31999D0226

1999/226/ΕΚΑΧ: Απόφαση της Επιτροπής της 1ης Ιουλίου 1998 σχετικά με τις ενισχύσεις που σχεδιάζει να χορηγήσει η περιφέρεια Friuli Venezia Giulia στη χαλυβουργική επιχείρηση Servola SpA [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 1941] (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 083 της 27/03/1999 σ. 0069 - 0071


ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 1ης Ιουλίου 1998 σχετικά με τις ενισχύσεις που σχεδιάζει να χορηγήσει η περιφέρεια Friuli Venezia Giulia στη χαλυβουργική επιχείρηση Servola SpA [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1998) 1941] (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/226/ΕΚΑΧ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

την απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (1), και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 5,

Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, και λαμβάνονοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές (2),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Ι

Με επιστολή της 28ης Ιουνίου 1996 η Επιτροπή ενημέρωσε τις ιταλικές αρχές για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (όπως τροποποιήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1997 από την απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ, στο εξής «κώδικας ενισχύσεων») έναντι μέρους των ενισχύσεων που σχεδιάζει να χορηγήσει η αυτόνομη περιφέρεια Friuli Venezia Giulia στη χαλυβουργική επιχείρηση Servola SpA (στο εξής «Servola»).

Από τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή και τα οποία βασίζονται κυρίως στις πληροφορίες που υπέβαλαν οι ιταλικές αρχές, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Κατ' εφαρμογήν του σχεδίου περιφερειακού νόμου αριθ. 166, που εγκρίθηκε από την περιφερειακή επιτροπή στις 22 Μαΐου 1995, η αυτόνομη περιφέρεια Friuli Venezia Giulia επρόκειτο να βοηθήσει την Sorvola να προσαρμόσει τις εγκαταστάσεις της στην Τεργέστη προς την ισχύουσα νομοθεσία περί προστασία του περιβάλλοντος. Η ενίσχυση είχε μορφή εισφοράς κεφαλαίου ύψους 8,5 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών για περιβαλλοντικές επενδύσεις αξίας τουλάχιστον 37,9 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών. Οι εν λόγω επενδύσεις αποσκοπούσαν συγκεκριμένα στη συγκράτηση των εκπομπών καυσαερίων και κόνεων, την περιστολή του θορύβου και τον καθαρισμό των υδάτων.

Αφού ανέλυσε τις κοινοποιηθείσες ενισχύσεις και επενδύσεις, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6 παράγραφος 4 της απόφασης αριθ. 3855/91/ΕΚΑΧ λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι μέρος των εν λόγω επενδύσεων, ύψους περίπου 10 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών, οι οποίες, σύμφωνα με τις υποβληθείσες πληροφορίες, προορίζονταν για την προστασία του περιβάλλοντος με έλεγχο των εκπεμπόμενων κόνεων στο εργοστάσιο, κατακρήμνιση των κόνεων στο στάδιο μεταφοράς του χυτοσιδήρου και καθαρισμό των κάδων μεταφοράς, αφορούσαν σε μεγάλο βαθμό εγκαταστάσεις που άρχισαν να λειτουργούν κατά τη διετία 1991-92.

Δεδομένου ότι τα περιβαλλοντικά πρότυπα, για την τήρηση των οποίων προορίζονταν οι επενδύσεις ύψους 10 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών, είχαν θεσπιστεί τον Ιούλιο του 1990, δεν είχε τηρηθεί ο όρος του άρθρου 3 της προαναφερθείσας απόφασης, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να επιτραπούν μόνον οι ενισχύσεις σε εγκαταστάσεις που λειτουργούν τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από την έναρξη ισχύος των εν λόγω περιβαλλοντικών προτύπων.

Εξάλλου, η Επιτροπή είχε σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο συμβιβάζεται με την κοινή αγορά ένα άλλο μέρος των κοινοποιηθεισών επενδύσεων, ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών, με σκοπό την περιστολή των εκπεμπόμενων κόνεων και του θορύβου χάρη στην εκ νέου επίστρωση των οδών και άλλων ανοικτών χώρων μέσα στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Η Επιτροπή θεώρησε ότι αυτό το είδος παρέμβασης δεν μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτό σύμφωνα με το άρθρο 3 της προαναφερθείσας απόφασης, δεδομένου ότι οι δρόμοι και οι ανοικτοί χώροι μέσα σε ένα χαλυβουργείο δεν φαίνεται να αντιστοιχούν στην έννοια των εγκαταστάσεων που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο.

Η Επιτροπή αποφάσισε να μην διατυπώσει αντιρρήσεις για τις ενισχύσεις που αφορούν το υπόλοιπο ποσό των 23,94 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών.

ΙΙ

Η Επιτροπή κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της κινηθείσας διαδικασίας, ενώ τα άλλα κράτη μέλη και οι ενδιαφερόμενοι τρίτοι ενημερώθηκαν με δημοσίευση της απόφασης για κίνηση της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα.

