18.1.2018 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 16/4 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
της 13ης Σεπτεμβρίου 2017
στην υπόθεση E-15/16
Yara International ASA κατά της νορβηγικής κυβέρνησης
(Ελευθερία εγκατάστασης – Άρθρα 31 και 34 της συμφωνίας ΕΟΧ – Αναγκαιότητα – Εθνικοί κανόνες για τις εισφορές εντός ομίλου – Ισόρροπη κατανομή της φορολογικής εξουσίας – Εξαίρεση τελικής ζημίας – Κίνδυνος φοροαποφυγής – Αμιγώς τεχνητή μεθόδευση – Απαγόρευση της κατάχρησης δικαιωμάτων)
(2018/C 16/04)
Στην υπόθεση E-15/16, Yara International ASA κατά της νορβηγικής κυβέρνησης — ΑΙΤΗΣΗ του Εφετείου Borgarting (Borgarting lagmannsrett) προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 31 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο στο πλαίσιο των εθνικών κανόνων για τις εισφορές εντός ομίλου, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Per Christiansen και Ása Ólafsdóttir (ad hoc), δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 13 Σεπτεμβρίου 2017, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
Τα άρθρα 31 και 34 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ δεν αποκλείουν την εφαρμογή εθνικών κανόνων για τις εισφορές εντός ομίλου, όπως οι κανόνες του νορβηγικού νόμου περί φορολογίας, δυνάμει του οποίου η εισφορά αφαιρείται από το φορολογητέο εισόδημα του εκχωρούντος και περιλαμβάνεται στο φορολογητέο εισόδημα του δικαιούχου, ανεξάρτητα από το αν ο δικαιούχος παρουσιάζει κέρδος ή ζημία για φορολογικούς σκοπούς, οι οποίοι θέτουν ως προϋπόθεση ότι τόσο ο εκχωρών όσο και ο δικαιούχος υπόκεινται σε φορολογία στο οικείο κράτος του ΕΟΧ. Το δίκαιο του ΕΟΧ θέτει ως προϋπόθεση ότι οι εθνικοί κανόνες πρέπει να εξυπηρετούν έναν θεμιτό στόχο, όπως η ανάγκη διαφύλαξης της ισόρροπης κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών του ΕΟΧ ή καταπολέμησης των καθαρά τεχνητών μεθοδεύσεων που οδηγούν σε φοροαποφυγή. Εντούτοις, οι απαιτήσεις του εθνικού δικαίου υπερβαίνουν τις απαιτήσεις που είναι αναγκαίες για την επίτευξη των εν λόγω στόχων στις περιπτώσεις που η ζημία που υφίσταται η αλλοδαπή θυγατρική είναι τελική.