή και, ειδικότερα, από το άρθρο της 21, παράγραφος 1. |
2) |
Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/7 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 18ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-85/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/17/ΕΚ - Εξυγίανση και εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση C-85/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και P. Léouffre), κατά Γαλλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: G. de Bergues και O. Christmann), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του τετάρτου τμήματος, M. Ilešič (εισηγητή) και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανoνιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/17/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ και τoυ Συμβoυλίoυ, της 19ης Μαρτίoυ 2001, για την εξυγίανση και εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή. |
2) |
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/8 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 18ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-87/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/17/ΕΚ - Εξυγίανση και εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση C-87/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και P. Léouffre), κατά Βασιλείου του Βελγίου (εκπρόσωπος: E. Dominkovits), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. N. Cunha Rodrigues, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του τετάρτου τμήματος, M. Ilešič (εισηγητή) και E. Levits, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: L. A. Geelhoed, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Το Βασιλείο του Βελγίου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανoνιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/17/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ και τoυ Συμβoυλίoυ, της 19ης Μαρτίoυ 2001, για την εξυγίανση και εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή. |
2) |
Καταδικάζει το Βασιλείο του Βελγίου στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/8 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(έκτο τμήμα)
της 18ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-91/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείoυ της Σουηδίας (1)
(Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγία 2001/29/ΕΚ - Εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας - Μη εμπρόθεσμη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/15)
Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική
Στην υπόθεση C-91/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: K. Banks και K. Simonsson), κατά Βασιλείoυ της Σουηδίας (εκπρόσωπος: A. Kruse), το Δικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, ασκούντα καθήκοντα προέδρου του έκτου τμήματος, S. von Bahr και J. Malenovský (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Kokott, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Το Βασίλειo της Σουηδίας, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανoνιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2001/29/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ και τoυ Συμβoυλίoυ, της 22ας Μαΐoυ 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή. |
2) |
Καταδικάζει τo Βασίλειo της Σουηδίας στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/8 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 2ας Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση C-97/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (1)
(Παράβαση κράτoυς μέλους - Οδηγία 2000/76/ΕΚ - Αποτέφρωση των αποβλήτων - Μη μεταφορά της στο εσωτερικό δίκαιο)
(2005/C 19/16)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Στην υπόθεση C-97/04, με αντικείμενο προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, που ασκήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2004, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: R. Amorosi και Κ. Κωνσταντινίδης), κατά Ιταλικής Δημοκρατίας (εκπρόσωποι: M. Braguaglia, επικουρούμενου από τον M. Fiengo), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, προέδρου τμήματος, N. Colneric και E. Levits (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 2 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
H Iταλική Δημoκρατία, μη θεσπίζoντας όλα τα αναγκαία νoμoθετικά, κανoνιστικά και διοικητικά μέτρα για τη συμμόρφωση πρoς την oδηγία 2000/76/ΕΚ τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoινoβoυλίoυ και τoυ Συμβoυλίoυ, της 4ης Δεκεμβρίoυ 2000, για την αποτέφρωση των αποβλήτων, παρέβη τις υπoχρεώσεις πoυ υπέχει από την oδηγία αυτή και, ειδικότερα, από το άρθρο της 21, παράγραφος 1. |
2) |
Καταδικάζει την Iταλική Δημoκρατία στα δικαστικά έξoδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/9 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(δεύτερο τμήμα)
της 29ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-360/02 P: Carlo Ripa di Meana κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1)
(Αίτηση αναιρέσεως - Πρώην ευρωβουλευτής - Προσωρινό συνταξιοδοτικό καθεστώς - Αναστολή καταβολής της συντάξεως κατόπιν της εκλογής του εν λόγω βουλευτή ως περιφερειακού συμβούλου - Προσφυγή ακυρώσεως - Επιβεβαιωτική πράξη - Απαράδεκτο - Προδήλως αβάσιμη αναίρεση)
(2005/C 19/17)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Στην υπόθεση C-360/02 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2002, Carlo Ripa di Meana, πρώην ευρωβουλευτής, κάτοικος Montecastello di Vibio (Ιταλία), (εκπρόσωποι: W. Viscardini και G. Donà), όπου έτερος διάδικος είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Caiola και G. Ricci), καθού πρωτοδίκως, το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, J. Makarczyk, P. Kūris και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει τον C. Ripa di Meana στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/9 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(δεύτερο τμήμα)
της 14ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-288/03 P: Bernard Zaoui κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως εν μέρει αβάσιμη και εν μέρει απαράδεκτη)
(2005/C 19/18)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση C-288/03 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 3 Ιουλίου 2003, Bernard Zaoui, κάτοικος Combs-la-Ville (Γαλλία), Lucien Zaoui, κάτοικος Netanya (Ισραήλ), Déborah Zaoui, σύζυγος Stain, κάτοικος Ramat Gan (Ισραήλ), (εκπρόσωπος: J. A. Buchinger) όπου έτερος διάδικος είναι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: Ρ. Kuijper, F. Dintilhac και C. Tufvesson), το Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους C. W. A. Timmermans (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Gulmann, R. Schintgen, J. Makarczyk και J. Klučka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει τους Bernard και Lucien Zaoui, καθώς και την Déborah Zaoui, σύζυγο Stain, στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/10 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(πέμπτο τμήμα)
της 1ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-379/03 P: Rafael Pérez Escolar κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Αίτηση αναιρέσεως - Κρατικές ενισχύσεις - Προσφυγή επί παραλείψει - Ενεργητική νομιμοποίηση - Απαράδεκτο)
(2005/C 19/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Στην υπόθεση C-379/03 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2003, Rafael Pérez Escolar (εκπρόσωπος: F. Moreno Pardo) όπου έτερος διάδικος είναι: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. L. Buendía Sierra), το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους C. Gulmann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen και J. Klucka, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Léger, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε την 1η Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει τον Pérez Escolar στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/10 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 29ης Οκτωβρίου 2004
στην υπόθεση C-18/04 P: Grégoire Krikorian κ.λπ. κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Αίτηση αναιρέσεως - Εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας - Αγωγή αποζημιώσεως - Αίτηση αναιρέσεως προδήλως εν μέρει αβάσιμη και εν μέρει απαράδεκτη)
(2005/C 19/20)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση C-18/04 Ρ, με αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως δυνάμει του άρθρου 56 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, που ασκήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2004, Grégoire Krikorian, κάτοικος Bouc-Bel-Air (Γαλλία), Suzanne Krikorian, το γένος Tatoyan, κάτοικος Bouc-Bel-Air (Γαλλία), Euro-Arménie ASBL, με έδρα την Μασσαλία (Γαλλία) (εκπρόσωπος: P. Krikorian) όπου έτεροι διάδικοι είναι Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (εκπρόσωποι: A. Baas και R. Passos), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: Σ. Κυριακοπούλου και G. Marhic), Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Ladenburger et F. Dintilhac), το Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, N. Colneric (εισηγητή) και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: M. Poiares Maduro, γραμματέας: R. Grass, εξέδωσε στις 29 Οκτωβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. |
2) |
Καταδικάζει τους ενάγοντες στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/10 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia, με διάταξη της 20ής Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Agip Petroli Spa κατά Capitaneria di Porto di Siracusa, Capitaneria di Porto di Siracusa, sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, προσεπικληθείσα: Arbix Diamone Shipping
(Υπόθεση C-456/04)
(2005/C 19/21)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Με διάταξη της 20ής Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Οκτωβρίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Agip Petroli Spa και Capitaneria di Porto di Siracusa, Capitaneria di Porto di Siracusa, sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, προσεπικληθείσα: Arbix Diamone Shipping που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του εξής ερωτήματος:
Αν η έννοια του «ταξιδίου που έπεται ή προηγείται του ταξιδίου υπό καθεστώς θαλάσσιας ενδομεταφοράς», όπως προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3577/92 (1), περιλαμβάνει μόνο το ταξίδι που είναι λειτουργικώς και εμπορικώς αυτοτελές, δηλαδή με φορτίο επί του σκάφους, ο τελικός/αρχικός προορισμός του οποίου είναι λιμένας της αλλοδαπής όπως προσδιορίζεται με τις προσβαλλόμενες στα πλαίσια της παρούσας δίκης πράξεις, ή αν επεκτείνεται στις περιπτώσεις ταξιδίου χωρίς φορτίο επί του σκάφους (ήτοι «ταξίδι με έρμα»).
(1) ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σ. 7.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/11 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunal administratif de Caen με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση Chambre de commerce et d'industrie de Flers-Argentan κατά Directeur des services fiscaux, Dircofi Ouest
(Υπόθεση C-458/04)
(2005/C 19/22)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 29 Οκτωβρίου 2004, το Tribunal administratif de Caen, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Chambre de commerce et d'industrie de Flers-Argentan και Directeur des services fiscaux, Dircofi Ouest, που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
Συνιστούν οι εσωτερικές μεταφορές πιστώσεων επιδοτήσεις, κατά την έννοια του άρθρου 19 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (1), για τον υπολογισμό της αναλογίας εκπτώσεως;
(1) Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (EE L 9/001, σ. 49).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/11 |
Αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA
(Υπόθεση C-463/04)
(2005/C 19/23)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Νοεμβρίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Federconsumatori κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA.To Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, όπως αυτό εφαρμόζεται στην υπό κρίση διαφορά, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου. |
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, το οποίο εφαρμόζεται από κοινού με το άρθρο 4 του νομοθετικού διατάγματος 332 της 31ης Μαΐου 1994, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου. |
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, στον βαθμό που, όπως εφαρμόζεται στην πράξη, επάγεται αποτέλεσμα αντίθετο προς άλλη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας (και ιδίως προς το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο d, του νόμου 332 της 31ης Μαΐου 1994, ο οποίος μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994), η οποία με τη σειρά της συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ και εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνει, όσον αφορά τις προϋποθέσεις ασκήσεως και τα προαπαιτούμενα εφαρμογής, τις αναγνωρισμένες με τις προαναφερθείσες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε θέματα ειδικών εξουσιών αρχές. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/12 |
Αίτηση του Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, προς το Δικαστήριο για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, υποβληθείσα με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση που εκκρεμεί μεταξύ Associazione Azionariato Diffuso dell'AEM κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA
(Υπόθεση C-464/04)
(2005/C 19/24)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Με διάταξη της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Νοεμβρίου 2004, το Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Milano, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στην υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Associazione Azionariato Diffuso dell'AEM κ.λπ. κατά Comune di Milano, προσεπικληθείσα: ΑΕΜ SpA.
To Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, όπως αυτό εφαρμόζεται στην υπό κρίση διαφορά, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου. |
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα, το οποίο εφαρμόζεται από κοινού με το άρθρο 4 του νομοθετικού διατάγματος 332 της 31ης Μαΐου 1994, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994, συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, όταν κάνει χρήση του δημόσιος οργανισμός, ο οποίος, αν και έχει απολέσει τον εκ του νόμου έλεγχο της μετοχικής εταιρίας στην οποία συμμετέχει, εντούτοις διατηρεί σημαντική συμμετοχή (εν προκειμένω ύψους 33,4 %) ως διαθέτων τη σχετική πλειοψηφία εταίρος, κτώμενος με τον τρόπο αυτό δυσανάλογη εξουσία ελέγχου. |
— |
Ερωτάται αν μπορεί να θεωρηθεί ότι το άρθρο 2449 του ιταλικού αστικού κώδικα συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ, όπως αυτό ερμηνεύτηκε με τις αποφάσεις της 23ης Μαΐου 2000 επί της υποθέσεως C-58/99, της 4ης Ιουνίου 2002 επί των υποθέσεων C-503/99 και C-483/99 και της 13ης Μαΐου 2003 επί των υποθέσεων C-98/01 και C-463/00, στον βαθμό που, όπως εφαρμόζεται στην πράξη, επάγεται αποτέλεσμα αντίθετο προς άλλη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας (και ιδίως προς το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο d, του νόμου 332 της 31ης Μαΐου 1994, ο οποίος μετατράπηκε στον νόμο 474 της 30ής Ιουλίου 1994), η οποία με τη σειρά της συνάδει προς το άρθρο 56 ΕΚ και εν πάση περιπτώσει επαναλαμβάνει, όσον αφορά τις προϋποθέσεις ασκήσεως και τα προαπαιτούμενα εφαρμογής, τις αναγνωρισμένες με τις προαναφερθείσες αποφάσεις του Δικαστηρίου σε θέματα ειδικών εξουσιών αρχές. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/12 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Tribunal Superior de Justicia de Cantabria, Sala de lo Social, με διάταξη της 1ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση Manuel Acereda Herrera κατά Servicio Cántabro de Salud
(Υπόθεση C-466/04)
(2005/C 19/25)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Με διάταξη της 1ης Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 3 Νοεμβρίου 2004, το Tribunal Superior de Justicia de Cantabria, Sala de lo Social, στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Manuel Acereda Herrera και Servicio Cántabro de Salud που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των εξής ερωτημάτων:
1. |
Έχουν τα άρθρα 22, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 2, και 36 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/1071 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, όπως έχει κωδικοποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) 118/1997 (1) του Συμβουλίου, την έννοια ότι η έγκριση από τον αρμόδιο φορέα της μεταβάσεως δικαιούχου στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, για να υποβληθεί στην κατάλληλη για την κατάστασή του θεραπεία, συνεπάγεται το δικαίωμά του σε απόδοση, εκ μέρους του φορέα που χορήγησε την έγκριση, των εξόδων μετακινήσεως, διαμονής ή/και διατροφής στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο μετέβη; |
2. |
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, προκύπτει από το κοινοτικό δίκαιο κάποιος κανόνας ή κριτήριο σύμφωνα με το οποίο πρέπει να προσδιορίζονται τα προς απόδοση έξοδα και το ύψος τους; |
3. |
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, αντιβαίνει προς την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και των οργάνων της Κοινότητας που προβλέπεται από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και, ειδικότερα, από το άρθρο της 10 (πρώην άρθρο 5), καθώς και προς τη νομική φύση των κοινοτικών κανονισμών που προβλέπεται στο άρθρο 249 της Συνθήκης (πρώην άρθρο 189), η εφαρμογή, μέσω της εθνικής νομοθεσίας, των διατάξεων ενός κοινοτικού κανονισμού από κράτος μέλος, με τη θέσπιση πρόσθετων κανόνων που συμπληρώνουν το περιεχόμενο του κανονισμού αυτού, διά των οποίων εισάγεται διαφορετική ρύθμιση περιπτώσεων που κατά τον κανονισμό διέπονται από το ίδιο νομικό καθεστώς, κατά τρόπον ώστε να αποτρέπονται οι πολίτες από την άσκηση ορισμένων δυνατοτήτων και δικαιωμάτων που τους παρέχει ο κοινοτικός κανόνας; Ειδικότερα, αντιβαίνει προς τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/1071 του Συμβουλίου η διατήρηση σε ισχύ εκ μέρους του Βασιλείου της Ισπανίας διατάξεων του εσωτερικού δικαίου που παρέχουν στους δικαιούχους του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως δικαιώματα σε παροχές επιπλέον των παρεχομένων από το άρθρο 22 του εν λόγω κανονισμού, αλλά που αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις διάφορες περιπτώσεις που περιλαμβάνονται σε αυτόν, κατά τρόπον ώστε να χορηγούνται οι επιπλέον αυτές παροχές μόνο στην περίπτωση του στοιχείου γ' της παραγράφου 1, χωρίς να υπάρχει κάποια αντικειμενική, κατάλληλη και εύλογη αιτιολόγηση της διαφοροποιήσεως αυτής; |
4. |
Εν πάση περιπτώσει:
|
(1) Της 2ας Δεκεμβρίου 1996 για τροποποίηση και ενημέρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (EE L 28 της 30.1.1997, σ. 1).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/14 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, που υπέβαλε το Bundesfinanzhof με διάταξη της 14ης Ιουλίου 2004, στην υπόθεση Finanzamt Offenbach am Main-Land κατά Keller Holding GmbH
(Υπόθεση C-471/04)
(2005/C 19/26)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Με διάταξη της 14ης Ιουλίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 5 Νοεμβρίου 2004, το Bundesfinanzhof, στο πλαίσιο της διαφοράς Finanzamt Offenbach am Main-Land κατά Keller Holding GmbH, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί του εξής ερωτήματος:
Αντιβαίνει προς το άρθρο 52, σε συνδυασμό προς το άρθρο 58 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και προς το άρθρο 73Β της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας το γεγονός ότι οι δαπάνες χρηματοδοτήσεως εταιρίας, οι οποίες, από οικονομικής απόψεως, συνδέονται άμεσα με τα μη φορολογητέα στην ημεδαπή κέρδη από τη συμμετοχή σε κεφαλαιουχική εταιρία, η οποία είναι εγκατεστημένη εντός άλλου κράτους μέλους, μπορούν να αφαιρεθούν ως λειτουργικές δαπάνες μόνον στο μέτρο που δεν διανέμονται αφορολόγητα κέρδη από τη συμμετοχή αυτή;
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/14 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Hof van cassatie (Βέλγιο), με απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2004, στην υπόθεση Plumex κατά Young Sports NV
(Υπόθεση C-473/04)
(2005/C 19/27)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Με απόφαση της 22ας Οκτωβρίου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 9 Νοεμβρίου 2004, το Hof van cassatie (Βέλγιο), στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Plumex και Young Sports NV που εκκρεμεί ενώπιόν του, ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί των εξής ερωτημάτων:
1) |
Αποτελεί η κατά την έννοια των άρθρων 4 έως 11 (1) επίδοση τον κύριο τρόπο επιδόσεως, η δε επίδοση απευθείας με το ταχυδρομείο, κατά την έννοια του άρθρου 14, τον δευτερεύοντα τρόπο επιδόσεως, εξυπακουομένου ότι ο πρώτος τρόπος υπερισχύει του δεύτερου όταν αμφότεροι συντελούνται κατά τις νομοθετικές διατάξεις; |
2) |
Σε περίπτωση σωρευτικής επιδόσεως σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 11, αφενός, και απευθείας με το ταχυδρομείο σύμφωνα με το άρθρο 14, αφετέρου, αρχίζει η προθεσμία ασκήσεως εφέσεως κατά την ημερομηνία της επιδόσεως που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 11 και όχι κατά την ημερομηνία επιδόσεως σύμφωνα με το άρθρο 14; |
(1) Του κανονισμού (ΕΚ) 1348/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 160, σ. 37).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/14 |
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως που υπέβαλε το Bundesverwaltungsgericht με διάταξη της 3ης Αυγούστου 2004 στο πλαίσιο της διαφοράς μεταξύ Engin Torun και Δήμου Augsburg
(Υπόθεση C-481/04)
(2005/C 19/28)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Με διάταξη της 3ης Αυγούστου 2004, η οποία περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Νοεμβρίου 2004, το Bundesverwaltungsgericht ζητεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της διαφοράς Engin Torun κατά Δήμου Augsburg, την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επί των ακόλουθων ερωτημάτων:
1) |
Εκπίπτει το ενήλικο τέκνο Τούρκου εργαζομένου, απασχολουμένου τρία και πλέον έτη νομίμως στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το οποίο ολοκλήρωσε την επαγγελματική του κατάρτιση ως μεταλλουργός με τη λήψη πτυχίου βοηθού τεχνίτη, του δικαιώματός του διαμονής το οποίο απορρέει από το βάσει του άρθρου 7, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας (απόφαση 1/80) δικαίωμά του να αποδέχεται οποιαδήποτε προσφορά εργασίας —πλην των περιπτώσεων που μνημονεύει το άρθρο 14 της αποφάσεως 1/80 καθώς και στην περίπτωση εξόδου από το κράτος μέλος υποδοχής για σημαντικό χρονικό διάστημα άνευ θεμιτού λόγου— ακόμη και στην περίπτωση που
|
2) |
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα: εκπίπτει ο Τούρκος υπήκοος υπό τις αναφερόμενες στο ερώτημα 1β προϋποθέσεις του δικαιώματός του διαμονής το οποίο απορρέει από το δικαίωμα προσβάσεως στην απασχόληση του άρθρου 6, παράγραφος 1, δεύτερη ή τρίτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80; |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/15 |
Αίτηση αναιρέσεως της SNF SAS, κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα) της 6ης Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση T-213/02, SNF SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2004
(Υπόθεση C-482/04 P)
(2005/C 19/29)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η SNF SAS, με έδρα το Andrézieux, Γαλλία, εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους K. Van Meldegem και C. Mereu, άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2004, ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 6ης Σεπτεμβρίου 2004, T-213/02 (1), SNF SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να κρίνει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη· |
— |
να αναιρέσει τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 6ης Σεπτεμβρίου 2004 στην υπόθεση T-213/02· |
— |
