21.12.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 328/1


ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/1999 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της 11ης Δεκεμβρίου 2018

για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1 και το άρθρο 194 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Ο παρών κανονισμός θέτει την απαραίτητη νομοθετική βάση για αξιόπιστη, περιεκτική, οικονομικά αποδοτική, διαφανή και προβλέψιμη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα (μηχανισμός διακυβέρνησης), η οποία διασφαλίζει την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης για το 2030 και των μακροπρόθεσμων στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης, σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την αλλαγή του κλίματος μετά την 21η διάσκεψη των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («συμφωνία του Παρισιού»), με συμπληρωματικές, συνεκτικές και φιλόδοξες προσπάθειες εκ μέρους της Ένωσης και των κρατών μελών της, ενώ περιορίζει τη διοικητική πολυπλοκότητα.

(2)

Η Ενεργειακή Ένωση θα πρέπει να καλύπτει πέντε διαστάσεις: ενεργειακή ασφάλεια· εσωτερική αγορά ενέργειας· ενεργειακή απόδοση· απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές· και έρευνα, καινοτομία και ανταγωνιστικότητα.

(3)

Ο σκοπός της δημιουργίας ανθεκτικής Ενεργειακής Ένωσης με επίκεντρο μια φιλόδοξη πολιτική για το κλίμα είναι να έχουν οι καταναλωτές της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, πρόσβαση σε ασφαλή, βιώσιμη, ανταγωνιστική και οικονομική ενέργεια, και να προωθηθούν η έρευνα και η καινοτομία μέσω της προσέλκυσης επενδύσεων, στόχος για τον οποίο απαιτείται ο θεμελιώδης μετασχηματισμός του ενεργειακού συστήματος της Ευρώπης. Αυτός ο μετασχηματισμός συνδέεται επίσης στενά με την ανάγκη διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος καθώς και προαγωγής της συνετής και ορθολογικής χρησιμοποίησης των φυσικών πόρων, ιδίως μέσω της προώθησης της ενεργειακής απόδοσης και της εξοικονόμησης ενέργειας και της ανάπτυξης νέων και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας. Ο σκοπός αυτός μπορεί να επιτευχθεί μόνο με συντονισμένη δράση, η οποία θα συνδυάζει νομοθετικές και μη νομοθετικές πράξεις σε ενωσιακό, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο.

(4)

Μια πλήρως λειτουργική και ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση θα προσέδιδε στην Ένωση ηγετικό ρόλο όσον αφορά την καινοτομία, τις επενδύσεις, τη μεγέθυνση και την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, γεγονός που με τη σειρά του θα αποτελέσει καλό παράδειγμα πρακτικής με την οποία η επίτευξη υψηλών στόχων όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής συνδέεται με μέτρα για την προώθηση της καινοτομίας, των επενδύσεων και της μεγέθυνσης.

(5)

Παράλληλα με τον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή έχει αναπτύξει και εγκρίνει σειρά πρωτοβουλιών στον τομέα πολιτικής για την ενέργεια, ιδίως όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, την ενεργειακή απόδοση, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, και τη σχεδίαση της αγοράς. Αυτές οι πρωτοβουλίες αποτελούν δέσμη με βασικό θέμα την προτεραιότητα της ενεργειακής απόδοσης, την παγκόσμια πρωτοπορία της Ένωσης όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και τη δίκαιη συμφωνία για τους καταναλωτές ενέργειας, μεταξύ άλλων με την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

(6)

Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε πλαίσιο για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 για την Ένωση με άξονα τέσσερις βασικές επιδιώξεις σε επίπεδο Ένωσης: μείωση τουλάχιστον κατά 40 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΑτΘ) στο σύνολο της οικονομίας, ενδεικτική επιδίωξη βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κατά τουλάχιστον 27 %, η οποία θα επανεξεταστεί έως το 2020, με σκοπό την αύξηση του επιπέδου σε 30 %, μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται στην Ένωση τουλάχιστον 27 %, και διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας τουλάχιστον 15 %. Διευκρινίζεται ότι η επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές είναι δεσμευτική σε επίπεδο Ένωσης και αναμένεται να υλοποιηθεί με τη συνεισφορά των κρατών μελών στο πλαίσιο της ανάγκης συλλογικής επίτευξης της ενωσιακής επιδίωξης. Μια αναδιατύπωση της οδηγίας 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) εισήγαγε μια νέα, δεσμευτική επιδίωξη τουλάχιστον 32 % όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για την Ένωση για το 2030, συμπεριλαμβανομένης διάταξης για επανεξέταση με στόχο την αύξηση της επιδίωξης σε επίπεδο Ένωσης έως το 2023. Τροποποιήσεις στην οδηγία 2012/27/EΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (5) όρισαν σε τουλάχιστον 32,5 % την επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για βελτιώσεις της ενεργειακής απόδοσης το 2030, συμπεριλαμβανομένης διάταξης για επανεξέταση με στόχο την αύξηση των επιδιώξεων σε επίπεδο Ένωσης.

(7)

Η δεσμευτική επιδίωξη εγχώριας μείωσης των ΑτΘ κατά τουλάχιστον 40 % σε όλους τους τομείς της οικονομίας έως το 2030 σε σύγκριση με το 1990 εγκρίθηκε επισήμως ως προβλεπόμενη εθνικά καθορισμένη συνεισφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της στη συμφωνία του Παρισιού κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Υπουργών Περιβάλλοντος στις 6 Μαρτίου 2015. Η συμφωνία του Παρισιού επικυρώθηκε από την Ένωση στις 5 Οκτωβρίου 2016 (6) και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Νοεμβρίου 2016. Αντικαθιστά την προσέγγιση που ίσχυε σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο του 1997, που εγκρίθηκε από την Ένωση με την απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου (7) και που δεν θα συνεχισθεί πέραν του 2020. Το σύστημα της Ένωσης για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων αναφορικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις θα πρέπει να επικαιροποιηθεί αναλόγως.

(8)

Η συμφωνία του Παρισιού αύξησε το επίπεδο της παγκόσμιας φιλοδοξίας για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και θέτει ένα μακροπρόθεσμο σκοπό που συνάδει με τον στόχο να συγκρατηθεί η μέση αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη σαφώς κάτω των 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες ώστε να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας στον 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.

(9)

Για την επίτευξη των σκοπών της θερμοκρασίας που τίθενται στη συμφωνία του Παρισιού, η Ένωση θα πρέπει να αποσκοπεί στην επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών ΑτΘ από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες το συντομότερο δυνατόν και, ενδεχομένως, να επιτύχει στη συνέχεια αρνητικές εκπομπές.

(10)

Όσον αφορά το κλιματικό σύστημα, οι συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου είναι σημαντικές για τη συνολική συγκέντρωση ΑτΘ στην ατμόσφαιρα. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει διάφορα σενάρια για τη συνεισφορά της Ένωσης στους μακροπρόθεσμους στόχους, μεταξύ δε άλλων ένα σενάριο για την επίτευξη καθαρά μηδενικών εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια, καθώς και τις επιπτώσεις των σεναρίων αυτών στον εναπομένοντα προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο. Η Επιτροπή θα πρέπει να ετοιμάσει ανάλυση για τους σκοπούς της μακροπρόθεσμης ενωσιακής στρατηγικής για τη συνεισφορά της Ένωσης στις δεσμεύσεις της συμφωνίας του Παρισιού να διατηρηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω των 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, συμπεριλαμβανομένων διάφορων σεναρίων, μεταξύ άλλων του σεναρίου για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών ΑτΘ στο εσωτερικό της Ένωσης έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια και τις επιπτώσεις τους στον προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο.

(11)

Μολονότι η Ένωση δεσμεύτηκε να επιτύχει φιλόδοξες μειώσεις των εκπομπών ΑτΘ έως το 2030, η απειλή της κλιματικής αλλαγής συνιστά παγκόσμιο ζήτημα. Η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει, συνεπώς, να συνεργαστούν με τους διεθνείς εταίρους τους, προκειμένου να διασφαλίσουν ένα υψηλό επίπεδο φιλοδοξίας όλων των μερών, σύμφωνα με τους μακροπρόθεσμους σκοπούς της συμφωνίας του Παρισιού.

(12)

Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε επίσης ότι θα πρέπει να αναπτυχθεί ένας αξιόπιστος και διαφανής μηχανισμός διακυβέρνησης χωρίς περιττό διοικητικό φόρτο και με επαρκή ευελιξία για τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλιστεί ότι η Ένωση θα επιτύχει τους σκοπούς της ενεργειακής πολιτικής της, σεβόμενη, παράλληλα, πλήρως την ελευθερία των κρατών μελών να καθορίζουν το ενεργειακό τους μείγμα. Τόνισε ότι ένας τέτοιος μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να βασιστεί σε ήδη υπάρχουσες δομές, όπως τα εθνικά προγράμματα για το κλίμα, τα εθνικά σχέδια για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, όπως και στην ανάγκη εξορθολογισμού και συγκερασμού των χωριστών σκελών του σχεδιασμού και της υποβολής εκθέσεων. Ακόμη, συμφωνήθηκε να ενισχυθούν ο ρόλος και τα δικαιώματα των καταναλωτών, η διαφάνεια και η προβλεψιμότητα για τους επενδυτές, μεταξύ άλλων με συστηματική παρακολούθηση βασικών δεικτών για ένα οικονομικό, ασφαλές, ανταγωνιστικό, προστατευμένο και βιώσιμο ενεργειακό σύστημα, καθώς και να διευκολυνθεί ο συντονισμός των εθνικών κλιματικών και ενεργειακών πολιτικών και να προωθηθεί η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.

(13)

Στην ανακοίνωσή της της 25ης Φεβρουαρίου 2015 σχετικά με μια στρατηγική πλαίσιο για μια ανθεκτική Ενεργειακή Ένωση με μακρόπνοη πολιτική για την κλιματική αλλαγή, η Επιτροπή αναφέρεται στην ανάγκη ενοποιημένου μηχανισμού διακυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλες οι σχετικές με την ενέργεια δράσεις σε ενωσιακό, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, διευρύνοντας με τον τρόπο αυτό το πεδίο εφαρμογής της διακυβέρνησης και στις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, πέραν του Πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030.

(14)

Στην ανακοίνωσή της της 18ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή διευκρίνισε περαιτέρω ότι τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, όπου περιλαμβάνονται και οι πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, αποτελούν απαραίτητα εργαλεία για πιο στρατηγικό σχεδιασμό της πολιτικής για την ενέργεια και το κλίμα. Στο πλαίσιο της εν λόγω ανακοίνωσης, οι κατευθύνσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη σχετικά με τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα αποτέλεσαν τη βάση, προκειμένου τα κράτη μέλη να ξεκινήσουν την κατάρτιση εθνικών σχεδίων για την περίοδο 2021 έως 2030 και καθόρισαν τους βασικούς πυλώνες του μηχανισμού διακυβέρνησης. Στην ανακοίνωση διευκρινίστηκε επίσης ότι η διακυβέρνηση αυτή θα πρέπει να εδράζεται στον νόμο.

(15)

Στα συμπεράσματά τους της 26ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με το σύστημα διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης, το Συμβούλιο αναγνώρισε ότι η διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης θα αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο για την αποδοτική και αποτελεσματική οικοδόμηση της Ενεργειακής Ένωσης και την επίτευξη των στόχων της. Το Συμβούλιο υπογράμμισε ότι ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές ενσωμάτωσης του στρατηγικού σχεδιασμού και της υποβολής εκθέσεων σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών για το κλίμα και την ενέργεια, καθώς και στον συντονισμό μεταξύ των υπευθύνων για την ενεργειακή και κλιματική πολιτική σε ενωσιακό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Υπογράμμισε επίσης ότι ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να διασφαλίζει την επίτευξη των ενεργειακών και των κλιματικών επιδιώξεων για το 2030 και να παρακολουθεί τη συλλογική πρόοδο της Ένωσης προς την επίτευξη των στόχων πολιτικής και για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης.

(16)

Στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 2015 με τίτλο «Η πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση» τονίζεται η ανάγκη για έναν μηχανισμό διακυβέρνησης της Ενεργειακής Ένωσης που θα είναι φιλόδοξος, αξιόπιστος, διαφανής, δημοκρατικός και στον οποίο θα συμμετέχει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και η ανάγκη να διασφαλιστεί η επίτευξη των κλιματικών και των ενεργειακών επιδιώξεων για το 2030.

(17)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι είναι αναγκαίο να ληφθούν επείγοντα μέτρα που θα διασφαλίζουν την επίτευξη ελάχιστης επιδίωξης διασυνδέσεων ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό 10 %. Στα συμπεράσματά του της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τα κράτη μέλη, θα λάβει επείγοντα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσει την υλοποίηση της ελάχιστης επιδίωξης του 10 % των ηλεκτρικών διασυνδέσεων κατά προτεραιότητα, το αργότερο δε το 2020 τουλάχιστον για τα κράτη μέλη που δεν έχουν ακόμη επιτύχει ελάχιστο επίπεδο ενσωμάτωσης στην εσωτερική αγορά ενέργειας. Στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Νοεμβρίου 2017 σχετικά με την ενίσχυση των ενεργειακών δικτύων της Ευρώπης, αξιολογείται η πρόοδος προς την επίτευξη της επιδίωξης διασύνδεσης σε ποσοστό 10 % και προτείνονται τρόποι υλοποίησης της επιδίωξης διασύνδεσης σε ποσοστό 15 % για το 2030.

(18)

Κύριος στόχος του μηχανισμού διακυβέρνησης θα πρέπει συνεπώς να είναι η εξασφάλιση των συνθηκών για την επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ειδικά, των επιδιώξεων του πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030, στον τομέα της μείωσης των εκπομπών ΑτΘ, της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και της ενεργειακής απόδοσης. Οι εν λόγω στόχοι και επιδιώξεις απορρέουν από την πολιτική της Ένωσης στον τομέα της ενέργειας και από την ανάγκη διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος, καθώς και προαγωγής της συνετής και ορθολογικής χρησιμοποίησης των φυσικών πόρων, όπως προβλέπεται στις Συνθήκες της ΕΕ. Κανένας από αυτούς τους στόχους, οι οποίοι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι, δεν μπορεί να θεωρηθεί δευτερεύων σε σχέση με τους άλλους. Ο παρών κανονισμός συνδέεται επομένως με την εφαρμογή του τομεακού δικαίου για την επίτευξη των ενεργειακών και των κλιματικών επιδιώξεων για το 2030. Τα κράτη μέλη χρειάζονται ευελιξία κατά την επιλογή των ενδεδειγμένων πολιτικών για το εθνικό ενεργειακό τους μείγμα και τις προτιμήσεις τους, αλλά η ευελιξία αυτή θα πρέπει να συνάδει με την περαιτέρω ενοποίηση της αγοράς, τον αυξημένο ανταγωνισμό και την επίτευξη των κλιματικών και των ενεργειακών στόχων, καθώς και με τη σταδιακή μετάβαση προς μια βιώσιμη οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.

(19)

Μια κοινωνικά αποδεκτή και δίκαιη μετάβαση σε βιώσιμη, με χαμηλές εκπομπές άνθρακα οικονομία απαιτεί αλλαγές στην επενδυτική συμπεριφορά, όσον αφορά τόσο τις δημόσιες όσο και τις ιδιωτικές επενδύσεις, και παροχή κινήτρων σε ολόκληρο το φάσμα πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη τους πολίτες και τις περιφέρειες που θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά από τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Για τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ θα πρέπει να ενισχυθεί η αποδοτικότητα και η καινοτομία στην ευρωπαϊκή οικονομία, και ιδίως θα πρέπει, επίσης, να δημιουργηθούν βιώσιμες θέσεις εργασίας, μεταξύ άλλων στους τομείς υψηλής τεχνολογίας, και να επέλθουν βελτιώσεις στην ποιότητα του αέρα και τη δημόσια υγεία.

(20)

Δεδομένων των διεθνών δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τις δράσεις που αναλαμβάνουν για να καταργήσουν σταδιακά τις επιδοτήσεις ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα. Κατά την υποβολή εκθέσεων, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να βασιστούν στους υφιστάμενους ορισμούς για τις επιδοτήσεις σε ορυκτά καύσιμα που χρησιμοποιούνται διεθνώς.

(21)

Επειδή τα ΑτΘ και οι ατμοσφαιρικοί ρύποι προέρχονται κυρίως από συνήθεις πηγές, η πολιτική μείωσης των ΑτΘ μπορεί να έχει παράλληλα θετικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στην ποιότητα του αέρα, ιδίως στις αστικές περιοχές, αντισταθμίζοντας με αυτόν τον τρόπο τις βραχυπρόθεσμες δαπάνες για τον μετριασμό των ΑτΘ. Καθώς τα δεδομένα που αναφέρονται στο πλαίσιο της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) αποτελούν σημαντική συμβολή στην κατάρτιση της απογραφής ΑτΘ και των εθνικών σχεδίων, θα πρέπει να αναγνωριστεί η σημασία της συλλογής συνεκτικών δεδομένων και της υποβολής εκθέσεων με συνεκτικά δεδομένα μεταξύ της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 και της απογραφής ΑτΘ.

(22)

Η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9) υποδεικνύει την ανάγκη συνεργειών και συνοχής με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων βάσει άλλων νομικών πράξεων, ιδίως της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (12) και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (13). Η χρήση συνεκτικών δεδομένων για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές ΑτΘ είναι ουσιώδης για τη διασφάλιση της ποιότητας των εν λόγω εκθέσεων.

(23)

Σε συμφωνία με την ισχυρή δέσμευση της Επιτροπής για βελτίωση του νομοθετικού έργου και στο πλαίσιο της συνέπειας με μια πολιτική που προωθεί την έρευνα, την καινοτομία και τις επενδύσεις, ο μηχανισμός διακυβέρνησης θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του διοικητικού φόρτου και της πολυπλοκότητας για τα κράτη μέλη και τους σχετικούς συμφεροντούχους, την Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης. Θα πρέπει να συμβάλει επίσης στη διασφάλιση της συνοχής και της επάρκειας των πολιτικών και των μέτρων σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο όσον αφορά τον μετασχηματισμό του ενεργειακού συστήματος σε μια βιώσιμη οικονομία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.

(24)

Η επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης θα πρέπει να διασφαλιστεί με έναν συνδυασμό πρωτοβουλιών της Ένωσης και συνεκτικών εθνικών πολιτικών που θα καθορίζονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Στο τομεακό δίκαιο της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα προβλέπονται απαιτήσεις σχεδιασμού, οι οποίες αποτέλεσαν χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση αλλαγών σε εθνικό επίπεδο. Η εισαγωγή τους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές οδήγησε σε αλληλοεπικαλύψεις και ανεπαρκή συνεκτίμηση των συνεργειών και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των τομέων πολιτικής, σε βάρος της σχέσης κόστους-αποδοτικότητας. Συνεπώς, οι τρέχουσες χωριστές διαδικασίες σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης στους τομείς του κλίματος και της ενέργειας θα πρέπει κατά το δυνατόν να εξορθολογιστούν και να ενοποιηθούν.

(25)

Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να καλύπτουν δεκαετείς περιόδους και να παρέχουν επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης του ενεργειακού συστήματος και της πολιτικής. Θα πρέπει να θέτουν εθνικούς στόχους για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης και αντίστοιχες πολιτικές και μέτρα για την ικανοποίηση αυτών των στόχων και να θεμελιώνονται αναλυτικά. Στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που θα καλύψουν την πρώτη περίοδο από το 2021 έως το 2030 θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις επιδιώξεις για το 2030 που αφορούν τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ, την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, την ενεργειακή απόδοση και τη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποσκοπούν στο να διασφαλίζουν ότι τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι συνεπή με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και ότι συμβάλλουν στην επίτευξή τους. Στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη μπορούν να βασίζονται σε υφιστάμενες εθνικές στρατηγικές ή σχέδια. Για το πρώτο προσχέδιο και το τελικό ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, προβλέπεται διαφορετική προθεσμία σε σύγκριση με τα επόμενα σχέδια, προκειμένου να παρέχεται στα κράτη μέλη επαρκής χρόνος προετοιμασίας για τα πρώτα τους σχέδια μετά την έκδοση του παρόντος κανονισμού. Ωστόσο, τα κράτη μέλη παροτρύνονται να παράσχουν τα πρώτα τους ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα το ταχύτερο δυνατόν το 2018, ώστε να καταστεί δυνατή η δέουσα προετοιμασία, ιδίως για τον διευκολυντικό διάλογο που πρόκειται να συγκληθεί το 2018 σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.21 της διάσκεψης των συμβαλλόμενων μερών της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC).

(26)

Στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκτιμήσουν τον αριθμό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, λαμβάνοντας υπόψη τις αναγκαίες εγχώριες ενεργειακές υπηρεσίες που χρειάζονται για να διασφαλίζονται οι βασικές συνθήκες διαβίωσης στο αντίστοιχο εθνικό πλαίσιο, την υφιστάμενη κοινωνική πολιτική και άλλες σχετικές πολιτικές, καθώς και τις ενδεικτικές κατευθύνσεις της Επιτροπής για τους σχετικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής διασποράς, που βασίζονται σε μια κοινή προσέγγιση για την ενεργειακή φτώχεια. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι έχει σημαντικό αριθμό νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια, θα πρέπει να συμπεριλάβει στο σχέδιό του έναν εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης της ενεργειακής φτώχειας.

(27)

Θα πρέπει να καθιερωθεί υποχρεωτικό υπόδειγμα για τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα εθνικά σχέδια θα είναι ολοκληρωμένα, και να διευκολυνθεί η σύγκριση και η συγκεντρωτική ανάλυση των εθνικών σχεδίων, διασφαλίζοντας παράλληλα επαρκή ευελιξία στα κράτη μέλη να ορίζουν τις λεπτομέρειες των εθνικών σχεδίων τους, όπου θα αντικατοπτρίζονται οι εθνικές προτιμήσεις και ιδιαιτερότητες.

(28)

Η εφαρμογή πολιτικών και μέτρων στους τομείς της ενέργειας και του κλίματος έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν στο κοινό την έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή της δυνατότητας να συμμετέχει και να παρέχει τη γνώμη του στην κατάρτιση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα, κατά περίπτωση, με τις διατάξεις της οδηγίας 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (14) και με τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΗΕ/ΗΕ) σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα της 25ης Ιουνίου 1998 («σύμβαση του Aarhus»). Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην κατάρτιση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και να αποσκοπούν στη μείωση της διοικητικής πολυπλοκότητας κατά την τήρηση των υποχρεώσεών τους περί δημόσιας διαβούλευσης.

(29)

Κατά τη διεξαγωγή δημόσιων διαβουλεύσεων, και σύμφωνα με τη σύμβαση του Aarhus, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποσκοπούν στη διασφάλιση ισότιμης συμμετοχής και στο να διασφαλίσουν ότι το κοινό ενημερώνεται με δημόσιες ανακοινώσεις ή άλλα κατάλληλα μέσα, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, ότι το κοινό μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλα τα σχετικά έγγραφα και ότι έχουν τεθεί σε εφαρμογή οι πρακτικές ρυθμίσεις που αφορούν τη συμμετοχή του κοινού.

(30)

Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καθιερώσει έναν μόνιμο πολυεπίπεδο ενεργειακό διάλογο, ο οποίος θα συγκεντρώνει τις τοπικές αρχές, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, την επιχειρηματική κοινότητα, τους επενδυτές και άλλους σχετικούς συμφεροντούχους, προκειμένου να συζητούνται οι διάφορες σχεδιαζόμενες επιλογές για την ενεργειακή και κλιματική πολιτική. Στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου, θα πρέπει να είναι δυνατόν να συζητούνται τόσο το ενοποιημένο εθνικό σχέδιο του κράτους μέλους για την ενέργεια και το κλίμα όσο και η μακροπρόθεσμη στρατηγική του. Ο διάλογος μπορεί να διεξάγεται μέσω οποιασδήποτε εθνικής δομής, όπως δικτυακού τόπου, πλατφόρμας δημόσιας διαβούλευσης ή άλλων διαδραστικών εργαλείων επικοινωνίας.

(31)

Η περιφερειακή συνεργασία παίζει ουσιαστικό ρόλο στην αποτελεσματική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης κατά τρόπο οικονομικά αποδοτικό. Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει τέτοιου είδους συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών. Θα πρέπει να δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να σχολιάζουν τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα άλλων κρατών μελών πριν από την οριστικοποίησή τους, για να αποφεύγονται ασυνέπειες και ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη και να διασφαλίζεται ότι οι κοινοί στόχοι επιτυγχάνονται συλλογικά. Η περιφερειακή συνεργασία κατά την εκπόνηση και την οριστικοποίηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, όπως και κατά την επακόλουθη εφαρμογή τους, θα πρέπει να είναι καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των μέτρων και για την προώθηση της ενοποίησης της αγοράς και της ενεργειακής ασφάλειας.

(32)

Κατά τη συνεργασία τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα υφιστάμενα φόρα περιφερειακής συνεργασίας, όπως το σχέδιο διασύνδεσης των αγορών ενέργειας της περιοχής της Βαλτικής (BEMIP), τη συνδεσιμότητα της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (CESEC), την κεντρο-δυτική περιφερειακή αγορά ενέργειας (CWREM), την πρωτοβουλία των χωρών της Βόρειας Θάλασσας για το υπεράκτιο δίκτυο (NSCOGI), το Πενταμερές Φόρουμ για την Ενέργεια, τις διασυνδέσεις για τη Νοτιοδυτική Ευρώπη και την Ευρωμεσογειακή Εταιρική Σχέση. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εξετάσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τα συμβαλλόμενα μέρη της Ενεργειακής Κοινότητας, με τρίτες χώρες που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και, κατά περίπτωση, με άλλες σχετικές τρίτες χώρες. Επιπλέον, προκειμένου να προωθήσει την ολοκλήρωση της αγοράς, τις οικονομικά αποδοτικές πολιτικές, την αποτελεσματική συνεργασία, τις εταιρικές σχέσεις και τις διαβουλεύσεις, η Επιτροπή μπορεί να εντοπίζει περαιτέρω ευκαιρίες περιφερειακής συνεργασίας που να καλύπτουν μία ή περισσότερες από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, με μακροπρόθεσμο όραμα και με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες της αγοράς.

(33)

Η Επιτροπή μπορεί να διεξάγει συζητήσεις με τις σχετικές τρίτες χώρες προκειμένου να διερευνήσει τη δυνατότητα να επεκταθεί σε αυτές η εφαρμογή των διατάξεων που θεσπίζει ο παρών κανονισμός, ιδίως δε εκείνων που αφορούν την περιφερειακή συνεργασία.

(34)

Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να είναι σταθερά, ώστε να διασφαλίζουν τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα των εθνικών πολιτικών και μέτρων, προκειμένου να διασφαλίζεται η επενδυτική ασφάλεια. Ωστόσο, θα πρέπει να επικαιροποιούνται τα εθνικά σχέδια μία φορά κατά τη διάρκεια της καλυπτόμενης δεκαετούς περιόδου, ώστε να δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να προσαρμόζονται σε σημαντικές μεταβαλλόμενες συνθήκες. Για τα σχέδια της περιόδου από το 2021 έως το 2030, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επικαιροποιήσουν τα σχέδιά τους έως τις 30 Ιουνίου 2024. Οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές θα πρέπει να τροποποιούνται μόνο προκειμένου να αντικατοπτρίζουν αυξημένη γενική φιλοδοξία, ειδικά όσον αφορά τις επιδιώξεις του 2030 για την ενέργεια και το κλίμα. Στις επικαιροποιήσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν τον μετριασμό των ενδεχόμενων αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που καθίστανται εμφανή στην ενοποιημένη έκθεση.

(35)

Οι σταθερές μακροπρόθεσμες στρατηγικές μείωσης των εκπομπών είναι ζωτικής σημασίας για τη συμβολή στον οικονομικό μετασχηματισμό, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την ανάπτυξη και την επίτευξη ευρύτερων σκοπών βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και για την επιδίωξη, με ένα δίκαιο και οικονομικά αποδοτικό τρόπο, του μακροπρόθεσμου σκοπού που τέθηκε στη συμφωνία του Παρισιού. Επιπλέον, τα μέρη της συμφωνίας του Παρισιού καλούνται να κοινοποιήσουν, έως το 2020, τις μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές τους στρατηγικές χαμηλών εκπομπών ΑτΘ για τα μέσα του αιώνα. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή στις 22 Μαρτίου 2018 να υποβάλει, έως το πρώτο τρίμηνο του 2019, πρόταση για μία στρατηγική μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση, σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού, λαμβάνοντας υπόψη τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

(36)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν μακροπρόθεσμες στρατηγικές με προοπτική τουλάχιστον 30 ετών, συμβάλλοντας στην εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει τα κράτη μέλη σύμφωνα με τη UNFCCC και τη συμφωνία του Παρισιού, στο πλαίσιο του στόχου της συμφωνίας του Παρισιού να διατηρηθεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη αρκετά κάτω των 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και την επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών ΑτΘ και ενίσχυσης των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν τις στρατηγικές τους με ανοικτό και διαφανή τρόπο και να εξασφαλίσουν αποτελεσματικές ευκαιρίες συμμετοχής του κοινού στην κατάρτισή τους. Τα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές θα πρέπει να είναι συνεπή μεταξύ τους.

(37)

Ο τομέας της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF) είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένος και πολύ ευάλωτος στις κλιματικές αλλαγές. Παράλληλα, ο τομέας έχει τεράστιες δυνατότητες να παρέχει μακροπρόθεσμα κλιματικά οφέλη και να συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των ενωσιακών και των διεθνών μακροπρόθεσμων κλιματικών σκοπών. Δύναται να συμβάλει ποικιλοτρόπως στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, ιδίως μέσω της μείωσης των εκπομπών και της διατήρησης και ενίσχυσης των καταβοθρών και αποθεμάτων άνθρακα, καθώς και της παροχής βιολογικών υλικών που μπορούν να υποκαταστήσουν ορυκτά ή υλικά με υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές που υποστηρίζουν βιώσιμες επενδύσεις οι οποίες αποσκοπούν στην αύξηση της αποτελεσματικής δέσμευσης του άνθρακα, τη βιώσιμη διαχείριση των πόρων και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα και προσαρμοστικότητα των δεξαμενών άνθρακα.

(38)

Κατά την ανάπτυξη περαιτέρω διασυνδέσεων, είναι σημαντικό να γίνει πλήρης εκτίμηση του κόστους και του οφέλους, συμπεριλαμβανομένων των πλήρων τεχνικών, κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως απαιτείται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) και να ληφθούν υπόψη οι θετικές εξωτερικότητες των διασυνδέσεων, όπως η ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ασφάλεια του εφοδιασμού και η αύξηση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

(39)

Όπως ισχύει για τον σχεδιασμό, στο τομεακό δίκαιο της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα καθορίζονται απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων, πολλές από τις οποίες αποτέλεσαν χρήσιμα εργαλεία για την προώθηση αλλαγών σε εθνικό επίπεδο, συμπληρωματικά προς τις μεταρρυθμίσεις της αγοράς, ωστόσο οι απαιτήσεις αυτές εισήχθησαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, με αποτέλεσμα να προκύψει επικάλυψη και οικονομική αναποτελεσματικότητα, καθώς και ανεπαρκής συνεκτίμηση των συνεργειών και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ τομέων πολιτικής, όπως ο μετριασμός των ΑτΘ, η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η ενεργειακή απόδοση και η ενοποίηση της αγοράς. Για την εξισορρόπηση της ανάγκης διασφάλισης κατάλληλης παρακολούθησης της εφαρμογής των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και της ανάγκης μείωσης της διοικητικής πολυπλοκότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιερώσουν την υποβολή εκθέσεων ανά διετία αναφορικά με την εφαρμογή των σχεδίων και με άλλες εξελίξεις στο ενεργειακό σύστημα. Ωστόσο, η υποβολή ορισμένων εκθέσεων, ειδικά όσον αφορά τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων στον τομέα του κλίματος που πηγάζουν από τη UNFCCC και το δίκαιο της Ένωσης, θα εξακολουθούσε να είναι αναγκαία σε ετήσια βάση.

(40)

Στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα των κρατών μελών θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται τα στοιχεία που καθορίζονται στο υπόδειγμα για τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα. Λεπτομέρειες σχετικά με το υπόδειγμα για τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να παρέχονται σε μεταγενέστερες εκτελεστικές πράξεις, δεδομένου του τεχνικού χαρακτήρα τους και του γεγονότος ότι οι πρώτες εκθέσεις προόδου πρόκειται να υποβληθούν το 2023. Οι εκθέσεις προόδου θα πρέπει να διενεργούνται, προκειμένου να διασφαλίζεται η διαφάνεια έναντι της Ένωσης, των άλλων κρατών μελών, των περιφερειακών και τοπικών αρχών, των παραγόντων της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτών, οποιωνδήποτε άλλων σχετικών συμφεροντούχων και του ευρέος κοινού. Αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν και τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη περίοδο, να δίνουν συγχρόνως έμφαση στους τομείς που καλύπτονται από τις επιδιώξεις του Πλαισίου για την Ενέργεια και το Κλίμα για το 2030.

(41)

Βάσει της UNFCCC, απαιτείται από την Ένωση και τα κράτη μέλη της να αναπτύσσουν, να ενημερώνουν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη Διάσκεψη των Μερών τις εθνικές απογραφές ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και απορροφήσεων από καταβόθρες των ΑτΘ, χρησιμοποιώντας συγκρίσιμες μεθοδολογίες, οι οποίες θα αποτελούν προϊόν συμφωνίας της Διάσκεψης των Μερών. Οι απογραφές ΑτΘ παίζουν ουσιαστικό ρόλο στη διασφάλιση της δυνατότητας παρακολούθησης της προόδου όσον αφορά την υλοποίηση της διάστασης της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές και την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις νομοθετικές πράξεις στον τομέα του κλίματος, ειδικά τον κανονισμό (EΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (16) και τον κανονισμό (EΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (17).

(42)

Σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC, απαιτείται η καθιέρωση εθνικών ρυθμίσεων για την αξιολόγηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες όλων των ΑτΘ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να καθιστά δυνατή την καθιέρωση τέτοιων εθνικών ρυθμίσεων.

(43)

Η πείρα που αποκομίστηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 απέδειξε τη σημασία της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της πληρότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών. Βάσει αυτής της πείρας, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα χρησιμοποιούν αξιόπιστα και συνεπή δεδομένα και παραδοχές στις πέντε διαστάσεις και θα δημοσιοποιούν τις διαθέσιμες συνεκτικές πληροφορίες για τις παραδοχές, τις παραμέτρους και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τα τελικά σενάρια και τις προβλέψεις, συνεκτιμώντας τους στατιστικούς περιορισμούς, τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων, και ότι θα υποβάλλουν στοιχεία σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις τους ως βασικές συνιστώσες των εκθέσεων προόδου. Οι πληροφορίες αυτών των εκθέσεων θα παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην έγκαιρη υλοποίηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842. Η λειτουργία και η συνεχής βελτίωση των συστημάτων σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών σε συνδυασμό με καλύτερες οδηγίες υποβολής εκθέσεων θα πρέπει να συμβάλουν σημαντικά στη διαρκή ενίσχυση των πληροφοριών που είναι απαραίτητες για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη διάσταση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές.

(44)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διασφαλίζει την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη σχετικά με την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος και την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης, καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων, στις αναπτυσσόμενες χώρες, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την εκπλήρωση των δεσμεύσεων της Ένωσης βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού. Επιπλέον, οι πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής και την υποστήριξη παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, ειδικά όσον αφορά την προσαρμογή στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που σχετίζονται με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης, όπως η διαθεσιμότητα νερού ψύξης για τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και η διαθεσιμότητα βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας, καθώς και τις πληροφορίες για τη στήριξη που σχετίζεται με την εξωτερική διάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

(45)

Στη συμφωνία του Παρισιού επαναβεβαιώνεται ότι τα μέρη θα πρέπει, όταν λαμβάνουν μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, να σέβονται, να προωθούν και να λαμβάνουν υπόψη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των φύλων. Επομένως, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενσωματώνουν επαρκώς τη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διάσταση της ισότητας των φύλων στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα καθώς και στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους. Στις εκθέσεις προόδου που υποβάλλουν ανά διετία, θα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με το πώς η εφαρμογή των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα συμβάλλει στην προώθηση τόσο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και της ισότητας των φύλων.

