52008PC0402




[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 16.7.2008

COM(2008) 402 τελικό

2008/0154 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

(υποβάλλεται από την Επιτροπή){SEC(2008) 2121}{SEC(2008) 2122}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

1.1. Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (εφεξής EMAS) θεσπίστηκε αρχικά το 1993[1] και αναθεωρήθηκε το 2001 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[2], ο οποίος ισχύει σήμερα.

Σκοπός της πρότασης είναι η ενίσχυση του συστήματος με την αύξηση της αποτελεσματικότητάς του και της ελκυστικότητάς του για τους οργανισμούς, με στόχο:

- την αύξηση του αριθμού των οργανισμών που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής στο σύστημα[3]

- την αναγνώριση του EMAS ως σημείου αναφοράς για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης,

- την παροχή της δυνατότητας σε οργανισμούς που εφαρμόζουν άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, να τα αναβαθμίσουν σε επίπεδο EMAS

- την επέκταση της επίδρασης του συστήματος πέραν των οργανισμών που είναι καταχωρισμένοι στο EMAS, απαιτώντας από τους εν λόγω οργανισμούς να συνεκτιμούν τις περιβαλλοντικές συνιστώσες όταν επιλέγουν τους οικείους προμηθευτές και παρόχους υπηρεσιών.

Οι προτεινόμενες αλλαγές εστιάζονται στην ουσία, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των μικρών οργανισμών (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές), στη θεσμική συγκρότηση και στη σύνδεση με άλλα μέσα κοινοτικής πολιτικής.

1.2. Γενικό πλαίσιο

Το άρθρο 15 του κανονισμού EMAS επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να επανεξετάσει το σύστημα ΕMAS βάσει της πείρας που έχει αποκτηθεί κατά την εφαρμογή του και να προτείνει κατάλληλες τροποποιήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο εκπονήθηκε, το 2005, μεγάλης κλίμακας μελέτη αξιολόγησης του συστήματος EMAS. Η εν λόγω μελέτη αξιολόγησης, σε συνδυασμό με εισηγήσεις από τα ενδιαφερόμενα για το σύστημα μέρη, εντόπισε τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του συστήματος και πρότεινε εναλλακτικές δυνατότητες βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του κανονισμού.

1.3. Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS).

1.4. Συνέπεια με τις υπόλοιπες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Η αναθεώρηση του EMAS αποτελεί τμήμα της δέσμης μέτρων που συνοδεύει την ανακοίνωση για σχέδιο δράσης σχετικά με την αειφόρο κατανάλωση και παραγωγή, η οποία πρόκειται να εκδοθεί τον Ιούνιο/Ιούλιο του 2008. Το σχέδιο δράσης επιδιώκει δραστικές αλλαγές στη συμπεριφορά των καταναλωτών και παραγωγών, προς την κατεύθυνση της αναζήτησης καλύτερων προϊόντων, λιτότερης και καθαρότερης παραγωγής και ευφυέστερης κατανάλωσης. Πέραν της αναθεώρησης του ΕΜAS, θα περιλαμβάνει αναθεώρηση του σχετικού με το οικολογικό σήμα κανονισμού, καθώς και ανακοίνωση για τις πράσινες (οικολογικές) δημόσιες συμβάσεις.

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων

2.1. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Μέθοδοι διαβουλεύσεων, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής διατηρούν συνεχή διάλογο με αντιπροσώπους των κρατών μελών και με τα συμμετέχοντα στη διαδικασία EMAS μέρη, προκειμένου να παρακολουθούν την πρακτική εφαρμογή του συστήματος.

Οι φορείς των κρατών μελών που διαχειρίζονται το σύστημα EMAS (αρμόδιοι φορείς, φορείς διαπίστευσης) οργάνωσαν σειρά συναντήσεων των ενδιαφερομένων μερών και σεμινάρια για το μέλλον του συστήματος και διατύπωσαν συστάσεις για την αναθεώρησή του.

Τα κράτη μέλη, εκπροσωπούμενα στην επιτροπή που συνεστήθη βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού EMAS, ερωτήθηκαν σε κάθε στάδιο της διαδικασίας αναθεώρησης και συνέβαλαν στις σχετικές εργασίες[4].

Η Επιτροπή οργάνωσε τέσσερις συνεδριάσεις ομάδων εργασίας[5] και ημερίδα αναθεώρησης[6] με επιλεγμένους εμπειρογνώμονες του EMAS (επαληθευτές EMAS, συμβούλους, φορείς διαπίστευσης και αρμόδιους οργανισμούς).

Η Επιτροπή πραγματοποίησε επισκέψεις σε επιλεγμένα κράτη μέλη, προκειμένου να ενημερωθεί για τις απόψεις τους σχετικά με την αναθεώρηση του κανονισμού, κατά τις οποίες τα κράτη μέλη και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη κατέθεσαν τις ιδέες τους για το μέλλον του συστήματος.

Εκπονήθηκε, για λογαριασμό της ΓΔ Περιβάλλοντος, μεγάλης κλίμακας μελέτη αξιολόγησης του EMAS και του οικολογικού σήματος, από κοινοπραξία συμβούλων (μελέτη «EVER»). Στη μελέτη αυτή εξετάζεται το πώς αντιλαμβάνονται οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τα κίνητρα, τους παράγοντες επιτυχίας και τα οφέλη του EMAS και διατυπώνονται συστάσεις για την αναθεώρηση του συστήματος EMAS. Οι διαπιστώσεις παρουσιάστηκαν, συζητήθηκαν και εμπλουτίστηκαν κατά τη διάρκεια δύο ημερίδων που πραγματοποιήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2005, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων, ιδρυμάτων, εταιρειών, επαγγελματικών φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ).

Το έργο REMAS, ένα τριετές έργο που χρηματοδοτείται από το κοινοτικό ταμείο LIFE Environment (LIFE Περιβάλλον) και υλοποιείται από τον Οργανισμό Περιβάλλοντος του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Environment Agency), τον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος της Σκωτίας (Scottish Environment Protection Agency), το ίδρυμα του Ηνωμένου Βασιλείου για την περιβαλλοντική διαχείριση και αξιολόγηση (UK Institute of Environmental Management and Assessment) και από τον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος της Ιρλανδίας (Environmental Protection Agency in Ireland), ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2006. Στο έργο αυτό προσδιορίστηκαν, μέσω λεπτομερούς στατιστικής ανάλυσης, η επίδραση των διαφόρων τύπων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης στις δραστηριότητες διαχείρισης του περιβάλλοντος των χώρων δραστηριοτήτων, καθώς και οι συνακόλουθες επιπτώσεις τους στη συμμόρφωση με τη νομοθεσία και στις επιδόσεις σε σχέση με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.

212

Σύνοψη των απαντήσεων και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη

Η μελέτη EVER έδειξε ότι το EMAS θεωρείται μέσο ενσωμάτωσης του περιβαλλοντικού προβληματισμού στο συλλογικό σύστημα αξιών του οργανισμού και βελτίωσης της δημόσιας εικόνας του. Το ΕΜAS γίνεται αντιληπτό όχι μόνο ως σύστημα μείωσης του κόστους που συνεπάγονται η διάθεση των αποβλήτων, η ενεργειακή κατανάλωση κ.λπ., αλλά και ως ένδειξη περιβαλλοντικής συνείδησης.

Οι περιβαλλοντικές βελτιώσεις, η βελτίωση της δημόσιας εικόνας και η μείωση του κόστους θεωρούνται, μακράν, τα σημαντικότερα οφέλη από την υιοθέτηση του EMAS. Μολονότι οι μισοί περίπου από τους ερωτηθέντες στο πλαίσιο της μελέτης EVER πιστεύουν ότι το οικονομικό κόστος του EMAS υπερκαλύπτει τα οφέλη, πάνω από τα δύο τρίτα χαρακτήρισαν το EMAS ως επιτυχία, όταν συνεκτιμώνται τα οικονομικά αλλά και τα μη οικονομικά οφέλη και κόστη.

Το έργο REMAS έδειξε ότι η υιοθέτηση ενός διαπιστευμένου πιστοποιημένου συστήματος διαχείρισης του περιβάλλοντος βελτιώνει τις δραστηριότητες περιβαλλοντικής διαχείρισης των χώρων δραστηριοτήτων και ότι, πιθανότατα, η συνολική περιβαλλοντική διαχείριση είναι καλύτερη όταν υιοθετείται το EMAS έναντι άλλων συστημάτων[7].

Από την άλλη πλευρά, οι μελέτες έδειξαν ότι το EMAS δεν έχει εξαντλήσει ακόμη τις δυνατότητές του από πλευράς διάδοσης. Το κόστος του EMAS, η χαλαρή δέσμευση της διοίκησης και η γραφειοκρατία θεωρούνται από τους ερωτηθέντες στο πλαίσιο της μελέτης ΕVER ως τα τρία σημαντικότερα κωλύματα για την υιοθέτηση του EMAS. Μολονότι οι καταχωρίσεις στο EMAS εξακολουθούν να αυξάνονται σταθερά (σήμερα άνω των 5.000 οργανισμών έχουν καταχωριστεί στην Κοινότητα), ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει, ακόμη, ένα ελάχιστο ποσοστό του συνολικού αριθμού των οργανισμών που θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιήσουν το σύστημα.

Τα συμπεράσματα αυτά υποστηρίχθηκαν από την πλειονότητα των ερωτηθέντων ενδιαφερόμενων μερών και ελήφθησαν υπόψη όταν οι υπηρεσίες της Επιτροπής ανέλυσαν τις επιλογές αναθεώρησης του συστήματος και έλαβαν την απόφασή τους για την προτεινόμενη μελλοντική κατεύθυνσή του καθώς και για τις μεταβολές που χρειάζονται στον ισχύοντα κανονισμό EMAS.

213

Στο διάστημα 22/12/2006 - 26/02/2007 πραγματοποιήθηκε ανοικτός διάλογος μέσω του Διαδικτύου. Η Επιτροπή έλαβε 214 απαντήσεις).

230

2.2. Εκτίμηση επιπτώσεων

Η Επιτροπή διενήργησε εκτίμηση επιπτώσεων που προβλέπεται από το πρόγραμμα εργασιών και εξέτασε τρεις κύριες επιλογές:

- συνέχιση της τρέχουσας προσέγγισης,

- σταδιακή κατάργηση του συστήματος και

- σημαντική τροποποίηση του κανονισμού.

Η επιλογή της συνέχισης της τρέχουσας προσέγγισης θα εξασφάλιζε σταθερότητα. Οι αλλαγές θα μπορούσαν να είναι μόνο διοικητικής/θεσμικής φύσεως, προκειμένου να βελτιώσουν απλώς τη λειτουργία του ισχύοντος συστήματος. Ωστόσο, η επιλογή αυτή θα βελτίωνε μόνο οριακά τις «αδυναμίες» του συστήματος και δεν θα προσέφερε δυνατότητες σημαντικών τροποποιήσεων. Ο συνολικός του αντίκτυπος θα παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα, τα οποία θα κλόνιζαν την αξιοπιστία του. Η προβολή του συστήματος δεν θα αυξανόταν και θα ήταν πιθανόν να παγιωθεί μια άνιση κατανομή μεταξύ των κρατών μελών.

Με την επιλογή της σταδιακής κατάργησης του συστήματος, θα αποδεσμεύονταν οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι. Ωστόσο, η επιλογή αυτή θα είχε αρνητικές περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες. Στο συνδυασμό πολιτικών μέσων που διαθέτει, η Επιτροπή θα έχανε ένα προαιρετικό μέσο. Η μεσοπρόθεσμη επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[8] θεωρεί τα προαιρετικά μέσα ως φορέα μεγάλων προοπτικών, κρίνει όμως επίσης ότι δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως και κάλεσε την Επιτροπή να αναθεωρήσει τα εν λόγω συστήματα, προκειμένου να προωθηθεί η υιοθέτησή τους και να περιοριστεί η διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η διαχείρισή τους.

Η επιλογή της σημαντικής τροποποίησης του κανονισμού θα βελτίωνε την προβολή, τον αντίκτυπο και τα πολιτικά χαρακτηριστικά του συστήματος EMAS, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα μια ευρύτερη υιοθέτηση του συστήματος. Θα επέτρεπε στην Κοινότητα να εξασφαλίσει μεγαλύτερα και περισσότερο εστιασμένα περιβαλλοντικά οφέλη, τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα. Επίσης, θα βελτίωνε την οικονομική κατάσταση και θα περιόριζε τη διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η περιβαλλοντική διαχείριση για τους συμμετέχοντες οργανισμούς. Ορισμένες από τις προτεινόμενες αλλαγές απαιτούν κάποιες αρχικές επενδύσεις, καθώς και την παροχή κινήτρων στους οργανισμούς EMAS.

Μολονότι δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί η ακριβής αύξηση της υιοθέτησης του συστήματος, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ποσοτικά δεδομένα για το κόστος και τον αντίκτυπο των διαφόρων μέτρων και ότι ορισμένες επιλογές είναι αλληλένδετες ή στηρίζονται στην αγορά, ο στόχος συνίσταται στο να υπάρχουν, 10 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, ισάριθμοι καταχωρισμένοι οργανισμοί ή χώροι δραστηριοτήτων με αυτούς που έχουν πιστοποιηθεί μέχρι σήμερα κατά το πρότυπο ISO 14001:2004 για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης (35.000). Ως ενδιάμεσος στόχος, 5 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, επιδιώκεται η καταχώριση στο EMAS αριθμού χώρων δραστηριοτήτων ίσου με τον μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τον υψηλότερο, το 2007, αριθμό καταχωρισμένων χώρων δραστηριοτήτων ανά εκατομμύριο κατοίκους, στόχος που ισοδυναμεί με συνολικό προβλεπόμενο αριθμό καταχωρισμένων στο EMAS χώρων δραστηριοτήτων 23.000[9].

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης

3.1. Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Στόχος είναι η αναθεώρηση του συστήματος EMAS, όπως απαιτεί το άρθρο 15 του σχετικού με το EMAS κανονισμού, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η συνεχής βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων όλων των οργανισμών.

Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η αναθεώρηση του κανονισμού EMAS αποβλέπει στην ουσιαστική ενδυνάμωση των πολιτικών χαρακτηριστικών και, ως εκ τούτου, στη σημαντική αύξηση του αριθμού των οργανισμών που εφαρμόζουν το σύστημα. Οι προτεινόμενες βασικές αλλαγές θα επικεντρωθούν στην ουσία, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των μικρών οργανώσεων (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας μεγέθους δημόσιες αρχές), στη θεσμική συγκρότηση και στη σύνδεση με άλλα μέσα άσκησης πολιτικής, ιδίως με τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις.

3.2. Νομική βάση

Ο κανονισμός υπαγορεύεται από μελήματα περιβαλλοντικής πολιτικής, όπως ορίζει το άρθρο 175 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το οποίο αποτελούσε ήδη τη νομική βάση του κανονισμού (ΕΚ) 761/2001.

3.3. Επικουρικότητα και αναλογικότητα

Η θέσπιση του συστήματος σε κοινοτικό επίπεδο είναι αναγκαία προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο αξιόπιστο σύστημα και να αποφευχθεί η καθιέρωση διαφορετικών εθνικών συστημάτων. Η παρούσα πρόταση δεν αλλοιώνει την τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά την εσωτερική αγορά και κινείται πάντοτε στο πλαίσιο των αρχών της επικουρικότητας, αφήνοντας την τεχνική εφαρμογή του κανονισμού στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, μέσω της λειτουργίας των αρμόδιων φορέων και των φορέων διαπίστευσης. Έτσι εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος όσον αφορά τη συμβολή στη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανώσεων, ενώ τα μέτρα που μπορούν να αποδώσουν ικανοποιητικά σε εθνικό επίπεδο επαφίενται στα κράτη μέλη.

3.4. Επιλογή μέσων

Το προτεινόμενο μέσο είναι ο κανονισμός, δεδομένου ότι είναι το μόνο κατάλληλο μέσο διασφάλισης επαρκούς εναρμόνισης των κανόνων και διαδικασιών καταχώρισης, επαλήθευσης και διαπίστευσης, που συνιστούν τα βασικά στοιχεία του συστήματος.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η κοινοτική χρηματοδοτική συνεισφορά είναι συνολικά περιορισμένη. Οι ετήσιοι χρηματοδοτικοί πόροι που απαιτούνται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό υπολογίζονται σε περίπου 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως και καλύπτουν, ειδικότερα, την κατάρτιση εγγράφων αναφοράς για συγκεκριμένους κλάδους, αξιολογήσεις φορέων διαπίστευσης και αρμόδιων φορέων από ομοτίμους, καθώς και ενημέρωση και επικοινωνία. Μέχρι το 2013, οι σχετικές δαπάνες θα καλυφθούν από το χρηματοδοτικό μέσο LIFE +[10].

5. Πρόσθετες πληροφορίεσ

5.1. Απλούστευση

511

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση της νομοθεσίας με την αναδιατύπωση του κειμένου του ισχύοντος κανονισμού και την ενσωμάτωση χρήσιμων στοιχείων διαφόρων κατευθυντηρίων γραμμών.

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τους οργανισμούς μέσω, μεταξύ άλλων:

- της ενθάρρυνσης της περαιτέρω μείωσης της κανονιστικής και διοικητικής επιβάρυνσης, με την εισαγωγή στοιχείων που προάγουν τις συνέργειες και επιτρέπουν στενότερους επιχειρησιακούς δεσμούς μεταξύ του EMAS και άλλων νομοθετικών διατάξεων και μέσων της ΕΕ, περιορίζοντας έτσι τη διοικητική επιβάρυνση για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς μέσω κανονιστικής ευελιξίας, που περιλαμβάνει τόσο τις νομοθετικές ελαφρύνσεις (υποκατάσταση νομικών απαιτήσεων, χωρίς μεταβολές της περιβαλλοντικής νομοθεσίας αυτής καθαυτής), όσο και την απορρύθμιση (μεταβολές στην ίδια τη νομοθεσία)·

- της καθιέρωσης της καταχώρισης ομάδων οργανισμών και της δυνατότητας εταιρικής καταχώρισης εταιριών, πέραν της υφιστάμενης καταχώρισης μεμονωμένων οργανισμών, η οποία θα αποφέρει άμεση μείωση του κόστους και θα καταστήσει ελκυστικότερη τη συμμετοχή·

- της ενθάρρυνσης των κρατών μελών στην κατεύθυνση της αποσαφήνισης των δεσμών και στοιχείων συμπληρωματικότητας με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ούτως ώστε να είναι δυνατή η συνεκτίμηση της καταχώρισης ή συμμετοχής σε εθνικά συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, όταν ένας οργανισμός υποβάλλει αίτηση καταχώρισης στο EMAS και αντιστρόφως.

Έτσι, η πρόταση εξυπηρετεί τους στόχους της πρωτοβουλίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η οποία ανελήφθη στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας με στόχο την απλούστευση και βελτίωση των υφιστάμενων ρυθμίσεων, τη βελτίωση της κατάρτισης νέων ρυθμίσεων και την ενίσχυση της τήρησης και της αποτελεσματικότητας των κανόνων, με παράλληλο περιορισμό της διοικητικής επιβάρυνσης.

Η πρόταση περιλαμβάνεται στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασιών της Επιτροπής με τα στοιχεία αναφοράς 2006/ENV/053 και ανταποκρίνεται στην υποχρέωση που ανελήφθη στο κυλιόμενο πρόγραμμα της Επιτροπής[11].

520

5.2. Κατάργηση κείμενης νομοθεσίας

Η έγκριση της πρότασης θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση κείμενης νομοθεσίας.

5.3. Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης.

5.4. Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος

Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα που ενδιαφέρει τον ΕΟΧ και, ως εκ τούτου, πρέπει να καλύπτει τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

5.5. Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης

Το επιχειρησιακό σχήμα του EMAS και οι γενικές απαιτήσεις για τη συμμετοχή παραμένουν βασικά οι ίδιες με αυτές του ισχύοντος κανονισμού: οι οργανισμοί μπορούν να συμμετάσχουν στο EMAS υπό την προϋπόθεση ότι ασκούν περιβαλλοντική πολιτική, διεξάγουν περιβαλλοντική ανασκόπηση, συγκροτούν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, διενεργούν εσωτερικό περιβαλλοντικό έλεγχο και συντάσσουν περιβαλλοντική δήλωση. Εφόσον η περιβαλλοντική δήλωση έχει επαληθευθεί και επικυρωθεί από ανεξάρτητο επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οργανισμός δικαιούται να υποβάλει, σε αρμόδιο φορέα, αίτηση καταχώρισης. Προκειμένου να διατηρηθεί η καταχώριση, ο οργανισμός οφείλει να υποβάλλει εκθέσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα σχετικά με τη βελτίωση των οικείων περιβαλλοντικών επιδόσεων και να καταθέτει στοιχεία που αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή του με τις εν προκειμένω εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον.

Οι κύριες τροποποιήσεις αποβλέπουν:

- στο να εξασφαλίσουν ότι το EMAS αποτελεί ένα υψηλής ποιότητας σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που εγγυάται στα εξωτερικά ενδιαφερόμενα μέρη και στις εθνικές εκτελεστικές αρχές ότι οι οργανισμοί του EMAS τηρούν όλη τη σχετική περιβαλλοντική νομοθεσία και βελτιώνουν συνεχώς τις οικείες περιβαλλοντικές επιδόσεις και

- στο να καταστήσουν το σύστημα πιο ελκυστικό για τους συμμετέχοντες οργανισμούς, ιδίως δε για τους μικρούς οργανισμούς (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές), περιορίζοντας τη διοικητική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες οργανισμούς και αυξάνοντας την προβολή της συμμετοχής στο ΕMAS.

Οι εν λόγω τροποποιήσεις είναι οι εξής:

- Σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Το EMAS εξακολουθεί να βασίζεται στο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που έχει κατοχυρωθεί με το πρότυπο ISO 14001, συμπληρούμενο από τα ακόλουθα στοιχεία:

- Ενισχυμένος μηχανισμός συμμόρφωσης. Ο οργανισμός EMAS καλείται να καταδείξει τη συμμόρφωσή του με την κείμενη περιβαλλοντική νομοθεσία πριν από την πρώτη καταχώριση. Ενθαρρύνεται ο διάλογος μεταξύ του οργανισμού και των εθνικών εκτελεστικών αρχών. Ο ρόλος των επαληθευτών έγκειται στο να διασφαλίζουν την ενίσχυση της συμμόρφωσης του οργανισμού. Αποσαφηνίζεται περαιτέρω ο ορισμός της μη συμμόρφωσης και εναρμονίζονται οι διαδικασίες που ακολουθούν οι αρμόδιοι φορείς για την καταχώριση και τη διαγραφή καταχωρίσεων λόγω μη συμμόρφωσης.

- Ενίσχυση της υποβολής περιβαλλοντικών εκθέσεων. Η υποβολή εκθέσεων για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις με χρήση των βασικών δεικτών επιδόσεων είναι υποχρεωτική για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς. Ορίζονται οι εν λόγω δείκτες για τα ακόλουθα περιβαλλοντικά πεδία: ενεργειακή απόδοση, απόδοση υλικών και πόρων, απόβλητα, εκπομπές και βιοποικιλότητα/χρήσεις γης.

- Κατευθυντήριες γραμμές για τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης. Προκειμένου να υποστηριχθεί μια πιο εναρμονισμένη εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης, η Επιτροπή δρομολογεί τη διαδικασία της κατάρτισης εγγράφων αναφοράς. Τα εν λόγω έγγραφα καλύπτουν συγκεκριμένους κλάδους και εστιάζονται σε άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές των παραγωγικών διαδικασιών, καθώς και σε έμμεσες πτυχές, π.χ. σχεδιασμός προϊόντων, περιβαλλοντικές επιπτώσεις των κατάντη και ανάντη δραστηριοτήτων.Η χρήση εγγράφων αναφοράς είναι προαιρετική, πλην όμως οι οργανισμοί EMAS προτρέπονται να τα χρησιμοποιούν για τη σύσταση των οικείων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και για τον καθορισμό των περιβαλλοντικών στόχων τους. Οι επαληθευτές οφείλουν να παραπέμπουν στα έγγραφα ως σημεία αναφοράς για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων διαχείρισης.

- Οι κανόνες και οι διαδικασίες διαπίστευσης και επαλήθευσης εναρμονίζονται και εξειδικεύονται, ώστε να αντιμετωπιστεί η άνιση εφαρμογή στα επιμέρους κράτη μέλη, η οποία υποσκάπτει την αξιοπιστία του συστήματος. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της [……………. ημερομηνία] με τον οποίο καθορίζονται οι απαιτήσεις διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την διάθεση προϊόντων στην αγορά, οργανώνει τη διαπίστευση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιμένει στο δημόσιο χαρακτήρα της δημόσιας αρχής, ούτως ώστε να αποτελεί αυτή το τελευταίο επίπεδο δημοσίου ελέγχου, και διαμορφώνει το πλαίσιο αναγνώρισης του υφιστάμενου οργανισμού "Ευρωπαϊκή Συνεργασία για τη Διαπίστευση" (European co-operation for Accreditation/EA), ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία ενός αυστηρού συστήματος αξιολόγησης από ομοτίμους. Ο εν λόγω κανονισμός καθορίζει το συνολικό πλαίσιο που συμπληρώνει την υφιστάμενη νομοθεσία όσον αφορά τη διαπίστευση. Η πρόταση για αναθεωρημένο κανονισμό ΕΜΑS συμπληρώνει τους εν λόγω κανόνες στον αναγκαίο βαθμό, συνεκτιμώντας, εκ παραλλήλου, τις ιδιαιτερότητες του εθελοντικού συστήματος EMAS και, κατά περίπτωση, θεσπίζοντας πιο συγκεκριμένους κανόνες.

- Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής. Επιτρέπεται η συμμετοχή εξωκοινοτικών οργανισμών. Οι εξωκοινοτικοί οργανισμοί μπορούν να καταχωριστούν σε κάποιο από τα κράτη μέλη και τα οικεία συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης πρέπει να επαληθευθούν και να επικυρωθούν από επαληθευτή διαπιστευμένο στο κράτος μέλος στο οποίο ο οργανισμός υποβάλλει αίτηση καταχώρισης.

- Μέτρα περιορισμού της διοικητικής επιβάρυνσης και παροχής κινήτρων:

- Απλούστευση της διαδικασίας για τις ομαδικές καταχωρίσεις.

- Μείωση των τελών καταχώρισης για τους μικρούς οργανισμούς (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές)[12].

- Οι εθνικές αρχές των κρατών μελών υποχρεούνται να εντοπίσουν πεδία στα οποία είναι σε θέση να περιορίσουν τη διοικητική επιβάρυνση των καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών που σχετίζεται με την περιβαλλοντική νομοθεσία, π.χ. λιγότερο συχνές ανανεώσεις των περιβαλλοντικών αδειών, κλπ. Θα εγκαινιαστεί διαδικασία τακτικών διαβουλεύσεων στα κράτη μέλη μεταξύ των αρμοδίων φορέων του EMAS και των ρυθμιστικών αρχών. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με το ζήτημα αυτό.

- Οι εθνικές αρχές οφείλουν να εξετάσουν το ενδεχόμενο παροχής κινήτρων για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς, όπως είναι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση ή φορολογικά κίνητρα στο πλαίσιο μηχανισμών που στηρίζουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις της βιομηχανίας, και, κατά περίπτωση, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις, να θεσπίσουν κίνητρα.

- Απλουστεύονται οι κανόνες χρήσης του λογότυπου του EMAS και αίρονται οι υφιστάμενοι περιορισμοί.

- Δραστηριότητες προβολής του EMAS, συμπεριλαμβανομένου του επάθλου EMAS και ενημερωτικών εκστρατειών σε κοινοτικό και εθνικό.

2008/0154 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής[13],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[14],

τη γνώμη της Επιτροπής Περιφερειών[15],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[16],

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Στο άρθρο 2 της Συνθήκης προβλέπεται ότι η Κοινότητα έχει ως αποστολή να προάγει, μεταξύ άλλων, την αειφόρο ανάπτυξη στο σύνολο της Κοινότητας.

(2) Στην απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[17], η βελτίωση της συνεργασίας και των εταιρικών σχέσεων με επιχειρήσεις χαρακτηρίζεται ως στρατηγικής σημασίας για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων. Οι αυτοδεσμεύσεις αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο εν προκειμένω. Στο πλαίσιο αυτό, απαραίτητες θεωρούνται η ευρύτερη συμμετοχή στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) και η ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την ενθάρρυνση των οργανισμών να δημοσιεύουν εμπεριστατωμένες εκθέσεις επιδόσεων σχετικά με το περιβάλλον ή την αειφόρο ανάπτυξη, οι οποίες να έχουν επαληθευτεί από ανεξάρτητους τρίτους.

(3) Στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[18] αναγνωρίζεται ότι είναι ανάγκη να βελτιωθεί η υλοποίηση των αυτοδεσμευτικών πράξεων που αφορούν τη βιομηχανία και ότι τα μέσα αυτά έχουν μεγάλες δυνατότητες, οι οποίες όμως δεν έχουν πλήρως αναπτυχθεί ακόμη. Καλείται η Επιτροπή να επανεξετάσει τα συστήματα αυτά με στόχο να προωθήσει τη διείσδυσή τους και να περιορίσει τη διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η διαχείρισή τους.

(4) Σκοπός του ΕMAS είναι να προωθήσει τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών με την καθιέρωση και εφαρμογή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης από τους οργανισμούς, με τη συστηματική, αντικειμενική και περιοδική αξιολόγηση των επιδόσεων των συστημάτων αυτών, με την ενημέρωση ως προς τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, με ανοικτό διάλογο με το κοινό και άλλους ενδιαφερόμενους, καθώς και με την ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων στον οργανισμό και την κατάλληλη εκπαίδευση.

(5) Για να προωθηθεί συνεκτική προσέγγιση μεταξύ των νομοθετικών πράξεων που καταρτίζονται σε κοινοτικό επίπεδο στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν με ποιον τρόπο οι καταχωρίσεις στο πλαίσιο του EMAS είναι δυνατό να λαμβάνονται υπόψη κατά την κατάρτιση της νομοθεσίας ή να χρησιμοποιούνται ως μέσο για την εφαρμογή της. Προκειμένου το ΕΜΑS να καταστεί ελκυστικότερο για τους οργανισμούς, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη το ΕΜΑS στις πολιτικές για τις δημόσιες συμβάσεις και, κατά περίπτωση, να παραπέμπουν στο EMAS ή σε ισοδύναμο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης ως όρο εκτέλεσης συμβάσεων έργων ή παροχής υπηρεσιών.

(6) Στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[19] προβλέπεται ότι Επιτροπή πρέπει να επανεξετάσει το ΕMAS με βάση την εμπειρία που θα έχει αποκτηθεί από τη λειτουργία του και να προτείνει τις κατάλληλες τροποποιήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(7) Έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 για την προώθηση βελτιώσεων των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών και η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού πρέπει να αξιοποιηθεί για να ενισχυθεί η ικανότητα του ΕMAS να επιφέρει βελτιώσεις στις συνολικές περιβαλλοντικές επιδόσεις των οργανισμών.

(8) Πρέπει να ενθαρρυνθούν οι οργανισμοί να συμμετέχουν εκουσίως στο EMAS και να μπορούν να αποκομίζουν προστιθέμενη αξία ως προς τον ρυθμιστικό έλεγχο, την εξοικονόμηση κόστους και το γόητρό τους στο κοινό.

(9) Πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα συμμετοχής στο EMAS σε όλους τους οργανισμούς, εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας, των οποίων οι δραστηριότητες έχουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Το EMAS πρέπει να αποτελεί μέσο για τη διαχείριση αυτών των επιπτώσεων και τη βελτίωση των συνολικών περιβαλλοντικών τους επιδόσεων.

(10) Πρέπει να ενθαρρυνθούν οι οργανισμοί, ιδίως μικρού μεγέθους, να συμμετέχουν στο EMAS. Η συμμετοχή τους πρέπει να προωθηθεί με τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε πληροφορίες, στα διαθέσιμα κονδύλια στήριξης και στους δημόσιους φορείς και με την καθιέρωση ή την προώθηση μέτρων τεχνικής συνδρομής.

(11) Πρέπει να καταστεί δυνατόν να στραφούν όσο το δυνατόν ευκολότερα στο ΕMAS οι οργανισμοί οι οποίοι το επιθυμούν και σήμερα εφαρμόζουν άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συσχετίσεις με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης.

(12) Οργανισμοί με χώρους δραστηριοτήτων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να καταχωρίζουν με μια μόνο καταχώριση το σύνολο ή μέρος αυτών των χώρων δραστηριοτήτων.

(13) Πρέπει να ενισχυθεί ο μηχανισμός για την διαπίστωση της συμμόρφωσης οργανισμού με όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον, ούτως ώστε να αναβαθμιστεί η αξιοπιστία του EMAS και, ιδίως, να καταστεί εφικτό να μειώνουν οι τα κράτη μέλη τη διοικητική επιβάρυνση καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών, μέσω απορρύθμισης ή νομοθετικών ελαφρύνσεων.

(14) Στη διαδικασία εφαρμογής του EMAS πρέπει να περιλαμβάνεται η συμμετοχή των υπαλλήλων και των εργατών του οργανισμού, επειδή έτσι αυξάνονται η ικανοποίησή τους από την επαγγελματική απασχόληση, καθώς και οι γνώσεις περιβαλλοντικών ζητημάτων οι οποίες είναι δυνατό να αξιοποιηθούν εντός και εκτός του εργασιακού περιβάλλοντος.

(15) Το λογότυπο του EMAS πρέπει να είναι ελκυστικό εργαλείο επικοινωνίας και μάρκετιγκ για τους οργανισμούς, το οποίο να ευαισθητοποιεί τους πελάτες. Οι κανόνες για τη χρήση του λογοτύπου του EMAS πρέπει να απλουστευθούν με τη χρήση ενιαίου λογότυπου και οι ισχύοντες περιορισμοί πρέπει να καταργηθούν, επειδή πρέπει να μην συγχέεται με άλλες οικολογικές σημάνσεις προϊόντων.

(16) Το κόστος και τα τέλη καταχώρισης στο EMAS πρέπει να είναι εύλογα και ανάλογα με το μέγεθος του οργανισμού και το έργο που θα καλούνται να επιτελούν οι αρμόδιοι φορείς. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα να απαλλάσσονται ή να καταβάλλουν μειωμένα τέλη οι μικροί οργανισμοί.

(17) Οι οργανισμοί πρέπει να συντάσσουν και να δημοσιοποιούν περιοδικές περιβαλλοντικές δηλώσεις και εκθέσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων με τις οποίες να παρέχουν στο κοινό και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη τις πληροφορίες σχετικά με τη συμμόρφωσή τους με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον και σχετικά με τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις.

(18) Για να εξασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες είναι συναφείς και συγκρίσιμες, η έκθεση προόδου σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις οργανισμών πρέπει να βασίζεται σε γενικούς δείκτες επιδόσεων που επικεντρώνονται σε καίριους περιβαλλοντικούς τομείς. Τούτο θα βοηθήσει τους οργανισμούς να συγκρίνουν τις επιδόσεις τους που καλύπτουν διαφορετικές περιόδους αναφοράς.

(19) Πρέπει να εκπονηθούν έγγραφα αναφοράς, συμπεριλαμβανομένων των βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης και των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων για συγκεκριμένους κλάδους, με την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών. Τα εν λόγω έγγραφα πρέπει να βοηθούν τους οργανισμούς να επικεντρωθούν περισσότερο στις σημαντικότερες περιβαλλοντικές πτυχές κάθε συγκεκριμένου κλάδου.

(20) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της [ ……………. ημερομηνία], για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων διέπει την διαπίστευση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και καθορίζει το συνολικό πλαίσιο διαπίστευσης. Ο παρών κανονισμός συμπληρώνει αυτούς τους κανόνες στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του EMAS, συγκεκριμένα δε την ανάγκη να εξασφαλιστεί υψηλή αξιοπιστία του συστήματος έναντι των άμεσα ενδιαφερομένων, ιδίως των κρατών μελών, και καθορίζοντας, όπου ενδείκνυται, ειδικότερους κανόνες.Οι εν λόγω διατάξεις εξασφαλίζουν και αναβαθμίζουν συνεχώς τις ικανότητες των επαληθευτών περιβάλλοντος, προβλέποντας ανεξάρτητο και αμερόληπτο σύστημα διαπίστευσης, εκπαίδευση και κατάλληλη εποπτεία των δραστηριοτήτων τους και, κατά τον τρόπο αυτό, εξασφαλίζουν τη διαφάνεια και την αξιοπιστία των οργανισμών που συμμετέχουν στο EMAS.

(21) Τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αναλάβουν δραστηριότητες προβολής και στήριξης.

(22) Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, τα κράτη μέλη πρέπει να προσφέρουν κίνητρα σε οργανισμούς καταχωρισμένους στο EMAS, όπως, λόγου χάρη, πρόσβαση σε χρηματοδότηση ή φορολογικά κίνητρα, στο πλαίσιο μηχανισμών στήριξης των περιβαλλοντικών επιδόσεων της βιομηχανίας.

(23) Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα για τη μεγαλύτερη συμμετοχή οργανισμών στο EMAS, ιδίως μικρού μεγέθους.

(24) Για να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή εκπονεί, εάν ενδείκνυται, κλαδικά έγγραφα αναφοράς, στο πεδίο που καλύπτει ο παρών κανονισμός.

(25) Ο παρών κανονισμός πρέπει να αναθεωρηθεί, εάν ενδείκνυται, βάσει της πείρας που θα αποκτηθεί ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα εφαρμογής του.

(26) Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001, ο οποίος πρέπει συνεπώς να καταργηθεί.

(27) Δεδομένου ότι στον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνονται χρήσιμα στοιχεία της σύστασης (ΕΚ) αριθ. 2001/680/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2001 σχετικά με κατευθύνσεις για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[20], καθώς και της σύστασης ΕΚ) αριθ. 2003/532/ΕΚ της 10ης Ιουλίου 2003 σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιλογή και τη χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων στο EMAS[21], οι πράξεις αυτές πρέπει να μη χρησιμοποιούνται πλέον, επειδή αντικαθίστανται από τον παρόντα κανονισμό.

(28) Επειδή οι σκοποί της προτεινόμενης δράσης, συγκεκριμένα η δημιουργία ενιαίου αξιόπιστου συστήματος και η αποφυγή της καθιέρωσης διαφορετικών εθνικών συστημάτων, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, είναι δυνατό να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, η Κοινότητα δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(29) Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[22].

(30) Συγκεκριμένα, πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίσει διαδικασίες για την αξιολόγηση των αρμόδιων φορέων από ομοτίμους, την κατάρτιση κλαδικών εγγράφων αναφοράς, την αναγνώριση των υπαρχόντων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης, ή μερών τους, ως συμμορφούμενων με τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, καθώς και για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως και VIII. Επειδή τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβέλειας και προορίζονται να τροποποιήσουν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού ή να τον συμπληρώσουν, προσθέτοντας νέα μη ουσιώδη στοιχεία, θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία κανονιστικής επιτροπής με έλεγχο του άρθρου 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου.

(31) Δεδομένου ότι απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα για να εξασφαλιστεί ότι έχει δημιουργηθεί το πλαίσιο για την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν διορία έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού για να τροποποιήσουν τις διαδικασίες που οφείλουν να τηρούν οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να εφαρμόζουν, τους έξι αυτούς μήνες, τις διαδικασίες που έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Θεσπίζεται κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου, εφεξής καλούμενο «ΕMAS», για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών που βρίσκονται εντός ή εκτός της Κοινότητας.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1. «περιβαλλοντική πολιτική»: οι γενικοί στόχοι και οι αρχές δράσης ενός οργανισμού σε θέματα περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης με όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον καθώς και της ανάληψης δέσμευσης για συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων·

2. «περιβαλλοντικές επιδόσεις»: τα αποτελέσματα της διαχείρισης εκ μέρους ενός οργανισμού των περιβαλλοντικών του πτυχών·

3. «συμμόρφωση με τις κείμενες διατάξεις»: η πλήρης εφαρμογή των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των όρων αδειοδότησης·

4. «περιβαλλοντική πτυχή»: στοιχείο των δραστηριοτήτων, προϊόντων ή υπηρεσιών ενός οργανισμού, το οποίο έχει ή ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον·

5. «σημαντική περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον·

6. «άμεση περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία σχετίζεται με δραστηριότητες, προϊόντα ή υπηρεσίες του οργανισμού που υπάγονται στον άμεσο διοικητικό του έλεγχο·

7. «έμμεση περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία είναι δυνατόν να προκύψει από την αλληλεπίδραση οργανισμού με τρίτα μέρη και την οποία δύναται να επηρεάσει, ως ένα εύλογο βαθμό, ο οργανισμός·

8. «περιβαλλοντική επίπτωση»: οποιαδήποτε αρνητική ή θετική αλλαγή στο περιβάλλον, η οποία οφείλεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στις δραστηριότητες, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες ενός οργανισμού·

9. «περιβαλλοντικό πρόγραμμα»: η περιγραφή των μέτρων, αρμοδιοτήτων και μέσων που έχουν καθοριστεί ή μελετώνται για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων και οι προθεσμίες για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων·

10. «περιβαλλοντικός σκοπός»: η γενική περιβαλλοντική επιδίωξη που έχει καθορίσει οργανισμός, στην οποία αποβλέπει με την περιβαλλοντική πολιτική του και η οποία ποσοτικοποιείται, όπου είναι εφικτό·

11. «περιβαλλοντικός στόχος»: λεπτομερής και ποσοτικοποιημένη απαίτηση επιδόσεων, η οποία προκύπτει από την περιβαλλοντική πολιτική και τους περιβαλλοντικούς σκοπούς, εφαρμόζεται στον οργανισμό ή τμήματα αυτού και πρέπει να καθορίζεται και να τηρείται προκειμένου να υλοποιηθούν οι σκοποί αυτοί·

12. «σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης»: το τμήμα του συνολικού συστήματος διοίκησης το οποίο περιλαμβάνει την οργανωτική διάρθρωση, τον προγραμματισμό, τις αρμοδιότητες, τις πρακτικές, τις διαδικασίες, τις διεργασίες και τους πόρους για τη χάραξη, την εφαρμογή, την επιτυχία, την ανασκόπηση και τη διατήρηση της περιβαλλοντικής πολιτικής·

13. «βέλτιστη πρακτική περιβαλλοντικής διαχείρισης»: το αποτελεσματικότερο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης το οποίο είναι δυνατόν να εφαρμοστεί από οργανισμούς συγκεκριμένου κλάδου και να έχει ως αποτέλεσμα βέλτιστες περιβαλλοντικές επιδόσεις υπό συγκεκριμένες οικονομικές και τεχνικές συνθήκες·

14. «εσωτερικός περιβαλλοντικός έλεγχος»: η συστηματική, τεκμηριωμένη, περιοδική και αντικειμενική αξιολόγηση των επιδόσεων ενός οργανισμού, του συστήματος διοίκησης και των διεργασιών για την προστασία του περιβάλλοντος·

15. «ελεγκτής»: άτομο ή ομάδα ατόμων που ανήκουν στο προσωπικό ενός οργανισμού, ή φυσικό ή νομικό πρόσωπο εκτός του οργανισμού το οποίο ενεργεί για λογαριασμό του οργανισμού, αξιολογεί, ιδίως, το εφαρμοζόμενο σύστημα διοίκησης και διαπιστώνει τη συμμόρφωση με τη πολιτική και το πρόγραμμα του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες στον οργανισμό νομικές απαιτήσεις·

16. «έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων»: ολοκληρωμένη πληροφόρηση του κοινού και άλλων ενδιαφερομένων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του οργανισμού και τη συμμόρφωσή του με τις νομικές υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας όσον αφορά το περιβάλλον·

17. «περιβαλλοντική δήλωση»: ολοκληρωμένη πληροφόρηση του κοινού και άλλων ενδιαφερομένων σχετικά με:

α) τη διάρθρωση και τις δραστηριότητες του οργανισμού,

β) την περιβαλλοντική πολιτική και το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού,

γ) τις περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις του οργανισμού·

δ) το περιβαλλοντικό πρόγραμμα, τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του οργανισμού,

ε) την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού, με την οποία παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του και τη συμμόρφωσή του με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας όσον αφορά το περιβάλλον·

18. «επαληθευτής περιβάλλοντος»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ένωση ή ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων που ανταποκρίνεται στον ορισμό του οργανισμού αξιολόγησης της συμμόρφωσης κατά το άρθρο 2 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 και έχει διαπιστευτεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·

19. «οργανισμός»: εταιρεία, ένωση, εκμετάλλευση, επιχείρηση, αρχή ή ίδρυμα, εντός ή εκτός της Κοινότητας, ή τμήματα ή συνδυασμός αυτών, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, με ιδία λειτουργία και διοίκηση·

20. «χώρος δραστηριοτήτων»: συγκεκριμένη γεωγραφική θέση που υπάγεται στον διοικητικό έλεγχο ενός οργανισμού και όπου τελούνται δραστηριότητες, παράγονται προϊόντα και παρέχονται υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου των υποδομών, του εξοπλισμού και των υλικών·

21. «επαλήθευση»: η διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης που εκτελείται από επαληθευτή περιβάλλοντος για να αποδειχθεί ότι η περιβαλλοντική πολιτική, το σύστημα διοίκησης και η διαδικασία ελέγχου ενός οργανισμού πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

22. «επικύρωση»: η επιβεβαίωση, από τον επαληθευτή περιβάλλοντος που διενήργησε την επαλήθευση, ότι οι πληροφορίες και τα δεδομένα που περιλαμβάνει η περιβαλλοντική δήλωση και η έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού είναι έγκυρα, αξιόπιστα και ορθά και πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

23. «εκτελεστικές αρχές»: οι σχετικές αρμόδιες αρχές που ορίζει το κράτος μέλος για τη διαπίστωση, την πρόληψη και τη διερεύνηση παραβάσεων των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον και, όπου απαιτείται, για τη λήψη μέτρων επιβολής·

24. «δείκτης περιβαλλοντικών επιδόσεων»: εξειδικευμένη ένδειξη που καθιστά δυνατή τη μέτρηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού·

25. «μικροί οργανισμοί»:

α) πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2003 σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων[23],

β) αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης λιγότερων των 10.000 κατοίκων ή άλλες δημόσιες αρχές που απασχολούν λιγότερα από 250 άτομα και έχουν ετήσιο προϋπολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ ή ετήσιο ισολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 43 εκατ. ευρώ, όπου συμπεριλαμβάνονται όλες οι ακόλουθες περιπτώσεις:

(i) κυβέρνηση ή άλλη δημόσια διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων συμβουλευτικών φορέων, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο·

(ii) φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασκούν δημόσιο διοικητικό λειτούργημα, δυνάμει του εθνικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων ειδικών καθηκόντων, δραστηριοτήτων ή υπηρεσιών που αφορούν το περιβάλλον και

(iii) φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν δημόσιες αρμοδιότητες ή ασκούν δημόσιο λειτούργημα ή παρέχουν δημόσιες υπηρεσίες που αφορούν το περιβάλλον, υπό τον έλεγχο φορέα ή προσώπου που εμπίπτει στο στοιχείο β)·

26. «φορέας διαπίστευσης»: ο εθνικός οργανισμός διαπίστευσης κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

Καταχώριση των οργανισμών

Άρθρο 3

Καθορισμός του αρμόδιου φορέα

1. Οργανισμοί σε κράτος μέλος υποβάλλουν την αίτηση καταχώρισης στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους.

2. Οι αιτήσεις καταχώρισης οργανισμών εκτός της Κοινότητας επιτρέπεται να υποβάλλονται σε οποιονδήποτε αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο είναι διαπιστευμένος ο επαληθευτής περιβάλλοντος που διενήργησε την επαλήθευση και την επικύρωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού.

3. Οργανισμός με χώρους δραστηριοτήτων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη επιτρέπεται να υποβάλει αίτηση για ενιαία εταιρική καταχώριση του συνόλου ή μέρους αυτών των χώρων δραστηριοτήτων.

Αίτηση για ενιαία εταιρική καταχώριση υποβάλλεται στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία ή το διοικητικό κέντρο του οργανισμού το οποίο έχει οριστεί για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης.

Άρθρο 4

Προετοιμασία για καταχώριση

1. Κάθε οργανισμός που επιθυμεί να καταχωριστεί για πρώτη φορά διενεργεί περιβαλλοντική ανασκόπηση όλων των περιβαλλοντικών πτυχών του, σύμφωνα με το παράρτημα Ι.

2. Οι οργανισμοί μπορούν να συμβουλεύονται τον αναφερόμενο στο άρθρο 33 παράγραφος 3 φορέα που είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος όπου υποβάλλουν την αίτηση καταχώρισης.

3. Οι οργανισμοί με πιστοποιημένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, αναγνωρισμένο σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 4, δεν υποχρεούνται να διενεργήσουν πλήρη αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται από το αναγνωρισμένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης.

4. Με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης, οι οργανισμοί αναπτύσσουν και εφαρμόζουν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που καλύπτει όλες τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον υπάρχουν, τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης για τον συγκεκριμένο κλάδο, που αναφέρονται στο άρθρο 46.

5. Οι οργανισμοί προσκομίζουν ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία ή έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι πληρούν όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που έχουν προσδιοριστεί.

Οι οργανισμοί μπορούν να ζητούν βεβαίωση συμμόρφωσης από την ή τις αρμόδιες εκτελεστικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 5.

Οι οργανισμοί εκτός Κοινότητας παραπέμπουν επίσης στις νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που ισχύουν για ομοειδείς οργανισμούς στα κράτη μέλη όπου προτίθενται να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους.

6. Οι οργανισμοί διενεργούν εσωτερικό έλεγχο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος III.

7. Οι οργανισμοί συντάσσουν περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

Σε περίπτωση που για συγκεκριμένο κλάδο είναι διαθέσιμα κλαδικά έγγραφα αναφοράς σύμφωνα με το άρθρο 46, οι επιδόσεις του οργανισμού αξιολογούνται με βάση τα εν λόγω έγγραφα.

