ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Ιουνίου 1974 περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες και τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες σχετικά με το εμπόριο και τη διανομή τοξικών προϊόντων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 54 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 63 παράγραφοι 2 και 3,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως(1), και ιδίως τον Τίτλο IV/Α και Τίτλο IV/Γ,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών(2), και ιδίως τον Τίτλο V/Γ,

την οδηγία 64/223/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964 περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό εμπόριο(3),

την οδηγία 64/224/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία(4),

την οδηγία 68/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες που υπάγονται στο λιανικό εμπόριο(5),

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως(6),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(7),

Εκτιμώντας:

ότι τα γενικά προγράμματα προβλέπουν την κατάργηση κάθε διακριτικής μεταχειρίσεως που βασίζεται στην ιθαγένεια σε θέματα εγκαταστάσεως και παροχής υπηρεσιών:

- στον τομέα του χονδρικού εμπορίου και των διαμεσολαβητικών δραστηριοτήτων, στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία προ του τέλους του δευτέρου έτους του δευτέρου σταδίου,

- στον τομέα του λιανικού εμπορίου, μετά το τέλος του δευτέρου έτους του δευτέρου σταδίου της μεταβατικής περιόδου και προ του τέλους του δευτέρου σταδίου-

ότι οι οδηγίες 64/223/ΕΟΚ, 64/224/ΕΟΚ και 68/363/ΕΟΚ δεν εφαρμόζονται στον τομέα των τοξικών προϊόντων, ο οποίος, λόγω των ιδιαιτέρων προβλημάτων που τίθενται εν προκειμένω και αφορούν την προστασία της δημοσίας υγείας, διέπεται από νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των Κρατών μελών-

ότι οι οδηγίες 64/223/ΕΟΚ και 68/363/ΕΟΚ δεν εφαρμόζονται ούτε και στις δραστηριότητες που υπάγονται στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο στον τομέα των παθογόνων ουσιών και ότι πάντως, εκτός από τις παθογόνες ουσίες που ταξινομούνται ως φάρμακα για χρήση ανθρώπινη ή κτηνιατρική κατά την έννοια της οδηγίας 65/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιανουαρίου 1965 περί της προσεγγίσεως των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων(8) η οποία τροποποιήθηκε από την οδηγία 66/454/ΕΟΚ(9) μόνον οι παθογόνες ουσίες καλούμενες "βιολογικά εντομοκτόνα για αγροτική χρήση", αποτελούν το αντικείμενο των δραστηριοτήτων αυτών, ότι εκ του γεγονότος αυτού, στον τομέα των παθογόνων ουσιών, η κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και στο δικαίωμα εγκαταστάσεως μπορεί να περιορισθεί στο εμπόριο και τη διανομή των εν λόγω εντομοκτόνων-

ότι εκρίθη χρήσιμο και επίκαιρο να ληφθούν μέτρα για να ρυθμισθούν σε κοινοτικό επίπεδο οι προβλεπόμενοι στα δύο προηγούμενα τομείς, λαμβάνοντας υπόψη την επικίνδυνη δράση που τα τοξικά προϊόντα μπορούν να ασκήσουν στην υγεία του ανθρώπου ή των ζωϊκών ή φυτικών ειδών, είτε άμεσα, είτε μέσω του περιβάλλοντος χώρου-

ότι οι διαμεσολαβητικές δραστηριότητες που υπάγονται στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία αποτελούν το αντικείμενο των οδηγιών 64/224/ΕΟΚ και 68/363/ΕΟΚ και ότι οι δραστηριότητες των μεσαζόντων σε θέματα τοξικών προϊόντων και παθογόνων ουσιών αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών αυτών- ότι συνεπώς η παρούσα οδηγία έχει επίσης σκοπό να ελευθερώσει τις εν λόγω διαμεσολαβητικές δραστηριότητες, και κατά συνέπεια, πρέπει, κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας, να προβλέπονται επίσης στους όρους "εμπόριο και διανομή", οι διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στον ίδιο τομέα-

ότι πρέπει σύμφωνα με το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως, οι περιορισμοί που αφορούν την ευχέρεια συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις να καταργηθούν κατά το μέτρο που οι επαγγελματικές δραστηριότητες του ενδιαφερομένου συνεπάγονται την άσκηση της ευχέρειας αυτής-