Με επιστολή της 17ης Οκτωβρίου 1996, η BISPA (British Iron and Steel Producers Association) κοινοποίησε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της, οι οποίες εν συνεχεία διαβιβάστηκαν στις ιταλικές αρχές με επιστολή της 23ης Δεκεμβρίου 1996.

Στις εν λόγω παρατηρήσεις, η BISPA εξέφρασε την υποστήριξή της σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας από την Επιτροπή. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι δεν μπορεί να επιτραπεί καμία ενίσχυση για εγκαταστάσεις που άρχισαν να λειτουργούν κατά τη διετία 1991-92, δεδομένου ότι τα περιβαλλοντικά πρότυπα είχαν ήδη τεθεί σε ισχύ το 1990. Όσον αφορά τις ενισχύσεις για την επίστρωση των οδών και ανοικτών χώρων, δεν αφορούν τις εγκαταστάσεις, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 3 του κώδικα ενισχύσεων, δεδομένου ότι, σύμφωνα με την ερμηνεία που έδωσε η Επιτροπή, ως εγκαταστάσεις μπορούν να θεωρηθούν αποκλειστικά τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός.

Η BISPA ζήτησε, ως εκ τούτου, από την Επιτροπή να κηρύξει το ασυμβίβαστο των εν λόγω ενισχύσεων με την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα, σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚΑΧ.

ΙΙΙ

Ως απάντηση στην κίνηση της διαδικασίας, καθώς και στις παρατηρήσεις που υπέβαλαν οι ενδιαφερόμενοι τρίτοι, η ιταλική κυβέρνηση, με επιστολή της 20ής Οκτωβρίου 1997, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση της Επιτροπής, επαναπροσδιόρισε τις επιλέξιμες επενδύσεις που αναφέρονται στην κοινοποίηση, καθώς και τις σχετικές ενισχύσεις, δηλώνοντας, αφενός, ότι αποσύρει εκείνες τις οποίες είχε αμφισβητήσει η Επιτροπή (14 δισεκατομμύρια ιταλικές λιρέτες) και αφετέρου ζήτησε την έγκριση να χορηγήσει ενισχύσεις ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών για τις άλλες επενδύσεις που δεν αμφισβητούνται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας.

Εξάλλου, είναι σαφές ότι ορισμένες από τις κοινοποιηθείσες επενδύσεις επιτρέπουν σημαντική βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος. Πρόκειται, συγκεκριμένα, για τον εξοπλισμό «Still» για τον καθαρισμό των λυμάτων (NH3 5 mg/1 και H2S 0,2 mg/1, ενώ τα όρια που προβλέπει η ισχύουσα ιταλική νομοθεσία είναι 15 mg/1 στην πρώτη περίπτωση και 1 mg/1 στη δεύτερη) 7 το ίδιο ισχύει για το σχέδιο πρωτοβάθμιας αποκονίωσης από τις εγκαταστάσεις πυροσυσσωμάτωσης (25 mg/m3 για τις κόνεις και 250 mg/m3 για τα οξείδια του αζώτου, ενώ τα όρια που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία είναι 50 mg/m3 και 400 Nοx).

Ως εκ τούτου, η ιταλική κυβέρνηση ζήτησε να εγκριθεί η χορήγηση ενισχύσεων ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών για τις άλλες επενδύσεις προστασίας του περιβάλλοντος, ύψους 23,94 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών που δεν είχαν αμφισβητηθεί κατά την κίνηση της διαδικασίας (3).

Στο σημείο αυτό, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, εφόσον μία χαλυβουργική επιχείρηση αποφασίσει να εφαρμόσει περιβαλλοντικά πρότυπα τα οποία είναι αυστηρότερα από εκείνα που ορίζει η εθνική νομοθεσία, ο επενδυτής, προκειμένου να εξασφαλίσει την προσαύξηση της ενίσχυσης που προβλέπεται στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις προστασίας του περιβάλλοντος, υποχρεούται μεταξύ άλλων να αποδείξει ότι αποφάσισε ελεύθερα την εφαρμογή αυστηρότερων προτύπων, που απαιτούν πρόσθετες επενδύσεις, και ότι υπάρχει μία λιγότερο δαπανηρή λύση για τη συμμόρφωση με τις ελάχιστες προδιαγραφές προστασίας του περιβάλλοντος που επιβάλλουν οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας.

Εξάλλου, σε αντίθεση με τη μέθοδο υπολογισμού των ιταλικών αρχών, σύμφωνα με την οποία η προσαύξηση που προβλέπουν οι προαναφερθείσες κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές υπολογίζεται επί του συνόλου της περιβαλλοντικής επένδυσης, η Επιτροπή θεωρεί ότι, σύμφωνα με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, η προσαύξηση της ενίσχυσης γίνεται αποκλειστικά για το τμήμα εκείνο της επένδυσης που υπερβαίνει την επένδυση που απαιτείται για τη συμμόρφωση με τις ελάχιστες περιβαλλοντικές προδιαγραφές.

