2004R0550 — EL — 04.12.2009 — 001.003


Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα

►B

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 550/2004 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 10ης Μαρτίου 2004

σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού

(«κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών»)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(ΕΕ L 096 της 31.3.2004, σ. 10)

Τροποποιείται από:

 

 

Επίσημη Εφημερίδα

  No

page

date

►M1

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 1070/2009 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΤΗΣ 21ης Οκτωβρίου 2009

  L 300

34

14.11.2009


Διορθώνεται από:

►C1

Διορθωτικό, ΕΕ L 316, 4.11.2014, σ.  69 (550/2004)




▼B

ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 550/2004 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 10ης Μαρτίου 2004

σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού

(«κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών»)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)



ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής ( 1 ),

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ( 2 ),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών ( 3 ),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης ( 4 )), έχοντας υπόψη το κοινό σχέδιο που εγκρίθηκε από την επιτροπή συνδιαλλαγής στις 11 Δεκεμβρίου 2003,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Τα κράτη μέλη προέβησαν σε αναδιάρθρωση, σε διάφορους βαθμούς, των εθνικών παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας αυξάνοντας το επίπεδο αυτονομίας και ελευθερίας τους για την παροχή υπηρεσιών. Η ανάγκη να διασφαλισθεί η τήρηση στοιχειωδών απαιτήσεων δημόσιου συμφέροντος στο πλαίσιο του νέου αυτού περιβάλλοντος καθίσταται όλο και πιο επιτακτική.

(2)

Η έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό, το Νοέμβριο του 2000, επιβεβαίωσε την ανάγκη για θέσπιση κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο με στόχο τη διάκριση μεταξύ κανονιστικής δράσης και παροχής υπηρεσιών καθώς και για την καθιέρωση συστήματος πιστοποίησης με στόχο την τήρηση των στοιχειωδών απαιτήσεων δημόσιου συμφέροντος, κυρίως όσον αφορά την ασφάλεια, και τη βελτίωση των μηχανισμών τελών.

(3)

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, ορίζει το πλαίσιο για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός-πλαίσιο») ( 5 ).

(4)

Για να δημιουργηθεί ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός θα πρέπει να θεσπισθούν μέτρα για τη διασφάλιση της ασφαλούς και αποτελεσματικής παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, σύμφωνα με την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 551/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για την οργάνωση και τη χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού («κανονισμός για τον εναέριο χώρο») ( 6 ). Η επίτευξη της εναρμονισμένης οργάνωσης της παροχής των υπηρεσιών αυτών είναι σημαντική για την επαρκή ικανοποίηση του αιτήματος των χρηστών του εναέριου χώρου και για την ασφαλή και αποτελεσματική ρύθμιση της εναέριας κυκλοφορίας.

(5)

Η παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, όπως προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, συνδέεται με την άσκηση των εξουσιών δημόσιας αρχής οι οποίες δεν είναι τέτοιας οικονομικής φύσεως ώστε να δικαιολογούν την εφαρμογή των κανόνων περί ανταγωνισμού της συνθήκης.

(6)

Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την παρακολούθηση της ασφαλούς και αποτελεσματικής παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας και τον έλεγχο της συμμόρφωσης των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας προς τις κοινές απαιτήσεις που καθιερώνονται σε κοινοτικό επίπεδο.

(7)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αναθέτουν σε αναγνωρισμένους οργανισμούς, που διαθέτουν τεχνική πείρα, τον έλεγχο της συμμόρφωσης των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας προς τις κοινές απαιτήσεις που καθιερώνονται σε κοινοτικό επίπεδο.

(8)

Η ομαλή λειτουργία του συστήματος αερομεταφορών προϋποθέτει επίσης ομοιόμορφα και υψηλά πρότυπα ασφαλείας για τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

(9)

Θα πρέπει να διενεργηθούν ρυθμίσεις με σκοπό την εναρμόνιση των συστημάτων χορήγησης αδειών για ελεγκτές, προκειμένου να βελτιωθεί η διαθεσιμότητα των ελεγκτών και να προαχθεί η αμοιβαία αναγνώριση των αδειών.

(10)

Παράλληλα με την εγγύηση της συνεχούς παροχής υπηρεσιών, θα πρέπει να καθιερωθεί κοινό σύστημα για την πιστοποίηση των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας, στο πλαίσιο του οποίου να καθορίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας και να παρακολουθείται τακτικά η συμμόρφωση προς τις ανωτέρω απαιτήσεις.

(11)

Οι όροι που συνοδεύουν τα πιστοποιητικά θα πρέπει να αιτιολογούνται αντικειμενικά και να είναι αμερόληπτοι, αναλογικοί και διαφανείς καθώς και σύμφωνοι προς τα σχετικά διεθνή πρότυπα.

(12)

Τα πιστοποιητικά θα πρέπει να αναγνωρίζονται αμοιβαία από όλα τα κράτη μέλη ώστε να επιτρέπεται στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας να παρέχουν υπηρεσίες σε κράτη μέλη διαφορετικά από τη χώρα στην οποία έλαβαν τα πιστοποιητικά τους, εντός των ορίων των απαιτήσεων ασφαλείας.

(13)

Η παροχή υπηρεσιών επικοινωνίας, αεροναυτιλίας και επιτήρησης καθώς και υπηρεσιών αεροναυτικών πληροφοριών θα πρέπει να οργανωθεί βάσει των όρων της αγοράς, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των υπηρεσιών αυτών και τηρουμένου υψηλού επιπέδου ασφαλείας.

(14)

Για να διευκολυνθεί η ασφαλής διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας στα σύνορα των κρατών μελών προς όφελος των χρηστών του εναέριου χώρου και των επιβατών τους, το σύστημα πιστοποίησης θα πρέπει να προβλέπει πλαίσιο που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να ορίζουν παρόχους υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, ανεξαρτήτως της προέλευσης της πιστοποίησής τους.

(15)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση, αφού αναλύσουν τα σχετικά μελήματα ασφαλείας, να ορίζουν έναν ή περισσότερους παρόχους μετεωρολογικών υπηρεσιών ως προς το σύνολο ή μέρος του υπό την ευθύνη τους εναέριου χώρου, χωρίς να απαιτείται πρόσκληση προς υποβολή προσφορών.

(16)

Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας θα πρέπει να αναπτύσσουν και να διατηρούν στενή συνεργασία με τις στρατιωτικές αρχές που είναι αρμόδιες για δραστηριότητες που ενδέχεται να επηρεάζουν τη γενική εναέρια κυκλοφορία, μέσω κατάλληλων ρυθμίσεων.

(17)

Οι λογαριασμοί όλων των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν διαφανέστεροι.

(18)

Αναμένεται ότι η θέσπιση εναρμονισμένων αρχών και όρων πρόσβασης στα επιχειρησιακά δεδομένα θα διευκολύνει την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας και τη λειτουργία των χρηστών του εναέριου χώρου και των αερολιμένων σε νέο περιβάλλον.