(46)

Προκειμένου να περιοριστεί ο διοικητικός φόρτος για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, η Επιτροπή θα πρέπει να δημιουργήσει μια επιγραμμική πλατφόρμα (ηλεκτρονική πλατφόρμα) για να διευκολύνει την επικοινωνία, να προωθήσει τη συνεργασία και τη διαφάνεια και να διευκολύνει την πρόσβαση του κοινού στην ενημέρωση. Με τον τρόπο αυτόν θα διευκολυνθεί η έγκαιρη υποβολή των εκθέσεων καθώς και η αύξηση της διαφάνειας στις εθνικές εκθέσεις. Η ηλεκτρονική πλατφόρμα θα πρέπει να συμπληρώνει, να επεκτείνει και να αξιοποιεί τις υπάρχουσες διαδικασίες υποβολής εκθέσεων, τις βάσεις δεδομένων και τα ηλεκτρονικά εργαλεία, όπως αυτά του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, της Eurostat και του Κοινού Κέντρου Ερευνών, και την εμπειρία που αποκομίστηκε από το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου της Ένωσης.

(47)

Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει ότι τα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι επιγραμμικά διαθέσιμα στο κοινό. Η ηλεκτρονική πλατφόρμα, αφ' ης στιγμής τεθεί σε λειτουργία, θα πρέπει να χρησιμοποιείται από την Επιτροπή για να φιλοξενεί και να δημοσιοποιεί τα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τις επικαιροποιήσεις τους, τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές και άλλες σχετικές πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη. Πριν αρχίσει να λειτουργεί η ηλεκτρονική πλατφόρμα, η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει τους δικούς της δικτυακούς τόπους για να διευκολύνει την επιγραμμική πρόσβαση του κοινού στα τελικά ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

(48)

Όσον αφορά τα δεδομένα που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή μέσω εθνικού σχεδιασμού και υποβολής εκθέσεων, στις πληροφορίες των κρατών μελών δεν θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τα δεδομένα και τα στατιστικά στοιχεία που έχουν ήδη διατεθεί από τη Eurostat στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) με τον ίδιο μορφότυπο όπως προβλέπεται από τις υποχρεώσεις σχεδιασμού και υποβολής εκθέσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και εφόσον εξακολουθούν να διατίθενται από την Επιτροπή (Eurostat) με τις ίδιες τιμές. Εφόσον είναι διαθέσιμα και κρίνεται κατάλληλο από άποψη χρόνου, τα δεδομένα της έκθεσης και οι προβλέψεις που παρέχονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα θα πρέπει να χρησιμοποιούν ως βάση και να συμφωνούν με τα δεδομένα της Eurostat και τη μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την υποβολή ευρωπαϊκών στατιστικών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009.

(49)

Ενόψει της συλλογικής επίτευξης των στόχων της στρατηγικής για την Ενεργειακή Ένωση, ιδίως δε της δημιουργίας μιας πλήρως λειτουργικής και ανθεκτικής Ενεργειακής Ένωσης, θα είναι απαραίτητο η Επιτροπή να αξιολογεί τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και, βάσει εκθέσεων προόδου, την εφαρμογή τους. Για την πρώτη δεκαετή περίοδο, αυτό αφορά ιδίως την επίτευξη των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 σχετικά με την ενέργεια και το κλίμα και τις εθνικές συνεισφορές στις επιδιώξεις αυτές. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να διενεργείται σε διετή βάση και, μόνο εφόσον κρίνεται απαραίτητο, ετησίως και να ενσωματώνεται στις εκθέσεις της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

(50)

Με τον δέοντα σεβασμό προς το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής, τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και τη θεσμική ισορροπία αρμοδιοτήτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να εξετάζουν σε ετήσια βάση την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από την Ενεργειακή Ένωση σε όλες τις διαστάσεις των πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα.

(51)

Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και των μέτρων των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα στη λειτουργία των ενωσιακών μέτρων πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια, ιδίως όσον αφορά την ανάγκη για πρόσθετες πολιτικές και μέτρα της Ένωσης ενόψει της αναγκαίας αύξησης της μείωσης και των απορροφήσεων των εκπομπών ΑτΘ στην Ένωση σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της συμφωνίας του Παρισιού.

(52)

Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επιπτώσεις στο κλίμα του πλανήτη λόγω των εκπομπών CO2, καθώς επίσης και άλλων εκπομπών, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών οξειδίων του αζώτου, και λόγω των μηχανισμών αύξησης θυσανόμορφων νεφών. Υπό το πρίσμα της ταχέως και αναπτυσσόμενης επιστημονικής κατανόησης αυτών των επιπτώσεων, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 προβλέπεται ήδη επικαιροποιημένη αξιολόγηση των επιπτώσεων από τις αεροπορικές μεταφορές που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 στο κλίμα του πλανήτη. Η μοντελοποίηση που χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτόν θα πρέπει να προσαρμόζεται στην επιστημονική πρόοδο. Αφού αξιολογήσει τις εν λόγω επιπτώσεις, η Επιτροπή θα πρέπει, έως την 1η Ιανουαρίου 2020, να υποβάλει επικαιροποιημένη ανάλυση των επιπτώσεων της αεροπορίας που δεν έχουν σχέση με το CO2, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από πρόταση για τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης αυτών των επιπτώσεων.

(53)

Σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα ΑτΘ, ο υπολογισμός και η υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές μεθανίου βασίζονται στο δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (ΔΥΠ) σε χρονικό ορίζοντα 100 ετών. Δεδομένου του υψηλού ΔΥΠ και του σχετικά σύντομου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, που έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο κλίμα βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, η Επιτροπή θα πρέπει να αναλύει τις επιπτώσεις της εφαρμογής πολιτικών και μέτρων για τη μείωση των βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων επιπτώσεων των εκπομπών μεθανίου στις εκπομπές ΑτΘ εντός της Ένωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει επιλογές πολιτικής για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου και θα πρέπει να διατυπώνει ένα στρατηγικό σχέδιο της Ένωσης για το μεθάνιο ως αναπόσπαστο μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης.

(54)

Για τη διασφάλιση της συνοχής μεταξύ των εθνικών και ενωσιακών πολιτικών και στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη μεταξύ τους θα πρέπει να βρίσκονται σε διαρκή διάλογο. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εκδίδει συστάσεις προς τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων για το επίπεδο φιλοδοξίας που χαρακτηρίζει τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, την επακόλουθη εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων των κοινοποιημένων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα, όπως και για άλλες εθνικές πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης. Αν και οι συστάσεις δεν έχουν δεσμευτική ισχύ, όπως ορίζεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), τα κράτη μέλη θα πρέπει, ωστόσο, να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τους αυτές τις συστάσεις και να επεξηγούν στις επόμενες εκθέσεις προόδου τους τρόπους με τους οποίους το έπραξαν. Σε ό,τι αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η αξιολόγηση της Επιτροπής οφείλεται να βασίζεται στα αντικειμενικά κριτήρια. Όταν η Επιτροπή εκδίδει σύσταση σχετικά με προσχέδιο εθνικού σχεδίου κράτους μέλους, θα πρέπει να το πράττει το συντομότερο δυνατόν, λαμβάνοντας υπόψη, αφενός, την ανάγκη να προστεθούν ορισμένες ποσοτικοποιημένες προγραμματισμένες συνεισφορές από όλα τα κράτη μέλη, προκειμένου η Επιτροπή να αξιολογήσει τη φιλοδοξία σε επίπεδο Ένωσης, και, αφετέρου, την ανάγκη παροχής επαρκούς χρόνου στο οικείο κράτος μέλος, ώστε να λάβει δεόντως υπόψη του τις συστάσεις της Επιτροπής πριν από την οριστικοποίηση του εθνικού σχεδίου, καθώς και την ανάγκη να αποφευχθεί ο κίνδυνος καθυστέρησης του εθνικού σχεδίου του κράτους μέλους.

(55)

Η οικονομικά αποδοτική ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές αποτελεί ένα από τα βασικά αντικειμενικά κριτήρια για την αξιολόγηση των συνεισφορών των κρατών μελών. Η διάρθρωση του κόστους της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές είναι πολύπλοκη και ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Δεν περιλαμβάνει μόνο το κόστος των καθεστώτων στήριξης, αλλά, μεταξύ άλλων, τις δαπάνες σύνδεσης των εγκαταστάσεων, το σύστημα εφεδρείας, την παροχή ασφάλειας του συστήματος και τις δαπάνες που απορρέουν από τη συμμόρφωση με περιβαλλοντικούς περιορισμούς. Επομένως, κατά τη σύγκριση των κρατών μελών με βάση το κριτήριο αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι δαπάνες που συνδέονται με την ανάπτυξη, είτε βαρύνουν το κράτος μέλος, είτε τους τελικούς καταναλωτές ή τους φορείς ανάπτυξης έργων. Οι συστάσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις φιλοδοξίες των κρατών μελών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να βασίζονται σε έναν μαθηματικό τύπο που ορίζεται στον παρόντα κανονισμό και βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια. Επομένως, η αξιολόγηση της φιλοδοξίας των κρατών μελών σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει να είναι ενδεικτική της σχετικής προσπάθειας που καταβάλλουν τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις συναφείς συνθήκες που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η αξιολόγηση θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει δεδομένα προερχόμενα από ανεξάρτητες ποσοτικές ή ποιοτικές πηγές δεδομένων.

(56)

Εάν η φιλοδοξία των ενοποιημένων εθνικών προγραμμάτων για την ενέργεια και το κλίμα ή των επικαιροποιήσεών τους δεν είναι επαρκής για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη περίοδο, ιδίως για τις επιδιώξεις του 2030 σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει μέτρα σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να διασφαλίζεται η συλλογική επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων (γεφυρώνοντας με τον τρόπο αυτόν τα ενδεχόμενα «κενά φιλοδοξίας»). Εάν η πρόοδος της Ένωσης ως προς αυτούς τους στόχους και τις επιδιώξεις δεν επαρκεί για την υλοποίησή τους, η Επιτροπή θα πρέπει, εκτός από την έκδοση συστάσεων, να προτείνει μέτρα και να ασκεί τις αρμοδιότητές της σε επίπεδο Ένωσης ή τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν πρόσθετα μέτρα για να εξασφαλιστεί η επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων (καλύπτοντας με τον τρόπο αυτόν τις ενδεχόμενες «αποκλίσεις υλοποίησης»). Στα μέτρα αυτά θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη οι πρώιμες προσπάθειες των κρατών μελών προς την επίτευξη της επιδίωξης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, επιτυγχάνοντας το 2020 ή νωρίτερα μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές άνω της εθνικής δεσμευτικής επιδίωξής τους ή σημειώνοντας έγκαιρη πρόοδο στην επίτευξη της εθνικής δεσμευτικής τους επιδίωξης για το 2020 ή στην εφαρμογή της συνεισφοράς τους στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για τουλάχιστον 32 % ποσοστό ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2030. Όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, στα μέτρα αυτά μπορούν επίσης να περιλαμβάνονται προαιρετικές χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών σε ενωσιακό μηχανισμό χρηματοδότησης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές υπό τη διαχείριση της Επιτροπής, ο οποίος θα χρησιμοποιείται για να συμβάλει στα πιο οικονομικά αποδοτικά έργα στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην Ένωση, παρέχοντας έτσι στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συμβάλουν στην επίτευξη της ενωσιακής επιδίωξης με το μικρότερο δυνατό κόστος. Οι εθνικές επιδιώξεις των κρατών μελών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 θα πρέπει να λειτουργούν ως μερίδιο βάσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 και μετά και θα πρέπει να διατηρηθούν καθ' όλη την περίοδο. Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, πρόσθετα μέτρα μπορούν, ιδίως, να στοχεύουν στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των προϊόντων, των κτιρίων και των μεταφορών.

(57)

Οι εθνικές επιδιώξεις των κρατών μελών όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 όπως ορίζονται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (19) θα πρέπει να λειτουργούν ως σημείο εκκίνησης για την εθνική ενδεικτική πορεία τους για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, εκτός εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει οικειοθελώς να ορίσει υψηλότερο σημείο εκκίνησης. Επιπλέον, θα πρέπει να συνιστούν για αυτήν την περίοδο υποχρεωτικό βασικό μερίδιο που αποτελεί επίσης μέρος της οδηγίας (EΕ) 2018/2001. Κατά συνέπεια, κατά την περίοδο αυτή, το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας κάθε κράτους μέλους δεν θα πρέπει να είναι κατώτερο από το βασικό μερίδιό του.

(58)

Εάν κράτος μέλος δεν διατηρεί το βασικό μερίδιό του όπως μετράται για μια περίοδο ενός έτους, θα πρέπει, εντός ενός έτους, να λαμβάνει πρόσθετα μέτρα για την κάλυψη αυτής της απόκλισης στο βασικό του σενάριο. Όταν ένα κράτος μέλος έχει πράγματι λάβει τα εν λόγω αναγκαία μέτρα και έχει εκπληρώσει την υποχρέωσή του να καλύψει την απόκλιση, θα πρέπει να θεωρείται ότι συμμορφώνεται με τις υποχρεωτικές απαιτήσεις του σεναρίου αναφοράς του από τη χρονική στιγμή στην οποία εμφανίστηκε η εν λόγω απόκλιση, τόσο στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού όσο και στο πλαίσιο της οδηγίας (EΕ) 2018/2001.

(59)

Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα επαρκούς παρακολούθησης και έγκαιρης διορθωτικής δράσης από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή και για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «λαθρεπιβάτη», οι ενδεικτικές πορείες όλων των κρατών μελών και, ως εκ τούτου, και η ενδεικτική πορεία της Ένωσης θα πρέπει να φθάσουν το 2022, το 2025 και το 2027 τουλάχιστον ορισμένα ελάχιστα ποσοστά της συνολικής αύξησης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που προβλέπεται για το 2030, όπως ορίζεται στον παρόντα κανονισμό. Η επίτευξη αυτών των «σημείων αναφοράς» το 2022, το 2025 και το 2027 θα αξιολογηθεί από την Επιτροπή με βάση, μεταξύ άλλων, τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα τις οποίες τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν. Τα κράτη μέλη που βρίσκονται κάτω από τα σημεία αναφοράς τους θα πρέπει να εξηγήσουν στην επόμενη έκθεση προόδου τους τον τρόπο με τον οποίο θα καλύψουν την απόκλιση. Εάν τα ενδεικτικά σημεία αναφοράς της Ένωσης δεν τηρούνται, τα κράτη μέλη που δεν έχουν επιτύχει τα σημεία αναφοράς τους θα πρέπει να καλύψουν αυτή την απόκλιση εφαρμόζοντας πρόσθετα μέτρα.

(60)

Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν όσο το δυνατόν πιο επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις ΑτΘ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει να γίνονται οι εκτιμήσεις αυτές το ταχύτερο δυνατόν με τη χρήση στατιστικών και άλλων πληροφοριών, όπως τα δορυφορικά δεδομένα που παρέχονται από το πρόγραμμα Copernicus που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 377/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (20) και από άλλα δορυφορικά συστήματα.

(61)

Σύμφωνα με τον κανονισμό (EΕ) 2018/842, η προσέγγιση του κύκλου ετήσιων δεσμεύσεων που ορίστηκε στην απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (21) θα πρέπει να συνεχιστεί. Η προσέγγιση αυτή απαιτεί ολοκληρωμένη αναθεώρηση των απογραφών ΑτΘ των κρατών μελών, ώστε να είναι δυνατή η αξιολόγηση της συμμόρφωσης και η εφαρμογή διορθωτικών μέτρων, κατά περίπτωση. Είναι αναγκαία μια διαδικασία για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των απογραφών ΑτΘ που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλιστεί ότι η συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 αξιολογείται κατά τρόπο αξιόπιστο, συνεπή, διαφανή και έγκαιρο.

(62)

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσουν στενή συνεργασία σε όλα τα θέματα σχετικά με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης, με τη στενή συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στα θέματα που αφορούν τον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή θα πρέπει, κατά περίπτωση, να συνεπικουρεί τα κράτη μέλη στην εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ειδικά όσον αφορά την κατάρτιση των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και τη σχετική ανάπτυξη ικανοτήτων, μεταξύ άλλων με την κινητοποίηση εσωτερικών πόρων από την εσωτερική ικανότητα σχεδιασμού και, κατά περίπτωση, με τη βοήθεια εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης.

(63)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα λαμβάνονται υπόψη οι τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

(64)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν την αρχή της ενεργειακής απόδοσης κατά προτεραιότητα, που σημαίνει ότι, πριν από τη λήψη αποφάσεων για τον σχεδιασμό, την πολιτική και τις επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας, θα πρέπει να εξετάζουν εάν η λήψη οικονομικά αποδοτικών και τεχνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά ορθών εναλλακτικών μέτρων ενεργειακής απόδοσης θα μπορούσε να αντικαταστήσει εν όλω ή εν μέρει τα προβλεπόμενα μέτρα σχεδιασμού, πολιτικής και επενδύσεων, εξακολουθώντας να επιτυγχάνει τους στόχους των αντίστοιχων αποφάσεων. Αυτό περιλαμβάνει ιδίως την αντιμετώπιση της ενεργειακής απόδοσης ως καίριου στοιχείου και ως βασικού παράγοντα των μελλοντικών επενδυτικών αποφάσεων για τις ενεργειακές υποδομές στην Ένωση. Αυτές οι οικονομικά αποδοτικές εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνουν μέτρα προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της ενεργειακής ζήτησης και της ενεργειακής προσφοράς, ιδίως μέσω οικονομικά αποδοτικών ενεργειακών εξοικονομήσεων στην τελική χρήση, μέσω πρωτοβουλιών για ανταπόκριση στη ζήτηση, καθώς και μέσω μιας πιο αποτελεσματικής μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν τη διάδοση αυτής της αρχής στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και στον ιδιωτικό τομέα.

(65)

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος θα πρέπει να επικουρεί, όπου αρμόζει και σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασιών του, την Επιτροπή στις εργασίες αξιολόγησης, παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων.

(66)

Η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, ώστε να τροποποιήσει το γενικό πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα (υπόδειγμα), με στόχο να προσαρμόσει αυτό το υπόδειγμα στις τροποποιήσεις του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις συνεισφορές της Ένωσης βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού, να λάβει υπόψη τις αλλαγές στο ΔΥΠ και τις διεθνώς συμφωνηθείσες οδηγίες απογραφής, να ορίσει ουσιαστικές απαιτήσεις για το σύστημα απογραφής της Ένωσης και να καταρτίσει τα μητρώα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου (22). Πιο συγκεκριμένα, προκειμένου να διασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και οι εμπειρογνώμονές τους θα πρέπει να έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία κατ' εξουσιοδότηση πράξεων. Επίσης, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη, κατά περίπτωση, τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

(67)

Προκειμένου να εξασφαλισθούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα· την υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής, τη χρηματοδοτική και τεχνολογική στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα έσοδα από πλειστηριασμό· την ετήσια υποβολή εκθέσεων για προσεγγιστικές απογραφές ΑτΘ, απογραφών ΑτΘ και εκτιμώμενων εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ· τον ενωσιακό μηχανισμό χρηματοδότησης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, τα εθνικά συστήματα απογραφής· την επανεξέταση της απογραφής· τα ενωσιακά και εθνικά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις· και την υποβολή εκθέσεων για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις ΑτΘ, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 (23).

(68)

Προκειμένου να ασκεί τις εκτελεστικές εξουσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή θα πρέπει να επικουρείται στα καθήκοντά της δυνάμει του παρόντος κανονισμού από μια Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που επαναφέρει την υπάρχουσα Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που θεσπίστηκε με το άρθρο 8 της απόφασης 93/389/ΕΟΚ, το άρθρο 9 της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ και το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 και από Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης. Για να εξασφαλιστεί η συνέπεια των πολιτικών και να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των τομέων, ειδικοί για το κλίμα και την ενέργεια θα πρέπει να προσκαλούνται στις συνεδριάσεις και των δύο επιτροπών κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(69)

Η Επιτροπή θα πρέπει να επανεξετάσει την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού το 2024 και στη συνέχεια ανά πενταετία και να υποβάλει, κατά περίπτωση, τροποποιητικές προτάσεις, ώστε να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή του και η επίτευξη των στόχων του. Οι επανεξετάσεις αυτές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις εξελίξεις και να επικαιροποιούνται βάσει των αποτελεσμάτων της παγκόσμιας απογραφής της συμφωνίας του Παρισιού.

(70)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ενοποιεί, τροποποιεί, αντικαθιστά και καταργεί ορισμένες υποχρεώσεις σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης που περιέχονται επί του παρόντος στις τομεακές νομοθετικές πράξεις της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα, ώστε να διασφαλιστεί εξορθολογισμένη και ενοποιημένη προσέγγιση των κύριων σκελών σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης. Επομένως, θα πρέπει να τροποποιηθούν ανάλογα οι ακόλουθες νομοθετικές πράξεις:

Η οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (24),

Η οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (25),

Η οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (26),

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (27),

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (28),

Η οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (29),

Η οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου (30),

Η οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (31),

Η οδηγία 2012/27/ΕΕ,

Η οδηγία 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (32),

Η οδηγία (EE) 2015/652 του Συμβουλίου (33).

(71)

Για λόγους συνοχής και ασφάλειας δικαίου, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να εμποδίζει την εφαρμογή των παρεκκλίσεων σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της ετοιμότητας αντιμετώπισης των κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

(72)

Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να ενσωματώνει πλήρως τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013. Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 θα πρέπει να καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2021. Ωστόσο, για να διασφαλιστεί η συνέχεια της εφαρμογής της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 και ότι ορισμένες πτυχές που συνδέονται με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο θα εξακολουθήσουν να είναι νομικά κατοχυρωμένες, είναι απαραίτητο ορισμένες διατάξεις να εξακολουθήσουν να ισχύουν μετά την εν λόγω ημερομηνία.

(73)

Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς μόνο από τα κράτη μέλη μπορούν όμως, εξαιτίας της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1.   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μηχανισμό διακυβέρνησης για:

α)

την εφαρμογή στρατηγικών και μέτρων σχεδιασμένων για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης και των μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων της Ένωσης για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού και, για την πρώτη δεκαετή περίοδο από το 2021 έως το 2030, για την επίτευξη ιδίως των ενεργειακών και κλιματικών επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030,

β)

την τόνωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, κατά περίπτωση και σε περιφερειακό επίπεδο, για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης,

γ)

τη διασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εκθέσεων της Ένωσης και των κρατών μελών της προς τη UNFCCC και τη γραμματεία της συμφωνίας του Παρισιού,

δ)

τη συμβολή σε μεγαλύτερη κανονιστική ασφάλεια καθώς και σε μεγαλύτερη ασφάλεια των επενδυτών και τη συνδρομή στην πλήρη αξιοποίηση των ευκαιριών για οικονομική ανάπτυξη, τόνωση των επενδύσεων, δημιουργία θέσεων απασχόλησης και κοινωνική συνοχή.

Ο μηχανισμός διακυβέρνησης βασίζεται σε μακροπρόθεσμες στρατηγικές, σε ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα που καλύπτουν δεκαετείς περιόδους, αρχής γενομένης από την περίοδο 2021 έως 2030, τις αντίστοιχες ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα και τις ενοποιημένες ρυθμίσεις παρακολούθησης από την Επιτροπή. Ο μηχανισμός διακυβέρνησης διασφαλίζει αποτελεσματικές ευκαιρίες συμμετοχής του κοινού στην κατάρτιση των εν λόγω εθνικών σχεδίων και των εν λόγω μακροπρόθεσμων στρατηγικών. Περιλαμβάνει δομημένη, διαφανή, επαναληπτική διαδικασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών για το σκοπό της οριστικοποίησης των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και της ακόλουθης εφαρμογής τους, συμπεριλαμβανομένης της περιφερειακής συνεργασίας και της αντίστοιχης δράσης της Επιτροπής.

2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης οι οποίες είναι στενά συνδεδεμένες και αλληλοενισχυόμενες:

α)

ενεργειακή ασφάλεια,

β)

εσωτερική αγορά ενέργειας,

γ)

ενεργειακή απόδοση,

δ)

απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές και

ε)

έρευνα, καινοτομία και ανταγωνιστικότητα.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1)

«πολιτικές και μέτρα»: όλα τα μέσα που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και/ή την επίτευξη των δεσμεύσεων που απορρέουν από το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της UNFCCC, όπου μπορεί να περιλαμβάνονται και μέσα που δεν έχουν ως κύριο στόχο τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ή την αλλαγή του ενεργειακού συστήματος,

2)

«υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα»: οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα και οι εγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα,

3)

«εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα»: εφαρμοζόμενες πολιτικές και μέτρα για τα οποία, κατά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, ισχύει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συνθήκες: άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή ή εθνική νομοθεσία έχει τεθεί σε ισχύ, έχουν συναφθεί μία ή περισσότερες εθελούσιες συμφωνίες, έχουν χορηγηθεί χρηματοδοτικοί πόροι, έχουν κινητοποιηθεί ανθρώπινοι πόροι,

4)

«εγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα»: οι πολιτικές και τα μέτρα για τα οποία έχει ληφθεί επίσημη κυβερνητική απόφαση πριν από την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα και υφίσταται σαφής δέσμευση για τη συνέχιση της εφαρμογής τους,

5)

«προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα»: επιλογές που είναι υπό συζήτηση και οι οποίες έχουν βάσιμες πιθανότητες έγκρισης και εφαρμογής μετά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα,

6)

«σύστημα πολιτικών και μέτρων και προβλέψεων»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων που καταρτίζονται για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές, τα μέτρα και τις προβλέψεις σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου, όπως και με το ενεργειακό σύστημα, όπως απαιτείται, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 39,

7)

«προβλέψεις»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες ή εξελίξεις του ενεργειακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον ποσοτικών εκτιμήσεων για ακολουθία τεσσάρων ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται άμεσα του έτους υποβολής της έκθεσης,

8)

«προβλέψεις χωρίς μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες στις οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προγραμματιστεί, θεσπιστεί ή τεθεί σε εφαρμογή μετά το έτος που επιλέγεται ως αφετηρία της συγκεκριμένης πρόβλεψης,

9)

«προβλέψεις με μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ή τις εξελίξεις του ενεργειακού συστήματος, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή,

10)

«προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες ή τις εξελίξεις στο ενεργειακό σύστημα, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή για τον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος ή την ικανοποίηση των ενεργειακών στόχων, καθώς και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων προς τον σκοπό αυτόν,

11)

«ενεργειακές και κλιματικές επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030»: η δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για εγχώρια μείωση κατά τουλάχιστον 40 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με το 1990 σε όλους τους τομείς της οικονομίας με ορίζοντα επίτευξης το 2030, η δεσμευτική επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για την επίτευξη μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται στην Ένωση τουλάχιστον 32 % έως το 2030, η πρωταρχική επιδίωξη σε επίπεδο Ένωσης για βελτίωση κατά τουλάχιστον 32,5 % της ενεργειακής απόδοσης το 2030 και η επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό 15 % το 2030 ή τυχόν επακόλουθες σχετικές επιδιώξεις που θα συμφωνηθούν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για το 2030,

12)

«εθνικό σύστημα απογραφών»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο έχει θεσπιστεί σε κράτος μέλος για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και για την υποβολή εκθέσεων και την αρχειοθέτηση των πληροφοριών απογραφής,

13)

«δείκτης»: ποσοτικός ή ποιοτικός συντελεστής ή μεταβλητή που συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της προόδου κατά την εφαρμογή,

14)

«βασικοί δείκτες»: οι δείκτες προόδου αναφορικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης που προτείνονται από την Επιτροπή,

15)

«τεχνικές διορθώσεις»: προσαρμογές των εκτιμήσεων της εθνικής απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, οι οποίες γίνονται στο πλαίσιο της επανεξέτασης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 38, όταν τα υποβληθέντα δεδομένα απογραφής δεν είναι πλήρη ή έχουν συγκεντρωθεί κατά τρόπο μη σύμφωνο προς τους σχετικούς διεθνείς ή ενωσιακούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές, και οι οποίες προορίζονται να αντικαταστήσουν τις εκτιμήσεις που υποβλήθηκαν αρχικά,

16)

«διασφάλιση της ποιότητας»: σχεδιασμένο σύστημα διαδικασιών επανεξέτασης, στόχος του οποίου είναι να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται οι στόχοι ποιότητας των δεδομένων και ότι υποβάλλονται οι βέλτιστες δυνατές εκτιμήσεις και πληροφορίες με σκοπό την υποστήριξη της αποτελεσματικότητας του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου και τη συνδρομή προς τα κράτη μέλη,

17)

«ποιοτικός έλεγχος»: σύστημα συνήθων τεχνικών δραστηριοτήτων για τη μέτρηση και τον έλεγχο της ποιότητας των πληροφοριών και των εκτιμήσεων που καταρτίζονται, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση σφαλμάτων και παραλείψεων, την τεκμηρίωση και την αρχειοθέτηση των δεδομένων και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων διασφάλισης ποιότητας,

18)

«προτεραιότητα στην ενεργειακή απόδοση»: η μέγιστη συνεκτίμηση, στο πλαίσιο των αποφάσεων σχεδιασμού και πολιτικής και επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας, εναλλακτικών και οικονομικά αποδοτικών μέτρων ενεργειακής απόδοσης, για την αύξηση της αποτελεσματικότητας στη ζήτηση και προσφορά ενέργειας, ιδίως μέσω οικονομικά αποδοτικών ενεργειακών εξοικονομήσεων στην τελική χρήση, μέσω πρωτοβουλιών για ανταπόκριση στη ζήτηση και μέσω πιο αποτελεσματικής μετατροπής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας, με παράλληλη όμως επίτευξη των στόχων των αποφάσεων αυτών,

19)

«σχέδιο ΣΕΤ»: το Στρατηγικό Σχέδιο Ενεργειακής Τεχνολογίας, όπως ορίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2015 με τίτλο «Προς ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο ενεργειακών τεχνολογιών (σχέδιο ΣΕΤ): Επιτάχυνση του μετασχηματισμού του ευρωπαϊκού ενεργειακού συστήματος»,

20)

«πρώιμες προσπάθειες»:

α)

στο πλαίσιο της εκτίμησης μιας δυνητικής απόκλισης μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών, το επίτευγμα ενός κράτους μέλους να έχει μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές πάνω από την εθνική δεσμευτική του επιδίωξη για το 2020, όπως ορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, ή η πρώιμη πρόοδος ενός κράτους μέλους προς την επίτευξη της εθνικής δεσμευτικής του επιδίωξης για το 2020,

β)

στο πλαίσιο των συστάσεων της Επιτροπής που βασίζονται στην αξιολόγηση βάσει του άρθρου 29 παράγραφος 1 στοιχείο β) όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η πρώιμη, από την πλευρά ενός κράτους μέλους, εφαρμογή της συνεισφοράς του στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για ποσοστό ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές τουλάχιστον 32 % το 2030, μετρώμενη σε σχέση με τα εθνικά σημεία αναφοράς του για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές,

21)

«περιφερειακή συνεργασία»: η συνεργασία μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών που συμμετέχουν σε εταιρική σχέση που καλύπτει μία ή περισσότερες από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης,

22)

«ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές» ή «ανανεώσιμη ενέργεια»: η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ή ανανεώσιμη ενέργεια όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

23)

«ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας»: η ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 4) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

24)

«καθεστώς στήριξης»: το καθεστώς στήριξης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 5) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

25)

«ανανέωση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές»: όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 10) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

26)

«κοινότητα ανανεώσιμης ενέργειας»: η κοινότητα ανανεώσιμης ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 16) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

27)

«τηλεθέρμανση» ή «τηλεψύξη»: η τηλεθέρμανση ή η τηλεψύξη όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 19) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

28)

«απόβλητα»: τα απόβλητα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 23) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

29)

«βιομάζα»: η βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 24) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

30)

«γεωργική βιομάζα»: η γεωργική βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 25) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

31)

«δασική βιομάζα»: η δασική βιομάζα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 26) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

32)

«καύσιμα βιομάζας»: τα καύσιμα βιομάζας όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

33)

«βιοαέρια»: τα βιοαέρια όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 28) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

34)

«βιορευστά»: τα βιορευστά όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 32) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

35)

«βιοκαύσιμα»: τα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 33) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

36)

«προηγμένα βιοκαύσιμα»: τα προηγμένα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 34) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

37)

«ανακυκλωμένα ανθρακούχα καύσιμα»: τα ανακυκλωμένα ανθρακούχα καύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 35) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

38)

«αμυλούχα φυτά»: τα αμυλούχα φυτά όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο 39) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

39)

«καλλιέργειες τροφίμων και ζωοτροφών»: οι καλλιέργειες τροφίμων και ζωοτροφών όπως ορίζοναι στο άρθρο 2 σημείο 40) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

40)

«λιγνοκυτταρινούχες ύλες»: οι λιγνοκυτταρινούχες ύλες όπως ορίζοται στο άρθρο 2 σημείο 41) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

41)

«υπόλειμμα»: το υπόλειμμα όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 43) της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

42)

«κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας»: η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

43)

«τελική κατανάλωση ενέργειας»: η τελική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 3) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

44)

«ενεργειακή απόδοση»: η ενεργειακή απόδοση όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 4) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

45)

«εξοικονόμηση ενέργειας»: η εξοικονόμηση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 5) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

46)

«βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης»: η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

47)

«ενεργειακή υπηρεσία»: η ενεργειακή υπηρεσία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 7) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

48)

«συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου»: το συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν δαπέδου όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 10) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

49)

«σύστημα ενεργειακής διαχείρισης»: το σύστημα ενεργειακής διαχείρισης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 11) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

50)

«υπόχρεο μέρος»: το υπόχρεο μέρος όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 14) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

51)

«δημόσια αρχή επιβολής»: η δημόσια αρχή επιβολής όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 17) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

52)

«επιμέρους δράση»: η επιμέρους δράση όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 19) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

53)

«διανομέας ενέργειας»: ο διανομέας ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 20) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

54)

«διαχειριστής συστήματος διανομής»: ο διαχειριστής συστήματος διανομής όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 2 σημείο 6) της οδηγίας 2009/73/ΕΚ,

55)

«εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας»: η εταιρεία λιανικής πώλησης ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 22) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

56)

«πάροχος ενεργειακής υπηρεσίας»: ο πάροχος ενεργειακής υπηρεσίας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 24) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

57)

«σύμβαση ενεργειακής απόδοσης»: η σύμβαση ενεργειακής απόδοσης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 27) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

58)

«συμπαραγωγή»: η συμπαραγωγή όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 30) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

59)

«κτίριο»: κτίριο όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 1) της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

60)

«κτίριο με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας»: κτίριο με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 2) της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

61)

«αντλία θερμότητας»: η αντλία θερμότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο 18) της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

62)

«ορυκτά καύσιμα»: μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με βάση τον άνθρακα, όπως τα στερεά καύσιμα, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

Ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα

Άρθρο 3

Ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Έως την 31η Δεκεμβρίου 2019, και εν συνεχεία έως την 1η Ιανουαρίου 2029 και ανά δέκα έτη εφεξής, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Τα σχέδια περιέχουν τα στοιχεία που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου και στο παράρτημα I. Το πρώτο σχέδιο καλύπτει την περίοδο 2021-2030, λαμβάνοντας υπόψη την πιο μακροπρόθεσμη προοπτική. Τα μεταγενέστερα σχέδια καλύπτουν την ακριβώς επόμενη δεκαετή περίοδο που έπεται της λήξης της περιόδου που καλύπτεται από το προηγούμενο σχέδιο.

