ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

της 30ής Ιουνίου 2021

στην υπόθεση E-15/20

ποινική δίωξη κατά P

[Κοινωνική ασφάλιση — Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 — Άρθρα 7, 63 και 64 — Παροχές ανεργίας — Απαίτηση διαμονής στο αρμόδιο κράτος του ΕΟΧ — Άνεργος που μεταβαίνει σε άλλο κράτος του ΕΟΧ]

(2021/C 417/06)

Στην υπόθεση E-15/20, ποινική δίωξη κατά Ρ — ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, υποβληθείσα από το Borgarting lagmannsrett (εφετείο Borgarting), όσον αφορά την ερμηνεία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ιδίως των άρθρων 3, 7, 28, 29 και 36, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας, και της οδηγίας 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών, το Δικαστήριο, συγκείμενο από τον πρόεδρο Páll Hreinsson (εισηγητή δικαστή) και τους δικαστές Per Christiansen και Bernd Hammermann, εξέδωσε απόφαση στις 30 Ιουνίου 2021, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:

1.

Η απαίτηση κατά την οποία ο άνεργος πρέπει να διαμένει στο αρμόδιο κράτος προκειμένου να δικαιούται παροχή σε χρήμα σε περίπτωση ανεργίας, εφόσον δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 64, 65 ή 65α, συνάδει με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας.

2.

Εκτός από τις περιπτώσεις που μνημονεύονται ρητά στα άρθρα 64, 65 και 65α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, η προϋπόθεση της διαμονής στο αρμόδιο κράτος του ΕΟΧ προκειμένου να θεμελιώνεται δικαίωμα σε παροχές ανεργίας δεν πρέπει να αξιολογείται βάσει των άρθρων 28, 29 και 36 της συμφωνίας ΕΟΧ και δεν είναι ασυμβίβαστη με την οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών.

3.

Τα κράτη του ΕΟΧ διατηρούν την αρμοδιότητα να ορίζουν κατά πόσον επισύρει ποινικές κυρώσεις η λήψη παροχών ανεργίας βάσει ψευδών στοιχείων. Εντούτοις, τα κράτη του ΕΟΧ πρέπει να ασκούν την αρμοδιότητα αυτή σύμφωνα με το δίκαιο του ΕΟΧ και τις γενικές αρχές του, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της αναλογικότητας.