5.8.2010   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

CE 212/94


Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009
Ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας

P6_TA(2009)0388

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Μαΐου 2009 σχετικά με την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας (2008/2120(INI))

2010/C 212 E/13

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο της Συνθήκης του Άμστερνταμ σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο της Συνθήκης του Άμστερνταμ σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας,

έχοντας υπόψη τη Συνθήκη της Λισαβόνας και ιδίως το άρθρο 12 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο της Συνθήκης της Λισαβόνας σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο 9 του πρωτοκόλλου,

έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο της Συνθήκης της Λισαβόνας σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας,

έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 7ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εθνικών κοινοβουλίων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικοδόμησης (1),

έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές για τις σχέσεις μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων για κοινοτικά θέματα (ελάχιστα πρότυπα) της 27ης Ιανουαρίου 2003 (τις «κατευθυντήριες γραμμές της Κοπεγχάγης για τα κοινοβούλια») (2), που εγκρίθηκαν κατά την XXVIΙΙη διάσκεψη των επιτροπών κοινοτικών και ευρωπαϊκών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COSAC),

έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της 21ης Ιουνίου 2008 για τη διακοινοβουλευτική συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (3),

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της συνεδρίασης της XL COSAC που διεξήχθη στο Παρίσι στις 4 Νοεμβρίου 2008, και ειδικά το σημείο 1,

έχοντας υπόψη την έκθεση της υποεπιτροπής του κοινοβουλίου της Ιρλανδίας «Το μέλλον της Ιρλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση» του Νοεμβρίου 2008, ιδίως τις παραγράφους 29 έως 37 της περίληψης, στις οποίες ζητείται εκτενής ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ελέγχου των εθνικών κυβερνήσεων ως μελών του Συμβουλίου,

έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ανάπτυξης (A6-0133/2009),

A.

λαμβάνοντας υπόψη ότι το τελευταίο ψήφισμα που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το θέμα των σχέσεων με τα εθνικά κοινοβούλια ανάγεται στο 2002 και, ως εκ τούτου, είναι καιρός για επαναξιολόγηση,

Β.

λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες εκπροσωπούνται άμεσα σε επίπεδο Ένωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ότι τα κράτη μέλη εκπροσωπούνται στο Συμβούλιο από την εκάστοτε κυβέρνησή τους, που με τη σειρά της πρέπει να λογοδοτεί με δημοκρατικό τρόπο στο εκάστοτε εθνικό κοινοβούλιο (βλ. άρθρο 10, παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΕ στην έκδοση της Συνθήκης της Λισαβόνας)· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αναγκαία ενίσχυση του κοινοβουλευτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει κατά συνέπεια να βασίζεται σε δύο πυλώνες: αφενός στην επέκταση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε σχέση με όλες τις αποφάσεις της Ένωσης και αφετέρου στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των εθνικών κοινοβουλίων σε σχέση με τις εκάστοτε κυβερνήσεις τους,

Γ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση πραγματοποιήθηκε εξαιρετική συνεργασία μεταξύ των εκπροσώπων των εθνικών κοινοβουλίων και των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αλλά επίσης μεταξύ αυτών και των εκπροσώπων των κοινοβουλίων των υποψηφίων προς ένταξη χωρών,

Δ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι πέτυχε η διεξαγωγή κοινών διασκέψεων των κοινοβουλίων σχετικά με ορισμένα θέματα στο πλαίσιο της φάσης προβληματισμού, και για το λόγο αυτό πρέπει να καταστεί δυνατή η αναφορά σε αυτήν την πρακτική κατά τη σύγκληση μιας νέας συνέλευσης ή σε παρόμοιες ευκαιρίες,

Ε.

λαμβάνοντας υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων έχουν βελτιωθεί και διαφοροποιηθεί, και ότι αυξάνεται ο αριθμός των δραστηριοτήτων που διεξάγονται σε επίπεδο κοινοβουλίων γενικά, αλλά και σε επίπεδο κοινοβουλευτικών επιτροπών,

ΣΤ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι στη μελλοντική ανάπτυξη σχέσεων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των διάφορων υφισταμένων πρακτικών,

Ζ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι οι νέες αρμοδιότητες που παραχωρούνται στα εθνικά κοινοβούλια στη Συνθήκη της Λισαβόνας, ιδίως όσον αφορά την αρχή της επικουρικότητας, τα ενθαρρύνουν να συμμετέχουν ενεργά σε πρώιμη φάση στη διαδικασία της χάραξης της πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ,

Η.