Από τα στοιχεία που υποβλήθηκαν προκύπτει ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση οι περιβαλλοντικές επενδύσεις που υπερβαίνουν εκείνες που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί η επιχείρηση με τις ελάχιστες προδιαγραφές της σχετικής ιταλικής νομοθεσίας αντιστοιχούν σε 17,2 δισεκατομμύρια ιταλικές λιρέτες. Συγκεκριμένα, το ποσό αυτό καλύπτει τον εξοπλισμό αποκονίωσης στις εγκαταστάσεις πυροσυσσωμάτωσης, δαπάνης 8 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών αντί 1,5 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών 7 τον οικολογικό εξοπλισμό για τις εγκαταστάσεις οπτανθρακοποίησης, δαπάνης 9 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών αντί 2 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών 7 τις οικολογικές εγκαταστάσεις για την συγκράτηση των κόνεων από τις μεταφορικές ταινίες, καθώς και από τις αποθήκες άνθρακα και άλλων μεταλλευμάτων (επιπλέον επενδύσεις 1 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών) 7 και τέλος τον περιορισμό των επιπέδων NH3 στα ύδατα που χρησιμοποιούνται για τον κύκλο παραγωγής (επιπλέον επενδύσεις 800 εκατομμυρίων ιταλικών λιρών).

Στην εξεταζόμενη περίπτωση, το υψηλό επίπεδο των πρόσθετων δαπανών για τις περιβαλλοντικές επενδύσεις που υπερβαίνουν εκείνες που απαιτούνται για τη συμμόρφωση της επιχείρησης με τις ελάχιστες νόμιμες προδιαγραφές, οφείλονται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι το εν λόγω χαλυβουργείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Τεργέστης, πράγμα το οποίο υποχρεώνει τη Servola να προβεί σε επενδύσεις πολύ υψηλότερες από εκείνες που θα ήταν επαρκείς για την τήρηση των ισχυόντων περιβαλλοντικών προτύπων.

Από τις ανωτέρω εκτιμήσεις συνάγεται ότι, αν και η Servola θα μπορούσε να έχει διαθέσει μικρότερα ποσά για τις περισσότερες από τις κοινοποιηθείσες επενδύσεις προκειμένου να συμμορφωθεί με τα περιβαλλοντικά πρότυπα που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία, οι σχεδιαζόμενες ενισχύσεις δεν μπορούν να εγκριθούν. Αντίθετα από ό,τι υποστηρίζουν οι ιταλικές αρχές, για την εν λόγω προσαύξηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη το συνολικό ύψος των επενδύσεων, παρά μόνο το τμήμα που υπερβαίνει το απαιτούμενο ποσό για την τήρηση των ελάχιστων προτύπων. Κατά συνέπεια, οι κρατικές ενισχύσεις δεν μπορούν να υπερβαίνουν συνολικά τα 6,171 δισεκατομμύρια ιταλικές λίρες ήτοι ενίσχυση ύψους 5,160 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών (που αντιστοιχεί στο 30 % του ποσού των επενδύσεων ύψους 17,2 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών, συν ενίσχυση ύψους 1,011 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών (που αντιστοιχεί στο 15 % του ποσού των υπόλοιπων επενδύσεων ύψους 6,740 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών).

Η Επιτροπή επισημαίνει, τέλος, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να επιτραπεί καμία προσαύξηση της ενίσχυσης, ιδιαίτερα για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι η Servola απασχολούσε, στις 31 Δεκεμβρίου 1997, 746 άτομα.

IV

Λαμβάνοντας υπόψη την οριστική απόφαση των ιταλικών αρχών να αποσύρουν τις ενισχύσεις τις οποίες αμφισβήτησε η Επιτροπή στην απόφασή της για κίνηση της διαδικασίας, η παρούσα απόφαση αφορά μόνο τις υπόλοιπες σχεδιαζόμενες κρατικές ενισχύσεις. Δεδομένου ότι αυτές θεωρούνται σύμφωνες με τα κοινοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα που ίσχυαν κατά το χρόνο της κοινοποίησης, η Επιτροπή αποφάσισε να μη διατυπώσει αντιρρήσεις,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Οι κρατικές ενισχύσεις για περιβαλλοντικές επενδύσεις που σχεδιάζει να χορηγήσει η περιφέρεια Friuli Venezia Giulia στην Servola SpA, και οι οποίες δεν υπερβαίνουν το ποσό των 6,171 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών ακαθάριστο συμβιβάζονται με την κοινή αγορά άνθρακα και χάλυβα.

Άρθρο 2

Η Ιταλία ενημερώνει την Επιτροπή, εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για το σύνολο των ενισχύσεων που χορήγησε στη Servola SpA, προκειμένου να διαπιστωθεί ότι δεν υπήρξε υπέρβαση του ποσού αυτού.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες, 1 Ιουλίου 1998.

Για την Επιτροπή

Karel VAN MIERT

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ L 338 της 28. 12. 1996, σ. 42.

(2) ΕΕ C 273 της 19. 9. 1996, σ. 4.

(3) Βασικό σχέδιο 37 940

Αποκλειόμενες επενδύσεις - 14 000

Σύνολο = 23 940