(19)

Οι όροι για την επιβολή τελών στους χρήστες του εναερίου χώρου θα πρέπει να είναι δίκαιοι και διαφανείς.

(20)

Τα τέλη χρήσης θα πρέπει να καλύπτουν το κόστος των διευκολύνσεων και των υπηρεσιών που παρέχονται από παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας και τα κράτη μέλη. Το επίπεδο των τελών χρήσης θα πρέπει να είναι ανάλογο προς τις δαπάνες, λαμβανομένων υπόψη των στόχων της ασφάλειας και της οικονομικής αποδοτικότητας.

(21)

Δεν θα πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ χρηστών του εναέριου χώρου όσον αφορά την παροχή ισοδύναμων υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

(22)

Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας προσφέρουν ορισμένες διευκολύνσεις και υπηρεσίες που συνδέονται άμεσα με την εκμετάλλευση των αεροσκαφών, το κόστος των οποίων θα πρέπει να είναι σε θέση να καλύπτουν βάσει της αρχής «ο χρήστης πληρώνει», που σημαίνει ότι ο χρήστης του εναέριου χώρου θα πρέπει να πληρώνει για τις δαπάνες που προκαλεί στο σημείο χρήσης ή όσο το δυνατό εγγύτερα σε αυτό.

(23)

Είναι σημαντικό να διασφαλίζεται η διαφάνεια των δαπανών που συνεπάγονται οι εν λόγω διευκολύνσεις ή υπηρεσίες. Συνεπώς, θα πρέπει να δίδονται εξηγήσεις στους χρήστες του εναέριου χώρου για κάθε μεταβολή του συστήματος ή του ύψους των τελών. Οι αλλαγές ή οι επενδύσεις που προτείνονται από τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας θα πρέπει να αιτιολογούνται στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των διοικητικών φορέων τους και των χρηστών του εναέριου χώρου.

(24)

Θα πρέπει να υπάρχει περιθώριο προσαρμογής των τελών που συμβάλλουν στη μεγιστοποίηση της δυναμικότητας του συστήματος. Η παροχή οικονομικών κινήτρων μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο μέσο για την επίσπευση της εισαγωγής εξοπλισμού εδάφους ή αερομεταφερόμενου εξοπλισμού που αυξάνει τη δυναμικότητα, για την επιβράβευση των υψηλών επιδόσεων ή για την αντιστάθμιση της επιλογής λιγότερο επιθυμητών δρομολογίων.

(25)

Στο πλαίσιο των εσόδων που εισπράττονται για να υπάρξει εύλογη απόδοση των επενδύσεων και σε άμεση συσχέτιση με τις οικονομίες που επιτυγχάνονται χάρη στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, η Επιτροπή θα πρέπει να μελετήσει τη δυνατότητα δημιουργίας αποθεματικού με στόχο τη μείωση του αντίκτυπου απότομης αύξησης των τελών για τους χρήστες του εναέριου χώρου σε περιόδους μειωμένης κίνησης.

(26)

Η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη σκοπιμότητα χορήγησης προσωρινής οικονομικής ενίσχυσης για μέτρα που αυξάνουν τη δυναμικότητα του ευρωπαϊκού συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας στο σύνολό του.

(27)

Η θέσπιση και επιβολή τελών στους χρήστες του εναέριου χώρου θα πρέπει να αναθεωρείται από την Επιτροπή σε τακτά διαστήματα, σε συνεργασία με το Εurocontrol και με τις εθνικές εποπτικές αρχές και τους χρήστες του εναέριου χώρου.

(28)

Λόγω της ιδιαίτερης ευαισθησίας των πληροφοριών που αφορούν τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, οι εθνικές εποπτικές αρχές δεν θα πρέπει να αποκαλύπτουν πληροφορίες που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο, με την επιφύλαξη οργάνωσης συστήματος παρακολούθησης και δημοσιοποίησης των επιδόσεων αυτών των παρόχων υπηρεσιών,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:



ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΓΕΝΙΚΑ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής και στόχος

1.  Στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού-πλαισίου, ο παρών κανονισμός αφορά την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η θέσπιση κοινών απαιτήσεων για την ασφαλή και αποδοτική παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας εντός της Κοινότητας.

2.  Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στην παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας για τη γενική εναέρια κυκλοφορία, σύμφωνα με τον κανονισμό-πλαίσιο και εντός του πεδίου εφαρμογής του τελευταίου.

▼M1

Άρθρο 2

Καθήκοντα των εθνικών εποπτικών αρχών

1.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 4 του κανονισμού-πλαίσιο εξασφαλίζουν την ενδεδειγμένη εποπτεία της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά την ασφαλή και αποτελεσματική λειτουργία των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες που σχετίζονται με τον εναέριο χώρο ο οποίος τελεί υπό την ευθύνη του κράτους μέλους το οποίο όρισε ή συγκρότησε τη σχετική αρχή.

2.  Προς τούτο, κάθε εθνική εποπτική αρχή διοργανώνει κατάλληλες επιθεωρήσεις και μελέτες προκειμένου να ελέγχει τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, περιλαμβανομένων των απαιτήσεων σε ανθρώπινους πόρους για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας. Ο ενδιαφερόμενος πάροχος υπηρεσιών αεροναυτιλίας διευκολύνει τις εργασίες αυτές.

3.  Όσον αφορά τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου που εκτείνονται σε εναέριο χώρο υπό τη δικαιοδοσία περισσότερων του ενός κρατών μελών, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνάπτουν συμφωνία για την εποπτεία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο όσον αφορά τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες σχετιζόμενες με τα τμήματα αυτά.

4.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές συνεργάζονται στενά προκειμένου να διασφαλίζουν την κατάλληλη εποπτεία των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας οι οποίοι διαθέτουν έγκυρο πιστοποιητικό από ένα κράτος μέλος και οι οποίοι παρέχουν επίσης υπηρεσίες που αφορούν τον εναέριο χώρο που εμπίπτει στην ευθύνη άλλου κράτους μέλους. Η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τη διαχείριση περιπτώσεων μη συμμόρφωσης προς τις εφαρμοζόμενες κοινές απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 6 ή τους όρους που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.

5.  Στην περίπτωση της παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών αεροναυτιλίας, οι ρυθμίσεις αυτές περιλαμβάνουν μια συμφωνία σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των εποπτικών καθηκόντων που περιγράφονται στις παραγράφους 1 και 2 και των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών. Μια τέτοια αμοιβαία αναγνώριση θα ισχύει και όταν θεσπίζονται ρυθμίσεις αναγνώρισης μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών για τη διαδικασία πιστοποίησης των παρόχων υπηρεσιών.