ότι το καθεστώς που εφαρμόζεται στους εργαζομένους μισθωτούς που συνοδεύουν τον παρέχοντα υπηρεσίες ή ενεργούν για λογαριασμό του, διέπεται από τις διατάξεις που θεσπίσθηκαν κατ' εφαρμογή των άρθρων 48 και 49 της συνθήκης-

ότι έχουν θεσπισθεί ή θα θεσπισθούν ιδιαίτερες οδηγίες που θα εφαρμόζονται σε όλες τις μη μισθωτές δραστηριότητες περί διακινήσεως και διαμονής των δικαιούχων, καθώς και, όπου είναι απαραίτητο, οδηγίες περί συντονισμού των εγγυήσεων που τα Κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρίες για την προστασία των συμφερόντων τόσο των εταίρων όσο και των τρίτων-

ότι σε ορισμένα Κράτη μέλη, το εμπόριο, η διανομή και η χρησιμοποίηση για επαγγελματικούς λόγους των τοξικών προϊόντων διέπονται από διατάξεις σχετικές με την πρόσβαση στο επάγγελμα, και ότι και άλλα Κράτη μέλη, θα θέσουν σε ισχύ, κατά περίπτωση, παρόμοια νομοθεσία- ότι ως εκ τούτου ορισμένα ειδικά μεταβατικά μέτρα που προορίζονται να διευκολύνουν την ανάληψη και άσκηση του επαγγέλματος του εμπορίου τοξικών προϊόντων από υπηκόους άλλων Κρατών μελών θα αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης οδηγίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Τα Κράτη μέλη καταργούν υπέρ των φυσικών προσώπων και των εταιριών που αναφέρονται στον Τίτλο I των γενικών προγραμμάτων για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (που στο εξής καλούνται δικαιούχοι), τους περιορισμούς που αναφέρονται στον Τίτλο III των εν λόγω γενικών προγραμμάτων, όσον αφορά την ανάληψη και άσκηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2.

Άρθρο 2

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις μη μισθωτές δραστηριότητες που υπάγονται στο εμπόριο και τη διανομή των τοξικών προϊόντων (ουσίες και παρασκευάσματα) και των βιολογικών εντομοκτόνων αγροτικής χρήσεως που αποκλείσθηκαν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 64/223/ΕΟΚ, δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1 αυτής, της οδηγίας 64/224/ΕΟΚ, δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1, σημείο πέμπτο και της οδηγίας 68/363/ΕΟΚ, δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1.

2. Τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 λόγω της επικίνδυνης δράσεως που μπορούν να ασκήσουν στην υγεία του ανθρώπου ή των ζωϊκών ή φυτικών ειδών, υπόκεινται κατά τις νομοθεσίες των Κρατών μελών σε ιδιαίτερες διατάξεις- τα προϊόντα αυτά απαριθμούνται στον κατάλογο που ευρίσκεται στο παράρτημα. Κάθε τροποποίηση του καταλόγου αυτού από ένα Κράτος μέλος κοινοποιείται στην Επιτροπή, που τη γνωστοποιεί στα άλλα Κράτη μέλη.

3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που υπάγονται στο εμπόριο και τη διανομή φαρμάκων, όπως αυτά προσδιορίζονται από την οδηγία 65/75/ΕΟΚ, ούτε στις εμπορικές δραστηριότητες που ασκούνται από πλανοδίους εμπόρους.

Άρθρο 3

1. Οι περιορισμοί, όσον αφορά τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 2, καταργούνται όποια και αν είναι η ονομασία αυτών που ασκούν μία από τις δραστηριότητες αυτές.

2. Οι ονομασίες που χρησιμοποιούνται συνήθως σήμερα στα Κράτη μέλη για τον προσδιορισμό των προσώπων που ασκούν τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στο εμπόριο είναι αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 64/224/ΕΟΚ.

Άρθρο 4

1. Τα Κράτη μέλη καταργούν τους περιορισμούς, που ιδίως:

α) παρακωλύουν την εγκατάσταση δικαιούχων ή την παροχή από αυτούς υπηρεσιών στη χώρα υποδοχής υπό τους αυτούς όρους και τα αυτά δικαιώματα όπως και οι ημεδαποί-

β) απορρέουν από διοικητική πρακτική, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη διακριτική σε σχέση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των δικαιούχων.

2. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να καταργηθούν συμπεριλαμβάνονται ειδικώτερα εκείνοι οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο διατάξεων που απαγορεύουν ή περιορίζουν την εγκατάσταση των δικαιούχων ή την υπ' αυτών παροχή υπηρεσιών, όπως:

α) στο Βέλγιο:

η υποχρέωση κατοχής δελτίου επαγγελματικής ταυτότητος (άρθρο I του νόμου της 19ης Φεβρουαρίου 1965),

β) στη Γαλλία:

η υποχρέωση κατοχής δελτίου ταυτότητος αλλοδαπού εμπόρου (νομοθετικό διάταγμα της 12ης Νοεμβρίου 1938, διάταγμα της 2ας Φεβρουαρίου 1939, νόμος της 8ης Οκτωβρίου 1940, νόμος της 10ης Απριλίου 1954, διάταγμα αριθ. 59 852 της 9ης Ιουλίου 1959), ο αποκλεισμός του δικαιώματος ανανεώσεως των εμπορικών μισθώσεων άρθρο 38 του διατάγματος της 30ής Σεπτεμβρίου 1953,

γ) στο Λουξεμβούργο:

η περιορισμένη διάρκεια των αδειών που χορηγούνται σε αλλοδαπούς (άρθρο 21 του νόμου της 2ας Ιουνίου 1962).

Άρθρο 5

1. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι δικαιούχοι της παρούσης οδηγίας να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις υπό τους αυτούς όρους και με τα αυτά δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως και οι ημεδαποί.

2. Σε περίπτωση εγκαταστάσεως, το δικαίωμα συμμετοχής στις οργανώσεις αυτές συνεπάγεται το δικαίωμα εκλογής ή το δικαίωμα διορισμού σε διευθυντικές θέσεις των οργανώσεων αυτών. Οι διευθυντικές αυτές θέσεις πάντως είναι δυνατό να προορίζονται για τους ημεδαπούς, εφ' όσον η οργάνωση αυτή μετέχει δυνάμει διατάξεως νομοθετικού ή κανονιστικού χαρακτήρα στην άσκηση δημοσίας εξουσίας.

3. Στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η ιδιότης του μέλους εμπορικού ή επαγγελματικού επιμελητηρίου δεν δίνει στους δικαιούχους της παρούσης οδηγίας, το δικαίωμα συμμετοχής στην εκλογή για την ανάδειξη των διοικητικών οργάνων των Επιμελητηρίων αυτών.

Άρθρο 6

Ουδέν Κράτος μέλος παρέχει στους υπηκόους του που μεταβαίνουν σε άλλο Κράτος μέλος για να ασκήσουν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2, οποιαδήποτε ενίσχυση που μπορεί να νοθεύσει τους όρους εγκαταστάσεως.

Άρθρο 7

1. Αν Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του για την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2, απόδειξη εντιμότητας και απόδειξη περί μη κηρύξεως σε πτώχευση ή μία από τις αποδείξεις αυτές, το εν λόγω Κράτος δέχεται ως επαρκή απόδειξη προκειμένου για υπηκόους άλλων Κρατών μελών, την προσαγωγή αποσπάσματος ποινικού μητρώου, ελλείψει δε αυτού, ενός ισοδυνάμου εγγράφου που έχει εκδοθεί από αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως, από το οποίο να προκύπτει ότι οι απαιτήσεις αυτές ικανοποιούνται.

2. Αν το Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του, για την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2, ορισμένες προϋποθέσεις εντιμότητος των οποίων η απόδειξη δεν μπορεί να προκύψει από το έγγραφο που προβλέπει η παράγραφος 1, το Κράτος αυτό δέχεται σαν επαρκή απόδειξη για τους υπηκόους των άλλων Κρατών μελών, βεβαίωση που έχει εκδοθεί από αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως, η οποία πιστοποιεί, ότι οι προϋποθέσεις αυτές ικανοποιούνται. Η βεβαίωση αυτή αναφέρεται στα συγκεκριμένα γεγονότα που λαμβάνονται υπ' όψη στην χώρα υποδοχής.