να κρίνει παραδεκτά τα αιτήματα της αναιρεσείουσας στην υπόθεση T-213/02 |
— |
να κρίνει την υπόθεση επί της ουσίας ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο για να κρίνει επί της ουσίας· και |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτοβάθμιας και της αναιρετικής διαδικασίας. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη του Πρωτοδικείου πρέπει να αναιρεθεί για τους εξής λόγους:
α) |
το Πρωτοδικείο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, παραβίασε την αρχή της νομικής αποτελεσματικότητας και παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως· |
β) |
το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο κατά τη νομική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών· |
γ) |
η διάταξη του Πρωτοδικείου προσβάλλει το δικαίωμα επί πλήρους και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας και το δικαίωμα ακροάσεως. |
(1) ΕΕ C 233 της 28.9.2002, σ. 28.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/15 |
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ασκήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2004 (1)
(Υπόθεση C-483/04)
(2005/C 19/30)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Knut Simonsson και Enrico Traversa, άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 22 Νοεμβρίου 2004, προσφυγή κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να διαπιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 2002/6/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με τις διατυπώσεις υποβολής δηλώσεων για τα πλοία κατά τον κατάπλου ή/και απόπλου από λιμένες των κρατών μελών της Κοινότητας, ή εν πάση περιπτώσει μη έχοντας ανακοινώσει στην Επιτροπή τα μέτρα αυτά, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας, |
— |
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
Η προθεσμία για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου 2003.
(1) EE L 67 της 9.3.2002, σ. 31.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/16 |
Προσφυγή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Βασιλείου της Ισπανίας, που ασκήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2004
(Υπόθεση C-501/04)
(2005/C 19/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
H Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους Enrico Traversa, νομικό σύμβουλο, και Ramón Vidal Puig, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 6 Δεκεμβρίου 2004 προσφυγή κατά του Βασιλείου της Ισπανίας.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
— |
να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, επιτρέποντας στους ασφαλιζομένους να λύουν τις ασφαλιστικές συμβάσεις σε περίπτωση μεταβιβάσεως του χαρτοφυλακίου όταν ο εκχωρών ή/και ο εκδοχέας είναι ασφαλιστική εταιρία που δεν έχει την έδρα της στην Ισπανία και τελεί υπό καθεστώς εγκαταστάσεως ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, αλλά μη επιτρέποντας τη λύση των συμβάσεων όταν πρόκειται για μεταβίβαση μεταξύ ισπανικών εταιριών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από
|
— |
να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα:
Παρότι το άρθρο 12, παράγραφος 6, της οδηγίας 92/49 και το άρθρο 14, παράγραφος 5, της οδηγίας 2002/83 παρέχουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν την λύση των ασφαλιστικών συμβάσεων, ένα κράτος μέλος παραβαίνει τις ως άνω διατάξεις όταν, κατά την παροχή της δυνατότητας αυτής, εισάγει διάκριση, άμεση ή έμμεση, μεταξύ των ασφαλιστικών εταιριών που έχουν έδρα στο εν λόγω κράτος μέλος και των ασφαλιστικών εταιριών άλλων κρατών μελών που λειτουργούν υπό καθεστώς ελεύθερης εγκαταστάσεως ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στο κράτος μέλος αυτό.
Η ισπανική νομοθεσία εισάγει δυσμενή διάκριση διότι μεταχειρίζεται ευμενέστερα τις ισπανικές ασφαλιστικές εταιρίες από τις ασφαλιστικές εταιρίες άλλων κρατών μελών όσον αφορά τη δυνατότητα λύσεως των ασφαλιστικών συμβάσεων, χωρίς η διαφορετική μεταχείριση να ανταποκρίνεται σε αντικειμενικές διαφορές μεταξύ των αντίστοιχων καταστάσεων.
Η διαφορετική μεταχείριση δεν δικαιολογείται από λόγους σχετικούς με την προστασία των καταναλωτών.
(1) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1.
(2) ΕΕ L 345 της 19.12.2002, σ. 1.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/16 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-177/02 (1)
(2005/C 19/32)
(Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
Με διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή των υποθέσεων C-177/02, C-178/02, C-179/02 και C-180/02 (αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως του Corte Suprema di cassazione): Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura — AGEA κατά Azienda Agricola Fava Allessandro e Delledonne Carla (C-177/02), Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura — AGEA κατά Luigi Serpelloni (C-178/02), Azienda Agricola Coato Giovanni, Lorenzo e Vaccaro Ivana κατά Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura — AGEA (C-179/02) και Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura — AGEA κατά Battista e Giacomo Malzani (C-180/02).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-330/02 (1)
(2005/C 19/33)
(Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
Με διάταξη της 14ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-330/02: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-77/03 (1)
(2005/C 19/34)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
Με διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-77/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-257/03 (1)
(2005/C 19/35)
(Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική)
Με διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-257/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-340/03 (1)
(2005/C 19/36)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
Με διάταξη της 25ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-340/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Αυστριακής Δημοκρατίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-518/03 (1)
(2005/C 19/37)
(Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική)
Με διάταξη της 8ης Σεπτεμβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-518/03: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Σουηδίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-62/04 (1)
(2005/C 19/38)
(Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
Με διάταξη της 28ης Σεπτεμβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-62/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/17 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-86/04 (1)
(2005/C 19/39)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
Με διάταξη της 14ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-86/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου Λουξεμβούργου.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/18 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-92/04 (1)
(2005/C 19/40)
(Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική)
Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-92/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/18 |
Διαγραφή της υποθέσεως C-230/04 (1)
(2005/C 19/41)
(Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική)
Με διάταξη της 29ης Οκτωβρίου 2004, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως C-230/04: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/19 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 16ης Δεκεμβρίου 2004
στις υποθέσεις Τ-120/01 και Τ-300/01: Carlo De Nicola κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (1)
(Προσωπικό της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων - Παραδεκτό - Όροι εργασίας - Πειθαρχική διαδικασία - Παύση - Απόλυση χωρίς προειδοποίηση)
(2005/C 19/42)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Στις υποθέσεις Τ-120/01 και Τ-300/01, Carlo De Nicola, κάτοικος Ρώμης (Ιταλία), εκπροσωπούμενος από τον L. Isola, δικηγόρο, κατά Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (εκπρόσωποι: C. Gómez de la Cruz και F. Mantegazza, επικουρούμενοι από τον C. Camilli, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο στην υπόθεση T-120/01, ουσιαστικά, αφενός, την ακύρωση της επιστολής του διευθυντή ανθρωπίνων πόρων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων της 6ης Μαρτίου 2001 σχετικά με τους όρους επανένταξης του προσφεύγοντος σε συνέχεια της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 23ης Φεβρουαρίου 2001, De Nicola κατά ΕΤΕ (T-7/98, T-208/98 και T-109/99, RecFP σ. I-A-49 και II-185) και της αποφάσεως του προέδρους της Τράπεζας, της 22ας Μαΐου 2001, για ανάκλησή του από τα καθήκοντά του και, αφετέρου, να λάβει αποζημίωση, και, με αντικείμενο στην υπόθεση T-300/01, ουσιαστικά, την ακύρωση της αποφάσεως του προέδρου της Τράπεζας της 6ης Σεπτεμβρίου 2001, για απόλυσή του χωρίς προειδοποίηση και χωρίς επίδομα αναχωρήσεως και, αφετέρου, να λάβει αποζημίωση, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, M. Jaeger και A. W. H. Meij, δικαστές, γραμματέας: J. Plingers, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Ακυρώνει την από 22 Μαΐου 2001 απόφαση της καθής περί παύσεως του προσφεύγοντος. |
2) |
Ακυρώνει την απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 2002 περί απολύσεως του προσφεύγοντος |
3) |
Υποχρεώνει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα δυνάμει της μερικής μη εκτελέσεως του σημείου 2 του διατακτικού της αποφάσεως της 23ης Φεβρουαρίου 2001 το ποσό των 3 716 ευρώ, προσαυξημένο, ενδεχομένως, με τη χρηματική αποζημίωση που αντιστοιχεί στις ημέρες αδείας που δεν έλαβε, πλέον τόκων υπερημερίας από 1ης Ιουνίου 2001 μέχρις εξοφλήσεως. Το εφαρμοστέο ποσοστό των τόκων υπερημερίας υπολογίζεται βάσει του ποσοστού το οποίο καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, εφαρμόζεται δε κατά την οικεία περίοδο προσαυξημένο κατά δύο μονάδες. |
4) |
Υποχρεώνει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 2 315 ευρώ δυνάμει των μη εισπραχθεισών αμοιβών για την περίοδο από 1ης Μαρτίου 2001 έως 31 Αυγούστου 2002, πλέον τόκων υπερημερίας από 1ης Ιουνίου 2001 μέχρις εξοφλήσεως. Το εφαρμοστέο ποσοστό των τόκων υπερημερίας υπολογίζεται βάσει του ποσοστού το οποίο καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις πράξεις αναχρηματοδότησης, εφαρμόζεται δε κατά την οικεία περίοδο προσαυξημένο κατά δύο μονάδες. |