6.  Εφόσον το επιτρέπει η εθνική νομοθεσία, και στην προοπτική της περιφερειακής συνεργασίας, οι εθνικές εποπτικές αρχές μπορούν επίσης να συνάπτουν συμφωνίες σχετικά με την κατανομή αρμοδιοτήτων όσον αφορά τα εποπτικά καθήκοντα.

Άρθρο 3

Ειδικευμένοι φορείς

1.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές μπορούν να αποφασίζουν να αναθέτουν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει σε ειδικευμένους φορείς οι οποίοι πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα Ι τις επιθεωρήσεις και μελέτες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2.

2.  Η ανάθεση αυτή, που πραγματοποιείται από μια εθνική εποπτική αρχή, ισχύει εντός της Κοινότητας για ανανεώσιμη περίοδο τριών ετών. Οι εθνικές εποπτικές αρχές δύνανται να αναθέτουν σε οποιονδήποτε ειδικευμένο φορέα που βρίσκεται στην Κοινότητα την εκτέλεση των εν λόγω επιθεωρήσεων και μελετών.

Άρθρο 4

Απαιτήσεις ασφάλειας πτήσεων

Η Επιτροπή, σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο, αποφασίζει εκτελεστικούς κανόνες, όπου περιλαμβάνονται οι σχετικές ρυθμιστικές απαιτήσεις ασφαλείας [Eurocontrol Safety Regulatory Requirements (ESARRs)], του Εurocontrol και οι συνακόλουθες τροποποιήσεις των απαιτήσεων αυτών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, με κατάλληλες προσαρμογές, εφόσον χρειάζεται.

▼M1 —————

▼B



ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Άρθρο 6

Κοινές απαιτήσεις

Οι κοινές απαιτήσεις για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαισίου. Οι κοινές απαιτήσεις περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

 τεχνικές και λειτουργικές γνώσεις και καταλληλότητα,

 συστήματα και διαδικασίες για τη διαχείριση της ασφάλειας και της ποιότητας,

 συστήματα υποβολής αναφορών,

 ποιότητα υπηρεσιών,

 οικονομική ευρωστία,

 κάλυψη ευθύνης και ασφάλισης,

 ιδιοκτησιακό καθεστώς και οργανωτική δομή, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης της σύγκρουσης συμφερόντων,

 ανθρώπινο δυναμικό, συμπεριλαμβανομένων κατάλληλων προγραμμάτων στελέχωσης,

 ασφάλεια.

Άρθρο 7

Πιστοποίηση παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας

1.  Η παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας εντός της Κοινότητας εξαρτάται από πιστοποίηση από τα κράτη μέλη.

2.  Οι αιτήσεις πιστοποίησης υποβάλλονται στην εθνική εποπτική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται ο κύριος τόπος δραστηριότητας του αιτούντος και η καταστατική έδρα του, εφόσον υπάρχει.

3.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές εκδίδουν πιστοποιητικά σε παρόχους υπηρεσίας αεροναυτιλίας οι οποίοι τηρούν τις κοινές απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6. ►C1  Τα πιστοποιητικά είναι δυνατόν να εκδίδονται ατομικά για κάθε τύπο υπηρεσίας αεροναυτιλίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του κανονισμού-πλαισίου, ή για μια δέσμη τέτοιων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ άλλων, της περιπτώσεως κατά την οποία ο πάροχος υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος του, εκμεταλλεύεται και διατηρεί τα δικά του συστήματα επικοινωνίας, αεροναυτιλίας και επιτήρησης. ◄ Τα πιστοποιητικά ελέγχονται σε τακτική βάση.

4.  Τα πιστοποιητικά ορίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας, συμπεριλαμβανομένης της άνευ διακρίσεων πρόσβασης των χρηστών του εναερίου χώρου στις υπηρεσίες, σε ό,τι αφορά ιδίως την ασφάλεια. Η πιστοποίηση μπορεί να εξαρτάται μόνον από τους όρους του παραρτήματος ΙΙ. Οι όροι αυτοί πρέπει να είναι αντικειμενικά αιτιολογημένοι, αμερόληπτοι, αναλογικοί και διαφανείς.

5.  Παρά την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας σε όλο τον υπό την ευθύνη τους εναέριο χώρο ή σε μέρος του χωρίς πιστοποίηση στις περιπτώσεις που ο πάροχος αυτών των υπηρεσιών τις προσφέρει κατά προτεραιότητα σε κινήσεις αεροσκαφών εκτός της γενικής εναέριας κυκλοφορίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για την απόφασή του καθώς και για τα μέτρα που λαμβάνει προκειμένου να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή συμμόρφωση προς τις κοινές απαιτήσεις.

▼M1

6.  Με την επιφύλαξη των άρθρων 8 και 9, η έκδοση πιστοποιητικών παρέχει στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας τη δυνατότητα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε κράτη μέλη, άλλους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, χρήστες εναέριου χώρου και αερολιμένες εντός της Κοινότητας.

7.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές παρακολουθούν την τήρηση των κοινών απαιτήσεων και των όρων που συνοδεύουν τα πιστοποιητικά. Λεπτομέρειες της παρακολούθησης αυτής περιλαμβάνονται στις ετήσιες εκθέσεις που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 του κανονισμού-πλαίσιο. Εάν μια εθνική εποπτική αρχή διαπιστώνει ότι ο κάτοχος πιστοποιητικού δεν τηρεί πλέον τις απαιτήσεις ή τους όρους αυτούς, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη συνέχεια των υπηρεσιών, εφόσον δεν τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια. Τα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν την ανάκληση του πιστοποιητικού.

▼B

8.  Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν κάθε πιστοποιητικό που εκδίδεται σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

9.  Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν την προθεσμία συμμόρφωσης προς το παρόν άρθρο πέρα από την ημερομηνία που απορρέει από το άρθρο 19 παράγραφος 2 κατά έξι μήνες. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την παράταση αυτή αναφέροντας τους λόγους τους.

▼M1

Άρθρο 8

Ορισμός παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας

1.  Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποκλειστική παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας εντός συγκεκριμένων τμημάτων εναέριου χώρου στον εναέριο χώρο της δικαιοδοσίας τους. Προς τούτο, τα κράτη μέλη ορίζουν πάροχο υπηρεσιών αεροναυτιλίας κάτοχο έγκυρου πιστοποιητικού εντός της Κοινότητας.

2.  Για την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η συμμόρφωση με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και του άρθρου 10 παράγραφος 3 δεν παρεμποδίζεται από την απαίτηση των εθνικών νομικών συστημάτων τους οι πάροχοι υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας στον εναέριο χώρο υπό τη δικαιοδοσία αυτού του κράτους μέλους:

α) να είναι υπό την άμεση ή κατά πλειοψηφία κυριότητα αυτού του κράτους μέλους ή υπηκόων του· ή

β) να έχουν τον κύριο τόπο δραστηριότητάς τους ή την καταστατική έδρα τους στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους· ή

γ) να χρησιμοποιούν μόνον εγκαταστάσεις σε αυτό το κράτος μέλος.