8. Η αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, η διαδικασία ελέγχου και η περιβαλλοντική δήλωση επαληθεύονται από διαπιστευμένο επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οποίος και επικυρώνει την περιβαλλοντική δήλωση.

Άρθρο 5

Αίτηση καταχώρισης

9. Κάθε οργανισμός ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 4 δύναται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης.

10. Η αίτηση καταχώρισης υποβάλλεται στον αρμόδιο φορέα που καθορίζεται κατά το άρθρο 3 και περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

α) την επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση σε ηλεκτρονική μορφή,

β) τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 9, υπογεγραμμένη από τον επαληθευτή περιβάλλοντος που επικύρωσε την περιβαλλοντική δήλωση,

γ) συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI,

δ) απόδειξη πληρωμής των επιβαλλόμενων τελών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

Υποχρεώσεις των καταχωρισμένων οργανισμών

Άρθρο 6

Διατήρηση της καταχώρισης EMAS

11. Ανά τριετία ο καταχωρισμένος οργανισμός :

α) μεριμνά για την επαλήθευση του πλήρους συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και του προγράμματος ελέγχου,

β) συντάσσει περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙV μέρη B και Δ,

γ) μεριμνά για την επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης,

δ) διαβιβάζει την επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση στον αρμόδιο φορέα,

ε) διαβιβάζει στον αρμόδιο φορέα συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI.

12. Κάθε έτος ο καταχωρισμένος οργανισμός:

α) διενεργεί εσωτερικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιδόσεων και της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που ορίζονται στο παράρτημα III,

β) συντάσσει περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙV μέρη B και Δ,

γ) διαβιβάζει την επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων στον αρμόδιο φορέα,

ε) διαβιβάζει στον αρμόδιο φορέα συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI.

13. Οι καταχωρισμένοι στο ΕΜΑS οργανισμοί δημοσιοποιούν την περιβαλλοντική δήλωσή τους και την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεών τους εντός ενός μηνός από την καταχώρισή τους και ένα μήνα μετά τη διατήρηση της καταχώρισης.

Για να τηρούν την εν λόγω απαίτηση. οι οργανισμοί δύνανται να παρέχουν πρόσβαση στην περιβαλλοντική δήλωση μετά από αίτημα ή με τη δημιουργία συνδέσεων με δικτυακούς τόπους οι οποίοι παρέχουν πρόσβαση στην περιβαλλοντική δήλωση.

Ενημερώνουν τον αρμόδιο φορέα σχετικά με τον τρόπο δημοσιοποίησης.

Άρθρο 7

Παρέκκλιση για μικρούς οργανισμούς

1. Οι αρμόδιοι φορείς, κατόπιν αιτήματος μικρού οργανισμού, παρατείνουν, για τον εν λόγω οργανισμό, έως τα πέντε έτη την τριετή συχνότητα που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 ή έως τα δύο έτη την ετήσια συχνότητα που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) δεν υφίστανται κίνδυνοι για το περιβάλλον,

β) ο οργανισμός δεν έχει προγραμματίσει αλλαγές στη λειτουργία του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και

γ) δεν υφίστανται σημαντικά τοπικά περιβαλλοντικά προβλήματα.

2. Για να του χορηγηθεί η παράταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο ενδιαφερόμενος οργανισμός υποβάλλει αίτημα στον αρμόδιο φορέα από τον οποίο έχει καταχωριστεί και παρέχει αποδείξεις ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παρέκκλιση.

3. Οι οργανισμοί στους οποίους, σύμφωνα με την παράγραφο 1, έχει χορηγηθεί παράταση έως δύο έτη υποβάλλουν στον αρμόδιο φορέα μη επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων κάθε έτος για το οποίο απαλλάσσονται από την υποχρέωση να υποβάλλουν επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 8

Ουσιαστικές αλλαγές

1. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών σε καταχωρισμένο οργανισμό, ο οργανισμός διενεργεί περιβαλλοντική ανασκόπηση αυτών των αλλαγών, καθώς και των περιβαλλοντικών πτυχών και επιπτώσεών τους.

2. Ο οργανισμός επικαιροποιεί την αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση και τροποποιεί την περιβαλλοντική πολιτική του αναλόγως.

3. Η επικαιροποιημένη περιβαλλοντική ανασκόπηση και η τροποποιημένη περιβαλλοντική πολιτική επαληθεύονται και επικυρώνονται.

4. Μετά την επικύρωση, ο οργανισμός αναφέρει τις αλλαγές στον αρμόδιο φορέα, χρησιμοποιώντας το έντυπο του παραρτήματος VI, και τις δημοσιοποιεί.

Άρθρο 9

Περιβαλλοντικός έλεγχος

1. Κάθε καταχωρισμένος οργανισμός καθιερώνει πρόγραμμα ελέγχου, με το οποίο εξασφαλίζεται, για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, ότι όλες οι δραστηριότητες του οργανισμού υπόκεινται σε έλεγχο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος III.

2. Ο έλεγχος διενεργείται από ελεγκτές που διαθέτουν, ατομικά ή συλλογικά, την απαραίτητη ικανότητα εκτέλεσης αυτών των καθηκόντων και είναι επαρκώς ανεξάρτητοι από τις δραστηριότητες που ελέγχουν, ώστε να κρίνουν με αντικειμενικότητα.

3. Στο πρόγραμμα περιβαλλοντικού ελέγχου κάθε οργανισμού καθορίζονται οι σκοποί κάθε ελέγχου ή κύκλου ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας των ελέγχων κάθε δραστηριότητας.

4. Στο τέλος κάθε ελέγχου και κύκλου ελέγχου, οι ελεγκτές συντάσσουν γραπτή έκθεση ελέγχου.

5. Ο ελεγκτής κοινοποιεί τις διαπιστώσεις και τα πορίσματα του ελέγχου στον οργανισμό.

6. Μετά τη διαδικασία ελέγχου, ο οργανισμός καταστρώνει και υλοποιεί κατάλληλο σχέδιο δράσης.

7. Ο οργανισμός συγκροτεί κατάλληλους μηχανισμούς που εξασφαλίζουν ότι δίδεται συνέχεια στα αποτελέσματα του ελέγχου.

Άρθρο 10

Χρήση του λογότυπου του EMAS

1. Το λογότυπο του EMAS που ορίζεται στο παράρτημα V επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο από καταχωρισμένους οργανισμούς και μόνο για όσο διάστημα ισχύει η καταχώρισή τους.

Το λογότυπο φέρει πάντοτε τον αριθμό καταχώρισης του οργανισμού.

2. Το λογότυπο του EMAS επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος V.

3. Σε περίπτωση που οργανισμός επιλέξει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 3, να μη συμπεριλάβει στην εταιρική καταχώριση όλους τους εντός της Κοινότητας χώρους δραστηριοτήτων του, εξασφαλίζει ότι, στις ανακοινώσεις του προς το κοινό και κατά την χρήση του λογότυπου του ΕΜΑS, είναι σαφές ποιους χώρους δραστηριοτήτων καλύπτει η καταχώριση.

4. Το λογότυπο δεν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με συγκριτικούς ισχυρισμούς που αφορούν άλλες δραστηριότητες και υπηρεσίες ή κατά τρόπο που ενδεχομένως να δημιουργεί σύγχυση με οικολογικές σημάνσεις προϊόντων.

5. Οποιεσδήποτε περιβαλλοντικές πληροφορίες δημοσιεύονται από καταχωρισμένο οργανισμό επιτρέπεται να φέρουν το λογότυπο του ΕMAS, υπό τον όρο ότι παραπέμπουν στην πιο πρόσφατη περιβαλλοντική δήλωση του οργανισμού από την οποία προέρχονται και ότι έχουν επικυρωθεί από επαληθευτή περιβάλλοντος ως:

α) ακριβείς,

β) τεκμηριωμένες και επαληθεύσιμες,

γ) συναφείς και χρησιμοποιούμενες εντός του κατάλληλου πλαισίου ή περίστασης,

δ) αντιπροσωπευτικές των συνολικών περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού,

ε) μη επιδεχόμενες παρερμηνεία,

στ) σημαντικές σε σχέση με τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

Κανόνες για τους αρμόδιους φορείς

Άρθρο 11

Ορισμός και ρόλος των αρμόδιων φορέων

14. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους αρμόδιους φορείς που είναι υπεύθυνοι για την καταχώριση οργανισμών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Οι αρμόδιοι φορείς ελέγχουν την εγγραφή και τη διατήρηση των οργανισμών στα μητρώα.

15. Οι αρμόδιοι φορείς επιτρέπεται να είναι εθνικοί, περιφερειακοί ή τοπικοί.

16. Η σύνθεση των αρμόδιων φορέων εγγυάται την ανεξαρτησία και την αμεροληψία τους.

17. Οι αρμόδιοι φορείς διαθέτουν τους κατάλληλους πόρους, οικονομικούς και σε προσωπικό, για την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων τους.

18. Οι αρμόδιοι φορείς εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με συνέπεια και συμμετέχουν σε τακτική αξιολόγηση από ομοτίμους, όπως ορίζεται στο άρθρο 16.

Άρθρο 12

Υποχρεώσεις σχετικά με τη διαδικασία καταχώρισης

1. Οι αρμόδιοι φορείς καθορίζουν διαδικασίες για την καταχώριση οργανισμών. Συγκεκριμένα, καθορίζουν κανόνες για:

α) την εξέταση παρατηρήσεων που διατυπώνονται από ενδιαφερόμενα μέρη, όπου συμπεριλαμβάνονται οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιες εκτελεστικές αρχές, σχετικά με οργανισμούς που έχουν υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένοι,

β) την απόρριψη, την αναστολή ή τη διαγραφή της καταχώρισης οργανισμών και

γ) την επίλυση προσφυγών και καταγγελιών κατά αποφάσεών τους σχετικά με καταχωρίσεις.

2. Οι αρμόδιοι φορείς συνιστούν και τηρούν μητρώο των οργανισμών που έχουν καταχωριστεί στα οικεία κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών δηλώσεων ή εκθέσεων περιβαλλοντικών επιδόσεων σε ηλεκτρονική μορφή, και επικαιροποιούν το μητρώο αυτό σε μηνιαία βάση. Το μητρώο δημοσιοποιείται σε δικτυακό τόπο.

3. Οι αρμόδιοι φορείς κοινοποιούν μηνιαίως στην Επιτροπή τις μεταβολές του μητρώου που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 13

Καταχώριση των οργανισμών

1. Οι αρμόδιοι φορείς εξετάζουν τις αιτήσεις καταχώρισης οργανισμών σύμφωνα με τις διαδικασίες που έχουν καθορίσει προς το σκοπό αυτό.

2. Όταν υποβάλλεται αίτηση καταχώρισης από οργανισμό, ο αρμόδιος φορέας καταχωρίζει τον οργανισμό και του χορηγεί αριθμό καταχώρισης, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) ο αρμόδιος φορέας έχει λάβει αίτηση καταχώρισης η οποία περιλαμβάνει όλα τα έγγραφα που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ),

β) ο αρμόδιος φορέας έχει ελέγξει ότι η επαλήθευση και η επικύρωση έχουν διενεργηθεί σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν τα άρθρα 24 έως 27 και

γ) ο αρμόδιος φορέας έχει πεισθεί, με βάση τα ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία τα οποία έχει λάβει ή θετική έκθεση της αρμόδιας εκτελεστικής αρχής, ότι ο οργανισμός συμμορφώνεται με τις κείμενες διατάξεις.

3. Ο αρμόδιος φορέας πληροφορεί τον οργανισμό ότι καταχωρίστηκε.

4. Εάν ο αρμόδιος φορέας συνάγει ότι ο αιτών οργανισμός δεν πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 2, απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης του οργανισμού.

5. Εάν ο αρμόδιος φορέας λάβει έκθεση εποπτείας από τον φορέα διαπίστευσης, η οποία στοιχειοθετεί ότι επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από αιτούντα οργανισμό, απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης του οργανισμού.

6. Προκειμένου ο αρμόδιος φορέας να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει την απόφασή του σχετικά με απόρριψη αίτησης καταχώρισης, διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του οργανισμού.

Άρθρο 14

Αναστολή ή διαγραφή της καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο

1. Εάν ο αρμόδιος φορέας κρίνει ότι καταχωρισμένος οργανισμός δεν συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό, παρέχει τη δυνατότητα στον οργανισμό να διατυπώσει τις απόψεις του επί του θέματος. Σε περίπτωση που η απάντηση του οργανισμού δεν είναι ικανοποιητική, η καταχώρισή του στο μητρώο διαγράφεται ή αναστέλλεται.

2. Εάν ο αρμόδιος φορέας λάβει έκθεση εποπτείας από τον φορέα διαπίστευσης, η οποία στοιχειοθετεί ότι επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από καταχωρισμένο στο EMAS οργανισμό, αναστέλλει την καταχώριση του οργανισμού.

3. Αναστέλλεται ή διαγράφεται η καταχώριση οργανισμού στο μητρώο, ανάλογα με την περίπτωση, εάν ο οργανισμός δεν υποβάλει στον αρμόδιο φορέα, εντός μηνός από σχετικό αίτημα του τελευταίου, οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

α) τις επικυρωμένες επικαιροποιήσεις των περιβαλλοντικών δηλώσεων, της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων ή την υπογεγραμμένη βεβαίωση κατά το άρθρο 24 παράγραφος 9,

β) συμπληρωμένο από τον οργανισμό έντυπο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες του παραρτήματος VI.

4. Εάν ο αρμόδιος φορέας πληροφορηθεί από την αρμόδια εκτελεστική αρχή ότι οργανισμός έχει διαπράξει παράβαση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον, αναστέλλει ή διαγράφει την καταχώριση του εν λόγω οργανισμού στο μητρώο, ανάλογα με την περίπτωση.

5. Όταν αρμόδιος φορέας αποφασίζει να αναστείλει ή να διαγράψει καταχώριση λαμβάνει υπόψη του τουλάχιστον τα ακόλουθα:

α) τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός,

β) την προβλεψιμότητα μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός ή τις συνθήκες που οδηγούν σε μη συμμόρφωση,

γ) προγενέστερες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός,

δ) τις συγκεκριμένες συνθήκες του οργανισμού.

6. Προκειμένου ο αρμόδιος φορέας να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει την απόφασή του σχετικά με αναστολή ή διαγραφή της καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο, διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του οργανισμού.

7. Όταν περιέλθουν σε γνώση του αρμόδιου φορέα αποδεικτικά στοιχεία που δεν προέρχονται από έκθεση εποπτείας του φορέα διαπίστευσης, σύμφωνα με τα οποία ο επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από τον οργανισμό, ο αρμόδιος φορέας συμβουλεύεται τον φορέα διαπίστευσης που εποπτεύει τον επαληθευτή περιβάλλοντος.

8. Ο αρμόδιος φορέας αιτιολογεί τα μέτρα που έλαβε.

9. Ο αρμόδιος φορέας παρέχει στον οργανισμό τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

10. Η αναστολή καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο αίρεται, εφόσον ο αρμόδιος φορέας λάβει ικανοποιητικές πληροφορίες από τις οποίες προκύπτει ότι ο οργανισμός συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 15

Φόρουμ των αρμόδιων φορέων

1. Οι αρμόδιοι φορείς συγκροτούν φόρουμ των αρμοδίων φορέων από όλα τα κράτη μέλη (εφεξής καλούμενο «το φόρουμ»). Το φόρουμ συνεδριάζει τουλάχιστον μια φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής.

2. Στο φόρουμ συμμετέχουν οι αρμόδιοι φορείς όλων των κρατών μελών. Όταν σε κράτος μέλος έχουν οριστεί περισσότεροι του ενός αρμόδιοι φορείς, λαμβάνονται τα ενδεδειγμένα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι αρμόδιοι φορείς ενημερώνονται σχετικά με τις δραστηριότητες του φόρουμ.

3. Το φόρουμ καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διασφαλίζει τη συνέπεια των διαδικασιών που αφορούν την καταχώριση οργανισμών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και την αναστολή και τη διαγραφή καταχωρίσεων οργανισμών στο μητρώο. Διαβιβάζει στην Επιτροπή τα καθοδηγητικά έγγραφα, καθώς και τα έγγραφα που αφορούν την αξιολόγηση από ομοτίμους. Τα εν λόγω έγγραφα δημοσιοποιούνται.

4. Το φόρουμ εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό του.

Άρθρο 16

Αξιολόγηση των αρμόδιων φορέων από ομοτίμους

1. Το φόρουμ οργανώνει αξιολόγηση από ομοτίμους με σκοπό την εκτίμηση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό του συστήματος καταχώρισης που εφαρμόζει κάθε αρμόδιος φορέας και την ανάπτυξη εναρμονισμένης προσέγγισης για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την καταχώριση.

2. Η αξιολόγηση από ομοτίμους διενεργείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, τουλάχιστον δε ανά τετραετία. Στην αξιολόγηση από ομοτίμους συμμετέχουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς.

3. Η αξιολόγηση από ομοτίμους καλύπτει τουλάχιστον τους κανόνες και τις διαδικασίες που αφορούν:

α) την καταχώριση,

β) την απόρριψη αιτήσεων καταχώρισης,

γ) την αναστολή καταχώρισης οργανισμών στο μητρώο κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2,

δ) τη διαγραφή καταχώρισης οργανισμών στο μητρώο κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2,

ε) τη διαχείριση του μητρώου κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2.

4. Η Επιτροπή καθορίζει τις διαδικασίες για τη διενέργεια της αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων καταλλήλων διαδικασιών προσφυγής κατά αποφάσεων που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Τα εν λόγω μέτρα που προορίζονται να τροποποιήσουν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού με τη συμπλήρωσή του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3.

5. Το φόρουμ διαβιβάζει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση από ομοτίμους.

Η εν λόγω έκθεση δημοσιοποιείται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

Επαληθευτές περιβάλλοντος

Άρθρο 17

Καθήκοντα των επαληθευτών περιβάλλοντος

1. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος αξιολογούν κατά πόσον η περιβαλλοντική ανασκόπηση, η περιβαλλοντική πολιτική, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και η διαδικασία περιβαλλοντικού ελέγχου ενός οργανισμού πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος ελέγχουν τα ακόλουθα:

α) τη συμμόρφωση του οργανισμού με όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, τον περιβαλλοντικό έλεγχο και τα αποτελέσματά του, καθώς και την περιβαλλοντική δήλωση ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων,

β) τη συμμόρφωση του οργανισμού με τις εφαρμοστέες κοινοτικές, εθνικές, περιφερειακές και τοπικές νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον,

γ) τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού και

δ) την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και την ορθότητα των δεδομένων και των πληροφοριών των ακόλουθων εγγράφων:

(i) της περιβαλλοντικής δήλωσης,

(ii) της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων και

(iii) των προς επικύρωση περιβαλλοντικών πληροφοριών.

3. Ειδικότερα, οι επαληθευτές περιβάλλοντος ερευνούν την τεχνική εγκυρότητα της αρχικής περιβαλλοντικής ανασκόπησης, του περιβαλλοντικού ελέγχου ή άλλων διαδικασιών που εφαρμόζονται από τον οργανισμό, χωρίς περιττή επανάληψη των διαδικασιών αυτών.

4. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος διενεργούν, όπου ενδείκνυται, δειγματοληπτικούς ελέγχους προκειμένου να διαπιστώνουν εάν τα αποτελέσματα του εσωτερικού ελέγχου είναι έγκυρα.

5. Κατά την επαλήθευση για την προετοιμασία της καταχώρισης ενός οργανισμού, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο εν λόγω οργανισμός ικανοποιεί τουλάχιστον τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) εφαρμογή πλήρως λειτουργικού συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ,

β) εφαρμογή πλήρως σχεδιασμένου προγράμματος ελέγχου, το οποίο έχει ήδη αρχίσει σύμφωνα με το παράρτημα III, ώστε να έχουν καλυφθεί τουλάχιστον τα πεδία με τις σημαντικότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις,

γ) ολοκλήρωση μιας ανασκόπησης από τη διοίκηση του οργανισμού, κατά το παράρτημα ΙΙ μέρος Α,

δ) σύνταξη περιβαλλοντικής δήλωσης σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

6. Για τους σκοπούς της επαλήθευσης για τη διατήρηση της καταχώρισης κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο οργανισμός ικανοποιεί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) πλήρως λειτουργικό σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ,

β) πλήρως σχεδιασμένο πρόγραμμα ελέγχου, του οποίου ένας κύκλος έχει ολοκληρωθεί σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ,

γ) ολοκλήρωση μιας ανασκόπησης από τη διοίκηση του οργανισμού και

δ) σύνταξη περιβαλλοντικής δήλωσης σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

7. Για τους σκοπούς της επαλήθευσης για τη διατήρηση της καταχώρισης κατά το άρθρο 6 παράγραφος 2, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο οργανισμός ικανοποιεί τουλάχιστον τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) ο οργανισμός έχει διενεργήσει εσωτερικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιδόσεων και της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ,

β) ο οργανισμός αποδεικνύει τη διαρκή τήρηση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον και τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεών του και

γ) ο οργανισμός έχει συντάξει έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος Γ.

Άρθρο 18

Συχνότητα επαλήθευσης

1. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος, σε συνεννόηση με τον οργανισμό, καταστρώνει πρόγραμμα το οποίο εξασφαλίζει την επαλήθευση όλων των στοιχείων που απαιτούνται για την καταχώριση και τη διατήρηση της καταχώρισης, κατά τα άρθρα 4, 5 και 6.

2. Κατά διαστήματα τα οποία δεν υπερβαίνουν τους δώδεκα μήνες, ο επαληθευτής περιβάλλοντος επικυρώνει κάθε επικαιροποιημένη πληροφορία της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 19

Απαιτήσεις για τους επαληθευτές περιβάλλοντος

1. Για να διαπιστευτεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ο υποψήφιος επαληθευτής περιβάλλοντος υποβάλλει αίτηση διαπίστευσης στον φορέα διαπίστευσης.

Στην εν λόγω αίτηση προσδιορίζεται η έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης με βάση την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[24].

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος παρέχει στον φορέα διαπίστευσης τα κατάλληλα αποδεικτικά των γνώσεων, της σχετικής πείρας και των τεχνικών ικανοτήτων του στα ακόλουθα, σχετικά με την έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης πεδία:

α) ο παρών κανονισμός·

β) γενική λειτουργία των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης·

γ) σχετικά κλαδικά έγγραφα αναφοράς που έχει εκδώσει η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 46, για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·

δ) νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές απαιτήσεις που καλύπτουν τη δραστηριότητα η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση·

ε) περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις, όπου περιλαμβάνεται η περιβαλλοντική διάσταση της αειφόρου ανάπτυξης·

στ) οι σχετικές με περιβαλλοντικά ζητήματα τεχνικές πτυχές της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση·

ζ) γενική λειτουργία της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση για να εκτιμηθεί η καταλληλότητα του συστήματος διαχείρισης, όσον αφορά την αλληλεπίδραση του οργανισμού και των προϊόντων, των υπηρεσιών και των λειτουργιών του με το περιβάλλον, όπου περιλαμβάνονται τουλάχιστον τα ακόλουθα:

(i) οι τεχνολογίες που εφαρμόζει ο οργανισμός,

(ii) η ορολογία και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται στις δραστηριότητες,

(iii) οι επιχειρησιακές δραστηριότητες και τα χαρακτηριστικά της αλληλεπίδρασής τους με το περιβάλλον,

(iv) οι μεθοδολογίες για την αξιολόγηση σημαντικών περιβαλλοντικών πτυχών,

(v) οι τεχνολογίες ελέγχου και μετριασμού της ρύπανσης·

η) απαιτήσεις και μεθοδολογία περιβαλλοντικού ελέγχου, που περιλαμβάνουν την ικανότητα διεξαγωγής αποτελεσματικών ελέγχων επαλήθευσης ενός συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, τον εντοπισμό των κατάλληλων διαπιστώσεων και πορισμάτων του ελέγχου και τη σύνταξη και παρουσίαση εκθέσεων ελέγχου, προφορικώς και εγγράφως, ώστε να είναι σαφής ο φάκελος του ελέγχου επαλήθευσης·

θ) έλεγχος των πληροφοριών, περιβαλλοντική δήλωση και έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων από την άποψη της διαχείρισης, της αποθήκευσης και του χειρισμού δεδομένων, της παρουσίασης των δεδομένων σε κείμενο και σε γραφήματα για την διαπίστωση δυνητικών σφαλμάτων δεδομένων, της χρήσης παραδοχών και κατά προσέγγιση εκτιμήσεων·

ι) περιβαλλοντική διάσταση, καθώς και περιβαλλοντικές πτυχές και επιδόσεις κατά και μετά τη χρήση των προϊόντων και των υπηρεσιών, ακεραιότητα των δεδομένων που παρέχονται για τη λήψη αποφάσεων περιβαλλοντικού χαρακτήρα.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος οφείλει να επιδεικνύει σύστημα συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης σε σχέση με τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 πεδία ικανότητας και να διατηρεί αυτό το σύστημα εξέλιξης προς αξιολόγηση από τον φορέα διαπίστευσης.

4. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος είναι ανεξάρτητος, ιδίως έναντι του ελεγκτή ή συμβούλου του οργανισμού, αμερόληπτος και αντικειμενικός κατά την εκτέλεση των δραστηριοτήτων του.

5. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξασφαλίζει ότι δεν δέχεται καμία εμπορική, οικονομική ή άλλη πίεση, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση του ή να κλονίσει την εμπιστοσύνη στην ανεξαρτησία της κρίσης του και στην ακεραιότητά του όσον αφορά τις δραστηριότητες επαλήθευσης. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διασφαλίζει την τήρηση όλων των τυχόν ισχυόντων σχετικών κανόνων.

6. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διαθέτει τεκμηριωμένες μεθόδους και διαδικασίες καθώς και μηχανισμούς ποιοτικού ελέγχου και διατάξεις για την εξασφάλιση του εμπιστευτικού χαρακτήρα, ώστε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν την επαλήθευση και την επικύρωση.

7. Στην περίπτωση που ο επαληθευτής περιβάλλοντος είναι οργανισμός, τηρεί οργανόγραμμα, στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς η διάρθρωση και οι αρμοδιότητες στο πλαίσιο του οργανισμού, καθώς και δήλωση σχετικά με το νομικό καθεστώς του, την ιδιοκτησία του και τις πηγές χρηματοδότησής του.

Το οργανόγραμμα είναι διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος.

Άρθρο 20

Πρόσθετες απαιτήσεις για επαληθευτές περιβάλλοντος που είναι φυσικά πρόσωπα και διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις μόνοι

1. Επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 19, φυσικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται ως επαληθευτές περιβάλλοντος και διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις μόνοι διαθέτουν:

α) όλες τις ικανότητες που απαιτούνται για να διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις στα πεδία διαπίστευσής τους,

β) διαπίστευση περιορισμένης έκτασης, η οποία εξαρτάται από την ατομική ικανότητά τους.

2. Η συμμόρφωση με τις εν λόγω απαιτήσεις διασφαλίζεται με αξιολόγηση διενεργούμενη πριν τη διαπίστευση και με εποπτεία από τον φορέα διαπίστευσης.

Άρθρο 21

Πρόσθετες απαιτήσεις για επαληθευτές περιβάλλοντος που δραστηριοποιούνται σε τρίτες χώρες

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος ο οποίος προτίθεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε τρίτες χώρες δύναται να ζητεί διαπίστευση για συγκεκριμένες τρίτες χώρες.

2. Προκειμένου να διαπιστευτεί για τρίτη χώρα, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ικανοποιεί, επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται στα άρθρα 19 και 20, τις ακόλουθες:

α) γνώση και κατανόηση των περιβαλλοντικών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων της τρίτης χώρας για την οποία ζητεί διαπίστευση,

β) γνώση και κατανόηση της επίσημης γλώσσας της τρίτης χώρας για την οποία ζητεί διαπίστευση.

3. Οι απαιτήσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 2 θεωρείται πάντως ότι πληρούνται, εφόσον ο επαληθευτής περιβάλλοντος αποδείξει ότι έχει συμβατική σχέση με εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ή οργανισμό που πληροί αυτές τις απαιτήσεις.

Το εν λόγω πρόσωπο ή οργανισμός είναι ανεξάρτητο από τον οργανισμό που πρόκειται να υποβληθεί σε επαλήθευση.

Άρθρο 22

Εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος

1. Οι δραστηριότητες επαλήθευσης και επικύρωσης που εκτελούν οι επαληθευτές περιβάλλοντος εποπτεύονται:

α) στο κράτος μέλος όπου είναι διαπιστευμένοι, από τον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε τη διαπίστευση·

β) σε τρίτη χώρα, από τον φορέα διαπίστευσης ο οποίος χορήγησε τη διαπίστευση στον επαληθευτή περιβάλλοντος για τις δραστηριότητες αυτές·

γ) σε κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση, από τον φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση.

2. Τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν κάθε επαλήθευση σε κράτος μέλος, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του, καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης στον φορέα διαπίστευσης ο οποίος είναι αρμόδιος να εποπτεύει τον εν λόγω επαληθευτή περιβάλλοντος.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος ενημερώνει αμέσως τον φορέα διαπίστευσής του για τυχόν αλλαγές οι οποίες έχουν συνέπειες στη διαπίστευση ή την έκτασή της.

4. Ο φορέας διαπίστευσης λαμβάνει μέτρα, σε τακτά χρονικά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τους 24 μήνες, για να εξασφαλίζεται ότι οι διαπιστευμένοι επαληθευτές περιβάλλοντος εξακολουθούν να πληρούν τις απαιτήσεις διαπίστευσης και για να ελέγχεται η ποιότητα των επαληθεύσεων και των επικυρώσεων που διενεργούν.

5. Η εποπτεία είναι δυνατό να συνίσταται σε έλεγχο διενεργούμενο στο γραφείο, σε επιτόπια επιθεώρηση σε οργανισμούς, ερωτηματολόγια, εξέταση περιβαλλοντικών δηλώσεων ή εκθέσεων περιβαλλοντικών επιδόσεων που έχει επικυρώσει ο επαληθευτής περιβάλλοντος και εξέταση έκθεσης επαλήθευσης.

Η εποπτεία είναι ανάλογη της δραστηριότητας του επαληθευτή περιβάλλοντος.

6. Κάθε απόφαση του φορέα διαπίστευσης για ανάκληση ή αναστολή διαπίστευσης ή για περιορισμό της έκτασής της, λαμβάνεται μόνον κατόπιν ακροάσεως του διαπιστευμένου επαληθευτή περιβάλλοντος.

7. Εάν ο εποπτεύων φορέας διαπίστευσης κρίνει ότι η ποιότητα των εργασιών που διενεργεί επαληθευτής περιβάλλοντος δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, διαβιβάζει έκθεση εποπτείας στον επαληθευτή περιβάλλοντος και στον αρμόδιο φορέα στον οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή ο οποίος καταχώρισε τον ενδιαφερόμενο οργανισμό.

8. Σε περίπτωση περαιτέρω διαφοράς, η έκθεση εποπτείας διαβιβάζεται στη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης κατά το άρθρο 30.

Άρθρο 23

Πρόσθετες απαιτήσεις για την εποπτεία επαληθευτών περιβάλλοντος που δραστηριοποιούνται σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε ένα κράτος μέλος γνωστοποιεί, τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες προτού διενεργήσει επαλήθευση και επικύρωση σε άλλο κράτος μέλος, στον φορέα διαπίστευσης του άλλου κράτους μέλους:

α) τα στοιχεία διαπίστευσής του, τις ικανότητες και την σύνθεση της ομάδας, κατά περίπτωση,

β) τον χρόνο και τον τόπο διενέργειας της επαλήθευση και της επικύρωσης,

γ) τη διεύθυνση και τα στοιχεία επικοινωνίας με τον οργανισμό.

Η εν λόγω γνωστοποίηση προηγείται κάθε νέας δραστηριότητας επαλήθευσης και επικύρωσης.

2. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να απαιτήσει διευκρίνιση των γνώσεων του επαληθευτή όσον αφορά τις απαραίτητες εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον

3. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να επιβάλλει όρους διαφορετικούς από τους προβλεπόμενους στην παράγραφο 1, μόνον εφόσον αυτοί οι διαφορετικοί όροι δεν θίγουν το δικαίωμα του επαληθευτή περιβάλλοντος να παρέχει υπηρεσίες σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση.

4. Ο φορέας διαπίστευσης δεν χρησιμοποιεί τη διαδικασία γνωστοποίησης κατά το άρθρο 1 για να καθυστερήσει την άφιξη του επαληθευτή περιβάλλοντος. Όταν ο φορέας διαπίστευσης δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τα καθήκοντά του σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 πριν τον χρόνο διενέργειας της επαλήθευσης και επικύρωσης που γνωστοποίησε ο επαληθευτής, σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β), κοινοποιεί στον επαληθευτή τεκμηριωμένη αιτιολόγηση.

5. Για τη γνωστοποίηση και εποπτεία οι φορείς διαπίστευσης δεν επιβάλλουν τέλη που συνιστούν διακριτική μεταχείριση.

6. Εάν ο εποπτεύων φορέας διαπίστευσης κρίνει ότι η ποιότητα των εργασιών που διενεργεί επαληθευτής περιβάλλοντος δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, διαβιβάζει έκθεση εποπτείας στον επαληθευτή περιβάλλοντος, στον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε τη διαπίστευση και στον αρμόδιο φορέα στον οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή ο οποίος καταχώρισε τον ενδιαφερόμενο οργανισμό. Σε περίπτωση περαιτέρω διαφοράς, η έκθεση εποπτείας διαβιβάζεται στη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης κατά το άρθρο 30.

7. Οι οργανισμοί επιτρέπουν στον φορέα διαπίστευσης να εποπτεύει τον επαληθευτή περιβάλλοντος κατά την διαδικασία επαλήθευσης και επικύρωσης.

Άρθρο 24

Συνθήκες διενέργεια ς επαλήθευσης και επικύρωσης

1. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος ενεργεί εντός της έκτασης της διαπίστευσής του και με βάση έγγραφη συμφωνία με τον οργανισμό.

Με την εν λόγω συμφωνία:

α) καθορίζεται η έκταση της δραστηριότητας,

β) καθορίζονται οι συνθήκες που αποσκοπούν στο να παρέχεται η δυνατότητα στον επαληθευτή περιβάλλοντος να ενεργεί ανεξάρτητα ως επαγγελματίας και

γ) δεσμεύεται ο οργανισμός να εξασφαλίζει την αναγκαία συνεργασία.

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξασφαλίζει ότι οι συνιστώσες του οργανισμού ορίζονται μονοσήμαντα και αντιστοιχούν στην πραγματική κατανομή των δραστηριοτήτων.

Στην περιβαλλοντική δήλωση καθορίζονται σαφώς τα διαφορετικά τμήματα του οργανισμού που υπόκεινται σε επαλήθευση ή επικύρωση.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος αξιολογεί τα στοιχεία που καθορίζονται στο άρθρο 17.

4. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων επαλήθευσης και επικύρωσης, ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξετάζει έγγραφα, επιθεωρεί τον οργανισμό, διενεργεί δειγματοληπτικούς ελέγχους και συνεντεύξεις με το προσωπικό.

5. Πριν την επιθεώρηση από τον επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οργανισμός του παρέχει βασικές πληροφορίες σχετικά με τον οργανισμό και τις δραστηριότητές του, την περιβαλλοντική πολιτική και το περιβαλλοντικό πρόγραμμα, περιγραφή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης που εφαρμόζει ο οργανισμός, λεπτομέρειες σχετικά με την περιβαλλοντική ανασκόπηση ή τον περιβαλλοντικό έλεγχο που έχει διενεργηθεί, έκθεση σχετικά με την εν λόγω περιβαλλοντική ανασκόπηση ή περιβαλλοντικό έλεγχο και με τα τυχόν διορθωτικά μέτρα που ενδεχομένως λήφθησαν εν συνεχεία, καθώς και το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων.

6. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος συντάσσει γραπτή έκθεση για τον οργανισμό σχετικά με την έκβαση της επαλήθευσης, στην οποία:

α) αναλύονται όλα τα θέματα σχετικά με τις εργασίες που εκτέλεσε ο επαληθευτής περιβάλλοντος,

β) περιγράφεται η συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και παρατίθενται αποδεικτικά στοιχεία, διαπιστώσεις και πορίσματα.

7. Σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, στην έκθεση αναφέρονται:

α) οι διαπιστώσεις και τα πορίσματα που αφορούν τη μη συμμόρφωση του οργανισμού και τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία βασίζονται οι διαπιστώσεις και τα πορίσματα·

β) οι τεχνικές ατέλειες της περιβαλλοντικής ανασκόπησης, της μεθόδου ελέγχου, του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης ή κάθε άλλης σχετικής διαδικασίας·

γ) τα σημεία διαφωνίας με το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων, καθώς και λεπτομέρειες για τις τροποποιήσεις ή προσθήκες που πρέπει να γίνουν στην περιβαλλοντική δήλωση ή στην έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων·

δ) η σύγκριση των επιτευγμάτων και των στόχων με τις προηγούμενες περιβαλλοντικές δηλώσεις και η αξιολόγηση των επιδόσεων και της συνεχούς βελτίωσης των επιδόσεων του οργανισμού.

8. Μετά την επαλήθευση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος προβαίνει σε επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού, με την οποία βεβαιώνει ότι αυτή πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, εφόσον με την επαλήθευση επιβεβαιώθηκε ότι:

α) οι πληροφορίες και τα δεδομένα της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού είναι έγκυρα, αξιόπιστα και ορθά και πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

β) ο οργανισμός πληροί όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον.

9. Μετά την επικύρωση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος εκδίδει υπογεγραμμένη βεβαίωση, όπως προβλέπεται στο παράρτημα VII, με την οποία δηλώνει ότι η επαλήθευση διενεργήθηκε σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 25

Επαλήθευση και επικύρωση σε μικρούς οργανισμούς

1. Κατά την επαλήθευση και την επικύρωση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος συνεκτιμά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των μικρών οργανισμών, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα εξής:

α) μικρές πυραμίδες ιεραρχίας,

β) πολυδύναμο προσωπικό,

γ) επαγγελματική κατάρτιση κατά την απασχόληση

δ) ικανότητα ταχείας προσαρμογής στις αλλαγές και

ε) περιορισμένη τεκμηρίωση των διαδικασιών.

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διενεργεί την επαλήθευση και την επικύρωση με τρόπο που να μην επιβαρύνει αδικαιολόγητα τους μικρούς οργανισμούς.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος συνεκτιμά αντικειμενικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το σύστημα είναι αποτελεσματικό, στα οποία συγκαταλέγονται η ύπαρξη διαδικασιών εντός του οργανισμού που είναι ανάλογες με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της λειτουργίας του, τη φύση των σχετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τις ικανότητες των χειριστών.

Άρθρο 26

Συνθήκες επαλήθευσης και επικύρωσης σε κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους στο οποίο είναι διαπιστευμένος ο επαληθευτής

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε κράτος μέλος επιτρέπεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν κάθε επαλήθευση ή επικύρωση σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου είναι διαπιστευμένος, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης ή επικύρωσης στον φορέα διαπίστευσης του άλλου κράτους μέλους.

3. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να απαιτήσει διευκρίνιση των γνώσεων του επαληθευτή όσον αφορά τις απαραίτητες εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον.

4. Η δραστηριότητα επαλήθευσης και επικύρωσης υπόκειται στην εποπτεία του φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους όπου θα διενεργηθεί. Η έναρξη της δραστηριότητας γνωστοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος.

Άρθρο 27

Συνθήκες επαλήθευσης και επικύρωσης σε τρίτες χώρες

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε κράτος μέλος επιτρέπεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις για οργανισμούς που βρίσκονται σε τρίτη χώρα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν κάθε επαλήθευση ή επικύρωση σε τρίτη χώρα, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης ή επικύρωσης, στον φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους στο οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένος.

3. Η δραστηριότητα επαλήθευσης και επικύρωσης υπόκειται στην εποπτεία στην εποπτεία του φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους στο οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένος. Η έναρξη της δραστηριότητας γνωστοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

Φορείς διαπίστευσης

Άρθρο 28

Διαδικασία διαπίστευσης

1. Οι φορείς διαπίστευσης που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη κατά το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, είναι αρμόδιοι για την διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος και την εποπτεία των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν οι επαληθευτές περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

2. Οι φορείς διαπίστευσης αξιολογούν τις ικανότητες των επαληθευτών περιβάλλοντος, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που καθορίζονται στα άρθρα 19, 20 και 21 σχετικά με την έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης.

3. Η έκταση της διαπίστευσης των επαληθευτών περιβάλλοντος καθορίζεται με βάση την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων (κωδικοί NACE)[25] που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Η έκταση αυτή οριοθετείται από τις ικανότητες του επαληθευτή περιβάλλοντος και, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της δραστηριότητας.

4. Οι φορείς διαπίστευσης καθιερώνουν τις κατάλληλες διαδικασίες για τη διαπίστευση, την απόρριψη της αίτησης διαπίστευσης, την αναστολή και την ανάκληση της διαπίστευσης επαληθευτή περιβάλλοντος και για την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος.

Στις διαδικασίες αυτές περιλαμβάνονται μηχανισμοί για να λαμβάνονται υπόψη οι παρατηρήσεις που διατυπώνουν ενδιαφερόμενα μέρη, όπου συμπεριλαμβάνονται οι αρμόδιοι φορείς, σχετικά με αιτούμενους και ήδη διαπιστευμένους επαληθευτές περιβάλλοντος.

5. Σε περίπτωση απόρριψης αίτησης διαπίστευσης, ο φορέας διαπίστευσης γνωστοποιεί στον επαληθευτή περιβάλλοντος τους λόγους της απόφασής του.

6. Κάθε φορέας διαπίστευσης καταρτίζει, αναθεωρεί και επικαιροποιεί κατάλογο των επαληθευτών περιβάλλοντος, με ένδειξη της έκτασης της διαπίστευσής τους, στο οικείο κράτος μέλος και κοινοποιεί, κάθε μήνα, τις μεταβολές του καταλόγου αυτού στην Επιτροπή και στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους όπου βρίσκεται.

7. Στο πλαίσιο των κανόνων και των διαδικασιών που αφορούν την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, ο φορέας διαπίστευσης συντάσσει έκθεση εποπτείας όταν αποφασίζει, μετά από διαβούλευση με τον ενδιαφερόμενο επαληθευτή περιβάλλοντος:

α) είτε ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από τον οργανισμό,

β) είτε ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος διενήργησε επαλήθευση και επικύρωση κατά παράβαση μιας ή περισσοτέρων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Η εν λόγω έκθεση διαβιβάζεται στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο είναι καταχωρισμένος ή ζητεί καταχώριση ο οργανισμός και, κατά περίπτωση, στον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε την διαπίστευση.

Άρθρο 29

Αναστολή και ανάκληση διαπίστευσης

1. Η αναστολή ή η ανάκληση της διαπίστευσης προϋποθέτει διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του επαληθευτή περιβάλλοντος, προκειμένου ο φορέας διαπίστευσης να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει απόφαση.

2. Ο φορέας διαπίστευσης ενημερώνει τον επαληθευτή περιβάλλοντος για τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη των σχετικών μέτρων και, κατά περίπτωση, για την πορεία των συζητήσεων με την αρμόδια εκτελεστική αρχή.

3. Η διαπίστευση αναστέλλεται ή ανακαλείται μέχρις ότου υπάρξει βεβαιότητα για τη συμμόρφωση του επαληθευτή περιβάλλοντος προς τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του παρόντος κανονισμού, κατά περίπτωση, ανάλογα με τη φύση και το εύρος της αδυναμίας συμμόρφωσης ή της παραβίασης των νομικών απαιτήσεων.

4. Η αναστολή της διαπίστευσης αίρεται εάν ο φορέας διαπίστευσης λάβει ικανοποιητικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 30

Συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης

1. Στο πλαίσιο του οργανισμού που έχει αναγνωριστεί σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, οι φορείς διαπίστευσης από όλα τα κράτη μέλη συνεδριάζουν τουλάχιστον μία φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής (εφεξής «συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης»).

2. Αποστολή της συνεδρίασης των φορέων διαπίστευσης είναι να εξασφαλίζεται η συνέπεια των διαδικασιών που αφορούν τα ακόλουθα:

α) τη διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και την απόρριψη αίτησης διαπίστευσης, την αναστολή και την ανάκληση διαπίστευσης και

β) την εποπτεία των δραστηριοτήτων των διαπιστευμένων επαληθευτών.

3. Η συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα του τομέα αρμοδιότητας των φορέων διαπίστευσης.

4. Η συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της.

5. Τα καθοδηγητικά έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και ο εσωτερικός κανονισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 4 διαβιβάζονται στην Επιτροπή.

Άρθρο 31

Αξιολόγηση των φορέων διαπίστευσης από ομοτίμους

1. Η αξιολόγηση από ομοτίμους της διαπίστευσης επαληθευτών περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η οποία οργανώνεται από τον οργανισμό που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, περιλαμβάνει τουλάχιστον αξιολόγηση των κανόνων και των διαδικασιών που αφορούν τα ακόλουθα:

α) τις ικανότητες των επαληθευτών,

β) την ανεξαρτησία, την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία των επαληθευτών,

γ) τον καθορισμό της έκτασης διαπίστευσης των επαληθευτών,

δ) τις απαιτήσεις για τους επαληθευτές,

ε) τη διαδικασία εποπτείας των επαληθευτών που διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις στα κράτη μέλη,

στ) τη διαδικασία εποπτείας των επαληθευτών που διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε τρίτες χώρες και

ζ) τη διαχείριση του καταλόγου διαπιστευμένων επαληθευτών περιβάλλοντος.

2. Η αξιολόγηση από ομοτίμους των συστημάτων διαπίστευσης όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού διενεργείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, που δεν υπερβαίνουν τα τέσσερα έτη.

3. Ο οργανισμός που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 διαβιβάζει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση από ομοτίμους.

Η εν λόγω έκθεση δημοσιοποιείται

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

Κανόνες για τα κράτη μέλη

Άρθρο 32

Ενημέρωση των αρμόδιων φορέων

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τη διάρθρωση και τις διαδικασίες που αφορούν τη λειτουργία των αρμόδιων φορέων. Τα κράτη μέλη επικαιροποιούν τακτικά αυτές τις πληροφορίες.

Άρθρο 33

Αρωγή σε οργανισμούς σχετικά με τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον

1. Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί σύστημα με το οποίο εξασφαλίζεται ότι, κατόπιν αιτήματος, παρέχονται σε οργανισμούς υπό καταχώριση πληροφορίες και αρωγή σχετικά με τις νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον στο εν λόγω κράτος μέλος.

2. Στην αρωγή περιλαμβάνονται τα εξής:

α) πληροφορίες σχετικά με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον,

β) προσδιορισμός των αρμόδιων εκτελεστικών αρχών για κάθε νομική απαίτηση σχετικά με το περιβάλλον που έχει κριθεί εφαρμοστέα,

γ) προσδιορισμός και διευκρίνιση των μέσων που στοιχειοθετούν ότι ο οργανισμός πληροί τις νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που έχουν κριθεί εφαρμοστέες και

δ) σύναψη επαφών με τις κατάλληλες εκτελεστικές αρχές, εάν χρειάζεται.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναθέτουν τα αναφερόμενα στις παραγράφους 1 και 2 καθήκοντα στους αρμόδιους φορείς ή σε οποιονδήποτε άλλο φορέα.

4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ή οι οργανισμοί τους οποίους έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 3 διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και τους κατάλληλους πόρους, οικονομικούς και σε προσωπικό, για να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους.

5. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εκτελεστικές αρχές ανταποκρίνονται σε αιτήματα οργανισμών σχετικά με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον και εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους και πληροφορούν τους οργανισμούς σχετικά με τη συμμόρφωσή τους με τις εν λόγω απαιτήσεις.

6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες εκτελεστικές αρχές κοινοποιούν, το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός μηνός, την αδυναμία συμμόρφωσης ήδη καταχωρισμένου οργανισμού με τον παρόντα κανονισμό, στο αρμόδιο φορέα που έχει καταχωρίσει τον οργανισμό.

Άρθρο 34

Σχέδιο προβολής

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σχέδιο, περιλαμβανομένων στόχων, δράσεων και πρωτοβουλιών, για την προβολή του EMAS εν γένει και την ενθάρρυνση των οργανισμών να συμμετέχουν στο ΕMAS.

Άρθρο 35

Πληροφόρηση

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να πληροφορούν το κοινό σχετικά με τους σκοπούς και τις κύριες συνιστώσες του EMAS.

2. Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να καταστήσουν το ΕMAS ευρύτερα γνωστό στο κοινό, σε συνεργασία με κλαδικές ενώσεις επιχειρήσεων, οργανώσεις προστασίας καταναλωτών, οικολογικές οργανώσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις και τοπικές αρχές, ανάλογα με την περίπτωση, και χρησιμοποιώντας επαγγελματικές εκδόσεις, τοπικές εφημερίδες, εκστρατείες προβολής ή άλλα πρόσφορα μέσα.

3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να πληροφορούν τους οργανισμούς σχετικά με το περιεχόμενο του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 36

Δραστηριότητες προώθησης

Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν δραστηριότητες προώθησης του EMAS, στις οποίες περιλαμβάνονται:

α) η προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών σχετικά με το EMAS μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών,

β) η ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων για την προώθηση του EMAS και η από κοινού αξιοποίησή τους με οργανισμούς,

γ) η παροχή τεχνικής υποστήριξης σε οργανισμούς κατά τον καθορισμό και την υλοποίηση των δραστηριοτήτων μάρκετιγκ και

δ) η ενθάρρυνση οργανισμών να συμπράττουν για την προώθηση του EMAS.