3. Όταν το έγγραφο που προβλέπεται στην παράγραφο 1 ή η βεβαίωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 δεν εκδίδεται στη χώρα καταγωγής ή προελεύσεως όσον αφορά είτε την εντιμότητα, είτε τη μη πτώχευση, αυτό μπορεί να αντικασταθεί από μία ένορκη δήλωση ή στα Κράτη όπου δεν υπάρχει ένορκη δήλωση από μία υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου ενώπιον αρμοδίας δικαστικής ή διοικητικής αρχής ή συμβολαιογράφου της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως, ο οποίος εκδίδει βεβαίωση που πιστοποιεί την ένορκη ή υπεύθυνη αυτή δήλωση. Η δήλωση περί μη κηρύξεως σε πτώχευση μπορεί να γίνει επίσης ενώπιον αρμόδιου επαγγελματικού οργανισμού της ίδιας αυτής χώρας.

4. Τα έγγραφα που εκδίδονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημερομηνία εκδόσεώς τους.

5. Τα Κράτη μέλη ορίζουν εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 8, τις αρχές και τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την έκδοση των εγγράφων αυτών, ενημερώνουν δε αμέσως περί αυτού τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Όταν στο Κράτος μέλος υποδοχής, πρέπει να αποδειχθεί η οικονομική ικανότητα, το Κράτος αυτό θεωρεί τις βεβαιώσεις που χορηγούνται από τις τράπεζες του Κράτους μέλους καταγωγής ή προελεύσεως ισοδύναμες με εκείνες που χορηγούνται στην επικράτειά του.

Άρθρο 8

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός έξη μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.

Άρθρο 9

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις 4 Ιουνίου 1974.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

J. ERTL

(1) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 36/62.

(2) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 32/62.

(3) ΕΕ αριθ. 56 της 4.4.1964, σ. 863/64.

(4) ΕΕ αριθ. 56 της 4.4.1964, σ. 869/64.

(5) ΕΕ αριθ. Ν 260 της 22.10.1968, σ. 1.

(6) ΕΕ αριθ. Α 63 της 28.5.1969, σ. 21.

(7) ΕΕ αριθ. Α 10 της 27.1.1970, σ. 23.

(8) ΕΕ αριθ. 22 της 9.2.1965, σ. 369/65.

(9) ΕΕ αριθ. 144 της 5.8.1966, σ. 2658/66.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Οι ακόλουθες κατηγορίες των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 αποτελούν, από της 4ης Ιουνίου 1974, αντικείμενο ειδικού καθεστώτος στα Κράτη μέλη.

- Βέλγιο:

Τοξικές ουσίες και παρασκευάσματα που:

1. περιλαμβάνονται στην απόφαση του Αντιβασιλέως, της 6ης Φεβρουαρίου 1946 (με τροποποιήσεις) ρυθμίζουσα τη συντήρηση και τη λιανική πώληση δηλητηριωδών και τοξικών ουσιών (που εκδίδεται κατ' εφαρμογή του νόμου της 24ης Φεβρουαρίου 1921),

2. έχουν καταταγεί στις κατηγορίες 1 και 2 της βασιλικής αποφάσεως της 31ης Μαΐου 1958 που ρυθμίζει τη συντήρηση, το εμπόριο και τη χρησιμοποίηση των εντομοκτόνων και φυτοφαρμακευτικών προϊόντων.

- Δανία:

1. α) Δηλητηριώδεις ή τοξικές ουσίες και βλαβερά προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα του νόμου αριθ. 119 της 3ης Μαΐου 1961 και αναφέρονται στην απόφαση (bekendtgorelse) αριθ. 305 της 9ης Οκτωβρίου 1961 (κατ' εφαρμογή του νόμου αυτού) που συνιστούν κανόνες περί παραγωγής, παραλαβής, διατηρήσεως και παραδόσεως των εν λόγω ουσιών και προϊόντων-

β) Δηλητηριώδεις ή τοξικές ουσίες και βλαβερά προϊόντα που αναφέρονται στην απόφαση (bekendtgoreles) αριθ. 304 της 9ης Οκτωβρίου 1961 που συνιστά κανόνες περί της χρήσεως των εν λόγω ουσιών και προϊόντων.

