|
8.9.2007 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 211/36 |
Προσφυγή της 25ης Ιουνίου 2007 — DSV Road κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-219/07)
(2007/C 211/69)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ανώνυμη εταιρία DSV ROAD (εκπρόσωποι: A. Poelmans, A. Calewaert και R. de Wit, δικηγόροι)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
|
— |
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 24ης Απριλίου 2007 σχετικά με την υπό στοιχεία REC 05/02, C(2007) 1776, αίτηση του Βασιλείου του Βελγίου, με την οποία απόφαση ορίστηκε ότι πρέπει να εισπραχθούν εκ των υστέρων οι εισαγωγικοί δασμοί ποσού 168 004,65 ευρώ που αποτελούν αντικείμενο της από 12 Αυγούστου 2002 αιτήσεως του Βασιλείου του Βελγίου και ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή των δασμών αυτών· |
|
— |
να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα εισήγε δισκέτες από την Ταϊλάνδη, για τις οποίες ίσχυε προτιμησιακό καθεστώς στο πλαίσιο γενικού προτιμησιακού συστήματος, καθόσον η εισαγωγή καλυπτόταν σύμφωνα με το άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2454/93 (1) από πιστοποιητικό καταγωγής τύπου Α που είχε εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές της Ταϊλάνδης.
Η προσφεύγουσα είχε καταθέσει με κάθε τελωνειακή διασάφηση πιστοποιητικό τύπου Α που είχε εκδοθεί από τις αρχές της Ταϊλάνδης, οπότε οι βελγικές αρχές επιφύλαξαν προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση.
Ωστόσο, ορισμένα από τα πιστοποιητικά των αρχών της Ταϊλάνδης κηρύχθηκαν ανίσχυρα, οπότε τα εμπορεύματα όταν εισήχθησαν στην ΕΕ δεν έπρεπε να τύχουν προτιμησιακής δασμολογικής μεταχειρίσεως.
Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή έκρινε ότι πρέπει να εισπραχθεί εκ των υστέρων η τελωνειακή οφειλή που γεννήθηκε εντεύθεν.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, πρώτον, ότι η Επιτροπή έπρεπε να κρίνει ότι σύμφωνα με το άρθρο 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 (2) δεν πρέπει να εισπραχθούν εκ των υστέρων δασμοί. Κατά την προσφεύγουσα, η έκδοση των πιστοποιητικών τύπου Α πρέπει να αποδοθεί σε λάθος των αρχών της Ταϊλάνδης και ουδόλως έχει αποδειχθεί ότι οι εξαγωγείς παρέθεσαν εσφαλμένως τα πραγματικά περιστατικά. Επιπλέον, κατά την προσφεύγουσα πρόκειται για λάθος, καθόσον οι αρχές της Ταϊλάνδης γνώριζαν ή έπρεπε να γνωρίζουν ότι τα εμπορεύματα δεν μπορούσαν να τύχουν προτιμησιακής δασμολογικής μεταχειρίσεως.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή έπρεπε να προχωρήσει στη διαγραφή των δασμών σύμφωνα με το άρθρο 239 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, καθόσον επρόκειτο για ιδιαίτερες περιστάσεις.
(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 253, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).