2.   Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα αποτελούνται από τις παρακάτω κύριες ενότητες:

α)

επισκόπηση της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για την κατάρτιση του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, η οποία περιλαμβάνει συνοπτική παρουσίαση, περιγραφή της δημόσιας διαβούλευσης και της συμμετοχής των συμφεροντούχων με τα σχετικά αποτελέσματά τους, καθώς και περιγραφή της περιφερειακής συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη για την κατάρτιση του σχεδίου, όπως ορίζεται στα άρθρα 10, 11 και 12 και στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 1,

β)

περιγραφή των εθνικών στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών που αφορούν τις διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 και το παράρτημα Ι,

γ)

περιγραφή των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων σχετικά με τους αντίστοιχους στόχους, επιδιώξεις και συνεισφορές που καθορίζονται στο στοιχείο β), καθώς και γενική επισκόπηση των επενδύσεων που απαιτούνται για την επίτευξη των αντίστοιχων στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών,

δ)

περιγραφή της τρέχουσας κατάστασης των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης, μεταξύ άλλων σχετικά με το ενεργειακό σύστημα και τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και προβλέψεις σχετικά με τους στόχους που αναφέρονται στο στοιχείο β) με βάση ήδη υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα,

ε)

κατά περίπτωση, περιγραφή των κανονιστικών και μη κανονιστικών φραγμών και εμποδίων που παρεμποδίζουν την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων ή των συνεισφορών που συνδέονται με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση,

στ)

εκτίμηση επιπτώσεων των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο στοιχείο β), συμπεριλαμβανομένης της συνοχής τους με τους μακροπρόθεσμους στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου βάσει της συμφωνίας του Παρισιού και με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές που αναφέρονται στο άρθρο 15,

ζ)

γενική εκτίμηση επιπτώσεων των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την ανταγωνιστικότητα που συνδέονται με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης,

η)

παράρτημα το οποίο συντάσσεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τη δομή που καθορίζεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού και ορίζει τις μεθοδολογίες και τα μέτρα πολιτικής των κρατών μελών για την εκπλήρωση της απαίτησης εξοικονόμησης ενέργειας σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και το παράρτημα V αυτής.

3.   Όσον αφορά τα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα κράτη μέλη:

α)

περιορίζουν τη διοικητική πολυπλοκότητα και τις δαπάνες για όλους τους σχετικούς συμφεροντούχους,

β)

λαμβάνουν υπόψη τις αλληλεξαρτήσεις των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης, και συγκεκριμένα την αρχή της προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση,

γ)

χρησιμοποιούν αξιόπιστα και συνεκτικά δεδομένα και παραδοχές και στις πέντε διαστάσεις, κατά περίπτωση,

δ)

εκτιμούν τον αριθμό των νοικοκυριών που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια, λαμβάνοντας υπόψη τις αναγκαίες εγχώριες ενεργειακές υπηρεσίες που χρειάζονται για να διασφαλίζονται τα βασικά πρότυπα διαβίωσης στο αντίστοιχο εθνικό πλαίσιο, την υφιστάμενη κοινωνική πολιτική και άλλες σχετικές πολιτικές, καθώς και τις ενδεικτικές κατευθύνσεις της Επιτροπής για τους δείκτες που σχετίζονται με την ενεργειακή φτώχεια.

Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος διαπιστώσει, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο στοιχείο δ), ότι έχει σημαντικό αριθμό νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια, βάσει της αξιολόγησής του επί επαληθεύσιμων δεδομένων, συμπεριλαμβάνει στο σχέδιό του έναν εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης της ενεργειακής φτώχειας. Τα οικεία κράτη μέλη περιγράφουν, στα ενοποιημένα εθνικά σχέδιά τους για την ενέργεια και το κλίμα, τις πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, εφόσον υπάρχουν, περιλαμβανομένων των μέτρων κοινωνικής πολιτικής και άλλων σχετικών εθνικών προγραμμάτων.

4.   Κάθε κράτος μέλος δημοσιοποιεί το ενοποιημένο εθνικό σχέδιό του για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλει στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου.

5.   Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για την τροποποίηση του παραρτήματος I μέρος 1 τμήμα Α σημεία 2.1.1 και 3.1.1, του παραρτήματος I μέρος 1 τμήμα Β σημεία 4.1 και 4.2.1 και του παραρτήματος I μέρος 2 σημείο 3, με σκοπό την προσαρμογή τους σε τροποποιήσεις του ενωσιακού πλαισίου πολιτικής για την ενέργεια και το κλίμα που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις συνεισφορές της Ένωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

Άρθρο 4

Εθνικοί στόχοι, επιδιώξεις και συνεισφορές για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

Κάθε κράτος μέλος καθορίζει στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα τους ακόλουθους κύριους στόχους, επιδιώξεις και συνεισφορές, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι τμήμα Α, σημείο 2:

α)

όσον αφορά τη διάσταση της «απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές»:

1)

αναφορικά με τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου και ενόψει της συνεισφοράς στην επιδίωξη μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου σε όλους τους τομείς της οικονομίας στην Ένωσης:

i)

τη δεσμευτική εθνική επιδίωξη του κράτους μέλους για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και τα ετήσια δεσμευτικά εθνικά όρια σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842,

ii)

τις δεσμεύσεις του κράτους μέλους σύμφωνα με τον κανονισμό (EΕ) 2018/841,

iii)

κατά περίπτωση, για την επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης και των μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων της Ένωσης για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που συνάδουν με τη συμφωνία του Παρισιού, άλλους στόχους και επιδιώξεις, συμπεριλαμβανομένων τομεακών επιδιώξεων και σκοπών προσαρμογής,

2)

αναφορικά με την ανανεώσιμη ενέργεια:

Ενόψει της επίτευξης της δεσμευτικής επιδίωξης της Ένωσης για ανανεώσιμη ενέργεια σε ποσοστό τουλάχιστον 32 % έως το 2030, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, συνεισφορά στην εν λόγω επιδίωξη στο πλαίσιο του μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας από το κράτος μέλος το 2030, με ενδεικτική πορεία της εν λόγω συνεισφοράς από το 2021 και εφεξής. Έως το 2022, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 18 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030. Έως το 2025, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 43 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030. Έως το 2027, η ενδεικτική πορεία θα φτάσει σε ένα σημείο αναφοράς τουλάχιστον 65 % της συνολικής αύξησης του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της δεσμευτικής εθνικής επιδίωξης για το 2020 του εν λόγω κράτους μέλους και της συνεισφοράς του στην επίτευξη της επιδίωξης για το 2030.

Έως το 2030, η ενδεικτική πορεία θα φθάσει τουλάχιστον την προγραμματισμένη συνεισφορά του κράτους μέλους. Εάν ένα κράτος μέλος αναμένεται να υπερβεί τη δεσμευτική εθνική επιδίωξή του για το 2020, η ενδεικτική πορεία του μπορεί να αρχίσει στο επίπεδο που προβλέπεται να επιτύχει. Οι ενδεικτικές πορείες των κρατών μελών, συνολικά, ανέρχονται στα σημεία αναφοράς της Ένωσης για το 2022, το 2025 και το 2027 και στη δεσμευτική επιδίωξη της Ένωσης για ποσοστό τουλάχιστον 32 % ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030. Ανεξάρτητα από τη συνεισφορά του στην επιδίωξη της Ένωσης και την ενδεικτική πορεία του για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ένα κράτος μέλος είναι ελεύθερο να υποδεικνύει πιο φιλόδοξους στόχους για σκοπούς εθνικής πολιτικής,

β)

όσον αφορά τη διάσταση της «ενεργειακής απόδοσης»:

1)

την ενδεικτική εθνική συνεισφορά ενεργειακής απόδοσης για την επίτευξη των επιδιώξεων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης ύψους τουλάχιστον 32,5 % το 2030, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και στο άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, με βάση είτε την πρωτογενή είτε την τελική κατανάλωση ενέργειας, την εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας ή την ενεργειακή ένταση.

Τα κράτη μέλη εκφράζουν τη συνεισφορά τους δηλώνοντας το απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και κατανάλωσης τελικής ενέργειας για το 2020, καθώς και το απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και κατανάλωσης τελικής ενέργειας για το 2030, με ενδεικτική πορεία για την εν λόγω συνεισφορά από το 2021 και εφεξής. Εξηγούν τη μεθοδολογία στην οποία στηρίχθηκαν και τους συντελεστές μετατροπής που χρησιμοποιήθηκαν,

2)

το σωρευτικό ποσό εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2021-2030 σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) για τις υποχρεώσεις εξοικονόμησης ενέργειας δυνάμει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

3)

τα ενδεικτικά ορόσημα της μακροπρόθεσμης στρατηγικής ανακαίνισης του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, τον χάρτη πορείας με τους μετρήσιμους δείκτες προόδου που καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, μια βασιζόμενη σε στοιχεία εκτίμηση των αναμενόμενων εξοικονομήσεων ενέργειας και ευρύτερων ωφελειών, καθώς και τις συνεισφορές στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης δυνάμει της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

4)

το συνολικό εμβαδόν προς ανακαίνιση ή τις ισοδύναμες ετήσιες εξοικονομήσεις ενέργειας που θα επιτευχθούν από το 2021 έως το 2030 σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για τον υποδειγματικό ρόλο των κτιρίων των δημοσίων φορέων,

γ)

όσον αφορά τη διάσταση της «ενεργειακής ασφάλειας»:

1)

τους εθνικούς στόχους αναφορικά με:

την αύξηση της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας και την προμήθεια από τρίτες χώρες, που μπορεί να έχουν ως στόχο τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές,

την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού ενεργειακού συστήματος και

την αντιμετώπιση περιορισμένου ή διακοπτόμενου εφοδιασμού μιας πηγής ενέργειας, με στόχο τη βελτίωση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών ενεργειακών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένου ενός χρονοδιαγράμματος επίτευξης των στόχων,

δ)

όσον αφορά τη διάσταση της «εσωτερικής αγοράς ενέργειας»:

1)

το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος έως το 2030, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 15 % για το 2030, με μια στρατηγική σύμφωνα με την οποία το επίπεδο από το 2021 και εφεξής θα ορίζεται σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης του 10 % για το 2020 και τους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης που βασίζεται στη διαφορά τιμής στη χονδρική αγορά, την ονομαστική μεταφορική δυναμικότητα των γραμμών διασύνδεσης σε σχέση με το φορτίο αιχμής και την εγκατεστημένη ικανότητα παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, όπως ορίζεται στο παράρτημα I μέρος 1 τμήμα A σημείο 2.4.1. Κάθε νέα γραμμή διασύνδεσης υπόκειται σε κοινωνικοοικονομική και περιβαλλοντική ανάλυση κόστους-οφέλους και εφαρμόζεται μόνον εάν τα δυνητικά οφέλη υπερτερούν του κόστους,

2)

βασικά έργα υποδομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, και, κατά περίπτωση, έργα εκσυγχρονισμού, τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων βάσει των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης,

3)

τους εθνικούς στόχους που σχετίζονται με άλλες πτυχές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως: η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, ιδίως μέσω πολιτικών και μέτρων που σχετίζονται με τη διαμόρφωση των τιμών βάσει τιμών αγοράς σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο· η ενοποίηση και σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των υφιστάμενων γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού και οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων, καθώς και άλλοι εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με την εσωτερική αγορά ενέργειας, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.3,

ε)

όσον αφορά τη διάσταση της «έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας»:

1)

τους εθνικούς στόχους και τις επιδιώξεις χρηματοδότησης δημόσιων και, εάν υπάρχουν, ιδιωτικών έργων έρευνας και καινοτομίας που σχετίζονται με την Ενεργειακή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, χρονοδιαγράμματος για την υλοποίηση των στόχων· αποτύπωση των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Ενεργειακής Ένωσης και, κατά περίπτωση, του σχεδίου ΣΕΤ. Κατά τον καθορισμό των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών του, το κράτος μέλος μπορεί να αξιοποιεί τις υπάρχουσες εθνικές στρατηγικές ή σχέδια που είναι συμβατά με το δίκαιο της Ένωσης,

2)

εφόσον υπάρχουν, τους εθνικούς στόχους για το 2050 που αφορούν την προώθηση των τεχνολογιών καθαρής ενέργειας.

Άρθρο 5

Διαδικασία ορισμού της συνεισφοράς των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

1.   Στη συνεισφορά του στο μερίδιό του ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας για το 2030 και το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από τα μεταγενέστερα εθνικά σχέδια, σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2), κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη τα εξής:

α)

τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 2018/2001,

β)

τα μέτρα που ελήφθησαν για την επίτευξη της επιδίωξης ενεργειακής απόδοσης και εγκρίθηκαν σύμφωνα με την οδηγία 2012/27/ΕΕ,

γ)

οποιαδήποτε άλλα υφιστάμενα μέτρα για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στα κράτη μέλη και, ενδεχομένως, σε επίπεδο Ένωσης,

δ)

τη δεσμευτική εθνική επιδίωξη για το 2020 για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειάς του που ορίζεται στο παράρτημα Ι της οδηγίας (EΕ) 2018/2001,

ε)

τυχόν σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως:

i)

η δίκαιη κατανομή της ανάπτυξης στην Ένωση,

ii)

οι οικονομικές συνθήκες και το οικονομικό δυναμικό, συμπεριλαμβανομένου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ,

iii)

το δυναμικό για οικονομικά αποδοτική ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

iv)

οι γεωγραφικοί, περιβαλλοντικοί και φυσικοί περιορισμοί, συμπεριλαμβανομένων των μη διασυνδεδεμένων περιοχών και περιφερειών,

v)

το επίπεδο ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ των κρατών μελών,

vi)

άλλες σχετικές περιστάσεις, ιδίως οι πρώιμες προσπάθειες.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο εδάφιο στοιχείο ε), κάθε κράτος μέλος αναφέρει στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό του για την ενέργεια και το κλίμα ποιες σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχει λάβει υπόψη.

2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν συλλογικά ότι το άθροισμα των συνεισφορών τους όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ανέρχεται σε τουλάχιστον 32 % επί της ακαθάριστης τελικής κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης έως το 2030.

Άρθρο 6

Διαδικασία ορισμού της συνεισφοράς των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

1.   Στην ενδεικτική εθνική συνεισφορά του ως προς την ενεργειακή απόδοση για το 2030 και για το τελευταίο έτος της καλυπτόμενης περιόδου για τα επόμενα εθνικά σχέδια, σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο β) σημείο 1), κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2020 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 483 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας ή τα 1 086 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας και ότι η κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1 273 εκατομμύρια ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και/ή τα 956 εκατομμύρια ΤΙΠ τελικής ενέργειας.

Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει υπόψη:

α)

τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 2012/27/EΕ,

β)

άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης στο κράτος μέλος και σε επίπεδο Ένωσης.

2.   Στη συνεισφορά του που αναφέρεται στην παράγραφο 1, κάθε κράτος μέλος δύναται να λαμβάνει υπόψη τις εθνικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας, όπως:

α)

τις εναπομένουσες οικονομικά αποδοτικές δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας,

β)

την εξέλιξη και την πρόγνωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος,

γ)

τις αλλαγές στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ενέργειας,

δ)

τις αλλαγές στο ενεργειακό μείγμα και στην ανάπτυξη της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα και

ε)

την έγκαιρη δράση.

Όσον αφορά το πρώτο εδάφιο, κάθε κράτος μέλος αναφέρει στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα ποιες σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας έχει λάβει υπόψη, εάν υπάρχουν τέτοιες.

Άρθρο 7

Εθνικές πολιτικές και μέτρα για τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

Τα κράτη μέλη περιγράφουν, σύμφωνα με το παράρτημα I, στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό τους για την ενέργεια και το κλίμα, τις κύριες υπάρχουσες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη ιδίως των στόχων που καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, των μέτρων που προβλέπουν περιφερειακή συνεργασία και κατάλληλη χρηματοδότηση σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της κινητοποίησης προγραμμάτων και μέσων της Ένωσης.

Τα κράτη μέλη παρέχουν γενική επισκόπηση των επενδύσεων που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών που καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο, καθώς και γενική αξιολόγηση των πηγών των εν λόγω επενδύσεων.

Άρθρο 8

Αναλυτική βάση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Τα κράτη μέλη περιγράφουν, σύμφωνα με τη δομή και τον μορφότυπο που καθορίζεται στο παράρτημα I, την τρέχουσα κατάσταση για καθεμία από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου κατά την υποβολή του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή βάσει των τελευταίων διαθέσιμων πληροφοριών. Τα κράτη μέλη ορίζουν και περιγράφουν, επίσης, τις προβλέψεις για καθεμιά από τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης, για τουλάχιστον τη διάρκεια του εν λόγω σχεδίου, που αναμένεται να προκύψουν από τις υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες για να περιγράψουν πρόσθετες πιο μακροπρόθεσμες προοπτικές για τις πέντε διαστάσεις πέραν της διάρκειας του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, όπου κρίνεται σκόπιμο και εφικτό.

2.   Τα κράτη μέλη περιγράφουν στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα την εκτίμησή τους σε εθνικό και, κατά περίπτωση, σε περιφερειακό επίπεδο ως προς:

α)

τις επιπτώσεις στην ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος και τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων του θερμοκηπίου για τη διάρκεια του σχεδίου και για περίοδο δέκα ετών μετά το τελευταίο έτος που καλύπτεται από το σχέδιο, βάσει των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων, συμπεριλαμβανομένης μιας αντιπαραβολής με τις προβλέψεις βάσει των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων όπως αναφέρονται στην παράγραφο 1,

β)

τις μακροοικονομικές επιπτώσεις και, στο μέτρο του δυνατού, τις επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 7 και εξειδικεύονται περαιτέρω στο παράρτημα I, σε επίπεδο υγείας, σε περιβαλλοντικό επίπεδο, σε επίπεδο δεξιοτήτων και σε κοινωνικό επίπεδο, για την πρώτη δεκαετή περίοδο και τουλάχιστον έως το 2030, συμπεριλαμβανομένης μιας αντιπαραβολής με τις προβλέψεις βάσει των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των εν λόγω επιπτώσεων δημοσιοποιείται,

γ)

την αλληλεπίδραση μεταξύ των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων στο πλαίσιο μιας διάστασης πολιτικής και μεταξύ των υπαρχουσών πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων μέτρων διαφορετικών διαστάσεων για την πρώτη δεκαετή περίοδο και τουλάχιστον έως το 2030. Οι προβλέψεις σχετικά με την ασφάλεια του εφοδιασμού, τις υποδομές και την ενοποίηση της αγοράς συνδέονται με αξιόπιστα σενάρια ενεργειακής απόδοσης,

δ)

τον τρόπο με τον οποίο οι υπάρχουσες πολιτικές και μέτρα και οι προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα πρόκειται να προσελκύσουν τις επενδύσεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή τους.

3.   Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του κοινού εκτενείς πληροφορίες σχετικά με τις παραδοχές, τις παραμέτρους και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται για τα τελικά σενάρια και τις προβλέψεις, λαμβάνοντας υπόψη τους στατιστικούς περιορισμούς, τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

Άρθρο 9

Προσχέδια ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Έως την 31η Δεκεμβρίου 2018, και εν συνεχεία έως την 1η Ιανουαρίου 2028 και ανά δέκα έτη εφεξής, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και υποβάλλει στην Επιτροπή προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 και το παράρτημα Ι.

2.   Η Επιτροπή αξιολογεί τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και δύναται να εκδίδει ειδικές ανά χώρα συστάσεις προς τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 34 το αργότερο έξι μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής των εν λόγω ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα. Οι συστάσεις αυτές μπορούν να εξετάζουν ιδίως:

α)

το επίπεδο φιλοδοξίας των στόχων, επιδιώξεων και συνεισφορών με στόχο τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση, καθώς και το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος το 2030 όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο δ), λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την κατανάλωση ενέργειας, όπως αναφέρονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος στο προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, καθώς και τους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης για διασυνδεσιμότητα, που ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.1,

β)

τις πολιτικές και τα μέτρα σχετικά με τους στόχους σε επίπεδο κράτους μέλους και Ένωσης, καθώς και άλλες πολιτικές και μέτρα με ενδεχόμενο διασυνοριακό ενδιαφέρον,

γ)

οποιεσδήποτε πρόσθετες πολιτικές και μέτρα που ενδεχομένως απαιτούνται στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα,

δ)

τις αλληλεπιδράσεις και τη συνοχή των υπαρχουσών και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιλαμβάνονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα στο πλαίσιο μίας διάστασης και μεταξύ διαφορετικών διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης.

3.   Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει δεόντως υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής στο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν λάβει υπόψη σύσταση ή ουσιώδες μέρος αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος παρέχει και δημοσιοποιεί την αιτιολόγησή του.

4.   Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης που αναφέρεται στο άρθρο 10, κάθε κράτος μέλος θέτει στη διάθεση του κοινού τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδιά του για την ενέργεια και το κλίμα.

Άρθρο 10

Δημόσια διαβούλευση

Με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων του ενωσιακού δικαίου, κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει στο κοινό την έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή της δυνατότητας να συμμετέχει στην κατάρτιση του ενοποιημένου εθνικού προσχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο 2021-2030, στην κατάρτιση του τελικού σχεδίου αρκετά πριν από την έγκρισή του – καθώς και των μακροπρόθεσμων στρατηγικών που αναφέρονται στο άρθρο 15. Κάθε κράτος μέλος επισυνάπτει κατά την υποβολή των εγγράφων αυτών στην Επιτροπή σύνοψη των απόψεων ή των προσωρινών απόψεων του κοινού. Στον βαθμό που εφαρμόζεται η οδηγία 2001/42/ΕΚ, οι διαβουλεύσεις που διενεργούνται επί του προσχεδίου σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία θεωρείται ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις δημόσιας διαβούλευσης του παρόντος κανονισμού.

Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι το κοινό ενημερώνεται. Κάθε κράτος μέλος θέτει εύλογα χρονοδιαγράμματα, τα οποία παρέχουν στο κοινό επαρκή χρόνο για να ενημερωθεί, να συμμετάσχει και να εκφράσει τις απόψεις του. Κάθε κράτος μέλος μεριμνά για την ενημέρωση του κοινού.

Κάθε κράτος μέλος περιορίζει τη διοικητική πολυπλοκότητα κατά την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 11

Πολυεπίπεδος διάλογος για το κλίμα και την ενέργεια

Κάθε κράτος μέλος καθιερώνει πολυεπίπεδο διάλογο για το κλίμα και την ενέργεια σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες, στο πλαίσιο του οποίου οι τοπικές αρχές, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, η επιχειρηματική κοινότητα, οι επενδυτές και άλλοι σχετικοί συμφεροντούχοι, καθώς και το ευρύ κοινό, μπορούν να συμμετέχουν ενεργά και να συζητούν τα διάφορα σενάρια που προβλέπονται για τις ενεργειακές και κλιματικές πολιτικές, μεταξύ άλλων μακροπρόθεσμα, και να αξιολογούν την πρόοδο, εκτός εάν έχει ήδη κάποια δομή που εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό. Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα μπορούν να συζητούνται στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου.

Άρθρο 12

Περιφερειακή συνεργασία

1.   Τα κράτη μέλη συνεργάζονται μεταξύ τους, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις υφιστάμενες και δυνητικές μορφές περιφερειακής συνεργασίας, για την αποτελεσματική επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών που καθορίζονται στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα.

2.   Αρκετά πριν από την υποβολή του προσχεδίου του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα στην Επιτροπή κατά το άρθρο 9 παράγραφος 1 – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, κατά την κατάρτιση του τελικού σχεδίου αρκετά πριν από την έγκρισή του – κάθε κράτος μέλος προσδιορίζει τις δυνατότητες περιφερειακής συνεργασίας και διαβουλεύεται με τα όμορα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων στα φόρα περιφερειακής συνεργασίας. Αν κριθεί σκόπιμο από το κράτος μέλος που συντάσσει το σχέδιο, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί, κατά περίπτωση, να διαβουλεύεται με άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Τα νησιωτικά κράτη μέλη χωρίς ενεργειακές διασυνδέσεις με άλλα κράτη μέλη διενεργούν τις εν λόγω διαβουλεύσεις με τα όμορα κράτη μέλη με τα οποία μοιράζονται θαλάσσια σύνορα. Στα κράτη μέλη με τα οποία πραγματοποιούνται οι διαβουλεύσεις θα πρέπει να παρέχεται εύλογη προθεσμία για να αντιδράσουν. Κάθε κράτος μέλος ορίζει στο προσχέδιο του ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα – σε ό,τι αφορά τα σχέδια για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, στο τελικό εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα – τουλάχιστον τα προσωρινά αποτελέσματα των εν λόγω περιφερειακών διαβουλεύσεων, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, του τρόπου με τον οποίο έχουν ληφθεί υπόψη οι παρατηρήσεις των κρατών μελών ή τρίτων χωρών με τα οποία έγιναν οι διαβουλεύσεις.

3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να συμμετέχουν σε εθελοντική από κοινού σύνταξη τμημάτων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και των εκθέσεων προόδου τους, μεταξύ άλλων σε φόρα περιφερειακής συνεργασίας. Εάν το πράξουν, το αποτέλεσμα αντικαθιστά τα αντίστοιχα τμήματα των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και των εκθέσεων προόδου τους. Κατόπιν αιτήματος δύο ή περισσότερων κρατών μελών, η Επιτροπή διευκολύνει αυτό το εγχείρημα.

4.   Για να διευκολυνθούν η ολοκλήρωση της αγοράς και οι οικονομικά αποδοτικές πολιτικές και μέτρα, τα κράτη μέλη, κατά την περίοδο μεταξύ της προθεσμίας για την υποβολή των ενοποιημένων εθνικών προσχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα και της προθεσμίας για την υποβολή των τελικών τους σχεδίων, παρουσιάζουν τα σχετικά τμήματα του προσχεδίου του ενοποιημένου εθνικού τους σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα σε σχετικά φόρα περιφερειακής συνεργασίας με στόχο την οριστικοποίησή τους. Εφόσον απαιτείται, η Επιτροπή διευκολύνει αυτήν τη συνεργασία και τη διαβούλευση μεταξύ των κρατών μελών και, εάν εντοπίσει ευκαιρίες για περαιτέρω περιφερειακή συνεργασία, μπορεί να παρέχει ενδεικτική καθοδήγηση στα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί και να διασφαλισθεί η αποτελεσματική συνεργασία και διαδικασία διαβούλευσης.

5.   Τα κράτη μέλη εξετάζουν τις παρατηρήσεις των άλλων κρατών μελών, σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 στο τελικό ενοποιημένο εθνικό τους σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, και επεξηγούν στα εν λόγω σχέδια τον τρόπο συνεκτίμησης των εν λόγω παρατηρήσεων.

6.   Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη συνεχίζουν να συνεργάζονται σε περιφερειακό επίπεδο, και, κατά περίπτωση, στα φόρα περιφερειακής συνεργασίας, κατά την υλοποίηση των συναφών πολιτικών και των μέτρων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων τους για την ενέργεια και το κλίμα.

7.   Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τα συμβαλλόμενα μέρη της Ενεργειακής Κοινότητας και με τρίτες χώρες που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

8.   Στον βαθμό που εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2001/42/ΕΚ, οι διασυνοριακές διαβουλεύσεις που πραγματοποιήθηκαν για το προσχέδιο σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω οδηγίας θεωρείται ότι ικανοποιούν τις υποχρεώσεις για την περιφερειακή συνεργασία βάσει του παρόντος κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 13

Αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

Με βάση τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και τις κοινοποιηθείσες επικαιροποιήσεις τους σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 14, η Επιτροπή αξιολογεί ειδικά εάν:

α)

οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές επαρκούν για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, για την πρώτη δεκαετή περίοδο ιδίως, των επιδιώξεων του πλαισίου για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 της Ένωσης,

β)

τα σχέδια συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των άρθρων 3 έως 12 και τα κράτη μέλη έχουν λάβει δεόντως υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 34.

Άρθρο 14

Επικαιροποίηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Έως την 30ή Ιουνίου 2023 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2033 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο επικαιροποίησης του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή παρέχουν στην Επιτροπή τους λόγους για τους οποίους το σχέδιο δεν χρειάζεται επικαιροποίηση.

2.   Έως την 30ή Ιουνίου 2024 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2034 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή επικαιροποίηση του τελευταίου κοινοποιηθέντος ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα, εκτός εάν έχει επισημάνει τους λόγους για τους οποίους το σχέδιο δεν χρειάζεται επικαιροποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3.   Στην επικαιροποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κάθε κράτος μέλος τροποποιεί τον εθνικό του στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά σε σχέση με κάθε ποσοτικοποιημένο ενωσιακό στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά που καθορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1), για να αποτυπώσει αυξημένη φιλοδοξία σε σύγκριση με αυτήν που καθορίζεται στο τελευταίο κοινοποιημένο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα. Στην επικαιροποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κάθε κράτος μέλος τροποποιεί τον εθνικό του στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά σε σχέση με κάθε ποσοτικοποιημένο ενωσιακό στόχο, επιδίωξη ή συνεισφορά που καθορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) και στοιχείο β), μόνο για να αποτυπώσει ίση ή αυξημένη φιλοδοξία σε σύγκριση με αυτήν που καθορίζεται στο τελευταίο κοινοποιημένο ενοποιημένο εθνικό του σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα.

4.   Τα κράτη μέλη, στο επικαιροποιημένο ενοποιημένο εθνικό σχέδιό τους για την ενέργεια και το κλίμα, επιδιώκουν τον μετριασμό των ενδεχόμενων αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που καθίστανται εμφανείς στην ενοποιημένη έκθεση σύμφωνα με τα άρθρα 17 έως 25.

5.   Στις επικαιροποιήσεις τους που αναφέρονται στην παράγραφο 2 τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, καθώς και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού.

6.   Οι διαδικασίες που καθορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 και στα άρθρα 10 και 12 εφαρμόζονται κατά την κατάρτιση και την αξιολόγηση των επικαιροποιημένων ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα.

7.   Το παρόν άρθρο δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να επιφέρουν αλλαγές και προσαρμογές στις εθνικές πολιτικές που καθορίζονται ή αναφέρονται στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα ανά πάσα στιγμή, εφόσον οι εν λόγω αλλαγές και προσαρμογές περιλαμβάνονται στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Μακροπρόθεσμες στρατηγικές

Άρθρο 15

Μακροπρόθεσμες στρατηγικές

1.   Έως την 1η Ιανουαρίου 2020 και στη συνέχεια έως την 1η Ιανουαρίου 2029 και εφεξής ανά 10 έτη, κάθε κράτος μέλος καταρτίζει και υποβάλλει στην Επιτροπή τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του με προοπτική τουλάχιστον 30 ετών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, εφόσον χρειάζεται, να επικαιροποιούν τις στρατηγικές αυτές ανά πενταετία.

2.   Αποσκοπώντας στην επίτευξη των συνολικών κλιματικών στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 3, η Επιτροπή εγκρίνει, έως την 1η Απριλίου 2019, πρόταση για μακροπρόθεσμη στρατηγική της Ένωσης για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού, λαμβάνοντας υπόψη τα ενοποιημένα εθνικά προσχέδια των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα. Η μακροπρόθεσμη στρατηγική που αναφέρεται στην παρούσα παράγραφο περιλαμβάνει ανάλυση που καλύπτει τουλάχιστον:

α)

διάφορα σενάρια για τη συμβολή της Ένωσης στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην παράγραφο 3, μεταξύ δε άλλων ένα σενάριο για την επίτευξη καθαρών μηδενικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στο εσωτερικό της Ένωσης έως το 2050 και αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια,

β)

τις επιπτώσεις των σεναρίων που αναφέρονται στο στοιχείο α) στον υπολειπόμενο προϋπολογισμό για τον άνθρακα σε παγκόσμιο και ενωσιακό επίπεδο, ώστε να τροφοδοτηθεί η συζήτηση σχετικά με την οικονομική αποδοτικότητα, την αποτελεσματικότητα και τη δίκαιη κατανομή της μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

3.   Οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών και της Ένωσης συμβάλλουν:

α)

στην υλοποίηση των δεσμεύσεων της Ένωσης και των κρατών μελών βάσει της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού για μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες και στην προώθηση της αυξημένης δέσμευσης άνθρακα,

β)

στην υλοποίηση του στόχου της συμφωνίας του Παρισιού για συγκράτηση της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη πολύ κάτω από τους 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και στην προσπάθεια περιορισμού της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα,

γ)

στην επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και την ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς σε συμφωνία με τον στόχο της Ένωσης, στο πλαίσιο των απαραίτητων μειώσεων σύμφωνα με τη Διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPCC) για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της Ένωσης με οικονομικά αποδοτικό τρόπο και την ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες προς επίτευξη των σκοπών της συμφωνίας του Παρισιού για τη θερμοκρασία, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων του θερμοκηπίου εντός της Ένωσης όσο το δυνατόν νωρίτερα και, κατά περίπτωση, επίτευξη αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια,

δ)

σε ένα ενεργειακό σύστημα εντός της Ένωσης υψηλής ενεργειακής απόδοσης βασιζόμενο σε μεγάλο βαθμό στις ανανεώσιμες πηγές.

4.   Οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών θα πρέπει να περιλαμβάνουν τα στοιχεία που παρατίθενται στο παράρτημα IV. Επιπλέον, οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές των κρατών μελών και της Ένωσης καλύπτουν:

α)

τις συνολικές μειώσεις εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τις ενισχύσεις των απορροφήσεων από καταβόθρες,

β)

τις μειώσεις εκπομπών και τις ενισχύσεις απορροφήσεων στους επιμέρους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της θέρμανσης και ψύξης και του κτιριακού τομέα (οικιστικού και τριτογενούς), του αγροτικού τομέα, των αποβλήτων και της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοκομίας (LULUCF),

γ)

την αναμενόμενη πρόοδο σε σχέση με τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένης της έντασης αερίων του θερμοκηπίου, της έντασης CO2 του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, των σχετικών εκτιμήσεων για τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις και των στρατηγικών για σχετική έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία,

δ)

στο μέτρο του δυνατού, τις αναμενόμενες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις των μέτρων για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των πτυχών που αφορούν τη μακροοικονομική και την κοινωνική ανάπτυξη, τους κινδύνους και τα οφέλη για την υγεία, καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος,

ε)

συνδέσεις με άλλους εθνικούς μακροπρόθεσμους στόχους, σχέδια και άλλες πολιτικές και μέτρα, και επενδύσεις.

5.   Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV με σκοπό την προσαρμογή του στις εξελίξεις της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης ή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την ενέργεια και το κλίμα, που συνδέονται άμεσα και συγκεκριμένα με τις σχετικές αποφάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο της UNFCCC και, ιδίως, της συμφωνίας του Παρισιού.

6.   Τα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα είναι συνεπή προς τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

7.   Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ενημερώνουν και δημοσιοποιούν αμέσως τις αντίστοιχες μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους και τις τυχόν επικαιροποιήσεις τους, μεταξύ άλλων μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας που αναφέρεται στο άρθρο 28. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δημοσιοποιούν τα σχετικά δεδομένα των τελικών αποτελεσμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

8.   Η Επιτροπή στηρίζει τα κράτη μέλη στην κατάρτιση των μακροπρόθεσμων στρατηγικών τους, παρέχοντας πληροφορίες για την κατάσταση των βασικών επιστημονικών γνώσεων και προσφέροντας ευκαιρίες ανταλλαγής γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών, συμπεριλαμβανομένης, κατά περίπτωση, της παροχής κατευθύνσεων προς τα κράτη μέλη κατά τη φάση ανάπτυξης και εφαρμογής των στρατηγικών τους.

9.   Η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον οι εθνικές μακροπρόθεσμες στρατηγικές είναι κατάλληλες για την συλλογική επίτευξη των στόχων και των επιδιώξεων της Ενεργειακής Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 1 και παρέχει πληροφορίες για οποιαδήποτε εναπομένουσα συλλογική απόκλιση.