5) |
Υποχρεώνει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα τις καθυστερούμενες μη εισπραχθείσες αποδοχές από 1ης Σεπτεμβρίου 2001, πλέον τόκων υπερημερίας, με αφαίρεση του ποσού των 1 290 ευρώ το οποίο καταβάλλεται στον προσφεύγοντα ως επίδομα γεωγραφικής κινητικότητας για τον Σεπτέμβριο 2001. Το εφαρμοστέο ποσοστό των τόκων υπερημερίας υπολογίζεται βάσει του ποσοστού το οποίο καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, εφαρμόζεται δε κατά την οικεία περίοδο προσαυξημένο κατά δύο μονάδες. |
6) |
Υποχρεώνει την καθής να καταβάλει στον προσφεύγοντα 10 000 ευρώ προς ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης. |
7) |
Η καθής φέρει τα δικαστικά της έξοδα, συμπεριλαμβανομένων όσων σχετίζονται με τα ασφαλιστικά μέτρα, καθώς και το ήμισυ των εξόδων τα οποία υπέστη ο προσφεύγων στις υποθέσεις T-120/01 και T-300/01 και τα ασφαλιστικά μέτρα στις υποθέσεις αυτές. |
8) |
Απορρίπτει τις προσφυγές κατά τα λοιπά. |
(1) ΕΕ C 227 της 11.8.2001 και ΕΕ C 44 της 16.2.2002.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/20 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 18ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-176/01, Ferriere Nord SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Κρατικές ενισχύσεις - Κοινοτικά πλαίσια των κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος - Επιχείρηση βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα - Προϊόντα υπαγόμενα στη Συνθήκη ΕΚ - Εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεως - Νέα ενίσχυση - Κίνηση επίσημης διαδικασίας - Προθεσμίες - Δικαιώματα άμυνας - Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη - Αιτιολογία - Διαχρονική δυνατότητα εφαρμογής των κοινοτικών πλαισίων - Περιβαλλοντικός σκοπός της επενδύσεως)
(2005/C 19/43)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Στην υπόθεση Τ-176/01, Ferriere Nord SpA, με έδρα το Osoppo (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους W. Viscardini Donà και G. Donà, υποστηριζόμενη από την Ιταλική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: αρχικώς U. Leanza και, στη συνέχεια, I. Braguglia και M. Fiorilli, avvocati dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και V. Di Bucci, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως 2001/829/ΕΚ, ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Μαρτίου 2001, για την κρατική ενίσχυση την οποία η Ιταλία προτίθεται να εφαρμόσει υπέρ της Ferriere Nord SpA (EE L 310, σ. 22), και, αφετέρου, την καταβολή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που η προσφεύγουσα διατείνεται ότι υπέστη εξ αιτίας της εκδόσεως της εν λόγω αποφάσεως, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili, A. W. H. Meij, Μ. Βηλαρά και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: J. Palacio Gonzαlez, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή. |
2) |
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικά της δικαστικά έξοδα καθώς και σε αυτά της Επιτροπής. |
3) |
Η Ιταλική Δημοκρατία φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/20 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 16ης Δεκεμβρίου 2004
στην υπόθεση Τ-11/02: Σπυρίδων Παπάς του Αθανασίου κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Υπάλληλοι - Κατάργηση θέσεως - Μηνιαία αποζημίωση βάσει του άρθρου 50 του ΚΥΚ - Υπηρεσίες λαμβανόμενες υπόψη για τον υπολογισμό αυτής - Προϋπηρεσία προ της αναλήψεως υπηρεσίας στις Κοινότητες - Μεταφορά συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων)
(2005/C 19/44)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση Τ-11/02, Σπυρίδων Παπάς του Αθανασίου, τέως υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Kraainem (Βέλγιο), εκπροσωπούμενος από τους Κ. Αδαμαντόπουλο και Β. Ακριτίδη, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: J. Currall και F. Clotuche-Duvieusart, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής που καθορίζει τη διάρκεια της μηνιαίας αποζημίωσης την οποία δικαιούται ο προσφεύγων ως αποτέλεσμα της καταργήσεως της θέσεώς του προς το συμφέρον της υπηρεσίας, βάσει του άρθρου 50 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Πρωτοδικείο (δικάζον ως μονομελές με δικαστή τον: M. Jaeger), γραμματέας: I. Νατσινάς, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 16 Δεκεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή. |
2) |
Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/21 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 10ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση Τ-164/02: Kaul GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
(Κοινοτικό σήμα - Διαδικασία ανακοπής - Αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού κοινοτικού σήματος ARCOL - Προγενέστερο λεκτικό κοινοτικό σήμα CAPOL - Έκταση του διενεργούμενου από το τμήμα προσφυγών ελέγχου - Εκτίμηση των προσκομιζομένων ενώπιον του τμήματος προσφυγών στοιχείων)
(2005/C 19/45)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση Τ-164/02, Kaul GmbH, με έδρα το Elmshorn (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους G. Würtenberger και R. Kunze, δικηγόρους, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), (εκπρόσωποι: A. von Mühlendahl και G. Schneider), όπου ο έτερος διάδικος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ είναι η Bayer AG, με έδρα το Λεβερκούζεν (Γερμανία), με αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του τρίτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Μαρτίου 2002 (υπόθεση R 782/2000-3), επί διαδικασίας ανακοπής μεταξύ της Kaul GmbH και της Bayer AG, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, Μ. Βηλαρά και I. Wiszniewska-Białecka, δικαστές, γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 10 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Ακυρώνει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 4ης Μαρτίου 2002 (υπόθεση R 782/2000-3). |
2) |
Καταδικάζει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα. |
(1) ΕΕ C 180 της 27.7.2002.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/21 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 9ης Νοεμβρίου 2004
στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-285/02 και T-395/02, Eva Vega Rodríguez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Υπάλληλοι - Γενικός διαγωνισμός - Ερωτήσεις πολλαπλών απαντήσεων - Ακρίβεια των απαντήσεων του εντύπου βάσει του οποίου γίνεται η διόρθωση - Δικαστικός έλεγχος - Όρια)
(2005/C 19/46)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-285/02 και T-395/02, Eva Vega Rodríguez, κάτοικος Βρυξελλών (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη, στην υπόθεση T-285/2, από τον J. Iturriagagoitia Bassas και, στην υπόθεση T-395/02, από τους Iturriagagoitia Bassas και K. Delvolvé, δικηγόρους, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, κυρίως, προσφυγές περί ακυρώσεως της αποφάσεως της επιτροπής του διαγωνισμού COM/A/10/01, με την οποία βαθμολογήθηκε η προσφεύγουσα με απορριπτικό βαθμό, ήτοι με βαθμολογία που την αποκλείει από τη συνέχεια του διαγωνισμού, καθώς και της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεώς της και, επικουρικώς, αγωγές αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Pirrung, πρόεδρο, A. W. H. Meij και N. J. Forwood, δικαστές, γραμματέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει τις προσφυγές-αγωγές. |
2) |
Κάθε διάδικος θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/22 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
(τέταρτο τμήμα)
της 10ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-396/02, August Storck KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
(Κοινοτικό σήμα - Τρισδιάστατο σήμα - Σχήμα ζαχαρωτού - Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (EΚ) 40/94 - Διακριτικός χαρακτήρας που αποκτήθηκε λόγω της χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 40/94)
(2005/C 19/47)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση T-396/02, August Storck KG, με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους H. Wrage-Molkenthin, T. Reher, A. Heise και I. Rohr, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: B. Müller και G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 14ης Οκτωβρίου 2002 (υπόθεση R 187/2001-4), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως τρισδιάστατου σήματος αποτελούμενου από το σχήμα ζαχαρωτού χρώματος ανοικτού καφέ, το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 10 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή. |
2) |
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/22 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 10ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-402/02, August Storck KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
(Κοινοτικό σήμα - Εικονιστικό σήμα που εμφανίζει το σχήμα περιτυλίγματος ζαχαρωτών με στριμμένα τα δύο άκρα (σχήμα σγουρόχαρτου) - Αντικείμενο της αιτήσεως - Απόλυτος λόγος απαραδέκτου - Άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 - Διακριτικός χαρακτήρας που αποκτήθηκε λόγω χρήσεως - Άρθρο 7, παράγραφος 3, του κανονισμού (EΚ) 40/94 - Δικαίωμα ακροάσεως - Άρθρο 73, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 40/94 - Αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών - Άρθρο 74, παράγραφος 1, του κανονισμού (EΚ) 40/94))
(2005/C 19/48)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση T-402/02, August Storck KG, με έδρα το Βερολίνο (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους H. Wrage-Molkenthin, T. Reher, A. Heise και I. Rohr, δικηγόρους, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωποι: B. Müller και G. Schneider), με αντικείμενο προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ, της 18ης Οκτωβρίου 2002 (υπόθεση R 0256/2001-2), με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση καταχωρίσεως σήματος που εμφανίζει το σχήμα περιτυλίγματος με στριμμένα τα δύο άκρα (σχήμα σγουρόχαρτου), το Πρωτοδικείο (τέταρτο τμήμα), συγκείμενο από τους H. Legal, πρόεδρο, V. Tiili και Μ. Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: B. Pastor, βοηθός γραμματέας, εξέδωσε, στις 10 Νοεμβρίου 2004, απόφαση με το εξής διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή. |