Άρθρο 37

Προώθηση της συμμετοχής μικρών οργανισμών

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή μικρών οργανισμών με:

1) τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε πληροφορίες και κονδύλια στήριξης ειδικά προσαρμοσμένα στους μικρούς οργανισμούς,

2) την επιβολή εύλογων τελών καταχώρισης για να ενθαρρύνουν την συμμετοχή τους,

3) την προώθηση μέτρων τεχνικής συνδρομής, ιδίως σε συνδυασμό με πρωτοβουλίες επαγγελματικών ή τοπικών κέντρων επαφών, τοπικών αρχών, εμπορικών επιμελητηρίων, κλαδικών ή βιοτεχνικών ενώσεων.

Άρθρο 38

Συσπειρωτική και κλιμακωτή προσέγγιση

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τοπικές αρχές, με τη συμμετοχή κλαδικών ενώσεων επιχειρήσεων, εμπορικών επιμελητηρίων και ενδιαφερομένων μερών, παρέχουν ειδική συνδρομή σε συσπειρώσεις οργανισμών που σχετίζονται λόγω γεωγραφικής γειτονίας ή επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, προκειμένου να πληρούν τις απαιτήσεις καταχώρισης που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5 και 6.

2. Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν προγράμματα που αποσκοπούν στο να ενθαρρύνουν οργανισμούς να εφαρμόσουν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Ενθαρρύνουν ιδίως την κλιμακωτή προσέγγιση που μπορεί να οδηγήσει τελικώς σε καταχώριση EMAS.

3. Τα εν λόγω συστήματα και προγράμματα εφαρμόζονται με σκοπό να αποφεύγονται περιττές δαπάνες για τους συμμετέχοντες, ιδίως δε τους μικρούς οργανισμούς.

Άρθρο 39

Το EMAS και άλλες περιβαλλοντικές πολιτικές και μέσα εντός της Κοινότητας

1. Τα κράτη μέλη καταστρώνουν ετήσια στρατηγική από κοινού με τους αρμόδιους φορείς και τις εκτελεστικές αρχές, ούτως ώστε να διαπιστώνουν με ποιο τρόπο η καταχώριση στο ΕΜΑS σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι δυνατόν:

α) να λαμβάνεται υπόψη στην κατάρτιση νέας νομοθεσίας,

β) να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας, ειδικότερα στους τομείς του ανταγωνισμού, τις φορολογίας και των κρατικών ενισχύσεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα που διευκολύνουν τους οργανισμούς να καταχωριστούν ή να παραμείνουν καταχωρισμένοι στο ΕΜΑS. Τα εν λόγω μέτρα είναι δυνατόν να λαμβάνουν μια από τις ακόλουθες μορφές:

α) νομοθετικές ελαφρύνσεις, έτσι ώστε οργανισμός καταχωρισμένος στο EMAS να θεωρείται ότι συμμορφώνεται με ορισμένες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον οι οποίες ορίζονται σε άλλες νομοθετικές πράξεις και προσδιορίζονται από τις αρμόδιες αρχές·

β) βελτίωση της νομοθεσίας, κατά την οποία άλλες νομοθετικές πράξεις τροποποιούνται έτσι ώστε να εξαλειφθούν, να περιοριστούν ή να απλουστευθούν οι επιβαρύνσεις οργανισμών που συμμετέχουν στο EMAS, με σκοπό να ενθαρρυνθεί η αποδοτική λειτουργία των αγορών και να αναβαθμιστεί το επίπεδο ανταγωνιστικότητας.

Άρθρο 40

Δαπάνες και τέλη

1. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν σύστημα τελών λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:

α) τις δαπάνες για την παροχή πληροφοριών και αρωγής σε οργανισμούς από τους φορείς οι οποίοι έχουν οριστεί ή συσταθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 33·

β) τις δαπάνες για τη διαπίστευση και την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος και άλλες δαπάνες σχετικές με το EMAS·

γ) τις δαπάνες για την καταχώριση από τους αρμόδιους φορείς και τις πρόσθετες δαπάνες για τη διοίκηση της διαδικασίας καταχώρισης οργανισμών εκτός Κοινότητας.

2. Τα εν λόγω τέλη δεν υπερβαίνουν ένα εύλογο ποσό και είναι ανάλογα του μεγέθους κάθε οργανισμού και του έργου που πρέπει να επιτελεστεί.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν να μην επιβάλλουν τέλη, ως μέτρο για την προώθηση του ΕΜΑS.

Άρθρο 41

Μη συμμόρφωση

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα νομικά ή διοικητικά μέτρα στην περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν αποτελεσματικές διατάξεις κατά της χρήσης του λογοτύπου του EMAS κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 42

Ενημέρωση της Επιτροπής και υποβολή εκθέσεων

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Στις εν λόγω εκθέσεις τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την τελευταία έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 47.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

Κανόνες για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Άρθρο 43

Πληροφόρηση

1. Η Επιτροπή πληροφορεί το κοινό σχετικά με τους σκοπούς και τις κύριες συνιστώσες του EMAS.

2. Η Επιτροπή τηρεί και δημοσιοποιεί:

α) μητρώο των επαληθευτών περιβάλλοντος και των καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών,

β) ηλεκτρονική βάση δεδομένων με τις περιβαλλοντικές δηλώσεις και τις εκθέσεις περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 44

Συνεργασία και συντονισμός

1. Η Επιτροπή δύναται να προωθεί τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών, ιδίως για να επιτευχθεί ενιαία και συνεπής εφαρμογή σε όλη την Κοινότητα των διατάξεων που αφορούν:

α) την καταχώριση οργανισμών,

β) τους επαληθευτές περιβάλλοντος,

γ) την πληροφόρηση και την αρωγή που αναφέρονται στο άρθρο 33.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, η Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα και οργανισμοί της Κοινότητας παραπέμπουν, όπου ενδείκνυται, στο EMAS ή σε ισοδύναμα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης ως όρο εκτέλεσης συμβάσεων έργων ή παροχής υπηρεσιών.

Άρθρο 45

Σχέση με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν στην Επιτροπή γραπτό αίτημα προκειμένου να αναγνωριστούν ως συμμορφούμενα με τις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού υφιστάμενα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ή μέρη αυτών, τα οποία έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με κατάλληλες διαδικασίες πιστοποίησης, αναγνωρισμένες σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο.

2. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν στον αίτημά τους τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

3. Τα κράτη μέλη τεκμηριώνουν την ισοδυναμία του παρόντος κανονισμού με όλα τα αντίστοιχα μέρη του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

4. Η Επιτροπή, αφού εξετάσει το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 49 παράγραφος 2, αναγνωρίζει τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις απαιτήσεις για τη διαπίστευση των φορέων πιστοποίησης, εφόσον κρίνει ότι το κράτος μέλος έχει:

α) προσδιορίσει με επαρκή σαφήνεια στο αίτημά του τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

β) έχει τεκμηριώσει επαρκώς την ισοδυναμία του παρόντος κανονισμού με όλα τα αντίστοιχα μέρη του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

5. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα στοιχεία αναφοράς των αναγνωρισμένων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των αναφερομένων στο παράρτημα Ι σχετικών τμημάτων του EMAS στα οποία εφαρμόζονται τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, καθώς και των αναγνωρισμένων απαιτήσεων διαπίστευσης.

Άρθρο 46

Κατάρτιση κλαδικών εγγράφων αναφοράς

1. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και άλλων ενδιαφερομένων όσον αφορά τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης στους αντίστοιχους κλάδους, ούτως ώστε να καταρτιστούν κλαδικά έγγραφα αναφοράς, όπου συμπεριλαμβάνονται η βέλτιστη πρακτική περιβαλλοντικής διαχείρισης και οι δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων στους συγκεκριμένους κλάδους.

2. Τα εν λόγω μέτρα, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού με τη συμπλήρωσή του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο η οποία αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3.

Άρθρο 47

Εκθέσεις

Ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση με πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις και τα μέτρα που υλοποιήθηκαν σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο και τις πληροφορίες που παρέλαβε από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 42.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

Τελικές διατάξεις

Άρθρο 48

Τροποποίηση των παραρτημάτων

1. Η Επιτροπή δύναται να τροποποιεί τα παραρτήματα, εάν είναι αναγκαίο και ενδείκνυται, λαμβάνοντας υπόψη την πείρα που απέκτησε κατά την εφαρμογή του EMAS, ανταποκρινόμενη στις διαπιστωθείσες ανάγκης καθοδήγησης σχετικά με τις απαιτήσεις του EMAS, καθώς και τυχόν μεταβολές των διεθνών προτύπων και νέα πρότυπα που αφορούν την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού .

2. Τα εν λόγω μέτρα, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο η οποία αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3.

Άρθρο 49

Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται η συμβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 και του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται το άρθρο 5α παράγραφοι 1 έως 4 και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

Άρθρο 50

Αναθεώρηση

Η Επιτροπή αναθεωρεί το ΕMAS, με βάση την πείρα που απέκτησε κατά την εφαρμογή του και τις διεθνείς εξελίξεις. Λαμβάνει υπόψη της τις εκθέσεις που υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 47.

Άρθρο 5 1

Κατάργηση και μεταβατικές διατάξεις

1. Καταργούνται οι ακόλουθες νομοθετικές πράξεις:

α) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[26],

β) Απόφαση 2001/681/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με κατευθύνσεις για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου[27],

γ) Απόφαση 2006/193/ΕΚ της Επιτροπής για τη θέσπιση κανόνων, δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τη χρήση του λογοτύπου του EMAS (κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου), σε εξαιρετικές περιπτώσεις, σε συσκευασίες μεταφοράς και σε τριτογενείς συσκευασίες[28].

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, εφαρμόζονται το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

Οι εθνικοί φορείς διαπίστευσης και αρμόδιοι φορείς που έχουν συσταθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 συνεχίζουν τις δραστηριότητές τους. Τα κράτη μέλη τροποποιούν τις διαδικασίες που πρέπει να τηρούν οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς σύμφωνα με τις αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εν λόγω συστήματα λειτουργούν πλήρως εντός έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Οι οργανισμοί που έχουν καταχωριστεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 παραμένουν καταχωρισμένοι στο μητρώο EMAS. Η συμμόρφωση κάθε οργανισμού με τις νέες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού θα ελέγχεται από τον επαληθευτή περιβάλλοντος κατά την επόμενη επαλήθευσή του. Σε περίπτωση που η επόμενη επαλήθευση πρόκειται να διενεργηθεί προτού παρέλθουν έξι μήνες από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η ημερομηνία της επόμενης επαλήθευσης επιτρέπεται να παραταθεί κατά έξι μήνες σε συμφωνία με τον επαληθευτή περιβάλλοντος και τους αρμόδιους φορείς.

Επαληθευτές περιβάλλοντος διαπιστευμένοι σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 επιτρέπεται να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις που θεσπίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

3. Οι παραπομπές στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα VIII.

Άρθρο 5 2

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Η περιβαλλοντική ανασκόπηση καλύπτει τα ακόλουθα πεδία:

1. Προσδιορισμός των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον

Πέραν της κατάρτισης καταλόγου των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων, ο οργανισμός αναφέρει επίσης τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αποδειχθεί η συμμόρφωσή του με τις διάφορες απαιτήσεις.

2. Προσδιορισμός όλων των άμεσων και έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών με σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, με ποιοτική και ποσοτική εκτίμηση, όπου ενδείκνυται, και με κατάλογο όσων κρίνονται σημαντικές.

Όταν αξιολογεί τη σημασία μιας περιβαλλοντικής επίπτωσης, ο οργανισμός εξετάζει τα εξής θέματα:

α) το δυναμικό πρόκλησης βλάβης στο περιβάλλον,

β) την ευπάθεια του τοπικού, περιφερειακού ή πλανητικού περιβάλλοντος,

γ) την κλίμακα, το πλήθος, τη συχνότητα και την αναστρεψιμότητα της πτυχής ή επίπτωσης,

δ) τη σχετική νομοθεσία για το περιβάλλον, εάν υπάρχει, και τις απαιτήσεις της,

ε) τη σημασία για τα ενδιαφερόμενα μέρη και για το προσωπικό του οργανισμού.

(α) Άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές

Οι άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές συνδέονται με τις δραστηριότητες, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του οργανισμού που υπάγονται στον άμεσο διοικητικό του έλεγχο.

Όλοι οι οργανισμοί οφείλουν να εξετάζουν τις άμεσες πτυχές των εργασιών τους.

Οι άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές αφορούν τα ακόλουθα, χωρίς να περιορίζονται σε αυτά:

α) νομικές απαιτήσεις και όρια αδειών,

β) εκπομπές στην ατμόσφαιρα,

γ) απορρίψεις στα ύδατα,

δ) παραγωγή, ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση, μεταφορά και διάθεση στερεών και άλλων αποβλήτων, ιδίως επικίνδυνων,

ε) χρήσεις γης και μόλυνση του εδάφους,

στ) χρήση φυσικών πόρων και πρώτων υλών (συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας),

ζ) τοπικής εμβέλειας ζητήματα (θόρυβος, κραδασμοί, οσμές, σκόνη, οπτική εμφάνιση, κ.λπ.),

η) ζητήματα μεταφορών (τόσο εμπορευμάτων, όσο και υπηρεσιών),

θ) κίνδυνοι περιβαλλοντικών ατυχημάτων και επιπτώσεις ή ενδεχόμενες επιπτώσεις από συμβάντα, ατυχήματα και πιθανές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης,

ι) επιδράσεις στη βιοποικιλότητα.

(β) Έμμεσες περιβαλλοντικές πτυχές

Έμμεσες περιβαλλοντικές πτυχές είναι δυνατόν να προκύψουν από την αλληλεπίδραση οργανισμού με τρίτα μέρη που μπορεί ως έναν εύλογο βαθμό να επηρεάσει ο οργανισμός ο οποίος επιδιώκει καταχώριση στο EMAS.

Για τους οργανισμούς πλην των βιομηχανιών, όπως είναι οι τοπικές αρχές και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, έχει μεγάλη σημασία η εξέταση και των περιβαλλοντικών πτυχών που συνδέονται με τις βασικές δραστηριότητές τους. Δεν αρκεί μια καταγραφή που περιορίζεται στις περιβαλλοντικές πτυχές του χώρου δραστηριοτήτων και των εγκαταστάσεων του οργανισμού.

Οι εν λόγω πτυχές αφορούν τα ακόλουθα, χωρίς να περιορίζονται σε αυτά:

α) θέματα που σχετίζονται με τον κύκλο ζωής των προϊόντων (σχεδιασμός, ανάπτυξη, συσκευασία, μεταφορά, χρήση και ανάκτηση/διάθεση αποβλήτων),

β) επενδύσεις κεφαλαίου, χορήγηση δανείων και ασφαλιστικές υπηρεσίες,

γ) νέες αγορές,

δ) επιλογή και σύνθεση των υπηρεσιών (π.χ. μεταφορές ή τροφοδοσία),

ε) διοικητικές αποφάσεις και αποφάσεις προγραμματισμού,

στ) σύνθεση της κλίμακας των προϊόντων,

ζ) περιβαλλοντικές επιδόσεις και πρακτικές των αναδόχων, υπεργολάβων και προμηθευτών.

Οι οργανισμοί πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ότι έχουν εντοπίσει τις σημαντικές περιβαλλοντικές πτυχές των διαδικασιών προμηθειών που εφαρμόζουν και ότι οι σημαντικές επιπτώσεις που συνδέονται με τις εν λόγω πτυχές καλύπτονται από το σύστημα διαχείρισης.

Στην περίπτωση των ανωτέρω έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών, ο οργανισμός εξετάζει σε ποιο βαθμό μπορεί να τις επηρεάσει και ποια μέτρα μπορεί να λάβει για να μειωθούν οι επιπτώσεις τους.

3. Περιγραφή των κριτηρίων για την εκτίμηση της σημασίας των περιβαλλοντικών επιπτώσεων

Ο οργανισμός καθορίζει κριτήρια για την αξιολόγηση της σημασίας των περιβαλλοντικών πτυχών των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του, ώστε να εντοπίσει ποιες έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Τα κριτήρια που εκπονεί ο οργανισμός πρέπει να συνεκτιμούν την κοινοτική νομοθεσία και είναι πλήρη, αναπαραγώγιμα, να επιδέχονται ανεξάρτητο έλεγχο και να δημοσιοποιούνται.

Στις παραμέτρους για τον καθορισμό των κριτηρίων αξιολόγησης της σημασίας των περιβαλλοντικών πτυχών των οργανισμών είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

α) πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του περιβάλλοντος για τον προσδιορισμό των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του οργανισμού που μπορεί να έχουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

β) δεδομένα που διαθέτει ο οργανισμός σχετικά με την επικινδυνότητα των εισροών πρώτων υλών και ενέργειας, των απορρίψεων, των αποβλήτων καθώς και των εκπομπών·

γ) απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών·

δ) περιβαλλοντικές δραστηριότητες του οργανισμού οι οποίες αποτελούν αντικείμενο ρύθμισης·

ε) δραστηριότητες προμηθειών·

στ) σχεδιασμός, ανάπτυξη, παραγωγή, διανομή, συντήρηση, χρήση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και διάθεση των προϊόντων του οργανισμού·

ζ) δραστηριότητες του οργανισμού με το σημαντικότερο περιβαλλοντικό κόστος και όφελος.

Κατά την αξιολόγηση της σημασίας των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των δραστηριοτήτων του, ο οργανισμός λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις κανονικές συνθήκες λειτουργίας, αλλά και τις συνθήκες εκκίνησης και διακοπής της λειτουργίας, καθώς και τις λογικά προβλέψιμες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Συνεκτιμώνται επίσης οι παρελθούσες, οι τρέχουσες και οι προγραμματισμένες δραστηριότητες.

4. Εξέταση όλων των υφιστάμενων πρακτικών και διαδικασιών περιβαλλοντικής διαχείρισης

5. Αξιολόγηση των πορισμάτων της διερεύνησης παρελθόντων συμβάντων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙI

Απαιτήσεις για το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης

και

πρόσθετα θέματα τα οποία πρέπει να εξετάζονται από τους οργανισμούς που εφαρμόζουν το EMAS

Οι απαιτήσεις για το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης βάσει του EMAS ταυτίζονται με εκείνες που καθορίζονται στο κεφάλαιο 4 του προτύπου EN ISO 14001:2004. Οι απαιτήσεις αυτές παρατίθενται αυτούσιες στην αριστερή στήλη του κατωτέρω πίνακα, η οποία συνιστά το μέρος A του παρόντος παραρτήματος.

Παράλληλα, οι καταχωρισμένοι οργανισμοί υποχρεούνται να εξετάζουν ορισμένα πρόσθετα θέματα που συνδέονται άμεσα με στοιχεία του κεφαλαίου 4 του προτύπου EN ISO 14001:2004. Οι εν λόγω πρόσθετες απαιτήσεις απαριθμούνται στη δεξιά στήλη του κατωτέρω πίνακα, η οποία συνιστά το μέρος Β του παρόντος παραρτήματος.

Μέρος A Απαιτήσεις για το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης βάσει του προτύπου EN ISO 14001:2004 | Μέρος B Πρόσθετα θέματα τα οποία πρέπει να εξετάζονται από τους οργανισμούς που εφαρμόζουν το EMAS |

Οι οργανισμοί που συμμετέχουν στο σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) πληρούν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού προτύπου EN ISO 14001:2004, οι οποίες καθορίζονται στο κεφάλαιο 4 του προτύπου[29] και παρατίθενται αυτούσιες κατωτέρω: |

A. Απαιτήσεις του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης |

A.1. Γενικές απαιτήσεις |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, τεκμηριώνει, εφαρμόζει, διατηρεί και βελτιώνει διαρκώς ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτού του Διεθνούς Προτύπου και να καθορίζει τον τρόπο ικανοποίησης αυτών των απαιτήσεων. |

Ο οργανισμός πρέπει να καθορίζει και να τεκμηριώνει το πεδίο εφαρμογής του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. |

A.2. Περιβαλλοντική πολιτική |

Η ανώτατη διοίκηση πρέπει να καθορίζει την περιβαλλοντική πολιτική του οργανισμού και να διασφαλίζει, εντός του πεδίου εφαρμογής του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, ότι: |

α) είναι κατάλληλη για τη φύση, το μέγεθος και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του |

β) περιλαμβάνει δέσμευση για διαρκή βελτίωση και πρόληψη της ρύπανσης |

γ) περιλαμβάνει δέσμευση για συμμόρφωση με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις και άλλες απαιτήσεις που ο οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί, οι οποίες σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές του πλευρές |

δ) παρέχει το πλαίσιο για τον καθορισμό και την ανασκόπηση των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων |

ε) είναι τεκμηριωμένη, εφαρμόζεται και διατηρείται |

στ) γνωστοποιείται σε όλα τα πρόσωπα που εργάζονται στον οργανισμό ή για λογαριασμό του και |

ζ) είναι διαθέσιμη στο κοινό. |

A.3. Σχεδιασμός |

A.3.1. Περιβαλλοντικές πλευρές |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία (ες): |

α) για να εντοπίζει τις περιβαλλοντικές πλευρές των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του εντός του καθορισμένου πεδίου εφαρμογής του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης τις οποίες μπορεί να ελέγχει και εκείνες τις οποίες μπορεί να επηρεάζει, λαμβάνοντας υπόψη τα προγραμματισμένα ή νέα έργα, τις νέες ή τροποποιημένες δραστηριότητες, τα νέα ή τροποποιημένα προϊόντα και υπηρεσίες, και |

β) για να προσδιορίζει εκείνες τις πλευρές που έχουν ή μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον (δηλ. τις σημαντικές περιβαλλοντικές πλευρές). |

Ο οργανισμός πρέπει να τεκμηριώνει αυτές τις πληροφορίες και να τις επικαιροποιεί. |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι οι σημαντικές περιβαλλοντικές πλευρές λαμβάνονται υπόψη κατά την καθιέρωση, εφαρμογή και βελτίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. |

A.3.2. Νομικές και άλλες απαιτήσεις |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες): |

α) για να εντοπίζει και να έχει πρόσβαση στις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις και στις άλλες απαιτήσεις που ο Οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί και που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές του πλευρές και |

β) για να καθορίζει πώς αυτές οι απαιτήσεις έχουν εφαρμογή στις περιβαλλοντικές του πλευρές. |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι οι εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις και οι άλλες απαιτήσεις που ο οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί λαμβάνονται υπόψη κατά την καθιέρωση, εφαρμογή και βελτίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. |

B.1. Συμμόρφωση με τις κείμενες διατάξεις |

Οι οργανισμοί που επιθυμούν να καταχωριστούν στο EMAS είναι σε θέση να αποδείξουν ότι: |

έχουν εντοπίσει και γνωρίζουν τις συνέπειες που έχουν για τον οργανισμό όλες οι εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον οι οποίες προσδιορίστηκαν κατά την περιβαλλοντική ανασκόπηση σύμφωνα με το παράρτημα I· |

έχουν διασφαλίσει την τήρηση των κειμένων διατάξεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των αδειών και των ορίων των τελευταίων και |

έχουν θέσει σε εφαρμογή διαδικασίες οι οποίες επιτρέπουν στον οργανισμό να ανταποκρίνεται διαρκώς στις εν λόγω απαιτήσεις. |

A.3.3. Περιβαλλοντικοί σκοποί, στόχοι και πρόγραμμα(τα) |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί τεκμηριωμένους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους στις σχετικές λειτουργίες και επίπεδα εντός του οργανισμού. |

Οι περιβαλλοντικοί σκοποί και στόχοι πρέπει να είναι μετρήσιμοι, όπου είναι δυνατόν, και σε συμφωνία με την περιβαλλοντική πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της δέσμευσης για πρόληψη της ρύπανσης, για συνεχή βελτίωση και για συμμόρφωση με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις και τις άλλες απαιτήσεις που ο οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί. |

Κατά την καθιέρωση και την ανασκόπηση των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων, ο οργανισμός πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις νομικές απαιτήσεις και τις άλλες απαιτήσεις που ο οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί, και τις σημαντικές περιβαλλοντικές του πλευρές. Πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη τις τεχνολογικές του επιλογές, τις οικονομικές, λειτουργικές και επιχειρηματικές του απαιτήσεις, καθώς και τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών. |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί πρόγραμμα ή προγράμματα για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων του. Το(α) πρόγραμμα(τα) πρέπει να περιλαμβάνει(ουν): |

α) καθορισμό των υπευθυνοτήτων για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων στις σχετικές λειτουργίες και επίπεδα εντός του οργανισμού |

β) τα μέσα και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης. |

B.2. Επιδόσεις |

Ο οργανισμός είναι σε θέση να αποδείξει ότι το σύστημα διαχείρισης και οι διαδικασίες ελέγχου καλύπτουν τις πραγματικές περιβαλλοντικές επιδόσεις του οργανισμού όσον αφορά τις άμεσες και έμμεσες πτυχές που προσδιορίστηκαν κατά την περιβαλλοντική ανασκόπηση σύμφωνα με το παράρτημα I. Οι επιδόσεις του οργανισμού έναντι των σκοπών και στόχων του αξιολογείται ως τμήμα της διαδικασίας ανασκόπησης από τη διοίκηση. Ο οργανισμός μεριμνά επίσης για τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών του επιδόσεων. Προς τούτο, μπορεί να βασίζει τη δράση του σε τοπικά, περιφερειακά και εθνικά περιβαλλοντικά προγράμματα. |

