27.4.2013   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 123/7


Απόφαση του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 7ης Μαρτίου 2013 [αίτηση του Varhoven administrativen sad (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Efir OOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Plovdiv

(Υπόθεση C-19/12) (1)

(Φόρος προστιθέμενης αξίας - Οδηγία 2006/112/ΕΚ - Άρθρα 62, 63, 65, 73 και 80 - Σύσταση δικαιώματος επιφάνειας από φυσικά πρόσωπα υπέρ εταιρίας έναντι των κατασκευαστικών υπηρεσιών που παρέχει η εταιρία αυτή στα εν λόγω φυσικά πρόσωπα - Σύμβαση ανταλλαγής - ΦΠΑ επί κατασκευαστικών υπηρεσιών - Γενεσιουργός αιτία - Απαιτητό - Η έννοια «γενεσιουργός αιτία του φόρου» καλύπτει τόσο φορολογητέες όσο και απαλλασσόμενες από τον φόρο πράξεις - Προκαταβολή ολόκληρης της αντιπαροχής - Προκαταβολή μέρους του ποσού - Βάση επιβολής του φόρου στις περιπτώσεις στις οποίες η αντιπαροχή συνίσταται σε αγαθά ή υπηρεσίες - Άμεσο αποτέλεσμα)

2013/C 123/09

Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική

Αιτούν δικαστήριο

Varhoven administrativen sad

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Efir OOD

κατά

Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» Plovdiv

Αντικείμενο

Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Varhoven administrativen sad — Ερμηνεία του άρθρου 62, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Επέλευση της γενεσιουργού αιτίας του φόρου — Εθνική ρύθμιση κατά την οποία η έννοια «γενεσιουργός αιτία του φόρου» καλύπτει τόσο φορολογητέες όσο και απαλλασσόμενες από τον φόρο πράξεις — Σύσταση από φυσικά πρόσωπα εμπραγμάτου δικαιώματος επιφάνειας υπέρ ορισμένης εταιρίας έναντι παροχής κατασκευαστικών υπηρεσιών εκ μέρους της εταιρίας αυτής προς τα εν λόγω φυσικά πρόσωπα

Διατακτικό

1)

Όταν, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, έχουν συσταθεί, ενόψει της ανέγερσης κτιρίου, δικαιώματα επιφάνειας υπέρ εταιρίας ως αντιπαροχή για τις υπηρεσίες κατασκευής ορισμένων ακινήτων τα οποία η εταιρία αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραδώσει «με το κλειδί στο χέρι» στα πρόσωπα που συνέστησαν αυτά τα δικαιώματα επιφάνειας, τα άρθρα 63 και 65 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν να καθίσταται ο φόρος προστιθέμενης αξίας επί των κατασκευαστικών αυτών υπηρεσιών απαιτητός ήδη κατά το χρονικό σημείο της σύστασης των δικαιωμάτων επιφάνειας, δηλαδή πριν από την παροχή των υπηρεσιών αυτών, εφόσον κατά το χρονικό σημείο της σύστασης των δικαιωμάτων αυτών είναι ήδη γνωστά όλα τα κρίσιμα στοιχεία της μελλοντικής αυτής παροχής υπηρεσιών και, συνεπώς, έχουν ειδικότερα καθοριστεί επακριβώς οι σχετικές υπηρεσίες και εφόσον τα δικαιώματα αυτά μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, πράγμα που οφείλει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο.

Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υπόθεσης της κύριας δίκης, όπου συμβαλλόμενα μέρη σε ορισμένη πράξη δεν είναι πρόσωπα που έχουν δεσμούς υπό την έννοια του άρθρου 80 της οδηγίας 2006/112, πράγμα που πάντως οφείλει να εξακριβώσει το αιτούν δικαστήριο, τα άρθρα 73 και 80 της εν λόγω οδηγίας έχουν την έννοια ότι αντιβαίνει στα άρθρα αυτά η εθνική διάταξη που, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη διάταξη, προβλέπει ότι, όταν η αντιπαροχή για ορισμένη πράξη συνίσταται εν όλω σε αγαθά ή υπηρεσίες, η βάση επιβολής του φόρου είναι η κανονική αξία του παραδοθέντος αγαθού ή της παρασχεθείσας υπηρεσίας.

2)

Τα άρθρα 63, 65 και 73 της οδηγίας 2006/112 έχουν άμεσο αποτέλεσμα.


(1)  ΕΕ C 89 της 24.3.2012.