3.  Τα κράτη μέλη ορίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που πρέπει να τηρούν οι οριζόμενοι πάροχοι υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας. Στις υποχρεώσεις αυτές μπορούν να συμπεριλαμβάνονται όροι για την έγκαιρη παροχή των κατάλληλων πληροφοριών για τον εντοπισμό όλων των κινήσεων αεροσκαφών στον υπό την ευθύνη τους εναέριο χώρο.

4.  Τα κράτη μέλη έχουν τη διακριτική ευχέρεια να επιλέγουν πάροχο υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, υπό τον όρο ότι αυτός πληροί τις απαιτήσεις και τους όρους των άρθρων 6 και 7.

5.  Όσον αφορά τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου που έχουν καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 9α και εκτείνονται σε εναέριο χώρο υπό τη δικαιοδοσία περισσότερων του ενός κρατών μελών, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ορίζουν από κοινού, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, έναν ή περισσότερους παρόχους υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, τουλάχιστον ένα μήνα πριν από την εφαρμογή του τμήματος εναέριου χώρου.

6.  Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τυχόν αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου και που αφορούν τον ορισμό παρόχων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας σε συγκεκριμένα τμήματα εναέριου χώρου όσον αφορά τον εναέριο χώρο που τελεί υπό την ευθύνη τους.

▼B

Άρθρο 9

Ορισμός των παρόχων μετεωρολογικών υπηρεσιών

1.  Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν πάροχο μετεωρολογικών υπηρεσιών που θα παρέχει όλα τα μετεωρολογικά δεδομένα ή μέρος τους σε αποκλειστική βάση σε όλο τον υπό την ευθύνη τους εναέριο χώρο ή μέρος του χώρου αυτού, λαμβάνοντας υπόψη μελήματα ασφαλείας.

2.  Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για κάθε απόφαση που λαμβάνεται στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου όσον αφορά τον ορισμό παρόχου μετεωρολογικών υπηρεσιών.

▼M1

Άρθρο 9α

Λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου

1.  Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου το αργότερο στις 4 Δεκεμβρίου 2012, προκειμένου να επιτευχθεί η απαιτούμενη χωρητικότητα και απόδοση του δικτύου διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας μέσα στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό, να διατηρηθεί υψηλό επίπεδο ασφάλειας, να βελτιωθούν οι επιδόσεις του συστήματος αεροπορικών μεταφορών συνολικά και να μειωθούν οι επιπτώσεις στο περιβάλλον. Τα κράτη μέλη, και ιδίως εκείνα που ορίζουν γειτονικά λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου, συνεργάζονται μεταξύ τους το μέγιστο δυνατόν για να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωσή τους προς την παρούσα διάταξη. Στη συνεργασία αυτή μπορούν επίσης να περιλαμβάνονται και τρίτες χώρες, εφόσον λαμβάνουν μέρος σε λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου.

2.  Συγκεκριμένα, τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου:

α) υποστηρίζονται από μηχανισμούς ασφαλείας·

β) καθιστούν δυνατή τη βέλτιστη χρήση του εναέριου χώρου, λαμβανομένων υπόψη των ροών της εναέριας κυκλοφορίας·

γ) εξασφαλίζουν τη συμβατότητα με το ευρωπαϊκό δίκτυο αεροδιαδρόμων, το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού για τον εναέριο χώρο·

δ) δικαιολογούνται από τη συνολική προστιθέμενή τους αξία, συμπεριλαμβανομένης της βέλτιστης χρήσης των τεχνικών και ανθρώπινων πόρων, βάσει αναλύσεων κόστους-οφέλους·

ε) διασφαλίζουν ομαλή και ευέλικτη μεταβίβαση της ευθύνης του ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας μεταξύ των μονάδων υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας·

στ) διασφαλίζουν συμβατότητα μεταξύ των διαφόρων διατάξεων του εναέριου χώρου, βελτιστοποιώντας, μεταξύ άλλων, τις σημερινές περιοχές πληροφοριών πτήσης·

ζ) συμμορφώνονται με τους όρους που απορρέουν από περιφερειακές συμφωνίες που συνάπτονται στο πλαίσιο του ΔΟΠΑ·

η) σέβονται περιφερειακές συμφωνίες που ισχύουν την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, ιδίως τις συμφωνίες όπου συμμετέχουν τρίτες ευρωπαϊκές χώρες και

θ) εξασφαλίζουν τη συνέπεια με τους κοινοτικούς στόχους επιδόσεων.

3.  Ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου καθορίζεται μόνον με αμοιβαία συμφωνία μεταξύ όλων των κρατών μελών και, κατά περίπτωση, των τρίτων χωρών που είναι υπεύθυνα για οποιοδήποτε μέρος του εναέριου χώρου που περιλαμβάνεται στο εν λόγω τμήμα. Το (τα) ενδιαφερόμενο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η), πριν κοινοποιήσει(-ουν) στην Επιτροπή την καθιέρωση λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου, παρέχει(-ουν) στην Επιτροπή, στον συντονιστή, στα άλλα κράτη μέλη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη κατάλληλες πληροφορίες και τους δίνει(-ουν) τη δυνατότητα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.

4.  Σε περίπτωση που τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου εκτείνονται σε εναέριο χώρο υπό τη δικαιοδοσία περισσότερων του ενός κρατών μελών, η συμφωνία καθορισμού του λειτουργικού τμήματος περιλαμβάνει τις απαραίτητες διατάξεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να τροποποιηθεί το τμήμα, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ένα κράτος μέλος μπορεί να αποσυρθεί από το τμήμα, συμπεριλαμβάνονται δε μεταβατικές ρυθμίσεις.

5.  Εφόσον ανακύψουν δυσκολίες μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών όσον αφορά διασυνοριακό λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, το οποίο αφορά εναέριο χώρο υπό τη δικαιοδοσία τους, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να θέσουν από κοινού το θέμα στην επιτροπή ενιαίου ουρανού για γνωμοδότηση. Η γνωμοδότηση απευθύνεται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την εν λόγω γνωμοδότηση προκειμένου να εξευρεθεί λύση.

6.  Αφού λάβει τις κοινοποιήσεις εκ μέρους των κρατών μελών όσον αφορά τις συμφωνίες και τις δηλώσεις στις οποίες αναφέρονται οι παράγραφοι 3 και 4, η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσο κάθε λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 και παρουσιάζει τα συμπεράσματα, προς συζήτηση, στην επιτροπή ενιαίου ουρανού. Εάν η Επιτροπή συμπεράνει ότι ένα ή περισσότερα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου δεν πληρούν τις προϋποθέσεις, ξεκινά διάλογο με τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη με στόχο την επίτευξη συναίνεσης όσον αφορά τα αναγκαία μέτρα για τη διόρθωση της κατάστασης.