Τα μέσα επίτευξης των σκοπών και στόχων δεν μπορούν να είναι περιβαλλοντικοί στόχοι. Εάν ο οργανισμός διαθέτει έναν ή περισσότερους χώρους δραστηριοτήτων, κάθε χώρος δραστηριοτήτων στον οποίον εφαρμόζεται το ΕΜΑS ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις του ΕΜΑS, συμπεριλαμβανομένης της συνεχούς βελτίωσης των περιβαλλοντικών επιδόσεων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού. |

A.4. Εφαρμογή και λειτουργία |

A.4.1. Πόροι, ρόλοι, υπευθυνότητες και αρμοδιότητες |

Η διοίκηση πρέπει να διασφαλίζει τη διαθεσιμότητα των απαραίτητων πόρων για την καθιέρωση, εφαρμογή, διατήρηση και βελτίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. Οι πόροι περιλαμβάνουν το ανθρώπινο δυναμικό και τα εξειδικευμένα προσόντα, την οργανωτική υποδομή, την τεχνολογία και τους οικονομικούς πόρους. |

Οι ρόλοι, οι υπευθυνότητες και οι αρμοδιότητες πρέπει να καθορίζονται, τεκμηριώνονται και γνωστοποιούνται προκειμένου να εξυπηρετήσουν αποτελεσματικά την περιβαλλοντική διαχείριση. |

Η ανώτατη διοίκηση του οργανισμού πρέπει να ορίζει συγκεκριμένο (ους) εκπρόσωπο(ους) της διοίκησης ο οποίος, ανεξάρτητα από άλλες ευθύνες, πρέπει να έχει καθορισμένο ρόλο, ευθύνες και αρμοδιότητες για: |

α) να εξασφαλίζει ότι το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης έχει καθιερωθεί, εφαρμόζεται και διατηρείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις αυτού του Διεθνούς Προτύπου |

β) να δίνει αναφορά στην ανώτατη διοίκηση σχετικά με την επίδοση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, περιλαμβανομένων και εισηγήσεων για βελτίωση, προκειμένου να προβεί σε ανασκόπηση. |

A.4.2. Επαγγελματική επάρκεια, εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση | B.3. Συμμετοχή των εργαζομένων |

Ο οργανισμός θα πρέπει να αναγνωρίζει ότι η ενεργός συμμετοχή των εργαζομένων αποτελεί κινητήρια δύναμη και απαραίτητη προϋπόθεση για συνεχείς και αποτελεσματικές περιβαλλοντικές βελτιώσεις, ενώ παράλληλα συνιστά καίριας σημασίας πόρο για να βελτιωθούν οι περιβαλλοντικές επιδόσεις και την ορθή μέθοδο επιτυχούς καθιέρωσης του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και ελέγχου στον οργανισμό. Ο όρος «συμμετοχή των εργαζομένων» καλύπτει τόσο τη συμμετοχή κάθε υπαλλήλου και των εκπροσώπων του προσωπικού, όσο και την πληροφόρησή τους. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εφαρμόζεται ένα σύστημα συμμετοχής των εργαζομένων σε όλες τις βαθμίδες. Ο οργανισμός θα πρέπει να αναγνωρίζει ότι η δέσμευση, η ανταπόκριση και η ενεργός υποστήριξη εκ μέρους της διοίκησης αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία των σχετικών διαδικασιών. Πρέπει να τονιστεί, εν προκειμένω, η ανάγκη επικοινωνίας της διοίκησης με τους εργαζόμενους. |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι κάθε πρόσωπο που εργάζεται για λογαριασμό του ή εκ μέρους του και του οποίου η εργασία μπορεί δυνητικά να επιφέρει σημαντική περιβαλλοντική επίπτωση εντοπισμένη από τον οργανισμό, έχει τη δέουσα επαγγελματική επάρκεια με βάση την κατάλληλη μόρφωση, εκπαίδευση ή εμπειρία και πρέπει να διατηρεί σχετικά αρχεία. |

Ο οργανισμός πρέπει να εντοπίζει τις ανάγκες εκπαίδευσης που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές του πλευρές και το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισής του. Ο οργανισμός πρέπει να παρέχει εκπαίδευση ή να προβαίνει σε άλλες ενέργειες για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών και πρέπει να διατηρεί σχετικά αρχεία. |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για να ενημερώνει και ευαισθητοποιεί τα πρόσωπα που εργάζονται στον οργανισμό ή για λογαριασμό του, σχετικά με: |

α) τη σπουδαιότητα της συμμόρφωσης με την περιβαλλοντική πολιτική, τις διαδικασίες και τις απαιτήσεις του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης |

β) τις σημαντικές περιβαλλοντικές πλευρές και τις σχετικές τρέχουσες ή δυνητικές επιπτώσεις της εργασίας τους, και τα περιβαλλοντικά οφέλη από τη βελτιωμένη ατομική επίδοση |

γ) τους ρόλους και τις ευθύνες τους για την επίτευξη της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, και |

δ) τις δυνητικές συνέπειες της απόκλισης από τις προκαθορισμένες διαδικασίες. |

Πέραν των απαιτήσεων αυτών, οι εργαζόμενοι συμμετέχουν στη διαδικασία συνεχούς βελτίωσης των περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού με: |

α) την πρώτη περιβαλλοντική ανασκόπηση, την ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης και τη συλλογή και επαλήθευση πληροφοριών, β) την καθιέρωση και την εφαρμογή συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και ελέγχου που βελτιώνει τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, γ) τη συγκρότηση επιτροπών περιβάλλοντος για τη συλλογή πληροφοριών και τη διασφάλιση της συμμετοχής των αρμοδίων για το περιβάλλον διοικητικών στελεχών/εκπροσώπων της διοίκησης, καθώς και των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους, δ) τη συγκρότηση μικτών ομάδων εργασίας για το περιβαλλοντικό πρόγραμμα δράσης και τον περιβαλλοντικό έλεγχο, ε) τη σύνταξη των περιβαλλοντικών δηλώσεων. |

Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να αξιοποιούνται οι κατάλληλες μορφές συμμετοχής, όπως το σύστημα του βιβλίου εισηγήσεων, οι ομαδικές εργασίες βάσει σχεδίων ή οι περιβαλλοντικές επιτροπές. Ο οργανισμός λαμβάνει υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για τη βέλτιστη πρακτική στο πεδίο αυτό. Εφόσον το ζητήσουν, συμμετέχουν επίσης εκπρόσωποι των εργαζομένων. |

A.4.3. Επικοινωνία |

Σχετικά με τις περιβαλλοντικές του πλευρές και το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες), για: |

α) την εσωτερική επικοινωνία μεταξύ των διαφόρων επιπέδων και λειτουργιών του οργανισμού |

β) τη λήψη, τεκμηρίωση και ανταπόκριση σε σχετικά αιτήματα από ενδιαφερόμενα μέρη εκτός οργανισμού. |

Ο οργανισμός πρέπει να αποφασίζει αν θα επικοινωνεί προς τα έξω τις σημαντικές περιβαλλοντικές του πλευρές και να καταγράφει σε αρχείο την απόφασή του. Εάν η απόφαση για επικοινωνία είναι θετική, ο οργανισμός θα πρέπει να καθιερώνει και εφαρμόζει μέθοδο(ους) για αυτή την εξωτερική επικοινωνία. |

B.4. Επικοινωνία |

Ο οργανισμός είναι σε θέση να αποδείξει ότι διεξάγει ανοικτό διάλογο με το κοινό και τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών κοινοτήτων και των πελατών, σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του, προκειμένου να προσδιοριστούν τα προβλήματα του κοινού και των λοιπών ενδιαφερομένων μερών. |

Η ανοικτή συμμετοχή, η διαφάνεια και η περιοδική παροχή πληροφοριών σχετικά με το περιβάλλον αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες διαφοροποίησης του EMAS από άλλα συστήματα. Οι παράγοντες αυτοί είναι σημαντικοί και για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ του οργανισμού και των ενδιαφερομένων μερών. Το EMAS παρέχει ευελιξία, ώστε να μπορούν οι οργανισμοί να απευθύνουν τις κατάλληλες πληροφορίες σε συγκεκριμένο κοινό, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη διάθεση όλων των πληροφοριών σε όσους τις ζητούν. |

A.4.4. Τεκμηρίωση |

Η τεκμηρίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης πρέπει να περιλαμβάνει: |

α) την περιβαλλοντική πολιτική, τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους |

β) την περιγραφή του πεδίου εφαρμογής του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης |

γ) την περιγραφή των κύριων στοιχείων του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, την αλληλεπίδρασή τους, και παραπομπή στα σχετικά έγγραφα |

δ) τα έγγραφα, περιλαμβανομένων των αρχείων, που απαιτούνται από αυτό το Διεθνές πρότυπο |

ε) τα έγγραφα, περιλαμβανομένων των αρχείων, που καθορίζονται από τον οργανισμό ως αναγκαία για τον αποτελεσματικό σχεδιασμό, λειτουργία και έλεγχο των διεργασιών που σχετίζονται με τις σημαντικές περιβαλλοντικές του πλευρές. |

A.4.5. Έλεγχος εγγράφων |

Τα έγγραφα που απαιτούνται από το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και από αυτό το Διεθνές πρότυπο πρέπει να είναι ελεγχόμενα. Τα αρχεία είναι έγγραφα ειδικού τύπου και πρέπει να ελέγχονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του A.5.4. |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για να: |

α) εγκρίνονται τα έγγραφα ως προς την επάρκειά τους πριν από την έκδοση |

β) ανασκοπούνται και ενημερώνονται τα έγγραφα, όταν απαιτείται, και επανεγκρίνονται |

γ) διασφαλίζεται ότι αναγνωρίζονται οι αλλαγές και η τρέχουσα κατάσταση αναθεώρησης των εγγράφων |

δ) διασφαλίζεται ότι οι σχετικές εκδόσεις των εφαρμοστέων εγγράφων είναι διαθέσιμες στα σημεία χρήσης |

ε) διασφαλίζεται ότι τα έγγραφα παραμένουν ευανάγνωστα και ευκόλως αναγνωρίσιμα |

στ) διασφαλίζεται ότι αναγνωρίζονται τα έγγραφα εξωτερικής προέλευσης που ο οργανισμός καθορίζει ως αναγκαία για το σχεδιασμό και τη λειτουργία του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και ότι η διανομή τους ελέγχεται |

(ζ) προλαμβάνεται η ακούσια χρήση απαρχαιωμένων εγγράφων και εφαρμόζεται κατάλληλη αναγνώριση αυτών που διατηρούνται για οποιονδήποτε λόγο. |

A.4.6. Έλεγχος λειτουργίας |

Ο οργανισμός πρέπει να εντοπίζει και σχεδιάζει εκείνες τις λειτουργίες που συνδέονται με τις αναγνωρισμένες σημαντικές περιβαλλοντικές του πλευρές, σε συμφωνία με την περιβαλλοντική του πολιτική, τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του, προκειμένου να διασφαλίζει ότι αυτές οι λειτουργίες υλοποιούνται υπό καθορισμένες συνθήκες, μέσω: |

α) της καθιέρωσης, εφαρμογής και διατήρησης τεκμηριωμένης(ων) διαδικασίας(ιών) για τον έλεγχο καταστάσεων, όπου η απουσία τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλίσεις από την περιβαλλοντική πολιτική, τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους |

β) του καθορισμού κριτηρίων λειτουργίας στην(ις) διαδικασία(ες), και |

γ) της καθιέρωσης, εφαρμογής και διατήρησης διαδικασιών που σχετίζονται με τις εντοπισμένες σημαντικές περιβαλλοντικές πλευρές των αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται από τον οργανισμό και της γνωστοποίησης των εφαρμοστέων διαδικασιών και απαιτήσεων στους προμηθευτές περιλαμβανομένων των υπεργολάβων. |

A.4.7. Ετοιμότητα και ανταπόκριση σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για την αναγνώριση των ενδεχόμενων καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και ενδεχόμενων ατυχημάτων που μπορεί να έχουν επίπτωση στο περιβάλλον και του τρόπου αντιμετώπισης τους. |

Ο οργανισμός πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης και ατυχήματα και να προλαμβάνει ή περιορίζει τις σχετικές αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. |

Ο οργανισμός πρέπει περιοδικά να ανασκοπεί και, όπου είναι απαραίτητο, να αναθεωρεί, τις διαδικασίες ετοιμότητας και ανταπόκρισης σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, ιδιαίτερα, μετά από ατυχήματα ή καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. |

Ο οργανισμός πρέπει επίσης, περιοδικά, να δοκιμάζει αυτές τις διαδικασίες, όπου είναι πρακτικά εφικτό. |

A.5. Έλεγχος |

A.5.1. Παρακολούθηση και μέτρηση |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για την παρακολούθηση και μέτρηση, σε τακτική βάση, των βασικών χαρακτηριστικών των λειτουργιών του, οι οποίες μπορεί να έχουν σημαντική περιβαλλοντική επίπτωση. Η(οι) διαδικασία(ες) πρέπει να περιλαμβάνει(ουν) την τεκμηρίωση της πληροφόρησης για την παρακολούθηση της επίδοσης, τους εφαρμοζόμενους ελέγχους λειτουργίας και τη συμμόρφωση με τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του οργανισμού. |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι ο εξοπλισμός παρακολούθησης και μέτρησης που χρησιμοποιείται είναι διακριβωμένος ή επαληθεύεται η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων του και συντηρείται. Ο οργανισμός πρέπει να διατηρεί σχετικά αρχεία. |

A.5.2. Αξιολόγηση της συμμόρφωσης |

A.5.2.1. Σύμφωνα με την δέσμευσή του για συμμόρφωση, ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για την περιοδική αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις. |

Ο οργανισμός πρέπει να τηρεί αρχεία των αποτελεσμάτων των περιοδικών αξιολογήσεων. |

A.5.2.2. Ο οργανισμός πρέπει να αξιολογεί τη συμμόρφωση με τις άλλες απαιτήσεις τις οποίες έχει ενυπογράφως αποδεχτεί. Ο οργανισμός δύναται να συνδυάζει αυτή την αξιολόγηση με την αξιολόγηση της νομικής συμμόρφωσης του εδαφίου Α.5.2.1 ή να ακολουθεί ξεχωριστή διαδικασία(ες). |

Ο οργανισμός πρέπει να τηρεί αρχεία των αποτελεσμάτων των περιοδικών αξιολογήσεων. |

A.5.3. Μη συμμορφώσεις, διορθωτικές και προληπτικές ενέργειες |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για την αντιμετώπιση εντοπισμένων και δυνητικών μη συμμορφώσεων και για την ανάληψη διορθωτικών και προληπτικών ενεργειών. Η διαδικασία(ες) πρέπει να καθορίζει τις απαιτήσεις για: |

α) τον εντοπισμό και διόρθωση των μη συμμορφώσεων και την ανάληψη ενεργειών για τον περιορισμό των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων |

β) τη διερεύνηση των μη συμμορφώσεων για τον προσδιορισμό των αιτίων και την ανάληψη ενεργειών για την αποφυγή της επανεμφάνισής τους |

γ) την αξιολόγηση της σκοπιμότητας λήψης προληπτικών ενεργειών για δυνητικές μη συμμορφώσεις και την υλοποίηση κατάλληλων ενεργειών που να στοχεύουν στην αποφυγή της εμφάνισής τους |

δ) την καταγραφή των αποτελεσμάτων των λαμβανομένων διορθωτικών και προληπτικών ενεργειών |

ε) την ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας των λαμβανομένων διορθωτικών και προληπτικών ενεργειών. Οι ενέργειες που λαμβάνονται πρέπει να είναι ανάλογες της σοβαρότητας των προβλημάτων και των προκαλούμενων περιβαλλοντικών επιπτώσεων. |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι πραγματοποιούνται οι απαραίτητες αλλαγές στην τεκμηρίωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης. |

A.5.4. Έλεγχος αρχείων |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει και διατηρεί αρχεία, όπου είναι απαραίτητο, για να αποδεικνύει την επίτευξη αποτελεσμάτων και τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και αυτού του Διεθνούς Προτύπου. |

Ο οργανισμός πρέπει να καθιερώνει, εφαρμόζει και διατηρεί διαδικασία(ες) για την αναγνώριση, αποθήκευση, προστασία, ανάκτηση, το χρόνο διατήρησης και την τελική διάθεση των αρχείων. |

Τα αρχεία πρέπει να είναι και να παραμένουν ευανάγνωστα, αναγνωρίσιμα και ιχνηλάσιμα. |

A.5.5. Εσωτερική επιθεώρηση |

Ο οργανισμός πρέπει να διασφαλίζει ότι οι εσωτερικές επιθεωρήσεις του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης διεξάγονται σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα ώστε να: |

α) προσδιορίζει εάν το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης: |

- συμμορφώνεται με τα προβλεπόμενα για την περιβαλλοντική διαχείριση, περιλαμβανομένων των απαιτήσεων του παρόντος Διεθνούς Προτύπου, και |

- έχει εφαρμοστεί και διατηρείται σωστά και |

β) παρέχει στη διοίκηση πληροφόρηση για τα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων. |

Το(α) πρόγραμμα(τα) επιθεώρησης πρέπει να σχεδιάζεται, καθιερώνεται, εφαρμόζεται και διατηρείται από τον οργανισμό λαμβάνοντας υπόψη την περιβαλλοντική σπουδαιότητα των σχετικών λειτουργιών και τα αποτελέσματα προηγούμενων επιθεωρήσεων. |

Πρέπει να καθιερώνονται, εφαρμόζονται και διατηρούνται διαδικασίες επιθεώρησης για να προσδιορίζονται: |

- οι υπευθυνότητες και οι απαιτήσεις για τον προγραμματισμό και τη διεξαγωγή των επιθεωρήσεων, τη σύνταξη έκθεσης αποτελεσμάτων και τη διατήρηση των σχετικών αρχείων |

- τα κριτήρια, το πεδίο εφαρμογής, η συχνότητα και οι μέθοδοι επιθεώρησης. |

Η επιλογή των επιθεωρητών και η διεξαγωγή των επιθεωρήσεων πρέπει να διασφαλίζει την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία της επιθεώρησης. |

A.6. Ανασκόπηση από τη διοίκηση |

Η ανώτατη διοίκηση του οργανισμού πρέπει να ανασκοπεί το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα, για να διασφαλίζει τη συνεχιζόμενη καταλληλότητα, επάρκεια και αποτελεσματικότητά του. Η ανασκόπηση πρέπει να περιλαμβάνει την αξιολόγηση ευκαιριών βελτίωσης και την σκοπιμότητα αλλαγών στο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, περιλαμβανομένης της περιβαλλοντικής πολιτικής και των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων. |

Πρέπει να διατηρούνται αρχεία ανασκόπησης από τη διοίκηση. |

Τα δεδομένα εισόδου στην ανασκόπηση από τη διοίκηση πρέπει να περιλαμβάνουν: |

α) τα αποτελέσματα των εσωτερικών επιθεωρήσεων και των αξιολογήσεων της συμμόρφωσης με τις νομικές απαιτήσεις και τις άλλες απαιτήσεις τις οποίες ο οργανισμός έχει ενυπογράφως αποδεχτεί |

β) την επικοινωνία με εξωτερικά ενδιαφερόμενα μέρη, περιλαμβανομένων των παραπόνων |

γ) την περιβαλλοντική επίδοση του οργανισμού |

δ) το βαθμό επίτευξης των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων |

ε) την πρόοδο υλοποίησης των διορθωτικών και προληπτικών ενεργειών |

στ) τις επακόλουθες ενέργειες των αποφάσεων προηγούμενων ανασκοπήσεων από τη διοίκηση |

ζ) τις αλλαγές συνθηκών, περιλαμβανομένων των εξελίξεων σε νομικές και άλλες απαιτήσεις που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές πλευρές του οργανισμού, και |

η) τις προτάσεις βελτίωσης. |

Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης από τη διοίκηση πρέπει να περιλαμβάνουν αποφάσεις και ενέργειες σχετικές με ενδεχόμενες αλλαγές στην περιβαλλοντική πολιτική, στους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους και σε άλλα στοιχεία του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, σε συμφωνία με τη δέσμευση για συνεχή βελτίωση. |

Κατάλογος εθνικών οργανισμών τυποποίησης BE: IBN/BIN (Institut Belge de Normalisation/Belgisch Instituut voor Normalisatie) CZ: ČNI (Český normalizační institut) DK: DS (Dansk Standard) DE: DIN (Deutsches Institut für Normung e.V.) EE: EVS (Eesti Standardikeskus) EL: EΛOT (Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης) ES: AENOR (Asociacion Espanola de Normalizacion y Certificacion) FR: AFNOR (Association Française de Normalisation) IEL: NSAI (National Standards Authority of Ireland) IT: UNI (Ente Nazionale Italiano di Unificazione) CY: Κυπριακός Οργανισμός Προώθησης Ποιότητας LV: LVS (Latvijas Standarts) LT: LST (Lietuvos standartizacijos departamentas) LU: SEE (Service de l’Energie de l’Etat) (Luxembourg) HU: MSZT (Magyar Szabványügyi Testület) MT: MSA (Awtorita` Maltija dwar l-Istandards / Malta Standards Authority) NL: NEN (Nederlands Normalisatie-Instituut) AT: ON (Österreichisches Normungsinstitut) PL: PKN (Polski Komitet Normalizacyjny) PT: IPQ (Instituto Português da Qualidade) SI: SIST (Slovenski inštitut za standardizacijo) SK: SÚTN (Slovenský ústav technickej normalizácie) FI: SFS (Suomen Standardisoimisliitto r.y) SE: SIS (Swedish Standards Institute) UK: BSI (British Standards Institution).” |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

A. Πρόγραμμα και συχνότητα ελεγχου

1. Πρόγραμμα ελέγχου

Το πρόγραμμα ελέγχου διασφαλίζει την παροχή, στη διοίκηση του οργανισμού, των πληροφοριών που της χρειάζονται για την ανασκόπηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού και της αποτελεσματικότητας του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, καθώς και για να είναι σε θέση να αποδείξει ότι αυτές βρίσκονται υπό έλεγχο.

2. Σκοποί του προγράμματος ελέγχου

Στους σκοπούς περιλαμβάνονται, ειδικότερα, η αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων συστημάτων διαχείρισης και η εξακρίβωση της συμμόρφωσής τους με την πολιτική και το πρόγραμμα του οργανισμού, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η συμμόρφωση προς τις σχετικές απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

3. Έκταση του προγράμματος ελέγχου

Η συνολική έκταση κάθε ελέγχου ή, κατά περίπτωση, κάθε σταδίου ενός κύκλου ελέγχου, ορίζεται επακριβώς και προσδιορίζει ρητά:

α) τα καλυπτόμενα θεματικά πεδία,

β) τις δραστηριότητες που υπόκεινται σε έλεγχο,

γ) τα περιβαλλοντικά κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη,

δ) την καλυπτόμενη από τον έλεγχο χρονική περίοδο.

Ο περιβαλλοντικός έλεγχος περιλαμβάνει ανάλυση των πραγματικών στοιχείων που απαιτούνται για την αξιολόγηση των επιδόσεων.

4. Συχνότητα των ελέγχων

Ο έλεγχος ή ο κύκλος ελέγχου που καλύπτει όλες τις δραστηριότητες του οργανισμού, κατά περίπτωση, ολοκληρώνεται σε διάστημα που δεν υπερβαίνει τα 3 έτη. Η συχνότητα ελέγχου κάθε δραστηριότητας διαφέρει ανάλογα με τα εξής:

α) τη φύση, την έκταση και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων,

β) τη σοβαρότητα των σχετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων,

γ) τη σημασία και την οξύτητα των προβλημάτων που διαπιστώθηκαν σε προηγούμενους ελέγχους,

δ) το ιστορικό περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Πιο σύνθετες δραστηριότητες με σοβαρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις ελέγχονται συχνότερα.

Ο οργανισμός διενεργεί ελέγχους τουλάχιστον ετησίως, διότι με τον τρόπο αυτό καταδεικνύεται ευκολότερα στη διοίκηση του οργανισμού και στον επαληθευτή περιβάλλοντος ότι οι σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του οργανισμού βρίσκονται υπό έλεγχο.

Ο οργανισμός διενεργεί ελέγχους με αντικείμενο

α) τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του και

β) την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

B. Δραστηριότητες ελέγχου

Στις δραστηριότητες ελέγχου περιλαμβάνονται συζητήσεις με το προσωπικό, επιθεώρηση των συνθηκών λειτουργίας και του εξοπλισμού και εξέταση των αρχείων, των γραπτών διαδικασιών και της υπόλοιπης σχετικής τεκμηρίωσης, με σκοπό την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων της ελεγχόμενης δραστηριότητας, προκειμένου να εξακριβωθεί αν ανταποκρίνεται στα εφαρμοστέα πρότυπα και κανονισμούς ή στους σκοπούς και τους στόχους που έχουν καθοριστεί και αν το εφαρμοζόμενο σύστημα διαχείρισης των περιβαλλοντικών ευθυνών είναι αποτελεσματικό και κατάλληλο. Μεταξύ άλλων, θα πρέπει να διενεργείται δειγματοληπτικός έλεγχος της συμμόρφωσης με τα εν λόγω κριτήρια, ώστε να διαπιστώνεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης στο σύνολό του.

