1.

Αντιτίθεται η οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά, σε διάταξη όπως αυτή του άρθρου 35 παράγραφος 1, στοιχείο γ), των επαγγελματικών οδηγιών του δικηγορικού επιμελητηρίου του Λιχτενστάιν, η οποία απαγορεύει στους δικηγόρους να προσφέρουν επαγγελματικές υπηρεσίες σε συγκεκριμένες κατηγορίες δυνητικών πελατών και η οποία, κατά το Staatsgerichtshof (συνταγματικό δικαστήριο του Λιχτενστάιν) πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι «απαγορεύει την προδραστική διαφήμιση από δικηγόρους όταν αυτοί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, σε επιλεγμένες ομάδες προσώπων που δεν έχουν εκδηλώσει από μόνα τους ενδιαφέρον για τις υπηρεσίες αυτές»;

2.

Έχει το άρθρο 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/123/ΕΚ την έννοια ότι εθνική διάταξη δεν μπορεί, εν γένει, να απαγορεύει στους δικηγόρους να επικοινωνούν, με δική τους πρωτοβουλία, με δυνητικούς πελάτες που δεν ήταν προηγουμένως πελάτες τους, αφού λάβουν γνώση της προσωπικής τους διεύθυνσης, και να τους προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ιδίως όσον αφορά την άσκηση αγωγής αποζημιώσεως σε περίπτωση ζημίας την οποία έχουν υποστεί απλώς με την ιδιότητά τους ως επενδυτών;