7.  Με την επιφύλαξη της παραγράφου 6, οι συμφωνίες και οι δηλώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 κοινοποιούνται στην Επιτροπή προς δημοσίευσή τους στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη δημοσίευση αυτή προσδιορίζεται η ημερομηνία έναρξης ισχύος της σχετικής απόφασης.

8.  Το αργότερο μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου 2010, εκπονείται υλικό καθοδήγησης για τον καθορισμό και την τροποποίηση λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία στην οποία αναφέρεται το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού-πλαίσιο.

9.  Η Επιτροπή εγκρίνει, το αργότερο στις 4 Δεκεμβρίου 2011 και σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο, εκτελεστικούς κανόνες σχετικά με την ενημέρωση που οφείλει(-ουν) να παρέχει(-ουν) το (τα) ενδιαφερόμενο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η) πριν από τον καθορισμό και την τροποποίηση ενός λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 9β

Συντονιστής του συστήματος λειτουργικών τμημάτων

1.  Για τη διευκόλυνση του καθορισμού των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, η Επιτροπή μπορεί να ορίζει ένα φυσικό πρόσωπο ως συντονιστή του συστήματος λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου («ο συντονιστής»). Η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο.

2.  Με την επιφύλαξη του άρθρου 9α παράγραφος 5, ο συντονιστής συμβάλλει, μετά από αίτημα όλων των εμπλεκομένων κρατών μελών και, κατά περίπτωση, των τρίτων χωρών που λαμβάνουν μέρος στο ίδιο λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, στην υπέρβαση των δυσχερειών κατά τη διαδικασία διαπραγμάτευσής τους, ώστε να επιταχυνθεί ο καθορισμός των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου. Ο συντονιστής ενεργεί στη βάση εντολής που του χορηγούν όλα τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, των τρίτων χωρών που λαμβάνουν μέρος στο ίδιο λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου.

3.  Ο συντονιστής ενεργεί αμερόληπτα, ιδίως σε σχέση με τα κράτη μέλη, τις τρίτες χώρες, την Επιτροπή και τους ενδιαφερόμενους φορείς.

4.  Ο συντονιστής δεν αποκαλύπτει καμία πληροφορία που έχει λάβει κατά την εκτέλεση του έργου του, εκτός αν του επιτραπεί από τα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, από τις τρίτες χώρες που εμπλέκονται.

5.  Ο συντονιστής υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή, στην επιτροπή ενιαίου ουρανού και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάθε τρεις μήνες μετά από τον ορισμό του. Η έκθεση περιλαμβάνει περίληψη των διαπραγματεύσεων και τα αποτελέσματά τους.

6.  Η αρμοδιότητα του συντονιστή εκπνέει με την υπογραφή της τελευταίας συμφωνίας για λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου αλλά, σε κάθε περίπτωση, όχι αργότερα από τις 4 Δεκεμβρίου 2012.

▼B

Άρθρο 10

Σχέσεις μεταξύ παρόχων υπηρεσιών

1.  Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας μπορούν να κάνουν χρήση των υπηρεσιών άλλων παρόχων υπηρεσιών που έχουν πιστοποιηθεί στην Κοινότητα.

2.  Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας επισημοποιούν τις σχέσεις συνεργασίας τους με γραπτές συμφωνίες ή ισοδύναμες νομικές ρυθμίσεις με τις οποίες καθορίζονται τα συγκεκριμένα καθήκοντα και λειτουργίες που αναλαμβάνει κάθε πάροχος και επιτρέπεται η ανταλλαγή επιχειρησιακών δεδομένων μεταξύ όλων των παρόχων υπηρεσιών σε ό,τι αφορά τη γενική εναέρια κυκλοφορία. Οι ρυθμίσεις αυτές κοινοποιούνται στην οικεία εθνική εποπτική αρχή ή αρχές.

3.  Σε περιπτώσεις που συνεπάγονται την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, απαιτείται η έγκριση των οικείων κρατών μελών. Σε περιπτώσεις που συνεπάγονται την παροχή μετεωρολογικών υπηρεσιών, απαιτείται η έγκριση των οικείων κρατών μελών, εφόσον έχουν ορίσει πάροχο σε αποκλειστική βάση σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1.

▼M1

Άρθρο 11

Σχέσεις με τις στρατιωτικές αρχές

Τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών, λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι θεσπίζονται ή ανανεώνονται γραπτές συμφωνίες μεταξύ των αρμοδίων πολιτικών και στρατιωτικών αρχών ή ισότιμες νομικές ρυθμίσεις όσον αφορά στη διαχείριση συγκεκριμένων τμημάτων εναέριου χώρου.

▼B

Άρθρο 12

Διαφάνεια των λογαριασμών

1.  Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας, ανεξαρτήτως του καθεστώτος ιδιοκτησίας ή της νομικής μορφής τους, συντάσσουν, υποβάλλουν σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο και δημοσιεύουν τους οικονομικούς λογαριασμούς τους. Οι λογαριασμοί αυτοί συμμορφώνονται με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα που υιοθετεί η Κοινότητα. Όταν, λόγω του νομικού καθεστώτος του παρόχου υπηρεσιών, είναι αδύνατη η πλήρης συμμόρφωση με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα, ο πάροχος επιδιώκει να επιτύχει τη συμμόρφωση αυτή στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

2.  Εν πάση περιπτώσει, οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας δημοσιεύουν ετήσια έκθεση και υπόκεινται τακτικά σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο.

▼M1

3.  Σε περίπτωση παροχής δέσμης υπηρεσιών, οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας προσδιορίζουν και δημοσιοποιούν τις δαπάνες και τα έσοδα που απορρέουν από τις υπηρεσίες αεροναυτιλίας, κατανεμημένα σύμφωνα με το σύστημα χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που αναφέρεται στο άρθρο 14 και, αναλόγως, τηρούν ενοποιημένους λογαριασμούς για άλλες μη αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, όπως θα ήταν υποχρεωμένοι να τηρούν εάν τις υπηρεσίες αυτές παρείχαν ανεξάρτητες επιχειρήσεις.

▼B

4.  Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές οι οποίες έχουν δικαίωμα πρόσβασης στους λογαριασμούς των παρόχων υπηρεσιών οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες στον υπό την ευθύνη τους εναέριο χώρο.

5.  Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή διεθνών λογιστικών προτύπων ( 7 ) σε παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ανωτέρω κανονισμού.

Άρθρο 13

Πρόσβαση στα δεδομένα και προστασία τους

1.  Σε ό,τι αφορά τη γενική εναέρια κυκλοφορία, τα σχετικά επιχειρησιακά δεδομένα ανταλλάσσονται σε πραγματικό χρόνο μεταξύ όλων των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας, χρηστών του εναέριου χώρου και αερολιμένων ώστε να διευκολύνονται οι επιχειρησιακές τους ανάγκες. Τα δεδομένα χρησιμοποιούνται μόνον για επιχειρησιακούς σκοπούς.