λαμβάνοντας υπόψη ότι όλες οι μορφές διακοινοβουλευτικής συνεργασίας πρέπει να είναι σύμφωνες με δύο βασικές αρχές: την αρχή της αύξησης της αποτελεσματικότητας και την αρχή του κοινοβουλευτικού εκδημοκρατισμού,

Θ.

λαμβάνοντας υπόψη ότι πρωταρχικό καθήκον και λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων είναι να συμμετέχουν στη λήψη νομοθετικών αποφάσεων και να ελέγχουν πολιτικές επιλογές σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο αντίστοιχα· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό δεν καθιστά περιττή τη στενή συνεργασία για το κοινό συμφέρον, ιδίως όσον αφορά τη μεταφορά της νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο,

Ι.

λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να αναπτυχθούν πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές βάσει των οποίων οι εκπρόσωποι και τα όργανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μπορούν να αποφασίζουν για τις μελλοντικές ενέργειες που αφορούν τις σχέσεις του με τα εθνικά κοινοβούλια και την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης της Λισαβόνας σχετικά με τα εθνικά κοινοβούλια,

Η συμβολή της Συνθήκης της Λισαβόνας στην ανάπτυξη των σχέσεων

1.

επικροτεί τα καθήκοντα και δικαιώματα που παραχωρούνται στα εθνικά κοινοβούλια στη Συνθήκη της Λισαβόνας, που αποτελεί «Συνθήκη των κοινοβουλίων», τα οποία ενισχύουν τον ρόλο τους στις πολιτικές διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης· θεωρεί ότι μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:

 

Ενημέρωση σχετικά με:

την αξιολόγηση πολιτικών που εφαρμόζονται στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης·

διαβουλεύσεις της Μόνιμης Επιτροπής για την Εσωτερική Ασφάλεια·

προτάσεις τροποποίησης των Συνθηκών·

αιτήσεις για ένταξη στην Ένωση·

απλουστευμένη διαδικασία τροποποίησης της Συνθήκης (έξι μήνες νωρίτερα)·

προτάσεις για μέτρα που συμπληρώνουν τη Συνθήκη·

 

Ενεργός συμμετοχή:

στη σωστή λειτουργία της Ένωσης (διάταξη «ομπρέλα»)·

στον έλεγχο της Europol και της Eurojust μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

σε συνελεύσεις που ασχολούνται με τροποποιήσεις της Συνθήκης·

 

Ένσταση για:

νομοθεσία που δεν είναι συμβατή με την αρχή της επικουρικότητας, μέσω των διαδικασιών της «κίτρινης κάρτας» και της «πορτοκαλί κάρτας»·

τροποποιήσεις της Συνθήκης με την απλουστευμένη διαδικασία·

μέτρα δικαστικής συνεργασίας σε θέματα αστικού δικαίου (οικογενειακό δίκαιο)·

περιπτώσεις παραβίασης της αρχής της επικουρικότητας, με προσφυγή στο Δικαστήριο (εφόσον το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία)·

Σημερινές σχέσεις

2.

σημειώνει με ικανοποίηση ότι οι σχέσεις του με τα εθνικά κοινοβούλια και τους βουλευτές τους παρουσίασαν τα τελευταία χρόνια αρκετά θετική εξέλιξη, αν και όχι ακόμα στο βαθμό που απαιτείται, ιδίως με τις παρακάτω μορφές κοινών δραστηριοτήτων:

μικτές κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις για οριζόντια θέματα που υπερβαίνουν την αρμοδιότητα μιας επιτροπής

τακτικές κοινές συναντήσεις επιτροπών (τουλάχιστον δύο φορές το εξάμηνο)·

ad hoc διακοινοβουλευτικές συνεδριάσεις σε επίπεδο επιτροπών με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του κοινοβουλίου του κράτους μέλους που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου·

διακοινοβουλευτικές συνεδριάσεις σε επίπεδο προεδριών επιτροπών·

συνεργασία σε επίπεδο κοινοβουλευτικών αρχηγών στο πλαίσιο της διάσκεψης των προέδρων των κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

επισκέψεις μελών εθνικών κοινοβουλίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προκειμένου να συμμετάσχουν σε συνεδριάσεις αντίστοιχων ειδικών επιτροπών·

συναντήσεις στο πλαίσιο των πολιτικών Ομάδων ή κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο μεταξύ πολιτικών από όλα τα κράτη μέλη και μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Μελλοντικές σχέσεις

3.