2) |
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/22 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 9ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-116/03, Oreste Montalto κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (1)
(Υπάλληλοι - Πρόσληψη - Έκτακτος υπάλληλος - Προκήρυξη διαγωνισμού - Διαδικασία προσλήψεως)
(2005/C 19/49)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Στην υπόθεση T-116/03, Oreste Montalto, υπάλληλος του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), κάτοικος Αλικάντε (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον G. Vandersanden, δικηγόρο, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: B. Hoff-Nielsen και F. Anton), με αντικείμενο αφενός προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2002, περί διορισμού αναπληρωματικού προέδρου ενός τμήματος προσφυγών καθώς και προέδρου της Υπηρεσίας προσφυγών του ΓΕΕΑ (ΕΕ C 130, 2002, σ. 2), και αφετέρου αγωγή αποζημιώσεως, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Lindh, πρόεδρο, R. García-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Ι. Νάτσινας, υπάλληλος διοικήσεως, εξέδωσε στις 9 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2002, περί διορισμού αναπληρωματικού προέδρου ενός τμήματος προσφυγών καθώς και προέδρου της Υπηρεσίας προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα). |
2) |
Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή κατά τα λοιπά. |
3) |
Καταδικάζει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/23 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 10ης Νοεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-165/03, Eduard Vonier κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Υπάλληλοι - Διαγωνισμός - Μη εγγραφή στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων - Εθνικό σεμινάριο - Σύνθεση της εξεταστικής επιτροπής - Προφορική δοκιμασία - Ιδιωτική ζωή - Γνώσεις ξένων γλωσσών)
(2005/C 19/50)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Στην υπόθεση T-165/03, Eduard Vonier, κάτοικος Άμστερνταμ (Κάτω Χώρες), εκπροσωπούμενος από τον W. Schmolke, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωπος: J. Currall, επικουρούμενος από τον B. Wägenbaur, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της 30ής Ιουλίου 2002, με την οποία η εξεταστική επιτροπή του διαγωνισμού COM/A/6/01 αποφάσισε να μην περιλάβει τον προσφεύγοντα-ενάγοντα στον εφεδρικό πίνακα προσλήψεων διοικητικών υπαλλήλων στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων και, αφετέρου, αίτημα περί αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη ο προσφεύγων-ενάγων, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους J. Azizi, πρόεδρο, F. Dehousse και O. Czúcz, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 10 Νοεμβρίου 2004 απόφαση με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή-αγωγή. |
2) |
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/23 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 13ης Ιουλίου 2004
στην υπόθεση Τ-29/03, Comunidad Autónoma de Andalucía κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
(Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF) - Έκθεση αφορώσα τη διοικητική έρευνα περί της εμπορίας ελαιολάδου στην Ανδαλουσία (Ισπανία) - Διοικητική ένσταση - Απαράδεκτο)
(2005/C 19/51)
Γλώσσα της διαδικασίας: η ισπανική
Στην υπόθεση T-29/03, Comunidad Autόnoma de Andalucίa, εκπροσωπούμενη από τον C. Carretero Espinosa de los Monteros, δικηγόρο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: C. Ladenburger και S. Pardo Quintillán), με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως που φέρεται ότι εμπεριέχει το έγγραφο του γενικού διευθυντή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολεμήσεως της Απάτης (OLAF), της 8ης Νοεμβρίου 2002, με το οποίο ο τελευταίος ενημέρωσε την προσφεύγουσα ως προς την αδυναμία εξετάσεως της διοικητικής ενστάσεώς της κατά της εκθέσεως IO/2000/7057 της OLAF, σχετικά με τις διοικητικές έρευνες περί της εμπορίας ελαιολάδου στην Ανδαλουσία (Ισπανία), το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους B. Vesterdorf, πρόεδρο, P. Mengozzi και M. E. Martins Ribeiro, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 13 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη. |
2) |
Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και εκείνα της Επιτροπής. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/24 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 9ης Σεπτεμβρίου 2004
στην υπόθεση T-14/04, Alto de Casablanca, SA, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (1)
(Κοινοτικό σήμα - Εκπροσώπηση από δικηγόρο - Προδήλως απαράδεκτο)
(2005/C 19/52)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Στην υπόθεση T-14/04, Alto de Casablanca, SA, με έδρα την Casablanca (Χιλή), εκπροσωπούμενη από τον A. Pluckrose, κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) (εκπρόσωπος: O. Montalto), όπου το άλλο μέρος κατά τη διαδικασία ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ ήταν η Bodegas Julián Chivite, SL, με έδρα το Cintruénigo (Ισπανία), υπόθεση με αντικείμενο αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 4ης Νοεμβρίου 2003 (υπόθεση R 18/2003-2), η οποία αφορά αίτηση καταχωρίσεως του λεκτικού σήματος VERAMONTE ως κοινοτικού σήματος, το Πρωτοδικείο (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από τους P. Lindh, πρόεδρο, R. García-Valdecasas και J. D. Cooke, δικαστές, γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη. |
2) |
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/24 |
ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΈΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ
της 7ης Ιουλίου 2004
στην υπόθεση T-37/04 R, Região autónoma dos Açores κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
(Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων - Αλιεία - Κανονισμός (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου - Αίτηση μερικής αναστολής εκτελέσεως και λήψεως άλλων προσωρινών μέτρων - Παραδεκτό - Επείγον - Παρέμβαση)
(2005/C 19/53)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Στην υπόθεση T-37/04 R, Região autónoma dos Açores, εκπροσωπούμενη από τους M. Renouf, S. Crosby και C. Bryant, solicitors, και από τον H. Mercer, barrister, κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (εκπρόσωποι: J. Monteiro και F. Florindo Gijón), υποστηριζομένου από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: T. van Rijn και B. Doherty, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), και από το Βασίλειο της Ισπανίας (εκπρόσωποι: N. Díaz Abad και E. Braquehais Conesa, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο), με αντικείμενο αίτηση να ανασταλεί μερικώς η εκτέλεση του κανονισμού (ΕΚ) 1954/2003 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ)2847/93 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΚ) 685/95 και (ΕΚ) 2027/95 (ΕΕ L 289, σ. 1), κατά το μέτρο που αυτός επηρεάζει τα ύδατα των Αζορών, και, ιδίως, του άρθρου 3, του άρθρου 5, παράγραφος 1, του άρθρου 11, του άρθρου 13, στοιχείο β', και του άρθρου 15 του ως άνω κανονισμού καθώς και του παραρτήματός του, και/ή να διαταχθούν οποιαδήποτε άλλα προσωρινά μέτρα κρίνονται ενδεδειγμένα, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέδωσε στις 7 Ιουλίου 2004 διάταξη με το ακόλουθο διατακτικό:
1) |
Επιτρέπει στην Porto de Abrigo – Organização de Produtores da Pesca CRL και στην GÊ-Questa – Associação de Defesa do Ambiente να παρέμβουν υπέρ της αιτούσας. |
2) |
Απορρίπτει την αίτηση παρεμβάσεως του WWF – World Wide Fund for Nature και της Seas at Risk. |
3) |
Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. |
4) |
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/24 |
Προσφυγή της Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 24 Αυγούστου 2004
(Υπόθεση T-350/04)
(2005/C 19/54)
Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
Η Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH, Bitburg (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 24 Αυγούστου 2004, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πληρεξούσια της προσφεύγουσας είναι η Michaela Huth-Dierig, Rechtsanwältin.
Ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Anheuser-Busch, Inc., Saint Louis (Ηνωμένες Πολιτείες).
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως R 453/2002-2· |
— |
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: |
Η Anheuser-Busch, Inc. |
Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: |
Το λεκτικό σήμα «BUD» για προϊόντα της κλάσεως 32 (ζύθος, ζύθος τύπου «ale» και «porter», οινοπνευματώδη ποτά από ζύμωση βύνης δημητριακών) — Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 24 711 |
Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Η προσφεύγουσα |
Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Τα γερμανικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα «Bit», «BIT», «Bitte ein Bit» και «Bitburger» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 32, 34 et 42 (μεταξύ άλλων, ζύθος και μη οινοπνευματώδη ποτά) |
Απόφαση του τμήματος ανακοπών: |
Απόρριψη της ανακοπής |
Απόφαση του τμήματος προσφυγών: |
Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας |
Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή: |
Ουσιώδης ηχητική ομοιότητα μεταξύ των σημάτων. Κακή εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94. Η ευρύτερη προστασία, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού, της οποίας απολαύουν τα προγενέστερα σήματα BIT. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/25 |
Προσφυγή της Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 24 Αυγούστου 2004
(Υπόθεση T-351/04)
(2005/C 19/55)
Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
Η Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH, Bitburg (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 24 Αυγούστου 2004, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Πληρεξούσια της προσφεύγουσας ήταν η Michaela Huth-Dierig, Rechtsanwältin. Ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Anheuser-Busch, Inc., Saint Louis (Ηνωμένες Πολιτείες).