Άρθρο 16

Στρατηγικό σχέδιο για το μεθάνιο

Δεδομένου του υψηλού δυναμικού υπερθέρμανσης του πλανήτη και του σχετικά σύντομου ατμοσφαιρικού κύκλου ζωής του μεθανίου, η Επιτροπή αναλύει τις επιπτώσεις της εφαρμογής πολιτικών και μέτρων για τη μείωση του βραχυπρόθεσμου και μεσοπρόθεσμου αντικτύπου των εκπομπών μεθανίου επί των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ένωση. Λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους της κυκλικής οικονομίας, κατά περίπτωση, η Επιτροπή εξετάζει επιλογές πολιτικής για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου και διατυπώνει ένα στρατηγικό σχέδιο της Ένωσης για το μεθάνιο ως αναπόσπαστο μέρος της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 15.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

Υποβολή εκθέσεων

Τμήμα 1

Διετείς εκθέσεις προόδου και παρακολούθηση τους

Άρθρο 17

Ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 26, έως τις 15 Μαρτίου 2023 και εφεξής ανά δύο έτη, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την κατάσταση εφαρμογής του ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα με τη μορφή ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που καλύπτει και τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης.

2.   Η ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα καλύπτει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)

πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο ως προς την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα και σχετικά με τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση απαραίτητων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξή τους, συμπεριλαμβανομένης μιας αξιολόγησης των πραγματικών επενδύσεων σε σχέση με τις αρχικές επενδυτικές παραδοχές,

β)

κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο στη θέσπιση του διαλόγου που αναφέρεται στο άρθρο 11,

γ)

τις πληροφορίες που αναφέρονται στα άρθρα 20 έως 25 και, κατά περίπτωση, τις επικαιροποιήσεις πολιτικών και μέτρων σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα,

δ)

πληροφορίες σχετικά με την προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1),

ε)

στο μέτρο του δυνατού, την ποσοτικοποίηση του αντίκτυπου των πολιτικών και των μέτρων του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα όσον αφορά την ποιότητα του αέρα και τις εκπομπές ατμοσφαιρικών ρύπων.

Η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν διετείς εκθέσεις σύμφωνα με την απόφαση 2/CP.17 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC και εθνικές ανακοινώσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 της UNFCCC στη γραμματεία της UNFCCC.

3.   Η ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα καλύπτει τις πληροφορίες που περιέχονται στις ετήσιες εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 3 και τις πληροφορίες για τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που περιέχονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18.

4.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την επιτροπή Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο β), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο, τις τεχνικές λεπτομέρειες και τη διαδικασία για τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

5.   Η συχνότητα και η κλίμακα των πληροφοριών και των επικαιροποιήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο γ) αντισταθμίζονται από την ανάγκη διασφάλισης επαρκούς επενδυτικής ασφάλειας.

6.   Σε περίπτωση έκδοσης από την Επιτροπή συστάσεων σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 ή 2, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα που ενέκρινε και έθεσε σε εφαρμογή για την ικανοποίηση των εν λόγω συστάσεων. Κατά περίπτωση, στις πληροφορίες αυτές περιλαμβάνεται αναλυτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής.

Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποφασίσει να μην λάβει υπόψη σύσταση ή ουσιώδες τμήμα αυτής, παρέχει την αιτιολόγησή του.

7.   Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 18

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα για τα αέρια του θερμοκηπίου και τις προβλέψεις

1.   Έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με:

α)

τις οικείες εθνικές πολιτικές και τα μέτρα ή την ομάδα μέτρων, όπως ορίζεται στο παράρτημα VI και

β)

τις οικείες εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οργανωμένες ανά αέριο ή ομάδα αερίων (υδροφθοράνθρακες και υπερφθοράνθρακες), όπως παρατίθενται στο παράρτημα V μέρος 2. Στις εθνικές προβλέψεις λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές και τα μέτρα που θεσπίστηκαν σε επίπεδο Ένωσης και περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα VII.

2.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις πλέον επικαιροποιημένες προβλέψεις που έχουν στη διάθεσή τους. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν υποβάλει, έως τις 15 Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους, πλήρεις προβλέψεις και η Επιτροπή είναι βέβαιη ότι τα κενά στις εκτιμήσεις, τα οποία έχουν εντοπιστεί με τις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας που εφαρμόζει, δεν μπορούν να αναπληρωθούν από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, η Επιτροπή δύναται να εκπονήσει τις εκτιμήσεις που είναι αναγκαίες για την κατάρτιση των ενωσιακών προβλέψεων σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος.

3.   Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών στις πληροφορίες που καθίστανται διαθέσιμες δυνάμει της παραγράφου 1 στη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου υποβολής εκθέσεων, το κράτος μέλος διαβιβάζει τις αλλαγές αυτές στην Επιτροπή έως τις 15 Μαρτίου του έτους που έπεται της προηγούμενης έκθεσης.

4.   Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονικό μορφότυπο, τις εθνικές προβλέψεις τους σύμφωνα με την παράγραφο 1 και τις σχετικές εκτιμήσεις κόστους και επιπτώσεων των εθνικών πολιτικών και μέτρων στην υλοποίηση των πολιτικών της Ένωσης που σχετίζονται με τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε συνδυασμό με τυχόν σχετικές τεχνικές αναφορές στις οποίες βασίζονται. Οι εν λόγω προβλέψεις και εκτιμήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές.

Άρθρο 19

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με τις εθνικές δράσεις προσαρμογής, τη χρηματοδοτική και τεχνολογική στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες και τα έσοδα από πλειστηριασμό

1.   Έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τον εθνικό σχεδιασμό και τις στρατηγικές προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, όπου περιγράφονται οι δράσεις που έχουν τεθεί σε εφαρμογή και προγραμματιστεί για τη διευκόλυνση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος 1 και βάσει των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

2.   Έως τις 31 Ιουλίου 2021 και ανά έτος εφεξής (έτος Χ), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων που περιήλθαν στο κράτος μέλος από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 και το άρθρο 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που ορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος 3.

3.   Έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2021 και ανά έτος εφεξής (έτος X), τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη στήριξη στις αναπτυσσόμενες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που ορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος 2 και βάσει των σχετικών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού.

4.   Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή βάσει του παρόντος άρθρου, εξαιρουμένων των πληροφοριών που προσδιορίζονται στο παράρτημα VIII μέρος 2 στοιχείο β).

5.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 20

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με:

α)

την εφαρμογή των ακόλουθων πορειών και στόχων:

1)

την ενδεικτική εθνική πορεία του συνολικού μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030,

2)

τις εκτιμώμενες πορείες για το τομεακό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030, στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών,

3)

τις εκτιμώμενες πορείες ανά τεχνολογία ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για την επίτευξη των συνολικών και τομεακών πορειών σε σχέση με την κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 έως το 2030, συμπεριλαμβανομένης της συνολικής αναμενόμενης ακαθάριστης κατανάλωσης τελικής ενέργειας ανά τεχνολογία και ανά τομέα σε εκατομμύρια ΤΙΠ και της συνολικής προγραμματισμένης εγκατεστημένης δυναμικότητας ανά τεχνολογία και ανά τομέα σε MW,

4)

τις πορείες ζήτησης βιοενέργειας, κατανεμημένης κατά θερμότητα, ηλεκτρική ενέργεια και μεταφορές, και τις πορείες προμήθειας βιομάζας, ανά πρώτη ύλη και προέλευση (με διάκριση μεταξύ εγχώριας παραγωγής και εισαγωγών). Για τη δασική βιομάζα, εκτίμηση της πηγής της και των επιπτώσεων στην καταβόθρα LULUCF,

5)

κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες και στόχους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμοι και τομεακοί, (όπως το μερίδιο ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από βιομάζα χωρίς την παραγωγή θερμότητας, το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, τη χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από αστικά κέντρα, κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ιδιοκατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές), την ενέργεια η οποία ανακτάται από την ιλύ που αποκτάται μέσω της επεξεργασίας των λυμάτων,

β)

την εφαρμογή των ακόλουθων πολιτικών και μέτρων:

1)

τις εφαρμοζόμενες, εγκεκριμένες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς στη δεσμευτική ενωσιακή επιδίωξη για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων τομεακών και τεχνολογικών μέτρων, με ειδική επανεξέταση της εφαρμογής των μέτρων που ορίζονται στα άρθρα 23 έως 28 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

2)

εφόσον υπάρχουν, ειδικά μέτρα για την περιφερειακή συνεργασία,

3)

με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, ειδικά μέτρα για τη χρηματοδοτική στήριξη, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών,

4)

κατά περίπτωση, αξιολόγηση της στήριξης στην ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές την οποία οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

5)

ειδικά μέτρα για την εκπλήρωση των απαιτήσεων των άρθρων 15 έως 18 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

6)

κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα για την εκτίμηση, τη διαφάνεια και τη μείωση της ανάγκης για υποχρεωτική δυναμικότητα που μπορεί να οδηγήσει σε περικοπή της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

7)

σύνοψη των πολιτικών και των μέτρων βάσει του υποστηρικτικού πλαισίου που τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 6 και το άρθρο 22 παράγραφος 5 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 για την προώθηση και διευκόλυνση της ανάπτυξης της ιδιοκατανάλωσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και των κοινοτήτων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

8)

μέτρα που προωθούν τη χρήση ενέργειας από βιομάζα, ιδίως από για αξιοποίηση της βιομάζας με νέους τρόπους, στα οποία λαμβάνεται υπόψη η διαθεσιμότητα βιομάζας, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης βιομάζας καθώς και μέτρα για τη βιωσιμότητα της βιομάζας που παράγεται και χρησιμοποιείται,

9)

μέτρα που εφαρμόζονται για την αύξηση του μεριδίου ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς της θέρμανσης, της ψύξης και των μεταφορών,

10)

πολιτικές και μέτρα που διευκολύνουν την αποδοχή των συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας,

γ)

όπως καθορίζονται στο παράρτημα IX μέρος 1.

Άρθρο 21

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή απόδοση

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με:

α)

την εφαρμογή των ακόλουθων πορειών, στόχων και επιδιώξεων:

1)

την ενδεικτική πορεία για την ετήσια κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030 ως εθνική συνεισφορά εξοικονόμησης ενέργειας για την επίτευξη της επιδίωξης σε επίπεδο Ένωσης για το 2030, συμπεριλαμβανομένης της υποκείμενης μεθοδολογίας,

2)

τα ενδεικτικά ορόσημα της μακροπρόθεσμης στρατηγικής για την ανακαίνιση του εθνικού κτιριακού αποθέματος τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, καθώς και τις συνεισφορές στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης σύμφωνα με την οδηγία 2012/27/ΕΕ σε συμφωνία με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

3)

κατά περίπτωση, επικαιροποίηση άλλων εθνικών στόχων, οι οποίοι καθορίζονται στο εθνικό σχέδιο,

β)

την εφαρμογή των ακόλουθων πολιτικών και μέτρων:

1)

εφαρμοζόμενες, εγκεκριμένες και προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της ενδεικτικής εθνικής συνεισφοράς ενεργειακής απόδοσης για το 2030, καθώς και άλλους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 6, συμπεριλαμβανομένων μέτρων και μέσων που έχουν προγραμματιστεί (μεταξύ άλλων και οικονομικού χαρακτήρα) για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, των μέτρων για την αξιοποίηση του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης των υποδομών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και άλλων μέτρων για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης,

2)

κατά περίπτωση, μηχανισμούς της αγοράς που παρέχουν κίνητρα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, μεταξύ των οποίων, όχι όμως κατ' αποκλειστικότητα, ενεργειακοί φόροι, εισφορές και επιδόματα,

3)

εθνικό καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικά μέτρα δυνάμει των άρθρων 7α και 7β της οδηγίας 2012/27/ΕΕ, και σύμφωνα με το παράρτημα III του παρόντος κανονισμού,

4)

μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

5)

πολιτικές και μέτρα για την προώθηση των ενεργειακών υπηρεσιών στον δημόσιο τομέα και μέτρα για την άρση των ρυθμιστικών και μη ρυθμιστικών φραγμών που παρεμποδίζουν τη σύναψη συμβάσεων ενεργειακής απόδοσης και άλλα πρότυπα υπηρεσιών ενεργειακής απόδοσης,

6)

περιφερειακή συνεργασία στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, κατά περίπτωση,

7)

με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, μέτρα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση,

γ)

όπως ορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος IX.

Άρθρο 22

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή:

α)

εθνικών στόχων για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας και εφοδιασμού,

β)

κατά περίπτωση, εθνικών στόχων για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές από τρίτες χώρες,

γ)

εθνικών στόχων για την ανάπτυξη της ικανότητας αντιμετώπισης του περιορισμένου ή διακοπτόμενου εφοδιασμού ενός ενεργειακού πόρου, συμπεριλαμβανομένων του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας,

δ)

εθνικών στόχων για την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού συστήματος ενέργειας, ιδίως μέσω της ανάπτυξης εγχώριων πηγών ενέργειας, ανταπόκρισης στη ζήτηση και αποθήκευσης ενέργειας,

ε)

εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ),

στ)

της περιφερειακής συνεργασίας για την εφαρμογή των στόχων και των πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ),

ζ)

με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, μέτρων χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση.

Άρθρο 23

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την εσωτερική αγορά ενέργειας

1.   Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων στόχων και μέτρων:

α)

του επιπέδου διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας, στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος έως το 2030 λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη του 15 % τουλάχιστον για τη διασύνδεση ηλεκτρικής ενέργειας για το 2030 και τους δείκτες που ορίζονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.4.1, καθώς και των μέτρων για την εφαρμογή της στρατηγικής για την επίτευξη αυτού του επιπέδου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη χορήγηση αδειών,

β)

των βασικών έργων για τις υποδομές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, τα οποία είναι απαραίτητα για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων στο πλαίσιο των πέντε διαστάσεων της Ενεργειακής Ένωσης,

γ)

κατά περίπτωση, των προβλεπόμενων κύριων έργων υποδομής εκτός από τα έργα κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένων των έργων υποδομής στα οποία συμμετέχουν τρίτες χώρες, και, στο μέτρο του εφικτού, μια γενική αξιολόγηση της συμβατότητάς τους με τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της Ενεργειακής Ένωσης, καθώς και της συνεισφοράς σε αυτά,

δ)

των εθνικών στόχων σχετικά με άλλες πλευρές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, η ενοποίηση και η σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού, οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο,

ε)

κατά περίπτωση, των εθνικών στόχων και μέτρων σχετικά με τη χωρίς διακρίσεις συμπερίληψη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την ανταπόκριση από την πλευρά της ζήτησης και την αποθήκευση, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις αγορές ενέργειας,

στ)

κατά περίπτωση, των εθνικών στόχων και μέτρων που διασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές συμμετέχουν στο ενεργειακό σύστημα και αποκομίζουν οφέλη από την αυτοπαραγωγή και τις νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των έξυπνων μετρητών,

ζ)

μέτρων σχετικά με τη διασφάλιση της επάρκειας του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας,

η)

εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ),

θ)

της περιφερειακής συνεργασίας για την εφαρμογή των στόχων και των πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως η),

ι)

με την επιφύλαξη των άρθρων 107 και 108 ΣΛΕΕ, των μέτρων χρηματοδότησης σε εθνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον τομέα της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, μεταξύ άλλων για την επιδίωξη της διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας, κατά περίπτωση,

ια)

μέτρων για την ενίσχυση της ευελιξίας του ενεργειακού συστήματος όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης της σύζευξης της ενδοημερήσιας αγοράς και των διασυνοριακών αγορών εξισορρόπησης.

2.   Οι πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι συνεπείς με και, κατά περίπτωση, βασίζονται στην έκθεση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών που αναφέρεται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και στο άρθρο 41 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2009/73/ΕΚ.

Άρθρο 24

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την ενεργειακή φτώχεια

Όπου εφαρμόζεται το άρθρο 3 παράγραφος 3 στοιχείο δ) δεύτερο εδάφιο, το οικείο κράτος μέλος περιλαμβάνει στην ολοκληρωμένη εθνική έκθεση προόδου του για την ενέργεια και το κλίμα:

α)

πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο προς τον εθνικό ενδεικτικό στόχο μείωσης του αριθμού των νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια και

β)

ποσοτικές πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των νοικοκυριών σε ενεργειακή φτώχεια και, εφόσον είναι διαθέσιμες, πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.

Η Επιτροπή διαβιβάζει τα δεδομένα που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παρόν άρθρο στο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ενεργειακής Φτώχειας.

Άρθρο 25

Υποβολή ενοποιημένων εκθέσεων σχετικά με την έρευνα, την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα

Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων στόχων και μέτρων:

α)

κατά περίπτωση, εθνικών στόχων και πολιτικών που μεταφέρουν σε εθνικό πλαίσιο τους στόχους και τις πολιτικές του σχεδίου ΣΕΤ,

β)

εθνικών στόχων για τις συνολικές δημόσιες και, εφόσον υπάρχουν, ιδιωτικών δαπανών για την έρευνα και την καινοτομία σχετικά με τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, καθώς και για το τεχνολογικό κόστος και την ανάπτυξη επιδόσεων,

γ)

κατά περίπτωση, εθνικούς στόχων, συμπεριλαμβανομένων των μακροπρόθεσμων επιδιώξεων για το 2050 σχετικά με την εφαρμογή τεχνολογιών για την απαλλαγή των ενεργοβόρων και υψηλής έντασης άνθρακα βιομηχανικών τομέων από τις ανθρακούχες εκπομπές και, κατά περίπτωση, για τις σχετικές υποδομές μεταφοράς, χρήσης και αποθήκευσης άνθρακα,

δ)

εθνικών στόχων για τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στον τομέα της ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα,

ε)

εφαρμοζόμενων, εγκεκριμένων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στα στοιχεία β) και γ),

στ)

της συνεργασίας με άλλα κράτη μέλη για την εφαρμογή των στόχων και πολιτικών που αναφέρονται στα στοιχεία β) έως δ), συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού των πολιτικών και μέτρων στο πλαίσιο του σχεδίου ΣΕΤ, όπως είναι η προσαρμογή των προγραμμάτων έρευνας και των κοινών προγραμμάτων,

ζ)

μέτρων χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης κονδυλίων της Ένωσης, στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, κατά περίπτωση.

Τμήμα 2

Ετήσια υποβολή εκθέσεων

Άρθρο 26

Ετήσια υποβολή εκθέσεων

1.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου 2021 και εφεξής (έτος Χ) ανά έτος, σχετικά με:

α)

τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 2009/119/ΕΚ,

β)

τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα IX σημείο 3 της οδηγίας 2013/30/ΕΕ, σύμφωνα με το άρθρο 25 της εν λόγω οδηγίας.

2.   Έως τις 31 Ιουλίου 2021, και ανά έτος εφεξής (έτος X), τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τις προσεγγιστικές τους απογραφές αερίων του θερμοκηπίου για το έτος X-1.

Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή εκπονεί ετησίως μια ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, με βάση τις κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών ή, εάν ένα κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει τις κατά προσέγγιση απογραφές του μέχρι την εν λόγω ημερομηνία, με βάση δικές της εκτιμήσεις. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες αυτές έως τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους.

3.   Από το 2023, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους (έτος X) και τα προκαταρκτικά δεδομένα έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για τα αέρια του θερμοκηπίου και για την απογραφή που παρατίθενται στο παράρτημα V. Η έκθεση για τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου περιλαμβάνει επίσης πλήρη και επικαιροποιημένη έκθεση εθνικής απογραφής. Εντός τριών μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων, η Επιτροπή κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα V μέρος 1 στοιχείο ιδ), στην Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α).

4.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους εθνικές απογραφές, οι οποίες περιλαμβάνουν πληροφορίες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σχετικά με τα τελικά δεδομένα απογραφής αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την παράγραφο 3. Η Επιτροπή σε συνεργασία με τα κράτη μέλη εκπονεί ετησίως, έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους, ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, και εκπονεί έκθεση για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου, τις οποίες υποβάλλει στη γραμματεία της UNFCCC.

5.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τα προκαταρκτικά και τα τελικά δεδομένα εθνικών απογραφών έως τις 15 Ιανουαρίου και τις 15 Μαρτίου αντίστοιχα, για τα έτη 2027 και 2032, όπως καταρτίζονται για τους οικείους λογαριασμούς LULUCF για τον σκοπό των εκθέσεων συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

6.   Ανατίθεται Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για τα ακόλουθα:

α)

την τροποποίηση του παραρτήματος V μέρος 2, με την προσθήκη ή τη διαγραφή ουσιών από τον κατάλογο των αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με τις συναφείς αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού,

β)

τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού με τον καθορισμό τιμών για το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη και τον προσδιορισμό των κατευθυντήριων γραμμών για τις απογραφές που εφαρμόζονται, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

7.   Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τις τεχνικές λεπτομέρειες, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής των προσεγγιστικών απογραφών των αερίων του θερμοκηπίου που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δυνάμει της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, των απογραφών των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, καθώς και των εκτιμώμενων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και των απορροφήσεων σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα χρονοδιαγράμματα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές, καθώς και με τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση της Ένωσης με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων ως συμβαλλόμενου μέρους της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού. Στις εκτελεστικές πράξεις αυτές καθορίζονται επίσης οι προθεσμίες για τη συνεργασία και τον συντονισμό της Επιτροπής με τα κράτη μέλη κατά την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 27

Υποβολή εκθέσεων για τις επιδιώξεις του 2020

Έως τις 30 Απριλίου 2022, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την επίτευξη της εθνικής του επιδίωξης ενεργειακής απόδοσης για το 2020 που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/EΕ, παρέχοντας τις πληροφορίες που ορίζονται στο μέρος 2 του παραρτήματος IX του παρόντος κανονισμού, και των εθνικών συνολικών επιδιώξεων όσον αφορά το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020 όπως καθορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 2009/28/ΕΚ όπως ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 2020, παρέχοντας τις ακόλουθες πληροφορίες:

α)

τα μερίδια ανά τομέα (ηλεκτρική ενέργεια, θέρμανση και ψύξη, και μεταφορές) και τα συνολικά μερίδια της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020,

β)

τα μέτρα που λαμβάνονται για την επίτευξη των εθνικών επιδιώξεων για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές για το 2020, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που αφορούν τα καθεστώτα στήριξης, των εγγυήσεων προέλευσης και της απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών,

γ)

το μερίδιο της ενέργειας από τα βιοκαύσιμα και βιορευστά που παράγονται από σιτηρά και άλλα αμυλούχα, σακχαρούχα και ελαιούχα φυτά στην κατανάλωση ενέργειας στον τομέα των μεταφορών,

δ)

το μερίδιο της ενέργειας από τα βιοκαύσιμα και βιοαέρια για τις μεταφορές που παράγονται από πρώτες ύλες και άλλα καύσιμα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IX μέρος Α της οδηγίας 2009/28/ΕΚ όπως ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 2020, στην κατανάλωση ενέργειας στον τομέα των μεταφορών.

Τμήμα 3

Πλατφόρμα υποβολής εκθέσεων

Άρθρο 28

Ηλεκτρονική πλατφόρμα

1.   Η Επιτροπή δημιουργεί επιγραμμική πλατφόρμα (ηλεκτρονική πλατφόρμα) για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών, την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και τη διευκόλυνση της δημόσιας πρόσβασης στις πληροφορίες.

2.   Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή των εκθέσεων που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο στην Επιτροπή, μόλις αυτή τεθεί σε λειτουργία.

3.   Η ηλεκτρονική πλατφόρμα τίθεται σε λειτουργία από την 1η Ιανουαρίου 2020. Η Επιτροπή χρησιμοποιεί την ηλεκτρονική πλατφόρμα για τη διευκόλυνση της επιγραμμικής πρόσβασης του κοινού στις εκθέσεις που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο, στα τελικά ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, στις επικαιροποιήσεις τους, και στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές χαμηλών εκπομπών που αναφέρονται στο άρθρο 15, λαμβάνοντας υπόψη τα εμπορικώς ευαίσθητα δεδομένα και τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας των δεδομένων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

Συγκεντρωτική αξιολόγηση της προόδου και των μέτρων πολίτικης για την επίτευξη των επιδιώξεων της Ένωσης — παρακολούθηση από την Επιτροπή

Άρθρο 29

Αξιολόγηση της προόδου

1.   Έως τις 31 Οκτωβρίου 2021 και εφεξής ανά δύο έτη, η Επιτροπή αξιολογεί, ιδιαίτερα βάσει των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, άλλων πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού και των δεικτών και ευρωπαϊκών στατιστικών και δεδομένων, αν υπάρχουν, τα εξής:

α)

την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε ενωσιακό επίπεδο ως προς την επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια και το κλίμα για την πρώτη δεκαετή περίοδο, ιδίως με στόχο να αποφευχθούν τυχόν κενά στις επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση,

β)

την πρόοδο που έχει σημειωθεί από κάθε κράτος μέλος ως προς την επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών του, καθώς και ως προς την εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων που καθορίζονται στο εκάστοτε ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα,

γ)

τις συνολικές επιπτώσεις των αεροπορικών μεταφορών στο κλίμα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 ή τα αποτελέσματά τους, με βάση τα δεδομένα εκπομπών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 26, και βελτιώνει την ποσοτικοποίηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές εξελίξεις και τα δεδομένα εναέριας κυκλοφορίας, κατά περίπτωση,

δ)

τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και μέτρων των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα στη λειτουργία των ενωσιακών μέτρων πολιτικής για το κλίμα και την ενέργεια,

ε)

τον συνολικό αντίκτυπο των πολιτικών και των μέτρων που περιλαμβάνονται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα για τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΕΔΕ της ΕΕ) και για το ισοζύγιο προσφοράς και ζήτησης δικαιωμάτων στην ευρωπαϊκή αγορά άνθρακα.

2.   Στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή, ως μέρος της αξιολόγησης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, αξιολογεί την πρόοδο που σημειώθηκε στο μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση της Ένωσης με βάση την ενδεικτική ενωσιακή πορεία που αρχίζει από το 20 % το 2020, φθάνει σε σημεία αναφοράς τουλάχιστον 18 % το 2022, 43 % το 2025 και 65 % το 2027 της συνολικής αύξησης στο μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές μεταξύ της ενωσιακής επιδίωξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2020 και της ενωσιακής επιδίωξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030, και προσεγγίζει την ενωσιακή επιδίωξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές για το 2030 για ποσοστό τουλάχιστον 32 % το 2030.

3.   Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή, ως μέρος της αξιολόγησης η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1, αξιολογεί την πρόοδο που σημειώθηκε ως προς τη συλλογική επίτευξη μέγιστης κατανάλωσης ενέργειας σε ενωσιακό επίπεδο της τάξεως των 1 273 εκατομμυρίων ΤΙΠ πρωτογενούς ενέργειας και 956 εκατομμυρίων ΤΙΠ τελικής ενέργειας το 2030 σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

Κατά τη διενέργεια της αξιολόγησης, η Επιτροπή λαμβάνει τα εξής μέτρα:

α)

εξετάζει αν επιτυγχάνεται το ενωσιακό ορόσημο της μη υπέρβασης των 1 483 εκατομμυρίων ΤΙΠ κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και των 1 086 εκατομμυρίων ΤΙΠ κατανάλωσης τελικής ενέργειας το 2020,

β)

αξιολογεί αν η πρόοδος των κρατών μελών υποδηλώνει ότι η Ένωση στο σύνολό της βρίσκεται σε σωστή πορεία όσον αφορά το επίπεδο της κατανάλωσης ενέργειας το 2030, όπως αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση των πληροφοριών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη στις ενοποιημένες εθνικές εκθέσεις προόδου για την ενέργεια και το κλίμα,

γ)

χρησιμοποιεί τα αποτελέσματα μοντελοποιήσεων για τις μελλοντικές τάσεις της κατανάλωσης ενέργειας σε επίπεδο Ένωσης και σε εθνικό επίπεδο και χρησιμοποιεί άλλη συμπληρωματική ανάλυση,

δ)

λαμβάνει δεόντως υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας, τις οποίες αναφέρουν τα κράτη μέλη στα ενοποιημένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.

4.   Στον τομέα της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, στο πλαίσιο της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή αξιολογεί την πρόοδο η οποία συντελέσθηκε όσον αφορά το επίπεδο διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στο οποίο αποσκοπεί το κράτος μέλος για το 2030.

5.   Έως τις 31 Οκτωβρίου 2021 και ανά έτος εφεξής, η Επιτροπή αξιολογεί, ιδίως βάσει των πληροφοριών που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, αν η Ένωση και τα κράτη μέλη της έχουν σημειώσει επαρκή πρόοδο ως προς την εκπλήρωση των ακόλουθων απαιτήσεων:

α)

των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 της UNFCCC και του άρθρου 3 της συμφωνίας του Παρισιού, οι οποίες ορίζονται στις αποφάσεις που έλαβε η διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή η διάσκεψη των μερών της UNFCCC συνερχόμενη ως σύνοδος των μερών της συμφωνίας του Παρισιού,

β)

των υποχρεώσεων που καθορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (EΕ) 2018/842 και στο άρθρο 4 του κανονισμού (EΕ) 2018/841,

γ)

των στόχων που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Ενεργειακής Ένωσης και για την πρώτη δεκαετή περίοδο, προκειμένου να εκπληρωθούν οι επιδιώξεις για το 2030 για την ενέργεια και το κλίμα.

6.   Στην αξιολόγησή της, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις τελευταίες ειδικές ανά χώρα συστάσεις που εκδίδονται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

7.   Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την αξιολόγησή της σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ως μέρος της έκθεσης σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35.

Άρθρο 30

Ασυνέπειες με τους βασικούς στόχους και επιδιώξεις της Ενεργειακής Ένωσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842

1.   Με βάση την αξιολόγηση σύμφωνα με το άρθρο 29, η Επιτροπή εκδίδει συστάσεις προς κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 34, αν οι εξελίξεις της πολιτικής στο συγκεκριμένο κράτος μέλος εμφανίζουν ασυνέπειες με τους βασικούς στόχους της Ενεργειακής Ένωσης.

2.   Ένα κράτος μέλος που προτίθεται να χρησιμοποιήσει την ευελιξία σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 περιλαμβάνει στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, μόλις τα συγκεκριμένα στοιχεία καταστούν διαθέσιμα, το επίπεδο προβλεπόμενης χρήσης και τις προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα εκπλήρωσης των απαιτήσεων που ορίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 για την περίοδο από το 2021 έως το 2030.

Άρθρο 31

Μέτρα σε περίπτωση ανεπαρκούς φιλοδοξίας των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα

1.   Εάν, βάσει της αξιολόγησής της για τα προσχέδια των ολοκληρωμένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 9 ή της αξιολόγησής της για τα σχέδια επικαιροποίησης των τελικών σχεδίων σύμφωνα με το άρθρο 14, και στο πλαίσιο της επαναληπτικής διαδικασίας, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές των κρατών μελών είναι ανεπαρκείς για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, για την ενωσιακή δεσμευτική επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές έως το 2030 και για την ενωσιακή επιδίωξη για την ενεργειακή απόδοση έως το 2030, τότε η Επιτροπή εκδίδει – σε ό,τι αφορά την ενωσιακή επιδίωξη για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές – και δύναται να εκδώσει – σε ό,τι αφορά τους άλλους στόχους της Ενεργειακής Ένωσης – συστάσεις προς τα κράτη μέλη των οποίων τις συνεισφορές κρίνει ανεπαρκείς, προκειμένου να αυξήσει τη φιλοδοξία τους και να διασφαλίσει ένα επαρκές επίπεδο συλλογικής φιλοδοξίας.

2.   Εάν προκύψει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή βασίζει την αξιολόγησή της στον μαθηματικό τύπο που παρατίθεται στο παράρτημα II, ο οποίος βασίζεται στα αντικειμενικά κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο ε) σημεία i) έως v), συνεκτιμώντας δεόντως τις σχετικές περιστάσεις που επηρεάζουν την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως αναφέρεται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο.

Εάν προκύψει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και του αθροίσματος των εθνικών συνεισφορών στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή αξιολογεί ιδίως τις σχετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, τις πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη στα ολοκληρωμένα εθνικά τους σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα, τα αποτελέσματα που προκύπτουν από ασκήσεις μοντελοποίησης σε σχέση με τις μελλοντικές τάσεις στην κατανάλωση ενέργειας, καθώς και άλλες συμπληρωματικές αναλύσεις, κατά περίπτωση.

Με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων του παρόντος άρθρου, και με μοναδικό σκοπό την αξιολόγηση του κατά πόσον προκύπτει απόκλιση μεταξύ της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 και των συλλογικών συνεισφορών των κρατών μελών, η Επιτροπή, στην αξιολόγησή της, προβαίνει σε μια υποθετική παραδοχή όσον αφορά την εθνική συνεισφορά των κρατών μελών που δεν υπέβαλαν τα σχέδια των ολοκληρωμένων εθνικών τους σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1.

Στην υποθετική της αυτή παραδοχή, στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την εθνική δεσμευτική επιδίωξη του κράτους μέλους για το 2020, όπως ορίζεται στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, τα αποτελέσματα των ασκήσεων μοντελοποίησης σχετικά με την ανάπτυξη ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τα αποτελέσματα του μαθηματικού τύπου που παρατίθεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, λαμβάνει υπόψη τις ασκήσεις μοντελοποίησης σχετικά με τις μελλοντικές τάσεις της κατανάλωσης ενέργειας και άλλες συμπληρωματικές αναλύσεις, κατά περίπτωση.

Κατά την αξιολόγηση των συνεισφορών στην ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, με βάση τον τύπο του παραρτήματος ΙΙ, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη κάθε δυνητική αρνητική επίπτωση στην ασφάλεια εφοδιασμού και τη σταθερότητα του δικτύου σε μικρά ή απομονωμένα ενεργειακά συστήματα ή στα συστήματα των κρατών μελών όπου ενδέχεται να υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις λόγω αλλαγής της συγχρονισμένης περιοχής.

Κατά την αξιολόγηση των συνεισφορών στην ενεργειακή απόδοση, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις δυνητικές επιπτώσεις στη λειτουργία του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας και στη σταθερότητα του δικτύου στα κράτη μέλη όπου ενδέχεται να υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις λόγω αλλαγής της συγχρονισμένης περιοχής.

3.   Αν με βάση την οικεία αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και των επικαιροποιήσεών τους δυνάμει του άρθρου 14 η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι συνεισφορές των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα ή των επικαιροποιήσεών τους είναι ανεπαρκείς για τη συλλογική επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, για τις επιδιώξεις της Ένωσης για το 2030 για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση, προτείνει μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστεί η συλλογική επίτευξη των εν λόγω στόχων και επιδιώξεων. Όσον αφορά την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, στα εν λόγω μέτρα λαμβάνεται υπόψη το επίπεδο φιλοδοξίας των συνεισφορών των κρατών μελών για την επιδίωξη της Ένωσης για το 2030 που ορίζεται στα ενοποιημένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα και στις επικαιροποιήσεις τους.

Άρθρο 32

Μέτρα σε περίπτωση ανεπαρκούς προόδου ως προς τους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους και επιδιώξεις της Ένωσης

1.   Αν, με βάση την αξιολόγηση δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 στοιχείο β), η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σημειώνεται ανεπαρκής πρόοδος από κράτος μέλος στην επίτευξη των στόχων, των επιδιώξεων και των συνεισφορών του, στα σημεία αναφοράς του για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ή στην εφαρμογή των πολιτικών και μέτρων που καθορίζονται στο ενοποιημένο εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα, εκδίδει συστάσεις προς το εν λόγω κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 34.

Στις συστάσεις της στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές περιστάσεις που επισημαίνονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο. Η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη τα έργα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, για τα οποία έχει ληφθεί τελική απόφαση επένδυσης, υπό τον όρο ότι αυτά τα έργα τίθενται σε λειτουργία κατά το διάστημα 2021-2030 και έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην εθνική συνεισφορά κράτους μέλους.

Στις συστάσεις της στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη τα αντικειμενικά κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) και τις σχετικές εθνικές περιστάσεις που επισημαίνονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2.

