Δέσμευση και δήμευση προϊόντων εγκλήματος

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Καθορίζει τους ελάχιστους κανόνες για τη δέσμευση και στη συνέχεια τη δήμευση προϊόντων και οργάνων εγκλήματος.

Τα εν λόγω ποινικά αδικήματα είναι αυτά που αναφέρονται σε διάφορους νόμους της ΕΕ και απαριθμούνται στο άρθρο 3 της οδηγίας.

Εκτός από τη δήμευση (κατόπιν ποινικής καταδίκης) προϊόντων και των οργάνων ή τη δήμευση της αξίας τους, το άρθρο 4 προβλέπει τη δήμευση προϊόντων και οργάνων εγκλήματος στις περιπτώσεις φυγής ή ασθένειας του ενδιαφερομένου (όταν ο ύποπτος ή το κατηγορούμενο πρόσωπο είναι αδύνατο να παραστεί στην ποινική δίκη για εκτεταμένο χρονικό διάστημα, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η διαδικασία δεν μπορεί να συνεχιστεί υπό ομαλές συνθήκες και η ποινική καταδίκη δεν είναι δυνατή).

Το άρθρο 5 καθορίζει σαφέστερους κανόνες σχετικά με εκτεταμένες εξουσίες δήμευσης, καθιστώντας έτσι ευκολότερη τη δήμευση όταν ένας δικαστής κρίνει ότι το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο αποκτήθηκε μέσω άλλων εγκληματικών δραστηριοτήτων από τον καταδικασθέντα.

Το άρθρο 6 της οδηγίας επιτρέπει τη δήμευση όταν το περιουσιακό στοιχείο έχει μεταβιβαστεί από τον ύποπτο σε τρίτους, είτε άμεσα αποκτηθεί από έναν τρίτο, ο οποίος θα πρέπει να γνώριζε ότι είναι αποτέλεσμα εγκλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο 10, οι χώρες της ΕΕ πρέπει να διαχειριστούν επαρκώς δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία (για παράδειγμα με τη θέσπιση υπηρεσιών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων), έτσι ώστε να μην χάνουν την οικονομική αξία τους πριν από την τελική δήμευσή τους.

Η Ιρλανδία συμμετέχει στην οδηγία, χωρίς όμως να ισχύει το ίδιο για το Ηνωμένο Βασίλειο (¹) και τη Δανία.