10.11.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 325/6

Προσφυγή που ασκήθηκε, στις 29 Αυγούστου 2011, εκ μέρους της Hurtigruten ASA κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ

(Υπόθεση E-10/11)

2011/C 325/03

Στις 29 Αυγούστου 2011 η Hurtigruten ASA, εκπροσωπούμενη από τους κ. κ. Siri Teigum και Odd Stemsrud, δικηγόρους της Advokatfirmaet Thommessen AS, Haakon VIIs gate 10, 0116 Oslo, Νορβηγία, άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ.

Ο προσφεύγων ζητεί από το Δικαστήριο ΕΖΕΣ:

1)

να ακυρώσει την απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 205/11/COL, της 29ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική συμφωνία για την υπηρεσία Hurtigruten.

2)

Εναλλακτικά, να κηρύξει άκυρα τα άρθρα 3 και 4 της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 205/11/COL, της 29ης Ιουνίου 2011, στον βαθμό που αυτά απαιτούν την ανάκτηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1 της εν λόγω απόφασης, και

3)

να διατάξει την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ να καταβάλει τα δικά της έξοδα καθώς και τα έξοδα που προέκυψαν για την Hurtigruten ASA.

Νομικά και πραγματικά περιστατικά και νομική θεμελίωση:

—

Ο προσφεύγων, η Hurtigruten ASA, είναι ανώνυμη εταιρεία η οποία ασκεί δραστηριότητες στον τομέα των ταξιδιών και των μεταφορών στη Νορβηγία και στο εξωτερικό.

—

Στις 28 Νοεμβρίου 2008, οι νορβηγικές αρχές γνωστοποίησαν στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ την αναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας μεταξύ των νορβηγικών αρχών και της Hurtigruten ASA σχετικά με την απόκτηση της παροχής υπηρεσιών μεταξύ Bergen και Kirkenes στη Νορβηγία. Στις 14 Ιουλίου 2010 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κοινοποίησε στις νορβηγικές αρχές ότι επρόκειτο να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας που καθορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του Μέρους Ι του Πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου όσον αφορά τις πρόσθετες πληρωμές που καταβλήθηκαν στη Hurtigruten το 2008.

—

Με την απόφαση αριθ. 205/11/COL, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ αποφάσισε ότι η συμπληρωματική συμφωνία συνιστούσε κρατική ενίσχυση που δεν είναι συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 ΕΟΧ στον βαθμό που αποτελούν μορφή υπεραντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας.

—

Ο προσφεύγων ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ βάσισε την προσβαλλόμενη απόφαση σε πρόδηλα νομικά σφάλματα ή/και εκτίμηση:

—

δυνάμει του άρθρου 59 παράγραφος 2 ΕΟΧ σε σχέση με το δικαίωμα των νορβηγικών αρχών να εξασφαλίζουν ότι δεν εμποδίζονται οι επιδόσεις μιας επιχείρησης επιφορτισμένης με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος όταν κινδυνεύει η συνεχής λειτουργία της, και το επίπεδο αντιστάθμισης το οποίο μπορεί να χορηγηθεί υπό τέτοιες περιστάσεις,

—

δυνάμει του άρθρου 61 παράγραφος 1 ΕΟΧ και του πλαισίου Altmark και της επακόλουθης επιβολής της απόφασης,

—

του άρθρου 61 παράγραφος 3 ΕΟΧ και της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών κρατικών ενισχύσεων για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων, και

—

ότι η απόφαση πρέπει να ακυρωθεί λόγω της παράλειψης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ να αναφέρει τους λόγους της αποφάσεώς της όπως απαιτείται από το άρθρο 16 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, παραβίασης της αρχής χρηστής διαχείρισης, παραβίασης της υποχρέωσης επίδειξης της δέουσας επιμέλειας, έλλειψης νομικής βάσης στο Πρωτόκολλο 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου ή/και παραβίασης της αρχής ασφάλειας του δικαίου.