Η διαδικασία ελέγχου περιλαμβάνει, ειδικότερα, τα ακόλουθα στάδια:

α) κατανόηση των συστημάτων διαχείρισης,

β) εκτίμηση των πλεονεκτημάτων και αδυναμιών των συστημάτων διαχείρισης,

γ) συγκέντρωση σχετικών αποδεικτικών στοιχείων,

δ) αξιολόγηση των διαπιστώσεων του ελέγχου,

ε) σύνταξη των πορισμάτων του ελέγχου,

στ) έκθεση των διαπιστώσεων και των πορισμάτων του ελέγχου.

Γ. Εκθεση των διαπιστώσεων και των πορισμάτων του ελέγχου

Βασικοί σκοποί της γραπτής έκθεσης ελέγχου είναι:

α) η τεκμηρίωση της έκτασης του ελέγχου·

β) η παροχή πληροφοριών στη διοίκηση σχετικά με τον βαθμό συμμόρφωσης με την περιβαλλοντική πολιτική του οργανισμού και την περιβαλλοντική πρόοδο του οργανισμού·

γ) η παροχή πληροφοριών στη διοίκηση σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία των μέτρων παρακολούθησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του οργανισμού·

δ) ενδεχομένως, να καταδειχθεί η ανάγκη για διορθωτικά μέτρα.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

A. Εισαγωγή

Οι περιβαλλοντικές πληροφορίες υποβάλλονται με σαφήνεια και συνοχή, σε ηλεκτρονική ή έντυπη μορφή.

B. Περιβαλλοντική δήλωση

Η περιβαλλοντική δήλωση περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία και ανταποκρίνεται στις ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις:

α) κατανοητή και σαφής περιγραφή του οργανισμού που καταχωρίζεται στο ΕΜΑS και σύνοψη των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του καθώς και, κατά περίπτωση, των σχέσεών του με τυχόν μητρικό οργανισμό·

β) περιβαλλοντική πολιτική και μια σύντομη περιγραφή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού·

γ) περιγραφή όλων των σημαντικών άμεσων και έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών του οργανισμού οι οποίες έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και επεξήγηση του χαρακτήρα των επιπτώσεων που συνδέονται με τις πτυχές αυτές (Παράρτημα I σημείο 2)·

δ) περιγραφή των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων σε συνάρτηση με τις σημαντικές περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις·

ε) σύνοψη των διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με τις επιδόσεις του οργανισμού σε σύγκριση με τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του που συνδέονται με τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του. Για την αναφορά των δεδομένων χρησιμοποιούνται οι βασικοί δείκτες και άλλοι κατάλληλοι υφιστάμενοι δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων που καθορίζονται στο τμήμα Δ.

στ) άλλοι παράγοντες που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιδόσεων σε σχέση με τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

ζ) παράθεση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων για το περιβάλλον και απόδειξη της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις αυτές·

η) όνομα και αριθμός διαπίστευσης του επαληθευτή περιβάλλοντος και ημερομηνία επικύρωσης.

Γ. Εκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων

Η έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία και ανταποκρίνεται στις ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις:

α) σύνοψη των διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με τις επιδόσεις του οργανισμού σε σύγκριση προς τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του που συνδέονται με τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του. Για την αναφορά των δεδομένων χρησιμοποιούνται οι βασικοί δείκτες και άλλοι κατάλληλοι υφιστάμενοι δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων που καθορίζονται στο τμήμα Δ.

β) άλλοι παράγοντες που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιδόσεων σε σχέση με τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

γ) παράθεση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων για το περιβάλλον και απόδειξη της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις αυτές·

δ) όνομα και αριθμός διαπίστευσης του επαληθευτή περιβάλλοντος και ημερομηνία επικύρωσης.

Δ. Βασικοί δείκτες και άλλοι κατάλληλοι υφιστάμενοι δεικτες περιβαλλοντικών επιδόσεων

1. Εισαγωγή

Τόσο στην περιβαλλοντική δήλωση, όσο και στην έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων, οι οργανισμοί αναφέρουν τους βασικούς δείκτες, εφόσον αυτοί σχετίζονται με τις άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές του οργανισμού, καθώς και άλλους κατάλληλους υφιστάμενους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων, όπως ορίζεται κατωτέρω.

2. Βασικοί δείκτες

α) Οι βασικοί δείκτες ισχύουν για όλα τα είδη οργανισμών και επικεντρώνονται στις επιδόσεις στους ακόλουθους, καίριας σημασίας, περιβαλλοντικούς τομείς:

ενεργειακή απόδοση,

αποδοτική χρήση υλικών,

ύδατα,

απόβλητα,

βιοποικιλότητα και

εκπομπές.

β) Κάθε βασικός δείκτης αποτελείται από:

(i) έναν αριθμό Α που δηλώνει τις συνολικές ετήσιες εισροές/επιπτώσεις στον συγκεκριμένο τομέα,

(ii) έναν αριθμό Β που δηλώνει τη συνολική ετήσια παραγωγή του οργανισμού και

(iii) έναν αριθμό R που δηλώνει τον λόγο A/B.

Κάθε οργανισμός αναφέρει και τα τρία αυτά αριθμητικά στοιχεία για κάθε δείκτη.

Οι συνολικές ετήσιες εισροές/επιπτώσεις στον συγκεκριμένο τομέα – αριθμός A – πρέπει να αναφέρονται ως εξής:

(i) όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση

* η " συνολική άμεση χρήση ενέργειας ", που αντιπροσωπεύει τη συνολική ετήσια κατανάλωση ενέργειας, εκφραζόμενη σε τόνους ισοδυνάμου πετρελαίου (ΤΙΠ)·

* η " συνολική χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ", που αντιπροσωπεύει τη συνολική ετήσια κατανάλωση ενέργειας (ηλεκτρική και θερμική) η οποία παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, εκφραζόμενη σε τόνους ισοδυνάμου πετρελαίου (ΤΙΠ).

(ii) όσον αφορά την αποδοτική χρήση υλικών

* η " ετήσια ροή μάζας των διαφόρων χρησιμοποιούμενων υλικών " (πλην των φορέων ενέργειας και του νερού), εκφραζόμενη σε τόνους.

(iii) όσον αφορά τα ύδατα

* η " συνολική ετήσια κατανάλωση νερού ", εκφραζόμενη σε m³.

(iv) όσον αφορά τα απόβλητα

* η " συνολική ετήσια παραγωγή αποβλήτων ", εκφραζόμενη σε τόνους.

(v) όσον αφορά τη βιοποικιλότητα

* η " χρήση γης ", εκφραζόμενη σε m²

(vi) όσον αφορά τις εκπομπές

* οι " συνολικές ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ", εκφραζόμενες σε τόνους ισοδυνάμου CO2.

Η αναφορά της συνολικής ετήσιας παραγωγής του οργανισμού – αριθμός B – είναι η ίδια για όλους τους τομείς, προσαρμοσμένη όμως στα διάφορα είδη οργανισμών ανάλογα με το είδος των δραστηριοτήτων τους. Ειδικότερα, γίνεται διάκριση μεταξύ οργανισμών των παραγωγικών κλάδων (βιομηχανία) – για τους οποίους αναφέρεται η συνολική ετήσια ακαθάριστη προστιθέμενη αξία σε εκατομ. ευρώ ή, στην περίπτωση των μικρών οργανισμών, ο συνολικός ετήσιος κύκλος εργασιών ή ο συνολικός αριθμός εργαζομένων – και οργανισμών άλλων κλάδων πλην των παραγωγικών (διοίκηση/υπηρεσίες), για τους οποίους αναφέρεται το μέγεθος του οργανισμού, εκφραζόμενο σε αριθμό εργαζομένων.

3. Άλλοι κατάλληλοι υφιστάμενοι δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων

Κάθε οργανισμός αναφέρει επίσης ετησίως τις επιδόσεις του όσον αφορά τις πιο εξειδικευμένες περιβαλλοντικές πτυχές που προσδιορίζονται στην περιβαλλοντική του δήλωση και λαμβάνει υπόψη, εφόσον υπάρχουν, τα κλαδικά έγγραφα αναφοράς που αναφέρονται στο άρθρο 46 του παρόντος κανονισμού, στα οποία και παραπέμπει.

Προς τούτο, οι οργανισμοί μπορούν να επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν άλλους κατάλληλους υφιστάμενους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων, εξασφαλίζοντας ότι οι επιλεγόμενοι δείκτες

(i) παρέχουν επακριβή εκτίμηση των επιδόσεων των οργανισμών,

(ii) είναι κατανοητοί και μονοσήμαντοι,

(iii) επιτρέπουν συγκρίσεις μεταξύ διαδοχικών ετών για την αξιολόγηση της εξέλιξης των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών,

(iv) όπου ενδείκνυται, επιτρέπουν τη σύγκριση με κλαδικά, εθνικά ή περιφερειακά σημεία αναφοράς,

(v) όπου ενδείκνυται, επιτρέπουν τη σύγκριση με τις απαιτήσεις των νομοθετικών ρυθμίσεων.

E. Δημοσιοποίηση

Οι οργανισμοί είναι σε θέση να αποδείξουν στον επαληθευτή περιβάλλοντος ότι κάθε ενδιαφερόμενος για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του οργανισμού μπορεί εύκολα να αποκτήσει ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει των τμημάτων Β έως Δ ανωτέρω.

ΣΤ. Λογοδοσία σε τοπικό επίπεδο

Οι οργανισμοί που καταχωρίζονται στο ΕΜΑS πιθανόν να επιθυμούν να συντάξουν ενιαία, εταιρική περιβαλλοντική δήλωση ή έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων, η οποία καλύπτει διαφορετικές γεωγραφικές τοποθεσίες.

Δεδομένου ότι προορισμός του EMAS είναι να καταστήσει τους οργανισμούς υπόλογους σε τοπικό επίπεδο, οι τελευταίοι μεριμνούν ώστε, στην εταιρική περιβαλλοντική δήλωση ή έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων, να προσδιορίζονται επακριβώς και να αναφέρονται οι σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις κάθε χώρου δραστηριοτήτων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΛΟΓΟΤΥΠΟ ΤΟΥ EMAS

[pic]

Το λογότυπο χρησιμοποιείται είτε

- τρίχρωμο (πράσινο Pantone No 355 Green, κίτρινο Pantone No 109 Yellow και μπλε Pantone No 286 Blue) ή

- μαύρο σε άσπρο φόντο ή

- άσπρο σε μαύρο φόντο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

Απαιτούμενες πληροφορίες για την καταχώριση

(οι πληροφορίες παρέχονται κατά περίπτωση)

1. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ |

Όνομα |

Διεύθυνση |

Πόλη |

Ταχυδρ. κωδικός |

Χώρα/Ομόσπονδο κράτος/Περιφέρεια/Αυτόνομη Κοινότητα |

Αρμόδιος επικοινωνίας |

Τηλ. |

FAX |

Ηλ. διεύθυνση |

Δικτυακός τόπος |

Αριθ. καταχώρισης |

Ημ/νία καταχώρισης |

Ημ/νία αναστολής της καταχώρισης |

Ημ/νία διαγραφής της καταχώρισης |

Ημ/νία επόμενης περιβαλλοντικής δήλωσης |

Ημ/νία επόμενης έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων |

Κωδικός δραστηριοτήτων NACE |

Αριθμός εργαζομένων |

Κύκλος εργασιών ή ετήσιος ισολογισμός |

2. ΧΩΡΟΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ |

Όνομα |

Διεύθυνση |

Ταχυδρ. κωδικός |

Πόλη |

Χώρα/Ομόσπονδο κράτος/Περιφέρεια/Αυτόνομη Κοινότητα |

Αρμόδιος επικοινωνίας |

Τηλ. |

FAX |

Ηλ. διεύθυνση |

Δικτυακός τόπος |

Αριθ. καταχώρισης |

Ημ/νία καταχώρισης |

Ημ/νία αναστολής της καταχώρισης |

Ημ/νία διαγραφής της καταχώρισης |

Ημ/νία της επόμενης περιβαλλοντικής δήλωσης |

Ημ/νία της επόμενης έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων |

Κωδικός δραστηριοτήτων NACE |

Αριθμός εργαζομένων |

Κύκλος εργασιών ή ετήσιος ισολογισμός |

3. ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΣ |

Όνομα |

Διεύθυνση |

Πόλη |

Ταχυδρ. κωδικός |

Χώρα/Ομόσπονδο κράτος/Περιφέρεια/Αυτόνομη Κοινότητα |

Τηλ. |

FAX |

Ηλ. διεύθυνση |

Αριθ. καταχώρισης της διαπίστευσης |

Έκταση της διαπίστευσης (κωδικοί NACE) |

Φορέας διαπίστευσης |

(Τόπος) ..., .../.../200 |

Υπογραφή του αντιπροσώπου του οργανισμού |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

Βεβαίωση του επαληθευτή σχετικά με τις δραστηριότητες επαλήθευσης και επικύρωσης

Ο/Η …………………...........................................................................................…………(όνομα),

με αριθ. μητρώου επαληθευτών EMAS ………………………………………….…………..,

διαπιστευμένος για την έκταση δραστηριοτήτων ………………………… (κωδικός NACE) ,

δηλώνω ότι επαλήθευσα αν ο/οι χώρος/-οι δραστηριοτήτων ή το σύνολο του οργανισμού που αναφέρεται στην περιβαλλοντική δήλωση / έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων (*) του οργανισμού …………………………… (όνομα),

καταχωρισμένου με τον αριθ. (εάν υπάρχει) …………………………………………………,

ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις του κανονισμού (EΚ) αριθ. XXX/[έτος] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [ημερομηνία] περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS).

Υπογράφοντας την παρούσα βεβαίωση, δηλώνω τα εξής:

- Η επαλήθευση και η επικύρωση διενεργήθηκαν σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ανωτέρω κανονισμού.

- Δεν προέκυψαν στοιχεία μη συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον.

- Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιέχονται στην περιβαλλοντική δήλωση / έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων (*) του οργανισμού / χώρου δραστηριοτήτων (*) παρέχουν έγκυρη, αξιόπιστη και ακριβή εικόνα όλων των δραστηριοτήτων που τελούνται στον χώρο / οργανισμό (*), εντός της έκτασης που αναφέρεται στην περιβαλλοντική δήλωση.

( Τόπος ) ..., .../.../200….

Υπογραφή

(*) Διαγράφεται ό,τι δεν ισχύει.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

Κανονισμός (EΚ) αριθ. 761/2001 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 παράγραφος 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) | - |

Άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) | - |

Άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο γ) | - |

Άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο δ) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο α) | Άρθρο 2 παράγραφος 1 |

Άρθρο 2 στοιχείο β) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο γ) | Άρθρο 2 παράγραφος 2 |

Άρθρο 2 στοιχείο δ) | Άρθρο 2 παράγραφος 4 |

Άρθρο 2 στοιχείο ε) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο στ) | Άρθρο 2 παράγραφος 5 |

Άρθρο 2 στοιχείο ζ) | Άρθρο 2 παράγραφος 6 |

Άρθρο 2 στοιχείο η) | Άρθρο 2 παράγραφος 7 |

Άρθρο 2 στοιχείο θ) | Άρθρο 2 παράγραφος 8 |

Άρθρο 2 στοιχείο ι) | Άρθρο 2 παράγραφος 9 |

Άρθρο 2 στοιχείο ια) | Άρθρο 2 παράγραφος 10 |

Άρθρο 2 στοιχείο ιβ) | Άρθρο 2 παράγραφος 12 |

Άρθρο 2 στοιχείο ιβ) σημείο i) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο ιβ) σημείο ii) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο ιγ) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο ιδ) | Άρθρο 2 παράγραφος 13 |

Άρθρο 2 στοιχείο ιε) | Άρθρο 2 παράγραφος 15 |

Άρθρο 2 στοιχείο ιστ) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο ιζ) | Άρθρο 2 παράγραφος 16 |

Άρθρο 2 στοιχείο ιθ) | - |

Άρθρο 2 στοιχείο κ), πρώτη φράση | Άρθρο 2 παράγραφος 17 |

Άρθρο 2 στοιχείο κ), δεύτερη, τρίτη και τέταρτη φράση | - |

Άρθρο 2 στοιχείο κα) | Άρθρο 2 παράγραφος 18 |

Άρθρο 2 στοιχείο κβ) | - |

Άρθρο 3 παράγραφος 1 | - |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο α) πρώτη φράση | Άρθρο 4 παράγραφος 1 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο α) δεύτερη φράση | Άρθρο 4 παράγραφος 3 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) | Άρθρο 4 παράγραφος 6 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο γ) | Άρθρο 4 παράγραφος 7 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο δ) | Άρθρο 4 παράγραφος 8 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο ε) | Άρθρο 5 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, άρθρο 6 παράγραφος 3 |

Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο α) | Άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) |

Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β), πρώτη φράση | Άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως δ) |

Άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο β), δεύτερη φράση | Άρθρο 7 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 παράγραφος 1 | - |

Άρθρο 4 παράγραφος 2 | Άρθρο 51 παράγραφος 2 |

Άρθρο 4 παράγραφος 3 | - |

Άρθρο 4 παράγραφος 4 | - |

Άρθρο 4 παράγραφος 5 πρώτη φράση | Άρθρο 26 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 παράγραφος 5 δεύτερη φράση | Άρθρο 26 παράγραφος 2 |

Άρθρο 4 παράγραφος 6 | Άρθρο 42 |

Άρθρο 4 παράγραφος 7 | - |

Άρθρο 4 παράγραφος 8 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 30 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 παράγραφος 8 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 30 παράγραφοι 3 και 5 |

Άρθρο 4 παράγραφος 8 τρίτο εδάφιο, πρώτη και δεύτερη φράση | Άρθρο 31 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 παράγραφος 8 τρίτο εδάφιο, τελευταία φράση | Άρθρο 31 παράγραφος 3 |

Άρθρο 5 παράγραφος 1 | Άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη φράση |

Άρθρο 5 παράγραφος 2 | Άρθρο 11 παράγραφος 3 |

Άρθρο 5 παράγραφος 3, πρώτη φράση | Άρθρο 12 παράγραφος 1 |

Άρθρο 5 παράγραφος 3, δεύτερη φράση, πρώτη περίπτωση | Άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο α) |

Άρθρο 5 παράγραφος 3 δεύτερη φράση, δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) |

Άρθρο 5 παράγραφος 4 | Άρθρο 11 παράγραφος 1, δεύτερη φράση |

Άρθρο 5 παράγραφος 5, πρώτη φράση | Άρθρο 15 παράγραφος 1 |

Άρθρο 5 παράγραφος 5, δεύτερη φράση | Άρθρο 15 παράγραφος 3, πρώτη φράση |

Άρθρο 5 παράγραφος 5, τρίτη φράση | Άρθρο 16 παράγραφος 1 |

Άρθρο 5 παράγραφος 5, τέταρτη φράση | Άρθρο 15 παράγραφος 3 δεύτερη και τρίτη φράση |

Άρθρο 6 παράγραφος 1 | Άρθρο 13 παράγραφος 1 |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση | Άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο α) και άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο α) |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο α) και άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο γ) |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση | Άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο α) και άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο δ) |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, τέταρτη περίπτωση | Άρθρο 13 παράγραφος 2 στοιχείο γ) |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, τελευταία φράση | Άρθρο 13 παράγραφος 2, πρώτη φράση |

Άρθρο 6 παράγραφος 2 | Άρθρο 14 παράγραφος 3 |

Άρθρο 6 παράγραφος 3, πρώτη περίπτωση | Άρθρο 14 παράγραφος 4 στοιχείο α) |

Άρθρο 6 παράγραφος 3, δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 14 παράγραφος 4 στοιχείο β) |

Άρθρο 6 παράγραφος 3, τρίτη περίπτωση | Άρθρο 14 παράγραφος 4 στοιχείο γ) |

Άρθρο 6 παράγραφος 3, τελευταία φράση | Άρθρο 14 παράγραφος 8 |

Άρθρο 6 παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο | Άρθρο 14 παράγραφος 2 |

Άρθρο 6 παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 14 παράγραφος 5 |

Άρθρο 6 παράγραφος 5, πρώτη φράση | Άρθρο 14 παράγραφος 7 |

Άρθρο 6 παράγραφος 5, δεύτερη φράση | Άρθρο 14 παράγραφοι 9 και 10 |

Άρθρο 6 παράγραφος 6 | Άρθρο 14 παράγραφος 11 |

Άρθρο 7 παράγραφος 1 | Άρθρο 29 παράγραφος 6 |

Άρθρο 7 παράγραφος 2, πρώτη φράση | Άρθρο 12 παράγραφος 2 |

Άρθρο 7 παράγραφος 2, δεύτερη φράση | Άρθρο 12 παράγραφος 3 |

Άρθρο 7 παράγραφος 3 | Άρθρο 43 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) |

Άρθρο 8 παράγραφος 1, πρώτη φράση | Άρθρο 10 παράγραφος 1 |

Άρθρο 8 παράγραφος 1, δεύτερη φράση | Άρθρο 10 παράγραφος 2 |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) | Άρθρο 10 παράγραφος 4 |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) | - |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) | - |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) | - |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο ε) | Άρθρο 10 παράγραφος 4 |

Άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχείο α) | - |

Άρθρο 8 παράγραφος 3 στοιχείο β), πρώτη φράση | Άρθρο 10 παράγραφος 4 |

Άρθρο 8 παράγραφος 3 τελευταίο εδάφιο | - |

Άρθρο 9 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 4 παράγραφος 3 |

Άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο α) | Άρθρο 45 παράγραφος 4 |

Άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο β) | Άρθρο 45 παράγραφος 4 |

Άρθρο 9 παράγραφος 1 τελευταίο εδάφιο | Άρθρο 45 παράγραφος 5 |

Άρθρο 9 παράγραφος 2 | - |

Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο α) | - |

Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) | - |

Άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο γ) | - |

Άρθρο 10 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 39 παράγραφοι 1 και 2 |

Άρθρο 10 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση | Άρθρο 42 |

Άρθρο 10 παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση | Άρθρο 47 |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 37 |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτη περίπτωση | Άρθρο 37 στοιχείο α) |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 37 στοιχείο γ) |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση | Άρθρο 37 στοιχείο β) |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, πρώτη φράση | Άρθρο 38 παράγραφος 1 |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, δεύτερη φράση | - |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, τρίτη φράση | Άρθρο 38 παράγραφος 2 |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, τέταρτη φράση | Άρθρο 38 παράγραφος 3 |

Άρθρο 11 παράγραφος 2 | Άρθρο 44 παράγραφος 2 |

Άρθρο 11 παράγραφος 3, πρώτη φράση | Άρθρο 42 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 11 παράγραφος 3, δεύτερη φράση | Άρθρο 47 |

Άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο α) | Άρθρο 35 παράγραφος 3 |

Άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) | Άρθρο 35 παράγραφος 1 |

Άρθρο 12 παράγραφος 1 τελευταίο εδάφιο | Άρθρο 35 παράγραφος 2 |

Άρθρο 12 παράγραφος 2 | Άρθρο 42 |

Άρθρο 12 παράγραφος 3 | - |

Άρθρο 13 | Άρθρο 41 |

Άρθρο 14 παράγραφος 1 | Άρθρο 48 παράγραφος 1 |

Άρθρο 14 παράγραφος 2 | - |

Άρθρο 14 παράγραφος 3 | - |

Άρθρο 15 παράγραφος 1 | Άρθρο 50 |

Άρθρο 15 παράγραφος 2 | Άρθρο 48 |

Άρθρο 15 παράγραφος 3 | - |

Άρθρο 16 παράγραφος 1 | Άρθρο 40 παράγραφος 1 |

Άρθρο 16 παράγραφος 2 | Άρθρο 42 |

Άρθρο 17 παράγραφος 1 | - |

Άρθρο 17 παράγραφος 2 | Άρθρο 51 παράγραφος 2 |

Άρθρο 17 παράγραφος 3 | Άρθρο 51 παράγραφος 2 |

Άρθρο 17 παράγραφος 4 | Άρθρο 51 παράγραφος 2 |

Άρθρο 17 παράγραφος 5 | - |

Άρθρο 18, πρώτη φράση | Άρθρο 52 παράγραφος 1 |

Άρθρο 18, δεύτερη φράση | Άρθρο 52, τελευταία φράση |

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΕΣΟΔΑ

1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:

Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

2. ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΒΔ/ΠΒΔ ( διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων/προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων )

Τομέας(-είς) δραστηριότητας και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες):

Περιβάλλον (κωδικός ΠΒΔ 0703: Εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας στον τομέα του περιβάλλοντος).

3. ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

3.1. Γραμμές προϋπολογισμού [επιχειρησιακές γραμμές και συναφείς γραμμές τεχνικής και διοικητικής βοήθειας (πρώην γραμμές B.A)] συμπεριλαμβανομένων των ονομασιών τους:

07 01 04 01: LIFE+ (Χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον — 2007-2013) — Δαπάνες για τη διοικητική διαχείριση

07 03 07: LIFE+ (Χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον — 2007-2013)

3.2. Διάρκεια της δράσης και των δημοσιονομικών επιπτώσεων:

Η δράση (κανονισμός για το EMAS) αναμένεται να αρχίσει να ισχύει το 2009. Οι επιχειρησιακές δαπάνες της περιόδου 2009-2013 θα καλυφθούν από το χρηματοδοτικό μέσο LIFE +.