2.   Αν, με βάση τη συγκεντρωτική αξιολόγηση των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφος 1 στοιχείο α) και με τη στήριξη άλλων πηγών πληροφοριών, κατά περίπτωση, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ένωση ενδέχεται να μην επιτύχει τους στόχους της Ενεργειακής Ένωσης και, ιδίως, για την πρώτη δεκαετή περίοδο, τις επιδιώξεις του πλαισίου της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια για το 2030, δύναται να εκδώσει συστάσεις προς όλα τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 34, προκειμένου να μετριάσει τον εν λόγω κίνδυνο.

Στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή αξιολογεί εάν τα εθνικά μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 3 είναι επαρκή για να επιτευχθούν οι επιδιώξεις της Ένωσης για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Σε περίπτωση που τα εθνικά μέτρα είναι ανεπαρκή, η Επιτροπή, εκτός από τις εν λόγω συστάσεις, προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσει ιδίως την επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά την ανανεώσιμη ενέργεια.

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, η Επιτροπή, εκτός από τις εν λόγω συστάσεις, προτείνει, κατά περίπτωση, μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσει ιδίως την επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης για το 2030 όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση.

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, τα εν λόγω πρόσθετα μέτρα μπορούν ειδικότερα να βελτιώσουν την ενεργειακή απόδοση:

α)

των προϊόντων, δυνάμει της οδηγίας 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (34) και του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (35),

β)

των κτιρίων, δυνάμει των οδηγιών 2010/31/ΕΕ και 2012/27/ΕΕ και

γ)

των μεταφορών.

3.   Αν, στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 2, ότι ένα ή περισσότερα από τα σημεία αναφοράς της ενδεικτικής πορείας της Ένωσης το 2022, το 2025 και το 2027 που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 2 δεν έχουν επιτευχθεί, τα κράτη μέλη που έχουν πέσει κάτω από ένα ή περισσότερα από τα εθνικά σημεία αναφοράς τους το 2022, το 2025 και το 2027 που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) διασφαλίζουν, προκειμένου να καλύψουν την απόκλιση σε σύγκριση με το εθνικό σημείο αναφοράς τους, ότι εφαρμόζονται πρόσθετα μέτρα εντός ενός έτους από την ημερομηνία παραλαβής της αξιολόγησης της Επιτροπής, όπως:

α)

εθνικά μέτρα για την ενίσχυση της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

β)

προσαρμογή του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 της οδηγίας (EΕ) 2018/2001,

γ)

προσαρμογή του μεριδίου της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 της οδηγίας (EΕ) 2018/2001,

δ)

καταβολή εθελοντικής χρηματικής πληρωμής στον μηχανισμό χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, που δημιουργήθηκε σε επίπεδο Ένωσης για να συμβάλει σε έργα ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τον οποίο διαχειρίζεται άμεσα ή έμμεσα η Επιτροπή όπως ορίζεται στο άρθρο 33,

ε)

χρήση των μηχανισμών συνεργασίας που προβλέπονται στην οδηγία (ΕΕ) 2018/2001.

Στα μέτρα αυτά λαμβάνονται υπόψη οι εκτιμήσεις της Επιτροπής, όπως εκτίθενται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη περιλαμβάνουν τα εν λόγω μέτρα ως τμήμα της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου τους για την ενέργεια και το κλίμα.

4.   Από την 1 Ιανουαρίου 2021 και εφεξής, το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη τελική κατανάλωση ενέργειας κάθε κράτους μέλους δεν θα είναι κατώτερο από βασικό μερίδιο ίσο με τη δεσμευτική εθνική συνολική επιδίωξη για το μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές το 2020, όπως προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. Εάν κράτος μέλος δεν διατηρήσει το βασικό μερίδιό του όπως μετράται για περίοδο ενός έτους, το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει, εντός ενός έτους, πρόσθετα μέτρα, όπως αυτά που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως ε) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα οποία επαρκούν να καλύψουν την απόκλιση εντός ενός έτους.

Η τήρηση από τα κράτη μέλη της υποχρέωσης κάλυψης της απόκλισης όσον αφορά το βασικό μερίδιο θεωρείται ότι συμφωνεί με τις υποχρεώσεις που ορίζονται στην πρώτη φράση του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου και στο άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. Καθ' όλη την περίοδο εμφάνισης της απόκλισης.

Για τους σκοπούς του στοιχείου δ) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιούν τα έσοδά τους από τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής σύμφωνα με την οδηγία 2003/87/ΕΚ.

5.   Όταν το μερίδιο ενός κράτους μέλους στην ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές μειώνεται κάτω από ένα ή περισσότερα από τα εθνικά του σημεία αναφοράς το 2022, το 2025 και το 2027, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2), περιλαμβάνει στην επόμενη ολοκληρωμένη έκθεση που υποβάλλεται προς την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 17, επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θα καλύψει την απόκλιση σε σύγκριση με τα εθνικά σημεία αναφοράς του.

6.   Αν στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων σε ενωσιακό επίπεδο δυνάμει του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 3, που θα έχει διεξαχθεί έως τα έτη 2022, 2025 και 2027, ότι η πρόοδος ως προς τη συλλογική επίτευξη των επιδιώξεων της Ένωσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο είναι ανεπαρκής, τότε προτείνει μέτρα και ασκεί τις εξουσίες της σε ενωσιακό επίπεδο επιπροσθέτως αυτών που καθορίζονται στην οδηγία 2010/31/ΕΕ και στην οδηγία 2012/27/ΕΕ, προκειμένου να διασφαλιστεί η επίτευξη των επιδιώξεων ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης για το 2030.

7.   Κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου περιγράφει λεπτομερώς τα συμπληρωματικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί, εγκριθεί και προγραμματιστεί ως μέρος της επόμενης έκθεσης προόδου που αναφέρεται στο άρθρο 17.

8.   Αν, στον τομέα των διασυνδέσεων, η Επιτροπή συμπεραίνει, με βάση την αξιολόγησή της δυνάμει του άρθρου 29 παράγραφοι 1 και 4, για το έτος 2025 ότι η πρόοδος είναι ανεπαρκής, η Επιτροπή συνεργάζεται με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη έως το έτος 2026, για την αντιμετώπιση των περιστάσεων που ανέκυψαν.

Άρθρο 33

Μηχανισμός χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

1.   Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, η Επιτροπή θεσπίζει τον μηχανισμό χρηματοδότησης της Ένωσης για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 3 στοιχείο δ), με σκοπό την υποβολή προσφορών για τη στήριξη νέων σχεδίων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην Ένωση, με στόχο την κάλυψη της απόκλισης στην ενδεικτική πορεία της Ένωσης. Η στήριξη μπορεί να παρέχεται, μεταξύ άλλων, υπό μορφή πριμοδότησης επιπλέον των τιμών της αγοράς και χορηγείται σε έργα που υποβάλλουν προσφορά για το χαμηλότερο κόστος ή τη χαμηλότερη πριμοδότηση.

2.   Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ο μηχανισμός χρηματοδότησης συμβάλλει στο υποστηρικτικό πλαίσιο σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 με σκοπό τη στήριξη της ανάπτυξης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε ολόκληρη την Ένωση, ανεξάρτητα από την ύπαρξη απόκλισης στην ενδεικτική πορεία της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό:

α)

οι πληρωμές από τα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 32 μπορούν να συμπληρώνονται από πρόσθετες πηγές, όπως κονδύλια της Ένωσης, συνεισφορές από τον ιδιωτικό τομέα ή πρόσθετες πληρωμές από τα κράτη μέλη, προκειμένου να συμβάλουν στην επίτευξη της επιδίωξης της Ένωσης,

β)

ο μηχανισμός χρηματοδότησης μπορεί, μεταξύ άλλων, να παρέχει στήριξη υπό τη μορφή χαμηλότοκων δανείων, επιχορηγήσεων ή συνδυασμού και των δύο, και μπορεί να στηρίζει, μεταξύ άλλων, κοινά έργα μεταξύ κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 και τη συμμετοχή των κρατών μελών σε κοινά έργα με τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 11 της εν λόγω οδηγίας.

3.   Τα κράτη μέλη διατηρούν το δικαίωμα να αποφασίζουν κατά πόσον, και εάν ναι, υπό ποιους όρους, επιτρέπουν στις εγκαταστάσεις που βρίσκονται στο έδαφός τους να λαμβάνουν στήριξη από τον μηχανισμό χρηματοδότησης.

4.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο β), δύναται να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό των αναγκαίων διατάξεων για τη θέσπιση και λειτουργία του μηχανισμού χρηματοδότησης, και συγκεκριμένα:

α)

τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό του μέγιστου επιπέδου πριμοδότησης για κάθε προσφορά,

β)

το σχεδιασμό της διαδικασίας υποβολής προσφορών που θα εφαρμοστεί, συμπεριλαμβανομένων των όρων παράδοσης και των συναφών κυρώσεων,

γ)

τη μεθοδολογία για τον υπολογισμό των πληρωμών των κρατών μελών και των συνακόλουθων στατιστικών οφελών για τα συνεισφέροντα κράτη μέλη,

δ)

τις ελάχιστες απαιτήσεις για τη συμμετοχή των κρατών μελών, έχοντας υπόψη την ανάγκη να διασφαλιστεί τόσο η συνέχεια του μηχανισμού μέσω επαρκούς διάρκειας της πληρωμής του κράτους μέλους όσο και το μέγιστο επίπεδο ευελιξίας για τη συμμετοχή των κρατών μελών,

ε)

τις διατάξεις που εξασφαλίζουν τη συμμετοχή και/ή την έγκριση των κρατών μελών υποδοχής, και, όπου απαιτείται, τις απαραίτητες διατάξεις που αφορούν τις πρόσθετες επιβαρύνσεις για το κόστος του συστήματος.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

5.   Κάθε χρόνο, η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από εγκαταστάσεις τις οποίες χρηματοδοτεί ο μηχανισμός χρηματοδότησης αποδίδεται στατιστικά στα συμμετέχοντα κράτη μέλη, αντικατοπτρίζοντας τις σχετικές τους πληρωμές. Τα έργα που στηρίζονται από αυτόν τον μηχανισμό χρηματοδότησης και τα οποία χρηματοδοτούνται από άλλες πηγές εκτός από τις πληρωμές των κρατών μελών δεν προσμετρώνται στις εθνικές συνεισφορές των κρατών μελών, αλλά στην επίτευξη της δεσμευτικής επιδίωξης της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.

Άρθρο 34

Συστάσεις της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη

1.   Η Επιτροπή εκδίδει, κατά περίπτωση, συστάσεις προς τα κράτη μέλη, προκειμένου να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της Ενεργειακής Ένωσης. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις συστάσεις αυτές άμεσα.

2.   Όταν στον παρόντα κανονισμό γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α)

το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σύσταση σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης και μεταξύ των κρατών μελών,

β)

το κράτος μέλος καθορίζει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλεται το επόμενο έτος μετά την έκδοση της σύστασης, τον τρόπο με τον οποίο έλαβε δεόντως υπόψη τη σύσταση. Εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αποφασίσει να μην απευθύνει σύσταση ή ουσιώδες τμήμα αυτής, το εν λόγω κράτος μέλος παρέχει την αιτιολόγησή του,

γ)

οι συστάσεις θα πρέπει να είναι συμπληρωματικές των τελευταίων ειδικών ανά χώρα συστάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

Άρθρο 35

Έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης

1.   Έως τις 31 Οκτωβρίου κάθε έτους, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης.

2.   Η έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α)

την αξιολόγηση που πραγματοποιείται δυνάμει του άρθρου 29,

β)

κατά περίπτωση, συστάσεις δυνάμει του άρθρου 34,

γ)

την έκθεση για τη λειτουργία της αγοράς διοξειδίου του άνθρακα που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών για την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 2 αυτής,

δ)

ανά διετία, από το 2023, έκθεση σχετικά με την αειφορία της βιοενέργειας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα X,

ε)

ανά διετία, έκθεση σχετικά με τα εθελοντικά συστήματα για τα οποία η Επιτροπή έχει εγκρίνει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που καθορίζονται στο παράρτημα XI του παρόντος κανονισμού,

στ)

συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2009/72/ΕΚ,

ζ)

συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2009/73/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 52 της εν λόγω οδηγίας,

η)

συνολική έκθεση προόδου σχετικά με τα καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και τα εναλλακτικά μέτρα πολιτικής όπως αναφέρεται στα άρθρα 7α και 7β της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

θ)

ανά διετία, γενική έκθεση προόδου σχετικά με την ανακαίνιση του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, σύμφωνα με τους χάρτες πορείας που καθορίζονται στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης που κάθε κράτος μέλος θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

ι)

κάθε τέσσερα έτη, συνολική έκθεση προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την αύξηση του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 5 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ,

ια)

συνολική έκθεση προόδου σχετικά με την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά τη δημιουργία ενοποιημένης και λειτουργικής αγοράς ενέργειας,

ιβ)

την πραγματική ποιότητα καυσίμων στα διάφορα κράτη μέλη και τη γεωγραφική κάλυψη των καυσίμων με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο 10 mg/kg, με σκοπό την παροχή επισκόπησης των δεδομένων ποιότητας των καυσίμων στα διάφορα κράτη μέλη, όπως κοινοποιούνται δυνάμει της οδηγίας 98/70/ΕΚ,

ιγ)

έκθεση προόδου όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα,

ιδ)

την πρόοδο των κρατών μελών προς τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων στον τομέα της ενέργειας, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα,

ιε)

άλλα θέματα σχετικά με την υλοποίηση της Ενεργειακής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας και της ιδιωτικής χρηματοδοτικής στήριξης,

ιστ)

έως τις 31 Οκτωβρίου 2019 και εφεξής ανά τέσσερα έτη, αξιολόγηση της εφαρμογής της οδηγίας 2009/31/ΕΚ.

Άρθρο 36

Παρακολούθηση του μηχανισμού διακυβέρνησης

Στο πλαίσιο της κατάστασης της Ενεργειακής Ένωσης όπως αναφέρεται στο άρθρο 35, η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξετάζουν σε ετήσια βάση την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από την Ενεργειακή Ένωση σε όλες τις διαστάσεις των πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

Ενωσιακά και εθνικά συστήματα για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες των αέριων του θερμοκηπίου

Άρθρο 37

Ενωσιακά και εθνικά συστήματα απογραφής

1.   Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα απογραφής για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες των αερίων του θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα V μέρος 2 και για τη διασφάλιση έγκαιρης υποβολής, διαφάνειας, ακρίβειας, συνέπειας, συγκρισιμότητας και πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια του θερμοκηπίου.

2.   Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα XII του παρόντος κανονισμού, ότι κάνουν χρήση των συστημάτων υποβολής εκθέσεων που θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕE) αριθ. 517/2014 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου και ότι είναι σε θέση να διενεργούν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στα στοιχεία θ) και ι) του μέρους 1 του παραρτήματος V του παρόντος κανονισμού.

3.   Θεσπίζεται ενωσιακό σύστημα απογραφής το οποίο εξασφαλίζει την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των εθνικών απογραφών σχετικά με την ενωσιακή απογραφή αερίων του θερμοκηπίου. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το εν λόγω σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει τη δημιουργία προγράμματος διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας, τον καθορισμό ποιοτικών στόχων και την εκπόνηση σχεδίου διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας της απογραφής, διαδικασίες για τη συμπλήρωση των εκτιμήσεων εκπομπών προς εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής δυνάμει της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου και των επανεξετάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 38.

4.   Η Επιτροπή διενεργεί αρχικό έλεγχο της ακρίβειας των προκαταρκτικών δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου που θα υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 3. Αποστέλλει τα αποτελέσματα των ελέγχων αυτών στα κράτη μέλη εντός έξι εβδομάδων από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής. Τα κράτη μέλη απαντούν σε οποιοδήποτε σχετικό ερώτημα που προκύπτει από τον αρχικό έλεγχο έως τις 15 Μαρτίου, μαζί με την υποβολή της οριστικής απογραφής για το έτος X-2.

5.   Εάν κράτος μέλος δεν υποβάλει τα δεδομένα απογραφής που απαιτούνται για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής έως τις 15 Μαρτίου, η Επιτροπή δύναται να καταρτίσει εκτιμήσεις προς συμπλήρωση των δεδομένων που υπέβαλε το κράτος μέλος, σε διαβούλευση και στενή συνεργασία με το εν λόγω κράτος μέλος. Προς τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζονται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων του θερμοκηπίου.

6.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις, προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών που αφορούν τα εθνικά συστήματα απογραφής και τις απαιτήσεις όσον αφορά τη θέσπιση, τη διαχείριση και τη λειτουργία των εθνικών συστημάτων απογραφής.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

7.   Η Επιτροπή εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43 για τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού με τη θέσπιση κανόνων σχετικά με τις απαιτήσεις όσον αφορά τη δημιουργία, τη διαχείριση και τη λειτουργία του ενωσιακού συστήματος απογραφής. Όταν προτείνει τις εν λόγω κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τυχόν σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού.

Άρθρο 38

Επανεξέταση της απογραφής

1.   Με σκοπό την παρακολούθηση των μειώσεων ή των περιορισμών των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών δυνάμει των άρθρων 4, 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και της μείωσης των εκπομπών και της ενίσχυσης των απορροφήσεών τους από καταβόθρες δυνάμει των άρθρων 4 και 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841, καθώς και κάθε άλλης επιδίωξης για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που προβλέπεται στο ενωσιακό δίκαιο, η Επιτροπή διενεργεί το 2027 και το 2032 συνολική επανεξέταση των εθνικών δεδομένων απογραφής που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη συμμετέχουν πλήρως σε αυτήν τη διαδικασία.

2.   Η συνολική επανεξέταση της παραγράφου 1 περιλαμβάνει:

α)

ελέγχους για την εξακρίβωση της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται,

β)

ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα απογραφής έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες,

γ)

ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες η λογιστική αποτίμηση LULUCF διεξάγεται κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες και

δ)

κατά περίπτωση, υπολογισμό των αναγκαίων τεχνικών διορθώσεων που προκύπτουν, σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη.

3.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για τον καθορισμό του χρονοδιαγράμματος και της διαδικασίας για την πραγματοποίηση των συνολικών επανεξετάσεων, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που καθορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, μεταξύ άλλων ώστε να διασφαλιστεί η δέουσα διαβούλευση με τα κράτη μέλη όσον αφορά τα συμπεράσματα των επανεξετάσεων.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

4.   Η Επιτροπή προσδιορίζει, με εκτελεστική πράξη, το συνολικό άθροισμα των εκπομπών για τα αντίστοιχα έτη, που προκύπτει από τα διορθωμένα δεδομένα απογραφής για κάθε κράτος μέλος μετά την ολοκλήρωση της επανεξέτασης, η οποία χωρίζεται μεταξύ δεδομένων για εκπομπές που σχετίζονται με το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και δεδομένων για εκπομπές που αναφέρονται στο στοιχείο γ) του μέρους 1 του παραρτήματος V του παρόντος κανονισμού, και επίσης προσδιορίζει το συνολικό άθροισμα εκπομπών και απορροφήσεων που σχετίζονται με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

5.   Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος όπως έχουν καταγραφεί στα μητρώα που συστάθηκαν δυνάμει του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 τέσσερις μήνες μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της εκτελεστικής πράξης που εκδίδεται δυνάμει της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της συμμόρφωσης με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολών των δεδομένων αυτών λόγω της χρήσης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.

6.   Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος τα οποία καταγράφηκαν στα μητρώα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 δύο μήνες μετά την ημερομηνία του ελέγχου της συμμόρφωσης με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841 που αναφέρεται στην παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο συμμόρφωσης δυνάμει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για τα έτη 2021 και 2026. Ο έλεγχος της συμμόρφωσης δυνάμει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για καθένα από τα έτη 2022 έως 2025 και 2027 έως 2030 διενεργείται ένα μήνα ακριβώς μετά την ημερομηνία του ελέγχου συμμόρφωσης του προηγούμενου έτους. Ο εν λόγω έλεγχος περιλαμβάνει μεταβολές των δεδομένων αυτών λόγω της χρήσης από το συγκεκριμένο κράτος μέλος των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 5, 6 και 7 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.

Άρθρο 39

Ενωσιακά και εθνικά συστήματα για πολιτικές και μέτρα και προβλέψεις

1.   Έως την 1η Ιανουαρίου 2021, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα, αντιστοίχως, για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και για την υποβολή προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. Τα συστήματα περιλαμβάνουν όλες τις σχετικές θεσμικές, νομικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται σε κράτος μέλος και στην Ένωση για την αξιολόγηση των πολιτικών και την κατάρτιση προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες.

2.   Σκοπός των κρατών μελών και της Επιτροπής είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 18, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας.

3.   Η Επιτροπή, συνεπικουρούμενη από την Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 1 στοιχείο α), εκδίδει εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να καθορίσει τη δομή, τον μορφότυπο και τη διαδικασία υποβολής των πληροφοριών σχετικά με τα εθνικά και ενωσιακά συστήματα για πολιτικές και μέτρα, καθώς και προβλέψεις δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 18.

Όταν προτείνει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές αποφάσεις που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC ή της συμφωνίας του Παρισιού, συμπεριλαμβανομένων διεθνώς συμφωνηθεισών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, καθώς και χρονοδιαγραμμάτων για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πληροφορίες αυτές.

Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 44 παράγραφος 6.

Άρθρο 40

Σύσταση και λειτουργία των μητρώων

1.   Η Ένωση και τα κράτη μέλη συστήνουν και διατηρούν μητρώα για την ακριβή καταγραφή των εθνικά καθορισμένων συνεισφορών δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 13 της συμφωνίας του Παρισιού και διεθνώς μεταβιβαζόμενων αποτελεσμάτων μετριασμού δυνάμει του άρθρου 6 της εν λόγω συμφωνίας.

2.   Η Ένωση και τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν τα μητρώα τους σε ενιαίο σύστημα, από κοινού με ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη.

3.   Τα δεδομένα στα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατίθενται στον κεντρικό διαχειριστή ο οποίος ορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.

4.   Η Επιτροπή εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 43, προκειμένου να συμπληρώσει τον παρόντα κανονισμό συστήνοντας τα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και προκειμένου να πραγματοποιηθεί, μέσω των μητρώων της Ένωσης και των κρατών μελών, η απαραίτητη τεχνική εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων της UNFCCC ή οργάνων της συμφωνίας του Παρισιού, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7

Συνεργασία και υποστήριξη

Άρθρο 41

Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης

1.   Τα κράτη μέλη συνεργάζονται και συντονίζονται πλήρως μεταξύ τους και με την Ένωση όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, ειδικότερα όσον αφορά:

α)

τη διαδικασία κατάρτισης, έκδοσης, κοινοποίησης και αξιολόγησης των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει των άρθρων 9 έως 13,

β)

τη διαδικασία εκπόνησης, έκδοσης, κοινοποίησης και αξιολόγησης της ενοποιημένης εθνικής έκθεσης προόδου για την ενέργεια και το κλίμα δυνάμει του άρθρου 17 και της ετήσιας υποβολής εκθέσεων δυνάμει του άρθρου 26,

γ)

τη διαδικασία σχετικά με τις συστάσεις της Επιτροπής και τον χειρισμό των εν λόγω συστάσεων δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 17 παράγραφος 6, του άρθρου 30 παράγραφος 1, του άρθρου 31 παράγραφος 1 και του άρθρου 32 παράγραφοι 1 και 2,

δ)

την κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου και της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 4,

ε)

τη σύνταξη της ενωσιακής εθνικής κοινοποίησης δυνάμει του άρθρου 12 της UNFCCC και της ενωσιακής έκθεσης διετίας δυνάμει της απόφασης 2/CP.17 ή μεταγενέστερων συναφών αποφάσεων που λαμβάνουν τα όργανα της UNFCCC,

στ)

τις διαδικασίες επανεξέτασης και συμμόρφωσης στο πλαίσιο της UNFCCC και της συμφωνίας του Παρισιού σύμφωνα με κάθε απόφαση η οποία εφαρμόζεται δυνάμει της UNFCCC, καθώς και την ενωσιακή διαδικασία επανεξέτασης των απογραφών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών που αναφέρεται στο άρθρο 38,

ζ)

τυχόν προσαρμογές μετά τη διαδικασία επανεξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 38 ή άλλες αλλαγές στις απογραφές και τις εκθέσεις που υποβάλλονται ή πρόκειται να υποβληθούν με θέμα τις απογραφές, στη γραμματεία της UNFCCC,

η)

την κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 26 παράγραφος 2.

2.   Η Επιτροπή παρέχει τεχνική υποστήριξη στα κράτη μέλη όσον αφορά τις υποχρεώσεις στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους.

Άρθρο 42

Ρόλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος συνεπικουρεί την Επιτροπή στο έργο της όσον αφορά τις διαστάσεις της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές και της ενεργειακής απόδοσης με στόχο τη συμμόρφωση με τα άρθρα 15 έως 21, και τα άρθρα 26, 28, 29, 35, 37, 38, 39 και 41, σύμφωνα με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας. Αυτό περιλαμβάνει συνδρομή όπως απαιτείται με:

α)

συγκέντρωση των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και τις προβλέψεις,

β)

διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας των πληροφοριών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη όσον αφορά τις προβλέψεις, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα,

γ)

κατάρτιση εκτιμήσεων ή συμπλήρωση εκείνων που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή με δεδομένα σχετικά με προβλέψεις που δεν έχουν υποβληθεί από τα κράτη μέλη,

δ)

συγκέντρωση δεδομένων, όπου διατίθενται και τα οποία έχουν ληφθεί από ευρωπαϊκές στατιστικές και είναι κατάλληλα από πλευράς χρονοδιαγράμματος, όπως απαιτεί η έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο που καταρτίστηκε από την Επιτροπή,

ε)

διάδοση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης και της επικαιροποίησης βάσης δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα των κρατών μελών για τον μετριασμό και της ευρωπαϊκής πλατφόρμας προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή για τις επιπτώσεις, τα τρωτά σημεία και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος,

στ)

διεξαγωγή διαδικασιών διασφάλισης της ποιότητας και ελέγχου της ποιότητας για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου,

ζ)

κατάρτιση της ενωσιακής απογραφής αερίων του θερμοκηπίου και σύνταξη της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή των αερίων του θερμοκηπίου,

η)

κατάρτιση εκτιμήσεων για τα δεδομένα που δεν αναφέρονται στις εθνικές απογραφές των αερίων του θερμοκηπίου,

θ)

διενέργεια της επανεξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 38,

ι)

κατάρτιση της ενωσιακής κατά προσέγγιση απογραφής των αερίων του θερμοκηπίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8

Τελικές διατάξεις

Άρθρο 43

Άσκηση της εξουσιοδότησης

1.   Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου.

2.   Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 5, στο άρθρο 15 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 6, στο άρθρο 37 παράγραφος 7 και στο άρθρο 40 παράγραφος 4 εξουσία έκδοσης κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 24 Δεκεμβρίου 2018. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου των πέντε ετών. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται σιωπηρά για περιόδους ίδιας διάρκειας, εκτός αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη της κάθε περιόδου.

3.   Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 5, στο άρθρο 15 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 6, στο άρθρο 37 παράγραφος 7 και στο άρθρο 40 παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη.

4.   Πριν από την έκδοση μιας κατ' εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου.

5.   Μόλις εκδώσει μια κατ' εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

6.   Η κατ' εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 5, του άρθρου 15 παράγραφος 5, του άρθρου 26 παράγραφος 6, του άρθρου 37 παράγραφος 7 και του άρθρου 40 παράγραφος 4 τίθεται σε ισχύ εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή αν, πριν λήξει αυτή η περίοδος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 44

Επιτροπές

1.   Η Επιτροπή συνεπικουρείται από:

α)

Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή για την εφαρμογή των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 5, στο άρθρο 26 παράγραφος 7, στο άρθρο 37 παράγραφος 6, στο άρθρο 38 παράγραφος 3 και στο άρθρο 39 παράγραφος 3 και

β)

Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης για την εφαρμογή των ζητημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4 και στο άρθρο 33 παράγραφος 4.

2.   Οι εν λόγω επιτροπές αποτελούν επιτροπές κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

3.   Η Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή που αναφέρεται στο στοιχείο α) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αντικαθιστά την επιτροπή που θεσπίζεται με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013.

4.   Όταν μία από τις επιτροπές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εξετάζει οριζόντια ζητήματα και κοινές δράσεις, ενημερώνει σχετικώς την άλλη επιτροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 1, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέπεια των πολιτικών και να μεγιστοποιηθούν οι συνέργειες μεταξύ των τομέων.

5.   Κάθε κράτος μέλος ορίζει τον αντιπρόσωπο ή τους αντιπροσώπους του στην Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή και στην Επιτροπή της Ενεργειακής Ένωσης. Οι αντιπρόσωποι κάθε επιτροπής προσκαλούνται στις συνεδριάσεις της άλλης επιτροπής.

6.   Οσάκις γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011.

Άρθρο 45

Επανεξέταση

Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός έξι μηνών από κάθε παγκόσμια απογραφή που έχει συμφωνηθεί δυνάμει του άρθρου 14 της συμφωνίας του Παρισιού για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τη συνεισφορά του στη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, τη συνεισφορά του στους μακροπρόθεσμους σκοπούς της συμφωνίας του Παρισιού, την πρόοδο προς την επίτευξη των επιδιώξεων για την ενέργεια και το κλίμα για το 2030 και των πρόσθετων στόχων της Ενεργειακής Ένωσης και τη συμμόρφωση των διατάξεων σχεδιασμού, υποβολής εκθέσεων και παρακολούθησης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό με τη λοιπή νομοθεσία της Ένωσης ή τις μελλοντικές αποφάσεις που σχετίζονται με την UNFCCC και τη συμφωνία του Παρισιού. Οι εκθέσεις της Επιτροπής μπορούν να συνοδεύονται, κατά περίπτωση, από νομοθετικές προτάσεις.

Άρθρο 46

Τροποποιήσεις της οδηγίας 94/22/ΕΚ

Η οδηγία 94/22/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)

στο άρθρο 8, η παράγραφος 2 απαλείφεται·

2)

το άρθρο 9 απαλείφεται.

Άρθρο 47

Τροποποιήσεις της οδηγίας 98/70/ΕΕ

Η οδηγία 98/70/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)

Το άρθρο 7α τροποποιείται ως εξής:

α)

στο τρίτο εδάφιο της παραγράφου 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«α)

ο συνολικός όγκος κάθε τύπου παρεχόμενου καυσίμου ή ενέργειας· και»·

β)

στην παράγραφο 2, το εισαγωγικό μέρος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2.   Τα κράτη μέλη απαιτούν από τους προμηθευτές να μειώσουν όσο το δυνατόν πιο σταδιακά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κύκλου ζωής ανά μονάδα ενέργειας από το παρεχόμενο καύσιμο ή ενέργεια κατά 10 % έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, σε σύγκριση με το βασικό πρότυπο καυσίμου που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου. Η μείωση αυτή συνίσταται σε:»

2)

στο άρθρο 8, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4.   Η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι πληροφορίες που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 διατίθενται έγκαιρα με κατάλληλα μέσα.».

Άρθρο 48

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/31/ΕΕ

Η οδηγία 2009/31/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)

Στο άρθρο 27, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Ανά τετραετία, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας καθώς και το μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 στοιχείο β). Η πρώτη έκθεση διαβιβάζεται στην Επιτροπή μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011. Η έκθεση συντάσσεται με βάση ερωτηματολόγιο ή σχεδιάγραμμα που εγκρίνεται από την Επιτροπή με τη μορφή εκτελεστικών πράξεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2. Το ερωτηματολόγιο ή σχεδιάγραμμα διαβιβάζεται στα κράτη μέλη τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής της έκθεσης.».

2)

Στο άρθρο 38, η παράγραφος 1 απαλείφεται.

Άρθρο 49

Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 663/2009

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 τροποποιείται ως εξής:

1)

στο άρθρο 27, οι παράγραφοι 1 και 3 απαλείφονται·

2)

το άρθρο 28 απαλείφεται.

Άρθρο 50

Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2009

Στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 715/2009, το άρθρο 29 απαλείφεται.

Άρθρο 51

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/73/ΕΚ

Η οδηγία 2009/73/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1)

το άρθρο 5 απαλείφεται·

2)

το άρθρο 52 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 52

Υποβολή εκθέσεων

Η Επιτροπή παρακολουθεί και επανεξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και υποβάλλει γενική έκθεση προόδου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ως παράρτημα στην έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*1).

(*1)  Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).»."

Άρθρο 52

Τροποποίηση της οδηγίας 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου

Στο άρθρο 6 της οδηγίας 2009/119/ΕΚ, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2.   Έως τις 15 Μαρτίου έκαστου ημερολογιακού έτους, κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή συνοπτικό αντίγραφο του καταλόγου της παραγράφου 1, αναφέροντας τουλάχιστον τις ποσότητες και τον χαρακτήρα των αποθεμάτων έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο την τελευταία ημέρα του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.».

Άρθρο 53

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

Η οδηγία 2010/31/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)

Το άρθρο 2α τροποποιείται ως εξής:

α)

στην παράγραφο 1, η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1.   Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης του εθνικού δυναμικού οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, και μετατροπής του σε υψηλής ενεργειακής απόδοσης και απαλλαγμένο από ανθρακούχες εκπομπές κτιριακό δυναμικό έως το 2050, διευκολύνοντας την οικονομικά αποδοτική μετατροπή υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Κάθε μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης περιλαμβάνει:»·

β)

προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

«8.   Η μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης κάθε κράτους μέλους υποβάλλεται στην Επιτροπή, στο πλαίσιο του τελικού ενοποιημένου εθνικού του σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*2). Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 3 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, η πρώτη μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου υποβάλλεται στην Επιτροπή έως τις 10 Μαρτίου 2020.

(*2)  Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).»·"

2)

στο άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, η πρόταση «Η σχετική έκθεση μπορεί να συμπεριληφθεί στα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ» απαλείφεται·

3)

στο άρθρο 9, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«5.   Ως μέρος της έκθεσης σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης που αναφέρεται στο άρθρο 35 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, η Επιτροπή υποβάλλει ανά τέσσερα έτη έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την πρόοδο των κρατών μελών σχετικά με την αύξηση του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Με βάση τις εν λόγω πληροφορίες που υποβάλλονται, η Επιτροπή, εφόσον χρειάζεται, καταρτίζει σχέδιο δράσης και προτείνει συστάσεις και μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 34 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 για την αύξηση του αριθμού των εν λόγω κτιρίων και ενθαρρύνει τις βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά την αποδοτική από άποψη κόστους μετατροπή υφιστάμενων κτιρίων σε κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας.»·

4)

στο άρθρο 10, οι παράγραφοι 2 και 3 απαλείφονται·

5)

στο άρθρο 14 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η εν λόγω έκθεση υποβάλλεται στην Επιτροπή στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999»·

6)

στο άρθρο 15 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η εν λόγω έκθεση υποβάλλεται στην Επιτροπή στο πλαίσιο των ενοποιημένων εθνικών σχεδίων των κρατών μελών για την ενέργεια και το κλίμα που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999.».

Άρθρο 54

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2012/27/ΕΕ

Η οδηγία 2012/27/ΕΕ τροποποιείται ως εξής:

1)

το άρθρο 4 απαλείφεται·

2)

στο άρθρο 18 παράγραφος 1, το στοιχείο ε) απαλείφεται·

3)

Το άρθρο 24 τροποποιείται ως εξής:

α)

οι παράγραφοι 1, 3, 4 και 11 απαλείφονται·

β)

η παράγραφος 2 απαλείφεται·

4)

το παράρτημα XIV απαλείφεται.

Άρθρο 55

Τροποποιήσεις της οδηγίας 2013/30/ΕΕ

Στο άρθρο 25 της οδηγίας 2013/30/ΕΕ, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1.   Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή, ως μέρος της ετήσιας υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στο άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*3), για τις πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα IX σημείο 3.

Άρθρο 56

Τροποποιήσεις της οδηγίας (ΕΕ) 2015/652

Η οδηγία (ΕΕ) 2015/652 τροποποιείται ως εξής:

1)

στο άρθρο 5, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1.   Κάθε χρόνο, πριν από την 31 Δεκεμβρίου, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τα δεδομένα για το προηγούμενο ημερολογιακό έτος σχετικά με τη συμμόρφωση με το άρθρο 7α της οδηγίας 98/70/ΕΚ, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας.»·

2)

στο παράρτημα I μέρος 2, το σημείο 1 στοιχείο η) και τα σημεία2, 3, 4 και 7 απαλείφονται.