2.  Πρόσβαση στα σχετικά επιχειρησιακά δεδομένα παρέχεται στις κατάλληλες αρχές, τους πιστοποιημένους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, στους χρήστες εναέριου χώρου και στους αερολιμένες, χωρίς διακρίσεις.

3.  Οι πιστοποιημένοι πάροχοι υπηρεσιών, οι χρήστες εναέριου χώρου και οι αερολιμένες θεσπίζουν τυποποιημένους όρους για την πρόσβαση στα σχετικά επιχειρησιακά δεδομένα τους, εκτός εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι εθνικές εποπτικές αρχές εγκρίνουν τους τυποποιημένους αυτούς όρους. Λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τους όρους αυτούς θεσπίζονται, ανάλογα με την περίπτωση, με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαισίου.



ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΕΛΩΝ

▼M1

Άρθρο 14

Γενικά

Σύμφωνα με τις απαιτήσεις των άρθρων 15 και 16, το σύστημα χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών συμβάλλει στην επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας στον καθορισμό, στην επιβολή και στην εφαρμογή των τελών στους χρήστες του εναέριου χώρου, και στην οικονομική απόδοση της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και την αποτελεσματικότητα των πτήσεων, τηρουμένου ταυτόχρονα βέλτιστου επιπέδου ασφαλείας. Το σύστημα πρέπει επίσης να είναι σύμφωνο προς το άρθρο 15 της σύμβασης του Σικάγου του 1944 περί της διεθνούς πολιτικής αεροπορίας και προς το σύστημα χρέωσης των τελών διαδρομής του Εurocontrol.

Άρθρο 15

Αρχές

1.  Το σύστημα τελών βασίζεται στο λογαριασμό κόστους των υπηρεσιών αεροναυτιλίας ο οποίος βαρύνει τους παρόχους υπηρεσιών υπέρ των χρηστών του εναέριου χώρου. Το σύστημα κατανέμει το κόστος αυτό μεταξύ των κατηγοριών χρηστών.

2.  Κατά τον καθορισμό της βάσης κόστους των τελών, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α) το κόστος που επιμερίζονται οι χρήστες του εναέριου χώρου είναι το πλήρες κόστος της παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπόμενων τόκων για τις επενδύσεις κεφαλαίου και τις αποσβέσεις περιουσιακών στοιχείων, καθώς και των δαπανών συντήρησης, εκμετάλλευσης, διαχείρισης και διοίκησης. Καθορισμένο κόστος είναι το κόστος που καθορίζεται από το κράτος μέλος είτε σε εθνικό επίπεδο είτε σε επίπεδο λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου, είτε κατά την έναρξη της περιόδου αναφοράς για κάθε ημερολογιακό έτος της περιόδου αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 11 του κανονισμού-πλαίσιο, είτε κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, μετά από κατάλληλες προσαρμογές για την εφαρμογή των μηχανισμών συναγερμού κατά το άρθρο 11 του κανονισμού-πλαίσιο·

β) το κόστος που λαμβάνεται υπόψη εν προκειμένω είναι αυτό που υπολογίζεται με βάση τις διευκολύνσεις και υπηρεσίες, όπως προβλέπεται και υλοποιείται δυνάμει του περιφερειακού σχεδίου αεροναυτιλίας της ΙCAO, ευρωπαϊκή περιφέρεια. Στο κόστος αυτό είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται δαπάνες των εθνικών εποπτικών αρχών ή/και ειδικευμένων φορέων, καθώς και άλλες δαπάνες του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους και παρόχου υπηρεσιών για την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας. Δεν περιλαμβάνονται δαπάνες λόγω κυρώσεων επιβαλλόμενων από κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού-πλαίσιο και οι δαπάνες τυχόν διορθωτικών μέτρων επιβαλλόμενων από κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού-πλαίσιο·

γ) όσον αφορά τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου και στο πλαίσιο των οικείων συμφωνιών-πλαίσιο, τα κράτη μέλη καταβάλλουν εύλογες προσπάθειες για να συμφωνήσουν σε κοινές αρχές για την πολιτική χρέωσης·

δ) το κόστος των διαφόρων υπηρεσιών αεροναυτιλίας προσδιορίζεται χωριστά όπως προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 3·

ε) δεν επιτρέπεται η αλληλεπιδότηση υπηρεσιών διαδρομής και τερματικών υπηρεσιών. Το κόστος που συνδέεται τόσο με τις τερματικές υπηρεσίες όσο και τις υπηρεσίες διαδρομών κατανέμεται αναλογικά μεταξύ των υπηρεσιών διαδρομών και των τερματικών υπηρεσιών με βάση διαφανή μεθοδολογία. Η αλληλεπιδότηση επιτρέπεται μεταξύ διαφορετικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μιας των δύο αυτών κατηγοριών μόνον εφόσον αιτιολογηθεί αντικειμενικά και περιγραφεί με σαφήνεια·

στ) διασφαλίζεται η διαφάνεια της βάσης κόστους για τα τέλη. Θεσπίζονται εκτελεστικοί κανόνες για την παροχή πληροφοριών από τους παρόχους υπηρεσιών ώστε να είναι δυνατόν να ελέγχονται οι προβλέψεις, οι πραγματικές δαπάνες και τα έσοδα του παρόχου. Ανταλλάσσονται τακτικά πληροφορίες μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, παρόχων υπηρεσιών, χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής και του Εurocontrol.

3.  Τα κράτη μέλη συμμορφώνονται προς τις εξής αρχές όταν καθορίζουν τέλη σύμφωνα με την παράγραφο 2:

α) τα τέλη για τη διάθεση υπηρεσιών αεροναυτιλίας καθορίζονται χωρίς διακρίσεις. Κατά την επιβολή τελών σε διαφόρους χρήστες του εναέριου χώρου για τη χρήση της ίδιας υπηρεσίας, δεν γίνεται διάκριση λόγω ιθαγένειας ή κατηγορίας του χρήστη·

β) μπορεί να επιτρέπεται απαλλαγή ορισμένων χρηστών, και ιδίως χειριστών ελαφρών αεροσκαφών και κρατικών αεροσκαφών, υπό τον όρο ότι το κόστος αυτής της απαλλαγής δεν μετακυλίεται σε άλλους χρήστες·

γ) τα τέλη καθορίζονται ανά ημερολογιακό έτος με βάση το καθορισμένο κόστος ή μπορεί να καθοριστούν σύμφωνα με τους όρους που θέτουν τα κράτη μέλη για τον καθορισμό του ανώτατου επιπέδου της τιμής μονάδας ή των εσόδων για κάθε έτος για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη·

δ) οι αεροναυτιλιακές υπηρεσίες είναι δυνατόν να παράγουν επαρκή έσοδα για εύλογη απόδοση του ενεργητικού για την απαραίτητη βελτίωση της διάρθρωσης του κεφαλαίου·

