Απαίτηση κάλυψης ρευστότητας για πιστωτικά ιδρύματα

ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/61 που συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 σχετικά με την απαίτηση κάλυψης ρευστότητας για πιστωτικά ιδρύματα

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ;

Αυτός ο κατ’εξουσιοδότηση κανονισμός καθορίζει με λεπτομέρεια την εφαρμογή της γενικής αρχής που εισήχθη στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τον κανονισμό κεφαλαιακών απαιτήσεων, ότι πιστωτικά ιδρύματα οφείλουν να έχουν επαρκή κεφάλαια για την κάλυψη απαιτήσεων ανάληψης σε περίοδο 30 ημερών.

Γνωστός ως ο ΔΚΡ (δείκτης κάλυψης ρευστότητας) κατ’εξουσιοδότηση κανονισμός καθορίζει ποια περιουσιακά στοιχεία θεωρούνται ρευστά περιουσιακά στοιχεία1. Καθορίζει πώς πρέπει να υπολογίζονται αναμενόμενες εκροές και εισροές μετρητών σε διάστημα 30 ημερών.

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να διατηρήσουν τον δείκτη κάλυψης ρευστότητας τουλάχιστον σε 100 %. Αυτό ισούται με τη σχέση μεταξύ του αποθεματικού ρευστότητάς2 τους και των καθαρών εκροών ρευστότητας3 σε περίοδο 30 ημερών.

Κάποιο πιστωτικό ίδρυμα βρίσκεται υπό πίεση4 στις ακόλουθες περιπτώσεις (μη εξαντλητικός κατάλογος):

Τα ρευστά περιουσιακά στοιχεία πρέπει:

Τα ρευστά περιουσιακά στοιχεία χωρίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες:

Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι:

Για τον καθορισμό και τον υπολογισμό εκροών και εισροών ρευστότητας χρησιμοποιούνται λεπτομερείς κανόνες και υπολογισμοί, όπως και για τις εφαρμόσιμες διαδικασίες.

Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2018/1620 της Επιτροπής πραγματοποίησε ορισμένες τροποποιήσεις στη νομοθεσία του 2015 για τη βελτίωση της πρακτικής εφαρμογής του. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι:

Ο κατ’εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2018/1620 της Επιτροπής ισχύει από τις .

ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ;

Εφαρμόζεται από την .

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στα εξής:

ΒΑΣΙΚΟΙ ΟΡΟΙ

  1. Ρευστά περιουσιακά στοιχεία: περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν εύκολα να ρευστοποιηθούν.
  2. Αποθεματικό ρευστότητας: ποσό ρευστών περιουσιακών στοιχείων που διαθέτει κάποιο πιστωτικό ίδρυμα.
  3. Καθαρές εκροές ρευστότητας: ποσό που απομένει μετά την αφαίρεση των εισερχόμενων από τα εξερχόμενα μετρητά.
  4. Πίεση: απότομη ή ακραία μείωση της φερεγγυότητας ή ρευστότητας κάποιου πιστωτικού ιδρύματος.
  5. Συμφωνία επαναγοράς: γνωστή και ως «repo», πρόκειται για βραχυπρόθεσμο δάνειο, όπου ο πωλητής του τίτλου δέχεται να τον αγοράσει ξανά σε συγκεκριμένη τιμή και χρονικό σημείο.
  6. Τιτλοποίηση: διαδικασία κατά την οποία διάφορα οικονομικά στοιχεία ή συμβατικά χρέη, όπως δάνεια αυτοκινήτων ή υποθήκες, ανασυσκευάζονται και πωλούνται σε επενδυτές.
  7. Συμφωνίες επαναπώλησης: γνωστές και ως «αντίστροφες repo», πρόκειται για αγορά τίτλων με τη συμφωνία πώλησής τους σε υψηλότερη τιμή σε συγκεκριμένη μελλοντική ημερομηνία.
  8. Συναλλαγές ανταλλαγής εξασφαλίσεων: δάνειο ρευστών περιουσιακών στοιχείων ως αντάλλαγμα για λιγότερο ρευστές εξασφαλίσεις. Ο δανειζόμενος πληρώνει τέλος στον δανειστή για τους εμπλεκόμενους κινδύνους.
  9. Μηχανισμός χαλάρωσης: τερματισμός συναλλαγών (όπως συναλλαγές επαναγοράς ή επαναπώλησης), οι οποίες λήγουν στις επόμενες 30 ημέρες.

ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/61 της Επιτροπής, της, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 575/2013 όσον αφορά την απαίτηση κάλυψης του κινδύνου ρευστότητας για τα πιστωτικά ιδρύματα (ΕΕ L 11 της , σ. 1-36)

τελευταία ενημέρωση