|
25.8.2007 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 199/20 |
Προσφυγή της 6ης Ιουνίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-270/07)
(2007/C 199/31)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: F. Erlbacher και A. Szmytkowska)
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
|
— |
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη και εξακολουθεί να παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 1 και 5, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 85/73 (1) καθώς και, από την 1η Ιανουαρίου 2007, από το άρθρο 27, παράγραφοι 2, 4 και 10 του κανονισμού 882/2004 (2), καθόσον το άρθρο 4 του πέμπτου εκτελεστικού νόμου του ομόσπονδου κράτους του Σλέσβιχ-Χολστάιν σχετικά με το δίκαιο της υγιεινής των κρεάτων και των κρεάτων των πουλερικών δεν έχει προσαρμοστεί στις διατάξεις αυτές, |
|
— |
να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να εισπράττεται τέλος για την κάλυψη των εξόδων που προκύπτουν από τις επιθεωρήσεις και τους υγειονομικούς ελέγχους των κρεάτων κατά την έννοια των διαφόρων οδηγιών. Οι τρόποι υπολογισμού και είσπραξης των κοινοτικών αυτών τελών, τα οποία αντικαθιστούν κάθε άλλο τέλος και κάθε άλλη επιβάρυνση που επιβάλλονται από τις κρατικές, περιφερειακές ή δημοτικές αρχές των κρατών μελών, εκτίθενται στα παραρτήματα της οδηγίας. Το άρθρο 5, παράγραφος 1, της παραπάνω οδηγίας προβλέπει ότι τα κοινοτικά τέλη καθορίζονται κατά τρόπο ώστε να καλύπτουν τα στοιχεία κόστους που βαρύνουν την αρμόδια αρχή για τη διενέργεια των ελέγχων και επιθεωρήσεων. Κατά την παράγραφο 3 του άρθρου αυτού, τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν ποσό ανώτερο των κοινοτικών τελών, υπό την προϋπόθεση ότι το συνολικό τέλος που εισπράττεται δεν υπερβαίνει το πραγματικό κόστος επιθεώρησης. Με την απόφαση στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-284/00 και C-288/00, Stratmann κ.λπ., το Δικαστήριο δέχτηκε ότι από το γράμμα και το πνεύμα των οδηγιών 85/73 και 64/433 προκύπτει ότι το κοινοτικό τέλος καλύπτει το κόστος των βακτηριολογικών ελέγχων. Κατά την απόφαση αυτή, η νομική αυτή κατάσταση δεν άλλαξε επί της ουσίας μετά την αντικατάσταση της οδηγίας 85/73 από τον κανονισμό 882/2004 την 1η Ιανουαρίου 2007.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι διατάξεις του εκτελεστικού νόμου του Σλέσβιχ-Χολστάιν, οι οποίες προβλέπουν την επιβολή όχι μόνο των κατ' αποκοπή τελών για τις επιθεωρήσεις κρεάτων, αλλά και τελών για βακτηριολογικούς ελέγχους, αντιβαίνουν σε αυτές τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και δεν λαμβάνουν υπόψη την ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο στις διατάξεις αυτές με την απόφαση Stratmann κ.λπ.
Η Επιτροπή ζητεί κυρίως να αναγνωριστεί ότι οι βακτηριολογικοί έλεγχοι ανήκουν στην κατηγορία των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων που προβλέπει ο κανονισμός 854/2004 και των οποίων το κόστος πρέπει να καλύπτεται από το κοινοτικό τέλος. Τα κράτη μέλη έχουν βέβαια την ευχέρεια να εισπράττουν ποσά υπερβαίνοντα το ύψος των τελών που προβλέπονται στο παράρτημα της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ, εφόσον το συνολικό τέλος που εισπράττεται δεν υπερβαίνει το πραγματικό κόστος επιθεώρησης, αλλά κάθε αύξηση την οποία αποφασίζουν τα κράτη μέλη πρέπει να αφορά το ίδιο το κατ' αποκοπή ποσό. Το ειδικό τέλος που υπερβαίνει το κοινοτικό τέλος πρέπει να καλύπτει όλα τα έξοδα που έχουν ανακύψει πράγματι. Δεδομένου ότι πρόκειται για διάταξη του εθνικού δικαίου που προβλέπει τη χωριστή χρέωση του κόστους των βακτηριολογικών ελέγχων, πέρα από το κατ' αποκοπή ποσό του κοινοτικού τέλους, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι συντρέχει περίπτωση υψηλότερου κόστους. Δεν πρόκειται δηλαδή για γενική αύξηση του κατ' αποκοπή ποσού του κοινοτικού τέλους που να καλύπτει όλα τα έξοδα που έχουν ανακύψει πράγματι.
Μια διάταξη όπως η εν λόγω διάταξη του εκτελεστικού νόμου του Σλέσβιχ-Χολστάιν θέτει επίσης σε κίνδυνο την πρακτική αποτελεσματικότητα των εφαρμοστέων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου. Συγκεκριμένα, σκοπός των εναρμονισμένων αυτών διατάξεων είναι η εξάλειψη, στον τομέα της χρηματοδότησης των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων νωπών κρεάτων, των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που θα δημιουργούνταν πιθανότατα στον τομέα αυτό σε περίπτωση ύπαρξης διαφορών μεταξύ των κρατών μελών. Κατά την Επιτροπή, το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι η επίτευξη του σκοπού αυτού θα διακυβευόταν, αν το εναρμονισμένο αυτό κοινοτικό σύστημα χρηματοδότησης δεν κάλυπτε ορισμένους ελέγχους που προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο, αλλά επιτρεπόταν η επιβολή ειδικών εθνικών τελών για τους ελέγχους αυτούς.
(1) ΕΕ L 32, σ. 14.
(2) ΕΕ L 165, σ. 1.