ε) τα τέλη αντικατοπτρίζουν το κόστος των υπηρεσιών και διευκολύνσεων αεροναυτιλίας που διατίθενται στους χρήστες του εναέριου χώρου, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών παραγωγικών ικανοτήτων των συγκεκριμένων διαφόρων τύπων αεροσκαφών·

στ) με τα τέλη ενθαρρύνεται η ασφαλής, αποτελεσματική και αποδοτική παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας με στόχο την επίτευξη υψηλού επιπέδου ασφαλείας και την οικονομική απόδοση και οι οποίες πληρούν τους στόχους επιδόσεων και προάγουν την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών, μειώνοντας, παράλληλα, τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αεροπορίας. Προς τον σκοπό αυτό, και σε σχέση με τα εθνικά σχέδια επιδόσεων ή τα σχέδια επιδόσεων των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, οι εθνικές εποπτικές αρχές μπορούν να δημιουργούν μηχανισμούς, καθώς και κίνητρα που συνίστανται σε οικονομικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, για να ενθαρρύνουν τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή/και τους χρήστες του εναέριου χώρου να προβαίνουν σε βελτιώσεις της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, όπως αύξηση της χωρητικότητας, μείωση των καθυστερήσεων και βιώσιμη ανάπτυξη, διατηρώντας ταυτόχρονα βέλτιστο επίπεδο ασφάλειας.

4.  Η Επιτροπή αποφασίζει λεπτομερείς εκτελεστικούς κανόνες για το παρόν άρθρο σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο.

▼M1

Άρθρο 15α

Κοινά έργα

1.  Κοινά έργα ενδέχεται να υποστηρίξουν την επιτυχή εφαρμογή του γενικού προγράμματος ATM. Τα έργα αυτά υποστηρίζουν τους στόχους του παρόντος κανονισμού για τη βελτίωση των επιδόσεων του ευρωπαϊκού συστήματος πολιτικής αεροπορίας σε καίρια πεδία όπως η χωρητικότητα, η αποτελεσματικότητα των πτήσεων και η οικονομική τους απόδοση, καθώς και η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, στο πλαίσιο των πρωταρχικών στόχων για την ασφάλεια των πτήσεων.

2.  Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει, σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο, να αναπτύξει υλικό καθοδήγησης σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα έργα αυτά μπορούν να υποστηρίξουν την εφαρμογή του γενικού προγράμματος ATM. Το υλικό αυτό καθοδήγησης δεν επηρεάζει τους μηχανισμούς για την ανάπτυξη των έργων αυτών σε σχέση με ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου, όπως έχει συμφωνηθεί από τα μέρη των εν λόγω τμημάτων.

3.  Η Επιτροπή μπορεί επίσης να αποφασίσει, σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού-πλαίσιο, να θεσπίσει κοινά έργα για τις λειτουργίες που σχετίζονται με το δίκτυο που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων των υπηρεσιών διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και της αεροναυτιλίας στην Ευρώπη. Τα κοινά αυτά έργα μπορούν να θεωρηθούν επιλέξιμα για κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου. Για τον σκοπό αυτό, και με την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών να αποφασίσουν για τη χρησιμοποίηση των οικονομικών τους πόρων, η Επιτροπή διεξάγει ανεξάρτητη ανάλυση κόστους-οφέλους και κατάλληλες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τους άμεσα ενδιαφερομένους, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού-πλαίσιο, για τη διερεύνηση όλων των κατάλληλων μέσων για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξής τους. Το επιλέξιμο κόστος της ανάπτυξης κοινών έργων ανακτάται σύμφωνα με τις αρχές της διαφάνειας και της αμεροληψίας.

▼M1

Άρθρο 16

Αναθεώρηση συμμόρφωσης

1.  Η Επιτροπή μεριμνά για τον συνεχή έλεγχο της συμμόρφωσης προς τις αρχές και τους κανόνες που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή επιδιώκει τη δημιουργία αναγκαίων μηχανισμών χρήσης της εμπειρογνωμοσύνης του Eurocontrol και γνωστοποιεί τα αποτελέσματα του ελέγχου στα κράτη μέλη, στον Eurocontrol και στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.

2.  Η Επιτροπή, κατόπιν αιτήματος ενός ή περισσότερων κρατών μελών που κρίνουν ότι δεν έχουν εφαρμοσθεί ορθώς οι αρχές και κανόνες των άρθρων 14 και 15, ή με δική της πρωτοβουλία, ερευνά τους ισχυρισμούς περί μη συμμόρφωσης ή μη εφαρμογής των σχετικών αρχών ή/και κανόνων. Με την επιφύλαξη του άρθρου 18 παράγραφος 1, η Επιτροπή γνωστοποιεί τα αποτελέσματα της έρευνάς της στα κράτη μέλη, στον Eurocontrol και στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου. Η Επιτροπή, εντός δύο μηνών από την παραλαβή αιτήματος, αφού συμβουλευθεί τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και αφού διαβουλευθεί με την επιτροπή ενιαίου ουρανού, σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού-πλαίσιο, αποφασίζει σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 14 και 15 του παρόντος κανονισμού, καθώς και ως προς τη δυνατότητα συνέχισης της σχετικής πρακτικής.

3.  Η Επιτροπή απευθύνει την απόφασή της στα κράτη μέλη και ενημερώνει σχετικά τον πάροχο υπηρεσιών, εφόσον αυτός έχει έννομο συμφέρον. Οποιοδήποτε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμπει την απόφαση της Επιτροπής στο Συμβούλιο εντός ενός μηνός. Το Συμβούλιο μπορεί να λαμβάνει, εντός μηνός, διαφορετική απόφαση με ειδική πλειοψηφία.

▼B



ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

▼M1

Άρθρο 17

Αναθεώρηση των παραρτημάτων

Μέτρα που προορίζονται για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων των παραρτημάτων κανονισμού ώστε να ληφθούν υπόψη τεχνικές και λειτουργικές εξελίξεις, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 του κανονισμού-πλαίσιο.

Σε περίπτωση επιτακτικής επείγουσας ανάγκης, η Επιτροπή μπορεί να εφαρμόσει την επείγουσα διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 5 του κανονισμού-πλαίσιο.

Άρθρο 18

Εμπιστευτικότητα

1.  Οι εθνικές εποπτικές αρχές, ενεργώντας σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, και η Επιτροπή δεν δημοσιοποιούν πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα, ιδίως πληροφορίες σχετικά με τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, τις επιχειρηματικές τους σχέσεις ή τις πτυχές που αφορούν τις δαπάνες τους.

2.  Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του δικαιώματος των εθνικών εποπτικών αρχών ή της Επιτροπής να δημοσιοποιούν πληροφορίες όταν αυτό κρίνεται ουσιαστικό για την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Στην περίπτωση αυτή, η δημοσιοποίηση χαρακτηρίζεται από αναλογικότητα και συνεκτιμώνται τα θεμιτά συμφέροντα των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας όσον αφορά στην προστασία των επιχειρηματικών απορρήτων τους.