3)

Το παράρτημα III τροποποιείται ως εξής:

α)

το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1.

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση για τα στοιχεία που παρατίθενται στο σημείο 3. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να παρέχονται για όλα τα καύσιμα και την ενέργεια που διατίθενται στην αγορά κάθε κράτους μέλους. Όταν στα ορυκτά καύσιμα αναμειγνύονται διαφορετικά βιοκαύσιμα, πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία για κάθε βιοκαύσιμο.»·

β)

στο σημείο 3, τα στοιχεία ε) και στ) απαλείφονται.

4)

Το παράρτημα IV τροποποιείται ως εξής:

α)

τα ακόλουθα υποδείγματα για την κοινοποίηση των πληροφοριών με σκοπό να εξασφαλιστεί η συνέπεια των υποβαλλόμενων στοιχείων απαλείφονται:

Προέλευση – Μεμονωμένοι προμηθευτές

Προέλευση – Όμιλοι προμηθευτών

Τόπος αγοράς

β)

στις σημειώσεις μορφοτύπου, τα σημεία 8 και 9 απαλείφονται.

Άρθρο 57

Κατάργηση

Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2021, με την επιφύλαξη των μεταβατικών διατάξεων που ορίζονται στο άρθρο 58 του παρόντος κανονισμού, με εξαίρεση το άρθρο 26 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 που καταργείται από τις 24 Δεκεμβρίου 2018. Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και νοούνται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος XIII.

Άρθρο 58

Μεταβατικές διατάξεις

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 57 του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 7 και το άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχεία α) και δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθούν να ισχύουν όσον αφορά τις εκθέσεις που περιέχουν τα δεδομένα που απαιτούνται σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα για τα έτη 2018, 2019 και 2020.

Το άρθρο 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τις επανεξετάσεις των δεδομένων απογραφής αερίων του θερμοκηπίου για τα έτη 2018, 2019 και 2020.

Το άρθρο 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά την υποβολή της έκθεσης σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο.

Για λόγους συνοχής και ασφάλειας δικαίου, καμία διάταξη του παρόντος κανονισμού δεν εμποδίζει την εφαρμογή των παρεκκλίσεων σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο της Ένωσης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και της ετοιμότητας αντιμετώπισης των κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.

Άρθρο 59

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το άρθρο 40, το άρθρο 53 παράγραφοι 2, 3 και 4, το άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο α), το άρθρο 54 παράγραφος 4 και το άρθρο 55 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Στρασβούργο, 11 Δεκεμβρίου 2018.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

A. TAJANI

Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος

J. BOGNER-STRAUSS


(1)  ΕΕ C 246 της 28.7.2017, σ. 34.

(2)  ΕΕ C 342 της 12.10.2017, σ. 111.

(3)  Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2018 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 2018.

(4)  Οδηγία 2009/28/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την τροποποίηση και τη συνακόλουθη κατάργηση των οδηγιών 2001/77/ΕΚ και 2003/30/ΕΚ (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 16).

(5)  Οδηγία 2012/27/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, για την ενεργειακή απόδοση, την τροποποίηση των οδηγιών 2009/125/ΕΚ και 2010/30/ΕΕ και την κατάργηση των οδηγιών 2004/8/ΕΚ και 2006/32/ΕΚ (ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 1).

(6)  Απόφαση (ΕΕ) 2016/1841 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2016, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας του Παρισιού που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (ΕΕ L 282 της 19.10.2016, σ. 1).

(7)  Απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κυότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων (ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ. 1).

(8)  Οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2016, σχετικά με τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων, την τροποποίηση της οδηγίας 2003/35/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2001/81/ΕΚ (ΕΕ L 344 της 17.12.2016, σ. 1).

(9)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13).

(10)  Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).

(11)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιανουαρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων και για την τροποποίηση των οδηγιών 91/689/EΟΚ και 96/61/EΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 33 της 4.2.2006, σ. 1).

(12)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για τις στατιστικές ενέργειας (ΕΕ L 304 της 14.11.2008, σ. 1).

(13)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, για τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 (ΕΕ L 150 της 20.5.2014, σ. 195).

(14)  Οδηγία 2001/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (ΕΕ L 197 της 21.7.2001, σ. 30).

(15)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ L 115 της 25.4.2013, σ. 39).

(16)  Κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, στο πλαίσιο της συμβολής στη δράση για το κλίμα για την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 26).

(17)  Κανονισμός (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ. 525/2013 και της απόφασης αριθ. 529/2013/ΕΕ (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 1).

(18)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1101/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διαβίβαση στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πληροφοριών που καλύπτονται από το στατιστικό απόρρητο, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές και της απόφασης 89/382/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου για τη σύσταση επιτροπής του στατιστικού προγράμματος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 164).

(19)  Οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2018 σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (βλέπε σελίδα 82 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας).

(20)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 377/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, για τη θέσπιση του προγράμματος Copernicus και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 911/2010 (ΕΕ L 122 της 24.4.2014, σ. 44).

(21)  Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 136).

(22)  ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.

(23)  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).

(24)  Οδηγία 94/22/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, για τους όρους χορήγησης και χρήσης των αδειών αναζήτησης, εξερεύνησης και παραγωγής υδρογονανθράκων (ΕΕ L 164 της 30.6.1994, σ. 3).

(25)  Οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ και την τροποποίηση της οδηγίας 93/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 350 της 28.12.1998, σ. 58).

(26)  Οδηγία 2009/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα σε γεωλογικούς σχηματισμούς και για την τροποποίηση της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2000/60/ΕΚ, 2001/80/ΕΚ, 2004/35/ΕΚ, 2006/12/ΕΚ, 2008/1/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 114).

(27)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 663/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση προγράμματος ενίσχυσης της οικονομικής ανάκαμψης με τη χορήγηση κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής για έργα στον τομέα της ενέργειας (ΕΕ L 200 της 31.7.2009, σ. 31).

(28)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1775/2005 (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 36).

(29)  Οδηγία 2009/73/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου και την κατάργηση της οδηγίας 2003/55/ΕΚ (ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 94).

(30)  Οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με υποχρέωση διατήρησης ενός ελάχιστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη (ΕΕ L 265 της 9.10.2009, σ. 9).

(31)  Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων (ΕΕ L 153 της 18.6.2010, σ. 13).

(32)  Οδηγία 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 2013, για την ασφάλεια των υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου και την τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ (ΕΕ L 178 της 28.6.2013, σ. 66).

(33)  Οδηγία (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου, της 20ής Απριλίου 2015, για τον καθορισμό των μεθόδων υπολογισμού και των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σύμφωνα με την οδηγία 98/70/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ποιότητα των καυσίμων βενζίνης και ντίζελ (ΕΕ L 107 της 25.4.2015, σ. 26).

(34)  Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (ΕΕ L 285 της 31.10.2009, σ. 10).

(35)  Κανονισμός (ΕΕ) 2017/1369 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Ιουλίου 2017, σχετικά με τον καθορισμό ενός πλαισίου για την ενεργειακή σήμανση και για την κατάργηση της οδηγίας 2010/30/ΕΕ (ΕΕ L 198 της 28.7.2017, σ. 1).


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Μέρος 1

Γενικό πλαίσιο

ΤΜΗΜΑ A: ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

1.   ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

1.1.   Συνοπτική παρουσίαση

i.

Πολιτικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό πλαίσιο του σχεδίου

ii.

Στρατηγική σχετικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

iii.

Συνοπτικός πίνακας με τους βασικούς στόχους, τις πολιτικές και τα μέτρα του σχεδίου

1.2.   Επισκόπηση της ισχύουσας κατάστασης ως προς την πολιτική

i.

Εθνικό και ενωσιακό ενεργειακό σύστημα και πλαίσιο πολιτικής του εθνικού σχεδίου

ii.

Ισχύουσες ενεργειακές και κλιματικές πολιτικές και μέτρα σχετικά με τις πέντε διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης

iii.

Βασικά ζητήματα διασυνοριακού ενδιαφέροντος

iv.

Διοικητική δομή εφαρμογής των εθνικών πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα

1.3.   Διαβουλεύσεις και συμμετοχή εθνικών και ενωσιακών φορέων και έκβασή τους

i.

Συμμετοχή του εθνικού κοινοβουλίου

ii.

Συμμετοχή τοπικών και περιφερειακών αρχών

iii.

Διαβουλεύσεις με συμφεροντούχους, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών εταίρων, και συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και του ευρέος κοινού

iv.

Διαβουλεύσεις με άλλα κράτη μέλη

v.

Επαναληπτική διαδικασία με την Επιτροπή

1.4.   Περιφερειακή συνεργασία στην εκπόνηση του σχεδίου

i.

Στοιχεία που υπόκεινται σε κοινό ή συντονισμένο σχεδιασμό με άλλα κράτη μέλη

ii.

Επεξήγηση του τρόπου θεώρησης της περιφερειακής συνεργασίας στο σχέδιο

2.   ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ

2.1.   Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

2.1.1.   Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ (1)

i.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 1)

ii.

Κατά περίπτωση, άλλοι εθνικοί στόχοι και επιδιώξεις που συνάδουν με τη συμφωνία του Παρισιού και τις υφιστάμενες μακροπρόθεσμες στρατηγικές. Κατά περίπτωση για τη συνεισφορά στη συνολική δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών ΑτΘ, άλλοι στόχοι και επιδιώξεις, συμπεριλαμβανομένων των τομεακών επιδιώξεων και των σκοπών προσαρμογής, εάν υπάρχουν

2.1.2.   Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

i.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2)

ii.

Εκτιμώμενες πορείες για το τομεακό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από το 2021 έως το 2030, στους τομείς της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, της θέρμανσης και ψύξης και των μεταφορών

iii.

Εκτιμώμενες πορείες της τεχνολογίας ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές την οποία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το κράτος μέλος για την επίτευξη των συνολικών και τομεακών πορειών για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές από το 2021 έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων της αναμενόμενης συνολικής ακαθάριστης κατανάλωσης τελικής ενέργειας ανά τεχνολογία και τομέα σε εκατομμύρια ΤΙΠ και της συνολικής προγραμματισμένης εγκαταστημένης δυναμικότητας (διαιρούμενη κατά νέα δυναμικότητα και ανανέωση σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές) ανά τεχνολογία και τομέα σε MW

iv.

Εκτιμώμενες πορείες για τη ζήτηση βιοενέργειας, διαχωρισμένη σε θέρμανση, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και μεταφορές, και για την προσφορά βιομάζας, σε πρώτες ύλες και προέλευση (διακρίνοντας μεταξύ εγχώριας παραγωγής και εισαγωγών). Όσον αφορά τη δασική βιομάζα, αξιολόγηση της πηγής της και των επιπτώσεων στην καταβόθρα LULUCF

v.

Κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες και στόχοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμοι ή τομεακοί (π.χ. μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε τηλεθέρμανση, χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις, κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ιδιοκατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ενέργεια που ανακτάται από την ιλύ που αποκτάται μέσω της επεξεργασίας λυμάτων)

2.2.   Διάσταση ενεργειακής απόδοσης

i.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο β)

ii.

Τα ενδεικτικά ορόσημα για το 2030, το 2040 και το 2050, οι μετρήσιμοι δείκτες προόδου που καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, μια βασιζόμενη σε στοιχεία εκτίμηση των αναμενόμενων εξοικονομήσεων ενέργειας και ευρύτερων ωφελειών και οι συνεισφορές τους στις επιδιώξεις ενεργειακής απόδοσης της Ένωσης, όπως περιλαμβάνονται στους χάρτες πορείας που καθορίζονται στις μακροπρόθεσμες στρατηγικές ανακαίνισης για το εθνικό απόθεμα οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

iii.

Κατά περίπτωση, άλλοι εθνικοί στόχοι, συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων επιδιώξεων ή στρατηγικών και τομεακών επιδιώξεων, και εθνικοί στόχοι σε τομείς όπως η ενεργειακή απόδοση στον τομέα των μεταφορών και όσον αφορά τη θέρμανση και την ψύξη

2.3.   Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας

i.

Τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο 4 στοιχείο γ)

ii.

Εθνικοί στόχοι όσον αφορά τη μείωση: της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών και του εφοδιασμού από τρίτες χώρες για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών συστημάτων ενέργειας

iii.

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι όσον αφορά τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από εισαγωγές από τρίτες χώρες, με στόχο την αύξηση της ανθεκτικότητας των περιφερειακών και εθνικών συστημάτων ενέργειας

iv.

Εθνικοί στόχοι όσον αφορά την αύξηση της ευελιξίας του εθνικού συστήματος ενέργειας, ιδίως μέσω της ανάπτυξης εγχώριων πηγών ενέργειας, ανταπόκρισης στη ζήτηση και αποθήκευσης ενέργειας

2.4.   Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας

2.4.1.   Διασυνδεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας

i.

Ο βαθμός της διασυνδεσιμότητας ηλεκτρικής ενέργειας στην οποία αποσκοπεί το κράτος μέλος για το 2030, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ποσοστό τουλάχιστον 15 % για το 2030, με μια στρατηγική σύμφωνα με την οποία το επίπεδο από το 2021 και εφεξής ορίζεται σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη την επιδίωξη διασύνδεσης τού 10 % για το 2020 και τους ακόλουθους δείκτες του επείγοντος χαρακτήρα της δράσης:

1)

διαφορά τιμής στην αγορά χονδρικής που υπερβαίνει ένα ενδεικτικό κατώτατο όριο των 2 EUR/MWh μεταξύ κρατών μελών, περιφερειών ή ζωνών προσφοράς,

2)

ονομαστική δυναμικότητα μεταφοράς των γραμμών διασύνδεσης κάτω του 30 % του φορτίου αιχμής,

3)

ονομαστική δυναμικότητα μεταφοράς των γραμμών διασύνδεσης κάτω του 30 % της εγκατεστημένης παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Κάθε νέα γραμμή διασύνδεσης υπόκειται σε κοινωνικοοικονομική και περιβαλλοντική ανάλυση κόστους-οφέλους και εφαρμόζεται μόνον εάν τα δυνητικά οφέλη υπερτερούν του κόστους.

2.4.2.   Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.

Βασικοί έργα υποδομών για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, και, κατά περίπτωση, έργα εκσυγχρονισμού, τα οποία απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων και επιδιώξεων βάσει των πέντε διαστάσεων της στρατηγικής της Ενεργειακής Ένωσης

ii.

Κατά περίπτωση, κύρια προβλεπόμενα έργα υποδομών πέρα από τα έργα κοινού ενδιαφέροντος (EKE) (2)

2.4.3.   Ενοποίηση της αγοράς

i.

Εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με άλλες πτυχές της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, όπως η αύξηση της ευελιξίας του συστήματος, ιδίως σε σχέση με την προώθηση ανταγωνιστικά καθοριζόμενων τιμών ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με το σχετικό τομεακό δίκαιο, η ενοποίηση και σύζευξη της αγοράς, με σκοπό την αύξηση της εμπορεύσιμης δυναμικότητας των γραμμών διασύνδεσης, τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού και οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

ii.

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με τη χωρίς διακρίσεις συμμετοχή της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, την ανταπόκριση στη ζήτηση και την αποθήκευση, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις ενεργειακές αγορές, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

iii.

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι που σχετίζονται με τη διασφάλιση της συμμετοχής των καταναλωτών στο ενεργειακό σύστημα και αποκόμιση οφελών για τους καταναλωτές από την αυτοπαραγωγή και τις νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των έξυπνων μετρητών

iv.

Εθνικοί στόχοι σχετικά με τη διασφάλιση της επάρκειας του ηλεκτρικού συστήματος, καθώς και για την ευελιξία του ενεργειακού συστήματος σχετικά με την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

v.

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι για την προστασία των καταναλωτών ενέργειας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τομέα λιανικής διάθεσης της ενέργειας

2.4.4.   Ενεργειακή φτώχεια

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι σχετικά με την ενεργειακή φτώχεια συμπεριλαμβανομένου χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

2.5.   Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.

Εθνικοί στόχοι και χρηματοδοτικές επιδιώξεις περί δημόσιας και, εφόσον υπάρχει, ιδιωτικής έρευνας και καινοτομίας σχετικά με την Ενεργειακή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, χρονοδιαγράμματος υλοποίησης των στόχων

ii.

Εφόσον υπάρχουν, εθνικοί στόχοι για το 2050 που συνδέονται με την προώθηση καθαρών τεχνολογιών ενέργειας και, κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι συμπεριλαμβανομένων μακροπρόθεσμων επιδιώξεων (2050) για την ανάπτυξη τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, καθώς και για την απαλλαγή των βιομηχανικών τομέων με υψηλή ένταση ενέργειας και άνθρακα από τις ανθρακούχες εκπομπές και, κατά περίπτωση, για τις σχετικές υποδομές μεταφοράς και αποθήκευσης του άνθρακα

iii.

Κατά περίπτωση, εθνικοί στόχοι σχετικά με την ανταγωνιστικότητα

3.   ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ

3.1.   Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

3.1.1.   Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ

i.

Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της επιδίωξης που έχει τεθεί βάσει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 όπως αναφέρεται στο σημείο 2.1.1 και πολιτικές και μέτρα για τη συμμόρφωση με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841, τα οποία θα καλύπτουν όλους τους βασικούς κλάδους εκπομπών και τους τομείς για τη βελτίωση των απορροφήσεων, αποβλέποντας στο μακροπρόθεσμο όραμα και σκοπό δημιουργίας οικονομίας χαμηλών εκπομπών και την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ εκπομπών και απορροφήσεων σύμφωνα με τη συμφωνία του Παρισιού

ii.

Κατά περίπτωση, η περιφερειακή συνεργασία στον εν λόγω τομέα

iii.

Κατά περίπτωση, με την επιφύλαξη της δυνατότητας εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, τα μέτρα χρηματοδότησης συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης και της χρήσης των πόρων της Ένωσης σε αυτόν τον τομέα σε εθνικό επίπεδο

3.1.2.   Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

i.

Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη της εθνικής συνεισφοράς στη δεσμευτική σε επίπεδο Ένωσης επιδίωξη για το 2030 σχετικά με την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και τις πορείες που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) και, κατά περίπτωση και εφόσον υπάρχουν, τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 2.1.2 του παρόντος παραρτήματος, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών ανά τομέα και τεχνολογία μέτρων (3)

ii.

Κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα για την περιφερειακή συνεργασία, καθώς επίσης και, προαιρετικά, την εκτιμώμενη πλεονασματική παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλα κράτη μέλη προκειμένου να επιτευχθεί η εθνική συνεισφορά και οι πορείες που αναφέρονται στο σημείο 2.1.2

iii.

Ειδικά μέτρα σχετικά με την οικονομική υποστήριξη, κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης και της χρήσης των πόρων της Ένωσης για την προώθηση της παραγωγής και της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τη θέρμανση και ψύξη και τις μεταφορές

iv.

Κατά περίπτωση, αξιολόγηση της στήριξης στην ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές την οποία οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001

v.

Ειδικά μέτρα για τη σύσταση ενός ή περισσότερων σημείων επαφής, την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών, την παροχή πληροφοριών και κατάρτισης και τη διευκόλυνση της σύναψης συμφωνιών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας

Σύνοψη των πολιτικών και των μέτρων βάσει του υποστηρικτικού πλαισίου που τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 6 και το άρθρο 22 παράγραφος 5 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 για την προώθηση και διευκόλυνση της ανάπτυξης της ιδιοκατανάλωσης και των κοινοτήτων ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

vi.

Αξιολόγηση της αναγκαιότητας οικοδόμησης νέων υποδομών για τηλεθέρμανση και τηλεψύξη που παράγονται από ανανεώσιμες πηγές

vii.

Κατά περίπτωση, ειδικά μέτρα σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από βιομάζα, ειδικά για την αξιοποίηση της βιομάζας με νέους τρόπους λαμβάνοντας υπόψη:

τη διαθεσιμότητα βιομάζας, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης βιομάζας: τόσο εγχώριο δυναμικό όσο και εισαγωγές από τρίτες χώρες

άλλες χρήσεις της βιομάζας από άλλους τομείς (γεωργία και δασικούς τομείς), καθώς επίσης και μέτρα για τη βιωσιμότητα της παραγωγής και χρήσης της βιομάζας

3.1.3.   Άλλα στοιχεία της διάστασης

i.

Κατά περίπτωση, εθνικές πολιτικές και μέτρα που επηρεάζουν τον τομέα ΣΕΔΕ της ΕΕ και την αξιολόγηση της συμπληρωματικότητας και των επιπτώσεων στο ΣΕΔΕ της ΕΕ

ii.

Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη άλλων εθνικών επιδιώξεων, κατά περίπτωση

iii.

Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη κινητικότητας χαμηλών εκπομπών (συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτροδότησης του τομέα των μεταφορών)

iv.

Κατά περίπτωση, εθνικές πολιτικές, χρονοδιαγράμματα και μέτρα που έχουν προγραμματιστεί για τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων για την ενέργεια, ιδίως για τα ορυκτά καύσιμα

3.2.   Διάσταση ενεργειακής απόδοσης

Προγραμματισμένες πολιτικές, μέτρα και προγράμματα για την επίτευξη των ενδεικτικών εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης για το 2030 καθώς και άλλων στόχων που αναφέρονται στο σημείο 2.2, συμπεριλαμβανομένων των προγραμματισμένων μέτρων και μέσων (μεταξύ άλλων χρηματοδοτικού χαρακτήρα) για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, ιδίως όσον αφορά τα παρακάτω:

i.

Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και εναλλακτικά μέτρα πολιτικής βάσει των άρθρων 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ που θα πρέπει να καταρτιστούν σύμφωνα με το παράρτημα IIΙ του παρόντος κανονισμού

ii.

Μακροπρόθεσμη στρατηγική ανακαίνισης για τη στήριξη της ανακαίνισης του εθνικού αποθέματος οικιστικών και μη οικιστικών κτιρίων, δημόσιων και ιδιωτικών (4), συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, μέτρων και δράσεων για την προώθηση οικονομικά συμφέρουσας ριζικής ανακαίνισης και πολιτικών και δράσεων που θα εστιάζονται στα τμήματα του εθνικού αποθέματος κτιρίων με τις χειρότερες επιδόσεις, σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

iii.

Περιγραφή της πολιτικής και των μέτρων για την προώθηση των ενεργειακών υπηρεσιών στον δημόσιο τομέα και των μέτρων για την εξάλειψη των ρυθμιστικών και μη φραγμών που παρακωλύουν τις συμβάσεις ενεργειακών επιδόσεων και άλλων μοντέλων υπηρεσιών ενεργειακής απόδοσης (5)

iv.

Άλλες προγραμματισμένες πολιτικές, μέτρα και προγράμματα για την επίτευξη των ενδεικτικών εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης για το 2030 καθώς και άλλων στόχων που αναφέρονται στο σημείο 2.2 (για παράδειγμα, μέτρα για την προώθηση του υποδειγματικού ρόλου των δημόσιων κτιρίων και των ενεργειακά αποδοτικών δημόσιων συμβάσεων, μέτρα για την προώθηση των ενεργειακών ελέγχων και των συστημάτων ενεργειακής διαχείρισης (6), μέτρα σχετικά με την πληροφόρηση και κατάρτιση των καταναλωτών (7), και άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης (8))

v.

Κατά περίπτωση, περιγραφή πολιτικών και μέτρων για την προώθηση του ρόλου των τοπικών κοινοτήτων ενέργειας όσον αφορά τη συμβολή τους στην υλοποίηση των πολιτικών και των μέτρων των σημείων i, ii, iii και iv

vi.

Περιγραφή των μέτρων για την αξιοποίηση του δυναμικού ενεργειακής απόδοσης των υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας (9)

vii.

Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα, κατά περίπτωση

viii.

Μέτρα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης της Ένωσης και της χρήσης των πόρων της Ένωσης, στον τομέα σε εθνικό επίπεδο

3.3.   Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας (10)

i.

Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.3 (11)

ii.

Περιφερειακή συνεργασία στον εν λόγω τομέα

iii.

Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.   Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας (12)

3.4.1.   Υποδομές ηλεκτρικής ενέργειας

i.

Πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη του στοχοθετημένου επιπέδου διασυνδεσιμότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο δ)

ii.

Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα (13)

iii.

Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.2.   Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.

Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.4.2, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, ειδικών μέτρων για την υλοποίηση έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) και άλλων βασικών έργων υποδομών

ii.

Περιφερειακή συνεργασία σε αυτόν τον τομέα (14)

iii.

Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

3.4.3.   Ενοποίηση της αγοράς

i.

Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.4.3

ii.

Μέτρα για αύξηση της ευελιξίας του ενεργειακού συστήματος όσον αφορά την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, όπως τα ευφυή δίκτυα, η συγκέντρωση, η ανταπόκριση στη ζήτηση, η αποθήκευση, η κατανεμημένη παραγωγή, οι μηχανισμοί διανομής, αναδιανομής και περιορισμού, οι ενδείξεις σχετικά με τις τιμές σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενδοημερήσιας σύζευξης της αγοράς και διασυνοριακών αγορών εξισορρόπησης

iii.

Κατά περίπτωση, μέτρα για τη διασφάλιση της χωρίς διακρίσεις συμμετοχής της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, της ανταπόκρισης στη ζήτηση και της αποθήκευσης, μεταξύ άλλων μέσω συγκέντρωσης, σε όλες τις ενεργειακές αγορές

iv.

Πολιτικές και μέτρα για την προστασία των καταναλωτών, ειδικά των ευάλωτων και, κατά περίπτωση, εκείνων που πλήττονται από ενεργειακή πενία και τη βελτίωση του ανταγωνισμού και της διεκδικησιμότητας της λιανικής αγοράς ενέργειας

v.

Περιγραφή των μέτρων για τη διευκόλυνση και την ανάπτυξη της ανταπόκρισης στη ζήτηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επιδρούν στις τιμές για να υποστηρίξουν τη δυναμική τιμολόγηση (15)

3.4.4.   Ενεργειακή φτώχεια

i.

Κατά περίπτωση, πολιτικές και μέτρα για την επίτευξη των στόχων που τίθενται στο σημείο 2.4.4

3.5.   Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.

Πολιτικές και μέτρα που σχετίζονται με τα στοιχεία τα οποία παρατίθενται στο σημείο 2.5

ii.

Κατά περίπτωση, συνεργασία με άλλα κράτη μέλη στον εν λόγω τομέα, συμπεριλαμβανομένων, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο μεταφοράς των στόχων και πολιτικών του σχεδίου ΣΕΤ σε εθνικό πλαίσιο

iii.

Κατά περίπτωση, χρηματοδότηση μέτρων στον εν λόγω τομέα σε εθνικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη στήριξη της Ένωσης και τη χρήση πόρων της Ένωσης

ΤΜΗΜΑ B: ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΒΑΣΗ (16)

4.   ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ (17) , (18)

4.1.   Προβλεπόμενη εξέλιξη των κύριων εξωγενών παραγόντων που επηρεάζουν το ενεργειακό σύστημα και τις εξελίξεις όσον αφορά τις εκπομπές ΑτΘ

i.

Μακροοικονομικές προβλέψεις (ΑΕΠ και αύξηση πληθυσμού)

ii.

Τομεακές μεταβολές που αναμένεται να επηρεάσουν το ενεργειακό σύστημα και τις εκπομπές ΑτΘ

iii.

Παγκόσμιες ενεργειακές τάσεις, διεθνείς τιμές ορυκτών καυσίμων, τιμή διοξειδίου του άνθρακα βάσει του ΣΕΔΕ της ΕΕ

iv.

Εξελίξεις στο τεχνολογικό κόστος

4.2.   Διάσταση απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές

4.2.1.   Εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ

i.

Τάσεις στις τρέχουσες εκπομπές και απορροφήσεις ΑτΘ στο ΣΕΔΕ της ΕΕ, στους τομείς επιμερισμού των προσπαθειών και LULUCF και στους διάφορους ενεργειακούς τομείς

ii.

Προβλέψεις σχετικά με τις τομεακές εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες εθνικές και ενωσιακές πολιτικές και μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.2.2.   Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές

i.

Τρέχον μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στη συνολική ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας και σε διάφορους τομείς (θέρμανση και ψύξη, ηλεκτρική ενέργεια και μεταφορές), καθώς επίσης ανά τεχνολογία σε καθέναν από τους εν λόγω τομείς

ii.

Ενδεικτικές προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές για το έτος 2030 (με προοπτική για το έτος 2040)

4.3.   Διάσταση ενεργειακής απόδοσης

i.

Τρέχουσα κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας στην οικονομία και ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων της βιομηχανίας, της οικιακής κατανάλωσης, των υπηρεσιών και των μεταφορών)

ii.

Τρέχον δυναμικό για τη συμπαραγωγή υψηλής απόδοσης και την αποδοτική τηλεθέρμανση και τηλεψύξη (19)

iii.

Προβλέψεις με συνυπολογισμό των υφιστάμενων πολιτικών, μέτρων και προγραμμάτων ενεργειακής απόδοσης, όπως περιγράφονται στο σημείο 1.2. ii) για την κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας για κάθε τομέα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030) (20)

iv.

Επίπεδα βέλτιστου κόστους των απαιτήσεων ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης που απορρέουν από εθνικούς υπολογισμούς, σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ

4.4.   Διάσταση ενεργειακής ασφάλειας

i.

Τρέχον ενεργειακό μείγμα, εγχώριες πηγές ενέργειας, εξάρτηση από εισαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κινδύνων

ii.

Προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.5.   Διάσταση εσωτερικής αγοράς ενέργειας

4.5.1.   Διασυνδεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας

i.

Τρέχον επίπεδο διασυνδεσιμότητας και κύριες γραμμές διασύνδεσης (21)

ii.

Προβλέψεις σχετικά με τις απαιτήσεις επέκτασης των γραμμών διασύνδεσης (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030) (22)

4.5.2.   Υποδομές μεταφοράς ενέργειας

i.

Βασικά χαρακτηριστικά των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου (23)

ii.

Προβλέψεις σχετικά με τις απαιτήσεις επέκτασης του δικτύου τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030) (24)

4.5.3.   Αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, τιμές ενέργειας

i.

Τρέχουσα κατάσταση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, συμπεριλαμβανομένων των τιμών της ενέργειας

ii.

Προβλέψεις σχετικά με τις εξελίξεις όσον αφορά τις υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα τουλάχιστον έως το 2040 (συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030)

4.6.   Διάσταση έρευνας, καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας

i.

Τρέχουσα κατάσταση του τομέα τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και, στο μέτρο του δυνατού, θέση του στην παγκόσμια αγορά (η ανάλυση αυτή θα πρέπει να γίνει σε ενωσιακό ή παγκόσμιο επίπεδο)

ii.

Τρέχον επίπεδο δαπανών για δημόσια και, εφόσον υπάρχει, ιδιωτική έρευνα σε τεχνολογίες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, τρέχων αριθμός ευρεσιτεχνιών και τρέχων αριθμός ερευνητών

iii.

Ανάλυση των τρεχόντων στοιχείων των τιμών τα οποία αποτελούν τις τρεις βασικές συνιστώσες των τιμών (ενέργεια, δίκτυο, φόροι/εισφορές)

iv.

Περιγραφή των επιδοτήσεων ενέργειας, μεταξύ άλλων και για τα ορυκτά καύσιμα

5.   ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΡΩΝ (25)

5.1.   Επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 επί του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης των προβλέψεων με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές και μέτρα (όπως περιγράφεται στο τμήμα 4).

i.

Προβλέψεις για την ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος και των εκπομπών και απορροφήσεων ΑτΘ, καθώς επίσης, κατά περίπτωση, και των εκπομπών ατμοσφαιρικών ρύπων σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2016/2284 βάσει των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων τουλάχιστον έως δέκα έτη μετά την περίοδο που καλύπτεται από το σχέδιο (συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου έτους της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο), συμπεριλαμβανομένων σχετικών πολιτικών και μέτρων της Ένωσης.

ii.

Αξιολόγηση της αλληλεπίδρασης των πολιτικών (μεταξύ υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων στο πλαίσιο μιας διάστασης πολιτικής και μεταξύ υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων διαφορετικών διαστάσεων) τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, με σκοπό ιδίως την επίτευξη σαφούς κατανόησης του αντίκτυπου των πολιτικών ενεργειακής απόδοσης / εξοικονόμησης ενέργειας στο μέγεθος του ενεργειακού συστήματος και τη μείωση του κινδύνου άσκοπων επενδύσεων στον ενεργειακό εφοδιασμό

iii.

Αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων και των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων, και μεταξύ των εν λόγω πολιτικών και μέτρων και των μέτρων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια

5.2.   Μακροοικονομικές επιπτώσεις και, στο μέτρο του δυνατού, επιπτώσεις στην υγεία, το περιβάλλον, την απασχόληση και την εκπαίδευση, επιπτώσεις στις ικανότητες και κοινωνικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών δίκαιης μετάβασης (από άποψη κόστους και ωφελειών καθώς επίσης και σχέσης κόστους/απόδοσης) των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης με προβλέψεις βάσει των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων

5.3.   Επισκόπηση των επενδυτικών αναγκών

i.

υφιστάμενες επενδυτικές ροές και παραδοχές προβλεπόμενων επενδύσεων όσον αφορά τις προγραμματισμένες πολιτικές και μέτρα

ii.

παράγοντες κινδύνου τομέα ή αγοράς ή εμπόδια στο εθνικό ή περιφερειακό πλαίσιο

iii.

ανάλυση της πρόσθετης δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης ή της παροχής πόρων για την κάλυψη κενών που έχουν εντοπιστεί στο πλαίσιο του σημείου ii

5.4.   Επιπτώσεις των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων που περιγράφονται στο τμήμα 3 σε άλλα κράτη μέλη και στην περιφερειακή συνεργασία τουλάχιστον έως το τελευταίο έτος της περιόδου που καλύπτεται από το σχέδιο, συμπεριλαμβανομένης σύγκρισης με προβλέψεις βάσει των υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων

i.

Επιπτώσεις στο ενεργειακό σύστημα στα γειτονικά και άλλα κράτη μέλη στην περιφέρεια, στο μέτρο του δυνατού

ii.

Επιπτώσεις στις τιμές της ενέργειας, τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και την ενοποίηση της αγοράς ενέργειας

iii.

