20.4.2017

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 123/7

ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ

της 22ας Σεπτεμβρίου 2016

στην υπόθεση E-29/15

Sorpa bs. κατά Αρχής Ανταγωνισμού

(Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης — Έννοια της επιχείρησης — Συνεταιριστικοί οργανισμοί που έχουν ιδρυθεί από τους δήμους — Διαχείριση αποβλήτων — Υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος — Άνισοι όροι επί ισοδυνάμων παροχών έναντι των εμπορικά συναλλασσόμενων — Άνιση μεταχείριση όσον αφορά τις τιμές)

(2017/C 123/08)

Στην υπόθεση E-29/15, Sorpa bs. κατά Αρχής Ανταγωνισμού – ΑΙΤΗΣΗ προς το Δικαστήριο, βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, η οποία υποβλήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας, (Hæstiréttur Íslands) σχετικά με την ερμηνεία της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, και ιδίως του άρθρου 54, το Δικαστήριο, αποτελούμενο από τους Carl Baudenbacher, πρόεδρο και εισηγητή δικαστή, Per Christiansen και Páll Hreinsson, δικαστές, εξέδωσε απόφαση στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, το διατακτικό της οποίας έχει ως εξής:

Ένας δήμος μπορεί να αποτελεί επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ όταν επιδίδεται σε οικονομική δραστηριότητα η οποία συνίσταται στην παροχή αγαθών ή υπηρεσιών στην αγορά. Για να εξακριβωθεί αν μια δραστηριότητα όπως η διαχείριση των αποβλήτων είναι οικονομική, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη ανταγωνισμού με ιδιωτικούς φορείς. Από αυτή την πλευρά, το γεγονός ότι το τέλος που εισπράττεται για την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης των αποβλήτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τα έξοδα, πρέπει να σταθμίζεται με την ύπαρξη ανταγωνισμού στην αγορά.

Η διαχείριση των αποβλήτων συνιστά υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας ΕΟΧ. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν η εφαρμογή του άρθρου 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ καθιστά αδύνατη για τους δήμους την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης αποβλήτων που τους έχουν ανατεθεί, ή την παροχή τους υπό οικονομικά αποδεκτούς όρους.

3.	Προκειμένου να καθοριστεί αν μια κρατική οντότητα συνιστά επιχείρηση, κατά την έννοια των κανόνων ανταγωνισμού του ΕΟΧ, όταν παρέχει υπηρεσίες διαχείρισης αποβλήτων, δεν έχει καμία σημασία αν ο εν λόγω φορέας είναι δήμος ή συνεταιρισμός στον οποίο συμμετέχουν πολλοί δήμοι.

Το άρθρο 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ δεν ισχύει αν η θίγουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά επιβάλλεται στις επιχειρήσεις από την εθνική νομοθεσία ή αν η εθνική νομοθεσία διαμορφώνει ένα νομικό πλαίσιο το οποίο, από μόνο του, αποκλείει κάθε δυνατότητα ανταγωνιστικής συμπεριφοράς των επιχειρήσεων. Ωστόσο, το άρθρο 54 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ μπορεί να εφαρμοστεί εάν η εθνική νομοθεσία αφήνει περιθώρια ανταγωνισμού, ο οποίος ενδέχεται να εμποδίζεται, να περιορίζεται ή να στρεβλώνεται από αυτόβουλη συμπεριφορά των επιχειρήσεων.

Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος του ΕΟΧ, με βάση την εθνική νομοθεσία, χορηγήσει στους δημόσιους φορείς παρέκκλιση από την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού του ΕΟΧ, για παράδειγμα, με τη χορήγηση ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων, θα πρέπει να το πράξει σύμφωνα με τους κανόνες ανταγωνισμού του ΕΟΧ, και ιδίως σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.

6.	Οι ιδιοκτήτες ενός δημοτικού συνεταιρισμού δύνανται να θεωρούνται ως οι εμπορικά συναλλασσόμενοι του εν λόγω συνεταιρισμού κατά την έννοια του άρθρου 54 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, εκτός εάν αποτελούν ενιαία επιχείρηση με τον εν λόγω συνεταιρισμό.

Όταν μια δεσπόζουσα επιχείρηση παρέχει στους ιδιοκτήτες της έκπτωση, την οποία αρνείται στους λοιπούς πελάτες της, οι λοιποί πελάτες της περιέρχονται σε ανταγωνιστικό μειονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 54 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, δεδομένου ότι ανταγωνίζονται με τους ιδιοκτήτες της δεσπόζουσας επιχείρησης σε μια αγορά ανάντη ή κατάντη της αγοράς στην οποία αυτή δεσπόζει.