Η οδηγία 2011/36/ΕΕ θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) σχετικά με τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων και των κυρώσεων για τους παραβάτες στον τομέα της εμπορίας ανθρώπων. Η οδηγία αποβλέπει επίσης στη θέσπιση ορισμένων μέτρων που θα ενισχύσουν την πρόληψη αυτού του φαινομένου και θα αυξήσουν την προστασία των θυμάτων.
Η τροποποιητική οδηγία (ΕΕ) 2024/1712 επικαιροποιεί την οδηγία 2011/36/ΕΕ ώστε να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής της πρόσθετες μορφές εκμετάλλευσης και να απαιτηθεί από τα κράτη μέλη της ΕΕ να διασφαλίζουν ότι τα άτομα που εν γνώσει τους χρησιμοποιούν υπηρεσίες παρεχόμενες από θύματα εμπορίας ανθρώπων αντιμετωπίζουν κυρώσεις. Επιπλέον, προβλέπει αυστηρότερη ποινικοποίηση και παρέχει ισχυρότερα εργαλεία στις δημόσιες αρχές για την ποινική έρευνα και δίωξη της εμπορίας ανθρώπων, και για τη διασφάλιση καλύτερης παροχής συνδρομής και στήριξης στα θύματα εμπορίας ανθρώπων.
Η οδηγία ορίζει την εκμετάλλευση ως περιλαμβάνουσα, τουλάχιστον:
Η οδηγία ορίζει ως ανώτατη ποινή για τα αδικήματα αυτά τουλάχιστον πέντε έτη φυλάκισης και τουλάχιστον 10 έτη σε περίπτωση επιβαρυντικών περιστάσεων ή αν το αδίκημα, εκ προθέσεως ή από βαριά αμέλεια, έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του θύματος, ή:
Τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν μέτρα ώστε να διασφαλίζουν ότι τα ακόλουθα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις τού εθνικού δικαίου, θεωρούνται επιβαρυντικές περιστάσεις:
Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα νομικά πρόσωπα (π.χ. μια εταιρεία) μπορούν να υπέχουν ευθύνη για τα αδικήματα εμπορίας ανθρώπων που διαπράττονται προς όφελός τους από οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος οργάνου του εν λόγω νομικού προσώπου. Τα εν λόγω αδικήματα θα πρέπει να τιμωρούνται με αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές ή μη ποινικές κυρώσεις και μέτρα.
Οι εθνικές αρχές έχουν το δικαίωμα να μην ασκούν δίωξη ή να μην επιβάλλουν κυρώσεις στα θύματα εμπορίας ανθρώπων για τη συμμετοχή τους σε εγκληματικές ή άλλες παράνομες δραστηριότητες τις οποίες αναγκάστηκαν να διαπράξουν ως άμεση συνέπεια του γεγονότος ότι υπέστησαν οποιαδήποτε από τις πράξεις εκμετάλλευσης που αναφέρονται παραπάνω.
Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι:
Για τη δίωξη αδικημάτων που διαπράττονται εκτός του εδάφους του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίζει ότι η δικαιοδοσία του δεν εξαρτάται από οποιονδήποτε από τους ακόλουθους όρους:
Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν την παροχή εξειδικευμένης στήριξης στα θύματα, με μια προσέγγιση που θέτει στο επίκεντρο το θύμα, λαμβάνοντας υπόψη τη διάσταση του φύλου, τυχόν αναπηρίες και αν πρόκειται για παιδιά, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της ποινικής διαδικασίας, ώστε να τους δίνουν τη δυνατότητα να ασκήσουν τα δικαιώματά τους βάσει του καθεστώτος των θυμάτων στις ποινικές διαδικασίες. Η εν λόγω συνδρομή μπορεί να αφορά την υποδοχή σε καταφύγια, την παροχή ιατρικής και ψυχολογικής βοήθειας ή την παροχή υπηρεσιών ενημέρωσης και διερμηνείας, και δεν πρέπει να εξαρτάται από την προθυμία του θύματος να συνεργαστεί στην ποινική έρευνα, δίωξη ή δίκη. Τα καταλύματα θα πρέπει να είναι εξοπλισμένα έτσι ώστε να μπορούν να φιλοξενήσουν θύματα με ειδικές ανάγκες και τις ειδικές ανάγκες των παιδιών, συμπεριλαμβανομένων παιδιών θυμάτων.
Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι τα θύματα εμπορίας ανθρώπων μπορούν να ασκούν το δικαίωμά τους να ζητούν διεθνή προστασία ή ισοδύναμο εθνικό καθεστώς, μεταξύ άλλων όταν λαμβάνουν βοήθεια, υποστήριξη και προστασία ως κατά τεκμήριο ή αναγνωρισμένο θύμα εμπορίας ανθρώπων.
Πέρα από τα δικαιώματα που θεσπίζονται στην οδηγία 2012/29/ΕΕ, τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα θύματα εμπορίας ανθρώπων έχουν πρόσβαση σε:
Τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να διασφαλίζουν ότι τα θύματα εμπορίας ανθρώπων μπορούν να ασκούν το δικαίωμά τους να ζητούν διεθνή προστασία ή ισοδύναμο εθνικό καθεστώς, μεταξύ άλλων όταν το θύμα λαμβάνει βοήθεια, υποστήριξη και προστασία ως κατά τεκμήριο ή αναγνωρισμένο θύμα εμπορίας ανθρώπων.
Τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες για την καταγγελία ενός αδικήματος είναι ασφαλείς, διεξάγονται με εμπιστευτικό τρόπο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, είναι σχεδιασμένες και προσβάσιμες με τρόπο φιλικό προς τα παιδιά και χρησιμοποιούν γλώσσα ανάλογη με την ηλικία και την ωριμότητα των παιδιών θυμάτων.
Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν ότι υπάρχει σύστημα για την καταγραφή, την παραγωγή και την παροχή ανώνυμων στατιστικών δεδομένων για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων τους όσον αφορά την καταπολέμηση των αδικημάτων που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία.
Τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν μέτρα για:
Η οδηγία 2011/36/ΕΕ έπρεπε να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο έως τις . Οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στην οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζονται από την ίδια ημερομηνία.
Η τροποποιητική οδηγία (ΕΕ) 2024/1712 τέθηκε σε ισχύ στις και πρέπει να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο έως τις . Οι κανόνες που περιλαμβάνονται στην τροποποιητική οδηγία θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ από τις .
Η εμπορία ανθρώπων απαγορεύεται ρητά από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 5) και η ΕΕ έχει θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο νομικό και πολιτικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, ιδίως με την οδηγία 2011/36/ΕΕ και τη στρατηγική της ΕΕ για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων (2021-2025).
Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε:
Οδηγία 2011/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, καθώς και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ του Συμβουλίου (ΕΕ L 101 της , σ. 1-11).
Οι διαδοχικές τροποποιήσεις της οδηγίας 2011/36/ΕΕ έχουν ενσωματωθεί στο αρχικό κείμενο. Αυτή η ενοποιημένη έκδοση αποτελεί απλώς εργαλείο τεκμηρίωσης.
τελευταία ενημέρωση