Κατά περίπτωση, επιπτώσεις στην περιφερειακή συνεργασία

Μέρος 2

Κατάλογος παραμέτρων και μεταβλητών που πρέπει να αναφέρονται στο τμήμα B των εθνικών σχεδίων (26) (27) (28) (29)

Οι ακόλουθες παράμετροι, μεταβλητές, ενεργειακά ισοζύγια και δείκτες πρέπει να αναφέρονται στο τμήμα Β «Αναλυτική βάση» των εθνικών σχεδίων, αν χρησιμοποιούνται:

1.   Γενικές παράμετροι και μεταβλητές

1)

Πληθυσμός [εκατομμύρια]

2)

ΑΕΠ [εκατομμύρια ευρώ]

3)

Τομεακή ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (συμπεριλαμβανομένων των κύριων βιομηχανικών, κατασκευαστικών, υπηρεσιακών και αγροτικών τομέων) [εκατομμύρια ευρώ]

4)

Αριθμός νοικοκυριών [χιλιάδες]

5)

Μέγεθος νοικοκυριού [ένοικοι/νοικοκυριό]

6)

Διαθέσιμο εισόδημα νοικοκυριών [ευρώ]

7)

Αριθμός επιβατοχιλιομέτρων: όλοι οι τρόποι μεταφοράς, π.χ. κατανομή μεταξύ οδικών (τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία θα πρέπει να διαχωρίζονται εφόσον είναι εφικτό), σιδηροδρομικών, αεροπορικών μεταφορών και εγχώριας ναυσιπλοΐας (κατά περίπτωση) [εκατομμύρια pkm]

8)

Τονοχιλιόμετρα μεταφοράς εμπορευμάτων: όλοι οι τρόποι μεταφοράς εκτός της διεθνούς ναυτιλίας, π.χ. κατανομή μεταξύ οδικών, σιδηροδρομικών, αεροπορικών μεταφορών και εγχώριας ναυσιπλοΐας (εσωτερική ναυσιπλοΐα και εθνική ναυτιλία) [εκατομμύρια tkm]

9)

Διεθνείς τιμές εισαγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου και γαιάνθρακα [EUR/GJ ή EUR/ΤΙΠ] με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής

10)

Τιμή του ΣΕΔΕ της ΕΕ για το διοξείδιο του άνθρακα [EUR/EUA] με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής

11)

Παραδοχές περί συναλλαγματικών ισοτιμιών μετατροπής σε EUR και σε USD (κατά περίπτωση) [EUR/νόμισμα και USD/νόμισμα]

12)

Αριθμός βαθμοημερών θέρμανσης (HDD)

13)

Αριθμός βαθμοημερών ψύξης (CDD)

14)

Παραδοχές περί τεχνολογικού κόστους που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη μοντελοποίηση των κύριων συναφών τεχνολογιών

2.   Ενεργειακά ισοζύγια και δείκτες

2.1.   Ενεργειακός εφοδιασμός

1)

Εγχώρια παραγωγή ανά τύπο καυσίμου (όλα τα ενεργειακά προϊόντα που παράγονται σε σημαντικές ποσότητες) [χΤΙΠ (ktoe) (χιλιότονοι ισοδυνάμου πετρελαίου)]

2)

Καθαρές εισαγωγές ανά τύπο καυσίμου (συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής ενέργειας και της κατανομής σε ενδοευρωπαϊκές και εξωευρωπαϊκές καθαρές εισαγωγές [χΤΙΠ]

3)

Εξάρτηση από εισαγωγές από τρίτες χώρες [%]

4)

Κύριες πηγές εισαγωγών (χώρες) για τους κύριους φορείς ενέργειας (συμπεριλαμβανομένου του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας)

5)

Ακαθάριστη εσωτερική κατανάλωση ανά πηγή τύπου καυσίμου (συμπεριλαμβανομένων στερεών, όλων των ενεργειακών προϊόντων: γαιάνθρακας, αργό πετρέλαιο και πετρελαϊκά προϊόντα, φυσικό αέριο, πυρηνική ενέργεια, ηλεκτρική ενέργεια, παραγόμενη θερμότητα, ανανεώσιμες πηγές, απόβλητα) [χΤΙΠ]

2.2.   Ηλεκτρική ενέργεια και θέρμανση

1)

Ακαθάριστη ηλεκτροπαραγωγή [GWh]

2)

Ακαθάριστη ηλεκτροπαραγωγή ανά καύσιμο (όλα τα ενεργειακά προϊόντα) [GWh]

3)

Μερίδιο της συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ισχύος επί της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας [ποσοστό επί τοις εκατό]

4)

Δυναμικότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ανά πηγή συμπεριλαμβανομένων των αποσύρσεων και όλων των νέων επενδύσεων [MW]

5)

Παραγωγή θερμότητας από θερμική ηλεκτροπαραγωγή

6)

Παραγωγή θερμότητας από εγκαταστάσεις συνδυασμένης παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της θερμότητας από βιομηχανικά απόβλητα

7)

Δυναμικότητες διασυνοριακής διασύνδεσης για το αέριο και την ηλεκτρική ενέργεια [Ορισμός ηλεκτρικής ενέργειας σύμφωνα με την έκβαση των υπό εξέλιξη συζητήσεων στη βάση της επιδίωξης διασυνδεσιμότητας 15 %] και των προβλεπόμενων ποσοστών χρήσης τους

2.3.   Τομέας μετατροπής

1)

Εισροές καυσίμου στη θερμική ηλεκτροπαραγωγή (συμπεριλαμβανομένων στερεών, πετρελαίου, αερίου) [χΤΙΠ]

2)

Εισροές καυσίμου σε άλλες διαδικασίες μετατροπής [χΤΙΠ]

2.4.   Κατανάλωση ενέργειας

1)

Κατανάλωση πρωτογενούς και τελικής ενέργειας [χΤΙΠ]

2)

Κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων βιομηχανικού, οικιστικού, τριτογενή, γεωργικού και μεταφορών (συμπεριλαμβανομένης κατανομής μεταξύ επιβατών και εμπορευμάτων, όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία)) [χΤΙΠ]

3)

Κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά καύσιμο (όλα τα ενεργειακά προϊόντα) [χΤΙΠ]

4)

Μη ενεργειακή κατανάλωση τελικής ενέργειας [χΤΙΠ]

5)

Ένταση πρωτογενούς ενέργειας της συνολικής οικονομίας (κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας ανά ΑΕΠ [toe/EUR]

6)

Ένταση τελικής ενέργειας ανά τομέα (συμπεριλαμβανομένων βιομηχανικού, οικιστικού, τριτογενούς και μεταφορών επιβατών (συμπεριλαμβανομένων κατανομής μεταξύ επιβατών και εμπορευμάτων, όταν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία), μεταφορών εμπορευμάτων)

2.5.   Τιμές

1)

Τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ανά τύπο τομέα χρήσης (οικιακό, βιομηχανικό, τριτογενή)

2)

Εθνικές τιμές λιανικής καυσίμου (συμπεριλαμβανομένων φόρων, ανά πηγή και τομέα) [EUR/χΤΙΠ]

2.6.   Επενδύσεις

Δαπάνες επενδύσεων στους τομείς μετατροπής, παροχής, μεταφοράς και διανομής ενέργειας

2.7.   Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

1)

Ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και μερίδιο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην ακαθάριστη κατανάλωση τελικής ενέργειας ανά τομέα (ηλεκτρική ενέργεια, θέρμανση και ψύξη, μεταφορές) και ανά τεχνολογία

2)

Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ανανεώσιμες πηγές στα κτίρια· αυτό περιλαμβάνει, εφόσον διατίθενται, αναλυτικά δεδομένα σχετικά με την ενέργεια που παράγεται, καταναλώνεται και διοχετεύεται στο δίκτυο μέσω των ηλιακών φωτοβολταϊκών συστημάτων, των ηλιακών θερμικών συστημάτων, της βιομάζας, των αντλιών θέρμανσης, των γεωθερμικών συστημάτων, καθώς επίσης όλων των άλλων αποκεντρωμένων συστημάτων ανανεώσιμων πηγών)

3)

Κατά περίπτωση, άλλες εθνικές πορείες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι μακροπρόθεσμες ή τομεακές (μερίδιο των βιοκαυσίμων που βασίζονται στις τροφές και των προηγμένων βιοκαυσίμων, μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, καθώς επίσης και ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις και κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

3.   Δείκτες σχετικοί με τις εκπομπές και τις απορροφήσεις ΑτΘ

1)

Εκπομπές ΑτΘ ανά τομέα πολιτικής (ΣΕΔΕ της ΕΕ, επιμερισμός των προσπαθειών και LULUCF)

2)

Εκπομπές ΑτΘ ανά τομέα της διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή και ανά αέριο (όπου αρμόζει να διακρίνονται μεταξύ ΣΕΔΕ της ΕΕ και τομέων επιμερισμού των προσπαθειών (ESD)) [tCO2eq]

3)

Ένταση άνθρακα της συνολικής οικονομίας [tCO2eq/ΑΕΠ]

4)

Δείκτες σχετικοί με τις εκπομπές CO2

α)

Ένταση ΑτΘ της εγχώριας παραγωγής θερμότητας και ηλεκτρικής ισχύος [tCO2eq/MWh]

β)

Ένταση ΑτΘ της τελικής κατανάλωσης ενέργειας ανά τομέα [tCO2eq/toe]

5)

Παράμετροι που δεν σχετίζονται με τις εκπομπές CO2

α)

Ζωικό κεφάλαιο: γαλακτοπαραγωγικά βοοειδή [1 000 κεφάλια], μη γαλακτοπαραγωγικά βοοειδή [1 000 κεφάλια], πρόβατα [1 000 κεφάλια], χοίροι [1 000 κεφάλια], πουλερικά [1 000 κεφάλια]

β)

Εισροή αζώτου από τη χρήση συνθετικών λιπασμάτων [kt αζώτου]

γ)

Εισροή αζώτου από τη χρήση κόπρου [kt αζώτου]

δ)

Δέσμευση αζώτου από καλλιέργειες που δεσμεύουν το N [kt αζώτου]

ε)

Άζωτο σε υπολείμματα καλλιεργειών που επιστρέφουν στο έδαφος [kt αζώτου]

στ)

Περιοχή καλλιεργούμενων οργανικών εδαφών [εκτάρια]

ζ)

Παραγωγή στερεών αστικών αποβλήτων (MSW)

η)

Αστικά στερεά απόβλητα (MSW) που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής

θ)

Μερίδιο ανάκτησης CH4 επί της συνολικής παραγωγής CH4 από χώρους υγειονομικής ταφής αποβλήτων [%]


(1)  Οφείλεται να διασφαλιστεί η συνέπεια με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές δυνάμει του άρθρου 15.

(2)  Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 2013, σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, την κατάργηση της απόφασης αριθ. 1364/2006/ΕΚ και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 713/2009, (ΕΚ) αριθ. 714/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 (ΕΕ L 115 της 25.4.2013, σ. 39).

(3)  Κατά τον σχεδιασμό των εν λόγω μέτρων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το τέλος του κύκλου ζωής των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και τις δυνατότητες ανανέωσης σταθμών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές.

(4)  Σύμφωνα με το άρθρο 2α της οδηγίας 2010/31/ΕΕ.

(5)  Σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(6)  Σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(7)  Σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 17 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(8)  Σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(9)  Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(10)  Οι πολιτικές και τα μέτρα αντικατοπτρίζουν την πρώτη αρχή της προτεραιότητας της ενεργειακής απόδοσης.

(11)  Θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνοχή με τα σχέδια προληπτικής δράσης και έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2017/1938 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με τα μέτρα κατοχύρωσης της ασφάλειας εφοδιασμού με αέριο και με την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 994/2010 (ΕΕ L 280 της 28.10.2017, σ. 1), καθώς και με τα σχέδια ετοιμότητας αντιμετώπισης κινδύνων, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/2001 [όπως προτείνεται από το έγγραφο COM(2016) 862 για την ετοιμότητα αντιμετώπισης κινδύνων στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και για την κατάργηση της οδηγίας 2005/89/ΕΚ].

(12)  Οι πολιτικές και τα μέτρα αντικατοπτρίζουν την πρώτη αρχή της προτεραιότητας της ενεργειακής απόδοσης.

(13)  Πέραν των περιφερειακών ομάδων έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013.

(14)  Πέραν των περιφερειακών ομάδων έργων κοινού ενδιαφέροντος (EKE) που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 347/2013.

(15)  Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 8 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(16)  Βλ. μέρος 2 για λεπτομερή λίστα των παραμέτρων και των μεταβλητών που θα πρέπει να αναφερθούν στο τμήμα Β του σχεδίου.

(17)  Η τρέχουσα κατάσταση ανταποκρίνεται στην ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου (ή την πιο πρόσφατη διαθέσιμη ημερομηνία). Οι υφιστάμενες πολιτικές και τα μέτρα περιλαμβάνουν εφαρμοζόμενες και θεσπισμένες πολιτικές και μέτρα. Οι θεσπισμένες πολιτικές και τα θεσπισμένα μέτρα είναι εκείνα για τα οποία έχει ληφθεί επίσημη κυβερνητική απόφαση από την ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου και για τα οποία υπάρχει σαφής δέσμευση για την εφαρμογή τους. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και τα εφαρμοζόμενα μέτρα είναι εκείνα για τα οποία ισχύει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω κατά την ημερομηνία υποβολής του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα ή των ενοποιημένων εθνικών εκθέσεων προόδου για την ενέργεια και το κλίμα: άμεσα εφαρμοστέα ενωσιακή νομοθεσία ή εθνική νομοθεσία είναι σε ισχύ, μία ή περισσότερες εθελούσιες συμφωνίες έχουν θεσπιστεί, έχουν διατεθεί οι οικονομικοί πόροι, έχουν κινητοποιηθεί οι ανθρώπινοι πόροι.

(18)  Η επιλογή εξωγενών παραγόντων μπορεί να βασίζεται στις υποθέσεις του σεναρίου αναφοράς της ΕΕ για το 2016 ή σε άλλα επακόλουθα σενάρια πολιτικής για τις ίδιες μεταβλητές. Επιπρόσθετα, τα ειδικά ανά κράτος μέλος αποτελέσματα του σεναρίου αναφοράς της ΕΕ για το 2016, καθώς επίσης και τα αποτελέσματα των επακόλουθων σεναρίων πολιτικής ενδέχεται να αποδειχθούν χρήσιμη πηγή πληροφοριών κατά την κατάρτιση εθνικών προβλέψεων με βάση τις υφιστάμενες πολιτικές και μέτρα και τις εκτιμήσεις επιπτώσεων.

(19)  Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

(20)  Αυτή η πρόβλεψη αναφοράς βασισμένη στο ισχύον καθεστώς αποτελεί τη βάση για την επιδίωξη κατανάλωσης πρωτογενούς και τελικής ενέργειας για το 2030 που περιγράφεται στο σημείο 2.3 και τους συντελεστές μετατροπής.

(21)  Με αναφορά σε επισκοπήσεις των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς από διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς (ΔΣΜ).

(22)  Με αναφορά στα σχέδια ανάπτυξης του εθνικού δικτύου και τα σχέδια περιφερειακών επενδύσεων των ΔΣΜ.

(23)  Με αναφορά στις επισκοπήσεις των υφιστάμενων υποδομών μεταφοράς από τους ΔΣΜ.

(24)  Με αναφορά στα σχέδια ανάπτυξης του εθνικού δικτύου και τα σχέδια περιφερειακών επενδύσεων των ΔΣΜ.

(25)  Οι προγραμματισμένες πολιτικές και τα προγραμματισμένα μέτρα αποτελούν επιλογές υπό συζήτηση και έχουν βάσιμες πιθανότητες έγκρισης και εφαρμογής μετά την ημερομηνία υποβολής του εθνικού σχεδίου. Οι προβλέψεις που προκύπτουν βάσει του τμήματος 5.1.i θα πρέπει συνεπώς να περιλαμβάνουν όχι μόνο τις εφαρμοζόμενες και τις θεσπισμένες πολιτικές και μέτρα (προβλέψεις βάσει υφιστάμενων πολιτικών και μέτρων), αλλά επίσης τις προγραμματισμένες πολιτικές και τα προγραμματισμένα μέτρα.

(26)  Σχετικά με το σχέδιο που καλύπτει την περίοδο από το 2021 έως το 2030: Για κάθε παράμετρο/μεταβλητή της λίστας, θα πρέπει να αναφέρονται οι τάσεις κατά τα έτη 2005-2040 (2005-2050 όπου κρίνεται κατάλληλο) συμπεριλαμβανομένου του έτους 2030 σε πενταετή διαστήματα τόσο στο τμήμα 4 όσο και στο τμήμα 5. Θα πρέπει να υποδεικνύεται η παράμετρος βάσει εξωγενών παραδοχών έναντι της τιμής υπολογισμού βάσει του μοντέλου.

(27)  Στο μέτρο του δυνατού, τα αναφερόμενα δεδομένα και οι προβλέψεις βασίζονται και συνάδουν με τα δεδομένα και τη μεθοδολογία της EUROSTAT που χρησιμοποιούνται για την υποβολή έκθεσης των ευρωπαϊκών στατιστικών στοιχείων στη σχετική τομεακή νομοθεσία, καθώς οι ευρωπαϊκές στατιστικές αποτελούν την πρωταρχική πηγή στατιστικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται για την υποβολή εκθέσεων και την παρακολούθηση, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009 σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές.

(28)  Σημείωση: όλες οι προβλέψεις θα πρέπει να πραγματοποιούνται βάσει σταθερών τιμών (χρησιμοποιούνται οι τιμές 2016 ως έτος αναφοράς)

(29)  Η Επιτροπή θα παρέχει συστάσεις σχετικά με τις βασικές παραμέτρους για τις προβλέψεις, καλύπτοντας τουλάχιστον τις τιμές εισαγωγών πετρελαίου, αερίου και γαιάνθρακα, καθώς και τις τιμές του ΣΕΔΕ της ΕΕ για το διοξείδιο του άνθρακα.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΕΘΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟ 2030

1.

Ο ακόλουθος ενδεικτικός τύπος αντιπροσωπεύει τα αντικειμενικά κριτήρια που απαριθμούνται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ε) σημεία i) έως v), το καθένα από τα οποία εκφράζεται σε ποσοστιαίες μονάδες:

α)

η δεσμευτική εθνική επιδίωξη του κράτους μέλους για το 2020, όπως ορίζεται στην τρίτη στήλη του πίνακα στο παράρτημα I της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

β)

μια κατ' αποκοπήν συνεισφορά («CFlat»),

γ)

μια συνεισφορά με βάση το κατά κεφαλήν ΑΕΠ («CGDP»),

δ)

μια συνεισφορά με βάση το δυναμικό («CPotential»),

ε)

μια συνεισφορά που αντανακλά το επίπεδο διασύνδεσης του κράτους μέλους («CInterco»).

2.

Η συνεισφορά CFlat είναι ίδια για όλα τα κράτη μέλη. Το άθροισμα των CFlat όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

3.

Η συνεισφορά CGDP κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση τον δείκτη του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Eurostat ο οποίος έχει ως σημείο αναφοράς τον μέσο όρο της Ένωσης για την περίοδο από το 2013 έως το 2017, εκπεφρασμένο σε μονάδα αγοραστικής δύναμης, και του οποίου το ανώτατο όριο για κάθε επιμέρους κράτος μέλος είναι το 150 % του μέσου όρου της Ένωσης. Το άθροισμα των CGDP όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

4.

Η συνεισφορά CPotential κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση την διαφορά μεταξύ του μεριδίου ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ενός κράτους μέλους το 2030, όπως παρουσιάζεται στο σενάριο PRIMES και της εθνικής δεσμευτικής επιδίωξής του για το 2020. Το άθροισμα των CPotential όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 30 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

5.

Η συνεισφορά CInterco κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών με βάση έναν δείκτη του μεριδίου της διασύνδεσης ηλεκτρικής ενέργειας ο οποίος έχει ως σημείο αναφοράς τον μέσο όρο της Ένωσης το 2017, μετρούμενο με την καθαρή δυναμικότητα μεταφοράς επί της συνολικής εγκατεστημένης δυναμικότητας παραγωγής, και του οποίου το ανώτατο όριο για κάθε επιμέρους κράτος μέλος είναι το 150 % του μέσου όρου της Ένωσης. Το άθροισμα των CInterco όλων των κρατών μελών ισοδυναμεί με το 10 % της διαφοράς μεταξύ των επιδιώξεων της Ένωσης για το 2030 και το 2020.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 7 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2012/27/ΕΕ

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την προτεινόμενη λεπτομερή μεθοδολογία τους δυνάμει του παραρτήματος V σημείο 5 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για τη λειτουργία των καθεστώτων επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και των εναλλακτικών μέτρων που αναφέρονται στα άρθρα 7α και 7β και στο άρθρο 20 παράγραφος 6 της εν λόγω οδηγίας.

1.   Υπολογισμός του επιπέδου των απαιτήσεων εξοικονόμησης ενέργειας που πρέπει να επιτευχθούν στο σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030, υποδεικνύοντας τον τρόπο που λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

α)

η ετήσια τελική κατανάλωση ενέργειας κατά μέσο όρο για την πιο πρόσφατη τριετή περίοδο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2019 [σε χΤΙΠ],

β)

το συνολικό σωρευτικό ποσό εξοικονόμησης ενέργειας στην τελική χρήση που θα επιτευχθεί [σε χΤΙΠ], σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

γ)

δεδομένα που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας και τις πηγές των δεδομένων αυτών, συμπεριλαμβανομένων της αιτιολόγησης για τη χρήση εναλλακτικών στατιστικών πηγών και τυχόν διαφορών των ποσοτήτων που προκύπτουν (σε περίπτωση χρήσης άλλων πηγών πέραν της Eurostat).

2.   Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε από τις δυνατότητες που παρέχει το άρθρο 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ κοινοποιούν επίσης τον υπολογισμό τους για το επίπεδο της απαίτησης εξοικονόμησης ενέργειας που πρέπει να επιτευχθεί για το σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31 Δεκεμβρίου 2030, παρουσιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται επίσης υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

α)

το δικό τους ετήσιο ποσοστό αποταμίευσης,

β)

το δικό τους σενάριο υπολογισμού και η ενέργεια που χρησιμοποιείται σε μεταφορές, εν όλω ή εν μέρει, και εξαιρείται από τον υπολογισμό [σε χΤΙΠ],

γ)

υπολογιζόμενη σωρευτική ποσότητα της εξοικονόμησης ενέργειας για το σύνολο της περιόδου από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Δεκεμβρίου 2030 (πριν από την εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ) [σε χΤΙΠ],

δ)

εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

i)

τελική κατανάλωση ενέργειας σε βιομηχανικές δραστηριότητες [σε χΤΙΠ] οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ εξαιρείται από τον υπολογισμό, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ii)

ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που επιτυγχάνεται στους τομείς ενεργειακής μετατροπής, διανομής και μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσματικών υποδομών τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

iii)

ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που προκύπτει από μεμονωμένες δράσεις οι οποίες υλοποιήθηκαν για πρώτη φορά από την 31η Δεκεμβρίου 2008 και συνεχίζουν να έχουν επιπτώσεις το 2020 και έπειτα, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο δ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

iv)

ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που προκύπτει από μέτρα πολιτικής, υπό τον όρο ότι μπορεί να αποδειχθεί ότι τα εν λόγω μέτρα πολιτικής έχουν ως αποτέλεσμα επιμέρους δράσεις που πραγματοποιήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2018 και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2020, οι οποίες αποφέρουν εξοικονομήσεις μετά την 31η Δεκεμβρίου 2020, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο ε) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

v)

ποσότητα ενέργειας που παράγεται [σε χΤΙΠ] σε κτίρια για ιδία χρήση ως συνέπεια μέτρων πολιτικής που προάγουν τη νέα εγκατάσταση τεχνολογιών που βασίζονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο στ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

vi)

ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας [σε χΤΙΠ] που υπερβαίνει τη σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας που απαιτείται κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, την οποία τα κράτη μέλη υπολογίζουν για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ε)

συνολική σωρευτική ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας (ύστερα από την εφαρμογή των επιλογών που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχεία β) έως ζ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ).

3.   Μέτρα πολιτικής σχετικά με την επίτευξη της απαίτησης για εξοικονόμηση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

3.1.   Καθεστώτα επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 7α της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

α)

περιγραφή του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης,

β)

αναμενόμενη σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης και διάρκεια της περιόδου ή των περιόδων υποχρέωσης,

γ)

υπόχρεα συμβαλλόμενα μέρη και οι υποχρεώσεις τους,

δ)

στοχευόμενοι τομείς,

ε)

επιλέξιμες ενέργειες που προβλέπονται στο πλαίσιο του μέτρου,

στ)

πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ακόλουθων διατάξεων της οδηγίας 2012/27/ΕΕ:

i)

κατά περίπτωση, ειδικές δράσεις, μερίδιο της εξοικονόμησης που πρέπει να επιτευχθεί στα νοικοκυριά που πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 11,

ii)

εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται από παρόχους ενεργειακών υπηρεσιών ή άλλα τρίτα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 7α παράγραφος 6 στοιχείο α),

iii)

«τραπεζικές συναλλαγές και δανειοληψία» σύμφωνα με το άρθρο 7α παράγραφος 6 στοιχείο β),

ζ)

κατά περίπτωση, πληροφορίες σχετικά με την εμπορία της εξοικονόμησης ενέργειας.

3.2   Εναλλακτικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 7β και το άρθρο 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (εκτός φορολόγησης):

α)

τύπος μέτρου πολιτικής,

β)

σύντομη περιγραφή του μέτρου πολιτικής συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών σχεδιασμού για κάθε μέτρο πολιτικής που έχει κοινοποιηθεί,

γ)

αναμενόμενη συνολική σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης ανά μέτρο και/ή ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας σχετικά με οποιαδήποτε ενδιάμεση περίοδο,

δ)

δημόσιες αρχές επιβολής, συμμετέχοντα ή εξουσιοδοτηθέντα μέρη και οι ευθύνες τους σχετικά με την εφαρμογή του μέτρου ή των πολιτικής,

ε)

στοχευόμενοι τομείς,

στ)

επιλέξιμες ενέργειες που προβλέπονται στο πλαίσιο του μέτρου,

ζ)

κατά περίπτωση, συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής ή μεμονωμένες ενέργειες που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας.

3.3.   Πληροφορίες σχετικά με τα φορολογικά μέτρα:

α)

σύντομη περιγραφή του φορολογικού μέτρου,

β)

διάρκεια του φορολογικού μέτρου,

γ)

δημόσια αρχή επιβολής,

δ)

αναμενόμενη σωρευτική και ετήσια ποσότητα εξοικονόμησης ανά μέτρο,

ε)

στοχευόμενοι τομείς και κατηγορίες φορολογουμένων,

στ)

μεθοδολογία υπολογισμού, συμπεριλαμβανομένων των ελαστικοτήτων των τιμών που χρησιμοποιούνται και του τρόπου με τον οποίο έχουν καθοριστεί, σύμφωνα με το παράρτημα V σημείο 4 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.

4.   Μεθοδολογία υπολογισμού για τα μέτρα όπως κοινοποιήθηκε βάσει των άρθρων 7α και 7β και του άρθρου 20 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ (εκτός των φορολογικών μέτρων):

α)

μέθοδοι μετρήσεων που χρησιμοποιήθηκαν και αναφέρονται στο παράρτημα V σημείο 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

β)

μέθοδος έκφρασης της εξοικονόμησης ενέργειας (εξοικονόμηση πρωτογενούς ή τελικής ενέργειας),

γ)

διάρκεια ζωής των μέτρων, ρυθμός με τον οποίο οι εξοικονομήσεις μειώνονται με τον χρόνο και προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διάρκεια ζωής της εξοικονόμησης,

δ)

σύντομη περιγραφή της μεθοδολογίας υπολογισμού συμπεριλαμβανομένου του τρόπου διασφάλισης της προσθετικότητας και της σημαντικότητας της εξοικονόμησης, καθώς και ποιες μεθοδολογίες και κριτήρια αναφοράς χρησιμοποιούνται για τις προβλεπόμενες και τις κλιμακωτές εξοικονομήσεις,

ε)

πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης ενδεχόμενων επικαλύψεων μεταξύ των μέτρων και των μεμονωμένων δράσεων προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή μέτρηση των εξοικονομήσεων ενέργειας,

στ)

κατά περίπτωση, κλιματικές διαφοροποιήσεις και προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε.

5.   Παρακολούθηση και επαλήθευση

α)

σύντομη περιγραφή του συστήματος παρακολούθησης και επαλήθευσης και της διαδικασίας επαλήθευσης,

β)

δημόσια αρχή επιβολής και κύριες αρμοδιότητές της ως υπεύθυνης του συστήματος παρακολούθησης και επαλήθευσης σχετικά με το καθεστώς επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης ή των εναλλακτικών μέτρων,

γ)

εξάρτηση της παρακολούθησης και της επαλήθευσης από τα υπόχρεα, τα συμμετέχοντα ή τα εξουσιοδοτηθέντα συμβαλλόμενα μέρη,

δ)

στατιστικά σημαντική αναλογία των μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης και αναλογία και κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό και την επιλογή αντιπροσωπευτικού δείγματος,

ε)

υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων για τα υπόχρεα μέρη (εξοικονόμηση που επιτεύχθηκε από κάθε υπόχρεο μέρος ή κάθε υποκατηγορία του υπόχρεου μέρους και συνολική εξοικονόμηση στο πλαίσιο του καθεστώτος),

στ)

δημοσίευση της εξοικονόμησης ενέργειας που επιτυγχάνεται (κάθε χρόνο) στο πλαίσιο του καθεστώτος επιβολής της υποχρέωσης ενεργειακής απόδοσης και των εναλλακτικών μέτρων,

ζ)

πληροφορίες σχετικά με το δίκαιο των κρατών μελών για τις κυρώσεις που θα επιβληθούν σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης,

η)

πληροφορίες σχετικά με τα προβλεπόμενα μέτρα πολιτικής που προβλέπονται σε περίπτωση που η πρόοδος δεν είναι ικανοποιητική.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ

1.   ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ

1.1.   Συνοπτική παρουσίαση

1.2.   Νομικό και πολιτικό πλαίσιο

1.3.   Δημόσια διαβούλευση

2.   ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

2.1.   ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΟΦΉΣΕΩΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ

2.1.1.   Προβλεπόμενες μειώσεις εκπομπών και ενίσχυση των απορροφήσεων από καταβόθρες έως το 2050

2.1.2.   Εθνική επιδίωξη για το 2030 και εξής, εφόσον διατίθενται στοιχεία, και ενδεικτικά ορόσημα για το 2040 και 2050

2.1.3.   Πολιτικές και μέτρα προσαρμογής

2.2.   ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ

2.2.1   Στο μέτρο του δυνατού, το εκτιμώμενο πιθανό μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τελική κατανάλωση ενέργειας έως το 2050

2.3.   ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ

2.3.1.   Στο μέτρο του δυνατού, η εκτιμώμενη πιθανή κατανάλωση ενέργειας έως το 2050

2.4.   ΕΙΔΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΑΝΑ ΤΟΜΕΑ

2.4.1.   Ενεργειακό σύστημα

2.4.1.1.   Προβλεπόμενη ή δυνητική μελλοντική πορεία ή εύρος των εκπομπών

2.4.1.2.   Γενική περιγραφή των βασικών φορέων ώθησης της ενεργειακής απόδοσης και της ευελιξίας από την πλευρά της ζήτησης και της εξέλιξής τους από το 2021 και εξής

2.4.2.   Βιομηχανία

2.4.2.1.   Αναμενόμενες μειώσεις εκπομπών ανά τομέα και ζήτηση ενέργειας

2.4.2.2.   Γενική επισκόπηση των πολιτικών, των υφιστάμενων σχεδίων και των μέτρων για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, όπως περιγράφονται στο παράρτημα Ι μέρος 1 τμήμα Α σημείο 2.1

2.4.3.   Μεταφορές

2.4.3.1.   Αναμενόμενες εκπομπές και πηγές ενέργειας ανά είδος μεταφορών (π.χ. αυτοκίνητα και ημιφορτηγά, βαρέα οδικά οχήματα, ναυτιλία, αεροπορία, σιδηροδρομικές μεταφορές)

2.4.3.2.   Επιλογές απαλλαγής από ανθρακούχες εκπομπές

2.4.4.   Γεωργία και χρήση γης, αλλαγή χρήσης γης και δασοκομία (LULUCF)

2.4.4.1.   Στο μέτρο του δυνατού, αναμενόμενες εκπομπές από πηγές και από κάθε ΑτΘ

2.4.4.2.   Προβλεπόμενες επιλογές μείωσης των εκπομπών

2.4.4.3.   Συνδέσεις με τις πολιτικές γεωργίας και αγροτικής ανάπτυξης

3.   ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

3.1.   Εκτιμήσεις των απαιτούμενων επενδύσεων

3.2.   Πολιτικές και μέτρα για συναφή έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία

4.   ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ

5.   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ (κατά περίπτωση)

5.1.   Λεπτομέρειες όσον αφορά τη μοντελοποίηση (συμπεριλαμβανομένων των παραδοχών) και/ή αναλύσεις, δείκτες κ.λπ.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ ΑΤΘ

Μέρος 1

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριληφθούν στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26 παράγραφος 3:

α)

οι ανθρωπογενείς τους εκπομπές ΑτΘ που καταγράφονται στο μέρος 2 του παρόντος παραρτήματος και οι ανθρωπογενείς εκπομπές ΑτΘ που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 για το έτος X-2,

β)

δεδομένα σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα (CO), διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και πτητικών οργανικών ενώσεων, σύμφωνα με τα δεδομένα που ήδη περιλαμβάνονται σε εκθέσεις δυνάμει του άρθρου 8 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/2284 για το έτος X-2,

γ)

ανθρωπογενείς εκπομπές ΑτΘ από πηγές και οι απορροφήσεις του CO2 από καταβόθρες που προκύπτουν από τον LULUCF, για το έτος X-2, σύμφωνα με τις μεθοδολογίες που καθορίζονται στο μέρος 3 του παρόντος παραρτήματος. Τα εν λόγω δεδομένα είναι επίσης συναφή με την έκθεση συμμόρφωσης σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

δ)

τυχόν μεταβολές στις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) για τα έτη ανάμεσα στο σχετικό έτος ή την περίοδο αναφοράς και το έτος X-3, με επισήμανση των λόγων για τις εν λόγω μεταβολές,

ε)

πληροφορίες σχετικά με τους δείκτες, όπως καθορίζεται στο μέρος 4 του παρόντος παραρτήματος, για το έτος X-2,

στ)

συνοπτικές πληροφορίες σχετικά με τις πραγματοποιηθείσες μεταφορές δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και των άρθρων 12 και 13 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 για το έτος X-1,

ζ)

πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που λήφθηκαν για τη βελτίωση των εκτιμήσεων των απογραφών, συγκεκριμένα σε περιοχές της απογραφής που έχουν υποστεί προσαρμογές ή έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστάσεων κατόπιν αξιολογήσεων από εμπειρογνώμονες,

η)

πραγματική ή η εκτιμώμενη κατανομή των εξακριβωμένων εκπομπών που αναφέρθηκαν από τους φορείς εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ στις κατηγορίες πηγών της εθνικής απογραφής ΑτΘ και η αναλογία εκείνων των εξακριβωμένων εκπομπών επί του συνόλου των εκπομπών ΑτΘ που έχουν αναφερθεί σε εκείνες τις κατηγορίες πηγών, για το έτος X-2,

θ)

κατά περίπτωση, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για τη συνέπεια των εκπομπών που αναφέρθηκαν στις απογραφές ΑτΘ, για το έτος X-2, με τις εξακριβωμένες εκπομπές που έχουν αναφερθεί στο πλαίσιο της οδηγίας 2003/87/ΕΚ,

ι)

κατά περίπτωση, τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για τη συνέπεια των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση των εκπομπών κατά την κατάρτιση των απογραφών των ΑτΘ, για το έτος X-2, με:

i)

δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των απογραφών ατμοσφαιρικών ρύπων σύμφωνα με την οδηγία (ΕΕ) 2016/2284,

ii)

δεδομένα που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 και το παράρτημα VII του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 517/2014,

iii)

δεδομένα σχετικά με την ενέργεια που γνωστοποιήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 4 και το παράρτημα B του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008,

ια)

περιγραφή των μεταβολών του οικείου εθνικού συστήματος απογραφής, εφόσον υπάρχουν,

ιβ)

περιγραφή των μεταβολών του εθνικού μητρώου, εφόσον υπάρχουν,

ιγ)

πληροφορίες για τα οικεία σχέδια διασφάλισης της ποιότητας και ποιοτικού ελέγχου, γενική αξιολόγηση αβεβαιότητας, γενική αξιολόγηση πληρότητας και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο της έκθεσης για την εθνική απογραφή ΑτΘ κρίνεται απαραίτητο για την εκπόνηση της έκθεσης με θέμα την ενωσιακή απογραφή ΑτΘ,

ιδ)

πληροφορίες σχετικά με τις προθέσεις του κράτους μέλους να κάνει χρήση του περιθωρίου ευελιξίας του άρθρου 5 παράγραφοι 4 και 5 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και της δυνατότητας χρήσης των εσόδων βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 6 του εν λόγω κανονισμού.