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως R 447/2002-2· |
— |
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: |
Η Anheuser-Busch, Inc. |
||||||
Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: |
Το εικονιστικό σήμα «American Bud» για προϊόντα των κλάσεων 16, 25 και 32 (μεταξύ άλλων χαρτί, είδη ενδύσεως, ζύθος, ζύθοι τύπου «ale» και «porter», οινοπνευματώδη και μη οινοπνευματώδη ποτά παρασκευαζόμενα από επεξεργασία βύνης δημητριακών) — Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 398 966 |
||||||
Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Η προσφεύγουσα |
||||||
Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Τα γερμανικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα «Bit», «BIT» και «Bitte ein Bit» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 32, 34 και 42 (μεταξύ άλλων, ζύθος και μη οινοπνευματώδη ποτά) |
||||||
Απόφαση του τμήματος ανακοπών: |
Απόρριψη της ανακοπής |
||||||
Απόφαση του τμήματος προσφυγών: |
Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας |
||||||
Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή: |
|
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/26 |
Προσφυγή της Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), η οποία ασκήθηκε στις 24 Αυγούστου 2004
(Υπόθεση T-352/04)
(2005/C 19/56)
Γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η προσφυγή: η γερμανική
Η Bitburger Brauerei Th. Simon GmbH, Bitburg (Γερμανία), άσκησε προσφυγή, στις 24 Αυγούστου 2004, κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Πληρεξούσια της προσφεύγουσας είναι η Michaela Huth-Dierig, Rechtsanwältin. Ο έτερος διάδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών ήταν η Anheuser-Busch, Inc., Saint Louis (Ηνωμένες Πολιτείες).
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 22ας Ιουνίου 2004 επί της υποθέσεως R 451/2002-2· |
— |
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: |
Η Anheuser-Busch, Inc. |
Κοινοτικό σήμα προς καταχώριση: |
Το εικονιστικό σήμα «Anheuser Busch Bud» για προϊόντα των κλάσεων 16, 25 και 32 (μεταξύ άλλων, χαρτί, είδη ενδύσεως, ζύθος, ζύθοι τύπου «ale» και «porter», οινοπνευματώδη και μη οινοπνευματώδη ποτά παρασκευαζόμενα με επεξεργασία βύνης δημητριακών) — Αίτηση καταχωρίσεως υπ' αριθ. 398 867 |
Δικαιούχος του κατά τη διαδικασία ανακοπής αντιταχθέντος σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Η προσφεύγουσα |
Αντιταχθέν δικαίωμα επί σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος: |
Τα γερμανικά λεκτικά και εικονιστικά σήματα «Bit», «BIT», «Bitte ein Bit» για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 32, 34 και 42 (μεταξύ άλλων, ζύθος και μη οινοπνευματώδη ποτά) |
Απόφαση του τμήματος ανακοπών: |
Απόρριψη της ανακοπής |
Απόφαση του τμήματος προσφυγών: |
Απόρριψη της προσφυγής της προσφεύγουσας |
Λόγοι ακυρώσεως προβαλλόμενοι με την παρούσα προσφυγή: |
Ουσιώδης ηχητική ομοιότητα μεταξύ των σημάτων. Κακή εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94. Η ευρύτερη προστασία, δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 5, του κανονισμού, της οποίας απολαύουν τα προγενέστερα σήματα BIT. |
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/26 |
Προσφυγή της εταιρίας Henkel KGaA κατά του Γραφείου Εναρμoνίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) που ασκήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-398/04)
(2005/C 19/57)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Η εταιρία Henkel KgaA, με έδρα το Ντύσελντορφ (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον C. Osterrieth, δικηγόρο, άσκησε προσφυγή στις 8 Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα).
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει την κοινοποιηθείσα στις 9 Αυγούστου 2004 απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 4ης Αυγούστου 2004, υπόθεση R771/1999-2, που αφορά την αίτηση καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος αριθ. 941 971· |
— |
να καταδικάσει το καθού Γραφείο στα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
Αιτούσα την καταχώριση κοινοτικού σήματος: |
Η προσφεύγουσα |
Σήμα προς καταχώριση: |
Εικονιστικό σήμα με τη μορφή ταμπλέτας για πλυντήρια πιάτων αποτελούμενης από δύο στρώματα και με δύο χρώματα (κόκκινο/λευκό), με ένα μπλε ωοειδές σφαιρίδιο, για προϊόντα των κλάσεων 1 (χημικά παρασκευάσματα για εμπορικούς σκοπούς), 3 (σαπούνια κ.ά.) και 21 (σφουγγάρια κ.ά.). Αίτηση καταχωρίσεως αριθ. 941 971 |
Απόφαση του εξεταστή: |
Απόρριψη της αιτήσεως καταχωρίσεως από τον εξεταστή |
Απόφαση του τμήματος προσφυγών: |
Απόρριψη της προσφυγής |
Λόγοι ακυρώσεως: |
Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 (1). Κατάχρηση εξουσίας |
(1) Κανoνισμός (ΕΚ) 40/94 τoυ Συμβoυλίoυ, της 20ής Δεκεμβρίoυ 1993, για τo κoινoτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/27 |
Προσφυγή-αγωγή της Arch Chemicals, Inc., και της Arch Timber Protection Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-400/04)
(2005/C 19/58)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η Arch Chemicals, Inc., με έδρα το Norwalk, Connecticut, ΗΠΑ, και η Arch Timber Protection Limited, με έδρα το Castleford, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενες από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησαν την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
— |
να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών· |
— |
ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
— |
να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στις προσφεύγουσες-ενάγουσες αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστησαν λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στις προσφεύγουσες-ενάγουσες ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού· |
— |
να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα:
Οι προσφεύγουσες είναι εταιρίες παραγωγής και εμπορίας βιοκτόνων δραστικών ουσιών και βιοκτόνων προϊόντων. Έχουν κοινοποιήσει διάφορες ουσίες και μετέχουν στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως των ουσιών αυτών που οργανώνουν η οδηγία 98/8/ΕΚ (1), για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, ο κανονισμός 1896/2000 (2), για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ, και ο κανονισμός 2032/2003 (3), για τη δεύτερη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ.
Επειδή, σύμφωνα με τις προσφεύγουσες-ενάγουσες, εθίγησαν τα δικαιώματα και οι προσδοκίες τους ως συμμετεχουσών στο πρόγραμμα αναθεωρήσεως, ζήτησαν από την καθής να λάβει ειδικά μέτρα προς αποκατάσταση των προβαλλομένων παρανομιών. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες διατείνονται ότι ο κανονισμός 1896/2000 και ο κανονισμός 2032/2003 θίγουν τα δικαιώματά τους στην προστασία των δεδομένων, δικαιώματα τα οποία τους απονέμει η οδηγία 98/8/ΕΚ. Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν επίσης ότι οι κανονισμοί αυτοί επιτρέπουν στους εκτιμητές να προβαίνουν σε συγκριτική εκτίμηση μεταξύ των δραστικών ουσιών, δίνουν το προβάδισμα σε δειγματοληπτικές εκτιμήσεις της επικινδυνότητας αντί της ουσιαστικής εκτιμήσεως του κινδύνου και επιτρέπουν να λαμβάνονται υπόψη στοιχεία κοινοποιηθέντα από τρίτους.
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν κυρίως ότι η καθής δεν διευκρίνισε τη θέση της και δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα. Επικουρικώς, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ακυρωθεί η επιστολή με την οποία η καθής απέρριψε το αίτημα των προσφευγουσών-εναγουσών.
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής τους, οι προσφεύγουσες-ενάγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή παρέβη την νομική υποχρέωσή της να εφαρμόσει την οδηγία 98/8/ΕΚ σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ και το κείμενο της ίδιας της οδηγίας, τις υποχρεώσεις σεβασμού των νομικών δικαιωμάτων και των προσδοκιών των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα, όπως οι προσφεύγουσες-ενάγουσες, καθώς και το καθήκον της να εξασφαλίσει, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, ότι η εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή θα είναι σύμφωνη με τη Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία.