θεωρεί ότι πρέπει να αναπτυχθούν νέες μορφές διαλόγου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων πριν και μετά από τη θέσπιση νομοθεσίας·

4.

προτρέπει τα εθνικά κοινοβούλια να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε οι εθνικές κυβερνήσεις να είναι υπόλογες για τη διαχείριση της δαπάνης κοινοτικών πόρων· καλεί τα εθνικά κοινοβούλια να ελέγχουν προσεκτικά την ποιότητα των εθνικών αξιολογήσεων αντικτύπου και τον τρόπο με τον οποίο οι εθνικές κυβερνήσεις μεταφέρουν την κοινοτική νομοθεσία στο εσωτερικό δίκαιο και εφαρμόζουν τις κοινοτικές πολιτικές και προγράμματα χρηματοδότησης σε επίπεδο κρατικών, περιφερειακών και τοπικών αρχών· ζητεί από τα εθνικά κοινοβούλια να παρακολουθούν με αυστηρότητα τις εκθέσεις σχετικά με τα εθνικά σχέδια δράσης στο πλαίσιο της ατζέντας της Λισαβόνας·

5.

θεωρεί πρόσφορο να δοθεί στα εθνικά κοινοβούλια υποστήριξη ως προς τον έλεγχο των νομοσχεδίων πριν από την εξέτασή τους από τον ευρωπαίο νομοθέτη , καθώς και ως προς τον αποτελεσματικό έλεγχο των ενεργειών των κυβερνήσεών τους στο Συμβούλιο·

6.

θεωρεί ότι οι τακτικές διμερείς συνεδριάσεις των αντίστοιχων ειδικών επιτροπών της Μικτής Επιτροπής και οι ad hoc διακοινοβουλευτικές συνεδριάσεις σε επίπεδο επιτροπών, που πραγματοποιούνται με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιτρέπουν τη διεξαγωγή διαλόγου σε πρώιμο στάδιο σχετικά με τρέχουσα ή σχεδιαζόμενη νομοθεσία ή πολιτικές πρωτοβουλίες και πρέπει, ως εκ τούτου, να διατηρηθούν και να εξελιχθούν συστηματικά σε ένα μόνιμο δίκτυο ομόλογων επιτροπών· θεωρεί ότι πριν ή μετά από τέτοιες συνεδριάσεις μπορούν να διεξάγονται ad hoc διμερείς συνεδριάσεις επιτροπών με αντικείμενο συγκεκριμένες εθνικές ανησυχίες· και ότι στη διάσκεψη των προέδρων των επιτροπών είναι δυνατόν να ανατεθεί η εκπόνηση και ο συντονισμός ενός προγράμματος για τις δραστηριότητες ειδικών επιτροπών με εθνικά κοινοβούλια·

7.

επισημαίνει ότι οι συναντήσεις των προέδρων των ειδικών επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, όπως οι συνεδριάσεις των προέδρων της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, είναι επίσης εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού των συμμετεχόντων ένα μέσον ανταλλαγής πληροφοριών και απόψεων·

8.

θεωρεί ότι μορφές συνεργασίας πέραν αυτών που προαναφέρθηκαν θα μπορούσαν να συνεισφέρουν σημαντικά στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πολιτικού χώρου και πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω και να διαφοροποιηθούν·

9.

θα επικροτούσε σε αυτό το πλαίσιο καινοτομίες σε επίπεδο εθνικών κοινοβουλίων, όπως το να παραχωρηθεί σε μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το δικαίωμα να προσκαλούνται μία φορά τον χρόνο για να μιλήσουν σε συνεδριάσεις της ολομέλειας των εθνικών κοινοβουλίων, να συμμετέχουν σε συμβουλευτική βάση σε συνεδριάσεις επιτροπών ευρωπαϊκών υποθέσεων, να συμμετέχουν σε συνεδριάσεις ειδικών επιτροπών όταν συζητείται σχετική κοινοτική νομοθεσία ή να λαμβάνουν μέρος σε συμβουλευτική βάση σε συνεδριάσεις των αντίστοιχων πολιτικών ομάδων·

10.