3.  Οι πληροφορίες και τα στοιχεία που παρέχονται σύμφωνα με το σύστημα χρέωσης κατά το άρθρο 14 δημοσιοποιούνται.

▼M1

Άρθρο 18α

Επανεξέταση

Το αργότερο στις 4 Δεκεμβρίου 2012, η Επιτροπή υποβάλλει μελέτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο όπου αξιολογεί τον νομικό αντίκτυπο, τον αντίκτυπο από άποψη ασφάλειας και τον βιομηχανικό, οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο της εφαρμογής των αρχών της αγοράς για την παροχή των υπηρεσιών επικοινωνιών, αεροναυτιλίας, εποπτείας και αεροναυτικών πληροφοριών, σε σύγκριση με άλλες υφιστάμενες ή εναλλακτικές οργανωτικές αρχές και λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου και τη διαθέσιμη τεχνολογία.

▼B

Άρθρο 19

Έναρξη ισχύος

1.  Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.  Ωστόσο, τα άρθρα 7 και 8 αρχίζουν να ισχύουν ένα έτος μετά τη δημοσίευση των κοινών απαιτήσεων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 6, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

►M1  ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ◄

►M1  Οι ειδικευμένοι φορείς πρέπει: ◄

 να μπορούν να επιδείξουν εκτεταμένη πείρα στην αξιολόγηση δημόσιων και ιδιωτικών φορέων στους κλάδους των αερομεταφορών, ιδίως δε των παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας, και σε άλλους συναφείς κλάδους, σε έναν ή περισσότερους από τους τομείς που καλύπτει ο παρών κανονισμός,

 να διαθέτουν πλήρεις κανόνες και κανονισμούς για την περιοδική επιθεώρηση των προαναφερόμενων φορέων, οι οποίοι δημοσιεύονται, αναβαθμίζονται και βελτιώνονται διαρκώς μέσω ερευνητικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων,

 να μην ελέγχονται από παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, αρχές διαχείρισης αερολιμένων ή άλλους φορείς που δραστηριοποιούνται εμπορικά στην παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας ή στις υπηρεσίες αερομεταφορών,

 να διαθέτουν σημαντικό τεχνικό, διευθυντικό, βοηθητικό και ερευνητικό προσωπικό ανάλογο των καθηκόντων που πρέπει να εκτελούν,

 να διευθύνονται και να διοικούνται κατά τρόπο που να διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που απαιτεί η διοίκηση,

 να είναι πρόθυμοι να παρέχουν συναφείς πληροφορίες στην οικεία εθνική εποπτική αρχή,

 να έχουν καθορίσει και τεκμηριώσει την πολιτική, τους στόχους και τη δέσμευσή τους όσον αφορά την ποιότητα, και να έχουν μεριμνήσει ώστε η πολιτική αυτή να κατανοείται, να υλοποιείται και να τηρείται σε όλα τα επίπεδα της οργάνωσης,

 να έχουν αναπτύξει, υλοποιήσει και να διατηρούν ένα αποτελεσματικό εσωτερικό σύστημα ποιότητας με βάση τα κατάλληλα μέρη διεθνώς αναγνωρισμένων προτύπων ποιότητας και σύμφωνα με τα ΕΝ 45004 (οργανισμοί επιθεώρησης) και ΕΝ 29001, όπως ερμηνεύονται από τις απαιτήσεις του προγράμματος πιστοποίησης συστημάτων ποιότητας της ΙΑCS,

 να υπόκεινται σε πιστοποίηση του συστήματος ποιότητάς τους από ανεξάρτητο σώμα ελεγκτών αναγνωρισμένο από τις αρχές του κράτους μέλους στο οποίο ευρίσκονται.




ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ

1. Τα πιστοποιητικά αναφέρουν:

α) την εθνική εποπτική αρχή που εκδίδει το πιστοποιητικό·

β) το όνομα και τη διεύθυνση του αιτούντος·

γ) τις πιστοποιούμενες υπηρεσίες·

δ) δήλωση συμμόρφωσης του αιτούντος προς τις κοινές απαιτήσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού·

ε) την ημερομηνία έκδοσης και την περίοδο ισχύος του πιστοποιητικού.

2. Οι πρόσθετοι όροι που συνοδεύουν τα πιστοποιητικά μπορούν, ανάλογα με την περίπτωση, να αφορούν:

α) την άνευ διακρίσεων πρόσβαση των χρηστών του εναερίου χώρου στις υπηρεσίες και το απαιτούμενο επίπεδο των υπηρεσιών αυτών, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων ασφάλειας και διαλειτουργικότητας·

β) τις λειτουργικές προδιαγραφές της ή των συγκεκριμένων υπηρεσιών·

γ) το χρόνο κατά τον οποίο θα πρέπει να παρέχονται οι υπηρεσίες·

δ) το λειτουργικό εξοπλισμό που θα χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της ή των συγκεκριμένων υπηρεσιών·

ε) την οριοθέτηση ή τον περιορισμό άσκησης υπηρεσίας ή υπηρεσιών διαφορετικών από εκείνες που σχετίζονται με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας·

στ) συμβάσεις, συμφωνίες ή άλλες διευθετήσεις μεταξύ του παρόχου υπηρεσίας ή υπηρεσιών και τρίτου, τα οποία αφορούν την ή τις υπηρεσίες·

ζ) την παροχή των πληροφοριών που απαιτούνται ευλόγως για τον έλεγχο της συμμόρφωσης της ή των υπηρεσιών προς τις κοινές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των σχεδίων και των οικονομικών και επιχειρησιακών δεδομένων, καθώς και τις μείζονες μεταβολές του τύπου ή/και της εμβέλειας των παρεχόμενων υπηρεσιών αεροναυτιλίας·

η) κάθε άλλο νομικό όρο ο οποίος δεν αφορά συγκεκριμένα τις υπηρεσίες αεροναυτιλίας, όπως όρους που σχετίζονται με την αναστολή ή την ανάκληση του πιστοποιητικού.



( 1 ) ΕΕ C 103 Ε της 30.4.2002, σ. 26.

( 2 ) ΕΕ C 241 της 7.10.2002, σ. 24.

( 3 ) ΕΕ C 278 της 14.11.2002, σ. 13.

( 4 ) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2002 (ΕΕ C 272 Ε της 13.11.2003, σ. 303), κοινή θέση του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 2003 (ΕΕ C 129 Ε της 3.6.2003, σ. 16) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Ιουλίου 2003 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα). Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 29ης Ιανουαρίου 2004 και απόφαση του Συμβουλίου της 2ας Φεβρουαρίου 2004.

( 5 ) Βλέπε σελίδα 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

( 6 ) Βλέπε σελίδα 20 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

( 7 ) ΕΕ L 243 της 11.9.2002, σ. 1.