(1) Οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 1998, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 123, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1896/2000 της Επιτροπής της 7ης Σεπτεμβρίου 2000, για την πρώτη φάση του προγράμματος που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά (ΕΕ L 228, σ. 6).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 2032/2003 της Επιτροπής της 4ης Νοεμβρίου 2003, για τη δεύτερη φάση του 10ετούς προγράμματος εργασίας που περιλαμβάνεται στο άρθρο 16, παράγραφος 2, της οδηγίας 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη διάθεση βιοκτόνων στην αγορά, και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1896/2000 (ΕΕ L 307, σ. 1).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/28 |
Προσφυγή-αγωγή της Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbH κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-401/04)
(2005/C 19/59)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η Bactria Industriehygiene-Service Verwaltungs GmbHm, με έδρα το Kirchheimboladen, Γερμανία, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
— |
ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
— |
να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού· |
— |
να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/28 |
Προσφυγή-αγωγή της Rhodia Consumer Specialities Limited κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-402/04)
(2005/C 19/60)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η Rhodia Consumer Specialities Limited, με έδρα το Watford, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
— |
ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
— |
να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού· |
— |
να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/29 |
Προσφυγή-αγωγή της Sumitomo Chemical (UK) PLC κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-403/04)
(2005/C 19/61)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η Sumitomo Chemical (UK) PLC, με έδρα το Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
— |
ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
— |
να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού· |
— |
να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/29 |
Προσφυγή-αγωγή της Troy Chemical Company BV κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση Τ-404/04)
(2005/C 19/62)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Η Troy Chemical Company BV, με έδρα το Maassluis, Κάτω Χώρες, εκπροσωπούμενη από τους K. Van Maldegem και C. Mereu, δικηγόρους, άσκησε την 1η Οκτωβρίου 2004 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να υποχρεώσει την καθής να ανταποκριθεί στο αίτημα της προσφεύγουσας-ενάγουσας· |
— |
ή, επικουρικώς, να ακυρώσει την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· |
— |
να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει στην προσφεύγουσα-ενάγουσα αποζημίωση, η οποία ορίζεται προσωρινά σε ένα ευρώ, για τις ζημίες που υπέστη λόγω της μη εκπληρώσεως, εκ μέρους της καθής, των εκ του κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεών της καθόσον δεν απάντησε στην προσφεύγουσα-ενάγουσα ή, άλλως, για τις ζημίες που προκλήθηκαν από την απόφαση D 341571(04) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και κάθε νόμιμο τόκο, με την επιφύλαξη του υπολογισμού και του καθορισμού του ακριβούς ποσού· |
— |
να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι λόγοι ακυρώσεως συμπίπτουν με τους προβαλλόμενους στην υπόθεση Τ-400/04, Arch Chemicals και Arch Timber Protection κατά Επιτροπής.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/29 |
Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση T-410/04)
(2005/C 19/63)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Danilo Del Gaizo, Avvocato dello Stato, άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να κηρύξει άκυρη την προσβαλλόμενη απόφαση, |
— |
επικουρικώς, να κηρύξει την απόφαση άκυρη κατά το μέρος κατά το οποίο προβαίνει σε μείωση των συνολικών κονδυλίων που χορηγούνται στην Ιταλική Δημοκρατία για τα έτη 2000-2006 βάσει της αποφάσεως 1999/659, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2000/426, |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσβαλλόμενη απόφαση στην παρούσα υπόθεση είναι η απόφαση της Επιτροπής 2004/592/ΕΚ, της 23ης Ιουλίου 2004 [C(2004)L], που τροποποιεί την απόφαση 1999/659/ΕΚ, για τον καθορισμό ενδεικτικής κατανομής, ανά κράτος μέλος, των κονδυλίων που χορηγούνται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, για μέτρα αγροτικής ανάπτυξης κατά την περίοδο 2000 έως 2006 (1).
Κατά την προσφεύγουσα, η τροποποίηση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, όχι μόνο περιέχει προσαρμογή της χορηγήσεως κοινοτικών κεφαλαίων στην Ιταλική Δημοκρατία για το 2004 όσον αφορά τις προβλεπόμενες δαπάνες που αυτή υπέβαλε, αλλά επανακαθορίζει τα συνολικά κονδύλια που προορίζονται για αυτήν, μειώνοντας, μέσω αναγνωρίσεως συνολικών κονδυλίων 4 473,2 εκατομμυρίων ευρώ, κατά περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ το ποσόν που προκύπτει με βάση τον αποκαλούμενο φάκελο «Βερολίνο» (ίσο προς 4 512,30 εκατομμύρια ευρώ).
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας. Ισχυρίζεται συναφώς ότι ο κανονισμός 817/2004 (2) εκδόθηκε στις 20 Απριλίου 2004 και τέθηκε σε ισχύ στις 7 Μαΐου 2004, μολονότι είχε σαφώς παρέλθει η λήγουσα στις 30 Σεπτεμβρίου προθεσμία του άρθρου 47, παράγραφος 1, του κανονισμού 445/2002, που προβλέπεται για την αποστολή στην Επιτροπή, εκ μέρους των κρατών μελών, της καταστάσεως των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν κατά το οικονομικό έτος 2003 και αυτών που προβλέπονται να πραγματοποιηθούν μέχρι το τέλος του ιδίου οικονομικού έτους, καθώς και των προβλέψεων για το οικονομικό έτος 2004 και για τα επόμενα οικονομικά έτη. Η Επιτροπή θα έπρεπε συνεπώς να είχε προβεί στον καθορισμό των πιστώσεων που εγγράφονται στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2004 με βάση τα προβλεπόμενα στο άρθρο 49 του κανονισμού αυτού, ο οποίος ίσχυε ακόμα στις 30 Σεπτεμβρίου 2003, και όχι ήδη με βάση το άρθρο 57 του κανονισμού 817/2004. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορούσε να εκδώσει, εντός του οικονομικού έτους 2004, την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία έχει ως νομική βάση τη νέα ισχύουσα ρύθμιση περί εφαρμογής του κανονισμού 1257/1999 (3), ούτε να προβεί στη συναφή προσαρμογή των αρχικών χορηγήσεων προς κάθε κράτος μέλος που προβλέπονταν στην απόφαση 659/1999, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 426/2000, με βάση τα προβλεπόμενα στο προπαρατεθέν άρθρο 57.
Επικουρικώς, ακόμη και αν εθεωρείτο ότι ο κανονισμός 817/2004, ειδικότερα δε το άρθρο 57 στο σύνολό του, μπορούσε ορθώς να εφαρμοστεί ακόμη και στις προβλέψεις δαπανών που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου, κατ' εφαρμογήν του κανονισμού 445/2002, η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να αναθεωρήσει τα κονδύλια που είχαν καθοριστεί με την απόφαση 1999/659, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2000/426, ακόμη και μέσω μειώσεως του συνόλου των κονδυλίων που προέκυψε από τον αποκαλούμενο φάκελο «Βερολίνο» και, εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν μπορούσε να αφορά την Ιταλική Δημοκρατία. Συναφώς προβάλλονται η παράβαση του άρθρου 46 του κανονισμού 1257/1999 και η παράβαση του άρθρου 57 του κανονισμού 817/2004. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, επί του σημείου αυτού, ότι η απόλυτη έλλειψη πραγματικής νομικής βάσης που να επιτρέπει την μείωση που πραγματοποίησε η προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικνύει ότι η καθής, εκδίδοντας την απόφαση αυτή, παρέβλεψε πλήρως τον σκοπό της διατάξεως του κανονισμού στον οποίο βασίστηκε η προσβαλλόμενη πράξη, διαπράττοντας έτσι και κατάχρηση εξουσίας.
Επικουρικότερον, η προσφεύγουσα προβάλλει παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως των πράξεων.
(1) ΕΕ L 263 της 10.8.2004, σ. 24.
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 817/2004 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (ΕΕ L 153 της 30.4.2004, σ. 31).
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το ευρωπαϊκό γεωργικό ταμείο προσανατολισμού και εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/30 |
Προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία ασκήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση T-425/04)
(2005/C 19/64)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Η Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπουμένη από τους Ronny Abraham και Géraud de Bergues καθώς και την Stéphanie Ramet, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε προσφυγή, στις 13 Οκτωβρίου 2004, κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει, στο σύνολό της, την απόφαση της Επιτροπής C(2004) 3060, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία προς την France Télécom· |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα επικαλείται, πρώτον, παράβαση ουσιωδών τύπων και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή στήριξε την απόφασή της σε στοιχεία, ήτοι τις υπουργικές δηλώσεις της 12ης Ιουλίου 2002, τα οποία ευρίσκονται εκτός του αντικειμένου της διαδικασίας, όπως αυτό ορίστηκε με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας. Η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να διευρύνει το αντικείμενο της διαδικασίας, λαμβάνοντας νέα απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.
Η προσφεύγουσα προβάλλει, εξάλλου, νομικό σφάλμα σχετικά με την έννοια της κρατικής ενισχύσεως στο πλαίσιο του άρθρου 87, παράγραφος 1, ΕΚ. Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής του σώφρονος ιδιώτη επενδυτή εντός της οικονομίας της αγοράς. Κατά τη γνώμη της, δεδομένου ότι οι υπουργικές δηλώσεις δεν συνιστούν ανάληψη δεσμεύσεως εκ μέρους του κράτους και δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως κρατική ενίσχυση, η αρχή του σώφρονος ιδιώτη επενδυτή δεν μπορούσε να τύχει εφαρμογής. Η προσφεύγουσα φρονεί, εξάλλου, ότι η Επιτροπή εσφαλμένως συνήγαγε την ύπαρξη ενισχύσεως, λαμβάνοντας ως βάση δύο διαφορετικά γεγονότα, από τα οποία κανένα χωριστά, όπως η ίδια αναγνωρίζει, δεν πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε να χαρακτηρισθεί ως κρατική ενίσχυση. Τα γεγονότα αυτά είναι οι δηλώσεις του Ιουλίου 2002 και το σχέδιο προκαταβολής μετόχου του Δεκεμβρίου 2002.
Τρίτον, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως, δεχόμενη ότι από την ανάλυση του περιεχομένου της συνεντεύξεως της 12ης Ιουλίου 2002 ήταν δυνατόν να συναχθεί ανάληψη δεσμεύσεως εκ μέρους του κράτους ως μετόχου, και ότι επηρέασε την κατάσταση των χρηματαγορών τον Δεκέμβριο.
Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η ακολουθηθείσα συλλογιστική πορεία ενέχει αντιφάσεις και κενά που έχουν ως συνέπεια η προσβαλλομένη απόφαση να πάσχει έλλειψη αιτιολογίας.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/31 |
Προσφυγή της Γαλλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2004
(Υπόθεση T-427/04)
(2005/C 19/65)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Η Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τους Ronny Abraham, Géraud de Bergues και Stéphanie Ramet, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο, άσκησε στις 13 Οκτωβρίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει στο σύνολό της την απόφαση της Επιτροπής C(2004)3061, της 2ας Αυγούστου 2004, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία στην France Télécom, |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσβαλλόμενη εν προκειμένω απόφαση θεωρήθηκε ότι το καθεστώς του φόρου επιχειρήσεων που ίσχυσε για τη France Télécom (στο εξής FT) μεταξύ Ιανουαρίου 1994 και Δεκεμβρίου 2002 συνιστούσε κρατική ενίσχυση ασύμβατη προς την κοινή αγορά.
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η Επιτροπή πλανήθηκε προδήλως περί την εκτίμηση και περί το δίκαιο. Συναφώς, αμφισβητεί την ανάλυση που η Επιτροπή διατύπωσε όσον αφορά το φορολογικό καθεστώς που ισχύει για την FT κατ' εφαρμογήν του νόμου 90-568, της 2ας Ιουλίου 1990, περί της οργανώσεως της δημοσίας υπηρεσίας των ταχυδρομείων και της France Télécom. Η Επιτροπή, αφενός, χαρακτήρισε ως μεικτή την εισφορά που κατέβαλε η FT μεταξύ 1991 και 1993, ενώ η φύση της εισφοράς αυτής ήταν αμιγώς φορολογική και, αφετέρου, θεώρησε ότι η FT, κατά την περίοδο 1991-2002, υπέκειτο σε δύο διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα, ενώ επρόκειτο για ένα συνολικό φορολογικό καθεστώς διαιρεμένο σε δύο περιόδους. Κατά συνέπεια, η καθής όφειλε να προβεί σε αντιστάθμιση όσον αφορά την περίοδο 1991-2002.
Η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παράβαση του άρθρου 15 του κανονισμού 659/1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, στον βαθμό που η Επιτροπή έπρεπε να θεωρήσει ότι μεσολάβησε περίοδος δέκα ετών μεταξύ της ημέρας που χορηγήθηκε η υποτιθέμενη ενίσχυση, ήτοι της 2ας Ιουλίου 1990, ημερομηνίας κατά την οποία ο νόμος 90-568 καθόρισε συνολικά και οριστικά το επίμαχο φορολογικό καθεστώς, και της πρώτης αιτήσεως παροχής πληροφοριών της καθής με ημερομηνία 28 Ιουνίου 2001.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει επίσης παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση απαιτεί την ανάκτηση της ενισχύσεως από την FT, καθώς και προσβολή των δικαιωμάτων της άμυνας, καθόσον η Επιτροπή κατέληξε στην ύπαρξη ενισχύσεως χωρίς να δώσει τη δυνατότητα στις γαλλικές αρχές να διατυπώσουν την άποψή τους επί ενός ουσιώδους στοιχείου της επιχειρηματολογίας της, ήτοι επί της μεικτής φύσεως της εισφοράς που κατέβαλε η FT μεταξύ 1991 και 1993.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/32 |
Προσφυγή της Ιταλικής Δημοκρατίας κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2004
(Υπόθεση T-443/04)
(2005/C 19/66)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Η Ιταλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τον Antonio Cingolo, Avvocato dello Stato, άσκησε στις 5 Νοεμβρίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει τις αποφάσεις της Επιτροπής που περιέχονται στα σημειώματα της 27ης Αυγούστου 2004 (DOCUP Abruzzo), της 3ης Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Lazio), της 15ης Σεπτεμβρίου 2004 (POR Molise), της 17ης Σεπτεμβρίου 2004 (PON Svilippo Imprenditoriale Locale), της 17ης Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Veneto), της 20ής Σεπτεμβρίου 2004 (POR Calabria) και της 22ας Σεπτεμβρίου 2004 (DOCUP Liguria), οι οποίες όλες αποσκοπούν εξίσου στο να εξαρτήσουν την κίνηση των διαδικασιών περί χορηγήσεως προκαταβολών στο πλαίσιο καθεστώτων ενισχύσεως από την εκπλήρωση όρων που δεν προβλέπονται από την ισχύουσα κανονιστική ρύθμιση, τούτο δε προκειμένου να περιοριστεί αδικαιολόγητα η επιλεξιμότητα των δαπανών χρήσεως από τα σχετικά διαρθρωτικά ταμεία |
— |
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Οι ισχυρισμοί και τα κύρια επιχειρήματα είναι ίδια με εκείνα που προβλήθηκαν στην υπόθεση Τ-345/04 Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής (1).
(1) ΕΕ C 262 της 23.10.2004, σ. 55.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/32 |
Προσφυγή της CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2004
(Υπόθεση T-446/04)
(2005/C 19/67)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Η CO-FRUTTA Soc. coop. a r.l., εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Wilma Viscardini και Gabriele Donà, άσκησε στις 9 Νοεμβρίου 2004, ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει, βάσει του άρθρου 230 της Συνθήκης ΕΚ, την απόφαση που περιέχεται στο έγγραφο του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής της 10ης Αυγούστου 2004 (SG/B/2/MM/tf D (2004) 7079), με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η αίτηση —που υπέβαλε η Co-Frutta με έγγραφο της 3ης Μαΐου 2004— να της επιτραπεί η πρόσβαση στα έγγραφα που περιέχουν τα στοιχεία για τα έτη 1998, 1999 και 2000, σχετικά με τους επιχειρηματίες που είναι καταχωρισμένοι στην Κοινότητα για την εισαγωγή μπανανών (ΚΟΑ μπανάνας), |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη των αιτιάσεών της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε πλέον να εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, δεδομένου ότι είχε ήδη υπάρξει, λόγω του ότι η σιωπή ισοδυναμεί με απόρριψη, μια (σιωπηρή) απόφαση περί απορρίψεως της αιτήσεως περί προσβάσεως.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα προβάλλει και άλλα επιχειρήματα που είναι κατ' ουσίαν παρόμοια με εκείνα που διατύπωσε στην προσφυγή που άσκησε στην υπόθεση Τ-355/04 (ΕΕ C 262 της 23ης Οκτωβρίου 2004).
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/32 |
Προσφυγή της Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, S.A. κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που ασκήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2004
(Υπόθεση T-451/04)
(2005/C 19/68)
Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική
Η Mediocurso — Estabelecimento de Ensino Particular, S.A., με έδρα τη Λισσαβόνα (Πορτογαλία), εκπροσωπούμενη από τους δικηγόρους Carlos Botelho Moniz e Eduardo Maia Cadete, με τόπο επιδόσεων στη Λισσαβόνα, άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 18 Νοεμβρίου 2004, προσφυγή κατά της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να διαπιστώσει ότι η Επιτροπή, μη τηρώντας το σύστημα που καθιερώνει το άρθρο 233 ΕΚ, παρέβη την υποχρέωσή της να εκτελέσει την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-426/98 P, Mediocurso κατά Επιτροπής· |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα στηρίζει την προσφυγή της στην προβαλλόμενη παράλειψη της Επιτροπής να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις 21 Σεπτεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-426/98 P, Mediocurso κατά Επιτροπής.
Παρά την παρέλευση πλέον των πενήντα μηνών από την έκδοση της αποφάσεως, η Επιτροπή δεν θέσπισε τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την εκτέλεση της εν λόγω αποφάσεως, ήτοι μεταξύ άλλων δεν εξέδωσε απόφαση επί των αιτήσεων της προσφεύγουσας για την πληρωμή των υπολοίπων.
Παρόλο που εκλήθη να ενεργήσει, με το από 19 Ιουλίου 2004 έγγραφο της προσφεύγουσας, προς εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου, η Επιτροπή περιορίστηκε να απαντήσει, με έγγραφο της 31ης Αυγούστου 2004, ότι οι υπηρεσίες της θα προέβαιναν, το συντομότερο δυνατό, στην έκδοση θέσπιση νέων αποφάσεων. Κατά την προσφεύγουσα, η απάντηση αυτή αποτελεί απλώς ενδιάμεση κοινοποίηση και ουδόλως συνιστά μέτρο εκτελέσεως της προαναφερθείσας αποφάσεως.
Συνεπώς, η Επιτροπή προέβη σε παράνομη παράλειψη, κατά την έννοια του άρθρου 232 ΕΚ, την οποία μπορεί να διαπιστώσει το Πρωτοδικείο κατά την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου.
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/33 |
Διαγραφή της υποθέσεως T-259/99 (1)
(2005/C 19/69)
(Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική)
Με διάταξη της 9ης Νοεμβρίου 2004, ο πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε τη διαγραφή της υποθέσεως Τ-259/99: Tankstation Jagt B.V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
III Πληροφορίες
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/34 |
(2005/C 19/70)
Τελευταία δημοσίευση του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ιστορικό των προηγούμενων δημοσιεύσεων
Τα κείμενα αυτά είναι διαθέσιμα σε:
|
EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex |
|
CELEX: http://europa.eu.int/celex |
Διορθωτικά
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/35 |
Διορθωτικό στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 273 της 6ης Νοεμβρίου 2004
( Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 273 της 6ης Νοεμβρίου 2004 )
(2005/C 19/71)
Στα περιεχόμενα και στη σελίδα 1, κάτω από τον τίτλο ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:
αντί:
«ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ»
διάβαζε:
«ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ».
22.1.2005 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 19/35 |
Διορθωτικό στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 284 της 20ής Νοεμβρίου 2004
( Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 284 της 20ής Νοεμβρίου 2004 )
(2005/C 19/72)
Στα περιεχόμενα και στη σελίδα 1, κάτω από τον τίτλο ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:
αντί:
«ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ»
διάβαζε:
«ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ».