Ο κανονισμός ισχύει για 17 κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ενισχυμένη συνεργασία για το θέμα αυτό: Βέλγιο, Βουλγαρία, Γερμανία, Εσθονία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ουγγαρία, Μάλτα, Αυστρία, Πορτογαλία, Ρουμανία και Σλοβενία.
Άλλα κράτη μέλη μπορούν να ενταχθούν οποιαδήποτε στιγμή.
Εφαρμόζεται όταν πρόκειται για σύγκρουση εθνικών κανόνων δικαίου σε περιπτώσεις διαζυγίου και δικαστικού χωρισμού, δηλαδή όταν πολλά εθνικά δίκαια θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο ίδιο διαζύγιο ή δικαστικό χωρισμό (για παράδειγμα, το εθνικό δίκαιο της χώρας της ιθαγένειας των συζύγων ή το εθνικό δίκαιο της χώρας του κύριου τόπου διαμονής τους).
Δεν εφαρμόζεται στα ακόλουθα ζητήματα:
Οι σύζυγοι δύνανται να συνάψουν επίσημη συμφωνία επιλέγοντας ποιο εθνικό δίκαιο θα εφαρμοστεί στο διαζύγιο ή στον δικαστικό χωρισμό τους, εφόσον πρόκειται για το δίκαιο:
Δύναται να συναφθεί και να τροποποιηθεί συμφωνία μεταξύ των συζύγων ανά πάσα στιγμή μέχρις ότου η υπόθεση να παραπεμφθεί ενώπιον του δικαστηρίου.
Αν οι σύζυγοι δεν επιλέξουν το δίκαιο που πρέπει να εφαρμοστεί στο διαζύγιο ή στον δικαστικό χωρισμό, η υπόθεση θα διέπεται από το δίκαιο της χώρας:
Εάν το εθνικό δίκαιο που εφαρμόζεται στην υπόθεση δεν περιλαμβάνει νόμο περί διαζυγίου ή δεν παρέχει στον έναν εκ των συζύγων ισότιμη πρόσβαση σε διαζύγιο ή δικαστικό χωρισμό λόγω του φύλου τους, θα εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας στην οποία εκδικάζεται η υπόθεση.
Ο κανονισμός εφαρμόζεται από τις .
Σε περίπτωση σύγκρουσης των εθνικών δικαίων, δύο άλλοι κανονισμοί καθορίζουν κανόνες για τη θέσπιση του εφαρμοστέου δικαίου. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 593/2008 (βλ. σύνοψη) εφαρμόζεται στις συμβατικές υποχρεώσεις, ενώ ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 864/2007 (βλ. σύνοψη) καλύπτει τις εξωσυμβατικές ενοχές εξαιρουμένων των οικογενειακών σχέσεων και της ευθύνης του κράτους.
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1259/2010, ο οποίος περιέχει κανόνες σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό, εγκρίθηκε μέσω της ενισχυμένης συνεργασίας για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/2003, ο οποίος περιέχει κανόνες για τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε σχέση με το διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό (καθώς και σε θέματα γονικής μέριμνας).
Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε:
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1259/2010 του Συμβουλίου, της , για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα του δικαίου που είναι εφαρμοστέο στο διαζύγιο και τον δικαστικό χωρισμό (ΕΕ L 343 της , σ. 10-16)
τελευταία ενημέρωση