3.3. Δημοσιονομικά χαρακτηριστικά

Γραμμή προϋπο-λογισμού | Είδος δαπάνης | Νέα | Συνεισφορά ΕΖΕΣ | Συνεισφορές υποψηφίων χωρών | Τομέας δημοσιονο-μικών προοπτικών |

07010401 | ΜΥΔ | ΜΔΠ[30] | ΟΧΙ | ΟΧΙ | ΝΑΙ | Αριθ. 2 |

070307 | ΜΥΔ | ΔΠ/ | ΟΧΙ | ΟΧΙ | ΝΑΙ | Αριθ. 2 |

4. ΣΥΓΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

4.1. Δημοσιονομικοί πόροι

4.1.1. Συγκεφαλαιωτικός πίνακας των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) και των πιστώσεων πληρωμών (ΠΠ)

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Είδος δαπάνης | Τμήμα αριθ. | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2009-2013 |

Επιχειρησιακές δαπάνες[31] |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) | 8.1. | α | 1,230 | 1,400 | 1,700 | 1,700 | 1,700 | 7,730 |

Πιστώσεις πληρωμών (ΠΠ) | β |

Διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[32] |

Τεχνική και διοικητική βοήθεια (ΜΔΠ) | 8.2.4. | γ | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,000 |

ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | α+γ | 1,430 | 1,600 | 1,900 | 1,900 | 1,900 | 8,730 |

Πιστώσεις πληρωμών | β+γ |

Διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[33] |

Ανθρώπινοι πόροι και συναφείς δαπάνες (ΜΔΠ) | 8.2.5. | δ | 0,424 | 0,790 | 0,790 | 0,790 | 0,790 | 3,584 |

Διοικητικές δαπάνες, εκτός ανθρώπινων πόρων και συναφών δαπανών, μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (ΜΔΠ) | 8.2.6. | ε | 0,077 | 0,131 | 0,077 | 0,379 | 0,333 | 0,997 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | α+γ+δ+ε | 2,093 | 2,371 | 2,617 | 2,919 | 2,873 | 13,331 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΠ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | β+γ+δ+ε |

Λεπτομέρειες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση

Εάν η πρόταση προβλέπει συγχρηματοδότηση από τα κράτη μέλη ή από άλλους οργανισμούς (να διευκρινιστεί από ποιους), ο κατωτέρω πίνακας πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση του επιπέδου της συγχρηματοδότησης (μπορούν να προστεθούν γραμμές, εάν προβλέπεται η συμμετοχή πολλών οργανισμών στη συγχρηματοδότηση):

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Συγχρηματοδότης οργανισμός | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2009-2013 |

…………………… | στ |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ περιλαμβανομένης της συγχρηματοδότησης | α+γ+δ+ε+στ |

4.1.2. Συμβατότητα με το δημοσιονομικό προγραμματισμό

( Η πρόταση είναι συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό.

( Η πρόταση απαιτεί επαναπρογραμματισμό του σχετικού τομέα των δημοσιονομικών προοπτικών.

( Η πρόταση ενδέχεται να απαιτήσει την εφαρμογή των διατάξεων της διοργανικής συμφωνίας[34] (σχετικά με το μέσο ευελιξίας ή με την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών).

4.1.3. Δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα

( Η πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα

( Η πρόταση έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις – οι επιπτώσεις στα έσοδα είναι οι ακόλουθες:

εκατ. ευρώ (με 1 δεκαδικό ψηφίο)

Πριν από τη δράση [Έτος ν-1] | Κατάσταση μετά τη δράση |

Σύνολο ανθρώπινων πόρων | 5 | 10 | 10 | 10 | 10 |

5. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

5.1. Ανάγκη που πρέπει να καλυφθεί βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα

Βασικός στόχος είναι να ενισχυθούν οι θετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του συστήματος με τη βελτίωση των επιδόσεων των οργανισμών που συμμετέχουν στο EMAS και με την αύξηση της υιοθέτησής του. Το σύστημα παραμένει κατά βάση προαιρετικό.

Κύρια στοιχεία:

- Το EMAS θα εξακολουθήσει να βασίζεται στο πρότυπο ISO 14001 για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης , συμπληρούμενο από τα ακόλουθα στοιχεία:

- αυστηρότερη υποχρέωση των οργανισμών να πληρούν όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον,

- αυστηρότερη υποχρέωση των οργανισμών να υποβάλλουν εκθέσεις περιβαλλοντικών επιδόσεων με τη χρήση βασικών δεικτών επιδόσεων,

- κατευθυντήριες γραμμές για τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης.

- Εναρμόνιση των διαδικασιών διαπίστευσης και επαλήθευσης (σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της πρότασης για τη διαπίστευση – ΓΔ ENTR).

- Διεύρυνση του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής, ώστε να έχουν δυνατότητα συμμετοχής στο EMAS και οργανισμοί εκτός EΕ.

- Μέτρα περιορισμού της διοικητικής επιβάρυνσης και παροχής κινήτρων:

- απλούστευση της διαδικασίας για τις ομαδικές καταχωρίσεις,

- περιορισμός των τελών καταχώρισης για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις,

- νομοθετικές ελαφρύνσεις και απορρύθμιση, ώστε οι καταχωρισμένοι στο EMAS οργανισμοί να επωφελούνται, π.χ., από λιγότερο συχνές ανανεώσεις αδειών κ.λπ.,

- υποχρέωση των εθνικών αρχών να μελετούν την παροχή κινήτρων, λόγου χάριν φορολογικών, στο πλαίσιο μηχανισμών στήριξης των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών,

- απλούστευση των κανόνων χρήσης του λογότυπου του EMAS.

- Προβολή του EMAS, συμπεριλαμβανομένου του επάθλου EMAS και ενημερωτικών εκστρατειών σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο.

5.2. Προστιθέμενη αξία της κοινοτικής συμμετοχής, συνέπεια μεταξύ της πρότασης και των άλλων δημοσιονομικών μέσων, δυνατότητα συνέργειας

Η θέσπιση, σε κοινοτικό επίπεδο, ενός συστήματος στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν και οργανισμοί από τρίτες χώρες προσφέρει διαπιστευμένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και ελέγχου, το οποίο μπορούν να χρησιμοποιούν οργανισμοί όχι μόνο της ΕΕ αλλά και τρίτων χωρών, σε διάφορα κράτη μέλη και, ενδεχομένως, σε τρίτες χώρες. Το σύστημα αυτό επιτρέπει τη δημοσιοποίηση βελτιωμένων περιβαλλοντικών επιδόσεων σε όλα τα κράτη μέλη και πέραν των συνόρων της ΕΕ, μέσω της καταχώρισης στο EMAS και της χρήσης του λογότυπου του EMAS.

5.3. Στόχοι, αναμενόμενα αποτελέσματα και συναφείς δείκτες της πρότασης στο πλαίσιο της ΔΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων)

Σε σχέση με τον στόχο να αυξηθεί η υιοθέτηση του συστήματος και, με τον τρόπο αυτό, να βελτιωθούν οι συνολικές περιβαλλοντικές επιδόσεις των οργανισμών εντός και εκτός της EΕ, οι ακόλουθες δράσεις εντάσσονται στο πλαίσιο της ΔΒΔ:

- οργάνωση ενεργειών προβολής και ευαισθητοποίησης, απευθυνόμενων στο ευρύ κοινό και σε οργανισμούς, και συμβολή στις ενέργειες αυτές·

- από κοινού αξιοποίηση / ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων προώθησης του EMAS και διάθεση των εργαλείων αυτών σε όλους τους συμμετέχοντες στο σύστημα·

- οργάνωση των επάθλων EMAS,

- μελέτη και παροχή κινήτρων σε οργανισμούς για να προσχωρήσουν στο EMAS.

Σε σχέση με τον στόχο να βοηθηθούν οι οργανισμοί συγκεκριμένων κλάδων να βελτιώσουν την αναφορά των περιβαλλοντικών επιδόσεών τους, η ακόλουθη δράση εντάσσεται στο πλαίσιο της ΔΒΔ:

- εκπόνηση κλαδικών έγγραφων αναφοράς τα οποία θα περιλαμβάνουν τη βέλτιστη περιβαλλοντική πρακτική διαχείρισης και δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων για συγκεκριμένους κλάδους.

Σε σχέση με τον στόχο να εναρμονιστεί η λειτουργία των φορέων διαπίστευσης και των αρμοδίων φορέων, οι ακόλουθες δράσεις εντάσσονται στο πλαίσιο της ΔΒΔ:

- οργάνωση της αξιολόγησης των φορέων διαπίστευσης από ομοτίμους,

- οργάνωση της αξιολόγησης των αρμοδίων φορέων από ομοτίμους.

5.4. Μέθοδος υλοποίησης (ενδεικτική)

( Κεντρική διαχείριση

( απευθείας από την Επιτροπή

( έμμεσα με ανάθεση σε:

( εκτελεστικούς οργανισμούς

( οργανισμούς που έχουν συσταθεί από τις Κοινότητες σύμφωνα με το άρθρο 185 του δημοσιονομικού κανονισμού

( εθνικούς δημόσιους οργανισμούς / οργανισμούς με αποστολή δημόσιας υπηρεσίας

( Επιμερισμένη ή αποκεντρωμένη διαχείριση

( με τα κράτη μέλη

( με τρίτες χώρες

( Από κοινού διαχείριση με διεθνείς οργανισμούς (να διευκρινιστεί)

Παρατηρήσεις:

6. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

6.1. Σύστημα παρακολούθησης

Τα κράτη μέλη θα υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με όλες τις δράσεις και τα μέτρα που θεσπίζουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

Η Επιτροπή θα υποβάλλει στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκθέσεις σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

Παρακολούθηση θα επιτευχθεί επίσης μέσω τακτικών συσκέψεων με τα κράτη μέλη και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και μέσω των αξιολογήσεων από ομοτίμους που διενεργούνται από τη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης βάσει του άρθρου 31 του παρόντος κανονισμού και από το φόρουμ των αρμοδίων φορέων.

6.2. Αξιολόγηση

6.2.1. Εκ των προτέρων αξιολόγηση

Βλ. την εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση ως έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. Εκτιμήθηκαν οι επιπτώσεις όλων των προτεινόμενων μέτρων από περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής πλευράς.

6.2.2. Μέτρα που ελήφθησαν μετά από ενδιάμεση/εκ των υστέρων αξιολόγηση (διδάγματα από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος)

Η πρόταση στηρίζεται στην εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[36], στα αποτελέσματα του δημοσίου διαλόγου και πιο εξειδικευμένων διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και στις συμβουλές εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Οι αξιολογήσεις αυτές ελήφθησαν υπόψη στην εκτίμηση επιπτώσεων.

6.2.3. Όροι και συχνότητα των μελλοντικών αξιολογήσεων

Οι δράσεις για τις οποίες η Επιτροπή χορηγεί χρηματοδοτική συνδρομή παρακολουθούνται τακτικά.

Η αποτελεσματικότητα του κανονισμού θα αξιολογείται τακτικά στο πλαίσιο της επιτροπής που συνιστάται δυνάμει αυτού. Ενδέχεται να καταρτιστούν κατάλληλα έγγραφα καθοδήγησης και αναφοράς για συγκεκριμένους κλάδους και να υποβληθούν προτάσεις για αναγκαίες τροποποιήσεις του κανονισμού.

Η Επιτροπή οφείλει να υποβάλλει στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

27. τουλάχιστον ανά τριετία, έκθεση για τις υλοποιούμενες δράσεις και για τα μέτρα που λαμβάνονται σε σχέση με αυτές, όσον αφορά, μεταξύ άλλων:

α) την πληροφόρηση,

β) την ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών,

γ) την προώθηση του EMAS και την παροχή κινήτρων·

28. εκ των υστέρων αξιολόγηση, το αργότερο πέντε έτη μετά τη έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

7. Μέτρα για την καταπολεμηση της απατης

Θα εφαρμοστούν πλήρως τα πρότυπα εσωτερικού ελέγχου αριθ. 14, 15, 16, 18, 19, 20 και 21, καθώς και οι αρχές του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Κατά την υλοποίηση ή χρηματοδότηση δράσεων βάσει του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή διασφαλίζει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης ενέργειας, με αποτελεσματικούς ελέγχους, καθώς και με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, εφόσον διαπιστωθούν παρατυπίες, την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ, Eυρατόμ) αριθ. 2988/95 και αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου και με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

8. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

8.1. Στόχοι της πρότασης από πλευράς δημοσιονομικού κόστους

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |

Μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι[37] (XX 01 01) | A*/AD | 2 | 3 | 3 | 3 | 3 |

B*, C*/AST | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 |

Προσωπικό[38] που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 | 2 | 5 | 5 | 5 | 5 |

Λοιπό προσωπικό[39] που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 04/05 |

ΣΥΝΟΛΟ | 5 | 10 | 10 | 10 | 10 |

8.2.2. Περιγραφή των καθηκόντων που απορρέουν από τη δράση

Γενική διαχείριση του συστήματος, εκπόνηση και αναθεώρηση κλαδικών εγγράφων αναφοράς, διαχείριση του μάρκετινγκ.

8.2.3. Πηγές ανθρώπινων πόρων (Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης)

( Θέσεις που έχουν διατεθεί για τη διαχείριση του προγράμματος και πρέπει να αντικατασταθούν ή να παραταθούν

( Θέσεις που έχουν διατεθεί εκ των προτέρων στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ (Ετήσια Στρατηγική Πολιτική/Προσχέδιο Προϋπολογισμού) για το έτος ν

( Θέσεις που θα ζητηθούν στο πλαίσιο της επόμενης διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ

( Θέσεις προς αναδιάταξη με χρησιμοποίηση των υφιστάμενων πόρων της διαχειρίστριας υπηρεσίας (εσωτερική αναδιάταξη)

( Θέσεις που απαιτούνται για το έτος ν αλλά δεν προβλέπονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ του σχετικού οικονομικού έτους

8.2.4. Άλλες διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς ( XX 01 04/05 – Δαπάνες διοικητικής διαχείρισης )

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Γραμμή προϋπολογισμού 07 01 04 01 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2009-2013 |

Άλλη τεχνική ή διοικητική βοήθεια |

- Εσωτερική (intra muros) |

- Εξωτερική (extra muros): Υπηρεσία υποστήριξης χρηστών (helpdesk) τεχνολογίας πληροφοριών | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,000 |

Σύνολο τεχνικής και διοικητικής βοήθειας | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,000 |

8.2.5. Δημοσιονομικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Κατηγορία ανθρώπινων πόρων | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 και επόμενα έτη |

Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι (XX 01 01) | 0,324 | 0,540 | 0,540 | 0,540 | 0,540 |

Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 (επικουρικοί υπάλληλοι, αποσπασμένοι εθνικοί υπάλληλοι, συμβασιούχοι κ.λπ.) (να αναφερθεί η γραμμή του προϋπολογισμού) | 0,100 | 0,250 | 0,250 | 0,250 | 0,250 |

Συνολικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες (ΜΗ περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς) | 0,424 | 0,790 | 0,790 | 0,790 | 0,790 |

Υπολογισμός– Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι |

Οι τυπικές αποδοχές ενός υπαλλήλου A*/AD που προβλέπεται στο σημείο 8.2.1 ανέρχονται σε 0,108 εκατ. ευρώ. |

Υπολογισμός– Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 |

Οι τυπικές αποδοχές ενός αποσπασμένου εθνικού υπάλληλου που προβλέπεται στο σημείο 8.2.1 ανέρχονται σε 0,050 εκατ. ευρώ. |

8.2.6. Άλλες διοικητικές δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) |

2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 και επό-μενα έτη | 2009 - 2013 |

XX 01 02 11 01 – Αποστολές | 0,008 | 0,008 | 0,008 | 0,010 | 0,010 | 0,044 |

XX 01 02 11 02 – Συνεδριάσεις και διασκέψεις | 0,015 | 0,015 | 0,015 | 0,115 | 0,015 | 0,175 |

XX 01 02 11 03 – Επιτροπές[41] | 0,054 | 0,108 | 0,054 | 0,054 | 0,108 | 0,378 |

XX 01 02 11 04 – Μελέτες και παροχή συμβουλών | 0,200 | 0,200 | 0,400 |

XX 01 02 11 05 - Πληροφορικά συστήματα |

2 Σύνολο άλλων δαπανών διαχείρισης (XX 01 02 11) |

3 Άλλες δαπάνες διοικητικής φύσης (να προσδιοριστούν και να αναφερθεί η σχετική γραμμή του προϋπολογισμού) |

Σύνολο διοικητικών δαπανών εκτός των ανθρώπινων πόρων και των συναφών δαπανών (που ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς) | 0,077 | 0,131 | 0,077 | 0,379 | 0,333 | 0,997 |

Υπολογισμός – Άλλες διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς |

Προβλέπονται 4 αποστολές ετησίως, κόστους 1000 ευρώ ανά αποστολή, την περίοδο 2009-2013, με σκοπό την επεξήγηση των στόχων και των μέτρων του κανονισμού και τη διευκόλυνση της επιβολής και της εφαρμογής του στα κράτη μέλη. Προβλέπονται 2 αποστολές ετησίως, κόστους 1000 ευρώ ανά αποστολή, την περίοδο 2009-2013, για συμμετοχή στη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης σύμφωνα με το άρθρο 30 του παρόντος κανονισμού. Προβλέπονται 2 αποστολές ετησίως, κόστους 1000 ευρώ ανά αποστολή, την περίοδο 2009-2013, για συμμετοχή στις συνεδριάσεις του φόρουμ αρμοδίων φορέων. Προβλέπονται 2 επιπλέον αποστολές ετησίως, κόστους 1000 ευρώ ανά αποστολή, τα έτη 2012 και 2013, για συναντήσεις με ενδιαφερόμενα μέρη ενόψει της αναθεώρησης του κανονισμού. Προβλέπεται η συμμετοχή σε 3 συνεδριάσεις της TC 207 (τεχνική επιτροπή για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης) του ISO ετησίως, με μέσο κόστος 5.000 ευρώ ανά αποστολή, την περίοδο 2009-2013. Προβλέπεται η οργάνωση μίας διάσκεψης (μοναδιαίο κόστος: 100.000 ευρώ) το 2012, με σκοπό τη διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και τις αρμόδιες αρχές σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων του κανονισμού ενόψει της αναθεώρησής του το 2014. Προβλέπονται 2 συνεδριάσεις της κανονιστικής επιτροπής που συνιστάται βάσει του κανονισμού (κόστος: 27.000 ευρώ ανά αποστολή) ετησίως, αρχής γενομένης από το 2009, ώστε να καταστεί δυνατή η ανταλλαγή πληροφοριών με προοπτική την έκδοση κατάλληλων κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων για να επιτευχθεί πληρέστερη εναρμόνιση μεταξύ των κρατών μελών. Προβλέπονται 2 έκτακτες συνεδριάσεις της κανονιστικής επιτροπής που συνιστάται βάσει του κανονισμού το 2010 (λίγο μετά την έναρξη ισχύος του) και άλλες 2 έκτακτες συνεδριάσεις το 2013, ενόψει της αναθεώρησης του κανονισμού το 2014 (κόστος: 27.000 ευρώ ανά συνεδρίαση). Προβλέπεται η εκπόνηση εξωτερικών μελετών τα έτη 2012 και 2013, με ετήσιο συνολικό κόστος 200.000 ευρώ, ενόψει της αναθεώρησης του κανονισμού το 2014. |

[1] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1993 για την εκούσια συμμετοχή των επιχειρήσεων του βιομηχανικού τομέα σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου, ΕΕ L 168 της 10.7.1993, σ. 1-18].

[2] ΕΕ L 114 της 24.4.2001, σ. 1-29.

[3] Στα τέλη του 2007, είχαν καταχωριστεί στο EMAS 6.000 χώροι δραστηριοτήτων. Για λεπτομερέστερες πληροφορίες βλ. COM(2008)xxx τελικό, την εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει το παρόν κείμενο, σημεία 2.1.2 και 2.2.5.

[4] Συνεδριάσεις της Επιτροπής στις 20 Ιουνίου 2005 (Βρυξέλλες), 22 Νοεμβρίου 2005 (Τορίνο), 29-30 Ιουνίου 2006 (Λουξεμβούργο), 13-14 Νοεμβρίου 2006 (Αθήνα) και 13-14 Ιουνίου 2007 (Βαρσοβία).

[5] Στις 17 Μαΐου, 9 Ιουνίου, 20 Ιουλίου και 27 Ιουλίου 2006.

[6] Στις 11-12 Δεκεμβρίου 2006.

[7] Βλ. COM(2008)xxx τελικό, την εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει το παρόν έγγραφο, σημείο 1.2.1.

[8] COM(2007)225 τελικό: Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον, που εξέδωσε η Επιτροπή στις 30/4/2007.

[9] Το 2007, ο μέσος όρος των καταχωρισμένων στο EMAS χώρων δραστηριοτήτων ανά εκατομμύριο κατοίκους ήταν 48,27 στα τρία κράτη μέλη με τον υψηλότερο αριθμό καταχωρισμένων στο EMAS χώρων δραστηριοτήτων ανά εκατομμύριο κατοίκους. Τα εν λόγω κράτη μέλη είναι η Αυστρία (61,85 χώροι δραστηριοτήτων/εκατομμύριο κατοίκους), η Δανία (50,60 χώροι δραστηριοτήτων/εκατομμύριο κατοίκους) και το Βέλγιο (32,37 χώροι δραστηριοτήτων/εκατομμύριο κατοίκους). Επί συνόλου 478,5 εκατομμυρίων κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο συνολικός προβλεπόμενος αριθμός καταχωρισμένων στο EMAS χώρων δραστηριοτήτων, 5 έτη μετά την έναρξη ισχύος του αναθεωρημένου κανονισμού EMAS, είναι 23.000.

[10] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 614/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον (LIFE+), ΕΕ L 149 της 9ης Ιουνίου 2007, σ. 1

[11] Βλ. έγγραφο COM(2008)33.

[12] Τα τέλη πρώτης καταχώρισης οργανισμού στο κράτος μέλος κυμαίνονται από 0 έως 2234 ευρώ. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα τέλη καταχώρισης ανά κράτος μέλος, βλ. υποσημείωση 28 στο σημείο 2.2.6 του εγγράφου COM(2008)xxx τελικό: Εκτίμηση επιπτώσεων, που συνοδεύει το παρόν έγγραφο. Δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί.

[13] ΕΕ C της , σ. .

[14] ΕΕ C της , σ. .

[15] ΕΕ C της , σ. .

[16] ΕΕ C της , σ. .

[17] ΕΕ L 242 της 10.09.2002, σ. 1.

[18] COM(2007) 225 τελικό.

[19] ΕΕ L 114 της 24.04.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1).

[20] ΕΕ L 247 της 17.9.2001, σ. 1.

[21] ΕΕ L 184 της 23.7.2003, σ. 19.

[22] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2006/512/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11).

[23] ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36.

[24] ΕΕ L 393 της 30.12.2006, σ. 1.

[25] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1398/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλιου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση της στατιστικής ταξινόμησης των οικονομικών δραστηριοτήτων NACE—αναθεώρηση 2 και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3037/90 του Συμβουλίου, και οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις του.

[26] ΕΕ L 114 της 24.4.2001, σ. 1.

[27] ΕΕ L 247 της 17 .9.2001, σ. 24.

[28] ΕΕ L 70 της 9.3.2006, σ. 63.

[29] Το κείμενο που παρατίθεται αυτούσιο στο παρόν παράρτημα χρησιμοποιείται με την άδεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης (CEN). Το πλήρες κείμενο διατίθεται προς πώληση από τους εθνικούς οργανισμούς τυποποίησης, κατάλογος των οποίων περιλαμβάνεται στο παρόν παράρτημα. Δεν επιτρέπεται η αναπαραγωγή του παρόντος παραρτήματος για εμπορικούς λόγους.

[30] Μη διαχωριζόμενες πιστώσεις, εφεξής ΜΔΠ

[31] Δαπάνες εκτός κεφαλαίου xx 01 του σχετικού τίτλου xx

[32] Δαπάνες του άρθρου xx 01 04 του τίτλου xx

[33] Δαπάνες του κεφαλαίου xx 01 εκτός των δαπανών των άρθρων xx 01 04 ή xx 01 05

[34] Βλέπε σημεία 19 και 24 της διοργανικής συμφωνίας.

[35] Να προστεθούν στήλες εάν είναι αναγκαίο, δηλαδή εάν η διάρκεια της δράσης υπερβαίνει τα έξι έτη.

[36] ΕΕ L 114 της 24.4.2001, σ. 1-29

[37] των οποίων το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.

[38] του οποίου το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.

[39] του οποίου το κόστος περιλαμβάνεται στο ποσό αναφοράς.

[40] Να γίνει παραπομπή στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο που αφορά ειδικά τον (τους) εν λόγω εκτελεστικό (-ούς) οργανισμό (-ούς).

[41] Να διευκρινιστεί το είδος της επιτροπής και η ομάδα στην οποία ανήκει.