συνιστά να διατεθούν επαρκείς πόροι για τη διοργάνωση συναντήσεων των ειδικών επιτροπών με τις ομόλογες επιτροπές των εθνικών κοινοβουλίων και των εισηγητών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τους ομολόγους τους στα εθνικά κοινοβούλια, και συνιστά να εξεταστεί η δυνατότητα δημιουργίας των τεχνικών προϋποθέσεων για βιντεοδιασκέψεις μεταξύ των εισηγητών στις ειδικές επιτροπές των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

11.

θεωρεί ότι οι αυξημένες εξουσίες των εθνικών κοινοβουλίων που προβλέπονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας όσον αφορά τη συμμόρφωση με την αρχή της επικουρικότητας θα καταστήσουν δυνατή την άσκηση επιρροής και τον έλεγχο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε ένα πρώιμο στάδιο και θα συνεισφέρουν στη βελτίωση της νομοθεσίας και της συνεκτικότητας της νομοθεσίας σε επίπεδο ΕΕ·

12.

επισημαίνει ότι δίδεται για πρώτη φορά στα εθνικά κοινοβούλια καθορισμένος ρόλος ως προς τα θέματα της ΕΕ, ο οποίος είναι διαφορετικός από τον ρόλο των εθνικών κυβερνήσεων, συμβάλλει στον πιο έντονο δημοκρατικό έλεγχο και φέρνει την Ένωση πιο κοντά στους πολίτες·

13.

υπενθυμίζει ότι ο έλεγχος των εθνικών κυβερνήσεων από τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να ασκείται καταρχάς σύμφωνα με τους αντίστοιχους θεσμικούς κανόνες και νόμους·

14.

υπογραμμίζει το γεγονός ότι τα εθνικά κοινοβούλια είναι σημαντικοί παράγοντες όσον αφορά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και ότι θα είχε μεγάλη σημασία ένας μηχανισμός ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών στον τομέα αυτόν·

15.

παρατηρεί σε αυτό το πλαίσιο ότι η δημιουργία μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κοινοβουλίων, της ιστοσελίδας IPEX (4), συνιστά σημαντικό βήμα προόδου διότι καθίσταται δυνατός ο έλεγχος εγγράφων της ΕΕ στο επίπεδο των εθνικών κοινοβουλίων όπως και σε αυτό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ενδεχομένως η μεταφορά τους σε εθνικό δίκαιο από τα εθνικά κοινοβούλια σε πραγματικό χρόνο· θεωρεί για το λόγο αυτό ως απαραίτητη την κατάλληλη οικονομική στήριξη αυτού του συστήματος που ανέπτυξε και διαχειρίστηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

16.

σχεδιάζει μια πλέον συστηματική παρακολούθηση του προ της θέσπισης νομοθεσίας διαλόγου μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής (την αποκαλούμενη πρωτοβουλία Μπαρόζο), προκειμένου να είναι ενημερωμένο, ήδη σε μια πρώιμη φάση της νομοθετικής διαδικασίας, όσον αφορά τη θέση των εθνικών κοινοβουλίων· καλεί τα εθνικά κοινοβούλια να δίδουν συγχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις σ'αυτό το πλαίσιο εκδιδόμενες γνωμοδοτήσεις τους·

17.

χαιρετίζει την πρόοδο που έχει πραγματοποιηθεί κατά τα τελευταία έτη όσον αφορά την ανάπτυξη μιας συνεργασίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων στον τομέα των εξωτερικών υποθέσεων, της ασφάλειας και της άμυνας·

18.

αναγνωρίζει ότι τα εθνικά κοινοβούλια διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο ενημερώνοντας τον εθνικό διάλογο σχετικά με την Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) και την Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΕΠΑΑ)·

19.