2. Προϊόντα (φυτοφαρμακευτικά, ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, και ρυθμιστικά της φυτικής παραγωγής) που απαριθμούνται στο νόμο αριθ. 118 της 3ης Μαΐου 1961 και αναφέρονται στις αποφάσεις bekendtgorelse, που έχουν εκδοθεί κατ' εφαρμογή του νόμου αυτού, που προβλέπουν ότι τα προϊόντα αυτά δε μπορούν να γίνουν εμπορεύσιμα ούτε να χρησιμοποιηθούν από τη βιομηχανία παρά υπό τον όρο να έχουν γίνει αποδεκτά και να έχουν ταξινομηθεί από την επιτροπή των τοξικών προϊόντων (giftnevnet) και που καθορίζουν επίσης τους τρόπους που αφορούν ιδίως την παραλαβή, τη διατήρηση, τη συσκευασία, την επικόλληση ετικετών κλπ. των προϊόντων αυτών.

3. Προϊόντα (φυτοφαρμακευτικά, ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα και ρυθμιστικά της φυτικής παραγωγής) που αναφέρονται στην απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1961 (bekendtgoreles) η οποία προβλέπει ότι η άδεια για τη χρησιμοποίηση των προϊόντων που σημειώνονται με ένα X υπόκεινται γενικώς στον όρο ότι όποιος χρησιμοποιεί παρόμοια προϊόντα έχει παρακολουθήσει μαθήματα τοξικολογίας, τα οποία έχουν οργανωθεί από την επιτροπή τοξικών προϊόντων (giftnuaevnet).

- Γερμανία:

Τοξικές ουσίες και παρασκευάσματα που κατατάσσονται στις κατηγορίες 1, 2, και 3 από τους νόμους και τους κανονισμούς των Laender περί του εμπορίου και της κυκλοφορίας των τοξικών προϊόντων και των τοξικών φυτοϋγιεινομικών προϊόντων, καθώς και στην παράγραφο 34 πέμπτο εδάφιο του εμπορικού κώδικα (Gewerbeordnung) στην έκδοσή του της 15ης Φεβρουαρίου 1963.

- Γαλλία:

1. Δηλητηριώδεις ουσίες εγγεγραμμένες στους πίνακες A (τοξικά προϊόντα) και C (επικίνδυνα προϊόντα) του τμήματος I του διατάγματος 56 1197 της 26ης Νοεμβρίου 1965 (Κώδικας δημοσίας υγείας, βιβλίο V, 2o μέρος, τίτλος III, κεφάλαιο 1, τμήματα I και II, άρθρα R 5149 έως 5168).

2. Βλαβερά προϊόντα βιομηχανικής χρήσεως που αναφέρονται στον κώδικα εργασίας, βιβλίο II, τίτλος II, άρθρα 67, 20, 78, 79, και 80 και τους κανονισμούς και αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατ' εφαρμογή των διατάξεων αυτών.

3. Επιβλαβή προϊόντα που αναφέρονται στην ονοματολογία των επικινδύνων, ανθυγιεινών και δυσχρήστων εγκαταστάσεων, που έχει συνταχθεί κατ' εφαρμογή των άρθρων 5 και 7 του νόμου της 19ης Δεκεμβρίου 1917.

4. Αντιπαρασιτικά προϊόντα αγροτικής χρήσεως, (νόμος της 2ας Νοεμβρίου 1943, όπως τροποποιήθηκε από το νόμο της 30ής Ιουλίου 1963- απόφαση της 6ης Σεπτεμβρίου 1954 σχετική με την επικύρωση ειδικών αντιπαρασιτικών φαρμάκων αγροτικής χρήσεως που συμπληρώθηκε από την απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 1962).

- Ιρλανδία:

Δηλητήρια των οποίων η απαρίθμηση αναγράφεται επί του παρόντος στους κανονισμούς που έχουν εκδοθεί κατ' εφαρμογή του νόμου του 1961 (Poisons Acts) και των οποίων η πώληση απαγορεύεται, εκτός από ορισμένα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα.

- Ιταλία:

1. Τοξικά αέρια (άρθρο 58 της συλλογής "testo unico" των σχετικών με τη δημοσία ασφάλεια νόμων, εγκεκριμένης από το βασιλικό διάταγμα αριθ. 773 της 18ης Ιουνίου 1931, βασιλικό διάταγμα αριθ. 147 της 9ης Ιανουαρίου 1927, πίνακες των ανεγνωρισμένων τοξικών αερίων, που επισυνάπτονται στην υπουργική απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 1935 και τις μεταγενέστερές του τροποποιήσεις).

