|
27.4.2017 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 133/5 |
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
της 22ας Δεκεμβρίου 2016
στην υπόθεση E-3/16
Ski Taxi SA, Follo Taxi SA και Ski Follo Taxidrift AS κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από την Αρχή Ανταγωνισμού
(Άρθρο 53 της συμφωνίας ΕΟΧ — Περιορισμός του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου — Δημόσιες συμβάσεις — Υποβολή κοινών προσφορών μέσω διαχειριστικής ετερόρρυθμης εταιρείας)
(2017/C 133/05)
Στην υπόθεση E-3/16, Ski Taxi SA, Follo Taxi SA και Ski Follo Taxidrift AS κατά της νορβηγικής κυβέρνησης, εκπροσωπούμενης από την Αρχή Ανταγωνισμού — ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου από το Ανώτατο Δικαστήριο της Νορβηγίας (Norges Høyesterett) σχετικά με την ερμηνεία της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως του άρθρου 53, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Per Christiansen και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 22 Δεκεμβρίου 2016, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:
|
1. |
Προκειμένου μια συμφωνία να θεωρηθεί ως περιορισμός του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου, κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ, πρέπει να προκύπτει ότι αυτή είναι αρκούντως επιζήμια για τον ανταγωνισμό. Δεν αρκεί να είναι απλώς ικανή, λαμβανομένου υπόψη του νομικού και οικονομικού πλαισίου της, να παρεμποδίσει, να περιορίσει ή να νοθεύσει τον ανταγωνισμό. |
|
2. |
Για την εκτίμηση του αν μια συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων ή μια απόφαση ενώσεως επιχειρήσεων είναι αρκούντως επιζήμια ώστε να λογίζεται ως περιορισμός του ανταγωνισμού, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το περιεχόμενο των διατάξεών της, οι σκοποί τους οποίους επιδιώκει, καθώς και το οικονομικό και νομικό πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται. Κατά την εκτίμηση των ανωτέρω παραμέτρων, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η φύση των επηρεαζόμενων υπηρεσιών, καθώς και οι πραγματικές συνθήκες της λειτουργίας και της διαρθρώσεως της εν λόγω αγοράς ή των εν λόγω αγορών. Επιπλέον, μολονότι η πρόθεση των μερών δεν συνιστά στοιχείο αναγκαίο για τον καθορισμό του περιοριστικού χαρακτήρα μιας συμφωνίας μεταξύ επιχειρήσεων, ουδόλως απαγορεύεται στις αρμόδιες για τον ανταγωνισμό αρχές ή στα εθνικά δικαιοδοτικά όργανα και το Δικαστήριο να τη λαμβάνουν υπόψη. |
|
3. |
Μια συμφωνία λογίζεται ως αρκούντως επιζήμια για τον ανταγωνισμό ώστε να εκληφθεί ως εξ αντικειμένου περιορισμός του ανταγωνισμού μόνον εάν ο επιζήμιος χαρακτήρας της είναι εύκολα αναγνωρίσιμος. Η εκτίμηση αυτή δεν μπορεί να φθάσει έως την πλήρη εξέταση των πραγματικών ή δυνητικών αποτελεσμάτων της. Δεν μπορεί επίσης να καταλήξει στη στάθμιση των θετικών και αρνητικών για τον ανταγωνισμό συνεπειών της συμφωνίας και, ως τούτου, στην εφαρμογή ενός κανόνα περί ελλόγου αιτίας. |
|
4. |
Για την εκτίμηση του κατά πόσον η υποβολή κοινών προσφορών μέσω διαχειριστικής ετερόρρυθμης εταιρείας είναι αρκούντως επιζήμια ώστε να λογίζεται ως περιορισμός του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου, πρέπει να ληφθεί υπόψη η ουσία της συνεργασίας, οι σκοποί τους οποίους επιδιώκει, καθώς και το οικονομικό και νομικό πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται. Μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη η βούληση των μερών, αν και τούτο δεν συνιστά αναγκαίο στοιχείο. |
|
5. |
Δεδομένου ότι η υποβολή κοινών προσφορών περιλαμβάνει καθορισμό των τιμών, πράγμα που απαγορεύεται ρητά από το άρθρο 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ, η εξέταση του οικονομικού και νομικού πλαισίου μπορεί να περιοριστεί στο απολύτως απαραίτητο προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη περιορισμού του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου. Ωστόσο, η εκτίμηση αυτή πρέπει να λάβει υπόψη, αν και με συνοπτικό τρόπο, το κατά πόσον τα μέρη της συμφωνίας είναι πραγματικοί ή δυνητικοί ανταγωνιστές, και αν ο από κοινού καθορισμός της τιμής που προσφέρθηκε στην αναθέτουσα αρχή αποτελεί παρεπόμενο περιορισμό. |
|
6. |
Η δημοσιοποίηση του κοινού χαρακτήρα των προσφορών που υποβλήθηκαν στην αναθέτουσα αρχή ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη του ότι τα μέρη δεν είχαν την πρόθεση να παραβούν την απαγόρευση περί συμφωνιών μεταξύ επιχειρήσεων, όμως τούτο, καθεαυτό, δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να καθοριστεί αν μια συμφωνία μπορεί να λογίζεται ως περιορισμός του ανταγωνισμού εξ αντικειμένου. |