διαπιστώνει εκ νέου με ανησυχία ότι η λογοδοσία ενώπιον των κοινοβουλίων όσον αφορά τις οικονομικές ρυθμίσεις σχετικά με την ΚΕΠΠΑ και την ΕΠΑΑ είναι ανεπαρκής και ότι για το λόγο αυτό πρέπει να βελτιωθεί η συνεργασία μεταξύ του Ευρωπαϊκού και των εθνικών κοινοβουλίων, προκειμένου να επιτευχθεί ο δημοκρατικός έλεγχος όλων των πτυχών αυτών των πολιτικών (5)·

20.

καλεί προς το συμφέρον της συνεκτικότητας και της αποτελεσματικότητας και προκειμένου να αποφεύγεται η αλληλεπικάλυψη προσπαθειών, να διαλυθεί η κοινοβουλευτική συνέλευση της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), αφής στιγμής η ΔΕΕ με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας εντάσσεται πλήρως και οριστικώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

Ο ρόλος της COSAC

21.

θεωρεί ότι ο πολιτικός ρόλος της COSAC πρέπει να οριοθετηθεί στο μέλλον σε στενή συνεργασία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων, και ότι η COSAC πρέπει να παραμείνει κατά κύριο λόγο, σε συμφωνία με το πρωτόκολλο της Συνθήκης του Άμστερνταμ σχετικά με τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα βήμα συζήτησης για την ανταλλαγή πληροφοριών και τον διάλογο για γενικά πολιτικά θέματα και βέλτιστες πρακτικές σχετικά με τον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων (6)· θεωρεί ότι η ανταλλαγή πληροφοριών και ο διάλογος πρέπει να επικεντρώνονται σε νομοθετικές δραστηριότητες που αφορούν τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και στην τήρηση της αρχής της επικουρικότητας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης·

22.

είναι αποφασισμένο να εκπληρώσει ολοκληρωτικά τον ρόλο του, να εκτελέσει τις υποχρεώσεις του όσον αφορά τη λειτουργία της COSAC και να συνεχίσει να παρέχει τεχνική υποστήριξη στη γραμματεία της COSAC και τους εκπροσώπους των εθνικών κοινοβουλίων·

23.

υπενθυμίζει ότι οι δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων στο πλαίσιο της COSAC πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά και να μην υφίστανται κατακερματισμό ή εκμετάλλευση από εξωτερικούς παράγοντες·

24.

θεωρεί ότι οι ειδικές επιτροπές του πρέπει να συμμετέχουν περισσότερο στην προετοιμασία των συνεδριάσεων της COSAC και στην εκπροσώπηση σε αυτές· θεωρεί ότι της αντιπροσωπείας του πρέπει να ηγείται ο πρόεδρος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και ότι η αντιπροσωπεία πρέπει να περιλαμβάνει τους προέδρους και τους εισηγητές των ειδικών επιτροπών που ασχολούνται με τα θέματα που περιλαμβάνονται στην ημερήσια διάταξη της εκάστοτε συνεδρίασης της COSAC· θεωρεί ενδεδειγμένο όπως η διάσκεψη των προέδρων και οι βουλευτές ενημερώνονται μετά από κάθε συνάντηση μια φορά το έτος σχετικά με τη διεξαγωγή και τα αποτελέσματα των συνεδριάσεων της COSAC·

*

* *

25.

αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών.


(1)  Εγκρίθηκε βάσει της έκθεσης A5-0023/2002 της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων (έκθεση Napolitano) (ΕΕ C 284 E, 21.11.2002, σ. 322).

(2)  ΕΕ C 154, 2.7.2003, σ. 1.

(3)  Αναθεωρημένο κείμενο που συμφωνήθηκε από τη διάσκεψη των προέδρων των κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη συνεδρίασή της στη Λισαβόνα στις 20/21 Ιουνίου 2008.

(4)  IPEX: Interparliamentary EU Information Exchange (Διακοινοβουλευτική ΕΕ Ανταλλαγή Πληροφοριών), ετέθη επισήμως σε λειτουργία τον Ιούλιο 2006.

(5)  Διοργανική συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 2006 για τη δημοσιονομική πειθαρχία και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (ΕΕ C 139, 14.6.2006, σ. 1) και άρθρο 28 παράγραφος 3 ΣΕΕ.

(6)  Βλ. τις κατευθυντήριες γραμμές για τις σχέσεις μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων για κοινοτικά θέματα (ελάχιστα πρότυπα) που αναφέρθηκαν πιο πάνω.