2. Δηλητηριώδεις ουσίες βιομηχανικής χρήσεως (άρθρο 147 της συλλογής "testo unico" των υγιεινομικών νόμων που ενεκρίθη από το βασιλικό διάταγμα αριθ. 1265 της 27ης Ιουλίου 1934).

3. Ιατροχειρουργικά προϊόντα (βακτηριοδιοκτόνα, σπερμοκτόνα και απολυμαντικά προϊόντα) (βασιλικό διάταγμα αριθ. 3112 της 6ης Δεκεμβρίου 1928 και κανονισμός εφαρμογής του νόμου αριθ. 1070 της 23ης Ιουνίου 1927, ο οποίος έχει εγκριθεί με το βασιλικό διάταγμα αριθ. 3112 της 6ης Δεκεμβρίου 1928) και προϊόντα υγιεινής (φυτοφαρμακευτικά προϊόντα και προϊόντα που προορίζονται για τη διατήρηση των τροφίμων) (άρθρο 6 του νόμου αριθ. 283 της 30ής Απριλίου 1962, τροποποιηθέντος από το άρθρο 4 του νόμου αριθ. 441 της 26ης Φεβρουαρίου 1963, και κανονισμός περί ρυθμίσεως της παραγωγής, εμπορίας ή πωλήσεως φυτοφαρμακευτικών προϊόντων και προϊόντων που προορίζονται για τη διατήρηση τροφίμων, που ενεκρίθη από το διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας αριθ. 1095 της 3ης Αυγούστου 1968).

4. Ανθρακικός μόλυβδος (νόμος αριθ. 706 της 19ης Ιουλίου 1961).

5. Βενζόλιο (νόμος αριθ. 245 της 5ης Μαρτίου 1963).

6. Καλλυντικά και βαφές που περιέχουν προϊόντα με βάση δηλητήρια (άρθρο 7 του βασιλικού διατάγματος αριθ. 1938 της 30ής Οκτωβρίου 1924).

- Λουξεμβούργο:

1. Εμπόριο και διανομή ορισμένων προϊόντων (νόμος της 25ης Σεπτεμβρίου 1953, υπόμνημα αριθ. 62 της 10ης Οκτωβρίου 1953).

2. Εμπόριο και χρησιμοποίηση φυτοφαρμακευτικών προϊόντων (εντομοκτόνα αγροτικής χρήσεως, ρυθμιστικά της φυτικής παραγωγής, συντηρητικά, ζιζανιοκτόνα, μικροοργανισμοί και ιοί ως αντιπαρασιτικές ουσίες) (νόμος της 20ής Φεβρουαρίου 1968, υπόμνημα αριθμ. 9 της 12ης Μαρτίου 1968, κανονισμός του Μεγάλου Δουκάτου της 29ης Μαΐου 1970, υπόμνημα αριθ. 33 της 15ης Ιουνίου 1970).

- Ολλανδία:

Τοξικές ουσίες και παρασκευάσματα (νόμος καλούμενος 'Bestrijdingsmiddelenwet" του 1962).

- Ηνωμένο Βασίλειο:

1. Δηλητήρια που σήμερα απαριθμούνται στον "Poisons List Order" και ρυθμίζονται από την "Pharmacy and Poisons Act" του 1933 και τους "Poisons Rules" ή δηλητήρια που απαριθμούνται στο "Poisons Schedule" και ρυθμίζονται από τις "Pharmacy and Poisons Acts" από το 1925 έως το 1967 (Βόρειος Ιρλανδία) και τους "Poisons Regulations" (Βόρειος Ιρλανδία).

2. Ουσίες που προβλέπονται από το νόμο του 1967 και τους κανονισμούς τους σχετικούς με χημικά προϊόντα που προορίζονται για τη γεωργία και φυτοκομία (Farm and Garden Chemicals Act 1967 and Regulations).

3. Ουσίες που προβλέπονται από το νόμο του 1952 και τους σχετικούς με τη γεωργία κανονισμούς (ουσίες δηλητηριώδεις) ("Agriculture, Poisonous Substances Act 1952 and Regulations").