27.3.2010   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 80/43


Αναίρεση που άσκησε στις 3 Φεβρουαρίου 2010 ο Luigi Marcuccio κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 25 Νοεμβρίου 2009 στην υπόθεση F-11/09, Marcuccio κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-44/10 P)

2010/C 80/69

Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική

Διάδικοι

Αναιρεσείων: Luigi Marcuccio (Tricase, Ιταλία) (εκπρόσωπος: G. Cipressa, δικηγόρος)

Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα του αναιρεσείοντος

Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

εν πάση περιπτώσει: να ακυρώσει in toto και άνευ εξαιρέσεως την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη

να αναγνωρίσει ότι η πρωτοδίκως ασκηθείσα προσφυγή-αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη ήταν παραδεκτή in toto και χωρίς καμία εξαίρεση

ως κύριο αίτημα: να κάνει δεκτό in toto και χωρίς καμία εξαίρεση το petitum της πρωτοδίκως ασκηθείσας προσφυγής-αγωγής

να καταδικάσει την αναιρεσιβαλλομένη στο σύνολο των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος και για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας

επικουρικώς: να αναπέμψει την de qua υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, υπό διαφορετικό σχηματισμό, προκειμένου να αποφανθεί εκ νέου επί της ουσίας της διαφοράς.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η παρούσα αίτηση αναιρέσεως βάλλει κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης (ΔΔΔ) της 25ης Νοεμβρίου 2009. Με την εν λόγω διάταξη απερρίφθη εν μέρει ως προδήλως απαράδεκτη και εν μέρει ως προδήλως αβάσιμη προσφυγή-αγωγή με αντικείμενο την άρνηση της καθής-εναγομένης να αναλάβει κατά 100 % τα ιατρικά έξοδα του προσφεύγοντος-ενάγοντος.

Προς στήριξη των λόγων του αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει την πεπλανημένη ερμηνεία και εφαρμογή της εννοίας της αιτιολογήσεως αποφάσεως εκδοθείσας από θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, της εννοίας της συμπληρώσεως αιτιολογήσεως μιας αποφάσεως, καθώς και των αρχών δικαίου σχετικά με την ύπαρξη και την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων.

Ο αναιρεσείων προβάλλει επίσης την πεπλανημένη ερμηνεία και εφαρμογή των εννοιών της δυνάμενης να προσβληθεί πράξεως και της απλώς επιβεβαιωτικής αποφάσεως προγενέστερης πράξεως.