Ένα κράτος μέλος δύναται να ζητήσει να του χορηγηθεί από την Επιτροπή παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) για να εφαρμόσει διαφορετική μεθοδολογία από εκείνη που προβλέπεται στο μέρος 3 του παρόντος παραρτήματος, όταν η απαιτούμενη βελτίωση της μεθοδολογίας δεν δύναται να επιτευχθεί εγκαίρως ώστε να ληφθεί υπόψη η βελτίωση της απογραφής των ΑτΘ για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, ή όταν το κόστος βελτίωσης της μεθοδολογίας θα ήταν δυσανάλογα υψηλό συγκριτικά με τα οφέλη της εφαρμογής αυτής της μεθοδολογίας για τη βελτίωση του απολογισμού των εκπομπών και απορροφήσεων, λόγω της μικρής σημασίας των εκπομπών και απορροφήσεων από τις σχετικές δεξαμενές άνθρακα. Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να επωφεληθούν από την παρέκκλιση αυτή υποβάλουν αιτιολογημένο αίτημα στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2020, υποδεικνύοντας μέχρι πότε θα μπορούσε να εφαρμοστεί η βελτίωση της μεθοδολογίας, την προτεινόμενη εναλλακτική μεθοδολογία ή και τα δύο, καθώς και αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων στην ακρίβεια του απολογισμού. Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει την υποβολή πρόσθετων πληροφοριών εντός συγκεκριμένου, εύλογου χρονικού διαστήματος. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει δικαιολογημένο το αίτημα, εγκρίνει την παρέκκλιση. Σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος, η Επιτροπή αιτιολογεί την απόφασή της.

Μέρος 2

Τα ΑτΘ που πρέπει να καλυφθούν είναι:

 

Διοξείδιο του άνθρακα (CO2)

 

Μεθάνιο (CH4)

 

Υποξείδιο του αζώτου (N2O)

 

Εξαφθοριούχο θείο (SF6)

 

Τριφθοριούχο άζωτο (NF3)

Υδροφθοράνθρακες (HFC):

HFC-23 CHF3

HFC-32 CH2F2

HFC-41 CH3F

HFC-125 CHF2CF3

HFC-134 CHF2CHF2

HFC-134a CH2FCF3

HFC-143 CH2FCHF2

HFC-143a CH3CF3

HFC-152 CH2FCH2F

HFC-152a CH3CHF2

HFC-161 CH3CH2F

HFC-227ea CF3CHFCF3

HFC-236cb CF3CF2CH2F

HFC-236ea CF3CHFCHF2

HFC-236fa CF3CH2CF3

HFC-245fa CHF2CH2CF3

HFC-245ca CH2FCF2CHF2

HFC-365mfc CH3CF2CH2CF3

HFC-43-10mee CF3CHFCHFCF2CF3 ή (C5H2F10)

Υπερφθοράνθρακες (PFC):

PFC-14, Υπερφθορομεθάνιο, CF4

PFC-116, Υπερφθοροαιθάνιο, C2F6

PFC-218, Υπερφθοροπροπάνιο, C3F8

PFC-318, Υπερφθοροκυκλοβουτάνιο, c-C4F8

Υπερφθοροκυκλοπροπάνιο c-C3F6

PFC-3-1-10, Υπερφθοροβουτάνιο, C4F10

PFC-4-1-12, Υπερφθοροπεντάνιο, C5F12

PFC-5-1-14, Υπερφθοροεξάνιο, C6F14

PFC-9-1-18, C10F18

Μέρος 3

Μεθοδολογίες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων στον τομέα LULUCF

Γεωγραφικά συγκεκριμένα δεδομένα αλλαγής χρήσης γης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Μεθοδολογία 1ης βαθμίδας σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις για δεξαμενή άνθρακα που αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 25 % - 30 % των εκπομπών ή απορροφήσεων σε κατηγορία πηγής ή καταβόθρας στην οποία έχει δοθεί προτεραιότητα στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος απογραφής κράτους μέλους επειδή η εκτίμησή του παρουσιάζει σημαντική επιρροή στο σύνολο της απογραφής της χώρας σχετικά με τα ΑτΘ από την άποψη του απόλυτου επιπέδου εκπομπών και απορροφήσεων, η τάση στις εκπομπές και τις απορροφήσεις ή η αβεβαιότητα στις εκπομπές και τις απορροφήσεις στις κατηγορίες χρήσης γης, τουλάχιστον στη μεθοδολογία της 2ης βαθμίδας σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Τα κράτη μέλη παροτρύνονται να εφαρμόσουν τη μεθοδολογία 3ης βαθμίδας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες 2006 IPCC για τις εθνικές απογραφές ΑτΘ.

Μέρος 4

Δείκτες απογραφής

Τίτλος δείκτη

Δείκτης

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ B0

Ειδικές εκπομπές CO2 δημόσιων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και σταθμών αυτοπαραγωγών, t/TJ

Εκπομπές CO2 από δημόσιους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς και σταθμούς αυτοπαραγωγών, kt διαιρούμενο με όλα τα προϊόντα — απόδοση από τους δημόσιους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς και τους σταθμούς αυτοπαραγωγών, PJ

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ E0

Ειδικές εκπομπές CO2 σταθμών αυτοπαραγωγών, t/TJ

Εκπομπές CO2 από αυτοπαραγωγούς, kt διαιρούμενο με όλα τα προϊόντα που παράγονται από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς αυτοπαραγωγών, PJ

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.1

Συνολική ένταση CO2 — βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, t/εκατομμύρια EUR

Συνολικές εκπομπές CO2 από τον σίδηρο και τον χάλυβα, kt διαιρούμενου με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία – βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.2

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — χημική βιομηχανία, t/εκατομμύρια EUR

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 χημικές βιομηχανίες, kt διαιρούμενη με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία – χημική βιομηχανία

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.3

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία γυαλιού, κεραμικών και οικοδομικών υλικών, t/εκατομμύριο ευρώ

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 γυαλί, κεραμικά και οικοδομικά υλικά, kt διαιρούμενο με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία– βιομηχανία γυαλιού, κεραμικών και οικοδομικών υλικών

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.4

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, t/εκατομμύριο EUR

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 από τη βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, kt διαιρούμενο με την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία — βιομηχανία τροφίμων, ποτών και καπνού, εκατομμύριο ευρώ (EC95)

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ A1.5

Σχετική με την ενέργεια ένταση CO2 — βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, t/εκατομμύριο EUR

Σχετικές με την ενέργεια εκπομπές CO2 από τη βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, kt - Ακαθάριστη προστιθέμενη αξία — βιομηχανία χαρτιού και εκτυπώσεων, εκατομμύριο EUR (EC95)

ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ A0

Ειδικές εκπομπές CO2 των νοικοκυριών για τη θέρμανση του χώρου, t/m2

Εκπομπές CO2 των νοικοκυριών για τη θέρμανση του χώρου διαιρούμενες διά της επιφάνειας των μόνιμα κατειλημμένων κατοικιών, εκατομμύρια m2

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ B0

Ειδικές εκπομπές CO2 του εμπορικού και θεσμικού τομέα για τη θέρμανση του χώρου, kg/m2

Εκπομπές CO2 από τη θέρμανση του χώρου στον εμπορικό και θεσμικό τομέα, kt διαιρούμενου διά του εμβαδού των κτιρίων υπηρεσιών, εκατομμύρια m2

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ B0

Ειδικές σχετικές με το ντίζελ εκπομπές CO2 των επιβατικών αυτοκινήτων, g/100 km

ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ B0

Ειδικές σχετικές με τη βενζίνη εκπομπές CO2 των επιβατικών αυτοκινήτων, g/100 km


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18:

α)

περιγραφή του οικείου εθνικού συστήματος υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, ή τις ομάδες μέτρων, καθώς και των εκθέσεων σχετικά με τις προβλέψεις των ανθρωπογενών εκπομπών ΑτΘ μέσω εκπομπών και απορροφήσεων από καταβόθρες δυνάμει του άρθρου 39 παράγραφος 1 ή πληροφορίες για τυχόν μεταβολές που πραγματοποιήθηκαν στο εν λόγω σύστημα για το οποίο έχει ήδη παρασχεθεί τέτοιου είδους περιγραφή

β)

επικαιροποιήσεις σχετικά με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές τους που αναφέρονται στο άρθρο 15 και πρόοδος της υλοποίησης των εν λόγω στρατηγικών

γ)

πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και μέτρα ή τις ομάδες μέτρων και σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών και μέτρων της Ένωσης, ή ομάδων μέτρων, που περιορίζουν ή μειώνουν τις εκπομπές ΑτΘ από πηγές ή βελτιώνουν τις απορροφήσεις από τις δεξαμενές που παρουσιάζονται σε τομεακή βάση και οργανώνονται ανά αέριο ή ομάδα αερίων (HFC και PFC) που καταγράφονται στο παράρτημα V μέρος 2. Οι εν λόγω πληροφορίες αναφέρονται σε ισχύουσες και συναφείς εθνικές πολιτικές ή πολιτικές της Ένωσης και περιλαμβάνουν τα κάτωθι:

i)

τον στόχο της πολιτικής ή του μέτρου και μια σύντομη περιγραφή της πολιτικής ή του μέτρου

ii)

το είδος του μέσου άσκησης της πολιτικής,

iii)

το στάδιο εφαρμογής της πολιτικής ή του μέτρου ή της ομάδας μέτρων,

iv)

τους δείκτες που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου με την πάροδο του χρόνου,

v)

εφόσον είναι διαθέσιμες, ποσοτικές εκτιμήσεις των επιπτώσεων στις εκπομπές μέσω πηγών ή απορροφήσεων από δεξαμενές ΑτΘ που αναλύονται ως εξής:

πορίσματα της εκ των προτέρων αξιολόγησης των αποτελεσμάτων μεμονωμένων πολιτικών και μέτρων ή ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό των κλιματικών αλλαγών. Οι εκτιμήσεις παρέχονται για σειρά τεσσάρων ετών που θα τελειώνουν σε 0 ή 5 αμέσως μετά το έτος αναφοράς, με διαχωρισμό μεταξύ των εκπομπών ΑτΘ που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841,

αποτελέσματα των εκ των υστέρων αξιολογήσεων των επιπτώσεων των μεμονωμένων ή ομάδων πολιτικών και μέτρων για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, όπου διατίθενται, με διαχωρισμό μεταξύ των εκπομπών ΑτΘ που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/841,

vi)

διαθέσιμες εκτιμήσεις του προβλεπόμενου κόστους και οφέλους των πολιτικών και μέτρων, καθώς επίσης και εκτιμήσεις των πραγματοποιηθεισών δαπανών και ωφελειών των πολιτικών και μέτρων,

vii)

κάθε υπάρχουσα αναφορά στις εκτιμήσεις του κόστους και των επιπτώσεων των εθνικών πολιτικών και μέτρων, τις πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση των πολιτικών και μέτρων της Ένωσης που περιορίζουν ή μειώνουν τις εκπομπές ΑτΘ από πηγές ή βελτιώνουν τις απορροφήσεις από καταβόθρες και τις συνοδευτικές τεχνικές εκθέσεις,

viii)

αξιολόγηση της συνεισφοράς της πολιτικής ή του μέτρου στην επίτευξη της μακροπρόθεσμης στρατηγικής που αναφέρεται στο άρθρο 15,

δ)

πληροφορίες σχετικά με τις προγραμματισμένες πρόσθετες εθνικές πολιτικές και μέτρα, ή ομάδες μέτρων, που προβλέπονται με στόχο τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ πέραν των δεσμεύσεών τους στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

ε)

πληροφορίες σχετικά με τη σχέση μεταξύ των διαφόρων πολιτικών και μέτρων, ή ομάδων μέτρων, που έχουν αναφερθεί δυνάμει του στοιχείου γ) και σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι εν λόγω πολιτικές και τα μέτρα, ή οι ομάδες μέτρων, συμβάλλουν σε διάφορα σενάρια προβλέψεων.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΑΤΘ

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 18:

α)

προβλέψεις χωρίς μέτρα όπου διατίθενται, προβλέψεις με μέτρα και, όπου διατίθενται, προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα,

β)

συνολικές προβλέψεις σχετικά με τα ΑτΘ και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές ΑτΘ για τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 και τις προβλεπόμενες εκπομπές μέσω πηγών και απορροφήσεων από καταβόθρες στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841,

γ)

την επίπτωση των πολιτικών και μέτρων που έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α). Στις περιπτώσεις όπου δεν περιλαμβάνονται τέτοιου είδους πολιτικές και μέτρα, αυτό αναφέρεται και επεξηγείται με σαφήνεια,

δ)

αποτελέσματα της ανάλυσης ευαισθησίας που πραγματοποιείται για τις προβλέψεις και πληροφορίες σχετικά με τα μοντέλα και τις παραμέτρους που χρησιμοποιούνται,

ε)

όλες οι σχετικές αναφορές στην αξιολόγηση και οι τεχνικές εκθέσεις που υποστηρίζουν τις προβλέψεις που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 4.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIΙ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ, ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΑΠΟ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Μέρος 1

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις δράσεις προσαρμογής

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1:

α)

κύριοι σκοποί, στόχοι και θεσμικό πλαίσιο προσαρμογής,

β)

προβλέψεις σχετικά με την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων των ακραίων καιρικών συνθηκών, των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, της αξιολόγησης της κλιματικής τρωτότητας και των κινδύνων, καθώς και των κύριων κλιματικών κινδύνων,

γ)

ικανότητα προσαρμογής,

δ)

σχέδια και στρατηγικές προσαρμογής,

ε)

πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης,

στ)

η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην υλοποίηση, συμπεριλαμβανομένων των καλών πρακτικών και των αλλαγών στη διακυβέρνηση.

Μέρος 2

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες

Πληροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 3:

α)

πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που έχει δεσμευτεί και παρασχεθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες για το έτος X-1, συμπεριλαμβανομένων των κάτωθι:

i)

ποσοτικά στοιχεία σχετικά με τους δημόσιους και τους κινητοποιημένους χρηματοδοτικούς πόρους από το κράτος μέλος. Οι πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοδοτικές ροές πρέπει να βασίζονται στους λεγόμενους «Δείκτες του Ρίο» για τη στήριξη που σχετίζεται με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και τη στήριξη που σχετίζεται με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, και σε άλλα συστήματα εντοπισμού που έχουν θεσπιστεί από την Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ,

ii)

ποιοτικά μεθοδολογικά στοιχεία που επεξηγούν τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των ποσοτικών στοιχείων, καθώς και επεξήγηση της μεθοδολογίας για την ποσοτικοποίηση των δεδομένων τους, και, κατά περίπτωση, άλλα στοιχεία σχετικά με τους ορισμούς και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό τυχόν αριθμητικών στοιχείων, ιδίως σχετικά με πληροφορίες που έχουν αναφερθεί σχετικά με κινητοποιημένες χρηματοδοτικές ροές,

iii)

διαθέσιμες πληροφορίες για δραστηριότητες του κράτους μέλους σχετικά με δημόσια χρηματοδότηση έργων μεταφοράς τεχνολογίας και έργων ανάπτυξης ικανοτήτων σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC, αναφέροντας επίσης εάν το έργο μεταφοράς τεχνολογίας ή ανάπτυξης ικανοτήτων χρησιμοποιήθηκε για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ή την προσαρμογή σε αυτές, την αποδέκτρια χώρα, ει δυνατόν το ύψος της στήριξης που παρασχέθηκε και τον τύπο της μεταφερθείσας τεχνολογίας ή του έργου ανάπτυξης ικανοτήτων,

β)

διαθέσιμες πληροφορίες για το έτος X και τα ακόλουθα έτη σχετικά με την προβλεπόμενη παροχή στήριξης, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για προγραμματισμένες δραστηριότητες σχετικά με έργα μεταφοράς τεχνολογίας και δημόσια χρηματοδότηση έργων ανάπτυξης ικανοτήτων για τις αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC και σχετικά με τις τεχνολογίες που πρόκειται να μεταφερθούν και τα έργα ανάπτυξης ικανοτήτων, αναφέροντας επίσης εάν το έργο μεταφοράς τεχνολογίας ή ανάπτυξης ικανοτήτων χρησιμοποιήθηκε για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ή την προσαρμογή σε αυτές, την αποδέκτρια χώρα, ει δυνατόν τη στήριξη που πρόκειται να παρασχεθεί και τον τύπο της μεταφερθείσας τεχνολογίας ή του έργου ανάπτυξης ικανοτήτων.

Μέρος 3

Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τα έσοδα από πλειστηριασμούς

Πληροφορίες που πρέπει να περιληφθούν στις εκθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 2:

α)

πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων από το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους X-1 δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, που περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με έσοδα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για έναν ή περισσότερους από τους σκοπούς που προσδιορίζονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας ή ποσό ίσο με τα συγκεκριμένα έσοδα, και για τις δράσεις που έχουν αναληφθεί δυνάμει του άρθρου αυτού,

β)

πληροφορίες σχετικά με τη χρήση, όπως ορίζεται από το κράτος μέλος, όλων των εσόδων που προέκυψαν για το κράτος μέλος από τη δημοπράτηση δικαιωμάτων εκπομπής του κλάδου αερομεταφορών δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, οι οποίες παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.

Τα έσοδα από πλειστηριασμούς που δεν έχουν εκταμιευτεί μέχρι την υποβολή της έκθεσης από το κράτος μέλος στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 ποσοτικοποιούνται και αναφέρονται σε εκθέσεις των επόμενων ετών.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΧ

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

Μέρος 1

Πρόσθετες υποχρεώσεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων στον τομέα της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές

Περιλαμβάνονται οι ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, δυνάμει του άρθρου 20 στοιχείο γ):

α)

η λειτουργία του συστήματος εγγυήσεων προέλευσης της ηλεκτρικής ενέργειας, του αερίου και της θέρμανσης και ψύξης από ανανεώσιμες πηγές, ο βαθμός έκδοσης και κατάργησης εγγυήσεων προέλευσης και η προκύπτουσα ετήσια εθνική κατανάλωση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθώς και τα μέτρα που λήφθηκαν προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιοπιστία και η προστασία κατά της απάτης στο σύστημα,

β)

οι ποσότητες βιοκαυσίμων, βιοαερίων ανανεώσιμων καυσίμων μεταφορών μη βιολογικής προέλευσης, ανακυκλωμένων ανθρακούχων καυσίμων και ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στον τομέα μεταφορών, και, κατά περίπτωση, η απόδοσή τους ως προς την εξοικονόμηση σχετικά με τα αέρια του θερμοκηπίου, με διάκριση μεταξύ καυσίμων που παράγονται από διαφορετικούς τύπους καλλιεργειών τροφίμων και ζωοτροφών και κάθε είδους πρώτων υλών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

γ)

οι εξελίξεις στη διαθεσιμότητα, την προέλευση και τη χρήση πηγών βιομάζας για ενεργειακούς σκοπούς,

δ)

οι αλλαγές στις τιμές βασικών αγαθών και στις χρήσεις γης εντός του κράτους μέλους, οι οποίες συνδέονται με την αυξημένη χρήση βιομάζας και άλλων μορφών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στο συγκεκριμένο κράτος μέλος,

ε)

η εκτιμώμενη πλεονασματική παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που θα μπορούσε να μεταφερθεί σε άλλα κράτη μέλη έτσι ώστε να συμμορφώνονται με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001 και να επιτυγχάνουν τις εθνικές συνεισφορές και πορείες που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο α) σημείο 2) του παρόντος κανονισμού,

στ)

κατά περίπτωση, η εκτιμώμενη ζήτηση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που πρέπει να καλυφθεί από άλλα μέσα πέραν της εγχώριας παραγωγής έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων των εισαγόμενων πρώτων υλών βιομάζας,

ζ)

η τεχνολογική ανάπτυξη και αξιοποίηση των βιοκαυσίμων που παράγονται από πρώτες ύλες που καταγράφονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001,

η)

εφόσον υπάρχουν, οι εκτιμώμενες επιπτώσεις από την παραγωγή ή τη χρήση βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας στη βιοποικιλότητα, τους υδάτινους πόρους, τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα του νερού, την ποιότητα του εδάφους και του αέρα στο κράτος μέλος,

θ)

περιπτώσεις απάτης που έχουν παρατηρηθεί στην αλυσίδα επιτήρησης των βιοκαυσίμων, των βιορευστών και των καυσίμων βιομάζας,

ι)

πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο εκτίμησης του μεριδίου των βιοδιασπώμενων αποβλήτων στα απόβλητα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή ενέργειας και με τα μέτρα που λήφθηκαν για τη βελτίωση και την εξακρίβωση των εν λόγω εκτιμήσεων,

ια)

η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας από ανανεώσιμες πηγές σε κτίρια, περιλαμβανομένων αναλυτικών δεδομένων σχετικά με την ενέργεια που παράγεται, καταναλώνεται και διοχετεύεται στο δίκτυο μέσω των ηλιακών φωτοβολταϊκών συστημάτων, των ηλιακών θερμικών συστημάτων, της βιομάζας, των αντλιών θέρμανσης, των γεωθερμικών συστημάτων, καθώς και όλων των άλλων αποκεντρωμένων συστημάτων ανανεώσιμων πηγών,

ιβ)

κατά περίπτωση, το μερίδιο της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στην τηλεθέρμανση, καθώς και η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές που παράγεται από πόλεις και κοινότητες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,

ιγ)

πρωτογενής παροχή στέρεης βιομάζας (σε 1 000 m3, εκτός όσον αφορά το σημείο 1) στοιχείο β) σημείο iii), που θα προβλέπεται σε τόνους)

1)

Δασική βιομάζα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή και εισαγωγές)

α)

Κύρια βιομάζα από δάση που χρησιμοποιείται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

i)

Εφόσον διατίθενται στοιχεία, κλαδιά και κορυφές δέντρων (η συμπερίληψη στην έκθεση είναι προαιρετική)

ii)

Κατά περίπτωση, κούτσουρα (η συμπερίληψη στην έκθεση είναι προαιρετική)

iii)

Στρογγυλή ξυλεία (διαχωρισμένη σε βιομηχανική στρογγυλή ξυλεία και καυσόξυλα)

β)

Κατά περίπτωση, παραπροϊόντα δασικής βιομηχανίας που χρησιμοποιούνται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

i)

Κατά περίπτωση, φλοιός

ii)

Ροκανίδια, πριονίδι και άλλα μόρια ξύλου

iii)

Κατά περίπτωση, μαύρο υγρό πολτοποίησης και ακατέργαστο ταλλέλαιο

γ)

Κατά περίπτωση, ανακτημένη μετά την κατανάλωση ξυλεία που χρησιμοποιείται απευθείας για την παραγωγή ενέργειας

δ)

Κατεργασμένα ξυλοκαύσιμα που παράγονται από πρώτες ύλες που δεν αναφέρονται στο σημείο 1) στοιχείο α), β) ή γ):

i)

Κατά περίπτωση, ξυλάνθρακας

ii)

Συσσωματώματα ξύλου και πλίνθες ξύλου

2)

Εφόσον διατίθενται στοιχεία, βιομάζα γεωργικής προέλευσης που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή, εισαγωγές και εξαγωγές)

α)

Ενεργειακές καλλιέργειες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ή θερμότητας (συμπεριλαμβανομένων των πρεμνοφυών δασών βραχυχρόνιας αμειψισποράς)

β)

Υπολείμματα γεωργικής καλλιέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ή θερμότητας

3)

Εφόσον διατίθενται στοιχεία, βιομάζα από οργανικά απόβλητα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας (εγχώρια παραγωγή, εισαγωγές και εξαγωγές)

α)

Οργανικό κλάσμα βιομηχανικών αποβλήτων

β)

Οργανικό κλάσμα αστικών αποβλήτων

γ)

Ιλύς λυμάτων

ιδ)

Κατανάλωση τελικής ενέργειας από στέρεη βιομάζα (ποσό στέρεης βιομάζας που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ενέργειας στους ακόλουθους τομείς):

1)

Ενεργειακός τομέας

α)

Ηλεκτροπαραγωγή

β)

Συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας

γ)

Θερμότητα

2)

Εσωτερικός βιομηχανικός τομέας (ηλεκτρική ενέργεια που έχει καταναλωθεί και αυτοπαραχθεί, ΣΠΗΘ και θερμότητα)

3)

Άμεση τελική κατανάλωση στον οικιστικό τομέα

4)

Άλλα

Μέρος 2

Πρόσθετες υποχρεώσεις σχετικά με την υποβολή εκθέσεων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης

Στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες πρόσθετες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 21 στοιχείο γ):

α)

οι κύριες νομοθετικές και μη νομοθετικές πολιτικές, μέτρα και χρηματοδοτικά μέτρα και προγράμματα που υλοποιήθηκαν τα έτη X-2 και X-1 (όπου X είναι το έτος στο οποίο πρέπει να υποβληθεί η έκθεση) για την επίτευξη των στόχων τους που αναφέρονται στο άρθρο 4 στοιχείο β) και προωθούν τις αγορές ενεργειακών υπηρεσιών, βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, τα μέτρα για τη χρήση της δυναμικής ενεργειακής απόδοσης των υποδομών αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης και ψύξης, βελτιώνουν τις πληροφορίες και τα προσόντα, άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης,

β)

η σωρευτική ποσότητα εξοικονόμησης ενέργειας που επιτεύχθηκε μέσω του άρθρου 7 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ κατά τα έτη X-3 και X-2,

γ)

το ύψος των εξοικονομήσεων που επιτεύχθηκαν από τα μέτρα πολιτικής για τη μείωση της ενεργειακής φτώχειας, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 11 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

δ)

κατά περίπτωση, το ύψος των εξοικονομήσεων που επιτεύχθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ε)

η πρόοδος σε κάθε τομέα και λόγοι για τους οποίους η κατανάλωση ενέργειας παρέμεινε σταθερή ή παρουσίασε αύξηση κατά τα έτη X-3 και X-2 στους τομείς κατανάλωσης τελικής ενέργειας,

στ)

η συνολική επιφάνεια δαπέδου των κτιρίων με συνολικό ωφέλιμο εμβαδόν που υπερβαίνει τα 250 m2 κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών, την 1η Ιανουαρίου του έτους X-2 και X-1, τα οποία δεν ικανοποίησαν τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ζ)

η συνολική επιφάνεια δαπέδου των κτιρίων που θερμαίνονται και/ή ψύχονται κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών τα οποία ανακαινίστηκαν το έτος X-3 και X-2 όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ ή ο βαθμός εξοικονόμησης ενέργειας στα επιλέξιμα κτήρια κυριότητας και κατοχής της κεντρικής διοίκησης των κρατών μελών όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

η)

ο αριθμός των ενεργειακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν το έτος X-3 και X-2. Επιπρόσθετα, ο συνολικός εκτιμώμενος αριθμός των μεγάλων εταιρειών στην επικράτειά τους στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 2012/27/ΕΕ και ο αριθμός των ενεργειακών ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν σε εκείνες τις επιχειρήσεις κατά το έτος X-3 και X-2,

θ)

ο εφαρμοσμένος εθνικός συντελεστής ηλεκτρικής ενέργειας και αιτιολόγηση σε περίπτωση που αυτός διαφέρει από τον προκαθορισμένο συντελεστή που αναφέρεται στην υποσημείωση (3) του παραρτήματος IV της οδηγίας 2012/27/ΕΕ,

ι)

ο αριθμός και η επιφάνεια δαπέδου των νεόδμητων και των ανακαινισμένων κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας το έτος X-2 και X-1, όπως προβλέπεται στο άρθρο 9 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, βάσει στατιστικής δειγματοληψίας εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο,

ια)

διαδικτυακός σύνδεσμος στον ιστότοπο όπου παρατίθεται η λίστα ή η διεπαφή των παρόχων ενεργειακών υπηρεσιών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2012/27/ΕΕ.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Χ

ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η έκθεση βιωσιμότητας της βιοενέργειας της EE σχετικά με την ενέργεια που προέρχεται από βιομάζα, η οποία πρέπει να εγκρίνεται ανά διετία από την Επιτροπή μαζί με την έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης δυνάμει του άρθρου 35 παράγραφος 2 στοιχείο δ), περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:

α)

τα σχετικά περιβαλλοντικά οφέλη και το κόστος των διάφορων βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας, τις επιπτώσεις σε αυτά των πολιτικών εισαγωγών της Ένωσης, τις συνέπειες στην ασφάλεια του εφοδιασμού και τους τρόπους επίτευξης μιας ισορροπημένης προσέγγισης ανάμεσα στην εγχώρια παραγωγή και τις εισαγωγές,

β)

τις επιπτώσεις της παραγωγής και χρήσης βιομάζας στη βιωσιμότητα στην Ένωση και σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της επίπτωσης στη βιοποικιλότητα,

γ)

δεδομένα και ανάλυση τρέχουσας και προβλεπόμενης διαθεσιμότητας και ζήτησης της αειφόρου βιομάζας, καθώς και τον αντίκτυπο της αυξημένης ζήτησης της βιομάζας στους κλάδους που κάνουν χρήση βιομάζας,

δ)

την τεχνολογική ανάπτυξη και αξιοποίηση των βιοκαυσίμων που παράγονται από πρώτες ύλες που καταγράφονται στο παράρτημα IX της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, και αξιολόγηση της διαθεσιμότητας πρώτων υλών και του ανταγωνισμού για τους πόρους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και της ιεράρχησης των αποβλήτων που θεσπίζεται στην οδηγία 2008/98/ΕΚ,

ε)

πληροφορίες και ανάλυση των διαθέσιμων αποτελεσμάτων της επιστημονικής έρευνας όσον αφορά τις έμμεσες αλλαγές της χρήσης γης σε σχέση με όλες τις οδούς παραγωγής, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης του κατά πόσον το φάσμα της αβεβαιότητας που εντοπίζεται στην ανάλυση στην οποία βασίζονται οι εκτιμήσεις των εκπομπών λόγω έμμεσης αλλαγής της χρήσης γης μπορεί να περιοριστεί, και εάν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη ο πιθανός αντίκτυπος των πολιτικών της Ένωσης, όπως για παράδειγμα των πολιτικών για το περιβάλλον, το κλίμα και τη γεωργία,

στ)

όσον αφορά τις τρίτες χώρες και τα κράτη μέλη που αποτελούν σημαντική πηγή βιοκαυσίμων, βιορευστών και καυσίμων βιομάζας που καταναλώνονται στην Ένωση, πληροφορίες σχετικά με τα εθνικά μέτρα που λήφθηκαν για την τήρηση των κριτηρίων βιωσιμότητας και εξοικονόμησης ΑτΘ που ορίζονται στο άρθρο 29 παράγραφοι 2 έως 7 και στο άρθρο 29 παράγραφος 10 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, για την προστασία του εδάφους, των υδάτων και του αέρα, και

ζ)

συγκεντρωτικές πληροφορίες από τη βάση δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001.

Κατά την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη μείωση των εκπομπών ΑτΘ από τη χρήση βιομάζας, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τα ποσά που γνωστοποιούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το παράρτημα IX μέρος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των προσωρινών μέσων τιμών των εκτιμώμενων έμμεσων εκπομπών λόγω αλλαγής στη χρήση γης και του σχετικού εύρους που προκύπτουν από την ανάλυση ευαισθησίας όπως ορίζεται στο παράρτημα VIII της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα δεδομένα που αφορούν τις προσωρινές μέσες τιμές των εκτιμώμενων έμμεσων εκπομπών λόγω αλλαγής στη χρήση γης και το σχετικό εύρος που προκύπτει από τη δημοσίως διαθέσιμη ανάλυση ευαισθησίας. Επιπρόσθετα, η Επιτροπή αξιολογεί εάν και σε ποιο βαθμό θα άλλαζε η εκτίμηση της άμεσης εξοικονόμησης εκπομπών σε περίπτωση καταλογισμού των παραπροϊόντων μέσω προσέγγισης υποκατάστασης.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧI

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΧΕΙ ΕΚΔΩΣΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 30 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 4 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (ΕΕ) 2018/2001

Στην έκθεση σχετικά με τα εθελοντικά συστήματα σε σχέση με τα οποία η Επιτροπή έχει εκδώσει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 30 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, η οποία θα πρέπει να εγκρίνεται ανά διετία από την Επιτροπή μαζί με την έκθεση σχετικά με την κατάσταση της Ενεργειακής Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 35 παράγραφος 2 στοιχείο ε) του παρόντος κανονισμού, αξιολογούνται από την Επιτροπή κατ' ελάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:

α)

η ανεξαρτησία, ο τρόπος διεξαγωγής και η συχνότητα των ελέγχων, τόσο ως προς τι δηλώνεται όσον αφορά τις εν λόγω πτυχές στα έγγραφα του συστήματος, κατά την έγκριση του σχετικού συστήματος από την Επιτροπή, όσο και ως προς τις βέλτιστες πρακτικές της βιομηχανίας,

β)

η διαθεσιμότητα και η πείρα και η διαφάνεια στην εφαρμογή των μεθόδων εντοπισμού και αντιμετώπισης περιπτώσεων μη συμμόρφωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τον χειρισμό περιπτώσεων ή ισχυρισμών περί σοβαρών παραπτωμάτων από μέλη του συστήματος,

γ)

η διαφάνεια, σε σχέση κυρίως με τη δυνατότητα πρόσβασης στο σύστημα, η διαθεσιμότητα των μεταφράσεων στις επίσημες γλώσσες των χωρών και των περιφερειών από τις οποίες προέρχονται οι πρώτες ύλες, η δυνατότητα πρόσβασης στον κατάλογο των πιστοποιημένων φορέων και στα σχετικά πιστοποιητικά, καθώς και η δυνατότητα πρόσβασης στις εκθέσεις του ελεγκτή,

δ)

η συμμετοχή των συμφεροντούχων, ιδίως όσον αφορά τη διαβούλευση με τις αυτόχθονες και τις τοπικές κοινότητες πριν από τη λήψη αποφάσεων κατά τη διάρκεια της κατάρτισης και της επανεξέτασης του συστήματος, καθώς και κατά τη διάρκεια των ελέγχων, και η ανταπόκριση στις παρεμβάσεις τους,

ε)

η γενικότερη ευρωστία του συστήματος, κυρίως υπό το πρίσμα κανόνων διαπίστευσης, των προσόντων και της ανεξαρτησίας των ελεγκτών και των οικείων φορέων του συστήματος,

στ)

εφόσον διατίθενται, εμπορικές επικαιροποιήσεις του συστήματος, η ποσότητα των πρώτων υλών και των βιοκαυσίμων που έχουν πιστοποιηθεί, ανά χώρα καταγωγής και είδος, ο αριθμός των συμμετεχόντων,

ζ)

η ευχερής και αποτελεσματική εφαρμογή συστήματος εντοπισμού των τεκμηρίων συμμόρφωσης με τα κριτήρια βιωσιμότητας που το σύστημα παρέχει στο μέλος ή στα μέλη του, δεδομένου ότι το εν λόγω σύστημα έχει σκοπό να λειτουργεί ως μέσο πρόληψης της απάτης, με επίκεντρο, ιδίως, τον εντοπισμό, την αντιμετώπιση και την παρακολούθηση περιπτώσεων στις οποίες υπάρχουν υπόνοιες απάτης ή άλλων παρατυπιών και, κατά περίπτωση, αριθμός διαπιστωμένων περιπτώσεων απάτης ή παρατυπίας,

η)

δυνατότητα εξουσιοδότησης φορέων να εγκρίνουν και να εποπτεύουν οργανισμούς πιστοποίησης,

θ)

κριτήρια έγκρισης ή διαπίστευσης οργανισμών πιστοποίησης,

ι)

κανόνες παρακολούθησης των οργανισμών πιστοποίησης,

ια)

τρόποι διευκόλυνσης ή βελτίωσης της προώθησης των βέλτιστων πρακτικών.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΧII

ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 37 περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

α)

τα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση εθνικών απογραφών ΑτΘ για τη διασφάλιση της συνοχής των εκπομπών ΑτΘ που δηλώνονται στο πλαίσιο του ΣΕΕ της ΕΕ με τα δεδομένα που καταγράφονται στις εθνικές απογραφές ΑτΘ,

β)

τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω συστημάτων υποβολής εκθέσεων για τα φθοριούχα αέρια στους συναφείς τομείς, που θεσπίστηκαν δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού (EΕ) αριθ. 517/2014 με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών ΑτΘ,

γ)

τις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών ΑτΘ,

δ)

τα δεδομένα που αναφέρονται δυνάμει του κανονισμού (EK) αριθ. 1099/2008,

ε)

τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω γεωγραφικού εντοπισμού των περιοχών γης στο πλαίσιο υφιστάμενων προγραμμάτων και ερευνών της Ένωσης και των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας πλαισίου χρήσης/κάλυψης γης (LUCAS) και του προγράμματος Copernicus.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIIΙ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013

Παρών κανονισμός

Άρθρο 1

Άρθρο 1 παράγραφος 1

Άρθρο 2